RSS

Category Archives: ΔΕΘ

ΒΙΟ.ΜΕ: Όλοι στην ανεξάρτητη εργατική συγκέντρωση και πορεία Σάββατο 07/09, 17:30 στην Καμάρα

Όλοι στην Πανελλαδική Εργατική Συνέλευση στο κατειλημμένο εργοστάσιο της ΒιοΜε, Κυριακή 08/09, 11:00
             

Μετά από ένα θερμό καλοκαίρι, με εξαγγελίες νέων μέτρων, επιθέσεις σε καταλήψεις και κοινωνικούς χώρους, συλλήψεις, απολύσεις, ανεργία, εξαθλίωση, και πάνω απ’ όλα την δολοφονία από ελεγκτή και κράτος του 19χρονου Θ.Κ. στο Περιστέρι για ένα εισιτήριο των 1,40 -τελευταία στα μακρά σειρά των δολοφονιών του κράτους- η καθιερωμένη πορεία της ΔΕΘ έρχεται να σημάνει την αρχή για έναν καυτό χειμώνα. Καυτό τόσο για την αγριότατη επίθεση που κράτος και κεφάλαιο έχει εξαπολύσει εναντίον της εργατικής τάξης και των φτωχών στρωμάτων της κοινωνίας, όσο και για τους δυναμικούς εργατικούς αγώνες που απαραίτητα θα ξεπηδήσουν για να απαντήσουν σε αυτήν την επίθεση.

Για την κυβέρνηση στόχος είναι η φετινή πορεία να παραμείνει μέσα στα όρια της τυπικής μεμονωμένης διαμαρτυρίας, χωρίς συνέχεια ή αντίκτυπο στην εργατική τάξη. Πιστό αρωγό έχει τους καρεκλοκένταυρους γραφειοκράτες των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, οι οποίοι αποδείχτηκαν προθυμότατοι προδότες κάθε αγώνα, σε αντάλλαγμα για την ελπίδα (έστω και αμυδρή) της διατήρησης της θεσούλας και των προνομίων τους. Ειδικά μετά την προδομένη απεργία των καθηγητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τον Μάη, την οποία το ΔΣ της ΟΛΜΕ τυπικά υπερψήφισε, μόνο για να την χαντακώσει στην πράξη με την δεύτερη ψηφοφορία και δικαιολογία της απουσίας των “απαραίτητων όρων και συσχετισμών” για την διεξαγωγή της, και ο πιο ανυποψίαστος δεν μπορεί παρά να διακρίνει τον καθαρά αντιδραστικό ρόλο που παίζουν οι γραφειοκράτες στο εργατικό κίνημα.


Τώρα λοιπόν οι εργατοπατέρες των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ/ΕΚΘ μας καλούν για άλλη μια χρονιά να πάμε στην συγκέντρωση και πορεία τους, και μετά σπίτια μας, για να “λύσουν” αυτοί τα προβλήματά μας χωρίς εμάς. Δεν θα τους περάσει όμως. Η συμπόρευση με τους προδότες της εργατικής τάξης είναι φέτος περισσότερο από ποτέ αδύνατη. 

Είναι επιτακτική ανάγκη το εργατικό και κοινωνικό κίνημα, ακολουθώντας το παράδειγμα της ΒιοΜε, να διαχωριστεί από την γραφειοκρατεία και να συντονιστεί με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες βάσης· με σωματεία βάσης, επιτροπές αγώνα, συνελεύσεις γειτονιάς και κάθε άλλη μορφή αυτοοργάνωσης, συντονιζόμενα σε ανεξάρτητα από την γραφειοκρατία κέντρα αγώνα, να οργανώσει την Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας και να ανατρέψει όλους αυτούς που μας καταστρέφουν την ζωή.


·         Με εργατική αυτοδιαχείριση στην παραγωγή και άμεση δημοκρατία στην βάση
·         Με αυτοοργάνωση για Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας
·        Τα εργοστάσια και όλη η οργάνωση της κοινωνίας στα χέρια των εργατών




Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης
στον αγώνα των εργατών της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής
 

ΔΕΘ 2012: Ο τρίτος γύρος ξεκίνησε – Γενική απεργία διαρκείας για την ανατροπή των κυβερνήσεων του κεφαλαίου-Ε.Ε-ΔΝΤ!

Κάψιμο της σημαίας της Ε.Ε έξω από τη ΔΕΘ
Μπλοκ Σωματείων στην ανεξάτητη ταξική συγκέντρωση, στην Καμάρα
Αποκλεισμός της εισόδου της ΔΕΘ από την πορεία της Καμάρας
 Μπλοκ Σωματείων στην ανεξάτητη ταξική συγκέντρωση, στην Καμάρα
Περισσότερες πληροφορίες για την πολύ μαζική συγκέντρωση στην Καμάρα, μπορείτε να διαβάσετε εδώ

Συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην πλατεία Αριστοτέλους
Συγκέντρωση στο άγαλμα Βενιζέλου
 

ΔΕΘ 2012: Στο δρόμο του αγώνα ενάντια στους χρεοκοπημένους

ΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

  
Διανύουμε πλέον τον 15ο μήνα που το εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής (θυγατρική της Φιλκεραμ-Τζόνσον), παραμένει κλειστό. Οι εργάτες της  Βιομηχανικής Μεταλλευτικής  δίνουν ένα σπουδαίο αγώνα, κάτω από δύσκολες συνθήκες, απλήρωτοι από τον Μάη του 2011, και σε επίσχεση εργασίας με μεγάλα προβλήματα επιβίωσης αγωνίζονται να κρατήσουν μια πολύ δυναμική επιχείρηση παραγωγής δομικών υλικών ζωντανή και τους εργαζόμενους με αξιοπρέπεια και με ανορθωμένο το ανάστημα απέναντι στην ανεργία, τη φτώχεια και την εξαθλίωση.

Οι εργάτες της  Βιομηχανικής Μεταλλευτικής αγωνίζονται  για να περάσει το εργοστάσιο από τα χέρια του κεφαλαίου στα χέρια των εργαζομένων!

Αγωνίζονται να γίνει πράξη ότι εμείς οι εργαζόμενοι μπορούμε χωρίς τα αφεντικά!

Στο πλευρό τους οι εκατοντάδες εργαζόμενοι και άνεργοι, είτε είναι όργανωμένοι σε συλλογικότητες είτε όχι, που στηρίζουν τον αγώνα του σωματείου της  Βιομηχανικής Μεταλλευτικής  πολιτικά, οικονομικά και ηθικά, με τη συγκρότηση πρωτοβουλιών, συσκέψεων και εκδηλώσεων αλληλεγγύης σε πολλές πόλεις σε ολόκληρη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό.

Σε μια περίοδο όπου η επίθεση που δέχεται η πλειοψηφία της κοινωνίας, στο βωμό του κέρδους και της διάσωσης της “εθνικής οικονομίας” των τραπεζών και των βιομηχάνων, το παράδειγμα του αγώνα της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, που δίνεται από ένα σωματείο που λειτουργεί με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες βάσης, συγκινεί και εμπνέει όλο και περισσότερους. Κι αυτό γιατί ο αγώνας των εργατών για την αυτοδιαχείριση του εργοστασίου, για τον πλήρη εργατικό έλεγχο των μέσων παραγωγής και διαβίωσης βρίσκει ολοένα και περισσότερους συμπαραστάτες σε μια συγκυρία που τα κλεισίματα των επιχειρήσεων και η μαζική ανεργία αποτελούν καθημερινή είδηση σε κάθε γωνιά της χώρας. 

ΝΑ ΓΙΑΤΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΤΗΣ ΠΛΗΤΤΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

 Από τη πλευρά της Ανοιχτής Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης ενισχύουμε τον αγώνα του σωματείου της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, δυναμώνοντας την εκστρατεία ενημέρωσης και αλληλεγγύης, φροντίζοντας να φτάσει το κάλεσμα των εργαζομένων σε κάθε εργασιακό χώρο και σε κάθε γειτονιά. Για αυτό το λόγο οργανώνουμε εξορμήσεις μαζί με το σωματείο από τη Βιομηχανική Ζώνη, μέχρι το κέντρο της πόλης, όπου λειτουργεί πλέον σε καθημερινή βάση, στην Καμάρα,  περίπτερο πληροφόρησης για τον αγώνα. Το βράδυ της Παρασκευής 7 Σεπτεμβρίου συνδιοργανώνουμε μαζί με τους εργαζόμενους βραδιά αλληλεγγύης με ζωντανή λαϊκή μουσική στον χώρο του εργοστασίου.

ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Στην εποχή του καπιταλιστικού μονοδρόμου και της διαρκούς επίθεσης της κυβέρνησης και της τρόικας, που απειλούν να συντρίψουν τις ανάγκες και τα δικαιώματα εκατομμυρίων εργαζομένων και ανέργων,τα εγκαίνια της ΔΕΘ πρέπει να μετατραπούν σε ένα πανκοινωνικό, πανεργατικό συλλαλητήριο. Να διαδηλώσουμε ενάντια στην βαρβαρότητα προτάσσοντας τους σύγχρονους, δίκαιους κοινωνικούς αγώνες, να κάνουμε ένα ακόμα βήμα στην τόσο αναγκαία σήμερα αντεπίθεση μας για την ανατροπή.

Διαδηλώνουμε, λοιπόν, στη ΔΕΘ μαζί με το σωματείο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, χωρίς χορηγούς αλλά και χωρίς πατρονάρισμα από διάφορους πατέρες είτε κομματικούς είτε εργατοπατέρες.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΣΩΜΑΤΕΙΟ, ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ, ΑΝΕΡΓΟ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ ΣΤΙΣ 18.30

Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης

και στήριξης του αγώνα των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής

 

Κάλεσμα για τη διαδήλωση της ΔΕΘ

ΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ


Διανύουμε πλέον τον 15ο μήνα που το εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής (θυγατρική της Φιλκεραμ-Τζόνσον), παραμένει κλειστό. Οι εργάτες της  Βιομηχανικής Μεταλλευτικής  δίνουν ένα σπουδαίο αγώνα, κάτω από δύσκολες συνθήκες, απλήρωτοι από τον Μάη του 2011, και σε επίσχεση εργασίας με μεγάλα προβλήματα επιβίωσης αγωνίζονται να κρατήσουν μια πολύ δυναμική επιχείρηση παραγωγής δομικών υλικών ζωντανή και τους εργαζόμενους με αξιοπρέπεια και με ανορθωμένο το ανάστημα απέναντι στην ανεργία, τη φτώχεια και την εξαθλίωση.

Οι εργάτες της  Βιομηχανικής Μεταλλευτικής αγωνίζονται  για να περάσει το εργοστάσιο από τα χέρια του κεφαλαίου στα χέρια των εργαζομένων!
Αγωνίζονται να γίνει πράξη ότι εμείς οι εργαζόμενοι μπορούμε χωρίς τα αφεντικά!

Στο πλευρό τους οι εκατοντάδες εργαζόμενοι και άνεργοι, είτε είναι όργανωμένοι σε συλλογικότητες είτε όχι, που στηρίζουν τον αγώνα του σωματείου της  Βιομηχανικής Μεταλλευτικής  πολιτικά, οικονομικά και ηθικά, με τη συγκρότηση πρωτοβουλιών, συσκέψεων και εκδηλώσεων αλληλεγγύης σε πολλές πόλεις σε ολόκληρη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό.

Σε μια περίοδο όπου η επίθεση που δέχεται η πλειοψηφία της κοινωνίας, στο βωμό του κέρδους και της διάσωσης της “εθνικής οικονομίας” των τραπεζών και των βιομηχάνων, το παράδειγμα του αγώνα της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, που δίνεται από ένα σωματείο που λειτουργεί με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες βάσης, συγκινεί και εμπνέει όλο και περισσότερους. Κι αυτό γιατί ο αγώνας των εργατών για την αυτοδιαχείριση του εργοστασίου, για τον πλήρη εργατικό έλεγχο των μέσων παραγωγής και διαβίωσης βρίσκει ολοένα και περισσότερους συμπαραστάτες σε μια συγκυρία που τα κλεισίματα των επιχειρήσεων και η μαζική ανεργία αποτελούν καθημερινή είδηση σε κάθε γωνιά της χώρας.

ΝΑ ΓΙΑΤΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ,ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΤΗΣ ΠΛΗΤΤΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Από τη πλευρά της Ανοιχτής Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης ενισχύουμε τον αγώνα του σωματείου της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, δυναμώνοντας την εκστρατεία ενημέρωσης και αλληλεγγύης, φροντίζοντας να φτάσει το κάλεσμα των εργαζομένων σε κάθε εργασιακό χώρο και σε κάθε γειτονιά. Για αυτό το λόγο οργανώνουμε εξορμήσεις μαζί με το σωματείο από τη Βιομηχανική Ζώνη, μέχρι το κέντρο της πόλης, όπου λειτουργεί πλέον σε καθημερινή βάση περίπτερο πληροφόρησης, στη Καμάρα, για τον αγώνα. Το βράδυ της Παρασκευής 7 Σεπτεμβρίου συνδιοργανώνουμε μαζί με τους εργαζόμενους βραδιά αλληλεγγύης με ζωντανή λαϊκή μουσική στον χώρο του εργοστασίου.

ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Στην εποχή του καπιταλιστικού μονοδρόμου και της διαρκούς επίθεσης της κυβέρνησης και της τρόικας, που απειλούν να συντρίψουν τις ανάγκες και τα δικαιώματα εκατομμυρίων εργαζομένων και ανέργων,τα εγκαίνια της ΔΕΘ πρέπει να μετατραπούν σε ένα πανκοινωνικό, πανεργατικό συλλαλητήριο. Να διαδηλώσουμε ενάντια στην βαρβαρότητα προτάσσοντας τους σύγχρονους, δίκαιους κοινωνικούς αγώνες, να κάνουμε ένα ακόμα βήμα στην τόσο αναγκαία σήμερα αντεπίθεση μας για την ανατροπή. 

Διαδηλώνουμε, λοιπόν, στη ΔΕΘ μαζί με το σωματείο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, χωρίς χορηγούς αλλά και χωρίς πατρονάρισμα από διάφορους πατέρες είτε κομματικούς είτε εργατοπατέρες.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΣΩΜΑΤΕΙΟ, ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ,
ΑΝΕΡΓΟ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ
ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ
ΣΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ ΣΤΙΣ 18.30


Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης
και στήριξης του αγώνα των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής

http://biom-metal.blogspot.gr

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ

Η Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών καλεί κάθε εργαζόμενο και άνεργο, κάθε νεολαίο και συνταξιούχο, κάθε αγωνιστή και αγωνίστρια, να συμμετάσχει στη μεγάλη ταξική διαδήλωση της ΔΕΘ, στις 8 του Σεπτέμβρη.


Η κινητοποίηση της Θεσσαλονίκης δεν είναι ένα ετήσιο εθιμοτυπικό ραντεβού. Είναι η πρώτη εργατική απάντηση της χρονιάς, ενάντια στα σχέδια και στις εξαγγελίες των «από πάνω» που μας οδηγούν στην εξαθλίωση. Ιδιαίτερα φέτος, είναι πέρα από τα καθιερωμένα: πραγματοποιείται στη δίνη της παγκόσμιας καπιταλιστικής χρεοκοπίας και στο μέσο της πιο άγριας αντεργατικής κι αντιλαϊκής επίθεσης. Δεν είναι μόνο το τι μας έχουν ήδη επιβάλλει καταστρέφοντας τη ζωή κάθε λαϊκής οικογένειας. Είναι και όλα αυτά που έχουν εξαγγείλει πως θα μας επιβάλλουν, παροξύνοντας ακόμα περισσότερο την δραματική κατάσταση του λαού: νέες περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, εφάπαξ, επιδόματα, κοινωνικές παροχές, στην παιδεία, στην υγεία, στην ασφάλιση. Νέες απολύσεις κι ιδιωτικοποιήσεις, ξεπούλημα κάθε πιθαμής γης και περιουσίας του ελληνικού λαού.



Όλα αυτά, καλείται να τα εφαρμόσει η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, που «γεννήθηκε» στις 17 του Ιούνη τρεκλίζοντας, αδύναμη και πρόωρα γερασμένη. Ο πρωθυπουργός Σαμαράς εκλέχτηκε παριστάνοντας το λιοντάρι με «βρυχηθμούς» περί «επιμήκυνσης» και «αναδιαπραγμάτευσης». Τώρα τριγυρνά σαν τη βρεγμένη γάτα στα σαλόνια των Ευρωπαίων ηγετών, επιβεβαιώνοντας απλά πόσο πειθήνιος κι υποτακτικός είναι. Δεν νοιάζεται, αυτός κι οι τροϊκανοί εντολείς του, να «σώσει» από το αναπόφευκτο επίσημο χρεοστάσιο την Ελλάδα. Αυτήν την έχουν ήδη ξεγραμμένη, μαζί κι όσους κατοικούν εδώ. Τους νοιάζει μόνο να σωθούν οι τράπεζες τους και το σύστημα τους που καταρρέουν πανευρωπαϊκά και παγκόσμια, ακόμα κι αν αφήσουν πίσω τουςπτώματα και καμμένη γη.


Η εργατική τάξη, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, δεν θα βαδίσει αυτοβούλως προς τον θάνατο της. Μπορεί και πρέπει να αντισταθεί, επιβάλλοντας το δίκιο της με την ισχύ των αγώνων της. Βρίσκοντας τους συμμάχους της μέσα στους καταπιεσμένους όλου του κόσμου, και ξεκαθαρίζοντας από τους προδότες που κρύβονται στις γραμμές της. Γι’ αυτό και η παρουσία της στην ΔΕΘ πρέπει είναι μαζική, δυναμική αλλά και ανεξάρτητη από τους γραφειοκράτες και τους πράκτορες του κεφαλαίου, που βάζουν τις υπογραφές τους κάτω από τις θανατικές μας καταδίκες. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα άλλο από τον ξεπουλημένο συνδικαλισμό. Μπορούμε να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις και στα δικά μας όργανα πάλης, φτιάχνοντας παντού Επιτροπές Δράσης και Κέντρα Αγώνα, συσπειρώνοντας κάθε καταπιεσμένο, εργαζόμενο ή άνεργο, ντόπιο ή μετανάστη.


Για να εφαρμόσουμε ένα πρόγραμμα διαγραφής του χρέους και εθνικοποιήσεων -τραπεζών και παραγωγής κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση- αλλά και έκτακτων μέτρων σωτηρίας του λαού, με δουλειές και κοινωνικές παροχές σε όλους, με δημόσια και δωρεάν παιδεία, υγεία, ασφάλισηκ.ο.κ., σύμφωνα με τις ανάγκες των εργατών κι όχι των καπιταλιστών. Για να πάρουμε όλο το πλούτο που παράγουμε και μας ανήκει στα χέρια μας, πρέπει να τσακίσουμε το κράτος τους και να χτίσουμε με τα χέρια μας τη δική μας εξουσία, την εξουσία των Εργατικών Συμβουλίων. Σε συντονισμό και σε κοινή πάλη με τους εργάτες της Ευρώπης, να βαδίσουμε προς μια νέα ζωή, βασισμένη στις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης.


Σημαντική στιγμή αυτής της πάλης, είναι η μάχη της ΔΕΘ που έχουμε μπροστά μας!



ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ


Σαββάτο 8 Σεπτέμβρη, 6μμ, Καμάρα – Θεσσαλονίκη


Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών
 

Από τη ΔΕΘ στην “Πραγματική δημοκρατία”;

Χωρίς αμφιβολία, η φετινή ΔΕΘ, μετά από τις αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις, την πολιτική εξαφάνιση των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ από κάθε υπαρκτό εργατικό αγώνα, είναι η αρχή της αναμέτρησης του εργατικού κινήματος με μια κυβέρνηση που θέλει να διαχειριστεί τη καπιταλιστική χρεοκοπία με το «Νόμο και τη Τάξη» αλλά αδυνατεί να προσέλθει στη ΔΕΘ για να ανακοινώσει το απόλυτο αδιέξοδο της διαχείρισής της. Ο φετινός, μαύρος χειμώνας, εκτός από την εκτεταμένη αθλιότητα κυοφορεί και την εξέγερση των μαζών για την κατάργηση των όρων της αθλιότητας.

Γι αυτό, το κάλεσμα (*) πολλών συνδικαλιστών της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, έγκαιρα αυτή τη φορά, για ανεξάρτητη εργατική συγκέντρωση στη Καμάρα της Θεσσαλονίκης είναι ένα ελπιδοφόρο μήνυμα, το οποίο ελπίζουμε να συνοδευτεί και από μια ανεξάρτητη πορεία ώστε να υλοποιηθεί το περιεχόμενο των υπογραφών «μακριά κι ενάντια» από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, κάτι που ορισμένα τμήματα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς δεν ασπάζονται και χωρίς καμιά ντροπή καλούν στο άγαλμα Βενιζέλου (Εργατική Αντίσταση, http://www.sekonline.gr/).

Ο πρόλογος του καλέσματος και του κειμένου υπογραφών που επισημαίνει την ανάγκη συγκρότησης ενός ανεξάρτητου κέντρου αγώνα όλων των μαχόμενων τμημάτων της εργατικής τάξης, μας βρίσκει περισσότερο σύμφωνους από ποτέ, ένα κέντρο αγώνα που θα συσπειρώσει σωματεία, επιτροπές αγώνα κι οποιαδήποτε μορφή αυτό-οργάνωσης της εργατικής τάξης που θα ανατρέψει το παρωχημένο καπιταλιστικό σύστημα που διευρύνει την ανισότητα επικαλούμενο την ισότητα της κοινωνίας των πολιτών προκαλώντας μια ανείπωτη καταστροφή στις εργατική τάξη και τα φτωχά μικροαστικά στρώματα.

Ο πολιτικός προβληματισμός των συνδικαλιστών της αντικαπιταλιστικής αριστεράς για το ανεξάρτητο κέντρο αγώνα είναι ώριμος (ήδη έχουμε αναλάβει σχετική πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών) κι ασφαλώς μπορεί να ωθήσει παραπέρα τους προβληματισμούς όλων για τα όρια του συντονισμού των πρωτοβάθμιων σωματείων και σε μια προωθημένη πολιτική ενότητα του εργατικού κινήματος.
Αλλά κάθε πολιτική προσπάθεια ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, πέρα από τις σωστές προγραμματικές θέσεις «Για την ανατροπή όλων των Μνημονίων, της δανειακής σύμβασης και των εφαρμοστικών νόμων τους, τη διαγραφή του χιλιοπληρωμένου χρέους σε ρήξη με την ευρωζώνη και την ΕΕ, την εθνικοποίηση των τραπεζών με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο.», η ταξική πτέρυγα του εργατικού κινήματος πρέπει να ξεκαθαρίζει στα μάτια των μαζών το περιεχόμενο της ανατροπής, λέξη που επαναλαμβάνεται πολλές φορές στο κάλεσμα.
Γι αυτό, μας προκαλεί κάτι περισσότερο από έκπληξη το γεγονός, ότι ένα σύνολο σωστών προβληματισμών και προγραμματικών σημείων, αντί να καταλήγουν στο ζήτημα της ανατροπής του καπιταλισμού, στη πάλη για τη κατάληψη της εξουσίας από τα εργατικά συμβούλια (οι φασίστες πλέον μιλούν για κατάληψη της εξουσίας για λογαριασμό της αντεπανάστασης) και σε μια διεθνιστική προοπτική των ενωμένων σοσιαλιστικών πολιτειών της Ευρώπης (αφού στο κείμενο απορρίπτεται η διάσωση του «εθνικού» καπιταλισμού), το κάλεσμα της ταξικής πτέρυγας του εργατικού κινήματος καταλήγει στο αντίθετο πολιτικό αίτημα, διατυπωμένο σε μια και μόνο φράση, αλλά τι φράση:  «Για πραγματική δημοκρατία ενάντια στο εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα»!
Όμως, ακόμα και το κίνημα των πλατειών πέρυσι το καλοκαίρι, κάτω από το ισχυρό φως της Πουέρτα Ντε Σολ, απέρριψε στη ψηφοφορία της πλ. Συντάγματος το σύνθημα της «Πραγματικής Δημοκρατίας», υιοθετώντας την ενδιάμεση, αλλά σίγουρα πιο προωθημένη πολιτική πρόταση της «Άμεσης Δημοκρατίας».

Αν ο ρόλος του εργατικού κινήματος και του προτεινόμενου ανεξάρτητου κέντρου αγώνα είναι η «Πραγματική Δημοκρατία», εκ των προτέρων μπορεί να απαντήσει κανείς ότι κάθε προσπάθεια συζήτησης και σύγκλισης με άλλες ταξικές δυνάμεις μέσα στο εργατικό κίνημα εξοστρακίζεται στο πυρ το εξώτερο, θέτοντας από τώρα το εργατικό κίνημα στην ουρά της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και των αστών.

 Γιατί η  «Πραγματική Δημοκρατία» είναι το προσωνύμιο της θεωρίας των σταδίων και της τακτικής των πιέσεων για την υπεράσπιση της Αστικής Δημοκρατίας και η εγκατάλειψη των επαναστατικών μέσων, η πολιτική προσαρμογή στις πιέσεις της μικρομπουρζουαζίας και η υποταγή μέσω αυτής στο μεγάλο κεφάλαιο, είναι το νόμιμο παιδί της καταστροφικής πολιτικής των λαϊκών μετώπων της δεκαετίας του 30, της προδοσίας και της ήττας της ελληνικής επανάστασης με την υπογραφή της Βάρκιζας, η εκτέλεση του λαού της Χιλής από τον Πινοσέτ.

Όμως ο Δεκέμβρης του 2008 έχει γράψει ανεξίτηλα: «Βάρκιζα, Τέλος»!

Γιάννης Χατζηγιάννης
Μέλος της πρωτοβουλίας Ανεξάρτητου Κέντρου Αγώνα Εργατών

 

Όλοι στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση και Πορεία Σάββατο 8 Σεπτέμβρη, 6μμ, Καμάρα -Θεσσαλονίκη


Στην πρώτη του άνοδο στην επίσημη έναρξη της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης ως πρωθυπουργός, ο Αντώνης Σαμάρας, δεν έχει να πει τίποτα καινούριο στο λαό. Θα τα έχει πει όλα νωρίτερα με την Τρόικα, τους κυβερνητικούς συνεταίρους του -τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη- και το Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων…

Εμείς, όμως, οι εργαζόμενοι, άνεργοι και συνταξιούχοι εργάτες, οι βιοπαλαιστές της πόλης και της υπαίθρου έχουν να πούμε (και να κάνουμε…) πολλά στο Σαμαρά. Σ’ εκείνον δηλαδή που αφού έκλεψε την ψήφο ενός μέρους του ελληνικού λαού,  έτρεξε την επομένη μέρα να κάνει τα ίδια και χειρότερα με εκείνα που έκαναν οι προκάτοχοι του, ο Παπανδρέου και ο Παπαδήμος.

Η εργατική διαδήλωση στη ΔΕΘ φέτος πρέπει να πιάσει το νήμα όλης εκείνης της πάλης που ανέτρεψε τον Παπανδρέου και τον Παπαδήμου, αποτρέποντας τα ακόμη χειρότερα για το λαό. Ο Σαμαράς είναι άλλος ένας υπηρέτης της Τρόικας και των Ελλήνων καπιταλιστών και πρέπει να έχει την ίδια και χειρότερη τύχη με τους προκατόχους του. Η ανατροπή της κυβέρνησης του από το εργατικό και λαϊκό κίνημα δεν πρέπει να δώσει τη θέσει σε άλλη μία αστική κυβέρνηση (κεντροαριστερή, αριστερή κλπ.), αλλά σε μια κυβέρνηση των εργατών που θα αποτινάξει την Τροϊκανή κηδεμονία και πάνω απ’ όλα την καπιταλιστική σκλαβιά και τη βαρβαρότητα που αυτή απλώνει σ’ αυτόν τον τόπο…
Η πάλη αυτή απολύτως επίκαιρη και αναγκαία. Οι εκλογές της 17ης Ιούνη κάθε άλλο παρά σταθεροποίησαν το καθεστώς της Τρόικας και των Ελλήνων υποτακτικών της.

  • Οι νέες δραματικές μειώσεις σε μισθούς στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, στα κοινωνικά επιδόματα, τα εφάπαξ, την υγεία, την ασφάλιση και την παιδεία, που ετοιμάζει η κυβέρνηση για το τελευταίο τρίμηνο του 2012, αλλά και για το 2013/14 διαψεύδουν περίτρανα τα περί “αναδιαπραγμάτευσης” του Μνημονίου και “επιμήκυνσης” του χρόνου συμμόρφωσης στους στόχους του που υπόσχονταν στο λαό η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ.
  • Την ίδια διάψευση γνωρίζουν και τα περί “Αναπτυξιακού πακέτου” που δήθεν θα έφτανε από την ΕΕ. Δεδομένης της επιδείνωσης της κρίσης στην ευρωζώνη όπως φαίνεται  από το γεγονός ότι η Ισπανία βρίσκεται στον προθάλαμο ένταξης στον ευρωπαϊκό Μηχανισμό “διάσωσης” και επιβολής ενός Μνημονίου α-λα-ελληνικά, κανένα ευρώ δεν πρόκειται να φύγει από τις Βρυξέλλες αν δεν φύγουν δισ. ευρώ προς τους διεθνείς τοκογλύφους..

Όλα αυτά τα μέτρα -δηλαδή το νέο αντεργατικό σφαγείο και η πλήρης επενδυτική ασφυξία θα φέρουν ακόμα πιο κοντά το επίσημο χρεοστάσιο του ελληνικού καπιταλισμού με ή χωρίς έξοδο του από την ευρωζώνη, για την αποφυγή του οποίου υποτίθεται ότι συγκροτήθηκε η σημερινή κυβέρνηση.

Αυτό το γνωρίζουν οι Τροϊκανοί και οι Έλληνες υποτακτικοί τους  (όπως ξεδιάντροπα παραδέχτηκε πρόσφατα ο πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ) αλλά δεν τους ενδιαφέρει.

Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να μην χρεοκοπήσουν οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες που έχουν επενδύσει στην Ελλάδα,  να μην μεταδοθεί η ελληνική κρίση στην Ευρώπη καιι να τεθεί υπό τον απόλυτο έλεγχο των καπιταλιστών ο εξαθλιωμένος λαός αυτής και κάθε άλλης χώρας.

Κανένας, όμως απ’ αυτούς τους στόχους δεν  φαίνεται να επιτυγχάνεται: Τόσο οι ευρωπαϊκές τράπεζες όσο και τα ευρωπαϊκά κράτη βυθίζονται στη χρεοκοπία, ενώ ο λαός στην Ελλάδα -αλλά και στην Ισπανία, την Πορτογαλία κλπ. δεν σκύβει το κεφάλι.

Παρά τα δεινά που έχει επιφέρει πάνω στους λαούς αυτής της ηπείρου, η ευρωπαϊκή αστική τάξη απέτυχε παταγωδώς έως τώρα να “διασώσει” την οικονομία της από τη διάλυση, Καιρός είναι, η ευρωπαϊκή εργατική τάξη να διασώσει τον εαυτό της και τη μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού από την αστική τάξη που απειλεί να μας διαλύσει για να διαιωνίσει το σύστημα της.

Γι’ αυτό πρέπει  να παλέψουμε για τον πανευρωπαϊκό συντονισμό των εργατών για τη διάλυση της ΕΕ και τη δημιουργία των ενωμένων σοσιαλιστικών πολιτειών της Ευρώπης όπου την εξουσία θα την έχουν εργάτες και όχι οι καπιταλιστές. Μ’ άλλα λόγια το δίλημμα δεν είναι “ευρώ ή δραχμή, πέσος, λιρέτα κλπ.” αλλά το εξής: καπιταλιστική χρεοκοπία και εκβαρβαρισμός ή εργατική εξουσία και σοσιαλισμός. Αυτός πρέπει να είναι ο άξονας της πάλης που πρέπει να διεξάγει το εργατικό κίνημα και σ’ αυτή τη χώρα ενάντια στα μέτρα κοινωνικού εκβαρβαρισμού, την ανατροπή της κυβέρνησης Σαμαρά, την κατάργηση του Μνημονίου, την αποτίναξη της κηδεμονίας της ΕΕ και του ΔΝΤ και την επιβολή μέτρων σωτηρίας του λαού.

Εδώ και τώρα πρέπει:

  • να διαγραφεί ολόκληρο το δημόσιο χρέος προς τους διεθνείς τοκογλύφους και το ιδιωτικό χρέος των εργαζομένων και ανέργων εργατών
  • να εθνικοποιηθούν χωρίς αποζημίωση κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση οι τράπεζες, οι μεγάλες βιομηχανικές και εμπορικές επιχειρήσεις κλπ.
  • να διανεμηθούν οι υπάρχουσες θέσεις εργασίας σε όλους τους εργάτες, ντόπιους και μετανάστες με βάση ένα εργατικό δημοκρατικό επανασχεδιασμό της οικονομίας
  • να υπάρξει πραγματικά δημόσια δωρεάν και υψηλού επιπέδου παιδεία, υγεία, ασφάλιση

Μόνο μια επαναστατική κυβέρνηση των εργατών στα πλαίσια της δικής τους εξουσίας και της διαρκούς παλλαϊκής κινητοποίησης μπορεί να σώσει την κοινωνία από τον εκβαρβαρισμό.

Σ’ αυτό το δρόμο καλεί το ΕΕΚ την εργατική τάξη να βαδίσει, οργανώνοντας τα δικά της ανεξάρτητα από την αστική τάξη και τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία όργανα πάλης, σε κάθε σωματείο, χώρο δουλειάς και συνοικία. Για ένα ενιαίο ταξικό εργατικό μέτωπο με στόχο την κατάκτηση της εργατικής εξουσίας, τη συντριβή του αστικού κράτους και των φασιστικών συμμοριών του και την ανατροπή του καπιταλισμού.
 
Leave a comment

Posted by on August 12, 2012 in ΔΕΘ, ΕΕΚ

 

Ανακοίνωση για τη ΔΕΘ 2011

Στη φετινή ΔΕΘ δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, φοιτητές, μετανάστες πλημμύρισαν περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά τους δρόμους της Θεσσαλονίκης διαδηλώνοντας ενάντια στην κυβέρνηση, την Ε.Ε., την εργοδοσία.
Στη φετινή κινητοποίηση αντιπροσωπεύτηκε ολόκληρη η κοινωνία που είναι σε γενικευμένο αναβρασμό. Ιδιαίτερο τόνο έδωσε το μαζικό μπλοκ των πανεπιστημιακών καταλήψεων, τα μεσαία στρώματα που καταστρέφονται (ταξιτζήδες) ακόμα και φίλαθλοι που εξέφρασαν μέσω των ομάδων τους την πολιτική τους αγανάκτηση.
Μετά και από τους πολιτικούς αυτούς ελιγμούς ο πρωθυπουργός αναλαμβάνοντας και πάλι το ρόλο υπερασπιστή του ελληνικού και διεθνούς κεφαλαίου προχώρησε με την ανακοίνωση νέων μέτρων λιτότητας. Μετά την παραλίγο πτώση της κυβέρνησης τον Ιούνη, εν τω μέσω γενικών απεργιών και πλατειών, η πολιτική αστάθεια γενικεύεται, καθώς ο τρόμος για μια κοινωνική εξέγερση, οδήγησε την κυβέρνηση στην αναζήτηση μιας πολιτικής λύσης στο Eurogroup για ό,τι ψηφίστηκε με το μεσοπρόθεσμο και τον εφαρμοστικό νόμο, φέρνοντας τον Μπένι της Θεσ/νίκης να «συγκρουστεί» με τους τεχνοκράτες της τρόικας. Οι πολιτικοί λεονταρισμοί κράτησαν λίγες ώρες, μέχρι οι τροϊκανοί να επιστρέψουν στις Βρυξέλες και να τηλεφωνήσουν σε Παπανδρέου και Βενιζέλο εκβιάζοντας την 6η δόση του δανείου και την έξοδο της χώρας από το ευρώ, φέρνοντας διάφορες πρωτοβουλίες για έξοδο από το ευρώ σε απόλυτη ευθυγράμμιση με το γερμανικό κεφάλαιο.
Η άτακτη πολιτική υποχώρηση ανάγκασε τον Πρωθυπουργό να ανακοινώσει τα νέα μέτρα λιτότητας, φορομπηξίας, απολύσεων, ιδιωτικοποιήσεων και ανεργίας, δηλ. μια άμεση εφαρμογή όσων μέτρων έχουν αποφασιστεί από το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα αποσταθεροποίησης της ζωής εκατομμυρίων. Η βία και η αστυνομοκρατία δεν δείχνει μόνο την προετοιμασία του κράτους για την αντιμετώπιση εκρηκτικών καταστάσεων αλλά και την πλήρη αποδυνάμωση όλων των μηχανισμών κοινωνικού ελέγχου (αστικός κοινοβουλευτισμός, συνδικαλιστική γραφειοκρατία κλπ).
Δεν ήταν, όμως, μόνο η κυβέρνηση που έδινε εξετάσεις και δήλωνε της προθέσεις της, αλλά και οι οργανωμένες-πολιτικές συνιστώσες του εργατικού κινήματος και της αριστεράς που με τη στάση τους στη διαδήλωση έδωσαν ξεκάθαρα δείγματα γραφής.
Οι επαγγελματίες γραφειοκράτες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που στο άμεσο μέλλον δεν θα μπορούν να υπογράφουν συλλογικές συμβάσεις με την προώθηση των «ενώσεων προσώπων», ζητιανεύοντας για αυξήσεις στους μισθούς, λιγότερη ανεργία και υψηλότερους ρυθμούς εθνικής ανάπτυξης προχώρησαν με τη γνωστή φιέστα στο Αγ.Βενιζέλου, διαλύοντας την πορεία τους και μαζεύοντας τα πανό τους έφυγαν κακήν-κακώς.
Το ΠΑΜΕ σε ένα ξεκάθαρο δρόμο εκλογολαγνείας ανέδειξε ως κεντρικό ζήτημα της περιόδου τη δική του συμμαχία (ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΠΑΣΥ-ΜΑΣ-ΟΓΕ) ενάντια σε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΕΕ και με μια «αριστερή» ορολογία για «διαγραφή του χρέους» και μια θολή «λαϊκή εξουσία» στο απώτερο μέλλον, παραπέμπει στον εθνικό σοσιαλισμό, στο σοσιαλισμό σε μια και μόνη χώρα.
Οι δυνάμεις της Καμάρας (εξωκοινοβουλευτική αριστερά – πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματίων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα) που παραδοσιακά επικαλούνταν την ανεξαρτησία του εργατικού κινήματος, τα μαχητικά και ανατρεπτικά του χαρακτηριστικά και την αντιπαράθεση με τον εργοδοτικό και κομματικό συνδικαλισμό, στη φετινή ΔΕΘ ολοκλήρωσαν την μετά το Δεκέμβρη εποχή σε πλήρη εναγκαλισμό στη λογική της πλατιάς δημοκρατικής ενότητας με το επίσημο υποταγμένο εργατικό κίνημα της διαμαρτυρίας και της συνδιαλλαγής, οδηγώντας σε ένα παναριστερό εκλογικό μέτωπο, συναντώντας εκεί τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, αργότερα τα «κινήματα» μέσω Λευκού Πύργου, μετατοπίζοντας το κέντρο βάρος τους προς τα δεξιά. Έτσι για πρώτη φορά το μεγαλύτερο κομμάτι της διαδήλωσης της ΚΑΜΑΡΑΣ πήγε στη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ κλείνοντας για αυτούς τον κύκλο των “προσπαθειών” για ένα Νέο Εργατικό Κίνημα. 
Ολόκληρος ο χώρος των αναρχικών/αντεξουσιαστών, «εξαφανίστηκε», συγχωνεύτηκε με τις μάζες για να τις «ενεργοποιήσει», αποδεικνύοντας ότι σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές αδυνατεί να δώσει πολιτική κατεύθυνση και προοπτική και να διατηρήσει μια ανεξάρτητη ταξική γραμμή μέσα στο εργατικό κίνημα.
Έτσι, φάνηκε για μία ακόμα φορά πως παρά τις διαθέσεις του κόσμου, την κρισιμότητα της περιόδου και τις δυνατότητες της εποχής, μόνο μια μικρή πρωτοπορία αναλαμβάνει την ευθύνη τα σηκώσει το γάντι της ταξικής αναμέτρησης, να εκφράσουν ξεκάθαρα τις ιστορικές ανάγκες του κόσμου της δουλειάς και να πάρουν οριστικό διαζύγιο από την αριστερά και το κίνημα της διαμαρτυρίας, της εκτόνωσης, της “πολιτικής πίεσης”.
Το υπαρκτό και διακριτό ρεύμα με ελπίδα, που αντιλαμβάνεται του τι είναι αναγκαίο να γίνει στη βάση των ιστορικών εξελίξεων και της αποσύνθεσης του καπιταλισμού, της κρίσης της αστικής εξουσίας, παλεύει για την επαναστατική προοπτική και νικηφόρα αναμέτρηση του εργατικού κινήματος, παρά την ασφυκτική πίεση, δεν ταλαντεύτηκε, παρέμεινε αδιάλλακτο και πραγματοποίησε ανεξάρτητη συγκέντρωση και πορεία, με αναφορά στο πολιτικό αγώνα, την αυτοοργάνωση στους χώρους δουλειάς και την πρωτοκαθεδρία των εργατικών σωματείων,  συμβουλίων, επιτροπών αγώνα,  την γενική απεργία διαρκείας, το αντικυβερνητικό αντι-ΕΕ στίγμα, την πάλη για τη δημιουργία Ανεξάρτητων Εργατικών Κέντρων αγώνα παντού, την πανελλαδική συγκρότηση και ενοποίηση τους, ως μέσων για την συνολική ανατροπή της αστικής πολιτικής και εξουσίας και με στόχο την απελευθερωτική εξουσία των ίδιων των εργαζομένων.
Αυτό το δυναμικό την Κυριακή 11/9 συναντήθηκε στην ΕΔΟΘ πραγματοποιώντας σύσκεψη-συνέλευση της “Πρωτοβουλίας για ένα ανεξάρτητο κέντρο αγώνα των εργατών”. Συζητήθηκαν τα χαρακτηριστικά της περιόδου, οι τάσεις χειραφέτησης που αναπτύσσονται στους χώρους δουλειάς, η ανεπάρκεια τόσο του επίσημου εργατικού συνδικαλισμού, όσο και της καθεστωτικής ή μη αριστεράς, η υλική ανάγκη και η υπαρκτή δυνατότητα να γίνουν βήματα στην κατεύθυνση μιας νέας ταξικής οργάνωσης του εργατικού κινήματος μέσα από τα Ανεξάρτητα Κέντρα Αγώνα των Εργαζομένων, για να οργανωθεί με συνέπεια ο ταξικός πόλεμος, με πλήρη διάταξη δυνάμεων της εργασίας, αποφασιστικότητα, τόλμη, αδιαλλαξία ενάντια στον συγκεντρωτικό μηχανισμό του αστικού κράτους για τη συντριβή του, τη κατάκτηση της εξουσίας από τους εργαζόμενους, μια εξουσία-αντεξουσία στηριγμένη στα σωματεία, τα εργατικά συμβούλια και ό,τι είναι αναγκαίο για τη συντριβή της αντίστασης του κεφαλαίου και της απαλλοτρίωσης των εκμεταλλευτών.
Αποφασίστηκαν βήματα τοπικών συσκέψεων στην κατεύθυνση μιας πανελλαδικής συνέλευσης της πρωτοβουλίας για ένα ανεξάρτητο κέντρο αγώνα μέχρι το τέλος της χρονιάς καθώς και πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση της μαζικής και οργανωμένης απόρριψης όλων των κεφαλικών φόρων απέναντι σε κράτος και κεφάλαιο και διεθνείς τοκογλύφους.
Με απέραντη αισιοδοξία για τη φύση της εποχής, τη δυνατότητα ανατροπής των πολιτικών και κοινωνικών συσχετισμών σε όφελος των δυνάμεων της εργασίας στη περίοδο της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και αποσύνθεσης, όπου οι κίνδυνοι αλλά και οι επαναστατικές ευκαιρίες είναι παρούσες, καλούμε όλους τους αγωνιστές, συλλογικότητες και σωματεία να συμμετέχουν στην υπόθεση συγκρότησης του ανεξάρτητου Κέντρου Αγώνα πανελλαδικά.
11/9/2011

 

Όλοι στη ΔΕΘ- Όχι στην εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου 

Στην άμεση υλοποίηση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος προχωρά η κυβέρνηση με εντολή της Τρόικα τη στιγμή που η αδιέξοδη αυτή πολιτική αποδεδειγμένα επιφέρει ύφεση και διόγκωση του χρέους.

Την τελευταία χρονιά το δημόσιο σχολείο δέχτηκε μεγάλα χτυπήματα από την τεράστια μείωση σε δαπάνες και διορισμούς, την κατάργηση ή υποβάθμιση ολόκληρων δομών όπως της ΠΔΣ, των αθλητικών σχολείων κλπ. Οι αναπληρωτές και οι ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί βιώσαμε την ανεργία και στην καλύτερη περίπτωση τη μείωση των μισθών, τα ΕΣΠΑ ή την 4ωρη ωρομισθία. Η επίθεση στο δημόσιο σχολείο στα πλαίσια του Μεσοπρόθεσμου αποκτά φέτος τεράστια ένταση, μέσω νέων μειώσεων δαπανών, της υποβάθμισης νέων δομών όπως τα ολοήμερα, αλλά και της κατάργησης χιλιάδων σχολικών μονάδων. Με τους μαθητές να στριμώχνονται ακόμη περισσότερο στις τάξεις, το «νέο» και «ψηφιακό» σχολείο της Διαμαντοπούλου θα μοιάζει περισσότερο ως εγκαταλελειμμένο σχολείο στηριζόμενο μόνο στο φιλότιμο των εκπαιδευτικών.

Ως αποτέλεσμα φτάσαμε να διορίζονται φέτος μόλις 546 εκπαιδευτικοί, με την αναλογία διορισμών-αποχωρήσεων να πλησιάζει το 1 προς 20! Ακόμα και οι προσλήψεις αναπληρωτών-ωρομισθίων μειώνονται δραματικά, αφού από 26.500 αναπληρωτές-ωρομίσθιους και 5.500 αναπληρωτές εκπαιδευτικούς μέσω ΕΣΠΑ, ανακοινώθηκαν φέτος 16.220 και 4.500 προσλήψεις αντίστοιχα. Όσοι καταφέρουμε να δουλέψουμε φέτος, έχουμε να αντιμετωπίσουμε άμεσα και μέχρι το τέλος του έτους, μία ακόμη αρπαγή χρημάτων ανάλογη με αυτή των υπόλοιπων δημοσίων υπαλλήλων που μπορεί να φτάνει τα 1000 ευρώ ετησίος, λόγω της μείωσης του αφορολόγητου στα 8.000 ευρώ, αλλά και πλήθους κρατήσεων στο μισθό. Και αυτό πέρα από τον οδοστρωτήρα του νέου μισθολογίου.

Τη φετινή χρονιά επίσης εκπνέει και το μεταβατικό στάδιο διορισμών με βάση το νόμο της Διαμαντοπούλου, που προβλέπει διορισμούς αυστηρά με βάση το ΑΣΕΠ και καταργεί την εργασιακή και διδακτική εμπειρία χρόνων για χιλιάδες εκπαιδευτικούς. Αποτελεί το λιγότερο κοροϊδία η πραγματοποίηση ενός νέου ΑΣΕΠ, όταν εξαιτίας της ελαχιστοποίησης των διορισμών δεκάδες χιλιάδες αδιόριστοι εκπαιδευτικοί παραμένουν στους πίνακες διορισμών, όταν ακόμα και οι επιτυχόντες του ΑΣΕΠ του 2008 παραμένουν αδιόριστοι.

Έντονη αναμένεται τέλος να είναι και η επίθεση στο εργασιακό καθεστώς. Πέρσι το Υπουργείο Παιδείας επιχείρησε μια πρώτη μεταβολή των εργασιακών σχέσεων κύρια μέσω της επιβολής συμβάσεων μέσω ΕΣΠΑ, αλλά και με τον κατακερματισμό των κενών και την πρόσληψη εκπαιδευτικών με 4 ώρες. Αποκορύφωμα τις τακτικής αυτής αποτέλεσε η κάλυψη κενού ενός γυμναστή σε σχολείο της Αττικής τον Απρίλιο με 5 ωρομίσθιους. Η επίθεση φέτος φαίνεται να γενικεύεται μιας και ολόκληρες δομές της εκπαίδευσης όπως τα δημόσια ΙΕΚ, ή και τα σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας παίρνουν στην εποπτεία του ΙΔΕΚΕ (νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου του υπουργείου Παιδείας) που επιβάλει αυθαίρετα την μετατροπή των συμβάσεων από συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, σε συμβάσεις έργου. Έτσι λοιπόν οι εκπαιδευτικός των ΙΕΚ-που παραμένουν απλήρωτοι από το 2008 βαφτίζονται εργολάβοι γεγονός που δεν τους επιτρέπει να ενταχθούν μετά την λήξη της σύμβασης στο ταμείο ανεργίας και φυσικά να έχουν μια δραματική μείωση των αποδοχών τους μιας και δεν δικαιούνται δώρα, άδειες, επιδόματα. Χαρακτηριστικό της νέας πολιτικής του Υπ. Παιδείας αποτελεί η προκήρυξη προσλήψεων για τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας (ΣΔΕ) που εκτός του ότι στρέφεται ενάντια στο δικαίωμα στην εργασία μίας και επιβάλει σε κάθε υποψήφιο να δηλώσει μόνο ένα σχολείο επιβάλει την υποχρεωτική έκδοσης Α.Π.Υ. (Απόδειξη Παροχής Υπηρεσιών) απ’ τους ωρομισθίους εκπαιδευτικούς που θα εργαστούν στα Σ.Δ.Ε.

Ενώνουμε την φωνή μας με τους αγανακτισμένους όλης της Ελλάδας και καλούμε όλους τους εκπαιδευτικούς στις 10 Σεπτέμβρη ημέρα εγκαινίων της έκθεσης.

  •  Να μην κλείσει κανένα σχολείο-να μη μειωθούν οι δαπάνες για την παιδεία. Μαζικούς διορισμούς για την κάλυψη όλων των κενών.
  •  Να αναγνωριστεί η προϋπηρεσία μας ως βασικό προσόν διορισμού. Παράταση του μεταβατικού σταδίου για όλες τις ειδικότητες.

  •  Όχι στις συμβάσεις έργου και την έκδοση ΑΠΥ. Αξιοπρεπείς εργασιακές σχέσεις και άμεση καταβολή των δεδουλευμένων

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΑΣΤΙΚΑ

ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Σ.Ε.Α.Ε (ΩΡΟΜΙΣΘΙΩΝ – ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ)

 

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ANEΞAPTHTA KI ENANTIA ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Όλοι στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση – ανεξάρτητη διαδήλωση, το Σαββάτο 10 Σεπτέμβρη, 6 μμ, Καμάρα, Θεσσαλονίκη
& την συνάντηση-συνέλευση της πρωτοβουλίας για ένα ανεξάρτητο κέντρο αγώνα των εργατών, τη Κυριακή 11 Σεπτέμβρη, 10 πμ, ΕΔΟΘ (Προξένου Κορομηλά 51)

Εργάτες, εργαζόμενοι, νέοι, μετανάστες, άνεργοι

Πάρτε μαζικά μέρος στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση- διαδήλωση, στις 10/9 στην Καμάρα, για να παλέψουμε ενωμένοι για την ανατροπή της κυβέρνησης, το διώξιμο της τρόικας και να πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας.

Η νέα ύφεση, και  η πορεία προς μια μεγάλη κάμψη της οικονομίας των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεγαλύτερη και από εκείνη που γνώρισε ο πλανήτης του 1929, είναι αδύνατον να αποτραπεί με τα μέτρα που παίρνουν οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο. Στην  Ελλάδα, στην πιο χρεοκοπημένη καπιταλιστική χώρα στον κόσμο, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ή μια πιθανή κυβέρνηση συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ ή μια κυβέρνηση ταξικής συνεργασίας (με εκλογές ή χωρίς) θα συνεχίζει την πολιτική των μνημονίων ληστεύοντας τους εργαζόμενους προς όφελος των τοκογλύφων και θα οργανώνει τις κρατικές ορδές καταστολής ενάντιά μας. Απάντησή μας πρέπει να είναι η ενότητά μας στην πάλη για την ανατροπή. 

Η ταξική ενότητα των εργατών, μέσα στα σωματεία, η ενότητα όλων των εργατών, μονίμων, συμβασιούχων ελαστικά απασχολούμενων, ελλήνων και ξένων αλλά κυρίως η ενότητα και ο κοινός αγώνας των εργαζομένων και ανέργων, μέσα από κοινές επιτροπές και δράσεις, είναι προϋπόθεση για την νίκη.Η ταξική ενότητα των εργατών πρέπει να σφυρηλατηθεί, πολιτικά:
  • ενάντια στους γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, που υποτάσσουν τους εργάτες στο αστικό κράτος και τα αφεντικά, προωθώντας την πολιτική της Ε.Ε και του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου.

χωρίς να υποτάσσεται και να αφοπλίζεται:

  • από αυτούς που σαμποτάρουν κάθε ανεξάρτητη δράση των εργαζομένων, οργανωτές των ηττών, υποτάσσοντας κάθε επαναστατική δράση των εργατών στα όρια της αστικής νομιμότητας και σε μικροκομματικά-κοινοβουλευτικά οφέλη (ΠΑΜΕ-ΚΚΕ)
  • από αυτούς που κριτικάρουν τη ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ αλλά ζητούν μια καπιταλιστική ΕΕ με ανθρώπινο πρόσωπο 
  • αλλά και από  αυτούς που σπέρνουν αυταπάτες ότι οι εργάτες με  ¨πολιτικό εκβιασμό ενάντια στην κυβέρνηση¨ ή με ¨ρήξεις¨ μπορούν να πετύχουν νίκες, σπέρνοντας τη σύγχυση για έξοδο από την ΟΝΕ και το ευρώ αλλά με μια αστική κυβέρνηση επικεφαλής .
Ο μόνος δρόμος είναι η ανεξάρτητη από το κράτος και την εργοδοσία συγκρότηση των πιο μαχητικών στοιχείων της εργατικής τάξης και όλων των καταπιεσμένων σε πανελλαδικό και διεθνές επίπεδο, η πάλη για γενική πολιτική απεργία ανατροπή της κυβέρνησης και εργατική εξουσία H Αραβική επανάσταση ήταν η αρχή. H συνέχεια θα είναι, πολύ πιθανόν, η κοινωνική έκρηξη και εργατική επανάσταση στην Ευρώπη, όπως δείχνουν τα σημάδια με τις αλλεπάλληλες γενικές απεργίες, τα κινήματα των πλατειών και πρόσφατα η νεολαιίστικη κοινωνική εξέγερση στη Βρετανία.

  • Λιγότερη δουλειά-δουλειά για όλους με μισθούς αξιοπρέπειας, παιδεία, ασφάλιση και υγεία 
  • ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΩΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩN ΜΝΗΜΟΝΙΩN 
  • Κάτω η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και κάθε άλλη διάδοχη αστική κυβέρνηση, έξω η Τρόικα. Οχι στις εντολές της ΕΕ και του ΔΝΤ. 
  • ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ –ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ  ΖΩΗ  ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
  • Οργάνωση της πάλης για την εξουσία των εργατικών συμβουλίων για:
    • Διαγραφή του δημοσίου χρέους και των ιδιωτικών χρεών των εργαζόμενων, ανέργων και συνταξιούχων εργατών, ΔΗΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚKΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ 
    • Εθνικοποίηση των τραπεζών όλων των βασικών πυλώνων της οικονομίας και επανεθνικοποίηση όλων των ΔΕΚΟ χωρίς αποζημίωση, κάτω από εργατικό έλεγχο 
    • ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ. ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΕΡΓΟΤΑΞΙΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΩ  ΑΠΟ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ 
    • ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ – ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ Της ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ-ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ  ΣΕ ΕΡΓΑΤΙΚΗ-ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ  ΒΑΣΗ. 
 Πρωτοβουλία για  Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών