RSS

Category Archives: ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ

Σταλινικά ..παρατράγουδα στην πορεία υποστήριξης για τους απολυμένους του Κατσέλη

Καταγγελία

500 εργαζόμενοι στην αρτοβιομηχανία Κατσέλη πετάχτηκαν στον δρόμο.
500 οικογένειες έμειναν χωρίς εισόδημα.
Το Σωματείο Εργαζομένων του Κατσέλη κάλεσε σε συγκέντρωση- πορεία συμπαράστασης  την Τετάρτη, 3/7/13,.
Γράφουν στο κάλεσμα τους: 

“Καλούμε όλους τους φορείς και τους εργαζόμενους, από όλους τους κλάδους, τα σωματεία τις ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα, καθώς και τοπικούς δήμους και πολιτικά κόμματα να εκδώσουν αποφάσεις ενεργητικής συμμετοχής στην κινητοποίησή μας και συμπαράστασης στα δίκαια αιτήματά μας.”  (όλο το κάλεσμα του Σωματείου εδώ).

Μέλη του πυρήνα Ιλίου- Μενιδίου- Καματερού του Κινήματος Δεν Πληρώνω, ανταποκρινόμενοι σε αυτή την πρόσκληση των απολυμένων, προσήλθαν στην κεντρική πλατεία του Μενιδίου προκειμένου να συμμετάσχουν στην προγραμματισμένη εκδήλωση.
Εκεί άρχισαν και τα σταλινικά παρατράγουδα


Μόλις εμφανίστηκαν οι συναγωνιστές του Κινήματος, τραμπούκοι της “περιφρούρησης” του ΠΑΜΕ τους περικύκλωσαν και με κραυγές προσπάθησαν να τους διώξουν. “Εδώ είναι συγκέντρωση της λαϊκής επιτροπής Μενιδίου που ανήκει στο ΠΑΜΕ και να ξεκουμπιστείτε από εδώ πέρα” έλεγαν απειλητικά στους συντρόφους μας του Κινήματος Δεν Πληρώνω. 
Μάταια τα μέλη μας προσπάθησαν να μιλήσουν μαζί τους και να τους πουν ότι έχουμε κοινό σκοπό και  απλά ήρθαν σαν εκπρόσωποι του Κινήματος ανταποκρινόμενοι στην πρόσκληση του Σωματείου των εργαζόμενων του Κατσέλη και “στα πολιτικά κόμματα για ενεργητική συμμετοχή στην κινητοποίηση τους και  συμπαράσταση”.  
Ήταν όμως σαν  να μιλούσαν σε τοίχο.


Μπροστά στην αποφασιστική στάση των συντρόφων μας η “περιφρούρηση” του ΠΑΜΕ εφάρμοσε το κόλπο που είχε προσπαθήσει παλιότερα να κάνει σε ανάλογη  συγκέντρωση  στη Χαλυβουργία: Δεκάδες μέλη τους συγκέντρωσαν το σύνολο σχεδόν των σημαιών του ΠΑΜΕ και παρατάχθηκαν μπροστά από το πανό μας και τις σημαίες μας προσπαθώντα να τις κρύψουν από τους συγκεντρωμένους.

Ούτε βέβαια υπήρξε δυνατότητα να απευθύνει εκπρόσωπος του Κινήματος Δεν Πληρώνω χαιρετισμό στην εκδήλωση με  την απόφαση της ενεργητικής συμμετοχής μας στην κινητοποίηση , όπως επιθυμούσαμε και είχαν ζητήσει και οι απολυμένοι.
Η “περικύκλωση” αυτή φίμωσης συνοδεύτηκε από λεκτικούς τραμπουκισμούς και απειλές του στυλ: “Αν δεν φύγετε θα δείτε τι θα πάθετε” κλπ
Η προσπάθεια αυτή, εκδίωξης μας και φίμωσης, συνεχίστηκε και στην πορεία που ακολούθησε στους δρόμους του Μενιδίου. 
Οι συναγωνιστές μας έχοντας μπροστά τους τις αλυσίδες των Παμιτών και μηχανάκια των εν λόγω που μάρσαραν και φρενάριζαν απειλητικά δεν πτοήθηκαν και συμμετείχαν μέχρι τέλους . 
Δεν πτοήθηκαν ούτε όταν ποδήλατο έπεσε με δύναμη πάνω στο πανό μας ακούγοντας την απειλή του ποδηλάτη: “Φύγετε! Δεν θα καπελώσετε εσείς την πορεία του ΠΑΜΕ!”

Οι λεκτικές απειλές συνεχίστηκαν από την “περιφρούρηση” του ΠΑΜΕ και ακούστηκαν να λένε: “Κλωτσήστε την κοπέλα να τσιμπήσουν οι υπόλοιποι” προσπαθώντας να προκαλέσουν επεισόδιο σε βάρος των μελών μας. 

Θα καταντούσε μονότονο να αναφερθούμε και σε άλλα παρόμοια περιστατικά από την χθεσινή εκδήλωση.
Η προσπάθεια των σταλινικών τραμπούκων έπεσε στο κενό. Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης στις φωτογραφίες τους “είδαν” τους συναγωνιστές μας που προσπάθησαν  οι επίγονοι του πατερούλη να “εξαφανίσουν”.
Επίσης μας  “είδαν” αυτοί που θέλαμε, με την παρουσία μας, να στηρίξουμε:
 Στο τέλος της πορείας πάνω από δέκα εργάτες του Κατσέλη με επικεφαλής τον πρόεδρο του Σωματείου Γιώργο Αρβανίτη μας προσέγγισαν και αφού μας ευχαρίστησαν θερμά για την παρουσία μας ζήτησαν την συνέχεια των επαφών μας στην κατεύθυνση της ενίσχυσης του αγώνα τους. 
Δήλωσαν ότι θέλουν την ενεργή συμπαράσταση του Κινήματος Δεν Πληρώνω.


Αυτό ήταν το ζητούμενο για μας εξ άλλου. Η ενίσχυση του αγώνα των εργαζομένων.

Όπως στην Χαλυβουργία, την Ελευθεροτυπία, τον Άλτερ, το Μετρό, την Vodaphone, την Wind, την Phonemarketing, τα Metropolis,  τα Νοσοκομεία και σε τόσους άλλους εργατικούς αγώνες δώσαμε το παρόν, έτσι θα είμαστε και στο πλάι των απολυμένων του Κατσέλη.
Η αλληλεγγύη και η οργανωμένη μας καθημερινή πάλη, είναι τα όπλα μας! 

Όσο για τους θλιβερούς σταλινικούς “αντιμονοπωλιακούς” “συντρόφους” οι οποίοι πασχίζοντας για το μονοπώλιο της αγωνιστικότητας προσπάθησαν να τραμπουκίσουν, ανεπιτυχώς, τους συναγωνιστές μας, τους εύχομαστε καλή λευτεριά από το μαντρί…

ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ
πυρήνας Ιλίου- Μενιδίου- Καματερού 

kinimataapotakato.blogspot.gr

 

Το τέλος των ψευδαισθήσεων …Είδες η ΔΕΗ;

Μια μέρα κράτησαν οι χοροί για τη δικαστική απόφαση που έβαζε φρένο στην «παράνομη» είσπραξη του χαρατσιού μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ και τη συνακόλουθη διακοπή του ρεύματος στους …απείθαρχους. Παράνομη ή «παράνομη»; Καμία διαφορά όπως αποδείχτηκε. Η τρικομματική κυβερνητική τρόικα έστειλε αδιάβαστους όλους όσους πανηγύρισαν τη «νίκη» του λαού στα δικαστήρια. Άσκησε ανακοπή στην απόφαση και διέταξε τη ΔΕΗ να συνεχίσει το χαράτσωμα ξέροντας (;) την απόφαση που θα πάρει από το ανώτατο δικαστήριο. Τι είναι η νομιμότητα και ποιους αφορά; Τι σημαίνουν οι θεσμοί; Ποιούς εξυπηρετούν;

Η απίστευτη για πολλούς συμπολίτες μας «κρίση», οδήγησε αντί για το κατέβασμα στους δρόμους τις προσφυγές στη δικαιοσύνη. Τακτική που καλλιέργησαν και οι «αντιμνημονιακές» πολιτικές δυνάμεις, στηρίζοντας την ανάθεση και την εκπροσώπηση. Αντί να πυκνώσουν οι αντιστάσεις από τα κάτω με λαϊκές συνελεύσεις σε κάθε γειτονιά, οι καταλήψεις στους χώρους δουλειάς, οργάνωσαν προσφυγές και κοκορομαχίες μέσα στη βουλή, καλλιεργώντας την ψευδαίσθηση, την αναμονή, τη πίστη στη «νομιμότητα». Συντήρησαν την ψευδαίσθηση επιδιώκοντας εσαεί την ανάθεση.

Και τώρα; Τώρα χάσαμε; Πράγματι, χάσαμε τις ψευδαισθήσεις μας. Τι μας απομένει;

Για όσους θέλουν ακόμα να συντηρήσουν τις ψευδαισθήσεις τους έχει ξεκινήσει η καθημερινή δημοσιοποίηση των δημοσκοπήσεων…

Οι υπόλοιποι, έχουμε ένα μοναδικό και αδιαφιλονίκητα ισχυρό όπλο: Την αποφασιστικότητά μας στους δρόμους. Την μαζική άρνηση πληρωμών. Να αρνηθούμε κάθε ανάθεση και διαμεσολάβηση και να πάρουμε τους αγώνες στα χέρια μας. Να κατεβούμε στους δρόμους και να τους ανατρέψουμε. Αλλιώς το τέρας μπορεί να μας καταπιεί όλους.

Πηγή: denplirono.wordpress.com

 

Όποιο και να είναι το αποτέλεσμα την Κυριακή ένα είναι το σίγουρο, την Δευτέρα ο λαός θα έχει και πάλι 1000+1 λόγους για να είναι στους δρόμους


Μέρα με την μέρα όλο και περισσότερος κόσμος πείθεται ότι η κάλπη δεν θα φέρει την πολυπόθητη λύτρωση ή ακόμα και την ελάχιστη ανακούφιση από τα τελευταία δεινά. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι εντάσσεται στην προσπάθεια συνολικής ανατροπής του συστήματος ή ακόμα και ότι θα γυρίσει την πλάτη στα αστικά κόμματα που συνέτριψαν κάθε δικαίωμα του.
 

Ο καλλιεργούμενος, από το σύνολο της εξουσίας, φόβος, προσπαθεί να διαμορφώσει ένα ελεγχόμενο πλαίσιο σκέψης και λειτουργίας στον μέσο πολίτη. Προσπαθεί να διαμορφώσει βαθύτερα κριτήρια ανάλυσης της πραγματικότητας, που θα δεσμεύουν μονιμότερα τον λαό και όχι μόνο για τις εκλογές και την ψήφο.

Τα καθημερινά «πολεμικά ανακοινωθέντα» των ΜΜΕ και του κυβερνητικού πολιτικού προσωπικού, για αναστολή πληρωμής συντάξεων, μισθών, οι ασκήσεις πανικού αναστολής παροχής φαρμάκων, αποτελούν την καθημερινή, σύγχρονη, εκδοχή της χουντικής   «Εθνικής Ηθικής Διαπαιδαγώγησης», με σκοπό να καθορίσουν όχι μόνο την ψήφο αλλά και τη στάση του λαού στους αγώνες που θα ακολουθήσουν. Γιατί, πάνω και πριν απ’ όλα, αυτό που φοβούνται είναι η ανεξέλεγκτη εξέγερση των καταπιεσμένων που μόνη αυτή μπορεί να απειλήσει την κυριαρχία τους.

Με κάθε τρόπο το άγχος της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και οι συνέπειες,  πρέπει να περάσουν στο δύσμοιρο λαό. Η πολιτική αυτή γραμμή έχει φέρει αποτελέσματα ειδικά στις ποιο ευάλωτες κατηγορίες όπως οι συνταξιούχοι τους οποίους τρομοκρατούν καθημερινά επιδιώκοντας να τους προσθέσουν πανικόβλητους  στην εκλογική πελατεία των αστικών κομμάτων.

‘Όλα τα παραπάνω αποτελούν εύκολες παρατηρήσεις και διαπιστώσεις. Όμως η επίσημη πολιτική γραμμή της άρχουσας τάξης οικοδομείται πάνω σε «μη αμφισβητούμενες» θεωρητικές βάσεις. Αυτές οι βάσεις, θέλουν να μείνουν  εκτός πεδίου αντιπαράθεσης.

Η πρώτη βάση: «Η χώρα αποτελεί μια ενιαία και αδιαίρετη ενότητα πού όλα της τα μέλη έχουν κοινά προβλήματα και όλοι μαζί θα συν-υποφέρουν για την λύση τους». Η συζήτηση για εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους, για αυτούς που μέσα στην κρίση κερδίζουν πακτωλούς ευρώ (εφοπλιστές, βιομήχανους, τραπεζίτες κτλ) και για τους άλλους που δουλεύουν με 300 ευρώ ή είναι άνεργοι και πεινάνε, δεν ακούγεται πουθενά. Οι πρώτοι, οι εκμεταλλευτές, αυτοί που γεμίζουν τα ταμεία της Ελβετίας με χρήμα, είναι οι βασικοί συντελεστές της νέας ανάπτυξης, αυτοί που πρέπει να ενισχυθούν και όχι τα «λαμόγια», ενώ οι δεύτεροι, οι εκμεταλλευόμενοι, πρέπει να ενισχύσουν (και όχι να ανατρέψουν) τους πρώτους στην προσπάθεια τους για την «εθνική» και οικονομική ανάταξη της χώρας.  Έτσι βγαίνει και το επίσημο κατά κεφαλήν εισόδημα της χώρας στα 22.000 ευρώ ή  1834 ευρώ/μήνα. Γιατί αν αντιμετωπίζεις την χώρα ενιαία, τότε ο μέσος όρος από τα  δις του Λάτση και το επίδομα ανεργίας ενός ανθρώπου, δίνει σαν αποτέλεσμα δύο εκατομμυριούχους (στα χαρτιά) και όχι έναν δισεκατομμυριούχο και έναν πεινασμένο (στην πράξη).
            .

Η δεύτερη βάση: «τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα προέρχονται από την λάθος διαχείριση του συστήματος και όχι από το ίδιο το σύστημα», άντε και από τις ακρότητες διαφόρων εκπροσώπων ή από την εφαρμογή ακραίων  θεωριών. Η αλλαγή διαχειριστών, ή η απομάκρυνση των «κλεφτών» θα φέρει την νέα εποχή και αυτή θα είναι η μέγιστη  ανατροπή της πολιτικής κατάστασης. Επόμενα πρέπει να συνταχθούμε με τους πιο τίμιους από αυτούς, που έχουν τις καλύτερες προτάσεις διαχείρισης του συστήματος. Γεννάται λοιπόν το ερώτημα: Στους τίμιους και συνετούς στυλοβάτες του συστήματος δεν ανήκει και ο Σύνδεσμος Ελλήνων βιομηχάνων, που κρυφά πίεζε την τρόικα για σκληρότερα μέτρα ενάντια στους εργαζόμενους (για την Ελλάδα ρε γαμώτο!); Στους καλούς και τίμιους δεν ανήκει ο Παπαδήμος, που πίεζε τον Μπαρόζο να απειλήσει τον λαό με μέτρα αν δεν ψηφίσει κατά το δοκούν; Στην πραγματικότητα βέβαια, δεν υπάρχουν τίμιοι και άτιμοι, προδότες και πατριώτες, υπάρχουν εκφραστές συμφερόντων, υπερασπιστές των κερδών των λίγων. Βέβαια ο τρόπος αλλάζει, αλλά η ουσία μένει η ίδια.

Η συζήτηση για την ανάγκη εξέγερσης των λαϊκών μαζών και συνολικής ανατροπής του συστήματος,  έχει περάσει στην παρανομία (ως και οι απεργίες επιχειρείται να ταυτιστούν με την φασιστική βία, αφού δεν είναι ούτε κρατική βία ούτε κοινοβουλευτική «συζήτηση»). Η προσπάθεια που ξεκίνησε με τις μεγάλες απεργίες, το καλοκαίρι του 2011 στο Σύνταγμα, τις λαϊκές συνελεύσεις αμέσως μετά στις γειτονιές και τις εκατοντάδες δράσεις επιτροπών αγώνα ενάντια στα χαράτσια και την ανεργία για την ανάγκη συνολικής ανατροπής του συστήματος που βασίζεται στην εκμετάλλευση και θεωρεί το κέρδος από την εκμετάλλευση των ανθρώπων σαν το υπέρτατο αγαθό, επιδιώκεται να αντικατασταθεί από τη λογική της ανάθεσης και της αντιπροσώπευσης, εν όψει των εκλογών. Επιδιώκεται η υποκατάσταση ενός συνολικού κινήματος ρήξης και ανατροπής και ο περιορισμός της ορμής του μέσα απο τη διαδικασία της κάλπης.

Η τρίτη βάση: «η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι «το σπίτι μας», αδιαπραγμάτευτα, το μόνο μέλλον για το λαό.». Αυτό διανθίζεται με την αξιωματική βεβαιότητα ότι η συντριπτική πλειοψηφία του λαού είναι με την ΕΕ και το ευρώ. Και βέβαια όταν το ερώτημα τίθεται εξ αρχής πλαστά: «προτιμάς να ζήσεις μέσα στην Ε.Ε. ή να πεθάνεις από την πείνα εκτός», η απάντηση είναι μάλλον αυτονόητη.

Η θέση αυτή αντανακλά την προσπάθεια των κρατούντων να ταυτίσουν την γνώμη του λαού με το στρατηγικό τους συμφέρον, που δεν είναι άλλο από την ενεργητική συμμετοχή τους στην καπιταλιστική υπερεθνική ολοκλήρωση που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση και είναι το καλύτερο και πιο σταθερό περιβάλλον για τα κέρδη τους.  Στην λυκοσυμμαχία Κυβερνήσεων, τραπεζιτών, βιομηχάνων, που στόχο έχει να εξασφαλίσει την διατήρηση της εκμετάλλευσης και την μεγιστοποίηση των κερδών τους. Στην ΕΕ της SIEMENS και της Ferrostal, της DeutscheBank και της ΕΚΤ, των μνημονίων και των πανευρωπαϊκών αντιλαϊκών μέτρων, του ρατσισμού και του πολέμου.

Όμως, η Ε.Ε. της ελεύθερης κίνησης των κεφαλαίων, αλλά της εκμετάλλευσης και της εξαθλίωσης των ανθρώπων, δεν αλλάζει ούτε μεταρρυθμίζεται. Γιατί συγκροτήθηκε από τους εκμεταλλευτές, διοικείται από τους εκπροσώπους τους και καθορίζεται από τα συμφέροντά τους. Κανένας άνεμος αλλαγής, για τα συμφέροντα των εργαζόμενων, δεν μπορεί να φυσήξει στα επιτελεία των Βρυξελλών. Κι αν η παραδοσιακή γραμμή Μέρκελ, σημαίνει απογείωση της εκμετάλλευσης των εργαζόμενων, η γραμμή της «ανάπτυξης» του Ολάν σημαίνει δις ευρώ των ευρωπαίων εργαζόμενων, στους τραπεζίτες και τους βιομήχανους (για να αναπτυχθούν, ρε γαμώτο!). Το αποτέλεσμα για τους λαούς το ίδιο, ο τρόπος αλλάζει.

Αυτή η συζήτηση «πρέπει» να αποτραπεί-απαγορευτεί με κάθε τρόπο στις λαϊκές μάζες. Όλοι οι μηχανισμοί προπαγάνδας του συστήματος, κατασκευάζουν καθημερινά την  εικονική πραγματικότητα της εξω-ΕΕ κόλασης και του εσω-ΕΕ παράδεισου (μεταθανάτιου όπως πάντα).

Είναι αναμφίβολο ότι «οι πάνω» διάμεσου των εκλογών, κατόρθωσαν να αλλάξουν την ατζέντα της συζήτησης, που είχε αρχίσει να διαμορφώνεται μέσα στις κινητοποιήσεις και τις λαϊκές συνελεύσεις. Κατόρθωσαν να αμβλύνουν το μίσος και την οργή του λαού και να διοχετεύσουν τις τάσεις κοινωνικής χειραφέτησης και αμφισβήτησης σε πιο ανώδυνα και ελεγχόμενα μονοπάτια. Κατόρθωσαν να προστατεύσουν τους πυλώνες του συστήματος. 

Όλα τα αστικά κόμματα (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και φτωχοί συγγενείς) διαγκωνίζονται για το ρόλο του καλύτερου σωτήρα, υποσχόμενα, οψίμως, επαναδιαπραγμάτευση, διατηρώντας όμως καθαρή τη θέση τους για συνέχιση της βάρβαρης εξαθλίωσης του λαού, στο όνομα της «εθνικής σωτηρίας»!  Μιας «εθνικής σωτηρίας» που «κινδυνεύει» από μετανάστες, ιερόδουλες και την Αριστερά που βγαίνει στο δρόμο. Τη διακηρυγμένη από τα «δημοκρατικά» αστικά κόμματα «εθνική σωτηρία»,  αναλαμβάνουν να κάνουν πράξη οι φασίστες της Χ.Α., ξυλοφορτώνοντας μετανάστες και αριστερούς. Για τραπεζίτες, βιομήχανους και εφοπλιστές βέβαια, ούτε λόγος. Άλλωστε, βρε αδελφέ, όλοι Έλληνες είμαστε….

Σ’ αυτό το σκοτεινό τοπίο, μια κυβέρνηση «της αριστεράς», που καλοδέχεται τις παραπάνω θεωρητικές βάσεις,  «της καλής διαχείρισης του συστήματος, για την ανάπτυξη της χώρας, εντός της Ε.Ε.» μπορεί να αποτελέσει ελπίδα, έστω ανακούφισης, για το λαό που υποφέρει;

Οι ηγεσίες κομμάτων της αριστεράς που ενέδωσαν στον αστικό πλασματικό διάλογο των τηλε-παραθύρων, προβάλλοντας σαν μια συνεπή δύναμη καλύτερης διαχείρισης του συστήματος, ή συμπληρωματική δύναμη «οικουμενικών λύσεων» απαντούν καταφατικά. Διολισθαίνοντας μέρα με την μέρα, σε όλο και πιο συστημικές θέσεις. Πώς μπορεί να χαρακτηρίσει κάποιος τη συνεχή διακήρυξη περί της Ευρωενωσιακής προοπτικής της χώρας, των επαναλαμβανόμενων ομολογιών «η ΕΕ είναι ο χώρος μας, το ευρώ το εθνικό μας νόμισμα, ΕΚΤ η εθνική μας τράπεζα»;. Πώς να εξηγηθεί η «κατάργηση του μνημονίου» σε «διαπραγμάτευση των όρων».

Πώς να εξηγηθεί η μετατροπή της θέσης για διαγραφή του χρέους ή έστω αυτή της επαναδιαπραγμάτευσης με το «αναστολή πληρωμής των τόκων μέχρις ότου ανακάμψει η οικονομία» και «Η εν λόγω ρύθμιση θα επιδιωχθεί στο πλαίσιο μιας κοινής ευρωπαϊκής λύσης για το δημόσιο χρέος όλων των κρατών και, αν αυτό δεν καταστεί δυνατό, στη βάση διμερών διαπραγματεύσεων».

Τι ελπίδα μπορούν να έχουν οι χιλιάδες εργαζόμενοι που περίμεναν την κατάργηση των χαρατσιών και ακούν τώρα «για τις ασθενέστερες εισοδηματικές τάξεις»; Ποιοι είναι οι ασθενέστεροι και με ποια κριτήρια θα επιλεγούν; Οι άνεργοι είναι ασθενέστεροι από τους υποαπασχολούμενους, ο υποαπασχολούμενος είναι ασθενέστερος από τον εργαζόμενο των 500 ευρώ, ο άγαμος εργαζόμενος των 500 ευρώ είναι ασθενέστερος από τον εργαζόμενο των 900 ευρώ που έχει δύο παιδιά; Κι αν ο άνεργος έχει μπαμπά με μεγάλη σύνταξη; Για ποιους από αυτούς θα καταργηθεί το χαράτσι; Πού θα φτάσει το κυνήγι του ασθενέστερου; Είναι ή δεν είναι τα χαράτσια απαράδεκτα και για όλους; Πρέπει ή δεν πρέπει να καταργηθούν οριστικά, αμετάκλητα και για όλους; 

Τι ελπίδα έχει αυτός που δανείστηκε από την τράπεζα για το σπίτι του και τώρα ακούει για «αριστερά» μέτρα που θα τον υποχρεώνουν να πληρώνει μόνο το 30% των εισοδημάτων του;   Και όταν το εισόδημα είναι 500 €; Και όταν είναι 0;

Τι ελπίδα για τον μισθωτό και τον άνεργο, είναι αυτή που λέει «να αποτρέψουμε την περαιτέρω πτώχευση της κοινωνίας» ή το «το πάγωμα των μέτρων που προβλέπουν περαιτέρω μειώσεις μισθών και κοινωνικών δαπανών». Πώς μπορεί να ονομάζεται «ελπίδα» η ευχή «να σταματήσουν τα μέτρα εδώ»; Το «εδώ» είναι το 1.200.000 ανέργων που πληθαίνουν καθημερινά χωρίς νέα μέτρα. Το «εδώ» είναι τα χρέη μας που αυξάνονται χωρίς να χρειάζονται νέα μέτρα. Το «εδώ» είναι τα παιδιά που πεινάνε σήμερα και όχι αύριο. Το «εδώ» είναι το σχέδιο των τραπεζών να πάρουν όλα τα σπίτια του κόσμου που δεν έχει να πληρώσει το δάνειο και να ανοίξουν μπίζνες «real estate», και δεν χρειάζονται νέα μέτρα.

Τι διαφορά έχει η θέση «…. για σύναψη προγραμματικών συνεργασιών ανάμεσα στον δημόσιο τομέα και ιδιωτικές επιχειρήσεις, εγχώριες ή και αλλοδαπές, ….» με τις πολιτικές  της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ τα γνωστά ΣΔΙΤ (συμπράξεις δημοσίου ιδιωτικού τομέα); Οι εγχώριες και αλλοδαπές επιχειρήσεις δεν θα στοχεύουν στο κέρδος και την εκμετάλλευση;  Αυτές τις προγραμματικές συνεργασίες ζήσαμε με τον Μπόμπολα και τους εργολάβους, με το ρεύμα και τις ιδιωτικές εταιρίες παρόχων, με την ανάθεση του δημοτικού έργου στους ιδιώτες που θησαυρίζουν, με την υγεία κτλ.

Στην πραγματικότητα, η φύση των προβλημάτων και της κρίσης έχει να κάνει με το ίδιο το σύστημα. Αυτό το παραδέχεται πια και ο τελευταίος Ευρωπαίος αξιωματούχος. Είναι καπιταλιστική κρίση υπερσυσσώρευσης και μάλιστα δομική. Για τους καπιταλιστές, στρατηγική επιλογή είναι το ξεπέρασμά της, μέσω της βάρβαρης εκμετάλλευσης και καταπίεσης του λαού. Μέσω της αποστέρησής του από κάθε δικαίωμα, τώρα και στο μέλλον. Για να απαλλαγούν αυτοί και το κράτος τους, από κάθε κοινωνική υποχρέωση, για να αναπτυχθούν εμπορευόμενοι κάθε στιγμή της ανθρώπινης ζωής.  

Με λίγα και καθαρά λόγια δεν περισσεύουν πια ξεροκόμματα για τους εργαζόμενους. Το σύστημα δεν παρέχει πια την πολυτέλεια της πολιτικής «του πατάω σε δύο βάρκες».  Γι’ αυτό και δεν υπάρχουν πολιτικές «καλής διαχείρισης» του συστήματος. Δική μας στρατηγική επιλογή, δεν μπορεί παρά να είναι το μπλοκάρισμα της «κρεατομηχανής» τους που παράγει κέρδος από τη ζωή και το θάνατό μας.  Η όξυνση της κρίσης τους. Η ακύρωση των σχεδίων τους για «ανάπτυξη» που είναι πάντα των κερδών τους. 

Και αυτή η στρατηγική επιλογή, δεν μπορεί παρά να έχει όλα όσα μισούν και άλλο τόσο φοβούνται.   Την οργάνωσή μας σε συλλογικότητες «των κάτω», στη δουλειά, στη γειτονιά, σε μέτωπα, σε στέκια. Τη συζήτηση και παραγωγή πολιτικής από εμάς για μας και για όλη την κοινωνία συνολικά. Τη δημιουργία των δικών μας θεσμών, που θα αμφισβητούν και θα συγκρούονται με τους δικούς τους. Την οργάνωση και ανάπτυξη αγώνων που θα επιβάλουν το σύνολο των αναγκών και των δικαιωμάτων μας, όχι με βάση τις δικές τους, πλαστές, στατιστικές του «εφικτού», αλλά με βάση τις εκρηκτικές δυνατότητες της εποχής μας που οι εκμεταλλευτές κρατούν για τον εαυτό τους. Και τελικά για την εξέγερση και ανατροπή της κυριαρχίας τους, τη συνολική κοινωνική απελευθέρωση. Αυτό είναι το δικό μας «εδώ» και απ’ αυτό θα αποφασίσουμε συλλογικά το δικό μας μέλλον.

Για αυτό λέμε όποιο και να είναι το αποτέλεσμα την Κυριακή ένα είναι σίγουρο: Την Δευτέρα πρέπει να είμαστε όλοι και πάλι στους δρόμους. Στους δρόμους και τους αγώνες έχουμε χιλιάδες σημεία που μας ενώνουν.  Εκεί θα συναντιόμαστε καθημερινά, εκεί θα σχεδιάζουμε τις δράσεις μας, εκεί θα κερδίσουμε νίκες.

Πηγή:http://denplirono.wordpress.com

 

«Το Κίνημα Δεν Πληρώνω ξεφορτώθηκε τα παράσιτά του»… ξυλοφορτώνοντας αγωνιστές κινημάτων και πολιτικών οργανώσεων της αριστεράς…

Η πολιτική ομάδα του νέου κόμματος «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ», με το απόβαρο ελάχιστων τραμπούκων, ανέλαβε για δεύτερη φορά (για άλλους τρίτη) να καθαρίσει «τα πολιτικά παράσιτα» της Συντονιστικής Επιτροπής Β.Α. Αττικής κατά των διοδίων, τα οποία θέλησαν να μοιράσουν την 1/6 προκήρυξη (http://diodiastop.blogspot.gr/) στα διόδια των Αφιδνών για το θέμα των εκλογών της 17ης Ιουνίου με την επισήμανση-καταδίκη της καπηλείας ενός μαζικού τίτλου (κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ) και τη κάθοδο μιας ολιγομελούς ομάδας στις εκλογές με τον ομώνυμο τίτλο.

Μετά τη βίαιη επίθεση και τους αντίστοιχους ξυλοδαρμούς τον Σεπτέμβριο 2011 στη τοπική συνέλευση Δαφνίου, τη διάλυσή της και το χτύπημα μελών του κινήματος που ανήκουν στο ΕΕΚ, μαζί με το πραξικόπημα στη ΔΕΘ 2011, οδήγησαν το σύνολο των μελών του ΕΕΚ να διαχωρίσουν τη θέση τους από πρακτικές ξένες προς το ΕΕΚ και τη πάλη του μέσα στα κινήματα. Όσα μέλη του ΕΕΚ δεν διαχώρισαν τη θέση τους από τους υπονομευτές του κινήματος και το κόμματος, διαγράφηκαν άμεσα από το κόμμα. Το σύνολο των μελών του κόμματος που εμπλεκόταν στο κίνημα των διοδίων, σχεδόν σε όλες τις επιτροπές, συντάχτηκε με την κομματική απόφαση. Η ολιγομελής ομάδα, η γνωστή οικογένεια ¨Παπαδοπούλου¨, με σχεδόν συνωμοτικό τρόπο, αλλά ανοιχτά και ξεκάθαρα στις ανακοινώσεις της μετατοπίστηκε όλο και πιο δεξιά, καλύπτοντας τη δεξιά της στροφή με επισκέψεις σε εργασιακούς χώρους, επαφές με συνδικαλιστές και λαϊκές συνελεύσεις που γεννήθηκαν μετά το κίνημα των πλατειών, απαιτώντας την ηγεμονία παντού!! 

Τα μέλη του ΕΕΚ συνέχισαν και συνεχίζουν τη πάλη μέσα στο κίνημα, μετά την υπέρβαση του κινήματος κατά των διοδίων, και ιδιαίτερα στις λαϊκές συνελεύσεις.

Όπως είχαμε προειδοποιήσει η πολιτική ομάδα, που κατοχύρωσε τα σήματα του κινήματος, έχει διολισθήσει όχι απλά σε μια δεξιά πολιτική για να «ξεβρωμίσει ο τόπος» από τα μιάσματα του ΕΕΚ, των μελών του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αλλά κάθε οργανωμένου και πολιτικοποιημένου αγωνιστή.

Εξ΄ άλλου δίχως την σχετική εκκαθάριση των διαφωνούντων με βίαιες «αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες» ή προπηλακισμούς και συκοφαντίες (όπως στη περίπτωση της επιτροπής στην Καλλιθέα) θα ήταν αδύνατον να δημιουργηθεί ένα τόσο καθαρό κόμμα που «αποτελείται από τίμιους αγωνιστές, οι οποίοι με τον ανιδιοτελή αγώνα τους οδήγησαν το Κίνημα ενάντια στα διόδια σε πρωτοφανή επίπεδα ανάπτυξης. Έκαναν πέρα τους κρατικοδίαιτους κομματικούς του καναπέ και προχώρησαν μπροστά δίχως να υπολογίσουν το προσωπικό κόστος».

«Μέσα από δεκάδες ανοικτές συνελεύσεις με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, το κίνημα μετατράπηκε σε κόμμα.» Αυτό είναι φυσικά απόλυτα ψευδές. Η αλήθεια είναι ότι μέσα από δεκάδες προσωπικές επαφές, έγινε εφικτή η εκλογική κάθοδος στις 6 Μάη. Καμιά επιτροπή ή συνέλευση δεν λειτουργούσε κάτω από την επιρροή του νέου κόμματος όταν λήφθηκε η απόφαση. Ορισμένες απελπισμένες προσπάθειες να επαναδημιουργηθούν, κατέρρευσαν με την αποχώρηση περισσότερων μελών του κινήματος.

Στις εκλογές της 6ης Μάη, τρία νέα «κινήματα» κατέβηκαν στις εκλογές: Οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ του Καμμένου, το ΕΠΑΜ του Καζάκη και το ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ του Β. Παπαδόπουλου. Αν το πρώτο δεν κρύβει την δεξιά του ταυτότητα, το δεύτερο την εθνοπατριωτική του απελευθερωτική ιδέα, το τρίτο είναι ένας δεξιός απροκάλυπτος κινηματισμός που κρύβεται πίσω από τη φράση «είμαστε ότι κάνουμε». Εχθροί του νέου κόμματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ είναι το μεγάλο κεφάλαιο και τα κόμματα της αριστεράς. Για την πρώτη περίπτωση σπάει τις μπάρες, για τη δεύτερη κεφάλια μελών αριστερών κομματικών σχηματισμών.

Η πολιτική διολίσθηση ορισμένων πρωταγωνιστών του κινήματος κατά των διοδίων και η θλιβερή τους πολιτική εικόνα, δεν οφείλεται στην ολιγωρία των χιλιάδων συμμετεχόντων στο κίνημα. Αντίθετα, όσοι πήραν στα σοβαρά τις πολιτικές προοπτικές του 3ου πανελλαδικού στις 15 Μάη 2011 στη Νομική, διέγνωσαν, προέβλεψαν και καθόρισαν τη στάση τους και τη δράση τους έγκαιρα στις νέες συνθήκες. Αυτοί που τις απέρριψαν έφτιαξαν το νέο κόμμα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ.

Η οριστική πολιτική μας ρήξη και καταγγελία με την θεολογική ομάδα των καθαρών και διαρκώς μετατοπιζόμενων δεξιά κινηματικών έχει και μια αντικειμενική βάση που δεν πρέπει να παραγνωριστεί: Στις πλατείες των αγανακτισμένων.

Παρά το γεγονός ότι η θεολογική ομάδα, που όπως η ίδια δηλώνει στα κινηματικά της δελτία «τα μέλη του νοιώθουν σαν οικογένεια» ή ότι «το κίνημα είναι το καταφύγιο της συνείδησης κάθε αγωνιστή» και που το Σεπτέμβριο 2011 προσπάθησε να φτιάξει την κινηματική νεολαία κατά τα πρότυπα των κομμάτων, κατά την περίοδο των πλατειών του καλοκαιριού 2011 είχε εγκατασταθεί στο κάτω μέρος της πλατείας Συντάγματος. Όμως, οι πολιτικές της πρακτικές αντιστοιχούν στο πάνω μέρος της.

Αντικαθιστώντας τη γαλανόλευκη με τις διαδεδομένες κίτρινες σημαίες του ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ με τα ψαράκια, σήμα που έγινε γνωστό από τη πλατιά δράση μας, εκείνο που έμεινε στο νέο κόμμα (εκτός από τον τίτλο και τα σηματάκια), είναι ό,τι το κίνημα είχε απορρίψει. Ασφαλώς ο χαρακτήρας των πρωταγωνιστών δεν είναι ένας αμελητέος παράγοντας. Όμως στα προσωπικά χαρακτηριστικά βρίσκουν έκφραση οι ανάγκες κοινωνικών τάξεων και όχι αφηρημένα ιδεογραφήματα. Το μίσος τους ενάντια στο κεφάλαιο και ο φόβος απέναντι στα κόμματα της αριστεράς είναι ο κλασσικός φόβος των μικροαστών ιδεολόγων. Όμως αυτή τη στιγμή, η ταξική πόλωση, σπρώχνει τους πρωταγωνιστές να υπερασπιστούν τις πολιτικές τους απόψεις με τα εξώδικα της αστικής δημοκρατίας συγχωνευμένα με την ωμή βία, ρίχνοντάς τους στην αγκαλιά του κεφαλαίου.

Οι πρωταγωνιστές του νέου κόμματος, υποκύπτοντας στην πίεση της μικροαστικής γνώμης και των ΜΜΕ (στα κόμματα σκατά), έφτιαξαν ένα νέο καθαρούτσικο κόμμα, κατέφυγαν στην προστασία της αστικής κοινοβουλευτικής διαδικασίας για να προστατέψουν τον εαυτό τους, καθώς η κάθοδος στις εκλογές αποτελεί το μόνο δρόμο αυτοπροστασίας τους εξαιτίας της πολιτικής τους απομόνωσης από το ίδιο το κίνημα στο οποίο όντως συνέβαλλαν αλλά στην πιο κρίσιμη στιγμή εγκατέλειψαν και το κίνημα και τις αρχές του στρίβοντας προς τα δεξιά. 

Επειδή τα πράγματα είναι έτσι και όχι αλλιώς, παρά τις διαψεύσεις και τα ιντερνετικά κόλπα, η ανιδιοτέλεια των δεξιών κινηματικών να υπερασπιστούν το ίδιο κίνημα, έχει πάει ήδη περίπατο. 

Παρά τις υπαρκτές διαφωνίες μας με τα μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής ΒΑ Αττικής και τον ΣΥΡΙΖΑ για τις μεθόδους πάλης μέσα στα κινήματα, τις οποίες παλεύουμε πολιτικά, οι τραμπούκοι δεν χωράνε σε καμιά περίπτωση μέσα στο κίνημα. 

Γι αυτό πρέπει «αμεσοδημοκρατικά», να αποκλειστούν από όλες τις κινηματικές διαδικασίες και την επαφή τους με το εργατικό κίνημα.

3/6/2012

Γιάννης Χατζηγιάννης

Μέλος της Ανοικτής Συνέλευσης Μαγνησίας

& μέλος του ΕΕΚ

Πηγή:http://www.eek.gr/

 

Νέα χαράτσια απαιτεί η ΔΕΗ!

ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ ΝΕΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΜΕΣΩ ΑΥΞΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΓΓΥΗΣΗΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΑΡΟΧΕΣ


Με επιστολή του στη ΡΑΕ (ρυθμιστική αρχή ενέργειας) ο διορισμένος  πρόεδρος του πολιτικού συστήματος που κατέρρευσε στη δημόσια  εταιρία ηλεκτρισμού (ΔΕΗ) Α. Ζερβός, στο πλαίσιο της «διαβούλευσης» για το νέο κώδικα προμήθειας στην αγορά ηλεκτρισμού προτείνει να εγκριθεί μια τεράστια αύξηση της εγγύησης που προβλέπεται για κάθε παροχή, τόσο για τις νέες όσο και για τις παλαιές συνδέσεις, ιδιαίτερα στην περίπτωση που οι καταναλωτές  ρεύματος έχουν αρνηθεί να πληρώσουν το χαράτσι!!!


Όταν διαπιστώνεται απόκλιση (προς τα πάνω) μεταξύ της κατανάλωσης του πελάτη και του ποσού που είχε καθοριστεί, όταν έγινε η παροχή και ορίστηκε η εγγύηση. Είναι προφανές ότι και μόνο οι τεράστιες αυξήσεις που έχουν επιβληθεί τα τελευταία χρόνια έχουν ανατρέψει αυτή την αναλογία. Η διοίκηση της ΔΕΗ επιδιώκει λοιπόν να εισπράξει χρήμα χωρίς καμία παροχή υπηρεσίας στην ουσία. Ειδικά αναφέρεται στην επιστολή, (δώστε προσοχή είναι τροχιοδεικτική βολή και πρέπει να αντιδράσουμε άμεσα) ότι κάθε φορά που θα αναπροσαρμόζεται η τιμή του ρεύματος θα αυξάνεται και η εγγύηση!!!

Παράδειγμα στην οικιακή κατανάλωση: Μέχρι σήμερα ο καθορισμός της εγγύσης γίνεται με το πολλαπλασιασμό των τετραγωνικών επί 0,56 ευρώ. Ένα μέσο διαμέρισμα 90 τ.μ σήμερα έχει καταθέσει εγγύηση 50 ευρώ. Με τις νέες προτάσεις Ζερβού. Μια μέση κατανάλωση με όλες τις αυξήσεις των τελευταίων χρόνων είναι υπερδιπλάσια. Υπολογίστε τη διαφορά…

 Μαζί όμως με τα νέα εκβιαστικά εισπρακτικά μέτρα (χαράτσια) που σχεδιάζουν, ακολουθούν και τα αμιγώς τρομοκρατικά: 

Για τους πελάτες που λόγω οικονομικής αδυναμίας αδυνατούν να πληρώσουν το λογαριασμό θα προβλέπεται μετά την επανασύνδεση διπλάσια ή τριπλάσια κ.ο.κ. αύξηση της εγγύησης. Ερμηνεύοντας τις προθέσεις και με βάση την μέχρι σήμερα πολιτική της ΔΕΗ με το χαράτσι (ΕΕΤΗΔΕ) που έχει παραφουσκώσει τους λογαριασμούς επί το 10/πλάσιο κατά μέσο όρο, η αναπροσαρμογή της εγγύησης στις παροχές που έχουν διακοπεί ή ευελπιστεί ο κ. Ζερβός και το πολιτικό προσωπικό του μαύρου μετώπου να διακοπούν στο μέλλον, η νέα εγγύηση θα απαιτεί περισσότερο από το ετήσιο εισόδημα του καταναλωτή.

 Την προηγούμενη περίοδο αυτές οι πολιτικές έσπασαν κυριολεκτικά τα μούτρα τους μπροστά στην οργανωμένη αντίδραση του λαϊκού κινήματος και των εκατοντάδων επιτροπών αγώνα και αλληλεγγύης που αναπτύχτηκαν σε όλη την Ελλάδα. Στις εκλογές της 6ης Μάη καταβαραθρώθηκαν τα κόμματα του μαύρου μετώπου. Μπορούν να εφαρμοστούν αντίστοιχες απαιτήσεις; Το μήνυμα του λαϊκού ξεσηκωμού τους λέει κάτι; Ας τολμήσουν… 
 

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΠΗΛΕΙΑΣ

 
Ποιο είναι το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ

Το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ είναι κίνημα αντίστασης, αλληλεγγύης  και ανατροπής των σχεδιασμών που αποβλέπουν στην  κοινωνική μας ισοπέδωση, με αγώνες που δίνουν καθημερινά εκατοντάδες ανεξάρτητες συλλογικότητες, λαϊκές συνελεύσεις, σωματεία βάσης, εργατικά σχήματα, επιτροπές αγώνα, πρωτοβουλίες. Δεν έχει ιδιοκτήτες, αποκλειστικότητα αντιπροσώπευσης, κεντρική οργάνωση ή ένα μοναδικό φορέα εκπροσώπησής του. Ανήκει σε όλες τις συλλογικότητες  που αναπτύσσουν δράσεις είτε ενάντια στα χαράτσια, είτε ενάντια στα διόδια, είτε ενάντια στην κάθε είδους και μορφής εμπορευματοποίηση των δημόσιων κοινωνικών αγαθών-υπηρεσιών και αναφέρουν ή αναφέρονται ή έχουν συστατικό του τίτλου τους τον επιθετικό προσδιορισμό ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ.

Καμία οργάνωση ή συλλογικότητα δεν εκπροσωπεί  αποκλειστικά ή ακόμη περισσότερο δεν έχει καμία ιδιοκτησία στην «πατρότητα» της ιδέας ή την εκπροσώπησή της. Η μονοπώληση από οποιονδήποτε της κινηματικής πραγματικότητας όσων εκφράστηκαν, εκφράζονται και παλεύουν σε αυτή την κατεύθυνση είναι απαράδεκτη και καταδικαστέα.



 ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ το κίνημα στις εκλογές;

Το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ αποτελεί κατάκτηση των αγωνιζόμενων από τα κάτω με διαφορετικές συλλογικότητες και επιτροπές και  πέραν της οριζόντιας επικοινωνίας και του επιμέρους συντονισμού σε δράσεις, δεν έχει ενιαία δομή, οργάνωση και συνολικό πρόγραμμα. Συνενώνει ανθρώπους με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες που συναντούνται στην άρνηση αυτής της πολιτικής, και στον αγώνα αντίστασης στις αντεργατικές, αντιλαϊκές, αντικοινωνικές πολιτικές που επιβάλλουν οι κυβερνήσεις και οι πλουτοκράτες.  Είναι το αποτέλεσμα της άρνησης μιας ολόκληρης κοινωνίας να αποδεχτεί την ισοπέδωσή της.

Η αυθαίρετη απόφαση μιας συλλογικότητας (http://epitropesdiodiastop.blogspot.com/ ή  oxidiodia.gr ή ) να ανακοινώσει κάθοδο στις εκλογές με τον τίτλο «ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ»,  δηλώνοντας ότι το εκπροσωπεί όχι μόνο μας βρίσκει κατηγορηματικά αντίθετους, αλλά την καταδικάζουμε ως μια απόπειρα καπηλείας και εκμετάλλευσης  των κοινών αγώνων ανυπακοής στα μέτρα κυβέρνησης και τρόικας που έδωσαν και δίνουν όλες οι μαχόμενες συλλογικότητες για να ανατραπεί αυτή η πολιτική και όσοι την υπηρετούν και τη στηρίζουν.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ – Επιτροπές αγώνα http://denplirono.wordpress.com/

ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ- ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ – ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ, Επιτροπή σωματείων, κινήσεων, συνελεύσεων http://epitropi3den.blogspot.com

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΒΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΟΧΙ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ http://diodiastop.blogspot.com

ΑΛ.ΑΝΥ.Α – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΑΝΑΤΡΟΠΗ “ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ” http://oianentaxtoi.blogspot.com/




Πηγή:http://denplirono.wordpress.com/
 

Δεν υπάρχει πάτος για τους κυβερνητικούς εργατοπατέρες!

Η επίσκεψη του προέδρου της ΓΣΕΕ στην γερμανίδα καγκελάριο Μέρκελ προκειμένου να «διαμαρτυρηθεί» για το πετσόκομμα μισθών/μεροκάματων στην Ελλάδα αποδεικνύει του τίτλου μας το αληθές. Δεν υπάρχει πάτος για τον εργοδοτικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ. Δεν πρόκειται για την απόλυτη ξεφτίλα ή άλλα αντίστοιχα περί «εθνικής ντροπής» από την κίνηση Παναγόπουλου όπως γράφτηκε σε αρκετά μέσα. Είναι η ατράνταχτη απόδειξη της  υπαγωγής των εργατοπατέρων στη στρατιά του πολιτικού προσωπικού που υπηρετεί το μαύρο μέτωπο ενάντια στην εργατική τάξη. Οι εργαζόμενοι έχουν ένα μόνο δρόμο: Να οργανώσουν από τα κάτω το δικό τους  μαχητικό συνδικαλιστικό κίνημα  και να προχωρήσουν σε πανεργατική απεργία διαρκείας μέχρι την ανατροπή όλων των σχεδιασμών που αποβλέπουν στην απόλυτη ισοπέδωση και υποδούλωση της εργατικής τάξης στο κεφάλαιο, διαφορετικά θα επιστρέψουμε στον 19ο αιώνα.

Πηγή:http://denplirono.wordpress.com/