RSS

Category Archives: Απεργία Ισπανών Ανθρακωρύχων

Ντοκιμαντέρ για την εξέγερση των Ισπανών απεργών ανθρακωρύχων

Το video είδαμε πρώτη φορά στο tvxs

 

Κινητοποιήσεις Ισπανών Ανθρακωρύχων – Video

 

Η είσοδος των ισπανών ανθρακωρύχων στη Μαδρίτη: φωτογραφίες

 

Είμαστε όλοι ανθρακωρύχοι

Οι ανθρακωρύχοι «κατέλαβαν» τη Μαδρίτη

«Αν δεν μας δώσουν σημασία, θα επιστρέψουμε με δυναμίτη» δηλώνουν οι εργαζόμενοι, που βρίσκονται σε απεργία εδώ και 44 ημέρες. Αντιδρούν στις περικοπές της κυβέρνησης και ζητούν να ισχύσει η συμφωνία για τις επιδοτήσεις έως το 2018

Συγκρούσεις σημειώθηκαν έξω από το υπουργείο Βιομηχανίας στη Μαδρίτη με απολογισμό 76 τραυματίες

Συγκρούσεις σημειώθηκαν έξω από το υπουργείο Βιομηχανίας στη Μαδρίτη με απολογισμό 76 τραυματίες

Με μια δυναμική διαδήλωση έξω από το υπουργείο Βιομηχανίας κλιμακώθηκαν χθες οι 44ήμερες κινητοποιήσεις των ανθρακωρύχων της βόρειας Ισπανίας, που διαμαρτύρονται για τις περικοπές κατά 63% των κυβερνητικών επιδοτήσεων στον άνθρακα.

«Ηρθαμε για να πολεμήσουμε, γιατί πλησιάζει ο καιρός που δεν θα έχουμε να φάμε» δήλωσε ο 38χρονος ανθρακωρύχος Χοσέ Ραμόν Πέλαθ, που συμμετείχε στη «Μαύρη Πορεία» των 180 ανθρακωρύχων που διένυσαν με τα πόδια 400 χιλιόμετρα περπατώντας για περισσότερες από 20 ημέρες, από τον βορρά προς την πρωτεύουσα. Και «αν δεν μας δώσουν σημασία, θα επιστρέψουμε – με δυναμίτη» επιβεβαίωσε τη μαχητικότητά τους ο συνάδελφός του Κάρλος Μάρκος.


Πράγματι, όλες αυτές τις ημέρες οι ανθρακωρύχοι έχουν επιδείξει πυγμή και ενότητα στον αγώνα τους, ενώ στο πλευρό τους τάσσονται και άλλοι εργαζόμενοι.

Ο Χ.Λ. Αλπέρι Ζόβε

Ο Χ.Λ. Αλπέρι Ζόβε

Από την πλατεία Πουέρτα Ντελ Σολ, όπου συγκεντρώθηκαν ανθρακωρύχοι που έφτασαν στη Μαδρίτη με 500 λεωφορεία, και ως το υπουργείο, διαδήλωσαν μαζί τους συνδικαλιστές αλλά και απλοί πολίτες, τραγουδώντας, πετώντας πυροτεχνήματα και κρατώντας πανό με συνθήματα όπως: «Ραχόι, το μέλλον σου είναι πιο μαύρο από το κάρβουνό μας».

Σημειώθηκαν και σφοδρές συγκρούσεις, όταν διαδηλωτές πέταξαν μπουκάλια και πέτρες προς την αστυνομία που απάντησε με πλαστικές σφαίρες. Το αποτέλεσμα ήταν να τραυματιστούν 76 άτομα.

 Οι απεργοί απέκλεισαν δρόμους και έστησαν μπλόκα σε σιδηροδρομικές γραμμές τα οποία τα ΜΑΤ επιχείρησαν να «σπάσουν» χρησιμοποιώντας πλαστικές σφαίρες και χημικά. Αλλά και οι ανθρακωρύχοι δεν έμειναν

Οι απεργοί απέκλεισαν δρόμους και έστησαν μπλόκα σε σιδηροδρομικές γραμμές τα οποία τα ΜΑΤ επιχείρησαν να «σπάσουν» χρησιμοποιώντας πλαστικές σφαίρες και χημικά. Αλλά και οι ανθρακωρύχοι δεν έμειναν απαθείς: απάντησαν με αυτοσχέδιες ρουκέτες και ασπίδες και ακολούθησαν σφοδρές συγκρούσεις

Αντιπροσωπεία τους παρέδωσε ψήφισμα στον υπουργό, με το οποίο ζητούν να τηρηθεί η συμφωνία που υπέγραψαν πέρυσι η ηγεσία του υπουργείου και τα συνδικάτα τους και η οποία προέβλεπε τη συνέχιση των κρατικών επιδοτήσεων ως το 2018, ως τη χρονιά δηλαδή που θα δίδονται και οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις.

Ηδη τις δύο τελευταίες δεκαετίες έχουν χαθεί 40 χιλιάδες θέσεις εργασίας στην ισπανική βιομηχανία άνθρακα, ενώ ο νέος προϋπολογισμός προβλέπει μείωση από το κρατικό πρόγραμμα επενδύσεων για την εξορυκτική βιομηχανία άνθρακα από τα 300 εκατ. ευρώ τον χρόνο στα 110 εκατ. ευρώ. Οι περικοπές αυτές, προειδοποιούν τα συνδικάτα, θα αφανίσουν ολόκληρο τον κλάδο, αφήνοντας στον δρόμο 8.000 ανθρακωρύχους.

   Το βράδυ της Τρίτης έφτασαν στη Μαδρίτη οι 180 ανθρακωρύχοι της «Μαύρης Πορείας» και πραγματοποίησαν «νυχτερινή πορεία» υπό το φως των φακών του κράνους τους. Χιλιάδες πολίτες βρέθηκαν στο πλευρό τ

Το βράδυ της Τρίτης έφτασαν στη Μαδρίτη οι 180 ανθρακωρύχοι της «Μαύρης Πορείας» και πραγματοποίησαν «νυχτερινή πορεία» υπό το φως των φακών του κράνους τους. Χιλιάδες πολίτες βρέθηκαν στο πλευρό τους, φωνάζοντας «είμαστε όλοι ανθρακωρύχοι», αγανακτισμένοι από τις περικοπές

Κοινωνικός αντίκτυπος

Πρόκειται για «μια πολιτική που βάζει το τελευταίο καρφί στο φέρετρο για τους ανθρακωρύχους και τις βαλλόμενες αγροτικές κοινωνίες της βόρειας Ισπανίας» όπως επισημαίνουν οι επικεφαλής της Ενωσης Ανθρακωρύχων της Αστούριας, SOMA-FITAG-UGT, καθώς τα ορυχεία αποτελούν σχεδόν τη μοναδική πηγή εργασίας στην ευρύτερη περιοχή εδώ και σχεδόν έναν αιώνα.
«Αν κλείσουν τα ορυχεία, θα ερημώσουν ολόκληρες περιοχές στην Αστούριας και τη Λεόν. Αν φύγουν οι ανθρακωρύχοι, θα κλείσουν σχολεία, καταστήματα και επιχειρήσεις, και τότε το πρόβλημα δεν θα αφορά μόνο σε μια μερίδα εργαζομένων που έτσι κι αλλιώς έχει πληρώσει βαρύ τίμημα, » τονίζουν.

Οι κινητοποιήσεις των ανθρακωρύχων ξεκίνησαν πριν από 44 ημέρες, με απεργία επ’ αόριστον στα ανθρακωρυχεία της Αστούριας και της Λεόν. Στις 18 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε γενική απεργία με 100% συμμετοχή

Οι κινητοποιήσεις των ανθρακωρύχων ξεκίνησαν πριν από 44 ημέρες, με απεργία επ’ αόριστον στα ανθρακωρυχεία της Αστούριας και της Λεόν. Στις 18 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε γενική απεργία με 100% συμμετοχή στον δημόσιο τομέα, ενώ μεγάλη ήταν η συμμετοχή στον ιδιωτικό τομέα

Δηλώνουν επίσης αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις απεργιακές τους κινητοποιήσεις και εξάλλου έχουν αποδείξει ότι ξέρουν να μάχονται. Οι κινητοποιήσεις τους τη δεκαετία του ’60 ήταν από τις δυναμικότερες εξεγέρσεις κατά της δικτατορίας του Φράνκο, τις οποίες το καθεστώς κατέπνιξε βιαίως με φυλακίσεις και εξορίες.

Χ. ΖΟΒΕ ΣΤΟ «ΕΘΝΟΣ»

Εμείς δεν πρόκειται να κουραστούμε

Μιλώντας στο «Εθνος» για τις κινητοποιήσεις των ανθρακωρύχων, ο Χοσέ Λουίς Αλπέρι Ζόβε, γραμματέας Τύπου της SOMA, επισήμανε ότι το πρόβλημα είναι πολιτικό: «Η κυβέρνηση ξέρει πολύ καλά ότι αν υποχωρήσει στα αιτήματά μας, θα πιεστεί να υποχωρήσει και σε αιτήματα άλλων κλάδων, γι’ αυτό και παίζει ένα είδος κατενάτσιο, ελπίζοντας ότι θα κουραστούμε. Δεν πρόκειται όμως να νικηθούμε από την κούραση». Τόνισε επίσης ότι οι αγώνες τους καταφέρνουν να αφυπνίσουν και άλλους εργαζομένους και πως ήρθε η ώρα οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι «να ενώσουν τις δυνάμεις τους ώστε να σταματήσουν την προσπάθεια ανατροπής κεκτημένων που αποκτήθηκαν με τόσο κόπο και αγώνες».

Χρ. Κατσαρού

Πηγή: http://www.ethnos.gr

—————————————————

Ισπανία: Σοβαρά επεισόδια στη διαδήλωση των ανθρακωρύχων

Σοβαρά επεισόδια έγιναν σήμερα κατά τη διάρκεια της μεγάλης πορείας των ανθρακωρύχων στο κέντρο της Μαδρίτης στην Ισπανία. Η ισπανική αστυνομία χρησιμοποίησε λαστιχένιες σφαίρες κατά τη διάρκεια συγκρούσεων με τους διαδηλωτές και το Γαλλικό πρακτορείο κάνει λόγο για τρεις τραυματίες και πέντε συλλήψεις
Χιλιάδες ήταν οι διαδηλωτές που συγκεντρώθηκαν έξω από το υπουργείο Βιομηχανίας διαμαρτυρόμενοι για την περικοπή των δημόσιων επιχορηγήσεων στον τομέα τους, η οποία σηματοδοτεί, σύμφωνα με τους ίδιους, «το θάνατο των ορυχείων» στην Ισπανία.

Το βράδυ της Τρίτης οι ισπανοί ανθρακωρύχοι πραγματοποίησαν νυχτερινή πορεία στη Μαδρίτη υπό το φως των φακών του προστατευτικού κράνους τους.

Τους ανθρακωρύχους υποδέχτηκαν δεκάδες χιλιάδες στην κεντρική πλατεία Puerta del Sol της Μαδρίτης με σύνθημα «Είμαστε όλοι ανθρακωρύχοι». Οι ανθρακωρύχοι έφτασαν από τις βόρειες και νότιες περιοχές της χώρας με τα πόδια, διανύοντας χιλιάδες χιλιόμετρα, για να πάρουν μέρος στη μεγάλη διαδήλωση του κλάδου.

Υπενθυμίζεται ότι οι ανθρακωρύχοι της βόρειας Ισπανίας βρίσκονται σε κινητοποιήσεις εδώ και εβδομάδες διαμαρτυρόμενοι για τις περικοπές στις επιδοτήσεις προς τη βιομηχανία άνθρακα κατά το 2012 σε 111 εκατ. ευρώ από 301 εκατ. ευρώ το 2011. Σύμφωνα με τους ανθρακωρύχους, αυτό σημαίνει ότι θα χαθούν 30.000 θέσεις εργασίας είτε άμεσα είτε έμμεσα. Άλλωστε πολλά ορυχεία της Ισπανίας έχουν κλείσει σταδιακά τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Πηγή: http://www.koutipandoras.gr

 

Γράμμα από έναν ανθρακωρύχο της Ισπανίας

Είναι ανθρακωρύχος από την Αστουρία της Ισπανίας. Έγραψε ένα γράμμα το οποίο και παραθέτουμε. Αξίζει να το διαβάσετε. Όπου ορυχεία, βάλτε, πλοία, εργοστάσια, οικοδομές, ταξί, μαγαζιά και άλλες επιχειρήσεις. Όπου Ισπανία, βάλτε Ελλάδα, Βουλγαρία, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία και άλλες χώρες. Όπου Ευρωπαϊκή Ένωση, αφήστε το όπως έχει.

«Έχω δουλέψει στα ορυχεία 25 χρόνια. Κατέβηκα για πρώτη φορά στα 18 μου, και θα ήθελα να σας πώ ότι εκπλήσσομαι από πολλά απ’ τα σχόλια που διαβάζω για τους ανθρακωρύχους και την πρόωρη συνταξιοδότηση που ισχύει γι αυτούς όπως και γι άλλες ομάδες εργαζομένων. Θα ήθελα να σας μεταφέρω τη δική μου οπτική, και αν μπορέσω να αποσαφηνίσω ορισμένες αμφιβολίες που βλέπω ότι υπάρχουν για το θέμα αυτό.

1. Ο αγώνας που διεξάγουν αυτή τη στιγμή οι ανθρακωρύχοι, δεν είναι για να διεκδικήσουν χρήματα, αλλά για να γίνει σεβαστή η συμφωνία που υπέγραψε πέρυσι το υπουργείο βιομηχανίας και τα συνδικάτα των ανθρακωρύχων, που προέβλεπε τη συνέχιση των επιδοτήσεων ως και το 2018.


Τα χρήματα αυτά προέρχονται απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση, κι όχι απ’ την ισπανική κυβέρνηση, μ’ αυτό θέλω να πω ότι δε ζητάμε από κανέναν ισπανό να “στερηθεί για να μας βοηθήσει” όπως λένε πολλοί απ’ τους επικριτές μας. Όσον αφορά πάλι αυτά τα χρήματα που δικαιούνται οι οικογένειες των ανθρακωρύχων, καθώς προέρχονται από το Εξορυκτικό Ταμείο που υποτίθεται αποσκοπούσε στη δημιουργία εναλλακτικών στον λιθάνθρακα, ώστε να μπορούμε να εργαστούμε στις περιοχές μας μετά το κλείσιμο των ορυχείων. Ε λοιπόν, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς, τα χρήματα αυτά τα διαχειρίστηκαν οι πολιτικοί και τα συνδικάτα, όπως ήθελαν. Με μέρος αυτών, για παράδειγμα, ο κύριος Gabino de Lorenzo (πρώην δήμαρχος του Οβιέδο) πλήρωσε την ασφαλτόστρωση δρόμων της πόλης του, το νέο εκθεσιακό και συνεδριακό μέγαρο που έχτισε και μια σειρά από άλλα έργα. Η δε πρώην δήμαρχος της Χιχόν (η κυρία Felgeroso) επένδυσε ένα άλλο μερίδιο στην ίδρυση ενός τεχνικού εκπαιδευτικού ιδρύματος και σε άλλα έργα.

Στην κοιλάδα του Turón, στα ορυχεία της Cuenca del Caudal, όπου ζω, έχουμε πάνω από 600 νεκρούς εργάτες (μόνο αυτούς για τους οποίους γνωρίζουμε, καθώς στον εμφύλιο πόλεμο πυρπολήθηκαν τα επίσημα αρχεία) στα ορυχεία από το 1889 ως το 2009, όταν και έκλεισαν. Το μόνο που άνοιξε μετά ήταν ένα αθλητικό κέντρο, χωρίς καν εισόδους, όπου για να πάει να τρέξει κανείς πρέπει να περάσει από ένα μονοπάτι. Ολόκληρος ο χώρος είναι γεμάτος σκουπίδια, τα οποία σιγά-σιγά τον κατακλύζουν. Παρά την εκβιομηχάνιση, η οποία υποτίθεται ότι δημιουργεί σταθερές θέσεις εργασίας ώστε να υπάρχει μέλλον στην περιοχή, δεν υπάρχει τίποτα.

2. Εκπλήσσομαι που τόσο πολλοί άνθρωποι μιλούν άσχημα γι αυτήν την επιδότηση, δεν ήθελα να το γράψω αυτό, αλλά επιδοτούνται κι άλλοι τομείς όπως η κτηνοτροφία, η γεωργία, η αλιεία και πολλοί ακόμα που δεν έχω όρεξη να αναφέρω, αλλά εγώ προσωπικά είμαι χαρούμενος γι αυτό, προτιμώ να ενισχύονται οι εργαζόμενοι παρά οι chorizos (στμ: ισπανικό αλλαντικό, μεταφορικά: οι κλέφτες, οι μαφιόζοι) που μας ληστεύουν κάθε μέρα.

3. Με το πέρας του εμφυλίου πολέμου, φαίνεται πως πολλοί δε γνωρίζετε ότι ήταν οι ανθρακωρύχοι που εργάζονταν μια επιπλέον ώρα αμισθί κάθε μέρα για πολύ καιρό, ώστε να αποκαταστήσουν τις καταστροφές του Φρανκισμού στη χώρα, όταν στα ίδια μας τα σπίτια δεν είχαμε καλά-καλά να φάμε.

4. Το έτος 1962, οι ανθρακωρύχοι ξεκίνησαν μιαν απεργία που εξαπλώθηκε σ’ όλη την Ισπανία, και στην οποία κατακτήθηκαν πολλά απ’ τα δικαιώματα που όλοι οι ισπανοί έχουμε σήμερα και προσπαθούν να μας τα πάρουν πίσω. Στην απεργία αυτή, είχαμε πολλούς τραυματίες, συλληφθέντες, πεινασμένους και εξορισμένους σε άλλες επαρχίες της Ισπανίας, μακριά απ’ τις οικογένειές τους, που άρχισαν να επιστρέφουν μόλις το 1980.

5. Όσον αφορά την πρόωρη συνταξιοδότηση, είναι μύθος πως οι ανθρακωρύχοι βγαίνουν στη σύνταξη στα 40, με εφάπαξ ανάλογο του να πιάναμε τον πρώτο λαχνό στο λαχείο. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική, οι άνθρωποι που συνταξιοδοτούνται νωρίς έχουν ήδη προκαταβάλει 50% αυξημένες εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, ούτως ώστε για κάθε διετία εργασίας, πληρώνουν εισφορές για ένα ακόμη έτος, έτσι για παράδειγμα, εγώ που εργάστηκα 25 χρόνια, έχω πληρώσει κοινωνική ασφάλιση για 37μισυ χρόνια. Πιστεύει κανείς από σας ότι θα ήθελε να πληρώνει όσα εμείς σ’ αυτήν την κοινωνική ασφάλιση;

6. Ο λιθάνθρακας που εισάγεται απ’ το εξωτερικό είναι σύμφωνα μ’ εσάς φθηνότερος απ’ τον εγχώριο, προσωπικά δεν είμαι καθόλου πεπεισμένος γι αυτό, όμως ας δεχθούμε ότι έχετε δίκιο. Θέλετε λοιπόν να μας βλέπετε να δουλεύουμε σα σκλάβοι όπως στις χώρες αυτές; Εγώ δεν το θέλω αυτό για κανέναν εργάτη στον κόσμο. Αυτά που θα σας γράψω τώρα είναι πραγματικότητα, έχω δουλέψει με συναδέλφους απ’ την Τσεχία και την Πολωνία, όταν ήρθαν μερικοί στις Αστούριες, κι όταν μπήκαν στα καταστήματα να ψωνίσουν τα είχαν παίξει, επειδή μπορούσαν να αγοράσουν κάποια ψιλοπράγματα που στις χώρες τους ήταν όμως αδιανόητα. Τα πρώτα Χριστούγεννα που περάσανε μαζί μας, κρατούσαν στο κάθε χέρι κι από ένα μαντολάτο… Τους ρωτήσαμε γιατί αυτό, και μας εξήγησαν πως στις χώρες τους δεν θα άντεχαν με τίποτα οικονομικά να το αγοράσουν, επειδή οι μισθοί τους, τους έφταναν ίσα-ίσα για ένα πιάτο φαί, κι αυτό φτωχικό. Θέλω να πω εδώ ότι αν δεν υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας, θα ισχύει σύντομα και για μας το ίδιο.

7. Όσον αφορά τα οδοφράγματα στους αυτοκινητοδρόμους, θα ήθελα να απαντήσω σ’ όλους εκείνους που διαμαρτύρονται επειδή οι ανθρακωρύχοι τους εμποδίζουν να πάνε στη δουλειά ή στη σχολή τους, και λένε πως κι οι ίδιοι αν έχουν προβλήματα στη δουλειά τους, δεν πάνε να “ενοχλούν” άλλους στην εργασία τους. Θα πω ότι κάθε φορά που κάποιοι συνάδελφοι από άλλους χώρους εργασίας μας ζήτησαν βοήθεια για να υπερασπιστούν τις θέσεις τους, σταματήσαμε τη δουλειά μας για ολόκληρα 24ωρα, στηρίζοντάς τους είτε βρίσκονταν στη χώρα είτε στο εξωτερικό. Όταν απεργούσαν οι Άγγλοι ανθρακωρύχοι, σταματήσαμε την εργασία μας και μαζέψαμε χρήματα για να στείλουμε στις οικογένειές τους για να μην πεινάσουν. Αμφιβάλλει κανείς ότι δε θα ενωθούμε με οποιονδήποτε κλάδο βάλλεται; Αλλά φαίνεται πως σήμερα είναι ξεπερασμένο να ζητάς τη βοήθεια των άλλων. Κι όμως, το να βοηθάμε ο ένας τον άλλον είναι κάτι θεμελιώδες, ενώ το να τρωγόμαστε ο ένας με τον άλλον ως συνήθως, είναι κάτι που ωφελεί μόνο αυτούς που βρίσκονται από πάνω μας.

Αν όλοι οι Ισπανοί εργαζόμενοι ήταν τόσο ενωμένοι όσο οι ανθρακωρύχοι, οι κυβερνώντες αυτής της χώρας θα το σκέφτονταν πολύ καλά προτού προχωρήσουν στις περικοπές που τώρα κάνουν χωρίς δεύτερη σκέψη, μπορώ να σας διαβεβαιώσω γι αυτό. Σκεφτείτε λοιπόν ποιός πραγματικά σας εμποδίζει να πάτε στη δουλειά ή στη σχολή σας, ποιός είναι αυτός που απολύει εργαζομένους και πραγματοποιεί περικοπές στην εκπαίδευση, δεν είναι άλλοι απ’ τους πολιτικούς μας.

Θα ήθελα επίσης να πω σ’ αυτούς που λένε ότι πρέπει να πάμε να διαμαρτυρηθούμε στην Μαδρίτη αν θέλουμε, στις πόρτες του υπουργείου και να τους αφήσουμε αυτούς “στην ησυχία τους”, ότι αυτό το έχουμε κάνει προ πολλού, αλλά η λογοκρισία των ΜΜΕ φροντίζει να μην ενημερώνει με διαφάνεια για τίποτα.

Πιστεύω ακράδαντα ότι ένας εργαζόμενος που υπερασπίζεται τα δικαιώματά του δεν είναι τρομοκράτης, όπως μας αποκαλούν σήμερα επειδή αγωνιζόμαστε για τη ζωή των οικογενειών μας.

Σας καλώ όλους να βγείτε απ’ τα σπίτια σας και να υπερασπιστείτε τις ζωές όλων μας. Όσο μας κρατούν κλεισμένους στο σπίτι, τους επιτρέπουμε να μας ρίξουν λίγο-λίγο, μέτρα μετά από άλλα μέτρα, στην πείνα.

Θέλουν τα παιδιά σας και τα παιδιά μας να μείνουν αμόρφωτα σαν εμάς, που βλέπαμε τους τοίχους των σχολείων περισσότερο απ’ έξω παρά από μέσα, καθώς ένας αμόρφωτος άνθρωπος είναι πιο εύκολο να υποταχθεί.

Να ενημερώνεστε, να αμφισβητείτε τα πάντα όσα βλέπετε στην τηλεόραση, τώρα που έχετε το διαδίκτυο, τα κινητά τηλέφωνα, μπορείτε μ’ αυτά να είστε σε συνεχή επαφή, να οργανώνεστε με όποιον τρόπο επιθυμείτε, ειρηνικά, στα οδοφράγματα απευθείας, όπως και να ‘χει οργανωθείτε! Θέστε στόχους και πραγματοποιήστε τους γρήγορα. Η κυβέρνηση κινείται κι αυτή πολύ γρήγορα όταν η κατάσταση είναι προς όφελός της, και το ξέρετε. Αφαιρέστε τη λέξη “φόβος” και τη φράση “και τί θα αλλάξει μ αυτό;” απ’ το μυαλό σας και πάρτε το μέλλον σας στα χέρια σας.

Αν κάποιος δεν καταλαβαίνει οτιδήποτε απ’ όσα έγραψα ή έχει κάποια συγκεκριμένη ερώτηση, ευχαρίστως αν μπορώ να σας απαντήσω.

Πολλές ευχαριστίες σε όλους και όλες που μας στηρίζουν από κάθε επαρχία της χώρας και από άλλες χώρες.

Χαιρετισμούς!

 

Juan Jose Fernandes. Asturias
 

Οι Ισπανοί ανθρακωρύχοι διδάσκουν ταξική αντίσταση

Από τη μια μεριά βρίσκονται οι ορδές των πραιτοριανών της ισπανικής «δημοκρατίας». Πάνοπλοι πυροβολούν τους ανθρακωρύχους με πλαστικές σφαίρες. Από την άλλη βρίσκονται εκατοντάδες αποφασισμένοι εργάτες που απαντούν με το μόνο τρόπο που καταλαβαίνει η κρατική τρομοκρατία. Εξοπλισμένοι με αυτοσχέδιες ρουκέτες, κατάφεραν την περασμένη Τρίτη να εξαναγκάσουν σε υποχώρηση τους μπάτσους από τη Θινέρα, όπως ανέφερε ο ανταποκριτής του Associated Press που ήταν παρών στο πεδίο των συγκρούσεων.

Οι 8.000 ισπανοί ανθρακωρύχοι, που συνεχίζουν για ένα σχεδόν μήνα τις κινητοποιήσεις τους ενάντια στις περικοπές που θα τους στείλουν στο απόσπασμα της ανεργίας, έχουν προχωρήσει σε 170 αποκλεισμούς δρόμων και 30 μπλόκα σε σιδηροδρομικές γραμμές, δίνοντας ένα σπουδαίο μάθημα αντίστασης στους εργάτες όλης της Ευρώπης. Γιατί αντιμετωπίζουν στα ίσα τις δυνάμεις καταστολής, δείχνοντας αποφασισμένοι να νικήσουν. Mε λίγα και σταράτα λόγια περιγράφει τα κίνητρά τους ένας απ’ αυτούς, ο Χοσέ Λουίς, στην ισπανική El Pais (20/6/12):

«Βαρεθήκαμε να μας συμπεριφέρονται σαν εγκληματίες. Είμαστε εργάτες που προστατεύουμε τους εαυτούς μας απέναντι σε όσους θέλουν να εξαφανίσουν τον τρόπο ζωής μας… Ο παππούς μου πολέμησε το 1934, ο πατέρας μου το 1962. Τώρα ήρθε η δική μου σειρά».

Στις αρχές της εβδομάδας, κατέβηκαν κατά χιλιάδες στους δρόμους σε πολλές πόλεις, κατά την 24ωρη απεργία που αναγκάστηκε να κηρύξει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. 50.000 στο Λανκρέο, 15.000 στη Λεόν. Το δίκιο είναι με το μέρος τους. Και το ισπανικό κράτος, που χαρίζει προκλητικά 100 δισ. ευρώ στις τράπεζες, τολμά να κόψει το ένα χιλιοστό αυτού του ποσού (110 εκατ. ευρώ) από το κρατικό πρόγραμμα επενδύσεων για την εξορυκτική βιομηχανία άνθρακα, για να στείλει χιλιάδες ανθρακωρύχους στην ανεργία που έχει ήδη εκτιναχτεί στη χώρα (πάνω από 25% συνολικά και πάνω από 50% στους νέους).

Πηγή:Κόντρα

 

Ο αγώνας των ανθρακωρύχων στην Ισπανία – Μadreñazu στο σύστημα!

Από την εφημερίδα ΔΡΑΣΗ

Συνήθως, συσχετίζεται με τους κατοίκους της περιοχής εξόρυξης άνθρακα ένα θετικό στοιχείο μαχητικότητας και των υπόλοιπων κατοίκων της Αστούριας· αυτή η λανθασμένη εντύπωση ότι εάν η περιοχή εξόρυξης άνθρακα κινηθεί τότε θα κινηθεί επίσης και το υπόλοιπο της Αστούριας. Νομίζουμε ότι ήρθε η ώρα για αυτή τη γενιά των νέων της περιοχής να κάνουν κριτική στο μύθο που μας είπαν όταν ήμασταν νεότεροι για το ένδοξο κίνημα του συνδικάτου που μπορεί να κάνει τα πάντα… Την ίδια στιγμή που ως κίνημα αντιμετωπίζουμε παγκόσμια προβλήματα υπάρχουν και άλλα σε οποιοδήποτε τόπο.


Η πραγματικότητα στη Nalón Valley απέχει πολύ από τον Κήπο της Εδέμ που οι οργανώσεις των εργαζομένων προσπάθησαν να μας πουλήσουν κατά τη δεκαετία του 1990:



Οι ανθρακωρύχοι αγγίζουν τον πάτο…

Επανεκπαίδευση… ούτε έχουμε ούτε πρόκειται να δούμε.

Σήμερα η εργασία για την Hunosa (μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εξόρυξης άνθρακα) είναι η καλύτερη επιλογή για πολλούς νέους της περιοχής.


Ένα υπέροχο τοπίο βιομηχανικής αρχαιολογίας και μολυσμένου εδάφους, με μουσεία όπου κανείς δεν πηγαίνει…


Αλλά είναι εντάξει! Είμαστε τουλάχιστον αυτοί που πίνουν περισσότερο μηλίτη και αυτό είναι ό,τι εξάγουμε από την Κουένκα (όπως λέμε εδώ την περιοχή εξόρυξη άνθρακα).


(Αυτό ήταν ένα αστείο, καθώς στην Αστούριας ο μηλίτης και τα μήλα αποτελούν κύριο στοιχείο του πολιτισμού μας).


Η καταστροφή εξυπηρετεί τις εταιρίες που δημιουργήθηκαν για να παρέχουν απασχολήσεις, τις οποίες χάσαμε πριν κλείσουν τα ανθρακωρυχεία τα ίδια….


Τα συνδικάτα είναι πολύ μακριά από τις ιστορικές συνελευσιακές οριζόντιες καταβολές τους, μακριά από τη βάση τους και από την εσωτερική δημοκρατία· προσβλέπουν στην άλλη πλευρά, με αισχρές απάτες που διαπράττονται με δημόσιο χρήμα.


Αποτελούν μέρος του προβλήματος, επειδή δεν είναι μέρος της λύσης…


Ήρθε η ώρα να επισημανθούν ως απαραίτητοι συνεργάτες στην κοινωνική καταστροφή της περιοχής.


Για την αποστράτευση των εργαζομένων και για την ανοχή των πολιτικών απασχόλησης, των διαβρωμένων από τη δική τους …ώθηση.


Πολιτικές που τον μόνο που ωφελούν είναι μια κατηγορία τοκογλύφων διαχειριστών που κλείνουν τους πάγκους ή τα περίπτερά τους όταν χάνουν τη δημόσια βοήθεια.


Για αυτό στις 15 Μαΐου, πήραμε τους δρόμους για να φωνάξουμε στους τέσσερις ανέμους…


Δεν είμαστε εμπορεύματα στα χέρια των πολιτικών και των τραπεζιτών!


Δεν είμαστε εμπορεύματα!


Μadreñazu στο σύστημα!


…(Madreña είναι ένα, τυπικό της Αστούριας, παπούτσι από ξύλο…)


Χιχόν, 19η Ιουνίου του 2011


Με αυτά κατά νου, πρέπει να ξέρετε ότι είμαστε από τις φτωχότερες περιοχές της Ισπανίας και ότι το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανθρακωρύχων είναι ζωτικής σημασίας για την περιοχή μας. Έτσι, ο αγώνας για την προάσπιση των ανθρακωρύχων είναι αναγκαίος, αλλά έχοντας συνεχώς στο μυαλό μας τη διαφθορά των συνδικάτων.


Αυτές τις μέρες μπλοκάρουμε αυτοκινητόδρομους· για όσους δεν το γνωρίζουν, στην Αστούριας έχουμε μόνο έναν κύριο αυτοκινητόδρομο που μας συνδέει με την υπόλοιπη Ισπανία, οπότε αν τον μπλοκάρουμε είμαστε απομονωμένοι – ο άλλος δρόμος είναι ένα ορεινό πέρασμα.


Οι ανθρακωρύχοι αλλάζουν τακτική: τις πρώτες μέρες χρησιμοποίησαν το μπλοκάρισμα των αυτοκινητοδρόμων, και με τις πρώτες ταραχές, η απάντηση τις επόμενες ημέρες ήταν να πάνε στο κοντινό δάσος και να κάνουν μια “μικρή αντίσταση”. Χρησιμοποιούν, επίσης, μια άλλη τακτική, “μικρά μπλοκαρίσματα” σε πολλούς δρόμους, ενώ μερικοί από αυτούς ”κατέλαβαν” τα ορυχεία.


Και ένα από τα κύρια χωριά της περιοχής έγινε ένα είδος «αστυνομικού κράτους», με πολλές εξακριβώσεις από τη μυστική αστυνομία όλη την ημέρα.


Γεγονός είναι ότι χωρίς τα χρήματα του Ευρωπαϊκού Ταμείου είμαστε καταδικασμένοι σε ένα είδος αυτοκτονίας, σε μια περιοχή περίπου 1 εκατομμυρίου κατοίκων, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι ηλικιωμένοι, ενώ οι νέοι πρέπει να πηγαίνουν εκτός περιοχής για να εργαστούν …λόγω των παράλογων πολιτικών της περιφερειακής κυβέρνησης. Το αποτέλεσμα είναι ότι βρισκόμαστε σε μια κατάσταση χωρίς “τυπική κυβέρνηση” από πέρυσι, και το 2012 το 45% των ανθρώπων δεν ψήφισε…


Μετάφραση: Δ.Κ.


Γράμμα από έναν αστουριανό ανθρακωρύχο



Image

Έχω δουλέψει στα ορυχεία 25 χρόνια. Κατέβηκα για πρώτη φορά στα 18 μου, και θα ήθελα να σας πώ ότι εκπλήσσομαι από πολλά απ’ τα σχόλια που διαβάζω για τους ανθρακωρύχους και την πρόωρη συνταξιοδότηση που ισχύει γι αυτούς όπως και γι άλλες ομάδες εργαζομένων. Θα ήθελα να σας μεταφέρω τη δική μου οπτική, και αν μπορέσω να αποσαφηνίσω ορισμένες αμφιβολίες που βλέπω ότι υπάρχουν για το θέμα αυτό.

Image

1. Ο αγώνας που διεξάγουν αυτή τη στιγμή οι ανθρακωρύχοι, δεν είναι για να διεκδικήσουν χρήματα, αλλά για να γίνει σεβαστή η συμφωνία που υπέγραψε πέρυσι το υπουργείο βιομηχανίας και τα συνδικάτα των ανθρακωρύχων, που προέβλεπε τη συνέχιση των επιδοτήσεων ως και το 2018.
Τα χρήματα αυτά προέρχονται απ’ την Ευρωπαϊκή Ένωση, κι όχι απ’ την ισπανική κυβέρνηση, μ’ αυτό θέλω να πώ ότι δε ζητάμε από κανέναν ισπανό να “στερηθεί για να μας βοηθήσει” όπως λένε πολλοί απ’ τους επικριτές μας. Όσον αφορά πάλι αυτά τα χρήματα που δικαιούνται οι οικογένειες των ανθρακωρύχων, καθώς προέρχονται από το Εξωρυκτικό Ταμείο που υποτίθεται αποσκοπούσε στη δημιουργία εναλλακτικών στον λιθάνθρακα, ώστε να μπορούμε να εργαστούμε στις περιοχές μας μετά το κλείσιμο των ορυχειών. Ε λοιπόν, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς, τα χρήματα αυτά τα διαχειρίστηκαν οι πολιτικοί και τα συνδικάτα, όπως ήθελαν. Με μέρος αυτών, για παράδειγμα, ο κύριος Gabino de Lorenzo (πρώην δήμαρχος του Οβιέδο) πλήρωσε την ασφαλτόστρωση δρόμων της πόλης του, το νέο εκθεσιακό και συνεδριακό μέγαρο που έχτισε και μια σειρά από άλλα έργα. Η δε πρώην δήμαρχος της Χιχόν (η κυρία Felgeroso) επένδυσε ένα άλλο μερίδιο στην ίδρυση ενός τεχνικού εκπαιδευτικού ιδρύματος και σε άλλα έργα.
Στην κοιλάδα του Turón, στα ορυχεία της Cuenca del Caudal, όπου ζω, έχουμε πάνω από 600 νεκρούς εργάτες (μόνο αυτούς για τους οποίους γνωρίζουμε, καθώς στον εμφύλιο πόλεμο πυρπολήθηκαν τα επίσημα αρχεία) στα ορυχεία από το 1889 ως το 2009, όταν και έκλεισαν. Το μόνο που άνοιξε μετά ήταν ένα αθλητικό κέντρο, χωρίς καν εισόδους, όπου για να πάει να τρέξει κανείς πρέπει να περάσει από ένα μονοπάτι. Ολόκληρος ο χώρος είναι γεμάτος σκουπίδια, τα οποία σιγά-σιγά τον κατακλύζουν. Παρά την εκβιομηχάνιση, η οποία υποτίθεται ότι δημιουργεί σταθερές θέσεις εργασίας ώστε να υπάρχει μέλλον στην περιοχή, δεν υπάρχει τίποτα.

Image

2. Εκπλήσσομαι που τόσο πολλοί άνθρωποι μιλούν άσχημα γι αυτήν την επιδότηση, δεν ήθελα να το γράψω αυτό, αλλά επιδοτούνται κι άλλοι τομείς όπως η κτηνοτροφία, η γεωργία, η αλιεία και πολλοί ακόμα που δεν έχω όρεξη να αναφέρω, αλλά εγώ προσωπικά είμαι χαρούμενος γι αυτό, προτιμώ να ενισχύονται οι εργαζόμενοι παρά οι chorizos (στμ: ισπανικό αλλαντικό, μεταφορικά: οι κλέφτες, οι μαφιόζοι) που μας ληστεύουν κάθε μέρα.

Image

3. Με το πέρας του εμφυλίου πολέμου, φαίνεται πως πολλοί δε γνωρίζετε ότι ήταν οι ανθρακωρύχοι που εργάζονταν μια επιπλέον ώρα αμισθί κάθε μέρα για πολύ καιρό, ώστε να αποκαταστήσουν τις καταστροφές του φρανκισμού στη χώρα, όταν στα ίδια μας τα σπίτια δεν είχαμε καλά-καλά να φάμε.

Image

4. Το έτος 1962, οι ανθρακωρύχοι ξεκίνησαν μιαν απεργία που εξαπλώθηκε σ’ όλη την Ισπανία, και στην οποία κατακτήθηκαν πολλά απ’ τα δικαιώματα που όλοι οι ισπανοί έχουμε σήμερα και προσπαθούν να μας τα πάρουν πίσω. Στην απεργία αυτή, είχαμε πολλούς τραυματίες, συλληφθέντες, πεινασμένους και εξορισμένους σε άλλες επαργίες της Ισπανίας, μακριά απ’ τις οικογένειές τους, που άρχισαν να επιστρέφουν μόλις το 1980.

Image

5. Όσον αφορά την πρόωρη συνταξιοδότηση, είναι μύθος πως οι ανθρακωρύχοι βγαίνουν στη σύνταξη στα 40, με εφάπαξ ανάλογο του να πιάναμε τον πρώτο λαχνό στο λαχείο. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική, οι άνθρωποι που συνταξιοδοτούνται νωρίς έχουν ήδη προκαταβάλει 50% αυξημένες εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, ούτως ώστε για κάθε διετία εργασίας, πληρώνουν εισφορές για ένα ακόμη έτος, έτσι για παράδειγμα, εγώ που εργάστηκα 25 χρόνια, έχω πληρώσει κοινωνική ασφάλιση για 37μισυ χρόνια. Πιστεύει κανείς από σας ότι θα ήθελε να πληρώνει όσα εμείς σ’ αυτήν την κοινωνική ασφάλιση;

Image
 

6. Ο λιθάνθρακας που εισάγεται απ’ το εξωτερικό είναι σύμφωνα μ’ εσάς φθηνότερος απ’ τον εγχώριο, προσωπικά δεν είμαι καθόλου πεπεισμένος γι αυτό, όμως ας δεχθούμε ότι έχετε δίκιο. Θέλετε λοιπόν να μας βλέπετε να δουλεύουμε σα σκλάβοι όπως στις χώρες αυτές; Εγώ δεν το θέλω αυτό για κανέναν εργάτη στον κόσμο. Αυτά που θα σας γράψω τώρα είναι πραγματικότητα, έχω δουλέψει με συναδέλφους απ’ την Τσεχία και την Πολωνία, όταν ήρθαν μερικοί στις Αστούριες, κι όταν μπήκαν στα καταστήματα να ψωνίσουν τα είχαν παίξει, επειδή μπορούσαν να αγοράσουν κάποια ψιλοπράγματα που στις χώρες τους ήταν όμως αδιανόητα. Τα πρώτα χριστούγεννα που περάσανε μαζί μας, κρατούσαν στο κάθε χέρι κι από ένα μαντολάτο… Τους ρωτήσαμε γιατί αυτό, και μας εξήγησαν πως στις χώρες τους δεν θα άντεχαν με τίποτα οικονομικά να το αγοράσουν, επειδή οι μισθοί τους τους έφταναν ίσα-ίσα για ένα πιάτο φαί, κι αυτό φτωχικό. Θέλω να πω εδώ ότι αν δεν υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας, θα ισχύει σύντομα και για μας το ίδιο.

Image

7. Όσον αφορά τα οδοφράγματα στους αυτοκινητοδρόμους, θα ήθελα να απαντήσω σ’ όλους εκείνους που διαμαρτύρονται επειδή οι ανθρακωρύχοι τους εμποδίζουν να πάνε στη δουλειά ή στη σχολή τους, και λένε πως κι οι ίδιοι αν έχουν προβλήματα στη δουλειά τους, δεν πάνε να “ενοχλούν” άλλους στην εργασία τους. Θα πώ ότι κάθε φορά που κάποιοι συνάδελφοι από άλλους χώρους εργασίας μας ζήτησαν βοήθεια για να υπερασπιστούν τις θέσεις τους, σταματήσαμε τη δουλειά μας για ολόκληρα 24ωρα, στηρίζοντάς τους είτε βρίσκονταν στη χώρα είτε στο εξωτερικό. Όταν απεργούσαν οι Άγγλοι ανθρακωρύχοι, σταματήσαμε την εργασία μας και μαζέψαμε χρήματα για να στείλουμε στις οικογένειές τους για να μην πεινάσουν. Αμφιβάλλει κανείς ότι δε θα ενωθούμε με οποιονδήποτε κλάδο βάλλεται; Αλλά φαίνεται πως σήμερα είναι ξεπερασμένο να ζητάς τη βοήθεια των άλλων. Κι όμως, το να βοηθάμε ο ένας τον άλλον είναι κάτι θεμελιώδες, ενώ το να τρωγόμαστε ο ένας με τον άλλον ως συνήθως, είναι κάτι που οφελεί μόνο αυτούς που βρίσκονται από πάνω μας.
Αν όλοι οι Ισπανοί εργαζόμενοι ήταν τόσο ενωμένοι όσο οι ανθρακωρύχοι, οι κυβερνώντες αυτής της χώρας θα το σκέφτονταν πολύ καλά προτού προχωρήσουν στις περικοπές που τώρα κάνουν χωρίς δεύτερη σκέψη, μπορώ να σας διαβεβαιώσω γι αυτό. Σκεφτείτε λοιπόν ποιός πραγματικά σας εμποδίζει να πάτε στη δουλειά ή στη σχολή σας, ποιός είναι αυτός που απολύει εργαζομένους και πραγματοποιεί περικοπές στην εκπαίδευση, δεν είναι άλλοι απ’ τους πολιτικούς μας.
Θα ήθελα επίσης να πω σ’ αυτύς που λένε ότι πρέπει να πάμε να διαμαρτυρηθούμε στην Μαδρίτη αν θέλουμε, στις πόρτες του υπουργείου και να τους αφήσουμε αυτούς “στην ησυχία τους”, ότι αυτό το έχουμε κάνει προ πολλού, αλλά η λογοκρισία των ΜΜΕ φροντίζει να μην ενημερώνει με διαφάνεια για τίποτα.
Πιστεύω ακράδαντα ότι ένας εργαζόμενος που υπερασπίζεται τα δικαιώματά του δεν είναι τρομοκράτης, όπως μας αποκαλούν σήμερα επειδή αγωνιζόμαστε για τη ζωή των οικογενειών μας.
Σας καλώ όλους να βγείτε απ’ τα σπίτια σας και να υπερασπιστείτε τις ζωές όλων μας. Όσο μας κρατούν κλεισμένους στο σπίτι, τους επιτρέπουμε να μας ρίξουν λίγο-λίγο, μέτρα μετά από άλλα μέτρα, στην πείνα.
Θέλουν τα παιδιά σας και τα παιδιά μας να μείνουν αμμόρφωτα σαν εμάς, που βλέπαμε τους τοίχους των σχολείων περισσότερο απ’ έξω παρά από μέσα, καθώς ένας αμμόρφωτος άνθρωπος είναι πιο εύκολο να υποταχθεί.
Να ενημερώνεστε, να αμφισβητείτε τα πάντα όσα βλέπετε στην τηλεόραση, τώρα που έχετε το διαδίκτυο, τα κινητά τηλέφωνα, μπορείτε μ’ αυτά να είστε σε συνεχή επαφή, να οργανώνεστε με όποιον τρόπο επιθυμείτε, ειρηνικά, στα οδοφράγματα απευθείας, όπως και να ‘χει οργανωθείτε! Θέστε στόχους και πραγματοποιήστε τους γρήγορα. Η κυβέρνηση κινείται κι αυτή πολύ γρήγορα όταν η κατάσταση είναι προς όφελός της, και το ξέρετε. Αφαιρέστε τη λέξη “φόβος” και τη φράση “και τί θα αλλάξει μ αυτό;” απ’ το μυαλό σας και πάρτε το μέλλον σας στα χέρια σας.
Αν κάποιος δεν καταλαβαίνει οτιδήποτε απ’ όσα έγραψα ή έχει κάποια συγκεκριμένη ερώτηση, ευχαρίστως αν μπορώ να σας απαντήσω.

Image

Πολλές ευχαριστίες σε όλους και όλες που μας στηρίζουν από κάθε επαρχία της χώρας και από άλλες χώρες.
Χαιρετισμούς!
Juan Jose Fernandes.
Asturias

http://rioter.info