RSS

Monthly Archives: June 2013

Στη Νέα Ελλάδα του Σαμαρά, ο Άδωνις θα κλείσει όσα νοσοκομεία χρειαστεί

Αποφασισμένος να επιλύσει το πρόβλημα με το έλλειμμα του ΕΟΠΥΥ, αλλά και να βρει λύση για όλα τα θέματα που απασχολούν την υγεία εμφανίζεται ο νέος υπουργός Υγείας, Αδωνις Γεωργιάδης.
«Ο βασικός μου στόχος είναι να είμαστε πλήρως έτοιμοι σε ό,τι αφορά τα προαπαιτούμενα. Δεν πρόκειται να ξεφύγει τίποτα. Θα υλοποιηθούν όλες οι δεσμεύσεις που έχει δώσει η χώρα και δεν θα ρισκάρουμε τις επόμενες δόσεις» λέει ο κ. Γεωργιάδης στο «Έθνος της Κυριακής».

Σε ό,τι αφορά το έλλειμμα του ΕΟΠΥΥ εξηγεί ότι έχει καταλήξει στο μέθοδο του «claw back», δηλαδή τον συμβιβασμό οφειλών μεταξύ του ΕΟΠΥΥ και των διαγνωστικών κέντρων και των κλινικών.

Προαναγγέλλει, επίσης, εξονυχιστικούς ελέγχους στο πεδίο των εγκρίσεων δαπανών και μέσα στο επόμενο 15ήμερο θα προχωρήσει σε σαρωτικές αλλαγές στις διοικήσεις των νοσοκομείων.

«Μέχρι τον Σεπτέμβριο θα έχω ελέγξει τα πάντα. Νοσοκομεία, ζημιές, κόστη, χρησιμότητα, κλίνες. Εάν χρειαστεί να κλείσω νοσοκομεία, θα τα κλείσω» τονίζει. 

 

Καλό ταξίδι, για μια καλύτερη ζωή..

Του Fabio Friedli

Bon Voyage from Fabio Friedli on Vimeo.

 

Ο πέλεκυς της μεταρρύθμισης ή κατά κόσμον "ΤΟ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΤΟΥ ΒΟΡΙΔΗ"

·tsekoyri
Του Θωμά Σίδερη
Ο Μάκης Βορίδης δεν πήρε υπουργική καρέκλα. Αλλά δεν πειράζει, ξέρει να περιμένει. Εξάλλου, το τσεκούρι του, καμουφλαρισμένο κατάλληλα, μπορεί να γίνει δυνητικά ο πέλεκυς της μεταρρύθμισης στα χέρια της δικομματικής πλέον κυβέρνησης.
Το “τσεκούρι για τους προσκυνημένους” το εντόπισα προ κεντροδεξιόστροφου ανασχηματισμού σε ένα παλιατζίδικο. Και μάλιστα, σε περίοπτη θέση.
Ο παλιατζής μού είπε πως πήγε αυτοπροσώπως ο Αντώνης Σαμαράς πριν κάνα δυο εβδομάδες και παρακαλούσε να το αγοράσει. Έδινε γη και ύδωρ. Ο παλιατζής όμως αρνήθηκε. “Όσο παλιώνει, τόσο μεγαλώνει η αξία του”.
Τι το ιδιαίτερο έχει σαν τσεκούρι, τον ρώτησα.

“Ετούτο το τσεκούρι εδώ, που θέλεις ν’ αγοράσεις

με ιστορίες δεξιών ο θρύλος το ‘χει ζώσει
κι όλοι το ξέρουν πως αυτός που κάποια φορά το ‘χε
προσκυνημένο αριστερό ζητούσε να πλακώσει”, μου απάντησε ο παλιατζής.
Πες μου ειλικρινά, του λέω, είναι όντως το τσεκούρι του Βορίδη;
“Ως πρώην (;) ακροδεξιός κατέβαινε στους δρόμους
κι ως δεξιός ακτιβιστής συχνά παραληρούσε
με ένα δίκοχο παλιό ψηλά πάνω στους ώμους
και με τους παρακρατικούς συχνά συνομιλούσε”, επέμεινε ο γέρος παλαιοπώλης.
Εγώ όμως, ως άπιστος Θωμάς, δεν έλεγα να τον πιστέψω. Τότε ο παλαιοπώλης αποφάσισε να μου δείξει τα σημάδια:
“Σκύψε και δες τη φράση εδώ που έχει χαραγμένη
τα χρόνια που ήταν πρόεδρος του Εθνικού Μετώπου
έχω και την κουκούλα του που πάει μαζί πακέτο
να τη φορά ο Σαμαράς για το καλό του τόπου”.

Εγώ δεν κατάφερα να πείσω τον παλιατζή ή δεν είχα τα απαιτούμενα χρήματα για να αγοράσω το μοναδικό κειμήλιο του δεξιού ακτιβισμού. Για όποιον άλλον ενδιαφέρεται όμως και νομίζει ότι μπορεί να το αποκτήσει, ας επικοινωνήσει μαζί μου για να του δώσω τα στοιχεία του γέρου παλαιοπώλη.

Πηγή: trenomag.wordpress.com

 

Μαθητή, πριν συμπληρώσεις το Μηχανογραφικό σκέψου τους λόγους που δε πρέπει να γίνεις Αστυνομικός

Γιατί δε πρέπει, για ένα κομμάτι ψωμί και την αμφίβολη βόλεψη σου, να γίνεις ΕΧΘΡΟΣ του αγωνιζόμενου εργαζόμενου λαού

ΜΑΤ-ΕΚΑΜ-ΔΙΑΣ-ΔΕΛΤΑ-ΑΣΦΑΛΙΤΗΣ ενάντια στον εργαζόμενο και άνεργο πατέρα, αδελφό και φίλο σου-Συνεργάτης των δολοφονικών Ναζιστικών ταγμάτων της Χρυσής Αυγής-Μπράβος των ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.

ΑΞΙΖΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ;

ΚΕΡΑΤΕΑ

ΙΕΡΙΣΣΟΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Με παρέμβαση εισαγγελέα και ΜΑΤ άνοιξε η Χαλυβουργία 


Με τη συνδρομή αστυνομικών δυνάμεων άνοιξε χθες τα ξημερώματα η είσοδος της Χαλυβουργίας Ελλάδος στον Ασπρόπυργο, με εντολή της προϊσταμένης εισαγγελέως Ελένης Ράικου.

Το εργοστάσιο παρέμεινε κλειστό από τις 31 Οκτωβρίου 2011, όταν ξεκίνησε η εννεάμηνη απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων, οι οποίοι δεν αποδέχθηκαν τη μείωση των αποδοχών τους και το μειωμένο ωράριο που ήθελε να εφαρμόσει η εταιρεία λόγω της ύφεσης που έχει πλήξει και τον χαλυβουργικό κλάδο.

ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ 15ΧΡΟΝΟΥ ΜΑΘΗΤΗ ΑΛΕΞΗ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ

Δολοφονία Γρηγορόπουλου – Οταν η Αθήνα παραδόθηκε στις φλόγες [βίντεο]


ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΕΣ ΑΣΦΑΛΙΤΕΣ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΣΕ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

 ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

 

Π.Ε.Κ.Ο.Π: Ο εργοδοτικός τραμπουκισμός συνεχίζεται στο νοσοκομείο Γεννηματά

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Η Παναττική Ένωση Καθαριστριών & Οικιακού Προσωπικού καταγγέλλει την εταιρεία ΦΑΣΜΑ ΑΕ, για τις απολύσεις στο Νοσοκομείο Γεννηματά.
Καταγγέλλει τον ιδιοκτήτη της εταιρείας, σαν ηθικό αυτουργό του εγκεφαλικού που υπέστη η συναδέλφισσα Αγγελική Κότσιρα, από τις απολυμένες εργαζόμενες, μετά την ανακοίνωση της απόλυσής της. Τον καθιστά ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟ για ότι της συμβεί μετά από αυτό.

Η εταιρεία ΦΑΣΜΑ ΑΕ, ζητούσε από τις απλήρωτες εδώ και δύο μήνες εργαζόμενες να υπογράψουν ότι έλαβαν τα χρήματά τους. Η άρνηση αρκετών εργαζόμενων και η καταγγελία στο συνδικάτο τους για τα παραπάνω, ήταν η αιτία για τις απολύσεις τριών εργαζόμενων καθαριστριών. Η εταιρεία αποθρασυνόμενη από την προκλητική κάλυψη του διοικητή του νοσοκομείου, παρ όλο που εδώ και χρόνια είναι υπόλογη για αθρόες παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας, συνέχιζε παράνομα την εργολαβία καθαρισμού στο νοσοκομείο. Το 2010 μάλιστα, απέλυσε την συνδικαλίστρια και μέλος της διοίκησης της ΠΕΚΟΠ Παρασκευή Κυτιάννη.

Την Πέμπτη 27 Ιουνίου η ΠΕΚΟΠ μαζί με αλληλέγγυους συνδικαλιστές διαμαρτυρήθηκε στον διοικητή του νοσοκομείου ΓΝΑ «Γ. Γεννηματάς» και στην 1η ΥΠΕ, για τις απλήρωτες εργαζόμενες και τις καταγγελίες πως ο εργοδότης ζητάει επιστροφή χρημάτων από την μισθοδοσία των εργαζόμενων, παίρνοντας υποκριτικές διαβεβαιώσεις πως θα διευθετηθεί το θέμα και δεν πρόκειται να γίνει καμιά απόλυση. Την ίδια ημέρα η εταιρεία απολύει την εργαζόμενη Αγγελική Κότσιρα και μέχρι σήμερα έχουν γίνει γνωστές άλλες δύο απολύσεις από τις εργαζόμενες που αρνήθηκαν να υπογράψουν, μεταξύ των οποίων μια εργαζόμενη που πάσχει από καρκίνο.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, η τρομοκρατία της εργοδοσίας στον χώρο μας, είναι η συνέπεια των δουλεμπορικών νόμων που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ πριν από χρόνια και τώρα με ευκαιρία της κρίσης γενικεύουν σε όλους τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Η κάλυψη των διοικήσεων των οργανισμών που απασχολούν τις δουλεμπορικές εταιρείες καθαριότητας (όπως η διοίκηση του ΓΝΑ «Γ. Γεννηματάς»), είναι συνενοχή, κάτω από την πολιτική ομπρέλα της μνημονιακής κυβέρνησης, στις αθρόες παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας. Είναι το ίδιο υπεύθυνοι με τους εργολάβους για την ασυδοσία που επικρατεί στον χώρο.
Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, με τα μνημόνια και οι ελάχιστες εγγυήσεις που έδινε η εργατική νομοθεσία, καταργήθηκαν μαζί με τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, επιτρέποντας την απόλυτη λεηλασία της εργασίας μας από εργοδότες. Ο δρόμος του αγώνα είναι πια για όλους μας μονόδρομος. Αν τους αφήσουμε σήμερα να τσακίσουν τις απλήρωτες εργαζόμενες στο ΓΝΑ «Γ. Γεννηματάς», οδηγώντας τους στην απελπισία θα έχουμε αφήσει ανοιχτό τον δρόμο για ακόμη μεγαλύτερες υποχωρήσεις.
Για αυτό η διοίκηση της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών & Οικιακού Προσωπικού καλεί κάθε ταξικό σωματείο κάθε αγωνιστική πολιτική συλλογικότητα και κάθε εργαζόμενο, να σταθούν στο πλάι μας και να παλέψουν να ακυρωθούν οι απολύσεις των καθαριστριών στο ΓΝΑ «Γ. Γεννηματάς» από την εταιρεία ΦΑΣΜΑ ΑΕ.
Καλούμε σε σύσκεψη την Κυριακή 30 Ιουνίου, 11 πμ στον 3ο όροφο στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας.
28/6/2013

ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ & ΟΙΚΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ
Γ.ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 48β ( 320 γραφείο – 3ος όροφος )
Σελίδα: pekop.wordpress.com Email.pekop1999@gmail.com
Κινητά: 6973837993- 6974029211.
 

Δημοκρατία της Βαϊμάρης: Όταν το «δημοκρατικό» τόξο, εκτοξεύει το φασιστικό βέλος

Γράφει ο askordoulakos

«Το πιο σημαντικό άμεσο καθήκον είναι η δημιουργία ενός Ενιαίου Μετώπου όλων των εργαζομένων, προκειμένου να γυρίσει πίσω ο φασισμός, προκειμένου να προφυλαχτούν από την υποδούλωση και την εκμετάλλευση τους, καθώς και να διατηρήσουν τη δική τους φυσική ύπαρξη με την ισχύ και τη δύναμη της οργάνωσής τους. Πριν από αυτή την επιτακτική ιστορική αναγκαιότητα, όλοι οι λόγοι που μας αναστέλλουν και μας διαιρούν, όπως πολιτικές, συνδικαλιστικές, θρησκευτικές και ιδεολογικές απόψεις, πρέπει να κατέχουν υποδεέστερη θέση».

Κλάρα (Άισνερ) Τσέτκιν, εναρκτήρια ομιλία στην τελευταία συνεδρίαση του Ράιχσταγκ, 30 Αυγούστου 1932.

Πολύς λόγος έχει γίνει τελευταία για τα έργα και τις ημέρες της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης,

ιδίως με αφορμή την παρουσία και τη δράση των «σουμπεριτών» της Χ.Α. Για την εποχή εκείνη έχουν κάνει λόγο άπαντες, οι περισσότεροι εκ των οποίων μας φέρνουν τη Βαιμάρη ως παράδειγμα, για να μας πείσουν ότι πρέπει να κάτσουμε φρόνιμα, διότι οι πολλές αντιδράσεις οδηγούν στα…άκρα (η περίφημη θεωρία των 2 άκρων, των ανιστόρητων ηλιθίων της ομάδας «αληθείας») και στο φασισμό. Τι πραγματικά σημαίνει όμως η Δημοκρατία της Βαϊμάρης και κυρίως, ποιες ουσιαστικές αναλογίες υφίστανται μεταξύ του τότε και του σήμερα; Ποιος και τι πραγματικά οδηγεί στο φασισμό;


Το κομβικό σημείο είναι ο Αύγουστος του 1914, όταν το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της Γερμανίας (SPD), το οποίο τότε είναι το μεγαλύτερο κόμμα της χώρας με δύναμη, περί τα 1.000.000 μέλη, λέει ΝΑΙ στον πόλεμο, με την αιτιολογία ότι η Γερμανία είναι… αμυνόμενη κι όχι επιτιθέμενη και υπερψηφίζει στο Ράιχσταντ τις πολεμικές δαπάνες! Τιμητική εξαίρεση, ο κομμουνιστής βουλευτής, νεαρός δικηγόρος τότε, Καρλ Λίμπνεχτ (Ομάδα Σπάρτακος). Η εν λόγω στάση του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος ωστόσο, δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Γραμματέας του SPD ήταν ο Έμπερτ, ο οποίος από το 1904 έως το 1909 είχε φροντίσει να «επαγγελματοποιήσει» το κόμμα (135.000 επαγγελματικά στελέχη!), ερχόμενος σε πλήρη ρήξη με τις αρχές του ιδρυτή του, Κ. Μαρξ, ο οποίος απεχθανόταν την ιδέα ενός κόμματος «επαγγελματικών στελεχών».

Το 1918 ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος λαμβάνει τέλος, αφού η Γερμανία ηττάται στα πεδία των στρατιωτικών επιχειρήσεων κι ο…Πρίγκηψ Μαξ του Μπάαντεν τοποθετείται από τους νικητές Αγγλογάλλους επικεφαλής του γερμανικού Ράιχ, αντικαθιστώντας τον Κάιζερ Γουλιέλμο, ο οποίος καταρρέει κάτω από την οργή του λαού και των στρατιωτών στο μέτωπο. Σε ποιο κόμμα θα στηριχθεί ο…Πρίγκηψ Μαξ, ώστε να μπορέσει να κυβερνήσει; Μα στο μεταλλαγμένο SPD φυσικά!

Καταλυτικό ρόλο σ’ όλα τα παραπάνω θα παίξει το 1919 η Συνθήκη των Βερσαλλιών, βάσει της οποίας -εκτός της απόσπασης εδαφών και της αρπαγής του ορυκτού πλούτου (σας θυμίζει κάτι;)- ο Γερμανικός λαός υποχρεωνόταν να καταβάλλει –ως προκαταβολή- το ποσό των 12 δις χρυσών μάρκων (!), καθώς και να καταβάλλει ετησίως στους Αγγλογάλλους, ποσοστό 26% επί των…προπολεμικών γερμανικών εξαγωγών! Η εφαρμογή της Συνθήκης σήμαινε για τους Γερμανούς τότε, ό,τι σημαίνουν τα μνημόνια για τους Έλληνες σήμερα: Φτώχεια, εξαθλίωση και δουλοποίηση.

Το SPD καλείται να συμβάλλει στη δημιουργία νέου Συντάγματος και νέου κράτους εν μέσω Συνθήκης Βερσαλλιών, εξεγερτικής διάθεσης και πλήρους διάλυσης της κοινωνίας, της οικονομίας, του κρατικού μηχανισμού και του στρατού, ο οποίος επιστρέφει από το μέτωπο σε τραγική κατάσταση. Παράλληλα, στη γερμανική κοινωνία αρχίζουν να δημιουργούνται και να λειτουργούν Λαϊκά Συμβούλια (εργατικά, αγροτικά, στρατιωτικά κλπ), τα οποία αποτελούν de facto τοπικές εξουσίες διαχείρισης καθημερινών υποθέσεων.
Το SPD, κατά τη συγκρότηση του νέου κράτους και του νέου Συντάγματος (Βαιμάρη) έχει να διαλέξει ανάμεσα σε δύο δρόμους:

Να στηριχθεί στα επαναστατημένα λαϊκά συμβούλια και με μοχλό πίεσης τη λαϊκή εξέγερση να ανατρέψει το δολοφονικό καθεστώς των Βερσαλλιών, ή να συνταχθεί πλήρως με τους κυρίαρχους αντιδραστικούς κύκλους και να τηρήσει κατά γράμμα τις υποχρεώσεις, που απορρέουν απ’ τη Συνθήκη, ισοπεδώνοντας τη γερμανική κοινωνία; Το SPD καταλαμβάνεται από…το φόβο του λαού κι αποφασίζει να τηρήσει τις…διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας (σας θυμίζει κάτι;) και να ισοπεδώσει το γερμανικό λαό, στέλνοντας τους παρακρατικούς και τους παραστρατιωτικούς θύλακες να τσακίσουν τα Λαϊκά Συμβούλια (τα σημαντικά πολιτικά και τακτικά λάθη των ηρωικών Σπαρτακιστών είναι ένα ζήτημα για άλλη συζήτηση). Για το λόγο αυτό, άλλωστε, η Συντακτική Συνέλευση για την ανάδειξη του νέου Ράιχ έγινε στη μικρή πόλη της Βαϊμάρης (Γενάρης 1919) κι όχι στο Βερολίνο, όπως ήταν το κανονικό, διότι στην πρωτεύουσα της Γερμανίας και σ’ όλη τη Βαυαρία μαίνονταν οι αιματηρές μάχες μεταξύ των Φράικορπς και των Σπαρτακιστών…
Το Συνταγμα της Βαιμάρης, ήταν σχετικά προωθημένο για την εποχή του αφού αναγνώρισε ορισμένα ατομικά δικαιώματα (ψήφος στις γυναίκες κλπ), ωστόσο έστρωσε το πολιτικό, θεσμικό και ιδεολογικό χαλί, πάνω στο οποίο πάτησαν οι Ναζί για να φτάσουν στην εξουσία. Δύο είναι οι βασικά σημεία της Βαϊμάρης:

1. Ο Καγκελάριος, σε περιόδους εθνικής ανάγκης (σας θυμίζει κάτι αυτό;), μπορεί ανά πάσα στιγμή να καταλύει το Σύνταγμα και να ασκεί ο ίδιος έκτακτες εξουσίες, ή να σχηματίζει κυβερνήσεις, όπως αυτός κρίνει!
Αν θυμάμαι καλά, εκεί πάτησε ο Χιντερμπουργκ για να φέρει το Χίτλερ στην εξουσία, εκεί πάτησε κι ο Χίτλερ για να διαλύσει τη Βουλή και να συλλάβει τους αντιφρονούντες.

2. Το κράτος οφείλει να παραμένει και θα παραμένει ουδέτερο στην ταξική σύγκρουση (!). Οι εργάτες οφείλουν να συνεργάζονται με τους εργοδότες, επ’ ωφελεία της εθνικής οικονομίας (σας θυμίζει κάτι αυτό;)… Αυτό αποτέλεσε την πρωταρχική βάση της δημιουργίας των μετέπειτα μεγάλων γερμανικών καρτέλ (βλέπε Άιγκεφάρμπεν), που στήριξαν τους Ναζί.

Είναι φανερό, ότι η Βαϊμάρη, αποτελεί ουσιαστικά την τυπική επικύρωση της επιλογής του SPD, να δεχθεί τις επιλογές, που επέβαλαν οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής, η οποία είχε ως φυσική εξέλιξη τη ναζιστική λαίλαπα. Δεν αποφάσισε -στηριζόμενο στο λαό- ν’ ανατρέψει το καθεστώς των Βερσαλλιών, να εθνικοποιήσει τη Ράιχσμπανκ (Τράπεζα της Γερμανίας) και να διαγράψει τα επαχθή χρέη, με τα οποία φορτώθηκαν οι Γερμανοί, όπως πρότειναν τότε οι μπολσεβίκοι αλλά…και ο Κέινς («Οι οικονομικές συνέπειες της ειρήνης» εκδ. Παπαζήση).

Ας μη μας διαφεύγει, ότι την πρόσκαιρη λαοφιλία του, ο Χίτλερ την όφειλε στην άρνηση του ναζιστικού καθεστώτος να καταβάλλει τις πολεμικές αποζημιώσεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η λογική του SPD (είμαστε σε μειονεκτική θέση και δεν πρέπει να έρθουμε σε ρήξη με τους συμμάχους μας) οδήγησε σημαντικό μέρος των εξαθλιωμένων κι εξοργισμένων μαζών στην αγκαλιά των ναζιστικών τεράτων, που με τις πλάτες των πιο αντιδραστικών κύκλων, αξιοποίησαν τη λαϊκή οργή (σας θυμίζει κάτι;) και τη διοχέτευσαν στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η ίδια λογική φαίνεται ότι διέπει και τη σημερινή, καθ’ ημάς…κυβερνώσα και…υπεύθυνη Αριστερά, η οποία ομνύει στο ευρώ και την τήρηση των διεθνών μας «υποχρεώσεων», ενώ επιπλέον νομιμοποιεί με την παρουσία της και το χρεοκοπημένο Κοινοβούλιο των επιτετραμμένων της τρόικα.

Όπως τότε το SPD, έτσι σήμερα κι η κυβερνώσα και…υπεύθυνη Αριστερά αποφεύγει, όπως ο δράκουλας το σκόρδο, να οργανώσει και να κινητοποιήσει το λαό, πέρα από πολιτικές, ιδεολογικές, ή άλλες διαφορές, με ΠΡΩΤΟ και ΑΜΕΣΟ στόχο την ανατροπή του αποικιακού καθεστώτος, τη συντριβή του φασισμού μέσω της πλήρους και ουσιαστικής αποκατάστασης της Δημοκρατίας, την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων και την όλο και μεγαλύτερη συμμετοχή του λαού στις κεντρικές αποφάσεις και τη διαμορφούμενη πολιτική. Δεν αντιλαμβάνεται πως η Ελλάδα (και κατ’ επέκταση η Ευρώπη) έχει ανάγκη από μια νέα επανάσταση, που θα είναι μείξη της Γαλλικής και της Οκτωβριανής! Δεν αντιλαμβάνεται, ότι το επίσημο πολιτικό σύστημα ήταν αυτό, που έφερε και στήριξε το Χίτλερ στη Γερμανία και τη Χ.Α. στην Ελλάδα.

Αντ’ αυτού, συζητάει και χαριεντίζεται στα κανάλια με την ξεπουλημένη δημοσιογραφική αλητεία, επιλέγει να ενταχθεί στο…δημοκρατικό τόξο, ενσωματώνεται στο επίσημο πολιτικό σύστημα και αντιτίθεται στο φασισμό, όχι με κοινωνικούς, πολιτικούς και ιδεολογικούς όρους, αλλά με όρους…Χόλλυγουντ, με αποτέλεσμα το… δημοκρατικό τόξο να εκτοξεύει το φασιστικό βέλος, όπως έγινε και στη Γερμανία του μεσοπολέμου.

Για να το πούμε πιο απλά: Η Βαϊμάρη μας διδάσκει, ότι στο φασισμό δεν οδηγεί η ρήξη, αλλά ο συμβιβασμός.

 

Και συ Νόμε, των άνομων ασπίδα…

Γράφε, Ιστορία, τα ψέματά σου αράδα,
και βλόγα το Φονιά, βρίζε το Θύμα!
Κι Αρετή, των δρομάκων σουσουράδα,
τον κάθε σωματέμπορά σου τίμα.

Και συ Νόμε, των άνομων ασπίδα,
σαν τη μαϊμού από κλώνο σ’ άλλον πήδα
κι απ’ την κορφή με την ουρά κρεμάσου,
να μη γλέπει ο Λαός τα πισινά σου.

Λευτεριά της χανάκας και του ξύλου,
σφιχτόδενε τ’ αξύπνητο χαϊβάνι.
Και συ, ρηγάτο του Κενού, τ’ αψήλου
κάμνε το σκλάβο ρήγα, άμα πεθάνει!

                                                   Και συ, τσούλα των δήμιων, Επιστήμη,
                                                   της Αλήθειας εσχάτη τεφροδόχα,

                                                   και συ, πρόστυχη Πένα και φοφίμι,
                                                   του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα! 


                                                                 Κώστας Βάρναλης – “Ελεύθερος Κόσμος”

techni-en-kinisei.blogspot.gr