RSS

Category Archives: Γ. Δελαστίκ

Ο "αντι-Γερμανός" Δελαστίκ σχολιάζει την επικαιρότητα

“Το βασικό δίλημμα είναι Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο”, “η μνημονιακή πολιτική υποτέλειας”, “μνημονιακοί συνεργάτες κατοχικών δυνάμεων”, “αντιμνημονιακοί που αντιστέκονται στην ξένη κατοχή”, είναι μερικές από τις εκφράσεις που χρησιμοποιεί ο Δελαστίκ τόσο στο παρόν άρθρο όσο και στην εν γένει αρθρογραφία του (βαθιά αντι-Μερκελιστής ων), όχι μόνο σε αστικά ΜΜΕ,  τα τελευταία 3 περίπου χρόνια. 

Ο Δελαστίκ, έχει κερδίσει με το σπαθί του πρωτεύοντα ρόλο στην προώθηση του “αντιμνημονιακού” μετώπου που χωράει σχεδόν τους πάντες (και τους ΑΝ.ΕΛ φυσικά) και έχει μπροστάρη τον ΣΥΡΙΖΑ (με την “ευρωπαϊκή προοπτική δεν ήταν αυτός;), ο οποίος μονοπωλεί και στο παρόν άρθρο του. 

Το βέβαιο είναι ότι ο Δελαστίκ δεν φέρει αποκλειστικά και μόνο την ιδιότητα του δημοσιογράφου. Ακόμα πιο βέβαιο είναι ότι το “αντιμνημονιακό” μέτωπο δεν συμβαδίζει με την αντικαπιταλιστική τακτική, πόσω μάλλον με την αντικαπιταλιστική ανατροπή. 

Μήπως ήρθε επιτέλους η ώρα να μιλήσει η αριστερά για όλους αυτούς τους αριστερούς δημοσιογράφους (και όχι μόνο τον Δελαστίκ) που “βγάζουν το ψωμί τους” δημαγωγώντας ανάλογα με το σε κάθε περίπτωση αναγνωστικό τους κοινό;


kokkinostupos

Το “άλλο άκρο” για ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είναι οι….ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ *

  
Σαφέστατος ήταν ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς από την Ουάσιγκτον. Προσδιόρισε ποιους θεωρούν «άλλο άκρο» αυτός και η κυβέρνηση του: «Από τη μια πλευρά η περίπτωση της Χρυσής Αυγής και από την άλλη πλευρά μια ακραία αντιπολίτευση, που ζητάει έξοδο από το ευρώ και έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ», δήλωσε ο πρωθυπουργός σε αμερικανικό ακροατήριο, προσδιορίζοντας τα «δύο άκρα» εναντίον των οποίων επιτίθεται.

Αφού, δηλαδή, ο Αντώνης Σαμαράς είχε διαμηνύσει στον ελληνικό λαό διά στόματος του στενότατου συνεργάτη του Χρύσανθου Λαζαρίδη ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει εκτός συνταγματικού τόξου», τώρα ανέλαβε ο ίδιος ο πρωθυπουργός να μας ανακοινώσει ότι είναι ίδιο πράγμα οι νεοναζιστές της Χρυσής Αυγής και όλοι οι Έλληνες που τάσσονται εναντίον του ευρώ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ!
Όλοι, δηλαδή, οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ, των Ανεξάρτητων Ελλήνων, της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς αλλά και κάποιοι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ -πιθανότατα η πλειοψηφία των Ελλήνων ή κάπου εκεί κοντά- συμπεριλαμβάνονται κατά τον Αντώνη Σαμαρά στο «άλλο άκρο»! Ο πρωθυπουργός τούς βάζει στο ίδιο τσουβάλι με τους νεοναζιστές! Με άλλα λόγια, όποιος αρνείται να υποταχθεί στη μνημονιακή πολιτική υποτέλειας του Σαμαρά ανήκει στο «άλλο άκρο», πολιτικά ταυτόσημο με τους νεοναζιστές!


«Σφαίρες» και «σκυλολόι»


Όχι και τόσο ταυτόσημο, πάντως, όπως μας πληροφορεί ο πρωθυπουργός διά της γραφίδος ενός άλλου στενότατου συμβούλου του, του Φαήλου Κρανιδιώτη, εκλεγμένου μέλους της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ, ο οποίος ανέλαβε να διευκρινίσει στους χρυσαυγίτες, μέλη και ψηφοφόρους, τι ακριβώς εννοεί ο Αντώνης Σαμαράς.

Έγραψε, λοιπόν, ο Φ. Κρανιδιώτης στο facebook: «Το σκυλολόι του ΣΥΡΙΖΑ, των αντιεξουσιαστών και τ’ αρχί…α μου τα δυο μου επιτίθενται με μίσος, γιατί δεν βρίζω, γιατί απευθύνομαι στη βάση της Χρυσής Αυγής, γιατί δηλώνω και είμαι εθνικιστής, γιατί δεν νιώθω κανένα δέος γι’ αυτούς τους μαλά.,.ς».
Μετά τη σεμνή αυτή δήλωση, διατυπωμένη κατά καθόλου υβριστικό τρόπο, ο στενός σύμβουλος του πρωθυπουργού στέλνει το μήνυμα προς τους χρυσαυγίτες: «Εγώ δεν βρίζω πατριώτες, δεν βρίζω εθνικιστές. Φυλάω τις “σφαίρες” μου για τον αληθινό αντίπαλο».

«Πατριώτες», λοιπόν, οι χρυσαυγίτες για τον πρωθυπουργικό σύμβουλο και «αληθινός αντίπαλος» ο ΣΥΡΙΖΑ και το «σκυλολόι» του. Την αλήθεια λέει ο σύμβουλος του πρωθυπουργού, αποκαλύπτοντας τον τρόπο σκέψης του Αντώνη Σαμαρά.

Πολύ λογικά το σκέφτεται. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το κόμμα που απειλεί να τον διώξει από την εξουσία, άρα αυτός είναι ο «αληθινός αντίπαλος»! Η Χρυσή Αυγή δεν είναι παρά μια δεξαμενή ψηφοφόρων για τη ΝΔ και τον Αντώνη Σαμαρά. Όσο περισσότερους «πατριώτες» της Χρυσής Αυγής κατορθώσει να κολακεύσει και να πάρει την ψήφο τους, τόσο περισσότερες ελπίδες έχει ο πρωθυπουργός -έτσι νομίζει ο ίδιος, αφελώς κατά την άποψη μας, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα- να αποφύγει το μοιραίο, όταν γίνουν εκλογές.

Διαβάζοντας τις δηλώσεις Κρανιδιώτη, ο πειρασμός είναι μεγάλος να θέσουμε προς συζήτηση το εξής ερώτημα: Αλήθεια, φαντάζεστε τι θα είχε γίνει αν ένα μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, και μάλιστα στενός φίλος του Αλέξη Τσίπρα -ομόλογος, δηλαδή, του Φαήλου Κρανιδιώτη-, είχε γράψει κι αυτό στο facebook… «φυλάω τις “σφαίρες” μου για το σκυλολόι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, τον αληθινό αντίπαλο»;


Το στίγμα του «δωσίλογου»


Ο Αντώνης Σαμαράς έχει ως αυτονόητο υπέρτατο πολιτικό στόχο να κατορθώσει με όλα τα μέσα να παραμείνει στην εξουσία και γι’ αυτό θεωρεί ως κύριο αντίπαλο τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Βαγγέλης Βενιζέλος όμως έχει ακόμη πιο δύσκολο στόχο. Παρέλαβε ένα ΠΑΣΟΚ διαλυμένο από τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος «πέτυχε» το ακατόρθωτο: να κερδίσει τις εκλογές του 2009 με το εξαιρετικό ποσοστό του 44% και μέσα σε δύο χρόνια, με τη μνημονιακή πολιτική που ακολούθησε, να παραδώσει το κόμμα με ποσοστό… 13%!

Ο ακόμη χειρότερος Βενιζέλος βούλιαξε το ΠΑΣΟΚ βαθύτερα και θεωρείται θαύμα σήμερα να πάρει το κόμμα αυτό ποσοστό που να προσεγγίζει από τα κάτω το 10% στις επόμενες εκλογές. Η ουσία είναι πως το ΠΑΣΟΚ, με το στίγμα του κατεξοχήν μνημονιακού κόμματος, απειλείται να εισέλθει στο τελικό στάδιο του στροβιλισμού διάλυσης μόλις ο λαός κληθεί στις κάλπες. Έτσι, το πρωτεύον ζήτημα για το ΠΑΣΟΚ είναι να εξαφανιστεί από το πολιτικό προσκήνιο η θεμελιώδης στις μέρες μας διάκριση των πολιτικών δυνάμεων σε μνημονιακούς συνεργάτες των κατοχικών δυνάμεων και σε αντιμνημονιακούς που αντιστέκονται στην ξένη κατοχή της πατρίδας μας.

Αυτό αντανακλάται στην ανακοίνωση που εξέδωσε το ΠΑΣΟΚ υποκρινόμενο την «αντιφασιστική» δύναμη, την ώρα που έχει πλήρη επίγνωση πως η δική του κατάπτυστη μνημονιακή πολιτική είναι αυτή που εκτόξευσε τη Χρυσή Αυγή από το 0,29% των εκλογών του 2009 στο 6,92% με τους 18 βουλευτές του Ιουνίου του 2012.

«Θυσιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ την προοπτική διάλυσης του νεοναζιστικού μορφώματος στο βωμό της συντήρησης ενός παρωχημένου και πια επικίνδυνου “αντιμνημονιακού μπλοκ”, το οποίο τελικά ως τώρα χρησιμοποίησε η Χρυσή Αυγή για το ξέπλυμα της;» αναφέρει με αγγελική αθωότητα η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ.
Φυσικά, ακόμη και ηλίθια αν ήταν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπήρχε περίπτωση να συμπαραταχθεί με πολιτικούς δωσίλογους.


Πολιτικά «ρετάλια»


Να απαλλαγεί από το στίγμα της «μνημονιακής Αριστεράς» που απειλεί να την αφήσει ακόμη και εκτός Κοινοβουλίου επιδιώκει και η ΔΗΜΑΡ, η οποία προσπαθεί να προετοιμάσει τις συνθήκες προσκόλλησης της σε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές και βεβαίως γι’ αυτό αποχώρησε από την κυβερνητική συνεργασία με τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο.

Οι δημοτικές εκλογές του Μαΐου απειλούν να δώσουν το πρώτο δείγμα εξοβελισμού της. Στο πλαίσιο αυτό, ο εντυπωσιακά αποτυχημένος, στα όρια της πολιτικής ανυπαρξίας, δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης, προσπάθησε να προωθήσει την πολιτική αντεπίθεση της κεντροαριστερής συνιστώσας των μνημονιακών δυνάμεων.
«Να βγούμε από το ψευτοδίλημμα “Μνημόνιο – Αντιμνημόνιο”. Το δίλημμα αυτό γίνεται επικίνδυνο γιατί η Χρυσή Αυγή είναι ένα κατεξοχήν αντιμνημονιακό κόμμα», δήλωσε με βαθυστόχαστο ύφος, ελπίζοντας ότι με τέτοιες ανοησίες μπορεί να τη γλιτώσει και να παραμείνει δήμαρχος της πρωτεύουσας.
«Ψευτοδίλημμα», λοιπόν, και κατά Καμίνη η τραγωδία που ζουν εκατομμύρια Έλληνες εδώ και τριάμισι χρόνια λόγω της πολιτικής των κομμάτων που τον στήριξαν και τον έβγαλαν δήμαρχο.
Ας ελπίσουμε ότι οι κάλπες θα μας απαλλάξουν από κάθε είδους πολιτικά «ρετάλια» μνημονιακής εκτροφής και βοσκής.

Ελευθερίες σε κίνδυνο

«Ετοιμάζουν και άλλες συλλήψεις δεξιά και αριστερά» ανέφερε ο τίτλος του τεύχους των «Επικαίρων» της προηγούμενης εβδομάδας. Τον επιβεβαίωσε ουσιαστικά ο Φαήλος Κρανιδιώτης μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό Real Fm.
«Εμείς καταστέλλουμε τη μία ανομία και πρέπει να καταστείλουμε και την άλλη», δήλωσε και εξήγησε τι εννοεί: «Υπάρχουν στο 3% που είναι η βάση του ΣΥΡΙΖΑ θύλακες που τους έχουμε δει τι στάση τηρούν απέναντι στην ανομία που κάνουν οι διάφορες παραφυάδες της άκρας Αριστεράς, των αντιεξουσιαστών, με απαράδεκτες δηλώσεις, με επιθέσεις στην Αστυνομία».
Μία δηλαδή η ανομία της Χρυσής Αυγής και μία η ανομία των «θυλάκων» του ΣΥΡΙΖΑ του 3%!

Έχουν απόλυτο δίκιο στον ΣΥΡΙΖΑ να φοβούνται προβοκάτσιες και να προετοιμάζονται για την αντιμετώπιση τους, αποδίδοντας στην κυβέρνηση τα αίτια της απειλούμενης εκτροπής από το πλαίσιο της συνταγματικής νομιμότητας.
Είναι πέρα για πέρα σωστή η θέση που διατύπωσε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, βουλευτής και στέλεχος της αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ, ότι «η εξομοίωση αριστερών απόψεων με απόψεις της Χρυσής Αυγής είναι βαρύτατο πλήγμα στη Δημοκρατία», υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα ότι «αν συνεχιστεί αυτό, η χώρα θα οδηγηθεί σε ανώμαλες καταστάσεις». 



* Πηγή:Βαθύ Κόκκινο

 

Η συνωμοσιολογία εκδικείται: ποιος άραγε ωφελείται από τα άρθρα των Τ. Φωτόπουλου και Γ. Δελαστίκ;

Του Δ. Ψαρρά 

Την ώρα που το σύνολο σχεδόν των μέσων ενημέρωσης αποκαλύπτει την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, διατυπώνεται μια ισχυρή ένσταση και μάλιστα από τα «αριστερά». Δύο γνωστοί αρθρογράφοι, στρατευμένοι στη δική του ο καθένας εκδοχή της Αριστεράς, προσφέρουν την ανάλυσή τους ως σωσίβιο στη ναζιστική οργάνωση, εν ονόματι της βαθιάς, υποτίθεται, αντίθεσής τους στο «σύστημα».

«Μέσα στον ωκεανό της αλήτικης δημοσιογραφίας, με τις ανάλογες αήθεις “αναλύσεις” των διαφόρων φερέφωνων του καθεστώτος, υπήρξε και μια εξαίρεση», γράφει ο ιστότοπος της Χρυσής Αυγής. Και εξηγεί: «Πρόκειται για τον δημοσιογράφο Τάκη Φωτόπουλο της “Ελευθεροτυπίας”» (23.9). Και την επομένη, ο Γιώργος Μάστορας (μισθωτός συνεργάτης του Αρχηγού, κατά κόσμον Γεώργιος Μισιάκας) ανακαλύπτει ένα άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ στην εφημερίδα «Πριν», το οποίο κατά τους ναζιστές «λέει τα αυτονόητα», δηλαδή ο δημοσιογράφος «δεν πιστεύει ότι το έγκλημα είχε πολιτικό κίνητρο, επομένως καταρρέει το τεράστιο ψέμα για εμπλοκή της Χρυσής Αυγής».

Ο ενθουσιασμός της οργάνωσης είναι αναμενόμενος. Γιατί πράγματι, στη φούρια τους να αποδώσουν τα πάντα στην «υπερεθνική και τη σιωνιστική ελίτ» καθώς και στην «κοινοβουλευτική χούντα» (Φωτόπουλος) αλλά και στην «Ε.Ε., τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ» (Δελαστίκ) καταλήγουν στην αθώωση της ηγεσίας της ναζιστικής οργάνωσης από το αποτρόπαιο έγκλημα.

Ο πρώτος μιλά για «βίαιες συγκρούσεις μεταξύ πολιτικών ομάδων της Ακροδεξιάς και της

(αναρχικής συνήθως) Αριστεράς», εξισώνοντας τον Γιώργο Ρουπακιά με τον Παύλο Φύσσα. Και συμπληρώνει το επιχείρημά του προσθέτοντας ότι δεν πρόκειται για «συστημική» οργάνωση, «όπως κάποιοι αφελώς και κάποιοι άλλοι εκ του πονηρού υποστηρίζουν», ενώ διαπιστώνει πως «είναι γνωστό ότι εδώ και καιρό έχει ξεσηκωθεί κατά της Χρυσής Αυγής το ντόπιο κατεστημένο, συμπεριλαμβανομένης της εκφυλισμένης “Αριστεράς” που υποστηρίζει τους μετανάστες».


Κατά τον Φωτόπουλο, «δεν είναι συστημική οργάνωση όχι μόνο εξαιτίας της άγριας δίωξης που υφίσταται από τις ντόπιες και διεθνείς ελίτ, αλλά και με βάση τους προγραμματικούς στόχους της που είναι παρόμοιοι με τους στόχους κάθε ιστορικού εθνικοσοσιαλιστικού ή “φασιστικού” κόμματος: αντίθεση τόσο στο κεφάλαιο όσο και στην αυτόνομα οργανωμένη εργασία, οικονομική αυτάρκεια, εθνικοποίηση ενεργειακών πηγών, “Ευρώπη των εθνών” […]».

Και το αποκορύφωμα: «Με άλλα λόγια, η φυσική βία δεν είναι το κύριο χαρακτηριστικό ενός “φασιστικού” κόμματος, όπως συνήθως υποστηρίζεται. Αλλωστε, παρόμοια βία χρησιμοποιεί και η κοινοβουλευτική χούντα για να επιβάλει με τα ΜΑΤ τις επιστρατεύσεις κ.λπ., μέτρα που ποτέ δεν ενέκρινε ο λαός».

Δεν είναι δηλαδή μόνο για τη συγκεκριμένη δολοφονία αθώα η Χρυσή Αυγή, αλλά και για όλα όσα έχουν προηγηθεί, εφόσον «η φυσική βία δεν είναι χαρακτηριστικό» αυτών των κομμάτων. Η εντελώς ανιστόρητη αυτή θέση δικαιώνει δηλαδή ακόμα και τον ιστορικό φασισμό, με τρόπο που ούτε ο πιο ακραίος οπαδός του ιστορικού αναθεωρητισμού δεν έχει ακόμα διανοηθεί.

Κάποιος πρέπει να μιλήσει στον κ. Φωτόπουλο για το Ολοκαύτωμα. Και βέβαια, για μία ακόμα φορά, θα επαναλάβουμε ότι η Χρυσή Αυγή δεν είναι φασιστική, αλλά ναζιστική και η βία εναντίον των «υπανθρώπων» αντιπάλων της είναι συστατικό και μόνιμο στοιχείο της δράσης της. (Τάκης Φωτόπουλος: Ο περισπασμός της Χρυσής Αυγής)

Οσο για τον Γ. Δελαστίκ, αυτός εφαρμόζει, λέει, ως θεμελιώδες αφετηριακό σημείο της ανάλυσής του το ερώτημα: «Ποιος ωφελείται πολιτικά από το έγκλημα;». Και παρατηρεί με διδακτικό ύφος: «Από πολιτική σκοπιά (από πολιτική, όχι από αστυνομική σκοπιά, γιατί μπορεί να αποδειχθούν γεγονότα που ανατρέπουν τις πολιτικές εικασίες) πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να υποθέσει ότι την εντολή δολοφονίας την έδωσαν ηγετικά στελέχη πρώτης γραμμής του κόμματος στο οποίο ανήκει ο δράστης, εκτός πια αν με κάτι τα εκβίαζαν άλλοι κύκλοι».

Αυτό είναι το συμπέρασμά του επειδή «η Χρυσή Αυγή υφίσταται σοβαρή πολιτική ζημιά με τη δολοφονία που διέπραξε ο δράστης». Και ο αρθρογράφος καταλήγει διατυπώνοντας «αμφιβολίες για το κατά πόσο ο δολοφόνος έδρασε όντως πρωτοβουλιακά ή αν σκότωσε εκτελώντας εντολές κάποιων άγνωστων σε εμάς κέντρων, διαφορετικών πάντως από την ηγεσία της Χρυσής Αυγής».

Η συλλογιστική αυτή δεν παίρνει καθόλου υπόψη της την αυστηρά ιεραρχική και στρατιωτική οργάνωση της Χρυσής Αυγής και υιοθετεί το δικό της επιχείρημα ότι έδρασε μόνο του το απλό μέλος ή ακόμα χειρότερα, ακολουθώντας εντολές άλλων. Πρόκειται για απόλυτη υποτίμηση της ναζιστικής οργάνωσης και άγνοια του τρόπου δράσης της τόσα χρόνια. Το επιχείρημα «ποιος ωφελείται» είναι το αποκορύφωμα της μανιχαϊστικής πολιτικής ανάλυσης και δυστυχώς ένας από τους πρώτους που το υιοθέτησε ήταν ο ίδιος ο Χίτλερ στο Mein Kampf. Αν εφαρμόζαμε το ίδιο ερώτημα για τα δύο άρθρα, ποιος άραγε ωφελείται απ’ αυτά; (Γιώργος Δελαστίκ: ΕΕ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ απειλούν τη δημοκρατία)

Η ειρωνεία της τύχης είναι ότι μία μέρα μετά τους ύμνους της Χρυσής Αυγής για το άρθρο στο «Πριν», οι ναζιστές κατάγγειλαν «ομάδα οπλοφόρων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ», δηλαδή της πολιτικής οργάνωσης που εκφράζει το «Πριν», ότι συνελήφθησαν «με δολοφονικά σύνεργα», αλλά «αφέθηκαν ελεύθεροι με άνωθεν εντολή». Η συνωμοσιολογία εκδικείται.

Οσον αφορά τις εφημερίδες στις οποίες αρθρογραφούν οι δύο αναπάντεχοι συνήγοροι της Χρυσής Αυγής, το μεν «Εθνος» έσπευσε να διαφοροποιηθεί από τον Γ. Δελαστίκ, δηλώνοντας ότι δεν θα φιλοξενούσε ποτέ παρόμοιες θέσεις, ενώ η «Ελευθεροτυπία» δημοσίευσε ασχολίαστο το συγχωροχάρτι που προσέφερε στη Χρυσή Αυγή ο κ. Φωτόπουλος, το πρόβαλε μάλιστα και στο πρωτοσέλιδό της.

Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι η πρώτη φορά που η Χρυσή Αυγή επιδοκιμάζει και επικαλείται άρθρο της «Ελευθεροτυπίας». Ηταν το καλοκαίρι του 2001, όταν η εφημερίδα της ναζιστικής οργάνωσης θρηνούσε για την εκτέλεση του Τίμοθι Μακβί στις ΗΠΑ, του ανθρώπου που ήταν υπεύθυνος για το πολύνεκρο μακελειό της Οκλαχόμα. Η εφημερίδα αναδημοσίευε τη φράση που είχε αφιερώσει στον Μακβί «ο δημοσιογράφος που γράφει τις εύστοχες φράσεις πάνω στο δελτίο καιρού της “Ελευθεροτυπίας”: Εκτέλεσαν με τις ενέσεις τους τη μόνη φωνή που ξεσκέπασε εμπράκτως τις φονικές ανέσεις τους».

Ο άνθρωπος που είχε γράψει τότε αυτές τις γραμμές που θαύμασε η Χρυσή Αυγή είναι σήμερα διευθυντής στην «Ελευθεροτυπία» του κ. Οικονομόπουλου. Και είναι ο ίδιος που με ανάρτησή του στο Διαδίκτυο μας απέδιδε ότι ασχολούμαστε ως δημοσιογράφοι με πολύ περιθωριακά θέματα, εννοώντας την πολύχρονη έρευνά μας για τη Χρυσή Αυγή. Πραγματική κατάντια.

Πηγή: Εφημερίδα Συντακτών via tvxs.gr
 

Ποιο Δ’ Ράιχ μωρέ;

Διαβάζω άρθρα αριστερών δημοσιογράφων-αναλυτών όπως π.χ. ο Γ.Δελαστίκ και δεν πιστεύω πως γίνεται να κατρακυλάνε σε τέτοιο επίπεδο που να μην μπορείς να τους ξεχωρίσεις από το ρηχό λαικισμό του Γ.Τράγκα. Του Γ. Τράγκα που γλιστράει αργά, κρυφά ή και φανερά προς το φασισμό, ανακαλύπτοντας ξαφνικά πριν λίγες μέρες πως ο ναζισμός και ο φασισμός ήταν καθαρά Γερμανική πατέντα και εφεύρεση!

Αυτή η αηδία με το Δ’ Ράιχ και τον αντι-Γερμανισμό και η ταύτιση φωνών της Αριστεράς με φωνές της λαικής, λαικιστικής  δεξιάς πραγματικά δεν καταλαβαίνω που στοχεύει. Κι όταν εκπέμπεται από στόματα τύπου Τράγκα καταλαβαίνω ότι ο στόχος είναι να μην μπορεί να διακρίνει ο λαός τον πραγματικό φταίχτη και αντίπαλο που είναι ο σαπισμένος καπιταλισμός που βουλιάζει όλο και πιο βαθιά και πρέπει να ανατραπεί. Οταν όμως ακούω τα ίδια αντι-Γερμανικά από αναλυτές σαν το Δελαστικ ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τίποτα!

Τι θέλουν να πουν δηλαδή; Οτι όλα αυτά γίνονται επειδή οι Γερμανοί διατάζουν και η Γαλλία π.χ. βαράει προσοχές; Οτι όλες οι άλλες ισχυρές χώρες της ΕΕ δεν έχουν δικά τους συμφέροντα και σωπαίνουν; Οτι φοβούνται τους κατακτητές του Δ’ Ράιχ και τη Μέρκελ και δε βγάζουν άχνα; Ότι όλοι είναι δειλοί και πράκτορες της Γερμανίας; Έχουμε τρελαθεί τελείως;

Δηλαδή βγήκε αυτές τις μέρες κάποιος Γάλλος, Ολλανδός, Αυστριακός κλπ. αξιωματούχος και κατάγγειλε τους Γερμανούς για το θέμα της Κύπρου και δεν το άκουσα;

Εγω άκουσα τον Μοσκοβισί που επιβεβαίωσε τον Σόιμπλε λεγοντας ότι η Κυπριακή πλευρά ήταν αυτή που επέλεξε τελικά αυτή τη λύση. Και το ίδιο είπε ο ρεπόρτερ της WSJ που ρώτησε 8 Κύπριους αξιωματούχους.

Και όποιο σοβαρό ρεπορτάζ έγινε εδώ ή αλλού, έλεγε ότι η πρόταση για τη ληστεία των καταθέσεων δεν ήταν πρόταση της Γερμανίας, αλλά του ΔΝΤ και άλλων και εμφανίστηκε ως συνολική, ενω έγινε δεκτή από όλους(και τον Στουρνάρα). Γιατί άραγε όλοι οι οπαδοί της θεωρίας του Δ’ Ράιχ κάνουν πως δεν το βλέπουν; Επειδή η πραγματικότητα δεν επιβεβαιώνει τη θεωρία τους;

Για ποιούς Γερμανούς, ποιο Γερμανισμό και ποια Μέρκελ μιλάνε λοιπόν αθωώνοντας τον καλό Ολάντ και όλους τους άλλους εκπρόσωπους της ΕΕ;

Γιατί δε λένε ότι όποιο βήμα επιχειρεί η ΕΕ για να λύσει τα άλυτα σκοντάφτει πάνω σε αντιφάσεις του ίδιου του συστήματος;

Χάθηκαν λοιπόν εντελώς τα ταξικά γυαλιά;

“Μα πάλι θέ ν’ απλώσει σα χολέρα
πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου,
και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου”


Δυστυχώς Γιώργο…

giorgossarris.blogspot.gr