RSS

Category Archives: απεργία στα ΜΜΜ

εκδήλωση: "Οι πρόσφατες απεργίες στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Συμπεράσματα και Προοπτικές"

εκδήλωση – συζήτηση
στα πλαίσια του εργατικού καφενείου της τσαγκαροδευτέρας

με θέμα:
“Οι πρόσφατες απεργίες στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Συμπεράσματα και Προοπτικές”

θα μιλήσουν συνδικαλιστές από:
– Ταξικό Μέτωπο (Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Μετρό)
– Αυτόνομο Ενωτικό Σχήμα Εργαζομένων στο Μετρό
– Ενωτική Αγωνιστική Συνεργασία Εργαζομένων ΕΘΕΛ-ΟΑΣΑ

Δευτέρα 25 Φλεβάρη στις 7.30 μ.μ.
στο Αυτόνομο Στέκι (Ζωοδόχου Πηγής 95-97 & Ισαύρων Εξάρχεια)

………………………………………………………………………………………………………………….
Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση (ΕΣΕ Αθήνας)
6941507846        info@ese-gr.org          http://athens.ese-gr.org/
Advertisements
 

Επιταγμένοι μπορεί – Υποταγμένοι ποτέ

Πέμπτη 17 Ιανουαρίου – Παρασκευή 25 Ιανουαρίου. Εννέα μέρες που σημάδεψαν τον κόσμο του Μετρό. Ξεκινώντας η απεργία την Πέμπτη σίγουρα ελάχιστοι, ίσως και κανένας, θα φανταζόντουσαν τις εξελίξεις που θα ακολουθούσαν. Η περίφημη απεργία διαρκείας που τόσες και τόσες φορές ακουγόταν από τα χείλη των εκλεγμένων μελών του σωματείου αλλά και σε επίσημες ανακοινώσεις, είχε επιτέλους ξεκινήσει.
Τα προβλήματα που υπήρχαν στο εσωτερικό του σωματείου αλλά και η γενικότερη απογοήτευση μεταξύ μας είχαν σαν αποτέλεσμα να φαντάζει δεδομένη η εφαρμογή του ενιαίου φτωχολογίου. Για αυτό και η απεργία δεν ξεκίνησε με την απαραίτητη δυναμική. Καθώς όμως οι μέρες περνούσαν όλο και περισσότεροι συνάδελφοι έμπαιναν στον αγώνα, συμμετείχαν στις συγκεντρώσεις στο αμαξοστάσιο και ερχόντουσαν ίσως και για πρώτη φορά σε επαφή με τον κόσμο του κινήματος που ανταποκρίθηκε στα καλέσματα που έγιναν και έδειχνε την αλληλεγγύη του. 

Ειδικότερα, από τη Δευτέρα και μετά πλήθος κόσμου, εργαζόμενοι και αλληλέγγυοι, γέμιζαν το χώρο του αμαξοστασίου δίπλα στην πύλη στην Εθνική Οδό. Η συνάντηση που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας σωματείων, συλλογικοτήτων, συνελεύσεων και εργαζομένων αποτέλεσε μια μικρή ένδειξη της κομβικότητας του αγώνα που δίναμε για το σύνολο της εργατικής τάξης στην Ελλάδα. Η αδυναμία αυτής της συνάντησης να καταλήξει σε συγκεκριμένες αποφάσεις και ένα πλάνο δράσης για το επόμενο διάστημα απέδειξε για άλλη μια φορά την άρνηση των εργατοπατέρων να παραχωρήσουν έστω και μία σπιθαμή από την εξουσία τους σε κινηματικές διαδικασίες, την εμμονή τους στο να περιορίσουν τον αγώνα σε τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις και μας στέρησε τη δυνατότητα να μετατρέψουμε το αμαξοστάσιο σε πραγματικό κέντρο του αγώνα.
Φτάνοντας λοιπόν στην Πέμπτη 24 Ιανουαρίου και ενώ η κούραση, σωματική, ψυχολογική αλλά και οικονομική έχει ενταθεί, το Δ.Σ του σωματείου εμμένει σε τηλεοπτικά διαγγέλματα και παίζει τα ρέστα του σε μια απονενοημένη προσπάθεια πίεσης προς το υπουργείο για να βρεθεί μια μέση λύση στο «πρόβλημα». Καθώς όμως το καθεστώς έκτακτης ανάγκης δεν αφορά μονάχα καταληψίες, διαδηλωτές, μετανάστες και λοιπές «περιθωριακές» ομάδες αλλά όλους μας, δεν υπήρχε περίπτωση να βρεθεί «λύση» μέσα από οδούς περασμένων εποχών. Κι αν από την πλευρά μας δεν ήταν εφικτό να ξεπεράσουμε αγκυλώσεις και αδυναμίες, το κράτος με μεγάλη ευκολία δείχνει πως δεν σταματά σε τίποτα στην πορεία του προς τον ολοκληρωτισμό.
Το διάγγελμα της απόφασής τους για την επίταξή μας αλλά και η εισβολή των μπάτσων στο αμαξοστάσιο τα ξημερώματα της Παρασκευής 25/1 και ο ολοκληρωτικός αποκλεισμός από τα στρατεύματα κατοχής, αποδεικνύουν με τον πλέον εμφατικό τρόπο την κοινή μοίρα όλων όσων αντιστέκονται. Τα συναισθήματα που αφήνει αυτό το απεργιακό δεκαήμερο σίγουρα είναι πολλά και ανάμεικτα. Οργή και θυμό για την καταστολή που δεχθήκαμε αλλά και απογοήτευση και απορία για την αδυναμία του Δ.Σ. να διαχειριστεί την κατάσταση στην πιο κομβική μέρα του αγώνα. Όταν το κράτος εξαπέλυσε την επίθεσή του εναντίον μας, τα εκλεγμένα μέλη του σωματείου δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Αποδείχτηκε πως δεν υπήρχε πλάνο για μια τόσο οριακή κατάσταση και τα γεγονότα τους ξεπέρασαν. Ειδικότερα το μπάχαλο που επικράτησε την Παρασκευή είχε σαν αποτέλεσμα να μείνουν ξεκρέμαστοι οι εργαζόμενοι, οι οποίοι επηρεασμένοι και από τις προτροπές δικηγόρων, φίλων, γνωστών και χωρίς να υπάρχει μια ξεκάθαρη θέση από το Δ.Σ. αδυνατούσαν να βρουν τρόπους αντίστασης και αντίδρασης στην επίταξη.
Κάνοντας ένα μικρό απολογισμό για το πως κινηθήκαμε, τι έπρεπε να κάνουμε, ποια λάθη έγιναν και πως πρέπει να κινηθούμε από εδώ και μπρος, θα μπορούσαμε να πούμε πολλά. Θα περιοριστούμε στα βασικά γιατί το ζήτημα δεν είναι τι λέμε εμείς αλλά στην πράξη, πώς θα μπορέσουμε να απαντήσουμε στα γεγονότα των τελευταίων ημερών. Η αδυναμία του Δ.Σ δεν αφορά μόνο την Πέμπτη. Συνολικά αυτό το δεκαήμερο δεν έγινε καμία κίνηση από το Δ.Σ για να δημιουργηθεί απεργιακή επιτροπή ώστε να υπάρξει ο απαραίτητος συντονισμός με τον αλληλέγγυο κόσμο και το κίνημα γενικότερα και να μετατραπεί το αμαξοστάσιο σε κέντρο αγώνα. Η πρόταση που κάναμε στη συγκέντρωση της Δευτέρας για απεργιακή συνέλευση έπεσε στο κενό. Δεν υπήρξε καμία διαδικασία που θα οργανώσει και θα τρέξει τα πράγματα. Θα έπρεπε τουλάχιστον από τη Δευτέρα να υπάρχουν κάθε μέρα εκδηλώσεις στο αμαξοστάσιο, να βγούμε οργανωμένα οι εργαζόμενοι στο δρόμο, με πορείες και συγκεντρώσεις, με μοιράσματα ανακοινώσεων στους επιβάτες, να μετατρέψουμε την απεργία από μια στενή εργατική διεκδίκηση σε μια συνολική αντιπαράθεση με την κυβέρνηση, με το σύνολο του κρατικού μηχανισμού. Απέναντι σε ένα κράτος μηδενικής ανοχής και έκτακτης ανάγκης, είναι αναγκαίο να ριζοσπαστικοποιηθούν οι δομές και οι πρακτικές του συνδικαλιστικού κινήματος. Τα σωματεία θα πρέπει να φύγουν από τον αποκλειστικό έλεγχο των συνδικαλιστών και να ανοιχτούν στους εργάτες. Να αντιληφθούμε επιτέλους ότι το σωματείο είμαστε εμείς, και εμείς θα πρέπει να αποφασίζουμε για το τι θα γίνει. Είναι απαραίτητο τα σωματεία να απευθυνθούν στην κοινωνία, να διεξάγουν αγώνες μαζί με το κίνημα, εντάσσοντας στη λογική και στα αιτήματά τους την ικανοποίηση των αναγκών της εργατικής τάξης συνολικά.
Αυτό που χρειάζεται στην παρούσα φάση είναι να μην υποταχθούμε. Συνάδελφοι μπορεί να χάσαμε μία μάχη αλλά ο πόλεμος όχι μόνο δεν χάθηκε αλλά για εμάς μόλις άρχισε. Τώρα είναι η ώρα να βγούμε μπροστά. Κάθε πράξη αντίστασης είναι πιο απαραίτητη από ποτέ. Αυτό το απεργιακό δεκαήμερο ας αποτελέσει εφαλτήριο ακόμα πιο μαχητικών απεργιών και συγκρούσεων με τη διοίκηση, με την κυβέρνηση, με τις δυνάμεις καταστολής και όλους όσους θέλουν να μας υποτάξουν.
Για αυτό πρέπει να υπάρξει μαζική παρουσία στη Γενική Συνέλευση. Μια συνέλευση όπου θα εκτιμήσουμε τι έγινε και πως θα δράσουμε στο άμεσο μέλλον. Κατά τη γνώμη μας θα πρέπει έστω και την ύστατη στιγμή να βγουν αφίσες και ανακοινώσεις, να πραγματοποιηθούν παρεμβάσεις σε σταθμούς, να βγούμε στο δρόμο και να επιβάλλουμε την άρση της επίταξης. Να δείξουμε σε όλους πως τίποτα δεν τελείωσε. Όλα αυτά όμως θα πρέπει να τα αποφασίσουμε συλλογικά και συλλογικά θα πάρουμε την ευθύνη των επιλογών μας.
ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
ΤΕΤΑΡΤΗ 30/1 13:30 ΣΤΟ ΑΜΑΞΟΣΤΑΣΙΟ ΣΕΠΟΛΙΩΝ
ΑΜΕΣΗ ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΑΞΗΣ
ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΠΑΝΤΟΥ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στους ΧΩΡΟΥΣ του ΜΕΤΡΟ
«ΤΑΞΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ»
 

ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΗ ΝΙΚΗ ΣΑΜΑΡΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ!

ΤΟ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΤΙΚΟ DEFENCENET.GR ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ 
 Ο ΣΤΟΧΟΣ ΥΜΝΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΩΝ  
Με έκπληξη πολλοί υποδέχτηκαν τη λύσσα του ακροδεξιού και ναζιστικού χώρου απέναντι στην απεργία των εργαζόμενων στο ΜΕΤΡΟ. Και αυτό γιατί δε μπορούσε να γίνει κατανοητό το πως η Χρυσή Αυγή, ο ΣΤΟΧΟΣ, το defencenet.gr που φιλοτεχνούν ένα αντιμνημονιακό και αντιπλουτοκρατικό προφίλ, στράφηκαν με τέτοιο μένος ενάντια στη δίκαιη απεργία των εργαζομένων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της υποκρισίας των νεοναζιστών αποτελεί ο «ΣΤΟΧΟΣ» όπου τους πανηγυρισμούς για την εισβολή των ΜΑΤ-ΕΚΑΜ στο αμαξοστάσιο των Σεπολίων ακολουθεί κείμενο με τίτλο «Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΠΕΤΥΧΑΙΝΕΙ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΤΗΣ ΜΕ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΕΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΠΕΝΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ» για να καταλήξει να υμνήσει τη Χούντα των Συνταγματαρχών:
«Έτσι έλυνε τις απεργίες η 21η Απριλίου. Πως κλείδωνε ο Παττακός σε ένα δωμάτιο Ωνάση και εργαζόμενους της Ολυμπιακής Αεροπορίας, με απαγότευσιν εξόδου των, μέχρις ότου συμβιβασθούν. Ιδού γιατί η Δημοκρατία δεν μπορεί να συναγωνιστεί ποτέ και καμμιά κυβέρνηση την Στρατιωτικη Δικτατορία».

Βέβαια, οι υμνητές της Χούντας, πουλάνε φούμαρα στις φασιστικές ορδές, αποκρύπτοντας ότι τους εργαζόμενους περίμεναν οι ΕΣΑτζήδες βασανιστές, ενώ ο Ωνάσης χάριζε στο λιγούρη Παττακό και τη σιχαμένη παρέα του, καφάσια γεμάτα αστακούς, φιλοξενία στη βίλα του και διάφορα δωράκια!

Οι συγκεκριμένοι χώροι μετατράπρηκαν σε πολλές περιπτώσεις σε στρατευμένα παπαγαλάκια της Κρατικής Ασφάλειας και της ΕΥΠ δημοσιοποιώντας λάσπη και αισχρά σχόλια για τον τρόπο πρόσληψης, τις συνθήκες εργασίας και το ύψος των αμοιβών των εργαζομένων. Στο στόχαστρο τους κυρίως βρέθηκαν οι συνδικαλιστές του χώρου που δαιμονοποιήθηκαν, συκοφαντήθηκαν και αντιμετωπίστηκαν ως «εσωτερικός εχθρός» που αμφισβητεί την «εθνική προσπάθεια».
Η ακροδεξιά και οι νεοναζιστές υπερασπίστηκαν με νύχια και με δόντια τη μνημονιακή πολιτική του Α.Σαμαρά έχοντας στο νου τους την υποταγή συνολικά της εργατικής τάξης. Είναι ενδεικτικό ότι επιτίθενται στους απεργούς του ΜΕΤΡΟ θεωρώντας ότι μια νίκη τους κατά της αντεργατικής πολιτικής θα αποτελούσε πρότυπο αμφισβήτησης και διεκδίκησης για το σύνολο των εργαζομένων. Θέτοντας τις βάσεις επανεξόρμησης του εργατικού κινήματος ενάντια σε κυβέρνηση, Ε.Ε. και ΔΝΤ.
Για αυτό το λόγο και πανηγυρίζουν για την επίδειξη πυγμής του Κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού, με την επιστράτευση καθεστωτικών ΜΜΕ, ΕΚΑΜ-ΜΑΤ-δικαστών κατά των απεργών.
«Eπικράτησε η κυβέρνηση στην κόντρα με τους συνδικαλιστές των μέσων συγκοινωνιών και ξεκίνησαν μετά τις 14:00 τα δρομολόγια των συρμών του Μετρό, ενώ μέχρι τις 3 το μεσημέρι θα μπουν σε κυκλοφορία και οι συρμοί του ΗΣΑΠ και το Τραμ. Βέβαια μέχρι να εξομαλυνθεί η κατάσταση τα δρομολόγια θα γίνονται με ρυθμούς Σαββατοκύριακου.
Η έφοδος των ΜΑΤ στο αμαξοστάσιο του Μετρό στα Σεπόλια αποδείχθηκε καταλυτική και το “φρούριο” έπεσε μέσα σε λίγα λεπτά, αποδεικνύοντας ότι ήταν “πομφόλυγες” τα περί “αίματος που θα χυθεί” των συνδικαλιστών. Από το βράδυ της Πέμπτης που άρχισαν να επιδίδονται τα φύλλα πορείας στους εργαζομένους της ΣΤΑΣΥ πέρασαν πολλές ώρες μέχρι να βγούν στις ράγες το Μετρό, οι ΗΣΑΠ και το Τραμ, καθώς απαιτούνται χρονοβόρες διαδικασίες για την διενέργεια των τυπικών ελέγχων συντήρησης και ασφαλείας στους συρμούς.Καθώς οι συρμοί τελούν εν ακινησία εδώ και εννέα ημέρες, χρήζουν μίας σειράς τυπικών μεν, αλλά απαραίτητων δε για την ασφάλεια μετακίνησης των επιβατών, ελέγχων. Παράλληλα, αν και τα φύλλα πορείας έχουν επιδοθεί σε μεγάλο αριθμό υπαλλήλων της ΣΤΑΣΥ, εν τούτοις αναζητούνται πολλοί ακόμη, οι οποίοι έχουν αλλάξει διεύθυνση κατοικίας. Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr»
Ουσιαστικά για αυτό που πανηγυρίζουν defencenet.gr και φασίστες-αν μπορούν να διαχωριστούν-είναι ότι η κυβέρνηση επέβαλε με την κρατική τρομοκρατία
 ότι δεν θα υπάρχουν Συλλογικές Συμβάσεις-Σωματεία-Εργατικά Δικαιώματα!
Το εργατικό κίνημα απαιτείται να βγάλει πολύτιμα συμπεράσματα από αυτή την σημαντική στιγμή της ταξικής πάλης, να ανασυγκροτηθεί και να απαντήσει με συνολικό, αντικαπιταλιστικό, ανατρεπτικό αγώνα.
Ή αυτοί, κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, φασίστες, ΜΜΕ, δικαστές, εργοδότες
Ή εμείς, ο κόσμος της εργασίας, οι παραγωγοί του κοινωνικού πλούτου.
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437
 

Η ΧΟΥΝΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΙΤ ΧΤΥΠΗΣΑΝ! Ή ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
1) Η υπερεθνική ελίτ μέσα από την Τρόικα (ΔΝΤ, ΕΕ) και τα τοπικά όργανα της στην Χούντα που παριστάνει την κοινοβουλευτική κυβέρνηση χτύπησαν με απίστευτο θράσος. Σε καμιά άλλη Ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει τολμήσει κυβέρνηση να κτυπήσει μια απεργία με στρατιωτικά μέτρα όπως η επίταξη. Η δική μας Χούντα που δεν έχει καμία λαϊκή νομιμοποίηση για τα μέτρα που καταστρέφουν τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού (υποτίθεται εκλέχτηκε με πρόγραμμα επαναδιαπραγμάτευσης των μνημονίων!) τώρα έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο. Αν δεν την σταματήσουμε ΤΩΡΑ πρέπει να υποταχτούμε στη μοίρα μας. Σήμερα θα κριθούν οι κάθε μορφής «προοδευτικές» ηγεσίες.

2) Παράλληλα, η ξεπουλημένη “αριστερή” ηγεσία των εργαζομένων στα ΜΜΜ που κομπορρημονούσε ότι θα τους βγάλουν νεκρούς από εκεί, μόλις έγινε η επίταξη, όπως κατήγγειλαν οι εργαζόμενοι στο Μετρό που ήταν στο αμαξοστάσιο, εξαφανίστηκε για να μην συλληφθεί και έστειλε τους δικηγόρους του συνδικάτου να συμβουλέψουν τους εργαζόμενους να παραλάβουν τα φύλλα επίταξης γιατί αλλιώς θα είχαν ποινικές κυρώσεις και πιθανή απόλυση! Και αυτό, ενώ ήξεραν πολύ καλά ότι αν ΚΑΝΕΝΑΣ δεν έπαιρνε το φύλλο πορείας και δεν γύριζε στη δουλειά, δεν θα μπορούσαν βέβαια να τους φυλακίσουν όλους, αφού άλλωστε και να τους φυλάκιζαν πάλι δεν θα έλυναν το πρόβλημα τους να κινήσουν τα ΜΜΜ! ΣΗΜΕΡΑ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΑ.

Οι ηγεσίες των συνδικάτων πρέπει να καλέσουν σε άμεση γενική απεργία μέχρι ν’ ανακληθεί η επίταξη. Αν δεν το κάνουν, πρέπει «απο κάτω» ν’ αυτο-οργανωθούμε σε κάθε τόπο δουλειάς για γενική απεργία ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΡΑΛΥΣΕΙ Η ΧΩΡΑ, ΞΕΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΣ ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ. Δεν αρκούν πια οι 24ωρες απεργίες για την τιμή των όπλων.

3) Τα κοινοβουλευτικά κόμματα και προπαντός αυτά της Αριστεράς (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ.) πρέπει να δείξουν ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ότι πιστεύουν  αυτά που λένε. Πρέπει Ν‘ ΑΠΟΧΩΡΗΣΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ από τη Βουλή και να μην επανέλθουν αν δεν ανακληθεί πρώτα η επιστράτευση, καλώντας τον λαό σε μαζικές κινητοποιήσεις για γενική απεργία. ΈΤΣΙ ΜΟΝΟ ΘΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ‘ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ’ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ Η ΧΟΥΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΖΟΥΛΑ. Αν δεν το κάνουν και περιοριστούν σε ρητορείες για «αγώνα» κ.λπ. πρέπει να πεταχτούν ΑΜΕΣΑ στο καλάθι της Ιστορίας. ΣΗΜΕΡΑ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΑ.

4) Οι φοιτητικές ηγεσίες πρέπει να καλέσουν σε άμεση απεργία και καταλήψεις των πανεπιστημιακών χώρων. Αν δεν το κάνουν πρέπει να τις ξεπεράσουν οι φοιτητές απο κάτω . ΣΗΜΕΡΑ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΑ

5) Οι άνεργοι, υποαπασχολούμενοι κ.λπ.  πρέπει ν’ αυτο-οργανωθούν σε πανελλήνιο κίνημα που θα συμβάλλει με όποιο τρόπο μπορεί στη γενική παράλυση της χώρας.

6) ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΚΤΥΩΘΟΥΝ ΣΕ ΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΨΑΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΑΣ

7) Η λύση δεν είναι η άμεση σύγκρουση με τον κατασταλτικό μηχανισμό. Έχουν τα μέσα να μας συντρίψουν και έχουν και τα πληρωμένα κανάλια και τους καλοπληρωμένους δημοσιογράφους και Πανεπιστημιακούς να μας διασύρουν, παρασύροντας όχι μόνο τους βολεμένους αλλα και αυτούς που περιμένουν τη μοίρα τους στον καναπέ. Η λύση είναι να παραλύσει η χώρα με γενική απεργία διαρκείας. Αυτο κανένας απο τις ελίτ και τα όργανα τους δεν μπορούν να το αντιμετωπίσουν. Τα ΜΑΤ δεν μπορούν να κουνήσουν τον παραγωγικό μηχανισμό, ούτε οι φαντάροι θα δεχτούν ποτέ —ακόμη και αν μπορούσαν — να αντικαταστήσουν τους εργαζόμενους.

ΑΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΕΠΙΤΑΞΗ, ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΚΑΘΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΑΛΛΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΜΕΤΡΑ.
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΛΥΣΕΙ Η ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ.
Ή ΤΩΡΑ Ή ΠΟΤΕ!
 25 Γενάρη 2013


 

Χρυσαυγίτες: Τα πιο πιστά σκυλιά του συστήματος

Από το mao.gr
Η συστημική προσαρμογή της Χρυσής Αυγής γίνεται με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Μπορεί σε θέματα μετανάστευσης και αντιαριστερής χολής να ξεσαλώνει αλλά σε ζητήματα αγωνιστικών διεκδικήσεων στοιχίζεται ανοιχτά πλέον πίσω από την κυβέρνηση και στηρίζει τις επιλογές του Μνημονίου. Μένει να δούμε αν ο Σκάι και το Μέγκα θα την εντάξουν σύντομα στο στρατόπεδο των «φιλοευρωπαΪκών δυνάμεων» όπως έκαναν με το ΛΑΟΣ.

Σε ανακοίνωση για την απεργία στα μέσα μαζικής μεταφοράς το κόμμα του Ν. Μιχαλολιάκου στηρίζει την πολιτική της κυβέρνησης και το ενιαίο –προς τα κάτω- μισθολόγιο  και αναλυτικά αναφέρει: «μόνη άμεση λύση για την άρση των κοινωνικών ανισοτήτων και την εκτόνωση της έντασης η ένταξη βουλευτών, υπουργών, εργατοπατέρων…και golden boys στο ενιαίο μισθολόγιο. Για το σημερινό αδιέξοδο ευθύνονται οι πολιτικάντηδες του άθλιου κομματικού κράτους, που διόριζαν για δεκαετίες στο δημόσιο, αναξιοκρατικά και παράνομα»!

Πέρα από την ανέξοδη επικοινωνιακή γαρνιτούρα περί γκόλντεν μπόις και βουλευτών το φιλοναζιστικό μόρφωμα κινείται στο ίδιο μήκος κύματος με τις υπόλοιπες δυνάμεις του μνημονιακού στρατοπέδου παίζοντας ανοιχτά το παιχνίδι του κοινωνικού αυτοματισμού ανακαλύπτοντας τώρα τους αναξιοκρατικούς και παράνομους διορισμούς στο δημόσιο (προφανώς μπηχτή για τους εργαζομένους στο Μετρό) και μιλώντας για εργατοπατέρες που πρέπει να δεχτούν την άμεση ένταξη τους.

Στόχος στην παρουσα φάση δεν είναι φυσικά «τα προνόμια» των βολεμένων εργαζομένων (που οι περισσότεροι έχουν μεικτές αποδοχές εξαιρετικά χαμηλές) και όσοι διορίστηκαν με κομματικά κριτήρια (που αναμφίβολα υπάρχουν και τέτοιοι) αλλά οι αγωνιστικές διεκδικήσεις.

Η Χρυσή Αυγή δεν είναι αντισυστημική δύναμη. Αποτελεί σύμπτωμα της οικονομικής κρίσης αλλά ταυτόχρονα υπενθυμίζει σε κάθε σκίρτημα του αγωνιστικού κινήματος ότι αποτελεί το σκοτεινό άκρο αυτού του σάπιου συστήματος και ταυτόχρονα το  ακονισμένο όπλο του.
 

Τηλεβόθρος

Η μαγκιά τού Σαμαρά και της κυβέρνησής του είχε φανεί ξεκάθαρα τότε που έστειλε τα ΜΑΤ να διαλύσουν την απεργία στην Χαλυβουργία, στηρίζοντας ξεκάθαρα τον αρχιαπατεώνα Μάνεση. Συνεπώς, δεν συνιστά έκπληξη το γεγονός ότι νυχτιάτικα μπήκαν τα ΜΑΤ στο αμαξοστάσιο του μετρό για να διαλύσουν τους απεργούς (κάνοντας, βέβαια, μερικές “απαραίτητες” συλλήψεις). Ο δρόμος για την επέμβαση των ΜΑΤ είχε στρωθεί έντεχνα από την εκτελεστική εξουσία σε συνεργασία με δυο άλλες εξουσίες, την δικαστική και την “τέταρτη”, τον τύπο.
Κατ’ αρχάς, η “ανεξάρτητη” δικαιοσύνη έκανε αυτό που κάνει πάντοτε: κήρυξε την απεργία παράνομη και καταχρηστική. Ως εδώ, καμμία πρωτοτυπία. Είπαμε, μαράζι τό ‘χω να δω την δικαιοσύνη να χαρακτηρίζει μια απεργία ως νόμιμη.

Στην συνέχεια, πιάσανε δουλειά τα ΜουΜουΕ, τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Προχτές το βράδυ, κάνοντας καναλότσαρκα (κοινώς ζάπινγκ) πέρασα από το δελτίο “ειδήσεων” του Αντέννα και είδα στο κάτω μέρος της οθόνης ένα χαρακτηριστικό τσιτάτο: “Χωρίς τέλος η ταλαιπωρία των πολιτών αφού όλα δείχνουν ότι και αύριο τίποτα δεν θα κινηθεί”. Αν και ήμουν απολύτως σίγουρος για το τι θα επακολουθούσε, δεν άλλαξα κανάλι (μάλλον με συντρέχει κάποια μορφή μαζοχισμού) περιμένοντας να δω μέχρι πού θα φτάσει η προστυχιά τής “αδέσμευτης” ενημέρωσης.

Σε απ’ ευθείας σύνδεση με τον αδειανό σταθμό τού μετρό στον Αγ. Αντώνιο, η δημοσιογραφίσκα μάς ενημέρωσε ότι η κυβέρνηση έστειλε 24ωρο τελεσίγραφο στους απεργούς, απειλώντας με απολύσεις συνδικαλιστών. Προσοχή στην χρήση τού όρου “συνδικαλιστής”! Ο τηλεθεατής πρέπει να πειστεί ότι η απεργία δεν γίνεται με την εκούσια γενική συμμετοχή των εργαζομένων αλλά κατευθύνεται από κάποιους βολεμένους συνδικαλιστές.
Το τσιτάτο στην οθόνη άλλαξε: “Μέχρι τώρα δεν έχουν ανακοινώσει επίσημα κάτι αλλά ούτε ένας συνδικαλιστής δεν αρνείται ότι αύριο απεργούν” (προσοχή στο “επίσημα”). Η δημοσιογραφίσκα εξηγεί ότι οι συνδικαλιστές δεν ενημερώνουν τον κόσμο για το τι θα κάνουν κι αν θα απεργήσουν και την επόμενη μέρα αλλά, όπως συνηθίζουν, αρέσκονται στο να “αιφνιδιάζουν ενάμισι εκατομμύριο πολίτες”. Έλα, όμως, που θέλει να δείξει ότι κάνει καλά την δουλειά της και παραδέχεται ότι “στα επανειλημμένα τηλεφωνήματα που τους κάνουμε, παραδέχονται ότι ναι, αύριο θα απεργήσουμε”! Τώρα τι σόι αιφνιδιασμός του επιβατικού κοινού είναι αυτός, να δηλώνεις στα κανάλια ότι αύριο θα απεργήσεις, μόνο το προχώ μυαλό των δημοσιογράφων μπορεί να το συλλάβει. Νέο τσιτάτο στην οθόνη: “Αν και δεν έχουν εκδόσει ανακοίνωση, ανοιχτά ενημερώνουν και για τις ώρες που δεν θα κυκλοφορούν τα μέσα μεταφοράς”. Αυτό είναι! Ο απόλυτος αιφνιδιασμός λέμε!
Η ενημέρωση συνεχίζεται. Στην οθόνη βγαίνει κάρτα με την δήλωση Κεδίκογλου: “Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αυτή η κατάσταση…”. Ποιά κατάσταση, ρε συ Σίμο; Το ότι κάποιοι δεν θα βρίσκουν δημόσιο μεταφορικό μέσο για να πάνε στις δουλειές τους ή το ότι κάποιοι άλλοι δεν θα έχουν λόγο να ψάξουν για μεταφορικό μέσο επειδή δεν έχουν δουλειές να πάνε; Και από ποιούς ακριβώς δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή; Από την κυβέρνηση που βλέπει την λαϊκή οργή να οργανώνεται και να αντιδρά ή από τους εργαζόμενους που βλέπουν τα εισοδήματά τους να καταβαραθρώνονται;
Από κοντά σαν… (άντε μη πω τώρα) κι ο Βενιζέλος, μη χάσει: “Πρέπει να σταματήσει η ταλαιπωρία του κόσμου. Η θέση μας σε αυτό είναι απολύτως σαφής. Και δεν προστατεύουν τα συμφέροντα των εργαζομένων όσοι φέρνουν τους εργαζόμενους σε αντίθεση με την κοινωνία. Κάνουν μεγάλο λάθος και συνδικαλιστικό”. Είδες ο Βαγγέλης; Ασταδιάλα Βαγγέλη (που λέει κι ο φίλος μου ο Πέτρος). Τον κόσμο που ταλαιπωρείται νοιάστηκε ο Βαγγέλης. Αυτόν που νοιάζεται πάντα. Ακόμη και τότε που τσάκιζε το αφορολόγητο, ακόμη και τότε που έβαζε τα χαράτσια στον λογαριασμό τής ΔΕΗ, ακόμη και τότε που υπέγραφε μνημόνια κι εφαρμοστικούς νόμους, ακόμη και τότε που προωθούσε τις περικοπές στους μισθούς και συνυπέγραφε τις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες… και τότε και πάντοτε αυτόν τον κόσμο σκέφτεται και το πώς να μη ταλαιπωρείται. Έτσι δεν είναι, Βαγγέλη; Άει στον γεροδιάολο, Βαγγέλη!
Παράλληλα, ο ογκόλιθος της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής παραδίδει και μαθήματα συνδικαλισμού. Ο άνθρωπος ο οποίος ηγείται του κόμματος το οποίο διέλυσε όποιο εργατικό δικαίωμα βρήκε μπροστά του, τολμάει να εγκαλεί τους συνδικαλιστές (τους οποίους, μη ξεχνιόμαστε, κατά μείζονα λόγο ελέγχει η αστική εξουσία) για λάθη. Μάλιστα. Να ξεράσω τώρα ή να το αφήσω για αργότερα;
Στην συνέχεια, κάποια “σοβαρή” αναλύτρια (;) μας ενημέρωσε ότι, για κάθε μέρα απεργίας, το δημόσιο ταμείο χάνει δέκα εκατομμύρια ευρώ. Ας μη κάνουμε τώρα τις πράξεις (πόσα εκατομμύρια εισιτήρια κόβονται καθημερινά, ρε γαμώτο;), έτσι; Ας δεχτούμε ότι χάνονται όντως αυτά τα λεφτά. Το πόσα λεφτά χάνουν οι εργαζόμενοι στα μέσα μεταφοράς είναι τόοοσο δύσκολο να μας το πουν; Τί διαόλο; Τόση καούρα έχουν όλοι με τα έσοδα του κράτους; Μήπως όλοι αυτοί θέλουν και την αύξηση στα εισιτήρια, προκειμένου να εισπράττει περισσότερα ο δημόσιος κορβανάς;
Μετά ήρθε η ώρα τού “μεγάλου αναλυτή”, του Γιώργου Κούρου. Ήταν η ώρα που ξεβαφτίστηκα στα γαμοσταυρίδια. Και πώς να μη βλαστημήσεις, όταν τον ακούς να λέει ότι “επί τρεις ημέρες οι εργαζόμενοι αδιαφορούν για τις αποφάσεις της δικαιοσύνης και η κυβέρνηση δεν τις εφαρμόζει” ή ότι “οι εργαζόμενοι στα μέσα μεταφοράς απεργούν γιατί δεν θέλουν να χάσουν τα κεκτημένα που έχουν χάσει όλοι οι άλλοι εργαζόμενοι” ή ακόμα και ότι “στη μέση είναι οι πολίτες που πληρώνουν, όπως πάντα, το μάρμαρο”; Πώς και πόσο να αντέξεις τέτοιες χοντρομαλακίες από “σοβαρά” (λέμε τώρα) χείλη; Και εκνευρίζομαι ακόμη περισσότερο όσο σκέφτομαι ότι αυτός ο παπάρας πληρώνεται για να πετάει τις οβίδες του…
Καινούργιο τσιτάτο στην οθόνη: “Στενάζουν για έβδομη μέρα στους δρόμους εκατομμύρια εργαζόμενοι”. Οι εικόνες δείχνουν το κυκλοφοριακό κομφούζιο και η φωνή της δημοσιογραφίσκας κοντεύει να σπάσει από την συγκίνηση, καθώς περιγράφει την ταλαιπωρία “αυτών που πασχίζουν για το μεροκάματο, αυτών που μένουν απλήρωτοι για μήνες δίχως να ταλαιπωρούν τον κόσμο”. Και, φυσικά, ακούγεται και ο “ταλαιπωρούμενος λαός”: ένας μαλάκας που αγανακτεί επειδή απεργούν αυτοί που πληρώνονται απ΄ αυτόν (σ.σ.: πληρώνονται είπε;), μια ανεγκέφαλη που σκέφτεται ότι έχει δώσει 45 ευρώ για κάρτα απεριορίστων διαδρομών αλλά δεν μπορεί να την χρησιμοποιήσει, ένα σούργελο που χαζογελάει διαμαρτυρόμενη για την αναμονή της στην στάση, μια γιαγιά με αλτσχάιμερ που δεν εύρισκε μεταφορικό μέσο για να πάει να πληρώσει την ΔΕΗ και κινδύνευε να της κόψουν το ρεύμα κλπ. Στην οθόνη νέο τσιτάτο: “Παιδιά, γονείς, άρρωστοι, ηλικιωμένοι όμηροι των απεργών του μετρό.”
Δεν άντεξα άλλο τον τηλεβόθρο. Προς στιγμή, σκέφτηκα τι όργιο προπαγάνδας πρέπει να γινόταν στο Μέγκα και τι θα ακολουθούσε στον Σκάι και ανατρίχιασα. Μπροστά στον κίνδυνο να πετάξω κανένα τασάκι στην τηλεόραση, άλλαξα κανάλι. Σταρ. Υγιέστατο γεννήθηκε το μωράκι τής Σακίρας. Δόξα τω θεώ. Ηρέμησα.

Σημείωση: Τα “τσιτάτα” αποδίδονται ακριβώς όπως εμφανίστηκαν, μ’ αυτή την σύνταξη και μ’ αυτή την ορθογραφία και μάρτυς μου το διαδίκτυο.

Πηγή: Cogito ergo sum

 

Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ στο πλευρό των εργαζομένων στο ΜΕΤΡΟ

Η επίταξη των εργαζομένων του ΜΕΤΡΟ δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Είναι το επόμενο βήμα για να εφαρμοστούν τα  βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα μέσα από φωτιά και σίδερο. Οι εργαζόμενοι τόσο στο ΜΕΤΡΟ, όσο και γενικότερα πρέπει να βγάλουν συμπεράσματα. Η ανάπτυξη, που επικαλείται η τρικομματική κυβέρνηση ότι θα έρθει μετά τα βάρβαρα μέτρα, θα συνοδεύεται με βία, τρομοκρατία, απολύσεις, εκβιασμούς, δικαστικές διώξεις, ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης κ.ά.


Κανείς να μην περιμένει ότι θα ξημερώσει καλύτερη μέρα χωρίς τη δική του δράση, χωρίς την καταδίκη αυτής της πολιτικής, χωρίς την απαλλαγή από αυτά τα κόμματα και τις πολιτικές που υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Είμαστε στο πλευρό των εργαζομένων στο ΜΕΤΡΟ. Τους καλούμε να μη τα διπλώσουν, να μη τρομοκρατηθούν από την επίθεση της κυβέρνησης. Μαζί με τους άλλους εργαζόμενους μπορούμε να πετάξουμε στον κάλαθο των αχρήστων την επιστράτευση, όπως την πέταξαν και οι ναυτεργάτες με τη στήριξη του ταξικού κινήματος.

Καλούμε τους οικοδόμους, να εκφράσουν με κάθε τρόπο τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη τους στους απεργούς του ΜΕΤΡΟ, να πάρουν μέρος στο συλλαλητήριο που θα γίνει το Σάββατο, στην Πλ. Ομόνοιας, στις 11 το πρωί.

ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Δελτίο τύπου – 24/1/2013 
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ & ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ 

Πηγή: Οικοδόμος