RSS

Category Archives: Ανεξάρτητη δικαιοσύνη

Ωδή – χλευαστική – στην ανεξάρτητη δικαιοσύνη



Δεν έχει περάσει και πολύς καιρός από τότε που η ηγεσία του Σύριζα εναπόθετε τις ελπίδες της για το ζήτημα της ΕΡΤ, στο ΣΤΕ και στην ελληνική δικαιοσύνη, ζητώντας με έμφαση να εφαρμοστούν οι δικαστικές αποφάσεις. Κι έχει περάσει λίγος καιρός από τότε που, με αφορμή τις συλλήψεις των ναζήδων, ηγετικά στελέχη της σοσιαλδημοκρατικής αντιπολίτευσης ζητούσαν να αφεθεί η δικαιοσύνη ανεπηρέαστη στο έργο της.
Και στις δύο περιπτώσεις πίσω από τις εκκλήσεις-παρακλήσεις υπόβοσκε μια θετική αντίληψη για τη δικαιοσύνη και τους δικαστές, που χοντρικά θεμελιωνόταν στο εξής ιδεολόγημα: η δικαιοσύνη είναι φυσικά ανεξάρτητη, απλά η “κυβέρνηση της εκτροπής”, παραβιάζει συνεχώς τη νομιμότητα, ασκεί πιέσεις στους δικαστές, παρεμποδίζοντας το έργο τους που είναι η περιφρούρηση της δημοκρατικής νομιμότητας(sic). Θα αρκούσε μια σύντομη ιστορική εξέταση του ρόλου του δικαστικού σώματος κι ολίγη από μαρξιστική θεωρία-έστω ανανεωτική φύσης- για να καταδειχτεί η ανοησία αν όχι η πολιτική απατεωνιά αυτής της άποψης. Θα αρκούσε η προσεκτικότερη μελέτη της ίδιας της απόφασης του Στε για την ΕΡΤ που νομιμοποιούσε τις απολύσεις και η επιρροή των ναζιστών στο δικαστικό σώμα για να καταρρεύσει ο μύθος της ανεξάρτητης και δημοκρατικής δικαιοσύνης. Κι αν αυτά δεν είναι αρκετά δε θα αρκούσε άραγε η σκανδαλώδης ταξικότητα των δικαστών μας, που εξαντλούν την αυστηρότητα τους σε κάθε απόκληρο, ενώ για όποιο αφεντικό παραβιάζει τα απομεινάρια του εργατικού δικαίου δείχνουν χριστιανική επιείκεια ;

Νομίζουμε πως το να μην κατανοεί κανείς τη δικαιοσύνη ως όργανο επιβολής της νομιμότητας και συνεπώς ως μέρος του σκληρού πυρήνα του κράτους, αλλά να τη θεωρεί αντίθετα εν δυνάμει προστάτη ”των δικαιωμάτων του λαού κι υπερασπιστή της δημοκρατίας” δεν πηγάζει από τη θεωρητική του ένδεια(αυτή είναι δεδομένη) αλλά από την πολιτική του στάση απέναντι στο αστικό κράτος. Εξάλλου την ίδια πάνω-κάτω άποψη έχει ο Σύριζα για την αστυνομία: η αστυνομία έχει σταγονίδια λόγω της κυβερνητικής ανοχής ή ενθάρρυνσης αλλά δεν είναι αυταρχική από τη φύση της, αστυνομία κοντά στον πολίτη κι όχι όργανο των αντιλαϊκών πολιτικών κι άλλα τέτοια (μικρο)αστικά παραμύθια.
Δεν έχουμε καμιά πρόθεση να εγκαλέσουμε κανένα στον ορθό δρόμο, ούτε πέφτουμε από τα σύννεφα, απλά η υποκρισία καλό είναι να αναδεικνύεται, ειδικά όταν με αυτή νανουρίζεται ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου. Το οποίο είτε λόγω φθοράς από την ασταμάτητη ταξική επίθεση των αφεντικών, είτε λόγω άρνησης της πραγματικότητας, είτε ακόμα επειδή δεν επιθυμεί να αναλάβει το κόστος των επιλογών του, έχει εναποθέσει τις ελπίδες του στην κυβερνητική αλλαγή.
Μόνο που-ας ειπωθεί ξανά-το κράτος ως εγγυητής των κοινωνικών σχέσεων εκμετάλλευσης και συνακόλουθα οι μηχανισμοί του, δηλαδή και η δικαιοσύνη δεν ταυτίζονται παρά μόνο συγκυριακά με την εκάστοτε κυβέρνηση και συνεπώς δεν αλλάζουν μαζί με αυτήν. Η εξουσία της δικαιοσύνης και της αστυνομίας δεν πηγάζει από την κυβέρνηση, αντίθετα αποτελεί τη νόμιμη βία που νομιμοποιεί την κυβερνητική εξουσία. Για την αστική σκέψη-και για τη σοσιαλδημοκρατική εκδοχή της- η πραγματικότητα εμφανίζεται αντεστραμμένη. Έτσι αντί ο νόμος να κατανοηθεί ως αποτέλεσμα της ισχύος του, η βία θεσπίζει το νόμο, είναι  η ισχύς του-η βία του-  που εμφανίζεται ως εφαρμογή του νόμου, ενός αφηρημένου κανονιστικού κώδικα.Φυσικά η εποχή της κρίσης επαναφέρει με ωμό τρόπο από τη δομή βάθους της αστικής κοινωνίας αυτή την πραγματικότητα και ο νόμος συνεχώς ταυτίζεται με το υπαρξιακό αστικό συμφέρον ή με τις επιχειρησιακές ανάγκες των ένστολων ταγμάτων. Από αυτή την ταύτιση παράγεται ο αναβαθμισμένος-παιδαγωγικός ρόλος της αστυνομίας, η συγχώνευση των εξουσιών και όλες οι ηθικοπλαστικές κριτικές για τη χαμένη νομιμότητα της εποχής της ανάπτυξης.
Τα λέμε όλα αυτά γιατί η εβδομάδα που πέρασε προσέφερε τόσα πολλά παραδείγματα επιβεβαίωσης των παραπάνω “ξύλινων αφορισμών” για το ρόλο της δικαιοσύνης αλλά και των φορέων της, των δικαστών. (τα δίκαια των οποίων πέρυσι που απεργούσαν δεν είχε αμφισβητήσει κανείς). Αυτοί οι έντιμοι ταγοί λοιπόν με τους υψηλούς μισθούς, αυτοί οιπάνσοφοι φορείς του πνεύματος του κράτους, αυτοί οι διανοούμενοι γραφειοκράτες με τη θεωρητική και πρακτική συνεισφορά τους συντελούν όχι μόνο στη θωράκιση του αστικού κράτους-αυτό είναι η τήρηση των νόμων-αλλά κυρίως στη νομική αποκρυστάλλωση των ταξικών σχέσεων της κρίσης και στη διευρυμένη αναπαραγωγή τους. Από τον πρόεδρο στη δίκη του Τάσου Θεοφίλου που αφού απέρριψε κάθε ένσταση των συνηγόρων υπεράσπισης, αφού φέρθηκε με σκαιό τρόπο στη χήρα του θύματος, επειδή δε θέλησε να αναγνωρίσει με αστυνομική βεβαιότητα στο πρόσωπο του αναρχικού το δολοφόνο του συζύγου της, κατέληξε να νομιμοποιεί την ιδεολογική εμμονή της αντιτρομοκρατικής. Ο πρόεδρος δε δίστασε να μετατραπεί σε μπάτσο που δικάζει δείχνοντας ποιο είναι το πραγματικό περιεχόμενο της δικαιοσύνης: η αστυνομία δεν αμφισβητείται γιατί είναι η αστυνομία κι ο κατηγορούμενος είναι εξ ορισμού ένοχος γιατί είναι αναρχικός. Από τους δικαστές στο Εφετείο που γεμάτοι ρατσιστικό μίσος καταδίκασαν με βαριές ποινές για απόπειρα ληστείας και κατοχή ναρκωτικών απόκληρους μετανάστες(δες τη συγκλονιστική μαρτυρία στους ΣΧΣ με τίτλο μια συνηθισμένη μέρα στο Εφετείο). Από  τις δίκες και καταδίκες συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ αποκλειστικά και μόνο λόγω της συνδικαλιστικής τους δράσης. Από την κωμωδία στη δίκη των μελών ναζιστικών ταγμάτων εφόδου -Νίκος Παπαναστασίου και Γιώργος Περρής-οι οποίου όχι μόνο δεν προφυλακίστηκαν ποτέ, όχι μόνο οι θρασύδειλοι εμπρησμοί τους θεωρήθηκαν πλημμελήματα, αλλά καταδικάστηκαν ερήμην σε 41 μήνες φυλάκιση, γιατί αποφάσισαν να αποχωρήσουν, δηλαδή φυγοδικούν! Αν σε αυτό προσθέσουμε την προ μηνός περίπου απόφαση του πρωτοδικείο που απορρίπτοντας κάθε αίτημα απελευθέρωσης και μη απέλασης ενός Αφγανού πρόσφυγα, υιοθέτησε ως σκεπτικό το σαμαρικό-χρυσαβγίτικο σκεπτικό για την κρίση, ότι η αθρόα προέλευση μεταναστών και οι ανεπαρκείς δομές του ελληνικού κράτους προκάλεσαν την οικονομική κρίση, τότε έχουμε μπροστά μας το συγκεκριμένο περιεχόμενο της ανεξάρτητης δικαιοσύνης: είναι πολιτικοποιημένη, ταξική και ανεξάρτητα από το δίκιο των πληβείων.
Όλα τα παραπάνω δεν είναι λάθη ή παραλείψεις κάποιων δικαστών, ούτε εξαιρέσεις, αλλά η ίδια η κατάσταση εξαίρεσης, η οποία εκτός από θεωρητική έννοια, είναι απτή υλική πραγματικότητα. Από τον πρόεδρο σε διατεταγμένη υπηρεσία, από το ταξικό μίσος των δικαστών, μέχρι το χάιδεμα των αβγών και τη ναζιστική ρητορική των δικαστών κι από το σιωπητήριο της δικαιοσύνης για τις συνεχείς παραβιάσεις του συντάγματος αλλά και των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων(απαγωγές μεταναστών κι εγκλεισμός τους στα στρατόπεδα) όλα οδηγούν στο εξής συμπέρασμα: πρόκειται για εγγενή χαρακτηριστικά του θεσμού της δικαιοσύνης στα πλαίσια μάλιστα ενός κράτους έκτακτης ανάγκης, ανεξάρτητα από τις όποιες εξαιρέσεις προσώπων. Ο νομοθέτης και ο δικαστής δεν είναι άχρονες φιγούρες ενός μεταφυσικού δικαίου που εκτρέπεται στις μέρες μας και γίνεται άδικο. Είναι αντίθετα τα νομικά μαντρόσκυλα της θεσμοποιημένης αδικίας και σε όσους κάνουν ακόμα λόγο για ανεξάρτητη δικαιοσύνη, είτε νομίζουν ότι είναι φιλελεύθεροι, είτε αριστεροί έχουμε ένα ρητορικό ερώτημα. Αν ο νόμος είναι βία κι επιβάλλεται με βία,γιατί δεν καταδικάζουν αυτή τη βία; Και τέλος ας θυμίσουμε τα λόγια του ποιητή: ” δεν είναι ένοχοι όλοι οι δολοφόνοι, ούτε αθώοι όλοι οι δικαστές, μα θα ‘ταν όμορφο καθώς ξημερώνει κι οι δυο τους να ανήκαν στο χθες”.
‘Ακης Τζάρας
Advertisements
 

Δίκες κατά των αγωνιστών χαλυβουργών

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΟΥΣ
κτίριο 13- αίθουσα 3 -9.00 π.μ. δικαστήρια Ευελπίδων 15/11/2013
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ

Οι χαλυβουργοί μετά από την ηρωική απεργία τους, που ανεστάλη στις 28/7/2012, δεν σταμάτησαν τον αγώνα τους για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων τους. Αγωνίστηκαν και αγωνίζονται ακόμα ενάντια στον απεργοσπαστικό μηχανισμό του εργοδότη, αλλά και στην κυβέρνηση που τον στηρίζει.
Μια από τις μεγάλες μάχες είναι και οι δυο δίκες που θα γίνουν αύριο Παρασκευή 15/11/2013. Οι χαλυβουργοί δικάζονται για τον εργατικό τους αγώνα και από τον απεργοσπαστικό μηχανισμό, αλλά και από τα ΜΑΤ. Οι 6 συνάδελφοι που συνελήφθησαν το πρωί της 20/7/2012 όταν εισέβαλαν τα ΜΑΤ στην Χαλυβουργία και απολύθηκαν χωρίς αποζημίωση και οι 17 συνάδελφοι για περιφρούρηση της απεργίας τους. 
Οι δίκες αυτές δεν είναι σημαντικές μόνο για τους χαλυβουργούς, αλλά για όλους τους εργάτες που αγωνίζονται……….!!!!!!

Κείμενο εργάτριας, γυναίκας χαλυβουργού, από την σελίδα Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ στο facebook.

Αντίσταση στις γειτονιές

 

Σέρνουν στα δικαστήρια την εφημερίδα «εργατική αλληλεγγύη» με χρυσαυγίτικη μήνυση!


Από τον Οικοδόμο


Ανακοίνωση για την ποινική δίωξη στελεχών της εφημερίδας «εργατική αλληλεγγύη», έδωσε στη δημοσιότητα το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (συνιστώσα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Όπως αναφέρει στην ανακοίνωση:


«Κάτω τα χέρια από τους αντιφασίστες, Κάτω τα χέρια από την Αριστερά.
Στις 12 Δεκέμβρη καλούνται να δικαστούν η Κατερίνα Θωίδου, ο Τάσος Αναστασιάδης και ο Πάνος Γκαργκάνας ύστερα από μήνυση που κατέθεσε σε βάρος τους ο Ιωάννης Ανδριόπουλος, δικηγόρος, έμμισθος συνεργάτης της Χρυσής Αυγής.
Η Κατερίνα Θωίδου είναι δημοσιογράφος της Εργατικής Αλληλεγγύης και μέλος του Συντονιστικού της ΚΕΕΡΦΑ με δραστήρια συμμετοχή στο αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό κίνημα της Νίκαιας.

Ο Τάσος Αναστασιάδης είναι εκδότης της Εργατικής Αλληλεγγύης και συντονιστής της Συνάντησης Εργατικής Αντίστασης, γνωστός σε όλο το συνδικαλιστικό κίνημα για τις καμπάνιες συμπαράστασης σε κάθε απεργιακή μάχη.

Ο Πάνος Γκαργκάνας είναι διευθυντής της Εργατικής Αλληλεγγύης, ιδρυτικό μέλος του ΣΕΚ και μέλος του Πανελλαδικού Συντονιστικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Το «έγκλημά» τους είναι ότι κατάγγειλαν μέσα από την αρθρογραφία της Εργατικής Αλληλεγγύης τις μεθοδεύσεις σε βάρος του δικαιώματος να παίρνουν Ιθαγένεια τα παιδιά των μεταναστών.

Πρόκειται για καθαρή πρόκληση. Την ώρα που αποκαλύπτεται πλέον επίσημα η δράση των νεοναζί της Χρυσής Αυγής ως εγκληματική οργάνωση, ένας από τους συνεργάτες αυτής της συμμορίας να εγκαλεί στελέχη της Αριστεράς και του αντιρατσιστικού-αντιφασιστικού κινήματος. Η υπόθεση θα έπρεπε να πάει στο αρχείο και να ερευνηθεί η έκταση των διασυνδέσεων του μηνυτή με τους δολοφόνους νεοναζί.

Καταγγέλλουμε αυτή τη δίωξη που εντάσσεται σε μια ολόκληρη εκστρατεία στοχοποίησης της Αριστεράς με τη «θεωρία των δυο άκρων» και καλούμε όλους τους φορείς του εργατικού κινήματος και της δημοκρατικής κοινής γνώμης να συμπαρασταθούν στους τρεις διωκόμενους και στην Εργατική Αλληλεγγύη».

 

Το ζεύγος Πάγκαλου τα έφαγε και σέρνει κόσμο στα δικαστήρια για να βγάλει το μήνα!


Την Πέμπτη 17/10/2013 εκδικάζεται η αγωγή του Πάγκαλου εναντίον του 28χρονου Βαγγέλη Μυτιληναίου.
Ο Πάγκαλος κι η γυναίκα του, ζητούν συνολικά από τον Βαγγέλη 2.000.000 ευρώ.
Ο λόγος;

Οι προβληματισμοί που είχε εγείρει σε άρθρο του ο κατηγορούμενος σε σχέση με την υποψηφιότητα της κ. Παγκάλου στις τελευταίες δημοτικές εκλογές στο Δήμο Σαρωνικού γενικά και ειδικότερα ως προς το ζήτημα της ελεύθερης πρόσβασης στις ακτές της περιοχής, μιας και ο Θεόδωρος Πάγκαλος ως Βουλευτής της Περιφέρειας Αττικής φερόταν ως σύμφωνος με την ομολογουμένως σκανδαλώδη παραχώρηση των ακτών της περιοχής του Λαγονησίου σε ιδιώτες, επί των ημερών του κυρίου Άκη Τσοχατζόπουλου στο Υπουργείο Ανάπτυξης.
Μετά το στραπάτσο στην αντιδικία με την Ελευθερία Ψυχογιού και την μη επιδίκαση αποζημίωσης 300.000 ευρώ, χώρια τα έξοδα της δίκης και την ανεπανόρθωτη ηθική βλάβη, το ζεύγος Πάγκαλου φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση, στα όρια της ανέχειας.
Πέρα από τα ιλιγγιώδη χρηματικά ποσά που απαιτεί ο Πάγκαλος και η γυναίκα του στις κατά καιρούς αγωγές που υποβάλλουν είτε ενάντια σε αγωνιστές που πρωτοστάτησαν στον αγώνα κατά της κατασκευής ΧΥΤΑ στην Κερατέα ή σε πολιτικούς τους αντιπάλους, το ζήτημα που αναδεικνύεται από όλη αυτή την ιστορία είναι πως όποιος έχει διαφορετική άποψη από αυτούς θα διώκεται. Οποία αλαζονεία για λαγούς του αστικού πολιτικού συστήματος τύπου Πάγκαλου!
Ο υβριστής των πάντων, περίπου ένα χρόνο μετά την κατάθεση αγωγής από την γυναίκα του εναντίον του Β. Μυτιληναίου με την απαίτηση 1.000.000 ευρώ, σκέφτηκε ότι θίχτηκε κι η δική του τιμή και υπόληψη από το επίμαχο άρθρο και κατέθεσε και αυτός αγωγή διεκδικώντας επίσης 1.000.000. 
Ο Πάγκαλος γράφει στην αγωγή του: «ουδέποτε σκέφθηκα αλλά ούτε και επεδίωξα να προκαλέσω με τη συμπεριφορά μου τόσο στην ιδιωτική μου ζωή όσο και στην Πολιτική τον Ελληνικό λαό δίνοντας αφορμή για σχόλια και κριτική». 
Ο “εύθικτος” λοιπόν Πάγκαλος και η γυναίκα του εξακολουθούν όχι απλά να προκαλούν αλλά διεκδικούν και την τρομοκράτηση όλων όσοι έχουν άλλη άποψη καθώς και την οικονομική τους εξόντωση. Ωστόσο εμείς “που δεν τα φάγαμε μαζί”, δεν “μασάμε” από εκφοβισμούς και απαντάμε πάντα με αλληλεγγύη!






 

Είναι η αστική δημοκρατία, ηλίθιοι!

xaxiti
Να δούμε τώρα πώς θα το “μαζέψουν” όλοι αυτοί που έσπευσαν να μιλήσουν για νίκες του αντιφασιστικού κινήματος. Προβλέπονται μαζικές πτώσεις από τα σύννεφα…

kokkinostupos

Από την Κόκκινη Ορχήστρα

Φαρσοκωμωδία η “εξάρθρωση” της Χρυσής Αυγής

Τελικά η επιχείρηση “εξάρθρωσης” της “εγκληματικής συμμορίας” εξελίσσεται σε μια απίστευτη φάρσα, με την ίδια ταχύτητα που οργανώθηκε από τα συνεταιράκια του Κράτους Έκτακτης Ανάγκης. Όλοι οι συλληφθέντες της ΧΑ εκτός Λαγού αφήνονται ένας ένας ελεύθεροι, με εγγυήσεις και περιορισμούς της πλάκας. Μένει να δούμε σε λίγες ώρες αν θα συμβεί το ίδιο με τον Μιχαλολιάκο.

Δεν πρόκειται εδώ να ασχοληθούμε με την κουβεντούλα αν υπάρχουν ή δεν υπάρχουν τα στοιχεία εκείνα στη δικογραφία που να επιβάλλουν την προφυλάκιση των στελεχών της ΧΑ. Αυτό που έχει σημασία είναι να βγουν τα αναγκαία πολιτικά συμπεράσματα. Η υποτιθέμενη εξάρθρωση της ΧΑ ως εγκληματική συμμορία αποδεικνύεται περίτρανα ένα ανέκδοτο. Η ΧΑ “ενώπιον του νόμου” δεν υπέστη τελικά το παραμικρό πλήγμα. Απεναντίας τα θρασύδειλα στελέχη τους μπορεί να εμφανίζονται και ως διωκόμενοι από το κράτος των “προδοτών” και της “εθνικής μειοδοσίας”.

Η αριστερά που πανηγύριζε, είτε γιατί επιτέλους εφαρμόζεται ο νόμος έστω και αργοπορημένα, είτε για την μεγάλη νίκη του αντιφασιστικού κινήματος που επέβαλε στην κυβέρνηση τη θέλησή του, ας αναρωτηθεί για την ανεπάρκεια και την ανοησία της.

Η ΧΑ ήταν είναι και θα είναι κόμμα της αστικής αντεπανάστασης και ανεξάρτητα από τον εκνευρισμό που προκαλεί στο ηγεμονικό τμήματα του αστικού μπλοκ εξουσίας, συνεχίζει να παραμένει μια ισχυρή εφεδρεία του συστήματος, και αυτό ακριβώς είναι που της ανταποδίδει μέσα σε λίγα 24ωρα.

Κάποτε ο Χίτλερ έμεινε στη φυλακή για το πραξικόπημα της μπυραρίας για 4-5 μήνες για να γίνει 9 χρόνια αργότερα καγκελάριος της Γερμανίας με την αρωγή σύσσωμης της αστικής δεξιάς και του κέντρου εκείνης της εποχής. Τώρα ο Μιχαλολιάκος και η παρέα του εξέτισε 4-5 μέρες στα κρατητήρια παριστάνοντας τον διωκόμενο του κράτους. Ενός κράτους που εδώ και χρόνια συνεργάζεται συστηματικά με τις συμμορίες του “φύρερ”. Μήπως να περιμένουμε ότι κατ’ αντιστοιχία με τον Χίτλερ σε 9 μήνες θα τον δούμε και πρωθυπουργό. Αστεία πράγματα συμβαίνουν στη χώρα του Χρύσανθου, του Φαήλου και του πρωθυπουργού τους.

Ας γίνουν όλα αυτά τα ανεκδιήγητα καραγκιοζιλίκια που συμβαίνουν μες τα μάτια μας, ένα μάθημα για την πραγματικότητα και ας τελειώνουμε μια και καλή με τα παραμυθάκια.

Ο αγώνας με τους φασίστες θα είναι σκληρός και αδυσώπητος. Μαζί και με το κράτος έκτακτης ανάγκης που δεν μπορεί παρά τελικά να αναγνωρίζει την προφορά των συμμάχων του.

Κανένας αγώνας ενάντια στο μνημόνιο και τις συνέπειές του δεν μπορεί να συνεχιστεί όσο δεν τσακίζονται στους δρόμους οι συμμορίες των ναζιστών, και όσο η ελληνική εργατική τάξη δεν συνειδητοποιεί ότι ο εχθρός βρίσκεται στην ίδια μας τη χώρα. Ο αντιφασιστικός αγώνας είναι ταξικός αγώνας, είναι αγώνας ενάντια στην εμπροσθοφυλακή της αστικής αντεπανάστασης, είναι αγώνας για την φυσική επιβίωση της οργανωμένης εργατικής τάξης και των δομών της.

 

Αστυνομική βία και αποκρουστικός αντισημιτισμός



H δίκη της Xρυσής Aυγής ενάντια στον πρώην πρύτανη του Πολυτεχνείου (EMΠ), κ. Kων/νο Mουτζούρη και τον γραμματέα του EEK Σάββα Mιχαήλ έληξε την περασμένη εβδομάδα με πανηγυρική αθώωση των δυο κατηγορουμένων. Ήταν μια σημαντική νομική και πολιτική νίκη ενάντια στην απόπειρα ποινικοποίησης του αντιφασιστικού λόγου και της αντιφασιστικής δράσης. H νίκη επιτεύχθηκε χάρη στη συμπαράσταση ενός ισχυρού κύματος αλληλεγγύης διεθνώς και στην Eλλάδα, που αγκάλιαζε διανοούμενους μεγάλης εμβέλειας όπως ο Aλέν Mπαντιού, Eτιέν Mπαλιμπάρ, Tζιόρτζιο Aγκάμπεν, Mπερτέλ Όλλμαν κ.ά., συνδικαλιστών, εκπροσώπων της αριστεράς και πολλών και χιλιάδων σημαντικών επώνυμων και «ανώνυμων» ανθρώπων που είναι αδύνατο να αναφερθούν ονομαστικά.

Στη δίκη, από τους συνηγόρους υπεράσπισης (κ. Άννυ Παπαρούσου και κ. Σπύρο Φυτράκη), όσο και από τους μάρτυρες υπεράσπισης, αναδείχθηκε η αντισημιτική χροιά της επιλογής του Σάββα Mιχαήλ. Aνάμεσα σε δεκάδες άλλους μηνυθέντες, η εισαγγελία επέλεξε και παρέπεμψε τον κ. Mουτζούρη λόγω του εναλλακτικού ιστότοπου Indymedia – μόνιμο στόχο της ακροδεξιάς. O Σάββας Mιχαήλ επελέγη όχι μόνο εξ αιτίας της επαναστατικής πολιτικής του Eργατικού Eπαναστατικού Kόμματος (EEK) του οποίου είναι γραμματέας, αλλά και λόγω της εβραϊκής καταγωγής του. Όπως ειπώθηκε και στο δικαστήριο και στις ανακοινώσεις του EEK : «Tο Σαμπετάι (Σάββας) είναι επιλήψιμο».


Aς δούμε τώρα τα μεθεόρτια της δίκης.

Aντιγράφουμε από ανακοίνωση του EEK με αφορμή την καταστολή της διαδήλωσης στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔEΘ) (7-9-2013) :


«Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα καταγγέλει την αστυνομική βία και τρομοκρατία ενάντια στο λαό που διαδήλωσε στη ΔΕΘ. Το μπλοκ της Ανεξάρτητης συγκέντρωσης με χιλιάδες διαδηλωτές τερμάτισε ειρηνικά στην Καμάρα και ενώ ο κόσμος διαλυόταν η αστυνομία άρχισε να επιτίθεται απρόκλητα σε διαδηλωτές. Τρία μέλη του ΕΕΚ μαζί με ένα μέλος της Ροσινάντε και ένα της ΚΕΧΑ προσήχθησαν έξω από τα γραφεία όπου μετέφεραν τα πανό. Παρόλο που ήταν κλειστές οι σημαίες και τα πανό, οι ματατζήδες απευθύνθηκαν στους συντρόφους του ΕΕΚ λέγοντάς τους χαρακτηριστικά “Εσείς είστε του ΕΕΚ του βρωμοπου… του Εβραίου”.  Ένας από τους συντρόφους φορούσε μπλούζα της ΒΙΟ.ΜΕ και ένας άλλος ματατζής του είπε “Α… είσαι με τη ΒΙΟ.ΜΕ που γλύφει τα αρχ… του Βρωμοεβραίου”…».
Έχουμε γνωρίσει κι άλλες περιπτώσεις που τα «όργανα» της τάξης βρίζουν και χυδαιολογούν, κυρίως εναντίον κοριτσιών, στη διάρκεια της κατασταλτικής τους δράσης. Aλλά εδώ έχουμε ένα πρωτοφανές κρεσέντο χυδαίου αντισημιτικού αγριανθρωπισμού.

Tο επεισόδιο αυτό συμπληρώνεται με δύο ακόμη εικόνες. Πριν τη δίκη, και μετά τη δίκη, τα γραφεία της δημοτικής κίνησης Δάφνης – Yμηττού «Mαρίδα» δέχθηκαν επίθεση, δυο φορές. O επικεφαλής της κίνησης και δημοτικός σύμβουλος Γ. Mητροβγένης είναι στέλεχος του EEK και μάρτυρας στη δίκη των Σ. Mιχαήλ και K. Mουτζούρη.

Kαι αμέσως μετά τη δίκη, στις 6 Σεπτέμβρη, στον Πύργο Hλείας, ομάδα έξι φασιστών, επιτέθηκαν πισώπλατα και τραυμάτισαν νεαρό αντιφασίστα φοιτητή, γιο στελέχους του EEK.

Bέβαια, σε αυτή την περίπτωση, η αστυνομία υποχρεώθηκε να συλλάβει τον τραμπούκο μαχαιροβγάλτη Παπαδόπουλο της νεοναζιστικής Εθνικής Δράσης Ηλείας, προσπαθώντας όμως με απαράδεκτες μεθοδεύσεις να τον στείλει σε δίκη-εξπρές χωρίς τον… παθόντα, την ιατροδικαστική έκθεση και τον δικηγόρο του.

Tα γεγονότα είναι σαφή. Έχουμε μια συνδυασμένη δράση των πιο σκοτεινών ομάδων του «βαθέος» κράτους, της αστυνομίας, της εισαγγελίας κ.λπ., μαζί τους ναζιστές υμνητές του Xίτλερ και των φούρνων που έψηναν ανθρώπους. Tο αποτέλεσμα της δίκης φαίνεται πως τους στοίχισε και επιχειρούν την αντεπίθεσή τους. Γι’ αυτό ξερνούν το βόρβορο του χυδαίου αντισημιτισμού και του ρατσισμού  κι εντείνουν την κρατική και παρακρατική βία.

Kαλούμε την εργατική τάξη, τον ελληνικό λαό –τον λαό κι όχι το λαουτζίκο, όπως θέλουν να τον υποβιβάσουν οι φασίστες-, τους διανοούμενους, κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο να αντιταχθεί στην ογκούμενη και κατευθυνόμενη ανθρωποφαγία.

O στόχος δεν είναι μόνο το EEK, ούτε ο εβραϊκής καταγωγής Σάββας Mιχαήλ. Oύτε στόχος είναι οι μετανάστες, οι τρομαγμένες ανθρώπινες υπάρξεις, που επιχειρούν να ξεφύγουν από τους πολέμους, τη φτώχεια και την εξαθλίωση και σκυλοπνίγονται στο Aιγαίο ή στα ναρκοπέδια του Έβρου.

Στόχος είναι η εργατική τάξη και ο λαός, οι διανοούμενοι, οι κάθε είδους μειονότητες που δεν ταιριάζουν με τα ρατσιστικά άρεια πρότυπα των βουγενών ανθρωπόμορφων ναζιστών. Στις πλάτες της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού οι κυρίαρχοι θέλουν να φορτώσουν τις συνέπειες της κρίσης του χρεοκοπημένου καπιταλιστικού συστήματός τους.

Aντιταχθείτε στον αντισημιτισμό, τον ρατσισμό και το ναζισμό.
Nα αποταχθούν οι αντισημίτες, φασίστες αστυνομικοί.
Kάτω η κυβέρνηση Σαμαρά, φυτώριο ακροδεξιών μισαλλόδοξων φασιστών.



EΡΓΑΤΙΚΟ EΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ KΟΜΜΑ


8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013






 

ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ -ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΑΘΩΩΣΗ ΤΩΝ ΣΑΒΒΑ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΚΩΣΤΑ ΜΟΥΤΖΟΥΡΗ


Μεγάλη επιτυχία των αγωνιστών και όλων των συλλογικοτήτων του κινήματος που εξέφρασαν την ταξική τους αλληλεγγύη με κάθε τρόπο και ταυτόχρονα μεγάλη ήττα της Ναζιστικής Χρυσής Αυγής και των κρατικών μηχανισμών που επιχείρησαν να ποινικοποιήσουν την Αντιφασιστική Δράση και την Ελευθερία της Έκφρασης, αποτέλεσε η Αθώωση του συναγωνιστή Σάββα Μιχαήλ και του πρώην πρύτανη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Κώστα Μουτζούρη.

Σύμφωνα με το δικαστήριο δεν προέκυψε η τέλεση αδικημάτων και αξιόποινων πράξεων. Η δίκη ολοκληρώθηκε σε μια κατάμεστη αίθουσα, με πλήθος διαμαρτυρόμενων και αλληλέγγυων να βρίσκονται συγκεντρωμένοι στον χώρο. 


Ο Σάββας Μιχαήλ τόνισε στη πολιτική τοποθέτηση του ότι διώκεται επειδή είναι Εβραίος και Αριστερός. Πρόσθεσε επίσης ότι οι κατηγορούμενοι έγιναν κατήγοροι στην συγκεκριμένη υπόθεση, λόγω κρατικής και τώρα δικαστικής ανοχής, μετά από μια μήνυση των νεοναζί που θα έπρεπε να πάει στο αρχείο.

Στην απολογία του ο κ. Μουτζούρης τόνισε ότι πιστεύει στην ελευθερία της έκφρασης και χαίρεται που το Indymedia υπάρχει και που «εξέπεμπε από το ίδρυμά μας ως χώρος αντιπληροφόρησης».

Η Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση είχε καταγγείλλει την απόφαση του εισαγγελέα να παραπέμψει σε δίκη το σύντροφο Σάββα Μιχαήλ, γραμματέα του ΕΕΚ, αλλά και τον τέως Πρύτανη του ΕΜΠ Κ. Μουτζούρη ύστερα από μηνύσεις της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής και πιο συγκεκριμένα του H.Παναγιώταρου, της Θ.Σκορδέλη και της λεγόμενης επιτροπής κατοίκων Αγ.Παντελεήμονα.


Ο μεν Σάββας Μιχαήλ διώκονταν επειδή ανακοίνωση του ΕΕΚ έγραψε την αυτονόητη αλήθεια ότι η Χρυσή Αυγή είναι μια ναζιστική συμμορία που οργανώνει επιθέσεις σε μετανάστες, ενώ ο τέως Πρύτανης επειδή στο ΕΜΠ στεγαζόταν ψηφιακά το Indymedia όπου γράφονταν καταγγελίες εναντίον της Χρυσής Αυγής. Aρχικά, η μήνυση για «συκοφαντική δυσφήμιση», «διέγερση σε βιαιοπραγίες και αμοιβαία διχόνοια» και «διατάραξη της κοινής ειρήνης», είχε υποβληθεί σε δεκάδες πρόσωπα του χώρου της αριστεράς από το ΚΚΕ και τον Σύριζα μέχρι την Ανταρσύα και το ΕΕΚ. Tελικά, ύστερα από καταθέσεις μαρτύρων ο εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Aθήνας έκρινε ότι πρέπει να παραπεμφθούν σε δίκη οι προαναφερθέντες δύο.

Είναι ένα ακόμη στιγμιότυπο του Κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού, της δράσης του Κράτους έκτακτης ανάγκης για την επιβολή των βάρβαρων  ταξικών μέτρων και των Μνημονίων, συνέχεια των απαγορεύσεων στην απεργία και στη διαδήλωση, στην Επιστράτευση όλων των εργατικών αγώνων και στο Μαύρο στην ΕΡΤ με τους χιλιάδες απολυμένους. Αυτό το κράτος έχει ανάγκη την Χρυσή Αυγή στην καταστολή των κοινωνικών αγώνων και στην καθυπόταξη των μεταναστών. Για αυτό ενσωματώνει τα ναζιστικά τάγματα θανάτου στο βαθύ ελληνικό κράτος, έχει υιοθετήσει κρίσιμες πλευρές της ρατσιστικής αντιμεταναστευτικής και αυταρχικής ρητορικής και πολιτικής της Χρυσής Αυγής. Η αστική δικαιοσύνη των καλοπληρωμένων δικαστών που στάθηκε τυφλή απέναντι στην εγκληματική δράση των ΝΑΖΙ, στρέφεται κτηνωδώς ενάντια σε κάθε αγώνα, στην Αριστερά, στους συντρόφους που σέρνονται στα εδώλια, καθώς επιχειρείται ο σωφρονισμός και η τιμωρία για την συνέπεια των απελευθερωτικών λόγων και έργων τους.


Εμείς καλούμε τον κόσμο της εργασίας σε ένταση των αγώνων για την ανατροπή της βάρβαρης αντεργατικής πολιτικής και της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, των Μνημονίων Ε.Ε.-ΔΝΤ-τραπεζών, του Κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού και την έξοδο από την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ.
Με ένα νέο εργατικό διεθνιστικό κίνημα πρέπει να σταθούμε και να παλέψουμε ενάντια στον εθνικισμό, τον ρατσισμό και το φασισμό.
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437
diktiospartakos.blogspot.com