RSS

Monthly Archives: March 2012

Μεγάλη συναυλία ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στην πύλη της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» την Κυριακή 1 Απρίλη


Ηχηρή απάντηση στην επιθετικότητα και την αδιαλλαξία της εργοδοσίας της «Ελληνικής Χαλυβουργίας», καλούνται να δώσουν οι απεργοί χαλυβουργοί, με την στήριξη εργαζομένων, σωματείων, λαϊκών οικογενειών που τους έχουν καλέσει σε μαζική συμμετοχή στην μεγάλη συναυλία αλληλεγγύης που οργανώνει το σωματείο των χαλυβουργών στην πύλη του εργοστασίου στον Ασπρόπυργο, την Κυριακή στις 12 το μεσημέρι.

Στη συναυλία με ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια θα συμμετέχουν: Μπάμπης Γκολές, Μανώλης Δημητριανάκης, Γιώργος Ζορμπάς, Κώστας Σταυρόπουλος και Γιώργος Σαρρής.

Τη Δευτέρα το σωματείο προχωρά σε παράσταση διαμαρτυρίας στις 12 το μεσημέρι, στο υπουργείο Περιβάλλοντος, για το θέμα του λιμανιού, και έχει ζητήσει συνάντηση με τον υπουργό. Το σωματείο θα καταγγείλει ότι την ώρα που η κυβέρνηση ενέκρινε (στις 3 Φλεβάρη) άδεια στο Μάνεση να αποκτήσει το δικό του λιμάνι, η εργοδοσία συνέχιζε τις απολύσεις αναφέροντας μάλιστα πως το εργοστάσιο λειτουργεί με 420 εργαζόμενους προσωπικό, 365 μέρες το χρόνο.

Πηγή: οικοδόμος

Advertisements
 

A. Gramsci: ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Μετάφραση – Πηγή: Παραναγνώστης

Ένα πρόβλημα που ανακύπτει σήμερα οξύ μπροστά σε κάθε σοσιαλιστή που έχει βαθειά συνείδηση της ιστορικής ευθύνης που βαραίνει την τάξη της εργασίας και το κόμμα που ενσαρκώνει την κριτική και ενεργή συνείδηση αυτής της τάξης.

Πώς να δαμάσει κανείς τις τεράστιες κοινωνικές δυνάμεις πού έχει απελευθερώσει ο πόλεμος; Πώς να τις πειθαρχήσει και να τούς δώσει μια πολιτική μορφή πού να ενέχει τη δυνατότητα να αναπτύσσεται κανονικά, να τελειοποιείται συνέχεια μέχρι να απογίνει η ραχοκοκκαλιά του σοσιαλιστικού κράτους, μέσα στο οποίο θα ενσαρκώνει τη δικτατορία του προλεταριάτου; Πώς να συνδέσουμε το παρόν με το μέλλον, ώστε και να ικανοποιούμε τις πιεστικές ανάγκες του παρόντος δουλεύοντας επωφελώς για να δημιουργούμε και να «προβλέπουμε» το μέλλον;


Αυτές οι αράδες θέλουν να αποτελέσουν ένα κέντρισμα για σκέψη και δράση, θέλουν να είναι ένα προσκλητήριο προς τους καλύτερους και πιο συνειδητούς εργάτες για να σκεφτούν και ο καθένας, στη σφαίρα της αρμοδιότητας και δράσης του, να συνεργαστεί για την επίλυση αυτού του προβλήματος, τραβώντας την προσοχή των συντρόφων και των οργανώσεων πάνω στους όρους μέσα στους οποίους αυτό τίθεται. Μονάχα με κοινή και αλληλέγγυα δουλειά διαφώτισης, πειθούς και αμοιβαίας διαπαιδαγώγησης, θα μπορούσε να προκύψει η συγκεκριμένη δράση της συγκρότησης.
Το σοσιαλιστικό κράτος υπάρχει κιόλας δυνητικά στους θεσμούς κοινωνικής ζωής πού προσιδιάζουν στην εργαζόμενη τάξη πού αποτελεί αντικείμενο εκμετάλλευσης. Το να διαρθρώσουμε μεταξύ τους αυτούς τους θεσμούς, να τους συντονίσουμε και να τους υπαγάγουμε σε μια ιεραρχία αρμοδιοτήτων κι εξουσιών, να τους συγκεντροποιήσουμε δυναμικά σεβόμενοι ταυτόχρονα τις αυτονομίες και τις αναπόφευκτες διαρθρώσεις, καταλήγει στο να δημιουργεί από τώρα κιόλας μιαν αληθινή και αυθεντική εργατική δημοκρατία, σε αποτελεσματική κι ενεργή αντίθεση με το αστικό κράτος έτοιμη από τώρα κιόλας να αντικαταστήσει αυτό το αστικό κράτος σε όλες του τις ουσιώδεις λειτουργίες διαχείρισης και κυριαρχίας της εθνικής κληρονομιάς.


Το εργατικό κίνημα διευθύνεται σήμερα από το Σοσιαλιστικό κόμμα και των Συνομοσπονδία Εργασίας, αλλά η κοινωνική εξουσία του κόμματος και της Συνομοσπονδίας ασκείται εμμέσως, μέσω της μεγάλης μάζας της εργαζόμενης τάξης, με τη δύναμη του κύρους και του ενθουσιασμού, με τις αυταρχικές πιέσεις, και μάλιστα με την αδράνεια. Η σφαίρα κύρους του κόμματος αναπτύσσεται κάθε μέρα, αγγίζει λαϊκά στρώματα ανεξερεύνητα μέχρι τούδε, παρακινεί τη συναίνεση και γεννά την επιθυμία να δουλέψουν αποτελεσματικά για τον ερχομό του κομμουνισμού σε ομάδες και άτομα, απούσες ως τα σήμερα από την πολιτική πάλη. Είναι απαραίτητο να δοθεί μορφή και σταθερή πειθαρχία σε αυτές τις διάσπαρτες και χαοτικές ενέργειες, να τις αφομοιώσει, να τις διαμορφώσει και να τις δυναμώσει• από την προλεταριακή και ημι-προλεταριακή τάξη να κάνει μια κοινωνία οργανωμένη που να μπορεί να αυτοδιαπαιδαγωγείται, να δημιουργεί την ίδια της την εμπειρία, και να αποκτά μια συνείδηση υπεύθυνη για τα καθήκοντα που πέφτουν στις τάξεις που φτάνουν στην κρατική εξουσία.


Το Σοσιαλιστικό Κόμμα και τα επαγγελματικά συνδικάτα δεν θα μπορέσουν να αφομοιώσουν ολόκληρη την εργαζόμενη τάξη παρά με ακατάπαυστη δουλειά που μπορεί να διαρκέσει χρόνια ή και δεκάδες χρόνια ακόμα. Δεν ταυτίζονται άμεσα με το προλεταριακό κράτος• πραγματικά, στις κομμουνιστικές δημοκρατίες αυτοί οι δύο θεσμοί συνεχίζουν να υφίστανται ανεξάρτητα από το κράτος, ως θεσμοί προώθησης (για το κόμμα) ή ελέγχου και μερικής εφαρμογής (για τα Συνδικάτα). Το Κόμμα δεν πρέπει να παύσει να είναι το όργανο της κομμουνιστικής διαπαιδαγώγησης, ή εστία τής πίστης, ο θεματοφύλακας της διδασκαλίας , ή ανώτερη εξουσία πού εναρμονίζει και καθοδηγεί στο σκοπό τις οργανωμένες και πειθαρχημένες δυνάμεις τής εργατικής και αγροτικής τάξης. Και ακριβώς, για να μπορέσει να φέρει σε πέρας αυτό το λειτούργημα που του πέφτει, το Κόμμα δεν θα έπρεπε να έχει ορθάνοιχτες τις πόρτες σε νέα μέλη που δεν είναι συνηθισμένα στην άσκηση υπευθυνότητας και πειθαρχίας.


Αλλά η κοινωνική ζωή της εργαζόμενης τάξης είναι πλούσια σε θεσμούς, διαρθρώνεται σε ποικίλες δραστηριότητες. Αυτοί ακριβώς οι θεσμοί και αυτές οι δραστηριότητες είναι που πρέπει να αναπτυχθούν, να δομηθούν σε ένα σύνολο, να συνταχθούν σε ένα πλατύ και ευέλικτα διαρθρωμένο σύνολο , ικανό να απορροφά και να πειθαρχεί ολόκληρη την εργαζόμενη τάξη,
Το εργοστάσιο με τις επιτροπές επιχείρησης , οι σοσιαλιστικοί κύκλοι, οι αγροτικές κοινότητες, είναι τα κέντρα της προλεταριακής ζωής πάνω στις οποίες είναι απαραίτητο να δρα κανείς άμεσα.
Οι επιτροπές της επιχείρησηςi είναι θεσμοί εργατικής δημοκρατίας που πρέπει να ελευθερωθούν απολύτως από τους περιορισμούς των εργοστασιαρχών και στις οποίες πρέπει να εμφυσήξουμε μια ενέργεια και μια νέα ζωή. Σήμερα, οι επιτροπές επιχείρησης περιορίζουν την εξουσία του καπιταλιστή στο εσωτερικό του εργοστασίου και εκπληρώνουν της λειτουργίες της διαιτησίας και της πειθαρχίας. Αναπτυσσόμενες και εμπλουτιζόμενες, πρέπει αύριο να είναι οι θεσμοί της εργατικής εξουσίας, που πρέπει να αντικαταστήσουν τον καπιταλιστή σε όλες τις χρήσιμες λειτουργίες του της διεύθυνσης και της διοίκησης.


Από σήμερα κιόλας, οι εργάτες θα έπρεπε να προχωρήσουν στην εκλογή πλατιών συνελεύσεων αντιπροσώπων, διαλεγμένους ανάμεσα στους καλύτερους συντρόφους, τους πιο συνειδητούς, με σύνθημα: «Όλη η εξουσία μέσα στο εργοστάσιο, στην εργοστασιακή επιτροπή», αξεχώριστο από το άλλο σύνθημα: «όλη η εξουσία του κράτους στα Συμβούλια των εργατών και αγροτών»
Ένα ευρύ πεδίο συγκεκριμένης επαναστατικής προπαγάνδας ανοίγεται έτσι στους κομμουνιστές οργανωμένους μέσα στο κόμμα ή στους κύκλους των συνοικιών. Οι κύκλοι, σε συμφωνία με τους τομείς πόλης, θα έπρεπε να απογράψουν τις εργατικές δυνάμεις του τομέα και να γίνουν η έδρα του συμβουλίου της συνοικίας των εκπροσώπων των εργοστασίων, το κέντρο όπου σφιχτοδένονται και συγκλίνουν όλες οι προλεταριακές ενέργειες της συνοικίας. Τα εκλογικά συστήματα θα μπορούσαν να ποικίλουν κατά τον όγκο των εργοστασίων, θα έπρεπε όμως να επιδιώξουμε την εκλογή ενός εκπροσώπου για 15 εργάτες, κατά ξεχωριστές κατηγορίες (όπως το κάνουν στα εγγλέζικα εργοστάσια) για να καταλήξουμε, με διαδοχικές εκλογές, σε μια επιτροπή αντιπροσώπων του εργοστασίου που θα περιλάμβανε αντιπροσώπους του συνόλου των εργαζομένων (εργάτες, υπάλληλοι, τεχνικοί). Μέσα στην συνοικιακή επιτροπή θα έπρεπε να τείνουν να ενσωματωθούν σε αυτή την ομάδα που προέρχεται από το εργοστάσιο, οι εκπρόσωποι των άλλων κατηγοριών εργαζομένων κατοίκων της συνοικίας: γκαρσόνια, αμαξάδες, τραμβαγιέρηδες, σιδηροδρομικοί, οδοκαθαριστές, υπηρέτες, πωλητές, κλπ
Η επιτροπή της συνοικίας θα έπρεπε να είναι η εκδήλωση όλης της εργαζόμενης τάξης που κατοικεί στη συνοικία, μια εκδήλωση νομιμοποιημένη και με επιρροή , ικανή να εμπνεύσει σεβασμό σε μια πειθαρχία, περιβεβλημένη με μια εξουσία αυθόρμητα εκπροσωπούμενη, και σε θέση να διατάξει την άμεση παύση της εργασίας στο σύνολο της συνοικίας.


Οι συνοικιακές επιτροπές θα μπορούσαν να διευρυνθούν σε επιτροπείες πόλης, υποκείμενες στον έλεγχο και στην πειθαρχία του Σοσιαλιστικού κόμματος και των επαγγελματικών ομοσπονδιών.
Ένα τέτοιο σύστημα εργατικής δημοκρατίας ( συμπληρωμένο από τους αντίστοιχους θεσμούς των αγροτών) θα έδινε στις μάζες μια δομή και μια διαρκή πειθαρχία, θα ήταν ένα καταπληκτικό σχολείο πολιτικής και διοικητικής εμπειρίας , θα πλαισίωνε τις μάζες μέχρι και τον τελευταίο άνθρωπο, και θα τις συνήθιζε να θεωρούν τον εαυτό τους ως ένα στρατό σε εκστρατεία που χρειάζεται μια σφιχτή συνοχή αν δεν θέλει να ηττηθεί και να οδηγηθεί στη σκλαβιά.


Κάθε εργοστάσιο θα συνιστούσε ένα ή περισσότερα συντάγματα αυτής της στρατιάς, με τους υπαξιωματικούς του, τις διαβιβάσεις του, το σώμα των αξιωματικών του, το επιτελείο του• όλες αυτές οι εξουσίες δια των εκπροσώπων με ελεύθερες εκλογές και όχι αυταρχικά επιβεβλημένες. Χάρις στις συνεδριάσεις, συγκαλούμενες στο εσωτερικό του εργοστασίου, χάρις στην ασταμάτητη προπαγανδιστική δουλειά και πειθώ από τα πιο συνειδητά στοιχεία, θα πετυχαίναμε ένα ριζικό μετασχηματισμό της εργατικής ψυχολογίας, θα προετοιμάζαμε καλύτερα τις μάζες για να ασκήσουν εξουσία και πιο ικανές για να την επωμισθούν, θα διαδιδόταν μια συνείδηση των καθηκόντων και των δικαιωμάτων του συντρόφου και του εργαζόμενου αρμονική και αποτελεσματική γιατί θα είχε γεννηθεί αυθόρμητα από την ζωντανή και την ιστορική εμπειρία.


Το είπαμε και πριν: αυτές οι βιαστικές σημειώσεις προτείνονται μόνον ως κέντρισμα για σκέψη και δράση. Κάθε πλευρά του προβλήματος θα άξιζε μια ευρεία και βαθιά ανάλυση, διευκρινήσεις, παράγωγα συμπληρώματα και παραπομπές. Αλλά η συγκεκριμένη και ολοκληρωμένη λύση των προβλημάτων της σοσιαλιστικής ζωής δεν μπορεί να προέλθει παρά από την κομμουνιστική πρακτική: με την κοινή συζήτηση που τροποποιεί συμπαθητικά τις συνειδήσεις ενώνοντάς τες, και γεμίζοντάς τες με δραστικό ενθουσιασμό. Το να διατυπώσεις την αλήθεια, το να φτάσεις μαζί στην αλήθεια σημαίνει την εκπλήρωση μιας κομμουνιστικής και επαναστατικής ii πράξης. Ο όρος «δικτατορία του προλεταριάτου» πρέπει να παύσει να είναι μόνο μια διατύπωση, μια ευκαιρία να ξεδιπλωθεί μια επαναστατική φρασεολογία. Όποιος επιθυμεί το σκοπό, πρέπει να θέλει επίσης και τα μέσα. Η δικτατορία του προλεταριάτου, είναι η εγκαθίδρυση ενός νέου κράτους, τυπικά προλεταριακού, μέσα στο οποίο θα έρθουν να εκβάλουν οι θεσμικές εμπειρίες της καταπιεσμένης τάξης, μέσα στο οποίο η οργάνωση της κοινωνικής ζωής της εργατικής τάξης και των χωρικών θα γίνει ένα γενικευμένο και ισχυρά οργανωμένο σύστημα Ένα τέτοιο κράτος δεν γίνεται με αυτοσχεδιασμούς: οι μπολσεβίκοι κομμουνιστές της Ρωσίας δούλεψαν για οκτώ μήνες για να διαδώσουν και να συγκεκριμενοποιήσουν το σύνθημα:«Όλη η Εξουσία στα Σοβιέτ», και τα Σοβιέτ, και τα σοβιέτ ήταν γνωστά στους Ρώσους εργάτες από το 1905. Οι Ιταλοί κομμουνιστές πρέπει να εκμεταλλευθούν την Ρωσική εμπειρία και να εξοικονομήσουν χρόνο, και προσπάθειες: το έργο της ανοικοδόμησης θα απαιτήσει τόσο χρόνο και τόση δουλειά που κάθε μέρα μας και κάθε πράξη μας θα έπρεπε να μπορούσαν να της αφιερωθούν.

Ανυπόγραφο στο L’Ordine Nuovo, 1, 7, 21 Ιούνιος 1919.

Σημειώσεις 
 
iΟι πρώτες commissioni interne – δηλαδή – ένδοεπιτροπές ή εσωτερικές επιτροπές -έκαναν την εμφάνισή τους την εποχή της γενικής απεργίας του 1904. Επρόκειτο για αυθόρμητους θεσμούς χωρίς νομική υπόσταση που συγκροτούνταν και διαλύονταν κατά τις ανάγκες της πάλης: απεργιακές επιτροπές ή επιτροπές δράσης μάλλον παρά επιτροπές επιχείρησης. Με τα ζητήματα των μισθών και των ωραρίων στην αποκλειστική δικαιοδοσία των συνδικάτων, στη διάρκεια των περιόδων ηρεμίας οι αρμοδιότητές τους ήταν ιδιαιτέρως στενές περιοριζόμενες στην επίβλεψη της καλής εφαρμογής των συμβάσεων με την εργοδοσία. Από τις 27 Οκτωβρίου 1906, η υπογραφή μιας συμφωνίας μεταξύ της FIOM ( Ομοσπονδία της Μεταλλουργίας) και την διεύθυνση της Τορινέζικης επιχείρησης Itala κατέληξε για πρώτη φορά στην αναγνώριση μιας από αυτές τις επιτροπές. Σύγχρονες και προϊόντα της ανάπτυξης της αυτοκινητοβιομηχανίας και της αύξησης του τορινέζικου προλεταριάτου, οι commissioni interne άρχισαν στο εξής να εμφανίζονται άλλοτε ως προνομιακά όργανα μιας συμβατικής πολιτικής (το 1913 για παράδειγμα) άλλοτε, όπως κατά τα χρόνια 1911-1912, ως η έκφραση μιας αυθόρμητης τάσης για την άμεση διαχείριση. Η δημιουργία τον Αύγουστο του 1915 «επιτροπών εργοστασιακής κινητοποίησης» υπό την αιγίδα του υπουργείου πολέμου, με αποστολή να αποφευχθεί στις επιχειρήσεις κάθε διαμάχη που θα μπορούσε να οδηγήσει σε καθυστέρηση της παραγωγής, φάνηκε να δίνει δίκιο σε όσους κατήγγειλαν τις εσωτερικές επιτροπές ως απλά όργανα ταξικής συνεργασίας. Συμμετέχοντας ενεργά σε τέτοιες επιτροπές, οι ρεφορμιστές ηγέτες της FIOM ( Bruno Buozzi, Mario Guarnieri, Emilio Colombino) εξαναγκάστηκαν στην προώθηση μιας συμβατικής πολιτικής μέσω της ενίσχυσης και της αναγνώρισης των εσωτερικών επιτροπών. Αν και ήταν ανεκτές μέσα στις μεγάλες μεταλλουργικές επιχειρήσεις, δεν αναγνωρίστηκαν πάντως νομικά.


Με το τέλος του πολέμου οι σχέσεις μεταξύ συνδικάτου και εσωτερικών επιτροπών βρέθηκαν να τίθενται ανοιχτά. Μια νέα τάση, πράγματι, άρχιζε να έρχεται στο φως ανάμεσα στους μεταλλουργούς κατά το τελευταίο έτος του πολέμου: συσπειρώνοντας αναρχικούς, επαναστάτες συνδικαλιστές και άμεσους σοσιαλιστές, κριτίκαρε την πολιτική της ταξικής συνεργασίας που ασκούσαν η ηγεσία των συνδικάτων και γύρευε, στηριζόμενη στις εσωτερικές επιτροπές, να καθορίσει μια επαναστατική γραμμή θεμελιωμένη στην άρνηση της αντιπροσωπευτικής εξουσίας και στην άμεση δημοκρατία. Η FIOM μπήκε λοιπόν στη μάχη για να επιβεβαιώσει και να ενισχύσει την ηγεμονία της πάνω στις επιτροπές. 


Τον Ιανουάριο του 1919, μια συμφωνία που υπογράφηκε ανάμεσα στη FIOM και στο Κοντσόρτιουμ των αυτοκινητοβιομηχανιών επιστεφάνωσε τον έλεγχο των συνδικάτων πάνω στις εσωτερικές επιτροπές: Οι υποψήφιοι για τις εσωτερικές επιτροπές έπρεπε να υποδειχθούν από τη FIOM και να εκλεγούν μόνο από τους συνδρομητές της συνδικαλιστικής ομοσπονδίας. Έτσι ήταν διαμορφωμένα δύο από τα κεντρικά θέματα της προβληματικής της Ordine Nuovo : οι σχέσεις μεταξύ των εσωτερικών επιτροπών και των συνδικάτων και η διεκδίκηση του δικαιώματος ψήφου για τους ανοργάνωτους εργάτες. Ο μεταφραστής πήρε τη θέση να αποδώσει εδώ την commissione interna ως επιχειρησιακή επιτροπή. Από το 1920 ήδη, η πρώτη γαλλική μετάφραση του Γκράμσι («Το κομμουνιστικό κίνημα στο Τορίνο», L’ internationale communiste II, 14 Νοέμβριος 1920, 2783-2792) έφερε στο φως αυτή τη δυσκολία: Οι commissioni interne – εσωτερικές επιτροπές- ήταν σχεδιασμένες άλλοτε ως «επιτροπές», άλλοτε ως «μικρά εργατικά συμβούλια αναγνωρισμένα από τους καπιταλιστές», δηλαδή ακόμη και ως «εργοστασιακά συμβούλια» (στο ίδιο 2788). Όπως και να έχει, οι εσωτερικές επιτροπές και οι επιτροπές επιχείρησης επιχείρησης δεν καλύπτουν την ίδια πραγματικότητα. Οι τελευταίες ειδικότερα, προκύπτουν , τουλάχιστον επισήμως, από το σύνολο των εργατών, συνδικαλισμένων ή μη, ενώ η αντιπροσώπευση των ανοργάνωτων αποτελεί, ως προς τις εσωτερικές επιτροπές όπως υπήρχαν το 1919, μια από τις ουσιαστικές διεκδικήσεις της Ordine Nuovo

iiΤο πρώτο φύλλο της L’Ordine Nuovo είχε στον τίτλο του: «Η αλήθεια είναι επαναστατική», διατύπωση του Ferdinand Lassalle,προδήλως παρμένη από την Clarté του Barbusse.

 

ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ ΕΚΛΟΓΩΝ ΜΕ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΟΚΛΕΙΝΟΥΝ!

Και ξαφνικά, όλως τυχαίως ένα μήνα πριν τις εκλογές, ένας τοπικός βουλευτής της ΝΔ διατυμπανίζει ότι θα ξαναλειτουργήσει ως Κέντρο νεοσυλλέκτων το στρατόπεδο Καλαμάτας!


Χαρά και πανηγύρια για τα τοπικά ΜΜΕ που θαυμάζουν το παλικάρι που έβγαλε ο τόπος τους. Και πραγματικά είναι να αναγνωρίζεις την τιτάνια προσπάθεια που κατέβαλε ένας βουλευτής της ΝΔ πρότυπο του βρώμικου καθεστώτος πελατειακών σχέσεων, ώστε το στρατόπεδο της Καλαμάτας να επαναλειτουργήσει ως κέντρο νεοσυλλέκτων αμέσως μετά τις εθνικές εκλογές ή το αργότερο μέχρι το Μάιο. Την κατηγορηματική αυτή διαβεβαίωση έδωσε μάλιστα στο βουλευτή Γιάννη Λαμπρόπουλο -όπως ο ίδιος δήλωσε στις τοπικές εφημερίδες- ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος. «Δεν υπάρχει συζήτηση, δεν τίθεται θέμα το καλύτερο στρατόπεδο της Ελλάδας να γίνει κέντρο λαθρομεταναστών» είπε ο κ. Λαμπρόπουλος ότι τον διαβεβαίωσαν με ιδιαίτερη έμφαση ο υπουργός αλλά και ο αρχηγός ΓΕΣ, αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Ζαζιάς με τον οποίο ο βουλευτής συναντήθηκε χθες το απόγευμα.

Ούτε Κωνσταντάρας να ήταν.

Για την ιστορία να θυμίσουμε ότι ο Λαμπρόπουλος ως υφυπουργός Άμυνας της κυβέρνησης ΝΔ άνοιξε ένα ακόμη άχρηστο στρατόπεδο στην Πελοπόννησο, για να ικανοποιήσει την εκλογική του πελατεία: κονδύλια σε εργολάβους, πελατεία από φαντάρους για τους εστιάτορες, τις πιτσαρίες και τις καφετέριες, νοικάρηδες αξιωματικοί-υπαξιωματικοί για τους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων. Το ΚΕΝ Καλαμάτας όμως έκλεισε ο πρώην ΥΕΘΑ Π.Μπεγλίτης από καραμπόλα μεταξύ των ΚΕΝ Κορίνθου-Τρίπολης-Κορίνθου, υλοποιώντας-μπουσουλώντας το σχέδιο περιορισμού των μονάδων.
Τώρα, και εν όψει εκλογών οι αδιάφθοροι, εκσυγχρονιστές, μεταρρυθμιστές Αβραμόπουλος και Λαμπρόπουλος ξανανοίγουν το στρατόπεδο Καλαμάτας. ΕΥΓΕ!

Φυσικά, οι τοπικοί βουλευτές και πολιτικοί μπορεί να σκίζουν τα ιμάτια τους για να εξασφαλίσουν ως πελατεία φαντάρους και μόνιμο προσωπικό, αλλά με τίποτε δε θέλουν τους μετανάστες και τα Στρατόπεδα εγκλεισμού τους.

Φυσικά οι λόγοι δεν είναι ανθρωπιστικοί. Θαυμάστε τα επιχειρήματα του δήμαρχου Καλαμάτας Παναγιώτη Νίκα: «Εξοργίζομαι ακόμα και στην ιδέα ότι κάποιοι σκέφτηκαν να διαθέσουν το ιστορικό αυτό στρατόπεδο για έναν τέτοιο ρόλο». Η εκτίμηση του δημάρχου ήταν ότι θα έπρεπε να επιχειρηθεί μια πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος αυτού αποκλειστικά στην Αττική, όπου -όπως είπε- υπάρχει πραγματικά μεγάλο πρόβλημα:

«Η Πελοπόννησος, με την εξαίρεση μιας – δύο περιοχών, αγροτικών κυρίως, δεν αντιμετωπίζει οξύ πρόβλημα. Δεν θα λυθεί το πρόβλημα της Αττικής με τη μεταφορά ανθρώπων στην Πελοπόννησο». «Προβλήματα 15 χρόνων δεν λύνονται μέσα σε 30 ημέρες. Είναι αδιανόητο να εφαρμοστεί οτιδήποτε χωρίς τη συναίνεση των κατά τόπους Δημοτικών Συμβουλίων», είπε χαρακτηριστικά ο Π. Νίκας.
Και να σκεφτεί κανείς ότι ανάμεσα στους χώρους που έχουν προταθεί για εγκατάσταση Στρατοπέδων Συγκέντρωσης, η μονάδα της Καλαμάτας βρίσκεται στην καλύτερη κατάσταση. Μόλις την περασμένη εβδομάδα βρέθηκε στην Καλαμάτα ο γενικός επιθεωρητής του στρατού, ο οποίος αφού έλεγξε τους χώρους, τις εγκαταστάσεις και τις υποδομές του στρατοπέδου, εισηγήθηκε την επαναχρησιμοποίησή του.

Βεβαίως, ο δήμαρχος έχει δίκιο. Πρέπει να νοιαστεί για τα συμφέροντα των ξενοδόχων που εκμεταλλεύονται αναίσχυντα τους ξένους εργάτες, τους εργολάβους, τους μαγαζάτορες και τους αγρότες που τους λιώνουν για ένα κομμάτι ψωμί. Φοβάται μην χαλάσει την Τουριστική βιτρίνα. Φυσικά, για τα κλεμμένα μεροκάματα και ένσημα, τις εργασιακές σχέσεις δούλων δεν έχει ακούσει ποτέ τίποτε ο δήμαρχος.

Εμείς πιστεύουμε ότι κοινός είναι ο εχθρός τόσο για τους φαντάρους, όσο και για τους μετανάστες. Είναι η κυβέρνηση και οι τοπικοί άρχοντες, το σάπιο αστικό πολιτικό σύστημα και η Ε.Ε., όλοι αυτοί που θεωρούν αναλώσιμους τους εργαζόμενους, Έλληνες και ξένους για τα οικονομικά και πολιτικά τους συμφέροντα.

Λέμε όχι στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης. Να κλείσουν τώρα τα άχρηστα στρατόπεδα. Πρέπει να φερθούμε ανθρώπινα, με αλληλεγγύη και αναγνώριση των δικαιωμάτων στους μετανάστες, ανοίγοντας τα σύνορα να πάνε όπου θέλουν και να σταματήσουμε να κλείνουμε τα μάτια στον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο, την καταπίεση και εκμετάλλευση που δημιουργούν τα ποτάμια της προσφυγιάς. Να γκρεμίσουμε το Τείχος του Αίσχους στον Έβρο, να ανοίξουν τα λιμάνια της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας.

Πρέπει να γυρίσουμε την πλάτη στην Ε.Ε., στους πολιτικούς των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-Μπακογιάννη-Καμμένο και στους νεοναζί εγκληματίες, τους χαρτζιλικωμένους μιζαδόρους υπηρέτες των πλουσίων, στα κανάλια της παραπληροφόρησης και χειραγώγησης, διώχνοντας τους από την ζωή μας  και να παλέψουμε Έλληνες και Ξένοι Εργάτες για τα κοινά μας δικαιώματα.

Καμιά εμπλοκή των συναδέλφων φαντάρων στο κυνήγι μεταναστών και στην φρούρηση των ολοκληρωτικής έμπνευσης Στρατοπέδων Συγκέντρωσης. Δε στρέφουμε εμείς τα όπλα ενάντια σε δυστυχισμένους ανθρώπους και μωρά παιδιά.

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932 955437
diktiospartakos.blogspot.com

 

Υπό την επίβλεψη Παπαδήμου η επιτροπή για τα πανεπιστήμια

Πρόσωπο από το γραφείο του πρωθυπουργού θα συμμετέχει στην 7μελή επιτροπή εργασίας που συγκρότησε ο υπουργός Παιδείας, προκειμένου να διαπιστωθούν οι λόγοι μη εφαρμογής του νόμου για τα πανεπιστήμια. Πάντως, ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος διαμήνυσε σήμερα πως σκοπός της επιτροπής δεν είναι η ανατροπή του νόμου, αλλά η παρακολούθηση των λόγων που αυτός δεν εφαρμόζεται.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, ο πρωθυπουργός εμμένει στην εφαρμογή του νόμου για τα ΑΕΙ. Όπως σημειώνουν, οι σημερινές αναφορές του στη Βουλή, αφορούσαν στον τρόπο που θα διεξαχθούν οι εκλογές σε όσα ΑΕΙ δεν έχουν γίνει ακόμα.


Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο κ. Παπαδήμος ενημέρωσε τον υπουργό Παιδείας Γιώργο Μπαμπινιώτη ότι η Επιτροπή που ορίσθηκε από τον υπουργό Παιδείας θα διευρυνθεί και σε αυτή θα συμμετέχει και πρόσωπο από το Γραφείο του πρωθυπουργού.

Επίσης με εντολή του πρωθυπουργού, ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Σταυρόπουλος θα επικοινωνήσει με όλα τα μέρη σε μια προσπάθεια να πέσουν οι τόνοι.

Νωρίτερα, από το βήμα της Βουλής, ο κ. Παπαδήμος τόνισε πως «ο νόμος για την ανώτατη παιδεία πρέπει να εφαρμοστεί και θα εφαρμοστεί», επισημαίνοντας ότι αυτή είναι η θέση της κυβέρνησης, του ίδιου αλλά και του υπ. Παιδείας.

Δεδομένων των προβλημάτων και των δυσλειτουργιών που καταγράφονται ο κ. Παπαδήμος επισήμανε ότι είναι σκόπιμο να εξεταστεί με ποιο τρόπο μπορούν να γίνουν ορισμένες βελτιώσεις ώστε να εφαρμοστεί ο νόμος. Εξήγησε, πως πρόταση του υπ. Παιδείας είναι η σύσταση μιας ομάδας εργασίας ώστε να εξεταστούν οι λόγοι για τους οποίους ο νόμος δεν έχει εφαρμοστεί και να κάνει προτάσεις για βελτιώσεις όχι προκειμένου να ανατραπεί το πλαίσιο του νόμου.

«Όλοι συμφωνούμε ότι η κατάσταση στα εκπαιδευτικά ιδρύματα πρέπει να βελτιωθεί», τόνισε ο πρωθυπουργός και κάλεσε όλους να στηρίξουν αυτήν την προσπάθεια προκειμένου ο νόμος για τα ΑΕΙ να εφαρμοστεί. Υποστήριξε τέλος, ότι αυτό θα γίνει αν υπάρξει διάλογος και συνεργασία κι όχι καχυποψία για τις ενέργειες που έχουν δρομολογηθεί.
Μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι, και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παντελής Καψής ξεκαθάρισε πως ο νόμος για τα ΑΕΙ θα εφαρμοστεί πλήρως και πρόσθεσε ότι ο πρωθυπουργός έχει δώσει σαφείς οδηγίες προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο κ. Καψής σημείωσε ότι ο νόμος έχει ψηφιστεί με συντριπτική πλειοψηφία στη Βουλή και ότι αυτό που εξετάζεται είναι οι τρόποι εφαρμογής του και όχι η αλλαγή του. «Αυτό που εξετάζουμε είναι αν μπορούν χωρίς νομοθετική πρωτοβουλία, να αντιμετωπιστούν κάποια οικονομικά προβλήματα των πανεπιστημίων», διευκρίνισε.

Ερωτηθείς εάν τίθεται θέμα μη παραμονής του υπουργού Παιδείας στην κυβέρνηση, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σημείωσε: «Δεν έχω καμία τέτοια αίσθηση. Θα ακολουθήσει κανονικά τις οδηγίες του πρωθυπουργού και το ίδιο έχει δηλώσει κι εκείνος».
Και ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, μιλώντας στο Mega, σημείωσε πως τα παιχνίδια εξουσίας πρέπει να τελειώσουν για να προχωρήσει η αναβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου, τονίζοντας πως ο νόμος είναι σαφής και η αυριανή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα τον εφαρμόσει. Ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας δήλωσε πως από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε καθήκοντα στο υπουργείο Παιδείας προσπάθησε να γεφυρώσει το χάσμα επικοινωνίας που υπήρχε μεταξύ υπουργείου και πρυτανικών αρχών, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ότι «τo παιχνίδι εξουσίας δεν αφορά την πολιτεία, την κοινωνία, τους πανεπιστημιακούς στη μεγάλη τους πλειοψηφία».

«Διακοπή χρηματοδότησης των ΑΕΙ σημαίνει διακοπή λειτουργίας»

Στο μεταξύ, στις εξελίξεις σχετικά με τη ρύθμιση του υπουργού Παιδείας για τα Πανεπιστήμια και τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν, αναφέρθηκε σε σημερινή του δήλωση ο προεδρεύων της Συνόδου Πρυτάνεων, πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Τριαντάφυλλος Αλμπάνης, επισημαίνοντας τα προβλήματα των πανεπιστημίων και κυρίως όσα θα προκληθούν αν διακοπεί η χρηματοδότησή τους.

«Δυστυχώς, ύστερα από τις πρόσφατες δηλώσεις της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων για την ενεργοποίηση της χρηματοδότησης των ΑΕΙ και τη συγκρότηση επιτροπής για την υποβολή προτάσεων σχετικά με τις δυσλειτουργίες του Ν. 4009/2011, περίσσευσαν και πάλι οι ύβρεις κατά των πανεπιστημίων και των πρυτανικών αρχών», επισημαίνει ο Τριαντ. Αλμπάνης και τονίζει:

«Τα πανεπιστήμια έχουν ανάγκη σήμερα από ενίσχυση του έργου και του ρόλου τους, όσο ποτέ άλλοτε, στηρίζοντας την κοινωνία και την οικονομία της χώρας. Όσοι επιτίθενται στα πανεπιστήμια και τις εκλεγμένες διοικήσεις τους, φαίνεται ότι δεν αντιλαμβάνονται ή δεν τους ενδιαφέρει, αν η διακοπή της χρηματοδότησης των πανεπιστημίων οδηγεί σε διακοπή της λειτουργίας τους και σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Οι πρυτανικές αρχές δίνουν αγώνα, ώστε τα Ιδρύματα της χώρας να παραμείνουν ανοιχτά και όρθια, χωρίς να αναστείλουν καμία εκπαιδευτική και ερευνητική δραστηριότητα, παρά τις δύσκολες και συχνά ανυπέρβλητες συνθήκες στις οποίες είναι υποχρεωμένα να λειτουργήσουν», επισημαίνει ο πρύτανης.

Πηγή: http://tvxs.gr

 

Αλυσίδα άρτο-ζαχαροπλαστείων Blé: ΑΛΗΘΙΝΟ ΨΩΜΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

Πηγή: http://agwnasble.eu.pn/ , http://kokkinigonia.blogspot.com/

Κι ενώ πολύς λόγος και από όλους γίνεται για την «κρίση», κάποιοι φαίνεται έχουν βρει προς το παρόν τη «συνταγή» για να την ξεπεράσουν. Η επίλυση της καπιταλιστικής κρίσης για τα αφεντικά, είναι η μείωση των μισθών και η εντατικοποίηση της δουλειάς των εργαζομένων τους. Με λίγα λόγια “δε βγαίνει το μαγαζί, δουλέψτε (όσοι και όσες μείνετε) πιο φτηνά και πιο πολύ για να μη χάσετε και τα λίγα που σας δίνω” .

Ειδικά στον επισιτισμό, το έδαφος για τον καινούριο εκβιασμό ήταν στρωμένο και έτοιμο από πριν. Χαμηλά μεροκάματα, απλήρωτες υπερωρίες, αργίες και νυχτερινά, μισά ή καθόλου ένσημα, ανύπαρκτα δώρα και επιδόματα, χρωστούμενα μεροκάματα, σπαστά και ελαστικά ωράρια και ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Για τα αφεντικά μας, αυτός ήταν ένας τρόπος (και πριν την κρίση) να αυξήσουν τα κέρδη τους και να σταθούν απέναντι στους ανταγωνιστές τους. Η “νέα” εργατική νομοθεσία δεν είναι παρά η τυπική επικύρωση της κατάστασης που επικρατεί ήδη “στην πιάτσα” της δουλειάς.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αλυσίδα άρτο-ζαχαροπλαστείων «Blé».


Τον προηγούμενο Μάιο, η εργοδοσία αποφασίζει να επεκτείνει την «αυτοκρατορία» της με το άνοιγμα του «κολοσσού» της Αγ. Σοφίας, επενδύοντας υπέρογκα ποσά σε διαφήμιση και «μετά-μοντέρνο design».

Ταυτόχρονα εντείνει την πίεση προς τους εργαζόμενους δημιουργώντας μια νέα συνθήκη: καθυστερήσεις πληρωμών και επιλεκτικές πληρωμές με βάση προσωπικά κριτήρια, με μισθούς-χαρτζιλίκι από 150 ως 300 ευρώ. Με απλήρωτες υπερωρίες «υπέρ της εταιρίας», χωρίς ρεπό ή άδεια. Και όλα αυτά υπό καθεστώς συνεχούς παρακολούθησης με κάμερες σε όλους τους χώρους των καταστημάτων και ψυχολογικής πίεσης.

Οι εργαζόμενοι που επέλεξαν να διεκδικήσουν είναι μαζί και αγωνίζονται μαζί. Εμείς από τη μεριά μας είμαστε δίπλα τους και δε θα σταματήσουμε μέχρι να δικαιωθούν. Όλοι εμείς που βιώνουμε την εντεινόμενη επίθεση από τα αφεντικά και το κράτος και την περαιτέρω υποτίμηση των ζωών μας εντός και εκτός του χώρου εργασίας μας, επιλέγουμε να σταθούμε αλληλέγγυοι στον αγώνα των απλήρωτων, απολυμένων του «Blé».

 «ΔΕ ΘΑ ΜΑΣ ΦΙΜΩΣΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ!»
Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης
στον Αγώνα των απολυμένων και απλήρωτων εργαζομένων στα «Blé»
Ο υπεύθυνος του καταστήματος της Αγ. Σοφίας υποστηρίζει ότι το αφεντικό δεν αρνήθηκε ποτέ να συζητήσει με τους εργαζομένους
Ο υπεύθυνος του καταστήματος της Αγ. Σοφίας υποστηρίζει ότι το αφεντικό δεν αρνήθηκε ποτέ να συζητήσει με τους εργαζομένους όταν είπε “Μπορείτε να απευθυνθείτε όπου θέλετε. Ότι είχαμε να πούμε το είπαμε”
ο Γενικός Διεθυντής
ο Γενικός Διεθυντής την ώρα που υποστηρίζει πως με το να διεκδικείς τα δεδουλευμένα σου καταδικάζεις τους υπόλοιπους εργαζόμενους στο να μην πληρωθούνε. Λες και προηγουμένως πληρωνόντουσαν κανονικά.

Παρέβαση στο κατάστημα επί της Εγνατίας
Παρέβαση στο κατάστημα επί της Εγνατίας
 

Δημοσκόπηση: Σημαντική πτώση ΝΔ και ΔΗΜΑΡ – Άνοδος για ΠΑΣΟΚ

Νέα δημοσκόπηση έρχεται να ανατρέψει περαιτέρω τα δεδομένα και να αποδείξει τη ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού. Περαιτέρω πτώση της Νέας Δημοκρατίας και της ΔΗΜΑΡ, συσπείρωση του ΠΑΣΟΚ που περνά από την πέμπτη στην δεύτερη θέση και επτακομματική Βουλή με τον ΛΑΟΣ να μένει εκτός, αλλά και «άλμα» της Χρυσής Αυγής (με συνεχείς τάσεις ανόδου), δείχνει η δημοσκόπηση της Public Issue που παρουσιάζεται στην Καθημερινή της Κυριακής.



H Νέα Δημοκρατία σημειώνει και νέα πτώση των ποσοστών της φτάνοντας πλέον το 22,5% έναντι 25% που είχε πριν από δύο εβδομάδες σε δημοσκόπηση της ίδιας εταιρείας. Η δημοσκόπηση δεν αφορά πρόθεση ψήφου αλλά αποτελέσματα με αναγωγή δηλαδή εκτίμηση του τελικού εκλογικού αποτελέσματος , βγάζοντας την αποχή τα άκυρα και τα λευκά εκτός. Να επισημανθεί οτι με αυτά τα αποτελέσματα η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ θα μπορέσουν να σχηματίσουν συγκυβέρνηση με περίπου 160 βουλευτές.

Συγκεκριμένα τα ποσοστά των κομμάτων έχουν ως εξής:

1. ΝΔ: 22,5%
2. ΠΑΣΟΚ: 15,5%
3. ΣΥΡΙΖΑ: 12,5%
4. KKE: 12%
5. ΔΗΜΑΡ: 12%
6. ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ: 8,5%
7. ΧΡΥΣΗ ΑΥΓH: 5%
8. ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ: 3%
9. ΛΑΟΣ: 2%
10. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ: 2%
ΛΟΙΠΑ ΚΟΜΜΑΤΑ: 5%

Στην προηγούμενη δημοσκόπηση (16 Μαρτίου) είχαμε τα εξής αποτελέσματα

1. ΝΔ: 25%
2. ΔΗΜΑΡ: 15,5%
3. ΣΥΡΙΖΑ: 12%
4. KKE: 11,5%
5. ΠΑΣΟΚ: 11%
6. ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ: 6,5%
7. ΛΑΟΣ: 4%
8. ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ: 3,5%
9. ΧΡΥΣΗ ΑΥΓH: 2%
10. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ: 2%
11. ΑΝΤΑΡΣΥΑ: 1%
ΛΟΙΠΑ ΚΟΜΜΑΤΑ: 5%

Πηγή: ΚΟΝΣΕΡΒΟΚΟΥΤΙ

 

Επεισόδια, δακρυγόνα και πετροπόλεμος στην Ιερισσό για τα μεταλλεία

Σοβαρά επεισόδια ξέσπασαν το βράδυ της Παρασκευής στην Ιερισσό της Χαλκιδικής μεταξύ αστυνομικών δυνάμεων και κατοίκων που αντιδρούν στην λειτουργία των μεταλλείων στην περιοχή τους.

Σύμφωνα με πληροφορίες του antigoldgreece.wordpress.com όλο το χωριό, άντρες, γυναίκες, παιδιά, είναι έξω στους δρόμους. Κατέφθασαν κι άλλα ΜΑΤ από τη μεριά του Γοματίου αλλά δεν μπορούν να πλησιάσουν στο κέντρο του χωριού γιατί ο κόσμος τους έχει κόψει το δρόμο. Πετάνε δακρυγόνα αλλά ο αέρας τα γυρνάει καταπάνω τους. Ολοι φοράνε μάσκες και μαντήλια στο πρόσωπο.

Στην πλατεία του πολιορκημένου Δημαρχείου ο κόσμος έχει εξαγριωθεί. Έχουν σπάσει και αναποδογυρίσει τα αυτοκίνητα του Δημάρχου Πάχτα και των ανθρώπων του και πετάνε πέτρες και άλλα αντικείμενα προς το Δημαρχείο. Όλοι οι δρόμοι γύρω από το Δημαρχείο έχουν αποκλειστεί από τους κατοίκους.

πηγή:  iefimerida

περισσότερα: ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

επίσης από το alterthess στις 12:45
Στην Ιερισσό συνεδρίαζε το δημοτικό συμβούλιο, το οποίο με απόφαση του δημάρχου Πάχτα αρνήθηκε να συζητήσει το θέμα των μεταλλείων χρυσού. Έ ξω από το κτίριο συγκεντρώθηκαν περίπου 1.000 κάτοικοι, οι οποίοι εμπόδισαν την έξοδο των δημοτικών συμβούλων. Ισχυρή αστυνομική δύναμη προσπάθησε να απομακρύνει τους κατοίκους με χρήση δακρυγόνων και βίαιη επίθεση. Οι κάτοικοι απώθησαν τα ΜΑΤ και τραυματίστηκαν 2 αστυνομικοί. Δακρυγόνα έπεσαν στην είσοδο του δημαρχείου, αλλά οι κάτοικοι παραμένουν στο σημείο και δηλώνουν αποφασισμένοι να παραμείνουν όλο το βράδυ. 


Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πληροφορίες διμοιρίες των ΜΑΤ έχουν ήδη ξεκινήσει από τη Θεσσαλονίκη και κατευθύνονται στο σημείο. Οι κάτοικοι σε επικοινωνία που είχαν με το alterthess τόνισαν ότι “η νύχτα θα είναι μεγάλη και δεν πρόκειται να απομακρυνθούν, αλλά θα αντιμετωπίσουν την αστυνομία”. 

Ακούστε (εδώ) ηχητικό στο οποίο μιλάει δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφούσας παράταξης και δηλώνει ότι οι δημοτικοί σύμβουλοι και οι αστυνομικοί βρίσκονται εγκλωβισμένοι μέσα στο Δημαρχείο.