RSS

Category Archives: ΕΠΑΜ

Το ΕΠΑΜ στηρίζει ΣΥΡΙΖΑ (;)

Ανακοίνωση πολιτικής γραμματείας σχετικά με τις προσεχείς εκλογές

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ., με τη σύμφωνη γνώμη της μεγάλης πλειοψηφίας των μελών του, αποφάσισε να μην συμμετάσχει στις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012, εκτιμώντας ότι η τρέχουσα εκλογική αναμέτρηση δεν πληροί τους όρους και τις προϋποθέσεις για την προώθηση λύσης προς όφελος του Λαού και της χώρας.


Επειδή το Ε.ΠΑ.Μ. δεν μπορεί να ταυτιστεί, ούτε να προτείνει καμιά πολιτική δύναμη, ενώ  εκτιμά ότι:


  • καμιά από τις πολιτικές δυνάμεις που εμφανίζονται ως αντιμνημονιακές δεν πληροί εκείνα τα κριτήρια που θα τις χαρακτήριζαν γνήσια αντιμνημονιακές, σύμφωνα με τις αρχές του Μετώπου και τις ανάγκες του Λαού… Δε δίστασαν να συνδιαλλαγούν για την κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας δωσίλογους και προδότες ως ισότιμους συνομιλητές, οιονεί εταίρους, μετατρέποντας την καταγγελία σε διαπραγμάτευση και σιγοντάροντας, με τη στάση τους και τις θέσεις τους, την τρομοκράτηση και τον εκβιασμό του Ελληνικού Λαού, με την κατασυκοφάντηση του δίκαιου αιτήματος για επιστροφή στο εθνικό νόμισμα και την κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας και της λαϊκής κυριαρχίας,

  • με τις υπάρχουσες συνθήκες πόλωσης, δεν μπορεί να υπάρξει ευρύτερη λαϊκο-μετωπική δράση και ως εκ τούτου, αρνείται  να συμβάλει στην διαδικασία πόλωσης που επιβάλει το κατεστημένο, αξιοποιώντας για μια ακόμη φορά το δίλημμα ανάμεσα σε δεξιά και αριστερά,

  • καμιά από τις αντιμνημονιακές δυνάμεις δεν έχει ούτε τα εχέγγυα, ούτε το ανάστημα να αντιμετωπίσει τα μεγάλα προβλήματα του Λαού και δεν επιλέγει να στηριχθεί σ΄ αυτόν, αλλά λειτουργεί μόνο εκλογικά,

το Ε.ΠΑ.Μ. αποφασίζει  να μη δώσει αυτή την εκλογική μάχη, αλλά να ετοιμάσει τους όρους για την επόμενη μάχη, η οποία, όποιο και να είναι το αποτέλεσμα των εκλογών της 17ης Ιουνίου, δεν θα αργήσει να έλθει και επιπλέον, καλεί τα μέλη και τους φίλους του να εκφραστούν – σ’ αυτές τις εκλογές – κατά συνείδηση, αντιμνημονιακά.

Στο πλαίσιο αυτό το Ε.ΠΑ.Μ. θα προσπαθήσει να πρωτοστατήσει στις επόμενες εκλογές με όρους, όχι μόνο διεκδίκησης εισόδου στη Βουλή, αλλά και με όρους διεκδίκησης της εξουσίας.
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ Ε.ΠΑ.Μ.

 

Σκασμός, μιλάει ο Καζάκης!

Απόσπασμα από το συνέδριο του ΕΠΑΜ (7/4/2012)

ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΟ!!!


 
10 Comments

Posted by on April 29, 2012 in ΕΠΑΜ

 

Όταν το χωνί έγινε ακροδεξιό σουρωτήρι

Αφού εξάντλησε κάθε περιθώριο συνεργασιών εξ αριστερών, αφού τμήματα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς συμπορεύθηκαν μαζί του (βλ. αριστερούς οικονομολόγους), αφού έτυχε ιδιαίτερης προβολής από blogs που πρόσκεινται στην αντικαπιταλιστική και στον ευρύτερο χώρο της αριστεράς, ο Καζάκης βρήκε στο πρόσωπο του Παπαθεμελή έναν άξιο συνοδοιπόρο…
kokkinostupos
Περιθωριακή “αίρεση” θυμίζει η συνεργασία ΕΠΑΜ και Αναγέννησης
Θυσία στο θεό του Παπαθεμελή  ακόμα και «το κορυφαίο αίτημα της εποχής» (κατά τον Καζάκη): η έξοδος από το ευρώ
Αφού απέτυχε το οργανωμένο σχέδιο από… «μουλούδες και λοιπά αριστερά ερείπια να μετατρέψουν το μέτωπο σε αριστερό γκρουπούσκουλο» ο Δ. Καζάκης φρόντισε να θωρακίσει τα δεξιά άκρα του με τη συνεργασία του με την ελληνορθόδοξη ακραία συντηρητική και αντιδραστική ομάδα του Παπαθεμελή.  Με αυτό τον τρόπο οι προτάσεις του Καζάκη ενισχύονται με τις προφητείες από τους «γέροντες της εποχής μας» και το θρησκευτικό σκοταδισμό και εθνικισμό της Δημοκρατικής Αναγέννησης.

Ούτε η πιο γραφική γκρούπα δεν θα αυτοκτονούσε πολιτικά λίγο πριν τις εκλογές με το να συνεργαστεί στη σημερινή κατάσταση με μια τόσο φθαρμένη,  πολιτικά γερασμένη και ξεπερασμένη «τσόντα» του δικομματισμού, όπως είναι η Αναγέννηση την οποία το ΕΠΑΜ προφανώς θεωρεί (όπως τον στρατό και την εκκλησία) «μη καθεστωτική δύναμη» .
Για να πάρει με το μέρος του μερικές δεξιές ενορίες της Θεσσαλονίκης όπου η Δημοκρατική Αναγέννηση έχει ακόμα κάποια επιρροή στο –προχωρημένης ηλικίας-  θρησκόληπτο κοινό ο Δ. Καζάκης θυσίασε ακόμα και τον έναν από τους δύο βασικούς πυλώνες της πολιτικής του την έξοδο από το ευρώ! Η συμμαχία, (όπως το ΠΑΣΟΚ το ’81) αντικαθιστά τη θέση για έξοδο με..δημοψήφισμα για την θέση της χώρας στην Ευρωζώνη.
Μετά την ανακοίνωση του νέου στρατηγικού εταίρου μπορεί κανείς να δει υπό νέο πρίσμα την έκκληση του ΕΠΑΜ προς την Εκκλησία να ξεσηκωθεί:
«Καλούμε την Εκκλησία της Ελλάδας να συμπράξει με τις λαϊκές δυνάμεις και να προχωρήσει στην οργάνωση κληρικολαϊκών συνελεύσεων κατά του καθεστώτος σε όλες τις ενορίες.»
Και των ένοπλων δυνάμεων να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους:
«Καλούμε  το ένστολο τμήμα του Δημοκρατικού Ελληνικού Λαού να συνδράμει και να προστατεύσει αν χρειαστεί, το μεγάλο Κίνημα Δημοκρατίας και Απελευθέρωσης που αναπτύσσεται στη χώρα, για την αποκατάσταση της δημοκρατικής νομιμότητας, της αποτροπής του πολιτικού εξανδραποδισμού και τον ενδεχόμενο διαμελισμό της χώρας, όπως αυτός σχεδιάστηκε σε ξένα κέντρα και αρχίζει να υλοποιείται, απομονώνοντας τις διορισμένες ηγεσίες, που ίσως ετοιμάζονται πάλι να «αποκαταστήσουν την τάξη» σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων.»
Διαβάστε την ανακοίνωση εκλογικής συνεργασίας. Όπως τονίζεται στο “ΟΧΙ” θα συμμετέχουν και ….”κινήματα πολιτών”. Εφόσον το κίνημα των αγανακτισμένων δεν τυλίγεται σε εκλογική συσκευασία τόσο εύκολα και το κίνημα της πατάτας ξέμεινε από βενζίνη,  ίσως έχουμε συνεργασία με την ομάδα που ισχυρίζεται  ότι εκπροσωπεί το σύνολο  των επιτροπών ανυπακοής “Δεν πληρώνω”. Το γεγονός ότι το εν λόγω εκλογικό σχήμα προβάλλεται από το Χωνί κάθε βδομάδα, ενισχύει τις υποψίες για κοινή εκλογική κάθοδο αν και η συνεργασία με ένα ξενοφοβικό συντηρητικό σχήμα ίσως περιπλέξει τα πράγματα.
Δήλωση του Δ. Καζάκη για τις εκλογές του 2010:
Το υπάρχων καθεστώς δεν σώζεται, δεν μπορεί να αλλάξει, δεν μπορεί να τροποποιηθεί προς όφελος του λαού. Μπορεί μόνο να ανατραπεί. Κι έτσι βρίσκεται πια ανοιχτά προ του διλλήματος: να σκύψει το κεφάλι και να χάσει τα πάντα, ή να εξεγερθεί. Αυτό είναι το πραγματικό δίλλημα που σιγοβράζει στα κατάβαθα της κοινωνίας. Επομένως η μάχη που καλείται να δώσει κανείς σ’ αυτές τις εκλογές δεν αφορά απλά και μόνο στην προώθηση των θέσεων του, αλλά στην ανάδειξη της αναγκαιότητας, της ρεαλιστικότητας και του κατεπείγοντως της ανατροπής. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνει μέσα από έναν τυφλό αντιμνημονιακό αγώνα, ο οποίος σήμερα δεν μπορεί να σε ξεχωρίσει ούτε καν από τον Σαμαρά. Οφείλει να γίνει μέσα από την ανάδειξη των κορυφαίων αιτημάτων της εποχής, δηλαδή την άρνηση του χρέους και την άμεση έξοδο από το ευρώ. Μόνο η ψήφος σε δυνάμεις που προτάσσουν αυτά τα αιτήματα μπορεί να μετρήσει θετικά στην κάλπη.
29/10/2010
Πηγή:http://mao.gr

 

ΕΠΑΜ: Ψαρεύοντας στα θολά νερά

Στην τελική ευθεία της διαδικασίας που θα το μετατρέψει σε κόμμα έχει μπει το ΕΠΑΜ, καθώς στις 6-8 Απριλίου θα πραγματοποιηθεί το Ιο Συνέδριο του, όπου θα καταλήξει τη στάση του στις προσεχείς εκλογές. Τονίζεται πως η μετατροπή σε κόμμα που προκάλεσε τριβές στο εσωτερικό του έχει τεχνικό χαρακτήρα προκειμένου να μη χαθεί ο κινηματικός του χαρακτήρας.
Το εγχείρημα του ΕΠΑΜ έχει συνδεθεί με τη δημόσια παρουσία του Δημήτρη Καζάκη και την ενημερωτική του εκστρατεία για το χρέος, τις τραγικές συνέπειες από την παρουσία της τρόικας και την ανάγκη για διαγραφή του χρέους και παύση πληρωμών. Προερχόμενος από το ΚΚΕ, ξάφνιασε πολλούς όταν συντάχθηκε με τη Σπίθα του Μίκη Θεοδωράκη.

Η προσχώρηση στην αντίληψη της Σπίθας για ξεπέρασμα της διάκρισης μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς και την αντιμετώπιση της πολιτικής κυβέρνησης, EE και ΔΝΤ βασικά ως επίθεση στην εθνική ανεξαρτησία, συνεχίστηκε και μετά τη ρήξη του Καζάκη με το σχήμα του Θεοδωράκη.

Η απόσταση ασφαλείας από την Αριστερά και τη συζήτηση για μια διέξοδο πέρα από τον καπιταλισμό αποδίδεται στην προσπάθειά του να απευθυνθεί σε κοινωνικές δυνάμεις που αποστοιχί-ζονται από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Το ΕΠΑΜ συγκροτήθηκε το καλοκαίρι σε παρόμοια βάση, ενώ σε ανακοίνωση μετά από μια πρόσφατη οργανωτική κρίση (04/1/2012) τονίζει: «Για μας δεν υπάρχουν δεξιοί, αριστεροί, κεντρώοι, υπάρχει μόνο λαός, εργαζόμενοι, πατριώτες και δημοκράτες που παλεύουν για την εθνική, οικονομική και κοινωνική απελευθέρωση της χώρας τους, για τη λαϊκή κυριαρχία τους».

Το ΕΠΑΜ αν και πρεσβεύει τη θέση για έξοδο από το ευρώ, στο θέμα της EE έχει άλλη προσέγγιση. Η οξύτατη κριτική για την EE στο πλαίσιο της τρόικας δεν συνδέεται με μια πρόταση ρήξης και αποδέσμευσης. Στην ιδρυτική διακήρυξη (16/7/2011) τονίζει πως παλεύει για «αναθεώρηση των σχέσεών μας με την EE με πρώτο βήμα την έξοδο από τη ζώνη του ευρώ και την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος που να εκφράζει τη δυναμική μιας’ νέας οικονομικής πορείας της χώρας προς όφελος του λαού». Πέρα από το γεγονός ότι είναι πολύ ασαφές τι ακριβώς αφορά αυτή η αναθεώρηση των σχέσεων, δεν εξηγείται εύκολα πώς θα παραμείνει στην EE μια χώρα που αρνείται την ευρωζώνη και συγκρούεται, προκαλώντας κόστος, με το σκληρό πυρήνα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και των χωρών που ηγεμονεύουν.

Εντυπωσιάζει επίσης το γεγονός ότι το ΕΠΑΜ κρατά σαφώς πιο χαμηλούς τόνους απέναντι στις ΗΠΑ και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Στην ιδρυτική διακήρυξη δεν υπάρχει καμιά σχετική αναφορά, ενώ στο κείμενο του Δ. Καζάκη με τίτλο «Τι είναι και τι θέλει το ΕΠΑΜ;» (28/7/2011) που εκλαϊκεύει τις βασικές αρχές, η μόνη αναφορά στον ιμπεριαλισμό γίνεται όταν ο Καζάκης διευκρινίζει πως «για εμάς ο πατριώτης δεν ταυτίζεται με τον εθνικιστή και ούτε ο εθνικιστής ταυτίζεται με τον φασίστα. Έστω κι αν πολλοί θέλουν σκόπιμα να τους ταυτίζουν, ώστε να παραδώσουν τον πατριωτισμό του λαού στον φασισμό. Αυτού του τύπου οι απλουστευτικές ταυτότητες έχουν σαν μόνο στόχο, συνειδητά ή ασυνείδητα, την ταύτιση ενός δήθεν διεθνισμού με την ιμπεριαλιστική ιδεολογία των ανοιχτών συνόρων».

Σε αυτό το πλαίσιο, σε άρθρο αναρτημένο στην ιστοσελίδα του ΕΠΑΜ με προσωπικές απόψεις κάποιου «Νταντόν» εγκαλείται η Αριστερά γιατί στο Πολυτεχνείο «το 2011 – η χώρα υπό κατοχή της EE και της Γερμανίας χωρίς σύνταγμα και η πορεία παραδοσιακά επικεντρώθηκε -μόνο- στην αμερικανική πρεσβεία! Και στους… «φονιάδες των λαών -Αμερικάνους» (αυτό το σύνθημα είναι «διεθνιστικό», οι Αμερικάνοι είναι οι φονιάδες…)».

Έτσι η ρήξη με την EE δεν τοποθετείται σε ένα πλαίσιο αναμέτρησης με το ιμπεριαλιστικό κέντρο που έχει τον πρώτο ρόλο στην εκστρατεία του κεφαλαίου στην Ευρώπη για να φορτώσει τα βάρη της κρίσης στην εργασία.

Μένει στο απυρόβλητο  ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός που είναι παρών μέσω του ΔΝΤ και κυρίως συσκοτίζεται η αιτία των Μνημονίων που είναι η καπιταλιστική κρίση και όχι η γερμανική επιθετικότητα. Κυρίως όμως δημιουργούνται αυταπάτες ότι μέσα από μια νέα ισορροπία σχέσεων με την EE και τις ΗΠΑ υπάρχει διέξοδος, τη στιγμή που είναι η καπιταλιστική κρίση που οδηγεί σε παροξυσμό την επιθετικότητα του κεφαλαίου και υπαγορεύει παρόμοιες επιλογές σε όλες τις κυβερνήσεις της EE, αλλά και σε αυτή των ΗΠΑ. Η αναγωγή της ελληνικής κρίσης σε θέμα εθνικής κυριαρχίας και μόνο συσκοτίζει τα αίτια και οδηγεί σε μετέωρες πολιτικές απαντήσεις.

Ούτε όμως και η οπτική που θέλει να βλέπει πέρα από Αριστερά και Δεξιά, δηλαδή πέρα από τη σύγκρουση κεφαλαίου και εργασίας δεν φέρνει κάτι καινούργιο, εμπλουτίζοντας τη συζήτηση για την αναμέτρηση με την πολιτική κυβέρνησης, EE και ΔΝΤ. Απλώς έχει βγάλει από τους στόχους και τη ρητορική του ΕΠΑΜ το εργατικό κίνημα που ακόμα και όταν δεν είναι ο δρόμος για να βγει στο προσκήνιο η κοινωνική πλειοψηφία, τροφοδοτεί τις κινητοποιήσεις με πρακτικές, μορφές πάλης, πλαίσιο, αλλά και κόσμο.

Ενδεικτική είναι σε πολιτικό επίπεδο για την αδυναμία αυτή της λογικής η πρόταση που απεύθυνε το ΕΠΑΜ (22/2/2012) για κοινή στάση απέναντι στο Μνημόνιο προς στην Αριστερά, τις λαϊκές συνελεύσεις αλλά και τη ΔΗΜΑΡ, τους Οικολόγους Πράσινους και τον Παπαθεμελή, εκτιμώντας πως πρόκειται για το σύνολο αυτών «που έχουμε συνεπή στάση απέναντι στο Μνημόνιο».

Γιώργος Κρεασίδης
Πηγή:http://aristeroblog.gr/

 

Ο ρόλος του ΕΠΑΜ και ο Καζάκης

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο Βαθύ Κόκκινο

Χαίρεται,
Λέγομαι Ευελπίδης Οικονομάκης, καθηγητής ιστορίας, και μέχρι προτινος ήμουν  ένας από τους οργανωτές του ΕΠΑΜ-Μεσογείων.  Τους περασμένους δύο μήνες συμμετείχα (κατόπιν πρόσκλησης) στην Πολιτική Επιτροπή του ΕΠΑΜ.  Σας στέλνω το παρακάτω κείμενο που αποδίδει το διάλογο που είχα πρόσφατα με τον επικεφαλής του ΕΠΑΜ, τον Δημήτρη Καζάκη.  Από τότε που έστειλα το μήνημα αυτό, έχω εθελοντικά αποχωρήσει από το ΕΠΑΜ.
 Δημήτρη Καζάκη,
Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.  Για να καταλάβει όμως ο κόσμος πώς σκέφτεσαι πραγματικά – και τη διαφορά μεταξύ του «οικονομολόγου» Καζάκη και του «πολιτικού» – θα επαναλάβω πολλά από όσα έγραψες στα προηγούμενα μηνύματά σου.
Είπες ότι όποιος είναι υπέρ των ανοιχτών συνόρων είναι κι αυτός δοσίλογος: «Τα ανοιχτά σύνορα είναι μόνο για τους τραπεζίτες, τους….επενδυτές και το κεφάλαιο!  O δοσιλογισμός δεν έχει χρώμα, είναι και στην αριστερά».

Δηλαδή, οι εργάτες του κόσμου απαγορεύεται να ενωθούν και να καταργήσουν τα σύνορα; Προλετάριοι του κόσμου ενωθείτε, δηλαδή, αλλά μόνο αφού βγάλετε διαβατήρια και πληρώσετε τελωνεία; O Μάρξ ήταν και αυτός δοσίλογος; 
Γράφεις ότι «η αστική τάξη ισοπεδώνει τα έθνη και τις πατρίδες».
Αυτό μπορεί να ισχύει μόνο από οικονομική άποψη (και δεν είμαι απολύτως σίγουρος γι’ αυτό), αλλά όχι για τα πολιτικά θέματα. Η αστική τάξη είναι πάντα πρόθυμη να σηκώσει την εθνική σημαία – προκειμένου με αυτόν τον τρόπο να προσπαθήσει να διαιρέσει τους εργαζόμενους. Ο εθνικισμός είναι «παιδί» και εργαλείο της αστικής τάξης – για λόγους προπαγάνδας (να ενώνει το «έθνος») – και, ιδίως σε καιρούς κρίσης, όπως αυτήν που βιώνει ο καπιταλισμός σήμερα, για να αμυνθεί όταν δέχεται επιθέσεις από «ξένο» καπιταλισμό που τον υποχρεώνει να βασιστεί περισσότερο στον δικό του στρατό και στα δικά του σύνορα.
Αναφέρεις ότι τα αφεντικά χρησιμοποιούν την εργασία των μεταναστών για να διαιρέσουν τους εργαζόμενους και να μειώσουν τους μισθούς των Ελλήνων εργαζομένων.
Αυτό είναι αναμφισβήτητο. Είναι επίσης αλήθεια όμως ότι όταν το αστικό κράτος απειλεί τους «παράνομους εργαζόμενους» με απέλαση από την χώρα, στοχεύει πραγματικά όλους τους εργαζόμενους, Έλληνες και μη Έλληνες.
Οι μετανάστες εργαζόμενοι σε πολλές χώρες – όπως στη Γερμανία και τις ΗΠΑ – έχουν αποδειχθεί μια μαχητική ενότητα της τάξης μας και το εύρος της εμπειρίας τους μας ενισχύει. Εάν εξαλείψουμε τον φόβο της Δαμόκλειας σπάθης, που έχουν οι μετανάστες εργάτες – το φόβο ότι μπορούν να απελαθούν ανά πάσα στιγμή- εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανοί, Βούλγαροι, Ρώσοι, Πακιστανοί, και πολλοί άλλοι, θα συμμετάσχουν με τους Έλληνες εργαζόμενους στη συντριβή του αστικού κράτους.
Η γυναίκα μου είναι ρωσίδα. Το 2005 μετακομίσαμε εδώ με τα δύο μικρά παιδιά μας για να ξεφύγουμε από τη δικτατορία του Βλαντιμίρ Πούτιν. Η σύζυγός μου δουλεύει τώρα εργάτρια σ΄ ένα εργοστάσιο. Σ΄ έχει ακούσει να μιλάς στο κοινό και αναρωτήθηκε γιατί δεν λες τίποτα για ανθρώπους σαν τον εαυτό της – τους αλλοδαπούς που εργάζονται στην Ελλάδα.
Σημειώνεις ότι το κίνημα των ναυτεργατών πάντα υποστήριζε το «όχι» στα ξένα πληρώματα.
ια τέτοια πολιτική όμως διαιρεί τους εργαζόμενους.  Όταν δούλευα σ’ ένα ελληνικό πλοίο, εμείς οι Έλληνες ενωθήκαμε με τους Πακιστανούς, τους Φιλιπινέζους και τους Σρι-Λανκέζους.  Η Ελλάδα πρέπει ν’ αναγκάζει νομοθετικά κάθε πλοίο που έρχεται σε Ελληνικό λιμάνι να διασφαλίζει σε όλους τους ναύτες – Έλληνες και ξένους –τα ίδια δικαιώματα.  Άσε που στα Ελληνικά πλοία και στα πλοία που δεν έχουν Ελληνική σημαία, αλλά έχουν  Έλληνα ιδιοκτήτη, η «αριστοκρατία των εργαζόμενων», δηλαδή ο καπετάνιος και οι αξιωματικοί, είναι πάντα Έλληνες.
Γράφεις: «Δεν ξέρω που το βρήκες το ότι η αστική τάξη σηκώνει την εθνική σημαία. Πάντως σίγουρα όχι στην ελληνική ιστορία. »
-Καλά, σίγουρα δεν ήταν η εργατική τάξη επί Μεταξά που ύψωσε την γαλανόλευκη;  Και σήμερα ποιός το κάνει;  Οι προλετάριοι;  Επιμένω: Ο ρόλος των Ελλήνων εργαζομένων δεν είναι – όπως τον θέλεις εσύ – να «σώσουν» το «έθνος».
Γράφεις: «Το γεγονός ότι έχουμε ένα τέτοιο μεταναστευτικό ρεύμα παγκόσμια σε τι οφείλεται; Στην ελεύθερη επιλογή των εργατών, ή στην ολοκληρωτική καταστροφή κρατών, εθνών και λαών ανά την υφήλιο από τον ιμπεριαλισμό»;
-Στον ιμπεριαλισμό, προφανώς.  Εφόσον είναι γεγονός όμως, πώς θα το αντιμετωπίσουμε;  Θα γυρίσουμε τον τροχό της ιστορίας προς τα πίσω; Δεν υπάρχει επιστροφή στον 19ο αιώνα. Το εθνοκράτος πεθαίνει, και καμία προσπάθεια να αναβιώσεις τον εθνικισμό δεν θα το σώσει από την εξαφάνιση.
Λες: «Το έθνος για την αστική τάξη είναι μια παροδική έννοια στον αγώνα για την κατάκτηση καλύτερης θέσης στον διεθνή ανταγωνισμό.»

-Αγνοείς όμως ότι το έθνος και ο εθνικισμός αποτελούν καταφύγια μέσα στα οποία κρύβεται η αστική τάξη όταν απειλείται από ξένους καπιταλιστές και, κυρίως, από τη δική της εργατική τάξη.

Μιλάς για σοσιαλισμό και αναφέρεις τη λέξη «έθνος» όσες φορές χρησιμοποιείς τον όρο «τάξη». Γιατί να μη βάλεις τις λέξεις αυτές μαζί, θα είναι πιο εύκολο: «εθνική τάξη». Από εκεί απέχει μόνο ένα μικρό βήμα ο Εθνικοσοσιαλισμός. Είμαι σίγουρος ότι έχεις μπει πρόσφατα στην ιστοσελίδα του ΕΠΑΜ. Πληθώρα από Ελληνικές σημαίες σε σημείο υπερβολής που θυμίζει ακροδεξιά ιστολόγια!  Μήπως το ΕΠΑΜ φιλοδοξεί να γίνει ένα αντι-μνημονιακό ΛΑΟΣ;
Γράφεις ότι «η σοσιαλδημοκρατία δεν αρνήθηκε το «οι εργάτες δεν έχουν πατρίδα», αλλά το ότι η εργατική τάξη μπορεί και πρέπει να διεκδικήσει την εξουσία στην χώρα της, να αναδειχθεί σε κυρίαρχη τάξη του έθνους».
Οπότε δεν είσαι σοσιαλδημοκράτης; Αν είναι έτσι, θα πρέπει να σταματήσεις να αποκαλείς τον εαυτό σου μαρξιστή.  Σίγουρα όμως δεν είσαι μαρξιστής όταν λες: «Ο μετανάστης δεν ανήκει στην εργατική τάξη». Άκουσον, άκουσον!  «Ο ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ».  Εννοείς δηλαδή ότι οι έλληνες gastarbeiter δεν ήταν μέλη της εργατικής τάξης της Γερμανίας; Τι ήταν αυτοί οι δυστυχισμένοι συμπατριώτες μας; Τουρίστες ή μισθωτοί δούλοι;
-Ξεχνάς ότι ο Μαρξ είπε στο Μανιφέστο ότι: α) «Οι εθνικοί χωρισμοί και οι εθνικές αντιθέσεις ανάμεσα στους λαούς εξαφανίζονται όλο και περισσότερο με την ανάπτυξη της αστικής τάξης … η κυριαρχία του προλεταριάτου θα τους εξαφανίσει ακόμα πιο πολύ» και β) «οι κομμουνιστές διαφέρουν από τα άλλα προλεταριακά κόμματα μονάχα κατά τούτο: ότι από τη μια μεριά, στους διάφορους εθνικούς αγώνες των προλετάριων τονίζουν και προβάλλουν τα συμφέροντα που είναι κοινά σ ‘όλο το προλεταριάτο κι ανεξάρτητα από την εθνότητα.»
-Ουτοπία δεν είναι η «Ευρώπη των Λαών» αλλά η ελεύθερη Ελλάδα μέσα στην πανκοσμιοποιημένη τράπεζο-κρατούμενη καπιταλιστική πραγματικότητα.  Η Ελλάδα μόνη της δεν θα καταφέρει τίποτα.
Λες και άλλα καταπληκτικά: «Εργατική τάξη χωρίς κοινωνική και πολιτική οργάνωση, χωρίς κατακτήσεις και εθνικές ρίζες δεν νοείται. Τουλάχιστον για όποιον είναι μαρξιστής (;!). Ο μετανάστης γίνεται εργατική τάξη μόνο στο βαθμό που ενσωματώνεται σ ‘αυτήν ή αφομοιώνεται από το λαό της χώρας όπου εργάζεται. Αυτό δεν συμβαίνει πάντα.»
Καταπληκτικό! Μπερδεύεις την οργανωμένη εργατική τάξη με την ανοργάνωτη, η οποία – ειδικά σήμερα – περιλαμβάνει τους μετανάστες.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν έχεις επίγνωση του γεγονότος ότι η πλειονότητα των εργαζομένων στις οικοδομές σήμερα στην Ελλάδα είναι μετανάστες!
Ποιος κάνει τις περισσότερες βρώμικες εργασίες σε τούτο τον τόπο; Ποιος καθαρίζει τα πλοία;
Οι  μετανάστες!
Ποιος μαζεύει τις ντομάτες και τις πατάτες στα χωράφια (σε συνθήκες δουλοπαροικίας);
Οι μετανάστες!
Ποιοι δουλεύουν «μέσα» στα σπίτια των Ελλήνων, φροντίζουν για την καθαριότητα και τη φροντίδα παιδιών και γερόντων;
Οι μετανάστες! 
Ξέρεις πως 10.000 Σύριοι δουλεύουν στην κλωστοϋφαντουργία;
Ότι οι περισσότεροι εργάτες που κάνουν τις δύσκολες δουλειές στα ναυπηγεία είναι από τη Δυτική Αφρική;
Ακόμα και στο αεροδρόμιο “Ελευθέριος Βενιζέλος” εργάζονται μετανάστες.
Υπάρχουν χιλιάδες μετανάστες που δουλεύουν στις βιοτεχνίες.
Ποιοί καθαρίζουν τα ξενοδοχεία;
Οι μετανάστες!
Πολλοί μετανάστες δεν λαμβάνουν από τους εργοδότες ένσημα.  Και αυτοί που είναι γραμμένοι στο ΙΚΑ δεν παίρνουν λεφτά όταν το κράτος τους διώχνει από τη χώρα.
Στην Ελλάδα το ΙΚΑ χρηματοδοτείται και από τους μετανάστες.
-Σε τούτη την ευλογημένη χώρα στο σταυροδρόμι του κόσμου μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής – ίσως η πιο διεθνής χώρα στον κόσμο – οι μετανάστες αποτελούν ένα θεμελιώδες τμήμα της εργατικής τάξης.  Και προτείνεις να αντισταθούν οι εργαζόμενοι στην ελληνική αστική τάξη χωρίς αυτές τις δυνάμεις;  Και επιμένεις να αποκαλείς τον εαυτό σου μαρξιστή; Ο πατριωτισμός χωρίς το σοσιαλισμό είναι μία εθνική απάτη. 
Σημειώνεις: «Ιδίως σήμερα μεγάλος όγκος μεταναστών είναι περαστικός και προϊόν της πιο εκτεταμένης βιομηχανίας δουλεμπορίου που υπήρξε ποτέ στην ανθρωπότητα».
Δεν γνωρίζω πόσοι από τους μετανάστες εργάτες στην Ελλάδα είναι «περαστικοί», αλλά η πλειοψηφία ζει εδώ μόνιμα με τις οικογένειες και τα παιδιά τους. Χαίρομαι που δεν θέλεις να τους πετάξεις στη θάλασσα, όπως λες.  Όμως από προσωπική μου εμπειρία στο ΕΠΑΜ ξέρω ότι υπάρχουν μέλη που θα ήθελαν πάρα πολύ να τους στείλεις πίσω στις χώρες τους, όπως έκανε ο Σαρκοζί όταν έδιωξε τους Ρομά από τη Γαλλία.
Γράφεις: «Το αίτημα των εργαζομένων για ίση μεταχείρηση ανάμεσα σε ξένους και ντόπιους εργάτες δεν αντιφάσκει με το αίτημα όχι στα ξένα πληρώματα. Κι αυτό γιατί πολύ απλά λειτουργεί αποτρεπτικά στην ξένη εργασία.»
Δεν κατάλαβα; Θέλεις να πεις ότι πρέπει να στείλουμε τους ξένους πίσω στις χώρες τους; Μόνο έτσι αντιλαμβάνομαι αυτή  τη δήλωσή σου.
Παρατηρείς: «Όποιος αλλοδαπός εργαζόμενος έχει συνδέσει το παρόν και το μέλλον του με αυτή την χώρα δεν διαφέρει σε τίποτε από τους άλλους Έλληνες.»
Μα είπες νωρίτερα ότι οι μετανάστες δεν είναι μέλη της εργατικής τάξης. Τι γίνεται εδώ; Τι είναι αυτή η σύγχυση όρων και ιδεών;  Δηλαδή το ΕΠΑΜ θα ​​υποστηρίζει μόνο τους μετανάστες που είναι μόνιμα εδώ; Πόσο καιρό θα πρέπει να είναι στη χώρα; Ένα χρόνο; Είκοσι χρόνια; Θα το αποφασίζουν οι μπάτσοι στα αστυνομικά τμήματα;
-Στο προηγούμενο μήνυμά μου εξήγησα με σαφήνεια γιατί δεν είναι σοφό να φωνάζουμε πολύ δυνατά για τη διατήρηση κλειστών συνόρων (ή ενάντια των «ανοιχτών συνόρων). Αυτό θέλουν τα αφεντικά και οι εργολάβοι, όχι οι εργαζόμενοι, συμπεριλαμβανομένων και των Ελλήνων εργαζομένων.  Όταν φωνάζεις ενάντια στα «ανοιχτά σύνορα», ξεχνάς ότι η αστική τάξη απαιτεί όλο και πιο σκληρούς μεταναστευτικούς νόμους για να έχει άφθονο φθηνό (και φοβισμένο) εργατικό δυναμικό.  Γι’ αυτόν και μόνο το λόγο δεν πρέπει το ΕΠΑΜ να φωνάζει για κλειστά σύνορα.  Γιατί να λέμε πράγματα που συμφέρουν τους αστούς; Ενώνουμε την εργατική τάξη υπερασπίζοντας τα πιο αδύναμα μέλη της.  Είναι προς το συμφέρον των Ελλήνων εργαζόμενων να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις των Ελλήνων καπιταλιστών μαζί με τους αλλοδαπούς.  Εξάλλου, εάν δεν υποστηρίζεις – ως Έλληνας –τους Αλβανούς και τους άλλους «ξένους» εργάτες, πώς περιμένεις να μη γίνουν απεργοσπάστες και να μην σου «κλέψουν» τη δουλειά;

Αυτός θα είναι ο ρόλος του ΕΠΑΜ; Να λέμε πράγματα που ωφελούν τους εργοδότες;

Τέλος, σημειώνεις: «Άλλωστε ποιά είναι τα περίφημα κεκτημένα της ΕΕ; Ελευθερία κίνησης κεφαλαίου, εμπορευμάτων, υπηρεσιών και εργασίας. Μήπως τελικά η ΕΕ στήθηκε για να βαθύνει ο διεθνισμός των εργατών;»
-Η ειρωνεία σου δείχνει πως δεν έχεις καταλάβει το σημαντικό.  Όχι, φυσικά και η ΕΕ δεν είχε συσταθεί για να εξαπλωθεί ο διεθνισμός μεταξύ των εργαζομένων. Αλλά αυτό είναι ακριβώς αυτό που έχει κάνει. Εσύ όμως αρνείσαι να δεις την πραγματικότητα.
Ευελπίδης Οικονομάκης
ΥΓ1: «Μουρμούρα» ακούγεται τόσο από τους «αριστερούς» όσο και τους «δεξιούς» μέσα στο ΕΠΑΜ.

Αλλά αυτό θα σταματήσει σύντομα αφού οι περισσότεροι αριστεροί έχουν καταλάβει τι εστί ΕΠΑΜ και θα αποχωρήσουν (θα «ξεκουμπιστούν» όπως λες χαρακτηριστικά στο τελευταίο μήνυμά σου).

ΥΓ2: Το μπλοκ του ΕΠΑΜ ήταν το μοναδικό που δεν κατάφερε να φθάσει στην Αμερικάνικη Πρεσβεία στις 17 Νοέμβρη 2011.
Ο «στρατηγός» έδωσε την διαταγή «το ΕΠΑΜ δεξιά» και κατεβήκαμε στη Ριζάρη από τη Βασιλίσσης Σοφίας όπου και διαλυθήκαμε.
Οπότε όταν μιλάμε για «παρακρατικούς» και «πράκτορες» να είμαστε προσεχτικοί!
Τι θα έλεγε ο έξω κόσμος εάν, π.χ. ο «στρατηγός» κατέβαινε στην πορεία με πιστόλι;
Θα έλεγε πως ήταν βλακεία ή κάτι άλλο;  Όταν ζεις σε γυάλινο σπίτι, δεν κάνει να πετάς πέτρες.
YΓ3:  Απάντησε σ’ αυτό το μήνυμά εάν θέλεις, αλλά, όπως λένε στα αγγλικά, “I’m through with you.”