RSS

Category Archives: Γκουαντάναμο

Στους 130 ανέρχονται οι απεργοί πείνας στο Γκουαντάναμο


Καθώς η απεργία πείνας στο κέντρο κράτησης του Γκουαντάναμο πλησιάζει τους δύο μήνες, ο Σαουδάραβας κρατούμενος Σακέρ Ααμέρ αποκάλυψε τηλεφωνικά στο δικηγόρο του, Κλάιβ Στάφορντ, ότι ο αριθμός των κρατούμενων που συνεχίζουν την απεργία πείνας στις εγκαταστάσεις της στρατιωτικής βάσης ανέρχεται σε 130, και όχι 31 όπως προσπαθεί να μας πείσει η Ουάσινγκτον. 
Ο Ααμέρ εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία της επικοινωνίας με το συνήγορό του για να καταγγείλει την επιδείνωση της μεταχείρησης των κρατουμένων από στρατιωτικούς και φύλακες, οι οποίοι “έχουν επιχειρήσει να σπάσουν την απεργία χωρίς επιτυχία”, όπως είπε χαρακτηριστικά.

Μέχρι τώρα, το Πεντάγωνο έχει αναγνωρίσει 31 απεργούς πείνας στη ναυτική βάση του Γκουαντάναμο, η οποία λειτουργεί παράνομα στην Κούβα και όπου εκτιμάται ότι κρατούνται 166 φυλακισμένοι.

Η απεργία πείνας ξεκίνησε στις 6 Φεβρουαρίου, ως διαμαρτυρία στις “σκληρές συνθήκες πειθαρχίας” στις οποίες υποβάλλονται οι κρατούμενοι, στη βεβήλωση του Κορανίου και στην κατάσχεση προσωπικών αντικειμένων τους.
Σύμφωνα με ένορκη κατάθεση του δικηγόρου Στάφορντ, στην οποία αναφέρεται με λεπτομέρειες στις αποχαρακτηρισμένες συνομιλίες που είχε με τον πελάτη του κατά την τελευταία εβδομάδα, ο Σακέρ μίλησε για τις “τιμωρίες” στις οποίες υποβλήθηκε αφού παραδέχτηκε ότι στις 25 Μαρτίου ξεκίνησε κι αυτός απεργία πείνας.  Υποστήριξε ότι αν και συμμετείχε στην απεργία εδώ και αρκετές μέρες, από την προηγούμενη Δευτέρα που το δήωσε δεν του επιτρέπουν διάφορα είδη που χρειάζεται για ιατρικούς λόγους.
Η σχετική έκθεση αποκαλύπτει ότι ο Ααμέρ, που έχει περάσει πάνω από μια δεκαετία στη φυλακή χωρίς να του απαγγελθεί κατηγορία, έχει χάσει σχεδόν 15 κιλά βάρους, όπως και πολλοί ακόμα κρατούμενοι, ο οποίοι τρέφονται παρά τη θέλησή τους από τη μύτη.

Στις 29 Μαρτίου, ο κρατούμενος διαβεβαίωσε το δικηγόρο του ότι από τους 66 τρόφιμους της πτέρυγας 5, 45 έχουν κηρύξει απεργία πείνας, αν και στην πραγματικότητα συμμετέχουν ακόμα περισσότεροι – προφανώς χωρίς να το δηλώσουν. Ο Ααμέρ πρόσθεσε ότι 15 από αυτούς έχουν πολύ χαμηλά επίπεδα σακχάρου και 7 νοσηλεύονται.
Την προηγούμενη Πέμπτη, μια ομάδα δικηγόρων παρουσίασαν ενώπιον ομοσπονδιακού δικαστηρίου της Ουάσινγκτον μια “κίνηση εκτάκτης ανάγκης”, καταγγέλοντας ότι δύο φρουροί του Γκουαντάναμο είχαν αρνηθεί πόσιμο νερό στους απεργούς και διατηρούν τη θερμοκρασία στο χώρο κράτησης εξαιρετικά χαμηλή, προσπαθώντας έτσι να σπάσουν την απεργία.

Η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού έχει αυξήσει τις επισκέψεις της στη φυλακή του Γκουαντάναμο, ανησυχώντας για την υγεία των απεργών πείνας. 

Ο πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα είχε υποσχεθεί να κλείσει τη φυλακή κατά την διάρκεια της πρώτης προεκλογικής καμπάνιας (2008), αλλά μέχρι τώρα δεν έχει εκπληρώσει την δέσμευσή του.
Στη ναυτική βάση, την ύπαρξη της οποίας οι Κουβανοί καταγγέλουν ως παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εγκλείσει χωρίς επίσημη κατηγορία ούτε σύννομη δικαστική διαδικασία υπήκοους διαφόρων χωρών, ως “ύποπτους τρομοκράτες”.

Advertisements
 

45 ημέρες απεργία πείνας στο Γκουαντάναμο



Παρά τις προσπάθειες της Ουάσινγκτον να υποβαθμίσει το γεγονός η απεργία πείνας των κρατουμένων στη φυλακή-βάση του Γκουαντάναμο έφθασε ήδη τις 45 ημέρες. Ξεκίνησε στις 6 Φλεβάρη από 6 κρατούμενους και σήμερα οι απεργοί έφτασαν τους 25.

Η αμερικάνικη ναυτική βάση παραμένει στο κουβανικό έδαφος παρά την θέληση των αρχών και του λαού της Κούβας και από το 2001 μετατράπηκε σε φυλακή στην οποία κρατούνται χωρίς δίκη όποιος θεωρείται ύποπτος για τρομοκρατία. Οι 166 που παραμένουν ακόμα στο Γκουαντάναμο έχουν συλληφθεί εκτός ΗΠΑ και σχεδόν όλοι  είναι φυλακισμένοι 11 χρόνια στο κολαστήριο.

Σύμφωνα με τον Omah Farah – δικηγόρο μερικών απεργών πείνας – η απεργία ξεκίνησε σαν διαμαρτυρία  στην επιβολή αυστηρών πειθαρχικών μέτρων, όπως ο επ’ αόριστον περιορισμός των κρατουμένων, η συνεχής καταγραφή των προσωπικών τους αντικειμένων και ειδικά όταν κατασχέθηκαν αντίγραφα του Κορανίου, του ιερού βιβλίου των μουσουλμάνων, ενέργεια που αποτελεί βεβήλωση της θρησκευτικής πίστης των κρατουμένων ειδικά αυτών που προέρχονται από αραβικές χώρες.


Ο  Farah χαρακτήρισε ανεύθυνη την στάση των αμερικανικών αρχών που υποτιμούν το γεγονός και προειδοποίησε ότι το μόνο που καταφέρνει είναι να θέτει σε κίνδυνο  τη ζωή και την υγεία των κρατουμένων, οι οποίοι  καθώς  γνωρίζουν ότι η αμερικάνικη διοίκηση της βάσης  προσπαθεί να υποβαθμίζει την ειρηνική τους διαμαρτυρία, το μόνο που τους μένει είναι να την κλιμακώσουν.

Παράλληλα, ο  εκπρόσωπος της ναυτικής βάσης λοχαγός Robert Durand δήλωσε ότι δύο απεργοί νοσηλεύονται στο νοσοκομείο της βάσης με σοβαρή αφυδάτωση και σε άλλους οκτώ χορηγείται ειδικό μίγμα υγρών θρεπτικών ουσιών για να αποφευχθεί η παραπέρα επιδείνωση της υγείας τους από την υπερβολική απώλεια βάρους, ενώ και ο επικεφαλής της  διοίκησης  της αμερικάνικης στρατιωτικής βάσης-φυλακής παραδέχθηκε ότι οι κρατούμενοι «άρχισαν την νηστεία» απογοητευμένοι από την αποτυχία του Λευκού Οίκου να κλείσει το κέντρο.

Όπως είναι γνωστό, ο αμερικάνος πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα είχε υποσχεθεί ότι θα κλείσει το κέντρο κατά την διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας το 2008, υπόσχεση που δεν τήρησε κατά την πρώτη του θητεία αλλά ούτε  επανέφερε το θέμα μετά την επανεκλογή του.

Το  κέντρο κράτησης στο Γκουαντάναμο θεωρείται από τις ανθρωπιστικές οργανώσεις σύγχρονο στρατόπεδο συγκέντρωσης, στο οποίο η μέθοδος σωφρονισμού των κρατουμένων είναι διάφορες μορφές βασανιστηρίων όπως η απομόνωση σε ακραίες θερμοκρασίες και το δέσιμο σε εμβρυακή στάση για πάνω από 24ώρες χωρίς τροφή.

Παρόλες τις κατά καιρούς δεσμεύσεις της Ουάσινγκτον για το κλείσιμο του κολαστηρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα των Νew York Times η Νότια Διοίκηση του Στρατού των ΗΠΑ σχεδιάζει την κατασκευή μιας νέας φυλακής στον Κόλπο του Γκουαντάναμο, προϋπολογισμού 49 εκ. δολαρίων, η οποία θα αντικαταστήσει την πτέρυγα 7 όπου κρατούνται οι κρατούμενοι “υψηλής αξίας” για τη CIA. Επιπλέον 196 εκ. δολάρια έχει ζητήσει ο στρατός για τη βελτίωση των υπαρχουσών υποδομών στην βάση του Γκουαντάναμο.

 

11 χρόνια Γκουαντάναμο: Το Άουσβιτς των ημερών μας

Αναδημοσιεύουμε από το νέο ιστολόγιο prensa-rebelde.blogspot.gr. Ευχόμαστε καλή συνέχεια στους συναγωνιστές.



Του Νικόλα Μόττα


Δεν είναι υπερβολικός ο τίτλος. Ούτε προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις, όπως πιθανόν να σκεφτούν ορισμένοι. Η ιστορία των φυλακών του Γκουαντάναμο, στη νοτιοανατολική Κούβα, είναι συνιφασμένη με την προσπάθεια του αμερικανικού ιμπεριαλισμού να τρομοκρατήσει όσους στρέφονται εναντίον του.

Είναι μια ιστορία ενός πραγματικού κολαστηρίου που ξεκίνησε με τον περίφημο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» του προέδρου Μπους και που στις 9 Ιανουαρίου συμπλήρωσε 11 χρόνια λειτουργίας. Κάτι που βαραίνει πλέον τον σημερινό πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος, τέσσερα σχεδόν χρόνια μετά την εκλογή του στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα, έχει αθετήσει προκλητικά την υπόσχεση που είχε δώσει για το κλείσιμο των φυλακών.



                                                       Το αμαρτωλό παρελθόν

Η ιστορία του Γκουαντάναμο, βέβαια, έχει τις ρίζες της στον ίδιο τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της αμερικανικής υπερδύναμης. Άλλωστε, πολύ πριν δημιουργηθούν οι φυλακές υψίστης ασφαλείας, το Γκουαντάναμο υπήρξε στρατιωτική βάση των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Ουάσιγκτον απέκτησε – για επ’ αόριστο διάστημα – εδαφικά δικαιώματα επί του νοτίου τμήματος του κόλπου του Γκουαντανάμο το 1903 με συμφωνία που υπεγράφη τότε από τον κουβανό πρόεδρο Τόμας Εστράδα Πάλμα και τον Θίοντορ Ρούσβελτ. Το αντίτιμο για την παραχώρηση της περιοχής στο πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ ήταν 2000 χρυσά νομίσματα το χρόνο. Η συμφωνία αυτή επανεξετάστηκε από τις δύο χώρες το 1934, όταν μέλος της κουβανικής κυβέρνησης ήταν ένας φιλόδοξος τότε πολιτικός και μετέπειτα στυγνός δικτάτορας του νησιού. Ο Φουλχένσιο Μπατίστα.


Η αποικιοκρατική σχέση Κούβας-Ηνωμένων Πολιτειών έλαβε τέλος με τον θρίαμβο της Επανάστασης το 1959. Τότε, η νέα επαναστατική κυβέρνηση της Αβάνας ζήτησε από την Ουάσινγκτον την επιστροφή της περιοχής στον φυσικό και νόμιμο ιδιοκτήτη της – δηλαδή τον κουβανικό λαό. Η απάντηση των ΗΠΑ ήταν αρνητική. Από τότε και μέχρι σήμερα, η ναυτική βάση του Γκουαντάναμο αποτελεί επί της ουσίας το “άγρυπνο μάτι” της ιμπεριαλιστικής υπερδύναμης στο νησί και ευρύτερα στην περιοχή της Καραϊβικής. Το 1985 μάλιστα, ο ίδιος ο πρόεδρος Ρόναλντ Ρίγκαν, ίσως από υπερβολικά ειλικρινή κυνισμό, παραδέχθηκε δημόσια πως η παρουσία της στρατιωτικής βάσης στη νότια Κούβα στοχεύει στην εδραίωση των αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή, είτε το επιθυμούν είτε όχι οι κουβανοί.

Σε αντίθεση με τον ιμπεριαλιστικό “τραμπουκισμό” της Ουάσινγκτον, η κουβανική κυβέρνηση απαντά με επιχειρήματα που βασίζονται στις πρόνοιες του Διεθνούς Δικαίου. Έτσι, η Αβάνα θεωρεί ως παράνομη την στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στο νότιο μέρος του νησιού, αναφέροντας πως η συνθήκη του 1903 – όπως άλλωστε και η συμφωνία που ακολούθησε το 1934 – υπογράφησαν υπό την απειλή των όπλων και της βίας. Κάτι τέτοιο συνιστά σαφή παραβίαση των αρχών του Διεθνούς Δικαίου: Σύμφωνα με το άρθρο 52 της Διεθνούς Σύμβασης της Βιέννης (1969) μια συνθήκη μπορεί να κυρηχθεί παράνομη εάν αποτελεί προϊόν εκβιασμού και απειλής χρήσης στρατιωτικής δύναμης.


 Σύγχρονο Άουσβιτς 
 

 

Πέραν του πως αποκτήθηκε η περιοχή που φιλοξενεί την ναυτική βάση των ΗΠΑ και τις φυλακές υψίστης ασφαλείας, τίθεται ένα άλλο πολύ σημαντικό ζήτημα. Τι συμβαίνει σε αυτό το μέρος που ονομάζεται “Φυλακή του Γκουαντάναμο”. Δέκα χρόνια πριν την έναρξη του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας», στη ναυτική στρατιωτική ξεκίνησε να λειτουργεί τομέας κράτησης ατόμων που θεωρούνταν από την κυβέρνηση των ΗΠΑ ως “τρομοκράτες”, ή “εν δυνάμει τρομοκράτες” κατά των αμερικανικών συμφερόντων. Οι φυλακές άνοιξαν το 1991 – επί προεδρίας του πατέρα Τζωρτζ Μπους – και έκτοτε έχουν προκαλέσει την κατακραυγή διεθνών οργανισμών (Διεθνής Αμνηστία, Ερυθρός Σταυρός, Human Rights Watch κλπ) για τις συνθήκες κράτησης των φυλακισμένων. Συνθήκες οι οποίες περιλαμβάνουν αποτρόπαιους βασανισμούς που συγκρίνονται με αυτούς της Γκεστάπο κατά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

  
Από το 2002 και έπειτα οι φυλακές του Γκουαντάναμο “φιλοξενούν” έγκλειστους από το Αφγανιστάν, έπειτα από την ιμπεριαλιστική εισβολή των ΗΠΑ στην πολύπαθη χώρα της Μέσης Ανατολής. Το Μάη του ίδιου χρόνου, ομάδα εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ υποστήριξε ότι οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί ο αμερικανικός στρατός για την ανάκριση των κρατουμένων παραβιάζουν τη Διεθνή Συνθήκη Ενάντια στα Βασανιστήρια (CAT, 1984). Πληροφορίες που “διέρευσαν” στους “Τάϊμς” της Νέας Υόρκης τον Ιούλιο του 2004 έκαναν λόγο για φρικτούς, σαδιστικούς, τρόπους βασανισμού των κρατουμένων που, μεταξύ άλλων, περιελάμβαναν: εξευτελισμούς, σεξουαλικά βασανιστήρια, πλήρης απομόνωση για μεγάλο διάστημα, ανάκριση υπό την άμεση απειλή όπλου, εικονικές εκτελέσεις, χρήση εκπαιδευμένων σκυλιών για εκφοβισμό, εγκλεισμό σε κελί με υπερβολικά υψηλές ή χαμηλές θερμοκρασίες.

Τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κάνουν λόγο για 41 απόπειρες αυτοκτονίας κρατουμένων μέσα σε σχεδόν μια δεκαετία. Ο ανεπίσημος αριθμός ασφαλώς μπορεί να είναι πολύ υψηλότερος, μιάς και πολλαπλά δημοσιεύματα φέρουν τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες να έχουν λάβει μέρος σε πλειάδα βαρβαροτήτων εντός του περίφημου Camp Delta όπου κρατούνται οι… “εχθροί της ελευθερίας”. Πρόκειται για το ίδιο τμήμα ανακρίσεων του Γκουαντάναμο που ο αρθρογράφος των νεοϋορκέζικων “Τάϊμς”, ο Τόμας Φριντμαν, χαρακτήρισε «χειρότερο και από ντροπή» για τις ΗΠΑ.


Ψεύτικες υποσχέσεις


Η συνεχιζόμενη λειτουργία των φυλακών στο Γκουαντάναμο αποτελεί, χωρίς αμφιβολία, μελανή κηλίδα για την προεδρία του Μπαράκ Ομπάμα. Ήταν άλλωστε μόλις τη δεύτερη μέρα μετά την ορκωμοσία του, τον Ιανουάριο του 2009, όταν ο τότε νεοεκλεγείς πρόεδρος είχε υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα για το κλείσιμο των φυλακών του Γκουαντάναμο “εντός ενός έτους”. Το Δεκέμβρη του ίδιου έτους (2009) μάλιστα ο Ομπάμα είχε δώσει εντολή στον τότε υπουργό Άμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς για την εύρεση κτιριακών εγκαταστάσεων στην πολιτεία του Ίλινοϊς, όπου και υποτίθεται πως θα μεταφέρονταν το κολαστήριο του Γκουαντάναμο. Ο αμερικανός πρόεδρος δεν έκανε ποτέ, μέχρι και σήμερα, πράξη την υπόσχεση του, κι’ ας διαβεβαίωνε ως φέρελπις γερουσιαστής και υποψήφιος για το χρίσμα των Δημοκρατικών το 2007 σε ομιλία του: «Ως πρόεδρος θα κλείσω το Γκουαντάναμο συμμορφώνοντας την πολιτική των ΗΠΑ με την Συνθήκη της Γενεύης».

Τέσσερα χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων του Μπαράκ Ομπάμα η υπόσχεση παρέμεινε στα χαρτιά. Το πολιτικό σύστημα των Ηνωμένων Πολιτειών αντιστάθηκε σθενάρα στο κλείσιμο των φυλακών, αποδεικνύοντας την σταθερή και αταλάντευτη προσήλωση του στα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα του αμερικανικού καπιταλισμού. Τέσσερα, λοιπόν, χρόνια προεδρίας Ομπάμα και έντεκα χρόνια μετά την επίσημη έναρξη του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας», αξίζει να σημειώσουμε τα εξής:

  • Το Μάη του 2010, η Επιτροπή Ενόπλων Υπηρεσιών των ΗΠΑ (Armed Services Committee) αποφάσισε ομόφωνα την απαγόρευση μεταφοράς κρατουμένων από το Γκουαντάναμο σε οποιοδήποτε σωφρονιστικό ίδρυμα των Ηνωμένων Πολιτειών, συμπεριλαμβανομένου του Ίλινοϊς.
  • Από τους συνολικά 779 κρατούμενους που βρέθηκαν στα κελιά των φυλακών του Γκουαντάναμο, μόλις οι 9 είδαν τις υποθέσεις τους να οδηγούνται στη δικαιοσύνη. Οι υπόλοιποι είναι είτε “κρατούμενοι φαντάσματα”, είτε απολαμβάνουν την έννοια της δικαιοσύνης όπως την εννοεί ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός.
  • Σήμερα στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της ναυτικής βάσης υπάρχουν 166 κρατούμενοι. Μόνο όμως 55 από αυτούς έχουν χαρακτηριστεί “απελευθερώσιμοι” από τις αρχές των ΗΠΑ.
  • Από την έναρξη της προεδρικής θητείας Ομπάμα έχουν απελευθερωθεί 71 κρατούμενοι υπό το βάρος διεθνών πιέσεων. Παρ’ όλα αυτά, με νομοθετική του παρέμβαση το Κογκρέσο έθεσε ιδιαίτερα σκληρούς περιορισμούς στη δυνατότητα προεδρικής απόφασης για περαιτέρω απελευθέρωση φυλακισμένων.
  • Το κόστος κάθε κρατούμενου στο Γκουαντάναμο ανέρχεται, σύμφωνα με έκθεση του Κογκρέσου των ΗΠΑ, σε 800.000 δολάρια ετησίως για τους αμερικανικούς φορολογούμενους, την ίδια στιγμή που το αντίστοιχο κόστος σε φυλακή υψίστης ασφαλείας εντός των ΗΠΑ δεν θα ξεπερνούσε τα 35.000 δολάρια.


Το συμπέρασμα θα μπορούσε να συνοψιστεί σε μια φράση του Φιντέλ Κάστρο, το Δεκέμβρη του 1971 κατά τη διάρκεια ομιλίας του στη Χιλή: «Το Γκουαντάναμο είναι εκεί για να εξευτελίζει την Κούβα, σαν ένα μαχαίρι καρφωμένο στην καρδιά της κουβανικής αξιοπρέπειας και κυριαρχίας». Σήμερα, θα μπορούσαμε να συμπληρώσουμε πως η ύπαρξη του Γκουαντάναμο είναι μια μαχαιριά στην ίδια την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ένα από τα καλύτερα πειστήρια για τις προθέσεις και τα συμφέροντα του σύγχρονου ιμπεριαλισμού.

 

Γκουαντάναμο: Δέκα χρόνια λειτουργίας

Στη φυλακή υπάρχουν διάφορα επίπεδα ασφάλειας για τους 171 κρατούμενούς της. Σε ορισμένα τμήματά της οι φυλακισμένοι κινούνται ελεύθερα πίσω από ένα διαχωριστικό από πλεξιγκλάς και έχουν πρόσβαση «σε μαθήματα αγγλικών, τέχνης και διαχείρισης του χρόνου», εξηγούν Αμερικανοί στρατιωτικοί. Οι «κρατούμενοι που δεν συμμορφώνονται «κρατούνται σε κελιά 29 τετραγωνικών με ένα κρεβάτι και μια τουαλέτα.

Η φυλακή αμαυρώνει την φήμη των ΗΠΑ σε διεθνές επίπεδο και το νομικό σύστημα της χώρας, που προβλέπει ρητά ότι οι ύποπτοι ενημερώνονται για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν, έχουν δικαίωμα σε μια γρήγορη δίκη και θεωρούνται αθώοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου.

Την τελευταία δεκαετία τουλάχιστον 780 ύποπτοι φυλακίστηκαν στο Γκουαντάναμο-ενώ οι πρώτοι 12 που είχαν μεταφερθεί στη φυλακή εξακολουθούν να κρατούνται σε αυτή. Μόνο ένας από τους 12 δικάστηκε και καταδικάστηκε-σε ισόβια-ενώ μόνο ένας μικρός αριθμός εξ όσων έχουν εγκλειστεί στο Γκουαντάναμο έχουν προσαχθεί σε δίκη.

Τη φυλακή δημιούργησαν οι ένοπλες δυνάμεις με εντολή του τότε προέδρου Τζορτζ Ου. Μπους για να κρατούνται ύποπτοι ως μέλη της αλ Κάιντα και άλλοι «εχθρικοί μαχητές» που συλλαμβάνονταν στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στο Πακιστάν και αλλού και δεν ανήκαν σε κάποιον τακτικό στρατό.

Το γεγονός ότι δεν επρόκειτο για στρατιώτες των ένοπλων δυνάμεων κάποιας χώρας, σύμφωνα με τους νομικούς συμβούλους της κυβέρνησης Μπους, απάλλασσε τις Ηνωμένες Πολιτείες από την υποχρέωση να εφαρμόζει τις Συνθήκες της Γενεύης για τους αιχμαλώτους πολέμου, ενώ και οι στρατιωτικοί εισαγγελείς τόνιζαν ότι λόγω της φύσης των εγκλημάτων για τα οποία κατηγορούνταν οι κρατούμενοι η μυστικότητα ήταν απαραίτητη.

Όταν διεκδικούσε την προεδρία των ΗΠΑ, το 2008, ο Μπαράκ Ομπάμα υποσχόταν να κλείσει τη φυλακή στο Γκουαντάναμο ώστε να αποκατασταθεί η εικόνα της χώρας σε ό,τι αφορά την τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διεθνές επίπεδο.

Αλλά λόγω των έντονων αντιδράσεων στις προτάσεις του Λευκού Οίκου να μεταφερθούν οι κρατούμενοι σε φυλακές στο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών-τόσο οι αρχές στη Νέα Υόρκη όσο και το Κογκρέσο αντιτάχθηκαν σε κάθε τέτοια πιθανότητα-, ο Ομπάμα όχι μόνο υπαναχώρησε αλλά τον Δεκέμβριο επικύρωσε έναν αμφιλεγόμενο νόμο που προβλέπει ότι ο στρατός θα μπορεί να φυλακίζει οποιονδήποτε κρίνει ότι είναι μέλος της αλ Κάιντα ή «δυνάμεων που σχετίζονται με αυτή».

Είναι η πρώτη φορά που το αμερικάνικο Κογκρέσο ενέκρινε νόμο που προβλέπει ότι ο στρατός μπορεί να φυλακίζει. Αν και οι πολίτες των ΗΠΑ εξαιρούνται και χρειάζεται προεδρική εντολή, ο νόμος προκάλεσε εκ νέου έντονες επικρίσεις από οργανώσεις προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που επισήμαναν ότι δίνει την δυνατότητα στον αμερικανικό στρατό να κρατά επ’ αόριστον όποιον θεωρεί μέλος ή υποστηρικτή της αλ Κάιντα και των Ταλιμπάν.

Οι σχετικές διατάξεις, οι οποίες συμπεριλήφθηκαν σε νομοσχέδιο για τις αμυντικές δαπάνες των ΗΠΑ, μειώνει την δυνατότητα των πολιτικών αρχών να ανακρίνουν και να διώκουν υπόπτους ως τρομοκράτες, ενώ λόγω της αμφισημίας του μπορεί να οδηγήσει σε φυλακίσεις χωρίς χρονικό περιορισμό, τόνισε η Μελίνα Μιλάτσο, νομικός της οργάνωσης Human Rights First. «Οι διατάξεις αυτές είναι σχεδιασμένες κατά τρόπο ώστε το Γκουαντάναμο να μείνει ανοιχτό», τόνισε.

Ο νόμος απαγορεύει την μεταφορά κρατουμένων από το Γκουαντάναμο στο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών για να δικαστούν.

Το 2010 η κυβέρνηση Ομπάμα είχε κρίνει πως περίπου οι 50 φυλακισμένοι από αυτούς που απομένουν στο Γκουαντάναμο δεν μπορούν ούτε να προσαχθούν σε δίκη ούτε να απελευθερωθούν και άρα θα πρέπει να παραμείνουν επ’ αόριστον κρατούμενοι του αμερικανικού στρατού.

Πηγή: news247.gr