RSS

Category Archives: ΕΟΖ

Μια "θυγατρική" που την έλεγαν Ελλάδα


 

Αναδημοσίευση από http://denplirono.wordpress.com

 

Του Τάσου Τσακίρογλου

Υπάρχουν φορές που ο κυνισμός είναι προτιμότερος από την υποκρισία, ωστόσο δεν παύει να σοκάρει όταν αφορά τις μύχιες επιθυμίες είτε μεμονωμένων προσώπων είτε οργανωμένων ομάδων.

Όπως για παράδειγμα η κυνική ομολογία του Προέδρου των Γερμανών Βιομηχάνων, ο οποίος δήλωσε με απόλυτη φυσικότητα ότι ολόκληρη η Ελλάδα θα έπρεπε να κηρυχτεί «ειδική αποκλειστική ζώνη» με Ευρωπαίους επιτηρητές.
Θα μου πείτε ότι και σήμερα, με την παρουσία στη χώρα μας της τρόικας, της task force του κ. Ράιχενμπαχ, αλλά και του κ. Φούχτελ που αλωνίζει και προσφέρει ανιδιοτελώς την «τεχνογνωσία και τη βοήθειά του», δεν διαφέρουμε και πολύ από την κατάσταση αυτή.

 Όμως η δήλωση του κ. Χανς Πέτερ Κάιτελ σίγουρα βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά. Τι ακριβώς είπε; ««Όλες οι συζητήσεις περί εξόδου της Ελλάδας δεν οδηγούν πουθενά…ως επιχειρηματίας, δεν θα άφηνα τη θυγατρική εταιρεία μου που είναι σε πολύ κακή κατάσταση να καταρρεύσει, αλλά θα την εξυγίαινα».

Έχουμε ακούσει κατά καιρούς για χώρες «εξαρτημένες», χώρες «παρίες», μέχρι και για χώρες «μπανανίες», αλλά για χώρες-θυγατρικές ποτέ. Ίσως θα έπρεπε να δημιουργηθούν λοιπόν και χώρες με εξωτικά ονόματα όπως αυτά που υιοθέτησαν πριν από λίγα χρόνια κάποιες ΠΑΕ στο ποδόσφαιρο, όπως για παράδειγμα η SCODA Ξάνθη. Ίσως να φτιαχνόταν μια χώρα με σπόνσορα τους Γερμανούς Βιομήχανους. Για σκεφτείτε το:  «Bundesverband der Deutschen Industrie – Ελλάδα».

«Η χώρα δεν θα πρέπει μεν να εκχωρήσει κυριαρχία, αλλά θα έπρεπε να δώσει σε όσους την στηρίζουν από την Ε.Ε την ευκαιρία να συνδιαμορφώνουν επί τόπου τις μεταρρυθμίσεις» ανέφερε επιπλέον, σημειώνοντας πως «μπορεί κανείς να εξετάσει και το ενδεχόμενο εμπράγματων εγγυήσεων». Δηλαδή; Δηλαδή να υποθηκεύσει ό,τι έχει και δεν έχει και οι επικυρίαρχοι να μπορούν να παίρνουν χωρίς πολλά πολλά τις αποφάσεις που τους βολεύουν.

Η κομψή έννοια της «ειδικής οικονομικής ζώνης» είναι πρακτικά ο παράδεισος του εργοδότη και η κόλαση του εργαζόμενου, αφού  συνεπάγεται την έλλειψη κάθε προστασίας για τον δεύτερο και σχεδόν πλήρη ασυδοσία για τον πρώτο.

Μια νέα εκδοχή του Arbeit Macht Frei (του ναζιστικού «Η εργασία απελευθερώνει»); Ποιος ξέρει τι μπορεί να σκέφτονται οι φονταμενταλιστές της «ελεύθερης αγοράς» και του «ανταγωνισμού».

«Η χώρα», καταλήγει στη συνέντευξή του στο Spiegel ο κ. Κάιτελ, «πρέπει να μπει σε έναν “θάλαμο οξυγόνου” ώστε να αναρρώσει μακροπρόθεσμα», τονίζοντας πως «για να γίνει αυτό, οι Έλληνες χρειάζονται χρόνο, όχι μήνες αλλά χρόνια».

Έχει σημειολογικό ενδιαφέρον πως οι κατά καιρούς «σωτήρες» των χωρών έχουν μια υποσυνείδητη προτίμηση στο ρόλο του γιατρού και βλέπουν τους πολίτες ως «ασθενείς» που θέλουν «εγχείρηση», χρειάζονται «οξυγόνο» ή «γύψο», προκειμένου να «εξυγιανθούν».

Δυστυχώς οι εξελίξεις των τελευταίων χρόνων και η αφροσύνη πολλών ευρωπαϊκών ηγεσιών αναβίωσαν ένα είδος οικονομικού εθνικισμού που αντιμετωπίζει χώρες ολόκληρες ως δυνητικό γκέτο «εθελοντικής εργασίας».

Τώρα πλέον, όπως λέει και ο ποιητής, «για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή».

 

ΕΟΖ: Ζώνες οικονομικής υπερεκμετάλλευσης

Της Κατερίνας Σταυρούλα

“Αν συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάναμε, θα είναι δύσκολο (σ.σ.για την Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ). Δεν θα έχουμε καμία ανάπτυξη στην Ελλάδα απλά επιβάλλοντας περικοπές. Αυτό που θα προτιμούσα είναι μια Ειδική Οικονομική Ζώνη στην Ελλάδα”. Και με αυτή την απάντησή του στη συνέντευξη που έδωσε στο γερμανικό περιοδικό Spiegel, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ευρωβουλευτής των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών και επικεφαλής των Σοσιαλιστών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Μάρτιν Σούλτς, συνόψισε τον οικονομικό ζυγό στον οποίο προτείνει να βρίσκονται οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα της κρίσης.

Φτάνει λοιπόν η στιγμή που το τρομοκρατικό δίλημμα “ευρώ ή χάος” που αναπαράγεται τα τελευταία χρόνια από στόματα των κυβερνώντων και των διαμορφωτών της κοινής γνώμης, αλλάζει μορφή. Για να αποφύγετε το χάος, αποκαλύπτουν αργά μα σταθερά πλέον οι οικονομικοί διαχειριστές της Ευρώπης του κεφαλαίου, θα πρέπει να παραδώσετε, στο όνομα της επιβίωσης, κάθε αξίωση ανθρώπινης ζωής στην εργασιακή σας καθημερινότητα. Το ιδεολόγημα που ήθελε τους εργαζόμενους στην Ελλάδα να “ζουν πέρα από τις δυνατότητές τους”, αποκαλύπτει επιτέλους το πραγματικό του πρόσωπο. Οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα μαζί με τα εισοδήματά τους, θα πρέπει τώρα να παραδώσουν και τα τελευταία από τα δικαιώματα που το εργατικό κίνημα έχει κατακτήσει.

Ο Μ. Σουλτς συνέχισε περιγράφοντας την αρχή του νέου τοπίου που σχεδιάζεται τόσο για την Ελλάδα, όσο και συνολικότερα για τις χώρες του Νότου της Ευρώπης. Αποκαλύπτοντας ότι οι συζητήσεις μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της Ε.Ε. για τη δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών στην Ελλάδα είναι προχωρημένες δήλωσε ότι “οι Έλληνες πολιτικοί θα πρέπει να δεχτούν να φτιαχτεί ένας φορέας για την ανάπτυξη από κοινού με Ευρωπαίους πολιτικούς που θα σχεδιάσει, θα επιτηρήσει τα αναπτυξιακά προγράμματα για την χώρα και την χρηματοδότησή τους”, σημειώνοντας πως θα πρέπει το ελληνικό κράτος να δεχτεί τον ενεργητικό ρόλο των Ευρωπαίων αξιωματούχων στην ελληνική επικράτεια. “ Το ελληνικό κράτος θα πρέπει να δεχτεί να εφαρμόζουν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι μεταρρυθμίσεις επί ελληνικού εδάφους, ωστόσο αυτό δεν θα είναι καμία εχθρική δύναμη κατοχής αλλά ένα εργαλείο βοήθειας”.

Σε απόλυτη σύμπνοια με τον Μ. Σουλτς και ο υπουργός οικονομικών της Γερμανίας, Φίλιπ Ρέσλερ, σε συνέντευξή του στη Welt της προηγούμενης Κυριακής. Συμπληρώνοντας μάλιστα πως οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες λειτούργησαν πολύ καλά στην Πολωνία. Ξεχνώντας βέβαια να αναφέρει πως ο κατώτερος μισθός στην Πολωνία είναι 349 ευρώ.

Οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες δεν είναι νέα ανακάλυψη ούτε αποτελούν νέο οικονομικό παράδειγμα. Έχουν πίσω τους ιστορία εφαρμογής δεκαετιών σε πολλές χώρες, υπό το πρόσχημα της “αναγκαίας” οικονομικής ανάπτυξης που θα σώσει από την ανέχεια ταλαιπωρημένους πληθυσμούς. Την πρώτη τους εμφάνιση έκαναν κατά κάποιο τρόπο την δεκαετία του ’30 και την εποχή της μεγάλης ύφεσης στην Ισπανία, όπου εξαγγέλθηκε η δημιουργία περιοχών με ειδικά εμπορικά προνόμια. Το πείραμα δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, γιατί βρέθηκε στο δρόμο του ο Ισπανικός Εμφύλιος, αλλά η ιδέα παρέμεινε και άρχισε να βρίσκει τις πρώτες εφαρμογές μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Με τον όρο Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ) ορίζονται οριοθετημένες, από τη νομοθετική εξουσία κάθε χώρας, περιοχές όπου δημιουργούνται εξαιρετικές συνθήκες για τις επενδύσεις. Επενδύσεις που σύμφωνα με τη διεθνή εμπειρία προέρχονται κατά κύριο λόγο από το διεθνές αλλά και σε περιπτώσεις το εγχώριο, κεφάλαιο. Οι ΕΟΖ έχουν τη δυνατότητα να εμφανίζουν ανάλογα χαρακτηριστικά ώστε να δημιουργείται ευνοϊκό οικονομικό περιβάλλον για διαφορετικούς τύπους επενδύσεων. Έτσι νομοθετείται η δυνατότητα δημιουργίας ζωνών ελεύθερου εμπορίου, ειδικών ζωνών οικονομικών αποθηκών εμπορευμάτων, “ελεύθερων λιμανιών”, ζωνών προώθησης εξαγωγών κοκ. Οι ΕΟΖ χαρακτηρίζονται στο σύνολό τους από το διαφορετικό φορολογικό, εργασιακό και διοικητικό καθεστώς σε σχέση με την υπόλοιπη επικράτεια της χώρας. Αυτό μπορεί και συνήθως περιλαμβάνει, ανάμεσα στα άλλα, σκανδαλωδώς χαμηλή εταιρική φορολογία, επιδοτήσεις επενδυτικών εγχειρημάτων, ειδικά τελωνειακά καθεστώτα, περιορισμό ή κατάργηση των επιβαρύνσεων των εργοδοτών, χαλάρωση των κανονισμών ασφάλειας στο χώρο εργασίας, αποδυνάμωση των περιβαλλοντικών κανονισμών, απαγόρευση του συνδικαλισμού αλλά και κατάργηση κάθε είδους συλλογικών διαπραγματεύσεων, περαιτέρω μείωση του μισθού των εργαζομένων και απορρύθμιση της εργασίας.

Παρά το γεγονός ότι οι ΕΟΖ δεν αποτελούν πρόσφατη καινοτομία έχει παρατηρηθεί μία αύξησή τους τις τελευταίες τρεις δεκαετίες και μια ιδιαίτερα απότομη αιχμή σε αυτή την αυξητική πορεία από τα τέλη της δεκαετίας του ’90. Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Εργασίας, υπήρξε μια σταθερή αύξηση από το 1975, με 79 ΕΟΖ σε 25 χώρες, μέχρι το 1997, με 845 ΕΟΖ σε 93 χώρες, και μια αλματώδης αύξηση όταν το 2002 αναφέρθηκαν 3000 ΕΟΖ σε 116 χώρες. Σήμερα υπολογίζεται πως υπάρχουν 3500 ΕΟΖ στον πλανήτη.

Ο “μύθος” των ΕΟΖ έχει συνδεθεί με διάφορους βαθμούς επιτυχίας σε όλο τον κόσμο για την προσέλκυση επενδύσεων. Έχουν προσελκύσει επενδύσεις – μεγάλο μέρος τους από τις ΗΠΑ – σε χώρες όπως η Ταϊβάν, τη Μαλαισία, τη Νότια Κορέα και το Μεξικό, αλλά σε άλλες περιπτώσεις χωρών, όπως η Κένυα έχουν συσταθεί ΕΟΖ με μεγάλο κόστος που τώρα βρίσκονται ως επί το πλείστον σε αχρηστία. Τις επενδύσεις, τις προσελκύουν βραχυπρόθεσμα και συνήθως οι επενδυτές μετακινούνται μετά από μερικά χρόνια για τον επόμενο χαμηλού κόστους επενδυτικό προορισμό. Αυτό συνέβη με τις ζώνες στο Μεξικό και τις “μακιλαδόρας”, ζώνες οι οποίες κατάφεραν να προσελκύσουν τεράστιες επενδύσεις και απασχόληση παρέχοντας κάποιας μορφής εργασία, αν και απολύτως ελαστικοποιημένη στον υπερεκμεταλλευόμενο πληθυσμό, αλλά σύντομα το έμπειρο και πάντα άπληστο πολυεθνικό κεφαλαίο άνοιξε τα φτερά του με προορισμό ακόμα φθηνότερες και εργασιακά πιο αποσταθεροποιημένες περιοχές ΕΟΖ, σε χώρες όπως η Κίνα .

Χαρακτηριστικό παράδειγμα χώρας που ουσιαστικά οφείλει την “ανάπτυξη” στο γεγονός ότι οι κυβερνήσεις της έχουν δώσει “γη και ύδωρ” στις πολυεθνικές επιχειρήσεις μέσω των ΕΟΖ , η Ινδία. Αλλά και παράδειγμα προς μίμηση για το πολυεθνικό κεφάλαιο “εύρυθμης λειτουργίας” τέτοιων ζωνών. Χαρακτηριστικά στα οποία οφείλεται η εξάπλωσή τους στη χώρα; Ανάμεσα στα μεγαλύτερα κίνητρα είναι σαρωτικές φοροαπαλλαγές, όπως οι 15ετείς φοροαπαλλαγές σε μονάδες (100% φορολογική απαλλαγή για τα πρώτα 5 έτη, 50% για τα επόμενα 5 χρόνια, και το 50% των κερδών από τις εξαγωγές που αναλογούν για τα επόμενα 5 χρόνια) και 100 % απαλλαγή από το φόρο εισοδήματος για τους επενδυτές για οποιαδήποτε 10 χρόνια αυτοί επιλέξουν μέσα στα πρώτα 15 χρόνια της λειτουργίας των επιχειρήσεών τους. Τόσο επενδυτές όσο και οι επενδυτικές μονάδες που αναπτύσσονται απολαμβάνουν απαλλαγή από δασμούς, ειδικούς φόρους κατανάλωσης, φόρους υπηρεσιών, φόρο επί των συναλλαγών τίτλων, και κεντρικού φόρου επί των πωλήσεων. Άλλα φορολογικά κίνητρα περιλαμβάνουν τη δυνατότητα ξένων επενδύσεων να ελέγχουν το 100% μιας επιχείρησης,παρακάμπτοντας δηλαδή την υποχρέωση εθνικής συμμετοχής, δυνατότητα να διατηρήσει το 100% των εισπράξεων ξένου συναλλάγματος, απαλλαγές από εισαγωγικούς δασμούς και βιομηχανικές άδειες, διατάξεις για τον επαναπατρισμό των κερδών χωρίς καμία απαίτηση μερίσματος εξισορρόπησης, καθώς και τις εγκαταστάσεις για τη δημιουργία υπεράκτιων τραπεζικών μονάδων σε ένα διεθνές χρηματοδοτήσει το κέντρο. Επιπρόσθετα αγαθά που μετακινούνται εντός και εκτός, μεταξύ των περιοχών της Ινδίας εκτός ΕΟΖ και της ΕΟΖ, θεωρούνται εξαγωγές και εισαγωγές αντίστοιχα. Έτσι οι ΕΟΖ αποδεικνύονται κερδοφόρες για τις επιχειρήσεις , απομυζώντας τον πλούτο της χώρας, χωρίς ουσιαστικά να ανταποδίδουν παρά ελάχιστα δημόσια κέρδη.

Όμως ακόμη πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του συστήματος είναι η ελευθερία που παρέχονται στους ενδιαφερόμενους επενδυτές όσον αφορά τους εργασιακούς νόμους. Η εργασιακή “ευελιξία” υπήρξε μία από τα πρώτες και πιο ανοιχτά παραδεκτές απαιτήσεις που οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν από το κράτος σε χώρες σε όλο τον πλανήτη. Στην περίπτωση της Ινδίας ήταν σχεδόν αδύνατο να ανακληθούν τελείως οι προστατευτικοί για την εργασία νόμοι σε εθνικό επίπεδο, λόγω και της σχετικής ισχύς των συνδικάτων σε σύγκριση με πολλές άλλες καπιταλιστικές και υπό ανάπτυξη χώρες. Αυτός ήταν και ο λόγος που ήταν αναγκαίες ξεχωριστές οικονομικές ζώνες ώστε να υπάρξει εκεί η επιθυμητή αποσταθεροποίηση της εργασίας που απαιτούσαν τα επενδυτικά κεφάλαια. Ορισμένα από τα μέτρα που πάρθηκαν χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν περαιτέρω εκμετάλλευση του εργατικού δυναμικού είτε μέσω συμβάσεων ή περιστασιακής απασχόλησης, όπου οι πληρωμές γίνονται σε ημερήσια βάση  με απλήρωτη υπερωριακή εργασία και απελευθέρωση των απολύσεων. Ο άλλος πολύ σημαντικός παράγοντας για την απορρύθμιση της εργασίας είναι οι προσπάθειες που καταβάλλονται για την “πρόληψη του συνδικαλισμού”, με νομοθετικές ρυθμίσεις που οποία ουσιαστικά απαγορεύουν στις ΕΟΖ τις απεργίες και πολλές άλλες μορφές συλλογικών διαπραγματεύσεων, για μέτρα που λαμβάνονται εναντίον εργαζομένων.

Οι εργοστασιακές μονάδες εξαιρούνται επίσης από τη νομοθεσία που ελέγχει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και οι επενδυτές είναι ελεύθεροι να ακολουθήσουν δικά τους μέτρα περιβαλλοντικής ρύθμισης. Οι ενδιαφερόμενοι έχουν δικαίωμα σε δωρεάν ή υψηλά επιδοτούμενη πρόσβαση σε νερό και ηλεκτρικό ρεύμα. Άλλα έργα υποδομής, όπως δρόμοι εντός της ζώνης, γίνονται επίσης με συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα.

Το ίδιο σκηνικό συναντά κανείς και στις ΕΟΖ του κίτρινου οικονομικού γίγαντα, της Κίνας. Το γεγονός ότι παρουσιάζονται σαν ένα επιτυχημένο οικονομικό πείραμα απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Το αντίθετο, η οικονομική ανάπτυξη χρησιμοποιώντας τις ΕΟΖ είχε ως αποτέλεσμα την τεράστια απώλεια καλλιεργήσιμης γης σε μια αμιγώς αγροτική κοινωνία, την εμφάνιση ανισοτήτων στην ανάπτυξη, την αχαλίνωτη κερδοσκοπία στην αγορά ακινήτων, την παρουσία εργασιακής βίας και κακοποίησης, την αύξηση της εγκληματικότητας, συμπεριλαμβανομένου και του λαθρεμπορίου, την αύξηση της παιδικής εργασίας, την ανάπτυξη εμπορίου λευκής σαρκός ενώ ταυτόχρονα κόστισε τόσο σε περιβαλλοντικούς πόρους ενώ έφερε μαζί περιβαλλοντική καταστροφή. Σύμφωνα με το μοντέλο της ανάπτυξης της “σοσιαλιστικής αγοράς”, μεταξύ του 1996 και του 2005 περισσότερο από το 21% της καλλιεργήσιμης γης της χώρας άλλαξε χαρακτηρισμό χρήσης και μετατράπηκε σε ΕΟΖ, αυτοκινητόδρομους και βιομηχανίες με αποτέλεσμα 20 εκατομμύρια αγρότες να χάσουν τα προς το ζην. Μόνο στην ΕΟΖ της Σενζέν, που παρουσιάζεται ως η κορυφαία στη χώρα, υπολογίζεται πως εργάζονται 500.000 παιδιά. Εταιρίες έχουν χρεοκοπήσει αφήνοντας χιλιάδες απλήρωτους, οι μισθοί δεν πλησιάζουν καν τον κατώτερο, ο συνδικαλισμός δεν επιτρέπεται, οι υπερωρίες δεν πληρώνονται και τείχη και φυσικά εμπόδια ανεγείρονται ώστε να αποφευχθεί η επικοινωνία μεταξύ των εργαζομένων. Λόγω της εκτεταμένης περιβαλλοντικής καταστροφής η Σενζέν έχει χαρακτηριστεί ως “σημείο παγκόσμιας οικολογικής καταστροφής” από το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών , ενώ ακόμα και η Παγκόσμια Τράπεζα παραδέχεται πως 300.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο στην επαρχία αυτή λόγω της έκτασης της οικολογικής καταστροφής.

 Με τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Η Ευρωπαϊκή Ένωση των προσχημάτων, κλείνοντας τα μάτια στις επιπτώσεις τέτοιων συνθηκών εκμετάλλευσης της εργασίας στην πραγματική ζωή, τυπικά απαγορεύει τη λειτουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών για λόγους “αθέμιτου ανταγωνισμού”. Αυτό παρά το γεγονός ότι ΕΟΖ έχει ήδη δημιουργηθεί και λειτουργεί στην Πολωνία μετά την πτώση του καθεστώτος του λεγόμενου “υπαρκτού σοσιαλισμού”. Είναι ενδεικτικό πως οι κανόνες πριν την κρίση ήθελαν την Πολωνία με την είσοδό της στην ΕΕ να υπογράφει χρονοδιάγραμμα κατάργησης της ΕΟΖ μέχρι το 2018. Όμως οι κανόνες της ΕΕ ρυθμίζονται από την αγορά, αλλάζουν ώστε να την εξυπηρετήσουν και δεν αποτελεί πλέον είδηση πως οι συζητήσεις για τη δυνατότητα δημιουργίας ΕΟΖ στην Ελλάδα προχωρούν.

Ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2011 ο γερμανός υφυπουργός οικονομικών Στέφεν Κάπφερερ δήλωνε πως “η Γερμανία έχει ξεκινήσει επενδυτική επίθεση στην Ελλάδα”, θέτοντας ήδη στην κορυφή της ατζέντας τη δημιουργία ΕΟΖ. Με στόχο να εξυπηρετήσει την εντολοδόχο αστική τάξη της χώρας του ο Κάπφερερ δήλωνε τότε μετά από συνάντηση με τον Μ. Χρυσοχοΐδη, τότε υπουργό Ανάπτυξης, πως “μέσω αυτών των οικονομικών ζωνών, υπάρχει η πρόθεση να δημιουργήσουμε ένα φιλικό περιβάλλον με ευνοϊκές συνθήκες για επενδύσεις, ώστε οι επιχειρήσεις να μπορούν ευκολότερα να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους”.

Στον χρόνο που μεσολάβησε, με τη χώρα να συνεχίζει σε πορεία ύφεσης, την ανεργία να καλπάζει και τους μισθούς να περικόπτονται για άλλη μια φορά από την κυβέρνηση Σαμαρά, πέρασε απαρατήρητο το γεγονός ότι ήδη συζητήσεις για τη δημιουργία ΕΟΖ αναπτύσσονται τόσο στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, όσο και στην Πελοπόννησο, ενώ τελευταία συζήτηση πραγματοποιήθηκε στο Περιφερειακό Συμβούλιο Νοτίου Αιγαίου με θέμα επιχειρησιακό σχέδιο που περιλαμβάνει τη δημιουργία ΕΟΖ αρχικά στη Ρόδο και τη Σύρο. Και βέβαια σχέδια σαν κι αυτά δεν θα μπορούσαν παρά να έχουν και τους κατάλληλους υποστηρικτές. Από τον Π. Τατούλη μέχρι τον Ν. Παπανδρέου, κορυφαία πρόσωπα της πολιτικής ζωής δεν έχουν παραλείψει να δηλώσουν την στήριξή τους στα μεγαλόπνοα επενδυτικά σχέδια. Αλλά και ο υπουργός ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης, δεν παραλείπει από τον Ιούλιο να τονίζει πως πρέπει να “καμφθούν οι αντιρρήσεις της ΕΕ” ώστε “να μας δοθεί η δυνατότητα να προσελκύσουμε επενδύσεις, σεβόμενοι το εργασιακό καθεστώς, αλλά με άλλα επιμέρους κίνητρα”.

Κι ενώ η συζήτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχουν ουσιαστικά ξεκινήσει, το εγχώριο κεφάλαιο διαγκωνίζεται για να προλάβει να βρει μια θέση στον “ήλιο” των επενδυτικών παραδείσων που τόσο καιρό μεθοδικά προωθούν οι πολυεθνικοί ανταγωνιστές του.

Καθόλου τυχαία εδώ και τέσσερις μήνες και μεταξύ εκλογικών αναμετρήσεων, ο Spiegel φιλοξενούσε σχέδιο έξι σημείων του Βερολίνου που προβλέπει την εγκαθίδρυση ΕΟΖ στις χώρες τις περιφέρειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης που πλήττονται από την κρίση. Παρά το γεγονός ότι τότε η γερμανική κυβέρνηση αρνούνταν να επιβεβαιώσει τα δημοσιεύματα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφεν Σέιμπερτ παραδεχόταν τον Ιούνιο σε συνέντευξη τύπου πως το μέλλον της Ελλάδας απαιτεί “ευρεία σκέψη”. Τον Αύγουστο ο Γερμανός υπουργός οικονομικών Φίλιπ Ρέσλερ ξεπέρασε τους “ενδοιασμούς” του και πρότεινε στην ελληνική κυβέρνηση να φέρει το θέμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Και δεν άργησε να φτάσει ο Σεπτέμβρης όταν τα αποτελέσματα της προωθούμενης γερμανικής οικονομικής πολιτικής ανακοινώνονται εν χορώ από Γερμανούς Σοσιαλιστές και Χριστιανοδημοκράτες με το βλέμμα στραμμένο στις επενδύσεις: το μέλλον βρίσκεται στις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες.

Το καθεστώς που η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ προωθεί σαν σκαλοπάτι για την επιστροφή της χώρας στην “ευημερία των επενδύσεων”, εντείνει την επίθεση που δέχονται τα τελευταία χρόνια οι εργαζόμενοι, οι πραγματικοί παραγωγοί του πλούτου της χώρας.

Οι ΕΟΖ προσελκύουν επενδύσεις επειδή προσφέρουν στο κεφάλαιο το κατάλληλο περιβάλλον για να αντλήσει το μέγιστο δυνατό κέρδος. Εάν το νέο οικονομικό καθεστώς εδραιωθεί οι ήδη υπό διάλυση από τα απανωτά μνημόνια εργασιακές σχέσεις θα απορρυθμιστούν στο μέγιστο δυνατό βαθμό, οι σε ελεύθερη πτώση μισθοί θα πρέπει να φτάσουν σε απελπιστικά χαμηλά επίπεδα στο όνομα του ανταγωνισμού, οι φορολογικές διευκολύνσεις θα μετατραπούν σε σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές προσφέροντας ένα τεράστιο μηδενικό στο κοινό συμφέρον, το ήδη υποβαθμισμένο περιβάλλον θα αποτελέσει και νόμιμα βορά στα χέρια όσων θέλουν να εξαφανίσουν ότι έχει απομείνει στο όνομα του κέρδους και της ανάπτυξης, ενώ δικαιώματα και αξιοπρέπεια θα αποτελούν ξεχασμένες έννοιες σε τόπους που θα ψάχνει κανείς τρόπο να επιβιώσει.

Η παγκόσμια εμπειρία δεν αφήνει αμφιβολίες. Για να ξεπεράσει την κρίση ο καπιταλισμός δεν πρόκειται να διστάσει μπροστά σε τίποτα. Είναι στο χέρι του κόσμου της εργασίας, από τον ευρωπαϊκό Νότο μέχρι την άπω Ανατολή, να λύσει τον γόρδιο δεσμό.

——————————————————

Δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ, Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

Πηγή:http://syllavizontas.wordpress.com

 

Αυτό είναι το μέλλον της νεολαίας: Χρυσαυγίτης φονιάς-μπάτσος ή δούλος σε ΕΟΖ!

Η είδηση συγκλονίζει και την αναδημοσιεύουμε αυτούσια: Στη Δικαιοσύνη οδηγούνται ένας 17χρονος Ρεθυμνιώτης και τέσσερα ακόμα νεαρά άτομα, μεταξύ των οποίων ένας 15χρονος, για την επίθεση σε βάρος των Ινδών μεταναστών, που είχε σημειωθεί τα ξημερώματα της 9ης Αυγούστου σε στάση λεωφορείου στο Σφακάκι. Ο 17χρονος θεωρείται εκείνος που επιτέθηκε με μαχαίρι στην παρέα των Ινδών και κατηγορείται για απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βάρος των δύο από τους μετανάστες. Οι τέσσερις φίλοι του, ένας 15χρονος, δύο 18χρονοι και ένας 19χρονος, κατηγορούνται για πλημμεληματικές πράξεις. Ο ανήλικος παραδόθηκε χθες το πρωί στους αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Ρεθύμνου καθώς εναντίον του είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης από τον ανακριτή Ρεθύμνου, αφού είχε αναγνωριστεί ήδη -μαζί με την παρέα του- από τα θύματα.


Όλα συνέβησαν τα ξημερώματα της 9ης Αυγούστου, όταν μία ομάδα Ινδών, που περίμεναν το λεωφορείο σε στάση στο Σφακάκι για να πάνε στη δουλειά τους, δέχθηκαν την επίθεση από τους νεαρούς Ρεθυμνιώτες. Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι νεαροί σταμάτησαν μπροστά στους μετανάστες, με τους οποίους υπήρξε λογομαχία, με αποτέλεσμα να τους επιτεθούν, χρησιμοποιώντας ο ένας από αυτούς μαχαίρι και μαγκούρα, τραυματίζοντας τέσσερις από τους Ινδούς σε διάφορα σημεία του σώματός τους. Οι δράστες είχαν τραπεί σε φυγή, ενώ οι μετανάστες μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο, χωρίς να κινδυνεύει η ζωή τους. Αξίζει να σημειώσουμε ότι από την Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Ρεθύμνου σχηματίσθηκε δικογραφία και σε βάρος των τεσσάρων γονέων των ανηλίκων δραστών (15χρονου και 17χρονου) για παραμέληση εποπτείας ανηλίκου. Ο 17χρονος πρόκειται σήμερα να απολογηθεί για την πράξη του ενώπιον του ανακριτή Ρεθύμνου. 



Αυτή είναι επομένως η κοινωνία που φτιάχνουν τα Μνημόνια Ε.Ε. και ΔΝΤ, η άγρια ταξικήςη πολιτική των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ-ΛΑΟΣ, με περιοδεύοντα μαχαιροβγάλτη τον νεαρό Χρυσαυγίτη. Ενώ τα 15χρονα-17χρονα-19χρονα παιδιά θα έπρεπε να κυνηγούν τον έρωτα, να σχεδιάζουν το μορφωτικό και επαγγελματικό τους μέλλον, αυτά, βουτηγμένα στο ρατσιστικό μίσος, βγάζουν τις λάμες και κομματιάζουν ξένους εργάτες. Αυτής όμως της νεολαίας της απόγνωσης, του χουλιγκανισμού και της περιθωριοποίησης, όπλισε το χέρι η κυβέρνηση με την επιχείρηση ΞΕΝΙΟΣ ΔΙΑΣ, φούσκωσε τα μυαλά η προπαγάνδα των καθεστωτικών ΜΜΕ, όπλισε και καθοδήγησε η φασιστική Χρυσή Αυγή. Δημιουργώντας την εντύπωση ότι για κάθε έγκλημα που διαπράττουν υπάρχει η κάλυψη του κράτους και η εξασφαλισμένη ατιμωρησία των μηχανισμών. Έλα μου όμως που «πότε πότε πρέπει να την πληρώνει και κάποιος» για να δικαιολογούν κατασταλτικοί και δικαστικοί μηχανισμοί την ύπαρξή τους, για να μπορεί να συνεχίζεται ο τραμπουκισμός του επίσημου κράτους, κατά του κόσμου της εργασίας.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι στην ίδια συγκυρία ο υπουργός ΠΡΟΠΟ Ν.Δένδιας προανήγγειλε Νομοσχέδιο για περιορισμό των διαδηλώσεων, σημειώνοντας πως σχεδιάζεται και «μια νέου τύπου διαχείριση επεισοδίων με τη ρίψη νερού». «Προχωράμε στην εκπόνηση νομοθετήματος με βάση την πρόταση του Δήμου Αθηναίων για τις προϋποθέσεις των συγκεντρώσεων στο Κέντρο και με σεβασμό στο δικαίωμα της διαμαρτυρίας. Δεν μπορούν 100 άτομα να κλείνουν την Πανεπιστημίου και την πλατεία Συντάγματος και η πόλη να ασφυκτιά», τόνισε σε συνέντευξή του στην Καθημερινή της Κυριακής. Παράλληλα ανακοίνωσε πως σχεδιάζεται «μια νέου τύπου διαχείριση των επεισοδίων με τη ρίψη νερού». «Το να καταργηθούν τα χημικά είναι μια μεγάλη λέξη. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι θα ελαχιστοποιηθούν», και πρόσθεσε ότι εισάγεται τεχνογνωσία από ΗΠΑ, Βρετανία και Ισραήλ για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, ενώ ετοιμάζεται και μια ειδική ομάδα η οποία θα διαθέτει βαρύ οπλισμό.

Το παιχνίδι της τρομοκρατίας και της εγκληματικότητας ξέρουν να το παίζουν καλά τόσο η κυβέρνηση του Σαμαρά, ενισχύοντας την κρατική τρομοκρατία, εμβαθύνοντας τον σύγχρονο Κοινοβουλευτικό Ολοκληρωτισμό, αλλά και οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής που καλλιεργώντας το φόβο, την ανασφάλεια και δαιμονοποιώντας τον ξένο εργάτη επεκτείνουν την πολιτική τους επιρροή, στήνοντας ταυτόχρονα Τάγματα Εφόδου- Ιδιωτικές Security.

Η μια προοπτική επομένως είναι το μαύρο μπλουζάκι και η στολή παραλλαγής, γιατί η άλλη είναι ο χακί τραμπουκισμός των ΜΑΤ και οι ΔΙΑΣ-ΔΕΛΤΑ. Όλα τα μέσα κατέγραψαν ότι «η εντυπωσιακή άνοδος στις βάσεις των στρατιωτικών/αστυνομικών σχολών και η μεγάλη πτώση στις βάσεις των παιδαγωγικών σχολών, είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά των φετινών βάσεων εισαγωγής στα ανώτατα και ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας». Μια κοινωνία επομένως που σταματά να βγάζει δασκάλους, αλλά παράγει μαζικά μπάτσους, «μαχόμενους αστυνομικούς» κατά τα λεγόμενα, που τους στέλνει να αντιμετωπίσουν στο πεζοδρόμιο όσους διαδηλώνουν ενάντια στους μισθούς των 200-300 ευρώ, στη μαύρη και ανασφάλιστη εργασία αφού συλλογικές συμβάσεις δεν υπάρχουν πια, στις περικοπές και στους φόρους. Από τις Αστυνομικές και Στρατιωτικές Σχολές επομένως θα βγουν όσοι πούλησαν την ψυχή τους στο Διάολο, δηλαδή στον αστικό κόσμο, για να εξασφαλίσουν κάποια σταθερότητα και να κατοχυρώσουν κάποια βεβαιότητα.

Το αντίτιμο όμως είναι να μετατραπούν σε Πραιτοριανούς της άγριας ταξικής αστικής πολιτικής και των Μνημονίων. Αυτοί λοιπόν, με τα δακρυγόνα, το γκλομπ, την αντλία νερού και τον ηλεκτρονικό χαφιέ της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, ως Ασφαλίτες ή πράκτορες της ΕΥΠ θα εξασφαλίσουν τη Δουλεία των Ελεύθερων Οικονομικών Ζωνών. Το τι σημαίνει αυτό περιγράφουν οι γραφειοκράτες των Βρυξελών που κάνοντας το μαύρο άσπρο, εκμεταλλευόμενοι την ανεργία και ανέχεια έρχονται να χαράξουν τους νέους δρόμους κερδοφορίας για το ελληνικό και ξένο κεφάλαιο. Μπορούμε κάλλιστα να αντιστρέψουμε τα λεγόμενα τους για να καταλάβουμε πως σχεδιάζονται τα νεά Ελντοράντο των κερδών της αστικής τάξης από την άντληση της υπεραξίας, του δικού μας ιδρώτα και του δικού μας αίματος, ξένων και Ελλήνων εργατών. 

Τη δημιουργία «ειδικών οικονομικών ζωνών στην Ελλάδα προκειμένου η χώρα να αναπτυχθεί οικονομικά και να βγει από την κρίση προτείνει ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς. Μιλώντας στο περιοδικό Der Spiegel ο Μάρτιν Σουλτς υποστηρίζει ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα πρόγραμμα λιτότητας, ωστόσο αυτό που χρειάζεται είναι μια στρατηγική προκειμένου να επαναφέρει την οικονομία της σε τροχιά ανάπτυξης. Αυτό θα γίνει μέσω επενδυτικών προγραμμάτων και ταυτόχρονα με έλεγχο από την ΕΕ. Θα πρέπει να δημιουργηθεί ένας «οργανισμός ανάπτυξης», λέει ο Σουλτς, όπου ευρωπαίοι και έλληνες πολιτικοί θα εντοπίζουν έργα άξια να τύχουν υποστήριξης και θα ελέγχουν την εισροή των σχετικών κονδυλίων. «Θα υπάρχει έλεγχος, αλλά και οικοδόμηση αμοιβαίας εμπιστοσύνης», εξηγεί ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός. Το ελληνικό κράτος θα πρέπει να δεχτεί να εφαρμόζουν ευρωπαίοι αξιωματούχοι μεταρρυθμίσεις επί ελληνικού εδάφους. «Ωστόσο, δεν πρόκειται για καμιά εχθρική δύναμη κατοχής, αλλά για εργαλείο βοήθειας». Προϋπόθεση γι’ αυτήν την ειδική οικονομική ζώνη αποτελεί η προσήλωση των Ελλήνων στο ευρώ και η προθυμία της Αθήνας να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις και επενδυτικές διευκολύνσεις για επιχειρήσεις, οι οποίες θα επενδύουν στην Ελλάδα. Όπως αναφέρει το Der Spiegel στην ηλεκτρονική του έκδοση, η ιδέα μιας ειδικής οικονομικής ζώνης κερδίζει και στην Ελλάδα όλο και περισσότερο οπαδούς: Η ελληνική κυβέρνηση έχει υποβάλει ήδη σχετικό αίτημα στην Κομισιόν. Στόχος είναι η προσέλκυση επενδυτών με τη θέσπιση χαμηλότερων εισφορών και λιγότερη γραφειοκρατία. Αυτές οι περιοχές θα δημιουργηθούν σε ορισμένες περιοχές της χώρας, π.χ. στο νότιο τμήμα της Κρήτης και στο νότιο τμήμα της Πελοποννήσου, αναφέρεται στο άρθρο. Εκεί θα μπορούν να διακινούνται αγαθά, τα οποία προορίζονται για την ευρωπαϊκή αγορά. Οι μισθοί των εργαζομένων λέγεται ότι δεν θα θιγούν, επειδή η Ελλάδα έχει ήδη μειώσει δραστικά τους κατώτατους μισθούς. O γερμανός υπουργός Οικονομίας Φίλιπ Ρέσλερ έχει προτείνει στην ελληνική κυβέρνηση τη δημιουργία ειδικών ζωνών σε κάποιες περιοχές, παραπέμποντας στις ανάλογες θετικές εμπειρίες της Πολωνίας, υπενθυμίζεται στο άρθρο». Πηγή Deutsche Welle

Δηλαδή, ο κόσμος της εργασίας πρέπει να αποδεχτεί να πληρώσει Χρέη και Ελλείμματα που δημιούργησε ο αστικός κόσμος εκτοξεύοντας τα πλούτη του και μάλιστα η αποπληρωμή των τραπεζιτών και των τοκογλύφων θεωρείται προϋπόθεση για να δεχτούν να δημιουργήσουν Ελεύθερες Οικονομικές Ζώνες, με εργασιακές σχέσεις γαλέρας, χωρίς σωματείο-εργασιακή σύμβαση και εισφορές του εργοδότη, με πλήθος αφορολόγητα και διάφορα άλλα κίνητρα για να γίνουν επενδύσεις. 

Φυσικά, αυτές τις ζώνες θα φυλάνε ιδιωτικές Security, η Χρυσή Αυγή με άλλη στολή, κοινό όμως στόχο: την προάσπιση των εργοδοτικών συμφερόντων. Φυσικά σε κάθε γωνία θα υπάρχουν διμοιρίες Ματ και Αύρες με νερό!

Κανένας νέος Μισθοφόρος των επιχειρηματιών και εκμεταλλευτών σε Στρατό και Αστυνομία. Έξω τώρα από ΝΑΤΟ-Ε.Ε. Όχι στις Ελεύθερες Ζώνες Εργοδοτικής Ασυδοσίας και Σκλαβιάς των Εργαζομένων.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΟΥΣ-ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥΣ. ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ-ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, Ε.Ε. και ΔΝΤ.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ  
THΛ.ΕΠΙΚ. 6932955437 
 

Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΝΟΤ. ΑΙΓΑΙΟΥ (Π.Ε. ΚΥΚΛΑΔΩΝ) για τις ΕΟΖ

Προς: Μέλη Περιφερειακού Συμβουλίου
Θέμα: Ειδικές Οικονομικές Ζώνες στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.


Με αφορμή, την κατάθεση για ψήφιση στο Περιφερειακό Συμβούλιο, της ΣΥΝΟΠΤΙΚΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΝΟΤΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ, και ειδικότερα το περιεχόμενο της παραγράφου 5.3 περί «Δημιουργίας Ειδικών Οικονομικών Ζωνών» στην Σύρο και την Ρόδο ως Σύλλογος των Υπαλλήλων της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου (Π.Ε ΚΥΚΛΑΔΩΝ).
ΖΗΤΟΥΜΕ
την άμεση απόσυρση, από την τωρινή και οποιαδήποτε μελλοντική συζήτηση Περιφερειακού Συμβουλίου θεμάτων όπως της παραγράφου 5.3 περί «Δημιουργίας Ειδικών Οικονομικών Ζωνών» διότι η διεθνής εμπειρία αποδεικνύει ότι η εφαρμογή των ΕΟΖ σε διάφορες χώρες, έχει οδηγήσει , σε έντονη υποβάθμιση, τις εργασιακές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνθήκες, με ταυτόχρονη εξάντληση των φυσικών πόρων και την διάλυση των Μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Στη χώρα μας η ίδρυση ΕΟΖ σημαίνει ακόμη πιο σκληρή εφαρμογή της πολιτικής των Μνημονίων και οδηγεί σε μισθούς πείνας, ανασφάλιστη εργασία και πλήρη διάλυση εργασιακών δικαιωμάτων. Θα σημάνει ακόμη, χαριστικά προνόμια στους γνωστούς μεγαλοκαρχαρίες (φοροαπαλλαγές, αδασμολόγητη εισαγωγή εξοπλισμού), fast track στη χρήση γης και παραπομπή στις καλένδες του χωροταξικού σχεδιασμού, ελεύθερη εξαγωγή κερδών, περιορισμό των δικαιωμάτων του κυρίαρχου κράτους, εξαφάνιση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με δημιουργία μονοπωλιακών.
Καλούμε όλους τους Περιφερειακούς σύμβουλους, ανεξαρτήτως παράταξης, να αναλογιστούν το μέγεθος της απόφασής τους, στο συγκεκριμένο θέμα και κυρίως σε τι περιπέτειες, πρόκειται (σε περίπτωση μη απόσυρσης του θέματος Ε.Ο.Ζ) να βάλουν τους πολίτες της Περιφέρειας, που τους εμπιστεύτηκαν, με την ιστορική για εμάς, απόφασή τους.
Είναι, μια πρώτης τάξεως ευκαιρία, για το Περιφερειακό Συμβούλιο, να αποδείξει έμπρακτα ότι διαφωνεί, με τις πολιτικές που επιβάλλονται από το Κεντρικό κράτος των Αθηνών, και τις επιταγές της Τρόικας και να μην συναινέσει (στην πρόταση του Παντείου πανεπιστημίου και του ΙΠΕ) να τεθεί προς το Υπουργείο Ανάπτυξης, θέμα επιλογής της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, ως υποψήφιας περιοχής δημιουργίας ΕΟΖ.
Είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τους Περιφερειακούς Συμβούλους , να αρνηθούν ο κάθε ένας προσωπικά, αναλαμβάνοντας και την δική του ευθύνη, αυτές τις μεθοδεύσεις και να στείλουν ηχηρό μήνυμα, προς όλες τις κατευθύνσεις, ότι προσβλέπουν σε άλλες μεθόδους ανάπτυξης για τα νησιά μας,, μακριά από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας τους, των λιμανιών τους και την διάλυση του κοινωνικού τους ιστού. Στόχος θα πρέπει να είναι μια ήπιας μορφής ανάπτυξη με προστασία του περιβάλλοντος, με ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που αποτελούν τον τροφοδότη της οικονομίας, με ανάπτυξη σε τομείς και κλάδους που επιλέγουμε σαν Περιφέρεια να προωθήσουμε, με επίκεντρο τον άνθρωπο και τις πραγματικές του ανάγκες, θέτοντας ως προτεραιότητα την προστασία της υγείας, της περίθαλψης των πολιτών, την παιδεία και την παραμονή των πολιτών στο τόπο τους.
Χαιρετίζουμε όσους περιφερειακούς συμβούλους-παρατάξεις αλλά και όσους φορείς έχουν ήδη διαχωρίσει την θέση τους. Ειδικά για αυτούς τους περιφερειακούς συμβούλους αναμένουμε να εκφραστεί η αντίθεσή τους και έμπρακτα στο Περιφερειακό Συμβούλιο.
Εκφράζουμε τέλος την απορία μας πως είναι δυνατόν να μην έχει το θέμα αυτό στα πλέον αντιπροσωπευτικά Δημοτικά Συμβούλια αλλά και τους φορείς της Σύρου και της Ρόδου.
Τους καλούμε και αυτούς με τη σειρά τους να πάρουν αντίστοιχες απορριπτικές αποφάσεις όσον αφορά την πιθανότητα δημιουργίας Ε.Ο.Ζ. στην Περιφέρειά μας.
Δυστυχώς είναι κρίμα που η αναφορά και η είσοδος αυτού του θέματος , γίνεται με τον μανδύα του Παντείου Πανεπιστημίου και του Ινστιτούτου Περιφερειακής Ανάπτυξης . Δεν μας εκπλήσσει όμως πλέον τίποτα.
Δούρειοι ίπποι δυστυχώς υπάρχουν παντού.
Τέλος, στέλνουμε μήνυμα ότι ποτέ οι εργαζόμενοι αυτής της χώρας δεν ήταν φυγόμαχοιΟι πολίτες του Νότιου Αιγαίουκαι όλοι οι πολίτες των παραμεθορίων περιοχών που ακούγεται ότι θα είναι οι πρώτοι «ευεργετηθέντες» αυτής της πολιτικής, δεν θα γίνουν οι πρώτοι πεσόντες, αλλά οι νικητές, κόντρα στον εργασιακό μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν.

Για το Δ.Σ του ΣΥΝΑΝΚ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                               Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΜΟΥΡΣΕΛΑΣ                                                                                    ΓΙΟΛΔΑΣΗΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ                                                                               ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ


 

ΕΙΔΙΚΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΖΩΝΕΣ: Να μην περάσουν τα σχέδιά τους!





ΕΙΔΙΚΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΖΩΝΕΣ :
ΤΟΠΙΚΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΣΚΛΑΒΟΠΑΖΑΡΑ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΗΣΟΥΝ
ΤΑ ΤΟΠΙΚΑ ΦΕΡΕΦΩΝΑ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΤΡΟΪΚΑ


ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ!




Λίγες μέρες πριν η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ ( δηλαδή η ΤΡΟΪΚΑ εσωτερικού) ανακοινώσει τα νέα μέτρα σφαγιασμού των λαϊκών στρωμάτων, προκειμένου να διασφαλιστούν τα κέρδη μονοπωλιακών ομίλων και δανειστών, το τοπικό παράρτημά τους, η πλειοψηφία του Περιφερειακού Συμβουλίου Νοτίου Αιγαίου, προετοιμάζει το έδαφος. Συγκεκριμένα, στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου που θα πραγματοποιηθεί στη Λέρο το Σάββατο 1 Σεπτέμβρη, ετοιμάζονται να θεσμοθετήσουν στα πλαίσια του λεγόμενου « Στρατηγικού Σχεδιασμού» της Περιφέρειας, τις ΕΙΔΙΚΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΖΩΝΕΣ (ΕΟΖ), αρχικά για τη Σύρο και τη Ρόδο.


Οι ζώνες αυτές, σύμφωνα με τον σχεδιασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που αντιγράφει εφαρμογές σκλαβοπάζαρων της Κίνας, Μαλαισίας, Ινδίας, Ιρλανδίας και άλλων εργασιακών παράδεισων (…), είναι περιοχές όπου ισχύουν ειδικά προνόμια (κίνητρα ) για τις μεγάλες επιχειρήσεις (φορολογικές απαλλαγές, αδειοδοτικές «διευκολύνσεις» και κυρίως «ειδικές» εργασιακές σχέσεις για φτηνούς εργαζόμενους με ελάχιστα ή χωρίς δικαιώματα) προκειμένου δήθεν να προσελκυστούν επενδύσεις για την περιβόητη ανάπτυξη που σχεδιάζουν… Ανάπτυξη με μισθούς «Βουλγαρίας», με εργαζόμενους δίχως εργασιακά, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, με μηδενική φορολογία για τις επιχειρήσεις, με παραχώρηση της δημόσιας και ιδιωτικής γης και δωρεάν υποδομών στα μονοπώλια κ.ο.κ. Αυτό είναι το καθεστώς των ΕΟΖ, που έχει εφαρμοστεί όχι μόνο στην Βουλγαρία, αλλά και σε όλο τον κόσμο, όπου υπάρχουν περίπου 3.500 ΕΟΖ.

Παρά τα παραμύθια για την διασφάλιση ελαχίστων εργασιακών δικαιωμάτων, η διεθνής εμπειρία από την δημιουργία τέτοιων ζωνών αποδεικνύει ότι, όντως, προσελκύουν επενδύσεις , «δημιουργώντας» μόνιμη εργασιακή εξαθλίωση, μεροκάματα πείνας και περιβαλλοντική υποβάθμιση. Στη περίπτωση δε του Νοτίου Αιγαίου όπου την οικονομία των νησιών ελέγχουν μια χούφτα μεγαλοξενοδόχων και χοντρεμπόρων αγκαλιά με τους πειρατές της ακτοπλοΐας και τους μεγαλοεργολάβους των δήθεν δημόσιων έργων, είναι φανερό ότι η θεσμοθέτηση τέτοιων ζωνών ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΣΤΟΧΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗ ΝΕΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ… Ταυτόχρονα ανοίγει το δρόμο για το ξεπούλημα υποδομών ( λιμάνια, μαρίνες, ακτές, ακόμη και νησιά) με «ταχείες διαδικασίες»( fast track), πιθανά με την μορφή της ενοικίασης για 99 χρόνια για την υπερπήδηση συνταγματικών κωλυμάτων αλλά και της όποιας περιβαλλοντικής νομοθεσίας που έχει ακόμη πιθανώς προστατευτικό, για το περιβάλλον, περιεχόμενο…

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι σχεδιασμοί για ειδικές περιοχές με φτηνούς εργαζόμενους έχουν εμφανιστεί από το 1996 και στη χώρα μας από το 1997, με τα λεγόμενα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης (ΤΣΑ), σε 9 περιοχές , τη Δράμα, την Κοζάνη, τη Φλώρινα, την Ημαθία, τη Μαγνησία, τη Βοιωτία, την Αχαΐα, τη Δυτική Αθήνα και τον Πειραιά. Λίγους μήνες μετά το 1998 η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ψήφισε το αντεργατικό τερατούργημα 2639/98 με το οποίο έδωσε χαριστική βολή σε δικαιώματα και κατακτήσεις των εργαζομένων, χτύπησε στην καρδιά της σταθερής και πλήρους απασχόλησης με το χτύπημα του 8ωρου, την νομιμοποίηση των «δουλεμπορικών» γραφείων ( ενοικίαση εργαζομένων), την διεύρυνση της μερικής απασχόλησης, τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, την εφαρμογή και διεύρυνση σε όλη τη χώρα των ΤΣΑ κλπ, με την πλήρη συνενοχή των ξεπουλημένων συνδικαλιστικών πλειοψηφιών στο πλαίσιο του λεγόμενου «ρεαλισμού»… Το πόσο ωφέλησαν τους εργαζόμενους και τις εργασιακές σχέσεις τα σύμφωνα αυτά είναι σήμερα φανερό σε όλους, ενώ το βάθος χρόνου των σχεδιασμών(1996) αποδεικνύει ότι οι σχεδιασμοί αυτοί δεν έχουν να κάνουν με την κρίση υπερκερδών που πληρώνουμε σήμερα, αλλά με τις πάγιες επιδιώξεις της οικονομικής ολιγαρχίας που κυβερνά Ελλάδα και Ευρωπαϊκή Ένωση με «νέο» ή «παλαιο» – «φιλελεύθερες» «σοσιαλιστικές» μέχρι και «αριστερές» μαριονέτες …

Από την άλλη, το βάθος των σχεδιασμών αυτών, σε εποχές πριν την κρίση, δείχνει και τον μοναδικό δρόμο που έχουμε ως εργαζόμενοι αν θέλουμε να αποφύγουμε την βέβαιη εξαθλίωση :


ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ – ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΜΕ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ – ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΕΞΑΘΛΙΩΝΕΙ ΤΟ ΛΑΟ – ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΩΡΑ ΤΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΕΣΜΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΝ ΤΟ ΛΑΟ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΜΟΝΙΜΗ ΠΕΙΝΑ!




ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ