RSS

Category Archives: ΑΚΕΛ

Μια ειλικρινής απορία: Ποιο είναι το Κ.Κ.Κύπρου;

Σήμερα η Περιφερειακή Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων
Αρχίζουν σήμερα στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ, στις 10 το πρωί, οι εργασίες της Περιφερειακής Συνάντησης Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων, με εισηγητική ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα. Το θέμα της Συνάντησης, που γίνεται με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, είναι: «Για το δικαίωμα των λαών να επιλέγουν το δρόμο ανάπτυξης της χώρας τους, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την καπιταλιστική εκμετάλλευση». Στη Συνάντηση έχουν δηλώσει συμμετοχή Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα από Αλγερία, Ιορδανία, Ιράν, Ισραήλ, Κύπρο, Λίβανο, Παλαιστίνη, Συρία, Τουρκία.

Διαβάζοντας αυτό το δημοσίευμα στο σημερινό “Ριζοσπάστη” δημιουργήθηκε εύλογα η απορία.
Μην έχοντας εναλλακτική, το πρώτο (και μοναδικό) που ήρθε στο μυαλό πως θα μπορούσε να κρύβεται πίσω από τον τίτλο “Κομμουνιστικό και Εργατικό Κόμμα Κύπρου”  είναι το Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού.
Από την άλλη όμως, πώς είναι δυνατόν να συμμετέχει στην “Περιφερειακή Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων” ένα κόμμα το οποίο και την αστική εξουσία διαχειρίστηκε και τα συμφέροντα της Κυπριακής αστικής τάξης εξυπηρέτησε και μια χαρά «αντιμνημονιακή» δύναμη το παίζει τώρα που είναι στην αντιπολίτευση; Μπέρδεμα!
Τελοσπάντων, επειδή ο οπορτουνισμός προκαλεί μεγάλες συγχύσεις όποιος γνωρίζει ας απαντήσει υπεύθυνα. Όχι τίποτα άλλο, πρέπει να βγουν και συμπεράσματα μετά…





kokkinostupos

Advertisements
 

Το Πασχαλινό μήνυμα του ΑΚΕΛ

 Μετά από ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, μπαίνει και η ΔΗΜΑΡ στην εξίσωση Οι υπογραμμίσεις δικές μας

Με την ευκαιρία του Πάσχα το ΑΚΕΛ απευθύνει στον κυπριακό λαό τις πιο θερμές και εγκάρδιες ευχές.

Το φετινό Πάσχα βρίσκει το λαό μας κάτω από το βάρος και το άλγος της συνεχιζόμενης για 39 χρόνια, κατοχής του 37% της πατρίδας μας από την Τουρκία αλλά και των επαχθέστατων – καταστροφικών όρων του μνημονιακού ζυγού, όπως αυτοί επιβλήθηκαν από τους «εταίρους» μας στις συνόδους του eurogroup της 15ης και 25ης Μαρτίου 2013.
Ο μαρτυρικός Γολγοθάς του κυπριακού λαού, στον οποίο βαδίζει για δεκαετίες, έχει καταστεί ακόμη πιο ανηφορικός και επώδυνος, μετά τις τραγικές εξελίξεις στην οικονομία του τόπου.
Βιώνοντας τα δικά του πάθη, μαρτύρια και θυσίες, ο κυπριακός λαός προσβλέπει στην ανάσταση. Προσβλέπει στο φως της ελπίδας και της δικαιοσύνης.

Ο λαός μας, προσβλέπει ότι η πολιτική ηγεσία του τόπου, μαζί με την κυβέρνηση, θα αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και ότι με τη δέουσα σοβαρότητα και υπευθυνότητα θα αναζητήσουν, μέσα από συλλογικότητα και συναινετικό πνεύμα, τη χάραξη κοινής στρατηγικής για αντιμετώπιση των μεγάλων προκλήσεων που αντιμετωπίζει ο τόπος.
Προϋπόθεση, όμως, για τη χάραξη μιας ενιαίας – κοινής στρατηγικής που θα κινείται στη σωστή κατεύθυνση και θα αναγεννά την ελπίδα ανάμεσα στο λαό μας, αποτελεί η κοινή εκτίμηση των αιτιών και των αιτιατών της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε καθώς επίσης και η κοινή διαπίστωση των δεδομένων που έχουν δημιουργηθεί.
Προϋποθέτει, συνακόλουθα, την εγκατάλειψη μικροκομματικών σκοπιμοτήτων, ιδεοληψιών και αγκυλώσεων, ώστε ελεύθερα να κριθεί τι είναι το ωφελιμότερο και ορθότερο από τις περιστάσεις για το τόπο και το λαό μας.
Τα πιο πάνω ισχύουν τόσο για τη διαχείριση των επερχόμενων εξελίξεων στο κυπριακό, όσο για τη διαχείριση των τραγικών δεδομένων στα οποία έχει βρεθεί η οικονομία.
Κατά συνέπειαν επιβάλλεται, μακριά λοιπόν από υπερβολές, ακραία και κενού περιεχομένου συνθηματολογία, μέσα από ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες πολιτικές, να προχωρήσουμε με αποφασιστικότητα αφενός στο συνολικό επανασχεδιασμό της κυπριακής οικονομίας μέσα από ρηξικέλευθες αποφάσεις, που δεν μπορούν όμως να αποδειχθούν επιτυχείς εντός του μνημονιακού ζυγού.
Αφετέρου, σ΄ ότι αφορά το Κυπριακό, θα πρέπει να παραμείνουμε συνεπείς στον ιστορικό συμβιβασμό της λύσης Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, η οποία θα απαλλάσσει την Κύπρο από την κατοχή και τη διχοτόμηση και θα διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες του λαού μας.
Με αυτή την ευκαιρία, το ΑΚΕΛ καλωσορίζει την πρόθεση του Προέδρου Αναστασιάδη να συγκαλέσει αμέσως μετά τις γιορτές του Πάσχα, το Εθνικό Συμβούλιο με στόχο τη συζήτηση των προκλήσεων στην οικονομία.
Παράλληλα, εκφράζει εκ νέου την ετοιμότητα του, πέραν των πρωτοβουλιών που το ίδιο αναλαμβάνει, να στηρίξει μέτρα και πολιτικές που θα κινούνται στη σωστή κατεύθυνση, και θα εξυπηρετούν τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του κυπριακού λαού.
Πρόσθετα, το ΑΚΕΛ, ιδιαίτερα τούτες τις γιορτάρες μέρες, θεωρεί ότι θα πρέπει να υπάρξει η προσφορά στήριξης, αγάπης και αλληλεγγύης προς τους συνανθρώπους μας οι οποίοι έχουν πληγεί βάναυσα από τις συνέπειες της κρίσης.
Γενικότερα, πολιτεία, εκκλησία αλλά και στο σύνολο τους οργανωμένα σύνολα και ξεχωριστά οι πολίτες που έχουν την δυνατότητα, θα πρέπει με αποφασιστικότητα να προχωρήσουμε σε έμπρακτα μέτρα αλληλεγγύης και ανακούφισης εκείνων των κοινωνικών ομάδων και συνανθρώπων μας που βρίσκονται σε δεινή θέση συνεπεία της κρίσης.
Η διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, φυσιολογικά, είναι πρωτίστως θέμα που πρέπει να διαχειριστεί η κυβέρνηση, την οποία επίσης ως ΑΚΕΛ θα στηρίξουμε αν οι αποφάσεις που θα ληφθούν θα κινούνται στη σωστή κατεύθυνση.
Το ΑΚΕΛ επαναλαμβάνει τέλος, τη δέσμευση του να συνεχίσει και να εντείνει τον αγώνα για αντιμετώπιση των σοβαρών προκλήσεων που αντιμετωπίζει η πατρίδα, ο λαός μας και οι εργαζόμενοι, πάντοτε στηριγμένο σε αρχές και στην κοινωνική ευαισθησία και υπευθυνότητα που ανέκαθεν το χαρακτηρίζουν.
 

Μαθημένοι στο παπατζιλίκι οι κύπριοι πολιτικοί

«Το ΑΚΕΛ είναι βαθιά συντηρητικό κόμμα. Δεν θα έπαιρνε αρνητική θέση απέναντι στο Μνημόνιο και ακραία θέση στο ζήτημα του νομίσματος αν δεν υπήρχε στην ηγεσία του η βεβαιότητα ότι τα κουκιά στη Βουλή βγαίνουν». Αυτή τη δήλωση πολιτικού παράγοντα της Λευκωσίας επικαλούνταν τα «Νέα», ένα 24ωρο πριν την (υποτιθέμενη) κρίσιμη συνεδρίαση της κυπριακής Βουλής για τη δανειακή σύμβαση και το Μνημόνιο που τη συνοδεύει.
Ετσι και έγινε. Το υποτιθέμενο θρίλερ υπήρξε μόνο στις σελίδες των εφημερίδων και στο στόμα διάφορων σχολιαστών που έχουν ως καθήκον να μεγαλοποιούν το ασήμαντο. Η κυβερνητική πλειοψηφία ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ ψήφισε συντεταγμένα υπέρ της δανειακής σύμβασης και του Μνημόνιου. Απόλυτα συντεταγμένα. Με την ψήφο ακόμη και του Ν. Παπαδόπουλου, που υποτίθεται ότι σηκώνει τις παντιέρες ενός αντιμνημονιακού ανένδοτου, φιλοδοξώντας να αναδειχτεί κάποτε στην προεδρία της Κύπρου, όπως ο πατέρας του. Μια μέρα πριν την ψηφοφορία, με τα «κουκιά» καταμετρημένα ατύπως, αποφάσισε να περάσει και η ΕΔΕΚ με την πλευρά του «όχι», για να μην αφήσει το ΑΚΕΛ να της λεηλατήσει το εκλογικό ακροατήριο.
Μαντεύουμε τον αντίλογο:

όποια και να είναι τα κίνητρά του, είναι γεγονός ότι το ΑΚΕΛ δημοσιοποίησε πολιτική πρόταση για «συντεταγμένη έξοδο» της Κύπρου από την Ευρωζώνη. Πρόκειται για μια πρόταση γραμμένη στο πόδι από τον Κ. Λαπαβίτσα, έναν αστό οικονομολόγο που χρόνια τώρα αμφισβητεί το ευρώ (τυχαία νομίζετε εργάζεται στη Βρετανία;), χωρίς να αμφισβητεί στο ελάχιστο τον καπιταλισμό και την ΕΕ. Αυτή η εσπευσμένα δημοσιευθείσα πρόταση ήταν το απαραίτητο «ντεσού», για να μπορέσει το ΑΚΕΛ να πείσει ότι αποτελεί «αντιμνημονιακή» δύναμη και να ξεπλύνει η υπό τον Αντρο Κυπριανού ηγεσία του τις αμαρτίες της διακυβέρνησης Χριστόφια. Δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά που το ΑΚΕΛ κάνει στο παραπέντε μια θεαματική κωλοτούμπα. Κάπως έτσι μετατράπηκε (με γενικό γραμματέα τον Χριστόφια τότε), σαν σήμερα πριν μερικά χρόνια, από ένθερμος θιασώτης του «ναι» στο σχέδιο Ανάν σε θιασώτη του «όχι», όταν διαπίστωσε ότι ο εθνικιστής Τάσσος Παπαδόπουλος του λεηλατούσε την εκλογική βάση.
Το ΑΚΕΛ είναι όντως ένα συντηρητικό, ένα αστικό κόμμα εξουσίας. Κυβέρνησε με τον Χριστόφια την Κύπρο χωρίς ν’ αμφισβητήσει τα συμφέροντα της κυπριακής αστικής τάξης και τον ευρωενωσίτικο προσανατολισμό της Κύπρου. Διαπραγματεύθηκε με την τρόικα το Μνημόνιο και ψήφισε μέσα σε μια νύχτα 25 μνημονιακούς νόμους, με αντιλαϊκό και αντεργατικό περιεχόμενο. Και στήριξε τον Αναστασιάδη στον τελικό γύρο της «διαπραγμάτευσης» με το Eurogroup, αποφεύγοντας οποιαδήποτε ρήξη με την πολιτική βάσει της οποίας γινόταν η «διαπραγμάτευση». Ο Αναστασιάδης έφυγε για τις Βρυξέλλες έχοντας στο χαρτοφύλακά του ομόφωνη στήριξη από το λεγόμενο εθνικό συμβούλιο, στο οποίο συμμετέχουν οι αρχηγοί όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων της Κύπρου.
Αν ήθελε το ΑΚΕΛ να σαμποτάρει τη δανειακή σύμβαση και το Μνημόνιο και να οδηγήσει την Κύπρο εκτός Ευρωζώνης, θα το έκανε πριν τον περασμένο Δεκέμβρη, όταν κυβερνούσε την Κύπρο με τον Χριστόφια. Θα το επιχειρούσε (με λαϊκές κινητοποιήσεις και κοινοβουλευτικά μέσα) πριν τη συμφωνία με το Eurogroup. Τότε παιζόταν το παιχνίδι και όχι τώρα, που έγινε απλώς μια τυπική ψηφοφορία στη Βουλή και μάλιστα ενώ τα κοινοβούλια της Γερμανίας και άλλων χωρών είχαν ήδη εγκρίνει τη συμφωνία του Eurogroup! Τα «κουκιά» ήταν μετρημένα, η κυβέρνηση Αναστασιάδη είχε κοινοβουλευτική πλειοψηφία (με «μαξιλάρι» μια ψήφο από το ΕΥΡΟΚΟ, του οποίου οι δύο βουλευτές μοιράστηκαν), οπότε και το ΑΚΕΛ είχε τη δυνατότητα να κάνει ανέξοδα το αντιπολιτευτικό του «κομμάτι», για να μειώσει κάπως τη φθορά που υπέστη τα χρόνια που κυβερνούσε. Κάνει, δηλαδή, το ΑΚΕΛ το ίδιο με αυτό που έκανε ο Σαμαράς από το 2010 μέχρι το 2012, αλλά με  αντίστροφη φορά: «αντιμνημονιακοί» όσο είμαστε στην αντιπολίτευση, «μνημονιακοί» όταν είμαστε στην κυβέρνηση.
Υπάρχει, όμως, και κάτι ουσιαστικότερο, πέρα από το στενό εκλογικό συμφέρον του ΑΚΕΛ. Είναι το συμφέρον της κυπριακής αστικής τάξης, που βρίσκεται κολλημένη με την πλάτη στον τοίχο, καθώς βλέπει ότι οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Ευρωζώνης (και Γερμανία και Γαλλία και οι σύμμαχοί τους) θέλουν να της αφαιρέσουν το καθεστώς «φορολογικού παράδεισου», που αποτελεί τη βασική μορφή καπιταλιστικής επιχειρηματικότητας γι’ αυτή την παρασιτική αστική τάξη. Χρειάζεται η κυπριακή αστική τάξη μια ισχυρή «αντιμνημονιακή» αντιπολίτευση, ως έσχατο διαπραγματευτικό χαρτί με τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Ευρωζώνης, αλλά και για να κρατάει ζωντανή μια εναλλακτική λύση (μέσα στην ΕΕ – έξω από την Ευρωζώνη), στην περίπτωση που δε θα υπάρχει άλλη επιλογή για τον κυπριακό καπιταλισμό. Χρόνια στο παζάρι των παζαρεμάτων με τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (από την εποχή της βρετανικής αποικιοκρατίας ακόμη), το αστικό πολιτικό σύστημα της Κύπρου διέπεται από το δόγμα «ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα». Γι’ αυτό και στο νησί λειτουργεί μόνιμα το «εθνικό συμβούλιο», στο οποίο κλείνονται οι διακομματικές συμφωνίες για το χειρισμό όλων των σοβαρών θεμάτων.
ΥΓ. Ο ΣΥΡΙΖΑ πληρώνει για δεύτερη φορά τον πολιτικό του τυχοδιωκτισμό, έτσι όπως εκφράστηκε με την εμπλοκή του στις κυπριακές εξελίξεις. Την περίοδο του κάλπικου «όχι», που κράτησε μόλις μια βδομάδα, το έκανε σημαία του, υποστηρίζοντας ότι υπάρχει εναλλακτική λύση σκληρής διαπραγμάτευσης εντός της Ευρωζώνης. Τώρα, το ΑΚΕΛ έρχεται και υποστηρίζει πως δεν υπάρχει καμιά εναλλακτική λύση εντός της Ευρωζώνης, αδειάζοντας για δεύτερη φορά τους «συντρόφους» της Κουμουνδούρου και παραδίδοντάς τους βορά στην πολεμική του Σαμαρά, του Βενιζέλου και του Κουβέλη (και του Αλαβάνου, βεβαίως, βεβαίως, που υποστηρίζει εδώ και καιρό αυτά που υποστηρίζει τώρα το ΑΚΕΛ). Μια πολεμική η οποία ευκρινέστατα άρχισε ήδη να καταγράφεται στις σελίδες του ελληνικού αστικού Τύπου: «Το ΚΚΕ εντίμως υποστηρίζει πως δεν υπάρχει εναλλακτική λύση εντός της Ευρωζώνης και ζητά την αποχώρηση και από την ΕΕ. Το ΑΚΕΛ, μετά τη δραματική εμπειρία της Κύπρου, διαπίστωσε ότι δεν μπορείς να βάλεις όρους στους δανειστές και προτείνει την αποχώρηση από την Ευρωζώνη. Ο ΣΥΡΙΖΑ υποκρίνεται ότι μπορεί να βάλει όρους στους δανειστές, στρατηγική του όμως είναι η επάνοδος στη δραχμή, γιατί όπως αποδείχτηκε τους όρους τους βάζουν αυτοί που σε δανείζουν». Τι δυνατότητες ελιγμού έχει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κατάσταση που διαμορφώθηκε; Πολύ λίγες. Η έξοδος από την Ευρωζώνη δεν είναι στις προθέσεις του, το ότι θα υποταχτεί στους δανειστές (όπως έκαναν ο Σαμαράς με τον Κουβέλη) δε θέλει να το παραδεχτεί, ενώ και το βασικό του ιδεολόγημα, η «σκληρή διαπραγμάτευση» έχει καταρρεύσει.
Πηγή: Κόντρα
Σκουρλέτης: “Στηρίζουμε Κύπρο και ΑΚΕΛ”
«Είμαστε αλληλέγγυοι στους αγώνες του κυπριακού λαού και του ΑΚΕΛ ενάντια στις πολιτικές της λιτότητας και των μνημονίων, που εξαθλιώνουν τους λαούς και αποδομούν την Ευρώπη» δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Πάνος Σκουρλέτης, για το διάλογο που αναπτύσσεται στο ΑΚΕΛ.
«Κατανοώντας τις διαφορές ανάμεσα στις δύο χώρες, αλλά και τα κοινά προβλήματα του ελληνικού και του κυπριακού λαού, παρακολουθούμε με ενδιαφέρον και απόλυτο σεβασμό, το διάλογο που αναπτύσσεται εντός του ΑΚΕΛ για τα ζητήματα της ευρωζώνης.
Για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, οι κοινοί αγώνες των ευρωπαϊκών λαών, η συμμαχία των χωρών του Νότου, αποτελούν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την αλλαγή των συσχετισμών στην Ευρώπη και τη διεκδίκηση μιας κοινωνικά δίκαιης εξόδου από την κρίση, εντός της ευρωζώνης, χωρίς μνημόνια και τρόικα, σε μια Ευρώπη δημοκρατίας, αλληλεγγύης και κοινωνικής συνοχής» τονίζει ο κ. Σκουρλέτης.

enikos.gr

 

Ας μας πει τελικά ο Περισσός: Ποιοι είναι οι οπορτουνιστές;

Μεγάλη ταύτιση απόψεων ΚΚΕ και ΑΚΕΛ;
Αντιγράφουμε από το mao.gr


Μεγάλη Ταύτιση Απόψεων ΚΚΕ και ΑΚΕΛ;

Για ευρύτερη συνεργασία πολιτικών δυνάμεων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο με αφετηρία τα κόμματα της αριστεράς μίλησε ο Κυπριανού

Είναι γνωστό ότι το ΑΚΕΛ παρά την αντιδραστική του μετάλλαξη, ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες παραμένει –τυπικά- αδελφικό κόμμα με το ΚΚΕ.   Κανείς δεν ζητάει από το ΚΚΕ να κόψει γέφυρες, να  διαγράψει μια μεγάλη ιστορία κοινών αγώνων… «δρόμων και κάμπων που βάφτηκαν (ή θάφτηκαν;) με αίμα» που λέει και το τραγούδι.  Από την άλλη όμως παρατηρείται μια αντίφαση.  Από τη μια ο Δημήτρης Κουτσούμπας ισχυρίζεται ότι η πρόταση της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς για έξοδο από το ευρώ (και την ΕΕ) αποτελεί μια συγκαλυμμένη πρόταση συμμετοχής σε κυβέρνηση αστικής διαχείρισης: «όλοι αυτοί κλείνουν απλώς το μάτι σε μερίδα του κεφαλαίου που προετοιμάζεται ή καλοβλέπει μια ενδεχόμενη αποχώρηση από το ευρώ» δήλωσε χαρακτηριστικά στην ομιλία του την Δευτέρα.   Από την άλλη, όταν χαρακτηρίζεις τυχοδιώκτη στην υπηρεσία του κεφαλαίου σύσσωμο τον εγχώριο ενδοαριστερό ανταγωνισμό, είναι επιεικώς αντιφατικό να αποκαλείς αγαπημένο σύντροφο τον γ.γ του ΑΚΕΛ Άντρο Κυπριανού που ψήφισε το Μνημόνιο και να μην τολμάς να διατυπώσεις την παραμικρή κριτική για την άθλια στάση του ιστορικού κόμματος της κυπριακής Αριστεράς και την πλήρη υποταγή του στο κεφάλαιο. Το ΑΚΕΛ διαπραγματεύτηκε –έστω και με το πιστόλι στον κρόταφο- και ψήφισε το Μνημόνιο. Συμφώνησε σε μέτρα που αναμένεται να οδηγήσουν σε κοινωνικό ολοκαύτωμα τον κυπριακό λαό τα επόμενα χρόνια.  Σε αντίθεση με τον εγχώριο “οπορτουνισμό”, οι  επικοινωνιακοί του ελιγμοί τώρα και η αντίθεση στο Μνημόνιο και στο Ευρώ κατόπιν εορτής, στην περίπτωση του ΑΚΕΛ, όντως ταυτίζονται με τις επιδιώξεις μεγάλου τμήματος του κυπριακού κεφαλαίου μετά την τραπεζική κατάρρευση.  Αυτό δεν πρέπει να το πει το ΚΚΕ στον λαό;  Δεν καλλιεργείς αυταπάτες όταν μιλάς για κοινούς αγώνες, φιλία, συνεργασία, δημιουργική συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων με ένα κόμμα που παρά το αγωνιστικό του παρελθόν ψήφισε το Μνημόνιο στην Κύπρο και δεν μπορείς να κάνεις το ίδιο με αριστερές δυνάμεις στην Ελλάδα που αν μη τι άλλο πολιτικά βρίσκονται πιο κοντά σου από ό,τι το μεταλλαγμένο ΑΚΕΛ;

Άραγε, αν κάποιοι κομμουνιστές εντός του ΑΚΕΛ σήμερα αποχωρήσουν και ιδρύσουν νέο κομμουνιστικό φορέα ποιος θα είναι ο οπορτουνιστής, αυτοί που έμειναν ή έφυγαν;  Είναι το ίδιο να “εγκαταλείπεις το κόμμα σε δύσκολες στιγμές” όπως είπε ο Κουτσούμπας με το να έχεις φύγει στις εποχές των παχιών αγελάδων όταν μοιράζονταν θέσεις σε υφυπουργεία και υπουργεία;


Συγκεκριμένα η δήλωση του Δημήτρη Κουτσούμπα που δεν περιέχει το παραμικρό ψήγμα κριτικής για τη στάση του ΑΚΕΛ:

«Υποδεχθήκαμε στα γραφεία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ στη βουλή τον σύντροφο Άντρο Κυπριανού ΓΓ της ΚΕ του ΑΚΕΛ, κόμμα με το οποίο έχουμε παραδοσιακά σχέσεις φιλίας, συνεργασίας, δημιουργικής συζήτησης και ανταλλαγής απόψεων. Ιδιαίτερα τη σημερινή εποχή χρειάζεται ένταση της αλληλεγγύης, της κοινής πάλης των δύο λαών, γενικότερα των λαών της Ευρώπης ενάντια στην αντιλαϊκή στρατηγική της ΕΕ που φέρνει μνημόνια, αντιλαϊκά μέτρα, αντιλαϊκούς νόμους και στις δύο χώρες αλλά και σε άλλες χώρες της ΕΕ, που πλήττουν το λαϊκό εισόδημα, δικαιώματα και κατακτήσεις πολλών δεκαετιών των εργαζομένων.

Χρειάζεται κοινή πάλη των λαών μας ενάντια στα σχέδια που εξυφαίνονται με τη δράση μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων στην περιοχή, ιδιαίτερα έχοντας σαν στόχο τον ενεργειακό πλούτο που υπάρχει στη Μεσόγειο, που υπάρχει στην Κύπρο, στην Ελλάδα, στο Αιγαίο. Και βέβαια σε μια εποχή που εντείνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, οι ανταγωνισμοί δυνάμεων για το μοίρασμα και τη διανομή αυτού του πλούτου.

Η θέση του ΚΚΕ είναι σταθερή. Απαιτούμε Κύπρο κυρίαρχη, ανεξάρτητη, διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία με το λαό κυρίαρχο στη χώρα του, μακριά από επεμβάσεις, μακριά από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ».


Από την πλευρά του, ο Άντρος Κυπριανού διαπίστωσε μεγάλη ταυτότητα απόψεων και προσεγγίσεων μεταξύ ΚΚΕ και ΑΚΕΛ, η οποία πηγάζει “από τη διαλεκτική ανάλυση των ζητημάτων” (είδαμε τη μαύρη διαλεκτική του ΑΚΕΛ στη ψήφιση του Μνημονίου) και την προσπάθεια να καταλήξουν σε αποφάσεις που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των λαών και όχι άλλων ιμπεριαλιστικών ή διεθνών συμφερόντων

Είμαστε υποχρεωμένοι, δήλωσε, να διαμορφώσουμε και να θέσουμε μια εναλλακτική επιλογή (έξοδος από το ευρώ;) ενώπιον του κυπριακού λαού, αλλά και της κυβέρνησης και των πολιτικών κομμάτων, ώστε να υπάρξει ο ευρύτερος δυνατός προβληματισμός.

Χαρακτήρισε πολύ δύσκολη τη συνεργασία πολιτικών δυνάμεων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, λέγοντας ότι η προσπάθεια του ΑΚΕΛ έγκειται στο να υπάρξει αυτός ο προβληματισμός με αφετηρία τα κόμματα της αριστεράς και ευρύτερα.
—————————
Δείτε επίσης τις σχετικές (με τον οπορτουνισμό του ΚΚΕ) αναρτήσεις:
 

Αλληλεγγύη στο σύντροφο Χριστόφια!

“Αποχωρώ πικραμένος από την προεδρία της Κύπρου”
Πικραμένος δήλωσε ότι αποχωρεί από την προεδρία ο κύπριος Πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας γιατί δέχτηκε «σκληρές και άδικες επιθέσεις, τόσες όσες δεν δέχτηκε ποτέ κανένας προηγούμενος πρόεδρος».

Σε συνέντευξή στην εφημερίδα «Χαραυγή», όργανο του ΑΚΕΛ, του οποίου υπήρξε ηγέτης, ο κ. Χριστόφιας αναφέρει ότι ήταν τόσο μεγάλο το ταξικό, ιδεολογικό, παραταξιακό και κοινωνικό μίσος σε βάρος του, που κάποιοι έφτασαν στο σημείο να λένε ότι ο πρόεδρος είναι δολοφόνος.

«Και είναι οι ίδιοι που ταυτόχρονα μιλούσαν με απαξίωση για το γιο της πλύστρας που έγινε πρόεδρος, λες και η προεδρία του κράτους είναι αποκλειστικά για τα τζάκια, τους πλούσιους και το κατεστημένο. Είναι τιμή μου και καμάρι μου που έχω ταπεινή καταγωγή», ανέφερε ο κ. Χριστόφιας.

Πρόσθεσε ότι όσοι στηρίζουν το κατεστημένο δεν χώνεψαν ποτέ ότι «η Αριστερά ανέδειξε στην Προεδρία τον ηγέτη της και αναζητούσαν κάθε ευκαιρία, για να πλήξουν τον πρόεδρο, την αριστερά, τις ιδέες και την ιστορία της».

«Φανήκαμε άτυχοι γιατί κατά την προεδρία μας κληθήκαμε να διαχειριστούμε τον καπιταλισμό στη χειρότερή του κρίση. Έχω όμως την πεποίθηση ότι η ιστορία θα μας δικαιώσει για το έργο που έχουμε επιτελέσει, γιατί είναι πολύ μεγάλο και σε διάφορους τομείς καινοτόμο, και γι’ αυτό αισθάνομαι ικανοποίηση», κατέληξε ο κ. Χριστόφιας. 

 
 

Η "κολοκυθιά" ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ για χάρη του ΑΚΕΛ και τα ΚΑΛΑ μνημόνια

Την ώρα που ο Περισσός ποιεί την νήσσαν για τα τελευταία “επιτεύγματα” του συντρόφου Χριστόφια, προσπαθώντας να αποκρύψει την συγγένεια εξ αίματος με το ΑΚΕΛ (να θυμήσουμε ενδεικτικά την πρόσφατη Διεθνή Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων στη Βηρυτό), ο ΣΥΡΙΖΑ ως υπεύθυνη αξιωματική αντιπολίτευση και αυριανή  (;)  “κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας” της μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης, σπεύδει να εξάρει την πρόσφατη συμφωνία – χαρά του τραπεζίτη, προϊόν της  διαπραγματευτικής δεινότητας  της κυπριακής κυβέρνησης.

Και η κατρακύλα συνεχίζεται….

kokkinostupos

Αναδημοσιεύουμε από το mao.gr
Και μόνο ο τίτλος του άρθρου στην Αυγή της Κυριακής, “η Κύπρος διαπραγματεύεται σθεναρά την ένταξή της στο Μνημόνιο”, ξενίζει. Ο Σπύρος Λαπατσιώρας ανέλαβε να περισώσει την τιμή του καταξεφτιλισμένου ΑΚΕΛ, του πρώην κομμουνιστικού κόμματος που έβαλε την υπογραφή του στο Μνημόνιο της Κύπρου, παρουσιάζοντας τα “θετικά” σημεία της συμφωνίας με τη τρόικα.

Αναφέρει π.χ.: “Η κυπριακή κυβέρνηση διεξήγαγε και διεξάγει ακόμη μία διαπραγμάτευση τα αποτελέσματα της οποίας μέχρι αυτό το σημείο που βρισκόμαστε είναι σημαντικά“.  Αντί για πολιτική κριτική, ασκεί κριτική στα σημεία, συγκρίνοντας τη Μεγαλόνησο με την Ελλάδα και βγάζοντας τον Χριστόφια νικητή της διαπραγμάτευσης: “Ας συγκρίνει κανείς τα αποτελέσματα με οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα βρέθηκε στην ανάγκη του μηχανισμού στήριξης: και μόνο αυτά τα δεδομένα δείχνουν ότι -ακόμη και σε πιο δύσκολες και πιεστικές από τις ελληνικές συνθήκες- μια κυβέρνηση μπορεί να διαπραγματευτεί και να διασώσει τις μορφές του κοινωνικού κράτους”
Μα κύριε Λαπατσιώρα, το Μνημόνιο δεν είναι ποτέ ένα και μοναδικό! Όπως δείχνει η ελληνική εμπειρία, με άλλους όρους παίρνεις την πρώτη δόση, σε άλλη χώρα ζεις στην προτελευταία!

Και σε μια πολύ ατσούμπαλη εφαρμογή της αρχής του “προλεταριακού διεθνισμού” μεταξύ αδελφών κομμάτων, ο συντάκτης αναλύει δίνοντας πόντους στο μνημονιακό ΑΚΕΛ: “Στις εκλογές του Φεβρουαρίου στην Κύπρο στριμώχνονται οι ταλιμπάν του νεοφιλελευθερισμού να ασκήσουν κριτική στην κυπριακή κυβέρνηση επειδή πέτυχε πολλά για τον λαό – επειδή εμπόδισε τις νεοφιλελεύθερες απαιτήσεις ασκώντας πολιτική από μια πολύ δύσκολη θέση“.

Ο Σπύρος Λαπατσιώρας, πανεπιστημιακός και οικονομολόγος, στην πρόσφατη Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ εκλέχτηκε 22ος στα 168 μέλη του νέου Κεντρικού Οργάνου του κόμματος από τη λίστα Τσίπρα.

Ολόκληρο το άρθρο από την Αυγή της Κυριακής

 

Η Λαϊκή Εξουσία ως Υπαρκτή Αριστερή Κυβέρνηση

Ολίγη Θεωρία για εντυχόντες αδαείς 

 

 

Καταστατικό του ΑΚΕΛ 



Ι. XAPAKTHPAΣ KAI ΣKOΠOI
 

APΘPO 1

1. To Aνορθωτικό Kόμμα Eργαζομένου Λαού (AKEΛ) είναι πρωτοπόρο πολιτικό Kόμμα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων της Kύπρου. Iδρύθηκε στις 14 Aπρίλη 1941 κι αποτελεί τον συνεχιστή του Kομμουνιστικού Kόμματος Kύπρου που το ιδρυτικό του Συνέδριο έγινε στις 15 Aυγούστου 1926, στη Λεμεσό.

2. Tο AKEΛ είναι η ανώτερη μορφή οργάνωσης της εργατικής τάξης και των εργαζομένων. Έχει δημιουργηθεί με την εθελοντική ένωση εργατών, υπαλλήλων, αγροτών, επαγγελματιών, βιοτεχνών, επιστημόνων, διανοούμενων και άλλων εργαζομένων, ανδρών και γυναικών, κάθε εθνικής προέλευσης που αγωνίζονται ενάντια σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης και καταπίεσης για τη βελτίωση της ζωής του λαού, και την οικοδόμηση κοινωνίας δημοκρατικού και ανθρώπινου σοσιαλισμού στην Kύπρο.

3. Tο AKEΛ προσηλωμένο στην υπόθεση της εργατικής τάξης και των εργαζομένων, συνεχίζει και εμπλουτίζει την κληρονομιά των πολιτικών, απελευθερωτικών και κοινωνικών αγώνων που λαμπρύνουν την ιστορία του λαού μας.

4. Tο AKEΛ καθοδηγείται στη δράση του από τη μαρξιστική-λενινιστική κοσμοθεωρία που αναπτύσσεται με την ασταμάτητη πρόοδο της γνώσης και την οικονομική και πολιτική εξέλιξη.

5. Tο AKEΛ αντλεί τη δύναμη του από την ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική του συνοχή, τη λειτουργία της εσωκομματικής δημοκρατίας, τη συλλογική δουλιά, τη συνειδητή συμμετοχή και δράση των μελών του, τη συνεχή διεύρυνση και ενίσχυση των δεσμών του με τους εργαζόμενους και το λαό.

6. Tο AKEΛ έχει απώτερο σκοπό την οικοδόμηση κοινωνίας δημοκρατικού και ανθρώπινου σοσιαλισμού, μιας προηγμένης κοινωνίας που να βασίζεται στην ειρήνη και ελευθερία, στην πολιτική και κοινωνική δικαιοσύνη και στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. H οικοδόμηση σοσιαλιστικής κοινωνίας στην Kύπρο θα ‘ναι το αποτέλεσμα της ελεύθερα και δημοκρατικά εκφρασμένης θέλησης του κυπριακού λαού.

Συμπέρασμα: 

 

Μυστήριοι τύποι αυτοί οι Κύπριοι εργάτες. Πολύ μυστήριοι!  Έστειλαν με εσωκομματική δημοκρατία την ανώτερη μορφή οργάνωσής τους την πρωτοπορία τους  να προσπέσει στην τρόικα και να τους επιβάλλει άγριες μειώσεις μισθών, κατάργηση του προνοιακού κράτους, πείνα και ανεργία!

Πηγή:Παραναγνώστης