RSS

Category Archives: εργολαβικοί ΑΠΘ

Εργατικοί αγώνες στον καιρό της κρίσης: το παράδειγμα των εργολαβικών εργαζομένων του Α.Π.Θ

Φωτογραφία από αντίστοιχη κινητοποίηση του ’09

Από τα τέλη Σεπτεμβρίου και επί δυόμισι περίπου μήνες στον χώρο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης δόθηκε ένας εργατικός αγώνας από τους εργολαβικούς υπαλλήλους καθαριότητας και διοίκησης που άγγιξε πολλές πλευρές της κοινωνικής ζωής της πόλης και λοιδορήθηκε με σφοδρότητα. Μετά από συλλήψεις, εισβολή των ΜΑΤ στον πανεπιστημιακό χώρο, δικαστήρια, “εθελοντικούς” καθαρισμούς ιδιωτικών συνεργείων από τον Μυλόπουλο και τους “φίλους” του, συγκρούσεις με απεργοσπαστικούς μηχανισμούς, πορείες και επεισοδιακές συνελεύσεις των εργαζομένων, ο αγώνας -προς το παρόν δείχνει να- έληξε με εκατέρωθεν υποσχέσεις για ‘ειρηνική’ διευθέτηση και με αποπληρωμή μέρους των δεδουλευμένων (του Αυγούστου). Πρυτανεία, κράτος, εργολάβοι, δυνάμεις καταστολής, αστική δικαιοσύνη και φυσικά ΜΜΕ εκτόξευσαν τόνους λάσπης και πολέμησαν με κάθε μέσο την απεργία διαρκείας των εργολαβικών και την κατάληψη της Πρυτανείας με σκοπό φυσικά να τον απονομιμοποιήσουν κοινωνικά, να τον απομονώσουν και να τον οδηγήσουν στην ήττα μια ώρα αρχύτερα. Το δικαίωμα στην αξιοπρεπή εργασία, στην επιβίωση σε τελική ανάλυση της τάξης μας, είναι αδιαφιλονίκητο και αξιακό ζήτημα για κάθε δύναμη που θέλει να υπερασπίζεται την εργασία και να εναντιώνεται στην εκμετάλλευση και την υποτίμηση των ζωών μας. Ωστόσο, μέσα και από αυτήν την εμπειρία εργατικού αγώνα, θα ήταν χρήσιμο να αντλήσουμε μερικά διδακτικά συμπεράσματα.

Διαβάζοντας τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου αγώνα, θέλουμε να σταθούμε σε τρία επίπεδα. Το πρώτο έχει να κάνει με την διάρκεια και την μαχητικότητα των μέσων που χρησιμοποίησε, το δεύτερο με την δομή του υποκειμένου του αγώνα και τους δρόμους διαπραγμάτευσης στους οποίους οδήγησε αυτή η δομή και το τρίτο με το διεκδικητικό πλαίσιο ή αλλιώς το πολιτικό/οικονομικό και κοινωνικό περιεχόμενο της στοχοθεσίας του.
Τα πρώτα χαρακτηριστικά αποδείχθηκαν ιδαίτερα θετικά οδηγώντας μεγάλη μερίδα του φοιτητικού κινήματος να σταθεί στο πλευρό των απεργών και να προσδώσει έτσι ζωντάνια και επιπλέον ορμή διαχέοντας τον αγώνα στην πόλη, πραγματοποιώντας διαδηλώσεις και ποικίλες εκδηλώσεις αλληλεγγύης και ασκώντας πίεση σε κράτος, εργολάβους και πρυτάνεις υπέρ των συμφερόντων των εργαζομένων. Το όπλο της απεργίας διαρκείας, σε συνδυασμό μάλιστα με την επιθετική μορφή της κατάληψης και της παρεμπόδισης βασικών λειτουργιών του πανεπιστημίου, λειτούργησε στα χέρια των απεργών ως εργατικός εκβιασμός, ανάλογος της επίθεσης που δέχονται οι ίδιοι στους όρους ζωής τους -να υπενθυμήσουμε εδώ ότι οι νέες συμβάσεις προβλέπουν μισθούς των 480€.

Το δεύτερο επίπεδο που έχει να κάνει με την δομή του σωματείου και τους διαύλους που έβαλε σε λειτουργία για να νικήσει, δυστυχώς υπέσκαπτε διαρκώς τα αγωνιστικά γνωρίσματα της ίδιας της απεργίας. Με ένα Δ.Σ. αυστηρά κομματικά προσανατολισμένο (σε δυνάμεις της απερχόμενης “σοσιαλδημοκρατίας”-ΠΑΣΟΚ και της επερχόμενης σοσιαλδημοκρατίας ή “αριστερής” διαχείρισης-ΣΥΡΙΖΑ) να επιδιώκει την χειραγώγηση του αγώνα σε κάθε στάδιο εξέλιξής του και μια γενική συνέλευση που πολλές φορές καταστρατηγούνταν από παρασκηνιακές πολιτικές μανούβρες των “συνδικαλιστών'” σε αγαστή συνεργασία με το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, η ταξική έκφραση του αγώνα είχε να υπερνικήσει τεράστιους σκοπέλους. Ακόμη παραπάνω, είχε ήδη υπογράψει το χαρτί της παραίτησής της, καθώς ανέθετε τον αγώνα για επιβίωση σε μεσολαβητές που είναι οι ίδιοι μέρος της επίθεσης που δεχόμαστε και τολμούν να εμφανίζονται τώρα με τα διαπιστευτήρια μιας ψευδεπίγραφης σωτήριας επέμβασης. Οι αυταπάτες περί ‘εργατικού’ και ‘αγωνιστικού’ προσωπείου τόσο του επίσημου συνδιαλισμού (Ε.Κ.Θ.) όσο και των ‘αριστερών’ ψαλτών του συστήματος που προαλείφονται για τους αυριανούς υπουργικούς θώκους πρέπει να καταρριφτούν όσο το δυνατόν γρηγορότερα στα μάτια της εργατικής τάξης. Από την άλλη, ακόμη κι αν αυτές οι αυταπάτες έχουν όντως αποσαθρωθεί, μένει να απορρίψουμε ακόμη και την δυνατότητα μιας μερικής έστω, νίκης μέσω βουλευτικών συνεννοήσεων, κομματικών παρατάξεων και λοιπών παρατρεχάμενων για έναν ακόμη λόγο: γιατί στη σημερινή συγκυρία, στην καρδιά της κρίσης και της καθολικής επίθεσης στην τάξη μας, όση πίεση κι αν ασκηθεί, καμία ομάδα εργαζομένων δεν μπορεί να κερδήσει κομμάτι του κλεμμένου της πλούτου αν δεν το πάρει με τα ίδια της τα χέρια έξω από κάθε λογική συναίνεσης και συνδιαχείρισης με τους από-πάνω. Αν δεν αντιληφθούμε τώρα, πριν να είναι ήδη αργά, ότι δεν υπάρχει πλέον πλαίσιο διεκδίκησης και ανάθεσης των ζωών μας σε κανέναν άλλον εκτός από τις δικές μας αυτόνομες δομές βάσης που θα απαιτούν και θα υφαρπάζουν όσα τους αρνούνται, τότε είμαστε καταδικασμένοι να γίνουμε οι δούλοι του 21ου αιώνα. 
Άμεσα αλληλένδετο με αυτό το κομμάτι είναι και το τρίτο επίπεδο ανάγνωσης του αγώνα, αυτό που εξετάζει το ζητούμενό του, τον στόχο δηλαδή που οι ίδιοι οι απεργοί έθεταν ως τροχιοδεικτικό για την επιτυχία του αγώνα τους. Ενώ λοιπόν η απαίτησή τους για μόνιμη σταθερή εργασία –που θα περνούσε φυσικά πάνω από τα πτώματα αυτών των νταβατζήδων που λέγονται εργολάβοι– είναι λογική, αναγκαία και καθολική για κάθε εργαζόμενο και άνεργο, ωστόσο δεν κατόρθωσε να υπερβεί το δημοσιοϋπαλληλικό πλαίσιο του παρελθόντος, δηλ. το πλαίσιο διεκδίκησης και αναπαραγωγής μιας οριστικά τελειωμένης πλέον διαχείρισης, όπου το κράτος (μέσω του ΑΠΘ ή οποιουδήποτε φορέα της δημόσιας ζωής και διοίκησης) εξασφάλιζε μια ασφαλή και διά βίου απασχόληση σε ένα στρώμα της εργατικής τάξης ενώ πετιόταν στον Καιάδα η μεγάλη μερίδα του ιδιωτικού τομέα που δεν κατόρθωνε με χίλιους μύριους τρόπους να εισχωρήσει στην χαρισάμενη ζωή του δημοσίου. Ο στόχος λοιπόν της μονιμοποίησης στη δεδομένη συγκυρία εκτός από βέβαια στρατηγική ήττας -ποιος μπορούσε να ισχυριστεί ότι τη στιγμή που έχει ανοίξει η πόρτα της απόλυσης για τους ήδη υπάρχοντες μόνιμους δημόσιους υπάλληλους, ξαφνικά το κράτος θα προσλάμβανε άλλους 850;- ήταν επίσης και η εγγύηση της κοινωνικής απομόνωσης και της ταξικής ‘αδιαφορίας’ στην καλύτερη περίπτωση. Γιατί δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το σκληρό πρόσωπο της πραγματικότητας στον κόσμο της εργασίας σήμερα· αν είσαι αρκετά τυχερός και δεν βρίσκεσαι στα συντριπτικά ποσοστά των ανέργων, τότε θα είσαι υπαμειβόμενος, υποαπασχολούμενος, χωρίς ένσημα-ασφάλιση, με απλήρωτα δεδουλευμένα/υπερωρίες, εκβιασμούς, απειλές κ.ο.κ. Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι αναγνωρίζοντας την οπισθοχώρηση των ταξικών συσχετισμών εις βάρος μας οφείλουμε να κατεβάσουμε τον πήχυ των απαιτήσεών μας όπως διακηρύσσουν ολημερίς κυβέρνηση, ΜΜΕ, κόμματα και πάσης φύσεως απολογητές της βαρβαρότητας. Σημαίνει όμως ότι για να νικήσουμε χρειαζόμαστε ταξική αλληλεγγύη και για να την έχουμε οφείλουμε να προβάλουμε αιτήματα πανκοινωνικά, προς το συμφέρον όλης της τάξης καθώς και να φτιάχνουμε τις δομές οι οποίες θα τα κάνουν πράξη. 

Τέλος, για να θυμήσουμε κάτι που γράφαμε αρκετό καιρό πριν, αναφερόμενοι στο φοιτητικό κίνημα αλλά και τη σύνδεσή του με το εργατικό που εξετάζουμε ακριβώς τώρα: “Το φοιτητικό κίνημα -οφείλει- να απαγκιστρωθεί από έναν αδιέξοδο συντεχνιακό συνδικαλισμό του ασύλου και των επαγγελματικών δικαιωμάτων που δεν βλέπει το ανέφικτο των αιτημάτων του στο σημερινό καθεστώς και κλείνει το μάτι στο ‘ένδοξο’ παρελθόν μιας ‘καλύτερης’ –βλέπε σοσιαλδημοκρατικής- διαχείρισης. Να συμπορευθεί με τον ακηδεμόνευτο εργατικό συνδικαλισμό, με το κομμάτι εκείνο δηλαδή των αγωνιζόμενων εργαζομένων και των ταξικών τους σωματείων που προτάσσει την ολική ανατροπή του καπιταλιστικού υπάρχοντος. Να δημιουργήσουμε σήμερα κιόλας κοινές συνελεύσεις εργαζομένων και ανέργων, ελλήνων και μεταναστών, κάθε κλάδου με τους φοιτητές και σπουδαστές των αντίστοιχων τμημάτων. Να προτάξουμε την υπόθεση της αυτοδιαχείρισης των σχολών από φοιτητές, καθηγητές και εργαζόμενους, να αμφισβητήσουμε το σύνολο της δομής και του περιεχομένου της γνώσης και να ανοίξουμε διόδους ουσιαστικού και ακηδεμόνευτου συντονισμού των αγώνων για να περάσει επιτέλους ο φόβος στο αντίπαλο στρατόπεδο…. Το πρόταγμα της αυτοδιαχείρισης και της κοινωνικής-εργατικής αυτοδιεύθυνσης δεν μπορεί να είναι κούφια ρητορική ούτε να περιορίζεται σε διακηρύξεις. Είναι ο μόνος τρόπος να αποφασίζουμε εμείς για τις ζωές μας, για την εργασία και τον ελεύθερό μας χρόνο, για τους όρους υλικής διαβίωσης της κοινωνίας χωρίς διαμεσολαβητές και ειδικούς και αυτό πρέπει να το αποδείξουμε στην πράξη. Είναι το ανώτερο στάδιο της κοινωνικής εξέλιξης, η υψηλότερη βαθμίδα ευτυχίας, ισότητας, ελευθερίας και αυτοκαθορισμού. Σημαίνει ότι εργάτες, άνεργοι και φοιτητές θα πάρουν επιτέλους στην κατοχή τους όλα όσα έχουν συσσωρευτεί, όλα όσα παράγουν και όλα όσα χρειάζονται.

Στις παρακαταθήκες του αγώνα κρατάμε τους αγωνιζόμενους φοιτητές που υπερασπίστηκαν την απεργία και την κατάληψη της πρυτανείας το βράδυ της 17ης Νοέμβρη, αμέσως μετά την πορεία του Πολυτεχνείου -και γι’αυτό ξυλοκοπήθηκαν και συνελήφθησαν από τους μισθοφόρους- περιφρουρώντας έναν εργατικό αγώνα όπως ακριβώς όφειλαν να κάνουν, κρατάμε επίσης και τις πρώτες επαφές ανάμεσα στους εργολαβικούς και το σωματείο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής που επιχείρησε να ρίξει τον σπόρο της εργατικής αυτοδιαχείρισης, του ακηδεμόνευτου αγώνα και της αμεσοδημοκρατικής λειτουργίας του σωματείου βάσης. Το μέλλον θα δείξει τις ικανότητες της τάξης μας να προσαρμόζεται στις περιστάσεις, να ελίσσεται, να εξελίσσεται και να οργανώνει την αντεπίθεσή της με όρους νίκης, δηλ. συντριβής της καταστροφής που δυστυχώς πλησιάζει ολοένα και γρηγορότερα την κοινωνικής μας πραγματικότητα, φορώντας μάλιστα το πιο αποκρουστικό της προσωπείο, αυτό του φασισμού και της ταξικής γενοκτονίας.

Δεκέμβρης 2012
 

Η λίστα με τους 44 δοσίλογους καθηγητάκους του ΑΠΘ που κάλεσαν τους μπάτσους

Θεσσαλονίκη, ΑΠΘ: Η  επιστολή προς την εισαγγελία Θεσσαλονίκης και η λίστα με τους 44 υπογράφοντες δοσίλογους καθηγητές (πρυτάνεις, κοσμήτορες και πρόεδροι) που κάλεσαν τα ΜΑΤ για να καταστείλουν την απεργία των εργολαβικών υπαλλήλων.

Η λίστα αυτή και η “εγκυρότητα” της ήταν το βασικό χαρτί που χρησιμοποίησαν εισαγγελέας και πρόεδρος για να καταδικάσουν τους 11 εργαζόμενους σε 8μηνη φυλάκιση με τριετή αναστολή.

Highlight του κειμένου η έκφραση “οι ενέργειες να γίνουν με τη μεγαλύτερη δυνατή στοργή”!!!

Λείπουν πρόεδροι μόνο από 4 σχολές (Παιδαγωγικό, Νηπιαγωγών, Μαθηματικό και Χημικό).

Ανάμεσα στους υπογράφοντες είναι και αρκετοί που το παίζουν αριστεροί (Παυλίδης, Παρασκευόπουλος) και χαριετίζονται με τον Συριζα.
* Ο αντιπρύτανις Ιωάννης Παντής έχει πάρει επί της ουσίας πίσω την υπογραφή του λίγες ώρες πριν μπουν τα ΜΑΤ. Τυχαίο; Δε νομίζω…

** Την Τετάρτη 19/12, στις 11πμ είναι η συγκέντρωση στα δικαστήρια για τους άλλους 16 συλληφθέντες μέσα από τον χώρο του ασύλου στο ΑΠΘ την  17η Νοέμβρη.

Ενας από αυτούς, πήγε στο νοσοκομείο   μετά από λιποθυμικό σοκ που υπέστη, ο κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών (ΣΘΕ), Σπύρος Παυλίδης, όταν ομάδα αγνώστων εισέβαλε στο γραφείο του, ασκώντας λεκτική βία. 

Σύμφωνα με πληροφορίες του Αθηναϊκού Πρακτορείου, το περιστατικό αποδίδεται στη δημοσίευση του εγγράφου με τις 43 (sic) υπογραφές των κοσμητόρων και των προέδρων τμημάτων του ΑΠΘ, που υπέγραψε και ο πρύτανης με τους αντιπρυτάνεις, με το οποίο καλούσαν την αστυνομία να επέμβει για να τερματιστεί η τρίμηνη κατάληψη του κτιρίου Διοίκησης. Μέσα στους 43 καθηγητές που υπογράφουν είναι και ο κοσμήτορας της ΣΘΕ.

Πάντως, σύμφωνα με την αστυνομία, ο κοσμήτορας δεν είχε σημάδια ξυλοδαρμού και δεν θέλησε να προχωρήσει σε καταγγελία.

Σε ανακοίνωση της η πρυτανεία του ΑΠΘ επισημαίνει ότι ο προπηλακισμός του κ. Παυλίδη, «ήταν το αποτέλεσμα της στοχοποίησης την οποία υφίστανται από λογής οι εκλεγμένες αρχές του ΑΠΘ, οι πρυτάνεις, οι κοσμήτορες των σχολών και οι πρόεδροι των τμημάτων του, επειδή με την ενημέρωση της αρμόδιας εισαγγελικής αρχής, συνέβαλαν στην επαναλειτουργία της διοίκησης του ιδρύματος μετά από 75 ημέρες κατάληψης».

Προφανώς η παρεούλα των καθηγητάκων εκεί πανω στο ΑΠΘ, με ύφος γλύφτη και υποεργολάβου της τρικομματικής εξουσίας, βρήκε τον πλέον δημοκρατικό τρόπο καθαρισμού και φύλαξης του ιδρύματος, την επιστράτευση γλυφτρακίων για καθάρισμα και μπάτσων για εξουδετέρωση των εργαζομένων-απεργών. Γι’ αυτούς εκεί πέρα δεν σημαίνει τίποτα να πληρώνουν δουλεμπορικές εταιρείες για εργασίες υποστήριξης αντί απευθείας εργαζόμενους, γι αυτούς που κάνανε τα στραβά μάτια σε πλήθος οικονομικών καταχρήσεων, από το γάμο της γραμματέας του πρύτανη μέχρι και την προμήθεια πετρελαίου στις βίλες τους, όλα με έξοδα του ΑΠΘ και χρήματα που πληρώνουν όλοι οι άνθρωποι του μόχθου, αγνοείται παντελώς η έννοια της ευθιξίας και της στοιχειώδους δημοκρατικής ευαισθησίας, μέχρι λιποθυμίας σε τυχαία μπινελήκια.
 

Ανακοίνωση για την στήριξη του αγώνα των εργολαβικών του ΑΠΘ και για τις παραβιάσεις του ασύλου

Την Κυριακή 2 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε σύσκεψη όπου συμμετείχαν η πολιτική συλλογική πρωτοβουλία ΔΙΕΘΝΙΣΤΗΣ, η εργατική εφημερίδα ΔΡΑΣΗ, η αναρχοσυνδικαλιστική πρωτοβουλία ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ και η ΟΚΔΕ (Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας), με θέμα τον αγώνα των εργολαβικών εργαζόμενων και τις πρόσφατες παραβιάσεις του ασύλου από την αστυνομία στο ΑΠΘ.

Συζητήθηκε η ανάγκη:


Να δοθεί απάντηση στις παραβιάσεις του ασύλου στο ΑΠΘ, που εξελίσσονται σε καθεστώς, επιχειρώντας να παγιώσουν την αντίληψη ότι η αστυνομία θα επεμβαίνει παντού και πάντα για την κατάπνιξη των εργατικών και κοινωνικών αγώνων.

Να εκδηλωθεί έμπρακτη αλληλεγγύη στον αγώνα των εργολαβικών εργαζόμενων στο ΑΠΘ, που κρατάει τώρα πάνω από δύο μήνες. Να υποστηριχτούν τα δίκαια αιτήματά τους, απέναντι στη συστηματική και συντονισμένη επίθεση που δέχονται από πρυτανεία, κυβέρνηση και μηχανισμούς καταστολής.

Να παλέψουμε για την αθώωση και υπεράσπιση όλων των συλληφθέντων από την εισβολή-έφοδο της αστυνομίας στο ΑΠΘ στις 17/11 (16 αγωνιστές από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους εργολαβικούς εργαζόμενους) και 30/11 (11 εργαζόμενοι). Μάλιστα, οι συλληφθέντες της 30/11 καταδικάστηκαν στη βαριά ποινή των 8 μηνών με τρία χρόνια αναστολή!

Να οργανώσουμε την αλληλεγγύη και την αντίσταση, ενάντια στην εντεινόμενη καταστολή των εργατικών και κοινωνικών αγώνων. Και ιδιαίτερα όσων προσπαθούν έμπρακτα ν’ αποτελέσουν σημείο αναφοράς, συγκρουόμενοι με την ασφυκτική «νομιμότητα» της κρατικής καταστολής, των κάθε λογής «τρομονόμων» και των αντισυνδικαλιστικών διώξεων, αλλά και των ορίων όπου προσπαθεί να τους εγκλωβίσει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Όσων δίνουν το στίγμα της συνέχειας και της αντεπίθεσης του εργατικού κινήματος (π.χ. κατάληψη περιφέρειας Κρήτης, αγώνες στους δήμους). Το χτύπημα των εργολαβικών συναδέλφων του ΑΠΘ, στην απεργία και κατάληψη που πραγματοποιούν, είναι το πιο πρόσφατο σε μια σειρά τέτοιων χτυπημάτων (χτύπημα και συλλήψεις συνδικαλιστών και εργαζομένων από Σκαραμαγκά, ΔΕΗ κ.α., μηνύσεις και διώξεις σωματείων) – και σίγουρα όχι το τελευταίο.

Να υπερασπίσουμε τις δημοκρατικές ελευθερίες. Ενάντια στο «Κράτος Έκτακτης Ανάγκης», που συστηματικά οικοδομείται, ως απαραίτητο συμπλήρωμα των βάρβαρων Μνημονίων και μέτρων, της προσπάθειας να φορτωθεί η κρίση του καπιταλιστικού συστήματος στις πλάτες των εργαζομένων και της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας. Δεν πρόκεται για μια «αντιδημοκρατική εκτροπή», αλλά για αναπόσπαστο στοιχείο της κρίσης του συστήματος, που μπορεί ν’ αντιμετωπιστεί μόνο από τους αγώνες των εργαζομένων, των ανέργων, των μεταναστών, της νεολαίας. Αυτό το «κράτος έκτακτης ανάγκης» δείχνει το αποκρουστικό του πρόσωπο όχι μόνο με την άγρια καταστολή των κινητοποιήσεων και διαδηλώσεων, αλλά τώρα πια και με την χρήση των φασιστικών συμμοριών της Χρυσής Αυγής και τα βασανιστήρια μεταναστών και αγωνιστών σε ΓΑΔΑ και αστυνομικά τμήματα. Η πάλη για να συντρίψουμε αυτό το «κράτος έκτακτης ανάγκης» είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου, είναι βασικό καθήκον για τις οργανώσεις της εργατικής τάξης, για όλους όσους αναφέρονται στο δίκιο, τους αγώνες, την υπεράσπιση των εργαζομένων.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να συμμετάσχουν μαζικά στις κινητοποιήσεις της ΠΕΜΠΤΗΣ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, επέτειο της δολοφονίας του Αλ. Γρηγορόπουλου και του Δεκέμβρη 2008. Παράλληλα, θα συμμετάσχουμε από κοινού στην πορεία που θα γίνει την ίδια μέρα στις 7:00 μ.μ. το απόγευμα από τα Προπύλαια, όπου θα παρέμβουμε για την ανάδειξη των παραπάνω ζητημάτων: την αλληλεγγύη στον αγώνα των εργολαβικών και την αντίσταση στις παραβιάσεις του ασύλου στο ΑΠΘ, την αντίσταση στο εντεινόμενο κύμα αυταρχισμού και κρατικής καταστολής. Και ακόμα θα διερευνήσουμε τη δυνατότητα περαιτέρω πιο συστηματικών πρωτοβουλιών σ’ αυτή την κατεύθυνση.

Πολιτική Συλλογική Πρωτοβουλία ΔΙΕΘΝΙΣΤΗΣ

Εργατική Εφημερίδα ΔΡΑΣΗ

Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία ΡΟΣΙΝΑΝΤΕ

Ο.Κ.Δ.Ε. – Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας
 

Κυριακή 2/12: Μέρα δράσης για την απεργία των εργολαβικών του ΑΠΘ!

Κυριακή 2/12 στο ΑΠΘ
με τους απεργούς εργολαβικούς
μπροστά στην πρυτανεία του ΑΠΘ
11:00
Κουκλοθέατρο και δημιουργικά παιχνίδια
για μικρά και όχι μόνο παιδιά
16:00
Ποδοσφαιρικός αγώνας
Εργολαβικοί νs Φοιτητές
19:00
Λαϊκό Ρεμπέτικο Γλέντι
ΕΡΓΟΛΑΒΙΚΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΑΠΘ
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

 

Ανακοινώσεις καταγγελίας του Γκεσταπίτικης έμπνευσης σπασίματος του ασύλου και στήριξης στους απεργούς στο ΑΠΘ

Ανακοίνωση-καταγγελία της ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης για την εισβολή στο Αριστοτέλειο

 

 

Σήμερα 30-11 στις 4 τα ξημερώματα αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στο χώρο της κατειλημμένης από απεργούς εργολαβικούς υπαλλήλους πρυτανείας και συνέλαβαν 11 εργαζόμενους(10 υπαλλήλους της τεχνικής υπηρεσίας και 1 της καθαριότητας). Η κίνηση αυτή έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά πρωτοφανών κατασταλτικών χτυπημάτων των εργατικών και νεολαιίστικων αγώνων. Μια μέρα μετά την αθώωση των τριών εργαζόμενων αγωνιστών και ενώ εκκρεμεί για τις 19 Δεκέμβρη η δίκη των 16 μελών των φοιτητικών συλλόγων(10 μέλη των ΕΑΑΚ και 6 ακόμα συναγωνιστές) που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια της δολοφονικής επίθεσης των ΜΑΤ στο ΑΠΘ την ημέρα της 17 Νοέμβρη , η «σιδερένια φτέρνα του κράτους » ξαναχτυπά.



Η εισβολή των ΜΑΤ για δεύτερη φορά σε ένα μήνα μέσα στο χώρο του ασύλου, ήρθε μετά από επιστολή των πρυτανικών αρχών στον εισαγγελέα, ο οποίος με τη σειρά του διέταξε την επέμβαση για την λήξη της απεργίας και τη σύλληψη των καταληψιών. Η απεργία 70 ημερών, με την οποία οι εργαζόμενοι δε ζητάνε τίποτα παραπάνω από το αυτονόητο, την καταβολή των δεδουλευμένων τους (είναι μήνες απλήρωτοι), μόνιμη και σταθερή δουλειά με αξιοπρέπεια και να σταματήσουν να δουλεύουν υπό το καθεστώς της εργολαβίας. Αντ’ αυτού οι πρυτανικές αρχές ,προλαβαίνοντας ακόμα και τα συμβούλια ιδρύματος ,σπεύδουν να υλοποιήσουν τη μνημονιακή πολιτική ζητώντας από τους εργαζόμενους να δουλεύουν με 460 ευρώ. Η απόφαση για συνέχιση της απεργίας μάλιστα ανανεώθηκε μετά από πολύ μαζική συνέλευση του σωματείου που πραγματοποιήθηκε στις 28-11 παρά την τρομοκρατία της απειλής επέμβασης της αστυνομίας η οποία και πραγματοποιήθηκε τελικά.


Η επιστολή στο εισαγγελέα από τις πρυτανικές αρχές και τους κοσμήτορες σχολών δείχνει τον προδοτικό τους ρόλο στον αγώνα για τη προάσπιση του δημόσιου πανεπιστήμιου, καθώς για ακόμα μια φορά δίνουν τα διαπιστευτήρια τους στην κυβέρνηση ότι μπορούν να εγγυηθούν την υλοποίηση της αντιδραστικής πολιτικής στα πανεπιστήμια μέσω της κατασυκοφάντησης και διάλυσης του αγώνα των εργολαβικών.


Ως ΕΑΑΚ βρεθήκαμε από την πρώτη στιγμή αλληλέγγυοι στον αγώνα των 650 εργολαβικών υπαλλήλων και συμπορευτήκαμε μαζί τους. Ο αγώνας τους πρέπει να δικαιωθεί. Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση που-στο όνομα του χρέους και σε αγαστή συνεργασία με την ΕΕ και το ΔΝΤ- προκειμένου να διασφαλίσει την υλοποίηση της πολιτικής κοινωνικής καταστροφής και διάσωσης του κεφαλαίου δε διστάζει να καταστέλλει κάθε αγώνα που ξεπηδά. Η όξυνση της κρατικής καταστολής αποδεικνύει το φόβο της απέναντι στη δυναμική των λαϊκών κινητοποιήσεων.


Καταγγέλλουμε απερίφραστα τον Πρύτανη του ΑΠΘ για την κατασυκοφάντηση του αγώνα των εργολαβικών υπάλληλων και την επιλογή του να προβεί σε κάλεσμα για εισαγγελική παρέμβαση, αλλά και τη διπρόσωπη στάση του καθώς σήμερα τολμά να εμφανίζεται και να ζητά την απελευθέρωση των ανθρώπων που ο ίδιος διέταξε να συλλάβουν. Την ίδια μέρα που με δική του πρωτοβουλία διοργανώθηκε η φιέστα-απεργοσπασία καθαρισμού του ΑΠΘ, με τη συνδρομή των ΜΜΕ και της εργολαβικής εταιρίας που μίσθωσε παράνομα άλλο συνεργείο καθαρισμού. Είναι ο πρώτος πρύτανης στην μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου που ξεκάθαρα παίρνει την πολιτική επιλογή να παίξει το ρόλο των συμβουλίων ιδρύματος, διαλύοντας το δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο και τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις που ξεσπούν μέσα σε αυτό, ζητώντας την αρωγή του εισαγγελέα και της αστυνομίας ώστε να καταστείλει μια απεργία βάζοντας τα ΜΑΤ μέσα στο άσυλο. Μια απεργία μάλιστα που ούτε καν νομότυπα έχει κηρυχτεί παράνομη, το αντίθετο μάλιστα υπάρχει δικαστική απόφαση που κρίνει απόλυτα νόμιμη την απεργία και απορρίπτει τα ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσε εναντίον των απεργών η «Οικολογική Α.Ε.»(η εργολαβική εταιρία) .


Ο Πρύτανης Μυλόπουλος, το πρυτανικό συμβούλιο αλλά και οι κοσμήτορες και πρόεδροι σχολών που συνυπέγραψαν την επιστολή, είναι persona non grata για το φοιτητικό κίνημα, να παραιτηθούν τώρα! Είναι συνυπεύθυνοι για το απεργοσπαστικό πραξικόπημα που πραγματοποιήθηκε. Το φοιτητικό κίνημα βρίσκεται απέναντι σε όποιο όργανο υλοποιεί την κυβερνητική πολιτική είτε είναι οι πρυτάνεις σήμερα είτε είναι τα πλήρως απονομιμοποιημένα συμβούλια ιδρύματος των οποίων τη λειτουργία το φοιτητικό κίνημα θα μπλοκάρει με κάθε τρόπο. Το φοιτητικό κίνημα μέσα από τις γενικές συνελεύσεις τους και οι εργαζόμενοι σε αυτό είναι οι μόνοι που πρέπει να έχουν λόγο για το πανεπιστήμιο.


Το άσυλο αποτελεί λαϊκό κεκτημένο που κερδήθηκε με αγώνες , δεν καταργείται από νόμους, είναι χώρος που ανήκει σε όλο τον αγωνιζόμενο λαό, η αξία χρήσης του νοηματοδοτείται μέσα από τους αγώνες εργαζομένων και νεολαίας. Ως φοιτητικό κίνημα και μέσα από τους φοιτητικούς μας συλλόγους θα είμαστε εκεί κάθε στιγμή να υπερασπιστούμε τους δίκαιους αγώνες του λαού και της νεολαίας αλλά και το ίδιο το άσυλο σε οποιαδήποτε προσπάθεια άρσης του από την Κυβέρνηση και τις Πρυτανικές Αρχές. Δηλώνουμε ξεκάθαρα στην κυβέρνηση που διαλύει κάθε λαϊκή κατάκτηση ότι είμαστε στο πλευρό των εργολαβικών υπαλλήλων του ΑΠΘ και θα μας βρουν απέναντι τους σε κάθε προσπάθεια καταστολής του αγώνα του εργαζόμενου λαού.


– Απαιτούμε την άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων με απόσυρση των κατηγοριών που τους βαραίνουν 
– Καλούμε τους φοιτητικούς συλλόγους να συνεδριάσουν άμεσα ώστε μέσα από τις γενικές τους συνελεύσεις να δώσουν άμεση απάντηση αγώνα. 
– Καλούμε όλα τα σωματεία εργαζομένων και το ΕΚΘ να κηρύξουν πανθεσσαλονίκεια απεργία , στα πλαίσια της στήριξης του αγώνα των εργολαβικών υπαλλήλων, αλλά και απέναντι συνολικά στην αντιλαϊκή πολιτική. Ο αγώνας τους είναι υπόθεση όλου του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος της πόλης.

 


ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑ ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ


Ανακοίνωση του Κ.Κ.Ε. για την επέμβαση των ΜΑΤ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο

Το ΚΚΕ καταδικάζει την επέμβαση των ΜΑΤ και τη σύλληψη 11 αγωνιζόμενων απολυμένων και απλήρωτων εργατών στα ιδιωτικά εργολαβικά συνεργεία του Α.Π.Θ, που διεκδικούν την πληρωμή των δεδουλευμένων τους και το δικαίωμά τους στην εργασία.

Οι εκατοντάδες εργαζόμενοι στην καθαριότητα και την φύλαξη δεν βρίσκονται αντιμέτωποι μόνο με τη στυγνή εκμετάλλευση και την τρομοκρατία των ιδιωτών εργολάβων, οι οποίοι λυμαίνονται και θησαυρίζουν από τα οικονομικά των πανεπιστημίων, αλλά και με την κυβερνητική καταστολή και τον εμπαιγμό του πρύτανη. Πριν στείλουν τα ΜΑΤ χρησιμοποίησαν απεργοσπαστικούς μηχανισμούς, τα ψέματα και τις συκοφαντίες κατά των εργαζομένων. Σε αυτή την επιχείρηση τρομοκρατίας και συκοφάντησης έχει τη δική της συμβολή και η ναζιστική Χρυσή Αυγή.

Να αφεθούν ελεύθεροι οι συλληφθέντες εργάτες και να σταματήσει η δίωξη σε βάρος τους, να πληρωθούν όλοι οι εργαζόμενοι και να επαναπροσληφθούν οι απολυμένοι. Να φύγουν οι δουλέμποροι εργολάβοι από τους χώρους των πανεπιστημίων.

Ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Θεσσαλονίκης εκφράζει τον αποτροπιασμό της για την εισβολή των δυνάμεων καταστολής νωρίς σήμερα τα ξημερώματα στο χώρο του ΑΠΘ και τη σύλληψη 11 απεργών εργολαβικών υπαλλήλων μέσα από το χώρο του κατειλημμένου Κτηρίου Διοίκησης. Η νύχτα της 30ης Νοεμβρίου 2012 θα μείνει ανεξίτηλα γραμμένη στην ιστορία, καθώς για πρώτη φορά τα ΜΑΤ εισβάλλουν σε πανεπιστημιακό χώρο για να καταστείλουν έναν απεργιακό αγώνα.

Το όνομα του Πρύτανη Μυλόπουλου, και όσων απέστειλαν επιστολή στην Εισαγγελία ζητώντας την επέμβαση της αστυνομίας, θα γραφεί με τα πιο μελανά χρώματα στην ιστορία της χώρας, μαζί με τα ονόματα εκείνων που στις κρίσιμες στιγμές στον τόπο μας έπαιξαν τον πιο βρώμικο ρόλο ενάντια στο δοκιμαζόμενο εργαζόμενο λαό και τη νεολαία. Η παραίτηση του είναι το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει. Δεν έχει καμία θέση εντός της πανεπιστημιακής κοινότητας. Είναι πολιτικά υπεύθυνος για τη μεθόδευση προβοκάτσιας σε βάρος της απεργίας και του φοιτητικού κινήματος, όταν τη μέρα του Πολυτεχνείου επενέβη η αστυνομία και αιματοκύλισε την περιφρούρηση των φοιτητικών συλλόγων συλλαμβάνοντας 16 νεολαίους. Πρωταγωνίστησε στη χθεσινή ενορχηστρωμένη απεργοσπασία μαζί με Κοσμήτορες Σχολών, υπαλλήλους του Μπουτάρη και την δουλεμπορική εργολαβική εταιρία ISS. Η ανακοίνωση του που ζητά την απελευθέρωση των συλληφθέντων μόνο χλεύη και αηδία μπορεί να προκαλέσει, όταν ο ίδιος  – πιστός στις κατευθύνσεις κυβερνήσεων-ΕΕ και σε αγαστή συνεργασία με τις εργολαβικές εταιρίες – λυμαίνεται το δημόσιο πανεπιστήμιο, πετάει στο δρόμο 350 υπαλλήλους, ενώ θα μπορούσε να κηρύξει έκπτωτους τους εργολάβους, αν δεν ήταν απόλυτα συνένοχος στη συστηματική παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας. Από την πρώτη στιγμή προσπάθησε να αποπροσανατολίσει τον αγώνα δήθεν υποστηρίζοντας τον, ενώ έπαιζε σαφέστατα το παιχνίδι των εργολαβιών και της άθλιας συγκυβέρνησης, δυστυχώς με τη συνενοχή και του ΣΥΡΙΖΑ που τον στήριζε με ανακοινώσεις του μέχρι πριν λίγες μέρες, ενώ ήταν ξεκάθαρο με ποιά πλευρά είχε ταχθεί.

Αυτό που προέχει τώρα είναι η πιο μαζική υποστήριξη του αγώνα των εργολαβικών και των συλληφθέντων από όλη την αριστερά, το εργατικό κίνημα, τους λαϊκούς φορείς, τους ανθρώπους των τεχνών και των γραμμάτων και την ακαδημαϊκή κοινότητα.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκφράζει την αμέριστη αλληλεγγύη της στον αγώνα και τους συλληφθέντες και δεσμεύεται να πάρει πολιτικές και κινηματικές πρωτοβουλίες σε αυτή την κατεύθυνση. Ο αγώνας των εργολαβικών για επαναπρόσληψη κι αξιοπρεπή εργασία ενάντια στα σκλαβοπάζαρα των εργολαβιών καθίσταται αυτή τη στιγμή ένα μέγιστο πολιτικό ζήτημα που συμπυκνώνει το σύνθημα ψωμί – παιδεία – ελευθερία και αφορά όλο το λαό.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί σε μαζική υπεράσπιση του ασύλου. Αν η κυβέρνηση νομίζει ότι έχει ξεμπερδέψει τόσο εύκολα με ιστορικές λαϊκές κατακτήσεις είναι γελασμένη. Οι φοιτητικοί σύλλογοι και οι εργαζόμενοι εντός κι εκτός πανεπιστημίου θα προασπίσουν το δικαίωμα τους στον αγώνα, θα υπερασπιστούν με κάθε μέσο το δημόσιο πανεπιστήμιο και θα φροντίσουν ώστε να «ξεβρωμίσει» το ΑΠΘ από απεργοσπαστικούς μηχανισμούς, Μυλόπουλους και την αντιδραστική πολιτική της κυβέρνησης  – ΕΕ – ΔΝΤ.

ΚΚΕ(μ-λ): Κάτω τα χέρια από τους εργαζόμενους-απεργούς στο ΑΠΘ!

Σήμερα τα ξημερώματα, της Παρασκευής 30 του Νοέμβρη 2012 τα φαντάσματα ζωντάνεψαν στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Στον ρόλο των χουντικών υπουργών Γκαντώνα και Σιφναίου, οι υπουργοί της τρικομματικής κυβέρνησης Σαμαρά, Βενιζέλου και Κουβέλη. Στη θέση του πρύτανη των τανκς Σδράκα, ο πρύτανης Μυλόπουλος, που παρήγγειλε να γίνει η πιο οργανωμένη και τρομοκρατική επέμβαση της αστυνομίας στο ΑΠΘ, για πρώτη φορά σε τέτοια κλίμακα στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Και στον ρόλο των άθλιων προπαγανδιστών του ψεύδους, της συκοφαντίας και της πιο τοξικής και επικίνδυνης λάσπης, οι σύγχρονοι Γεωργαλάδες, δηλαδή τα τσιράκια-δημοσιογράφοι των εργολάβων καναλαρχών και μεγαλοεκδοτών. Μαζί τους, οι νεοναζί Χρυσαυγίτες, που βρήκαν ευκαιρία να χύσουν δηλητήριο ενάντια στους αγώνες των εργατών. Άξιος ο μισθός όλων. Η σημερινή συγχορδία τους, θα γραφτεί στην ιστορία του εργατικού και φοιτητικού κινήματος της Θεσσαλονίκης, στην ιστορία του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου και θα αποτελεί μνημείο αίσχους και καταφρόνιας. Όλους αυτούς ο λαός μας, οι εργαζόμενοι άνθρωποι, η νεολαία, θα τους κατατάξουν στην μαύρη λίστα με τα φαντάσματα του παρελθόντος, στην λίστα αυτών που καταδικάζει η ιστορία. Γιατί στο Αριστοτέλειο υπάρχουν τέτοιες άγραφες αλλά αξέχαστες λίστες. Στην μια φιγουράρουν τύποι που συνεργάστηκαν με την εξουσία και την καταπίεση σαν τον φον Βιζουκίδη και τον Σδράκα και στην άλλη ακτινοβολούν αυτοί που δεν υπέκυψαν και προστάτευσαν το Πανεπιστήμιο και τους αγωνιζόμενους μέσα σε αυτό σαν τον αξέχαστο Χ. Θεοδωρίδη και άλλους που τίμησαν την θέση τους.

Το ΚΚΕ(μ-λ) καταδικάζει με τον πιο έντονο τρόπο την σημερινή εισβολή των ορδών των ΜΑΤ στον χώρο της Πρυτανείας του ΑΠΘ και την σύλληψη απεργών εργαζόμενων, που παλεύουν για δουλειά, αξιοπρεπή μεροκάματα και συνθήκες εργασίας, δηλαδή μερικά από τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Ανθρώπινα δικαιώματα που καταπατούν οι εντολοδόχοι της Τρόικας, των Μνημονίων και της κυβέρνησης που υπηρετεί τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές, τις πολυεθνικές και τους κάθε είδους εργολάβους. Καλεί τους εργαζόμενους και την νεολαία να σταθούν στο πλάι των εργατών που τους αντιμετωπίζουν σαν σκουπίδια και εγκληματίες, αυτοί που έκαναν την ζωή του ελληνικού λαού κόλαση ρίχνοντας την ζωή και τα δικαιώματα του στις χωματερές.

Απαιτούμε την αθώωση των εργαζόμενων που σέρνονται στα δικαστήρια γιατί υπεράσπισαν το ιερό δικαίωμα στην ζωή και την εργασία

Στηρίζουμε την υπερήφανη στάση των εργαζόμενων που δεν σκύβουν το κεφάλι, δεν τρομοκρατούνται και συνεχίζουν τον αγώνα.


 ΟΚΔΕ: Κάτω τα χέρια από τους απεργούς εργολαβικούς του ΑΠΘ & από το άσυλο
Ούτε βήμα πίσω – Εργαζόμενοι, φοιτητές μαζί ως τη νίκη
Σήμερα, στις  4.15 τα ξημερώματα, ειδική ομάδα των ΜΑΤ μαζί με πλήθος ασφαλιτών εισέβαλλαν με ύπουλο και αιφνιδιαστικό τρόπο – καταπατώντας το άσυλο – μέσα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και συνέλαβαν 11 απεργούς εργαζόμενους που περιφρουρούσανε την κατάληψη της πρυτανείας και τους οδήγησαν στη ΓΑΔΘ. Μάλιστα έξω από το Πανεπιστήμιο, υπήρχαν αρκετές διμοιρίες ΜΑΤ έτοιμες να επέμβουν. Ήδη από την Τρίτη, ο εισαγγελίας είχε δώσει εντολή στην αστυνομία να συλλάβει με την αυτόφωρη διαδικασία τούς καταληψίες, για τα αδικήματα της διατάραξης οικιακής ειρήνης, της παράνομης βίας, της πρόκλησης διακεκριμένων φθορών και της υποβάθμισης περιβάλλοντος, μετά από κάλεσμα της πρυτανείας του Μυλόπουλου και άλλων πανεπιστημιακών. Η «δημοκρατία» τους δεν άντεξε την απόφαση της Γ.Σ. του σωματείου στις 28/11 για συνέχιση του αγώνα και ανέλαβαν δράση τα ΜΑΤ της τρικομματικής χούντας! Αλλά η τρομοκρατία τους δεν θα περάσει!

Από τις 20/9 οι εργαζόμενοι του πανεπιστημίου σε καθαριότητα και φύλαξη έχουν προχωρήσει σε απεργία διαρκείας και κατάληψη του κτηρίου διοίκησης (πρυτανεία). Οι Απεργοί δεν έχουν μόνιμη και σταθερή σχέση εργασίας με το ΑΠΘ. Προσλαμβάνονται σε αυτό μέσω εργολαβιών, με καθεστώς σύγχρονου δουλεμπορίου. Αυτό σημαίνει: α) ότι πληρώνονται με χειρότερους όρους από τους υπόλοιπους εργαζόμενους στο ΑΠΘ β) κοστίζουν το ίδιο ή και παραπάνω στο δημόσιο-κρατικό προϋπολογισμό και γ) αυξάνουν τα κέρδη των εργολάβων/δουλέμπορων, αφού το υπόλοιπο ποσό που αντιστοιχεί ανά εργαζόμενο το παίρνει η εργολαβική εταιρία! (φυσικά από αυτή τη διαδικασία «τρώνε» και τα λαμόγια του πανεπιστημίου). Οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι πάνω από τρεις μήνες και τώρα τους μοιράζουν απολύσεις. Κινδυνεύουν να μείνουν στο δρόμο αφού τους εκβιάζουν να υπογράψουν συμβάσεις με 580 ευρώ μικτά ή να φύγουν.

Η επίθεση αυτή  δεν είναι τυχαία. Η άθλια συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ ψήφισε με το Μνημόνιο III την κατάργηση κάθε εργατικού δικαιώματος και κοινωνικής κατάκτησης. Για να τα επιβάλλει όμως αυτά πρέπει να τσακίσει το εργατικό κίνημα που αντιστέκεται σθεναρά. 

   Το πραξικόπημα αυτό δε θα περάσει! Όπως δεν πέρασε και χθες, στη δίκη των 3 συλληφθέντων συναδέλφων από την παρέμβαση των ΟΤΑ στη ΔΕΘ. Η αθώωσή τους έδωσε ένα χαστούκι στους μηχανισμούς καταστολής και την άθλια συγκυβέρνηση που έδωσε εντολή για την δίωξή τους. Οι καταλήψεις δημαρχείων, οι απεργίες και διαδηλώσεις των ΟΤΑ συνεχίζονται, ενάντια στις απολύσεις χιλιάδων δημόσιων υπαλλήλων που δρομολογεί η τρικομματκή συμμορία. Στο ίδιο πνεύμα αντίστασης συνεχίζεται και ο αγώνας των εργολαβικών του ΑΠΘ.  Η τρομοκρατία δε θα περάσει. Όλοι οι εργαζόμενοι αλλά και οι φοιτητές  πρέπει να υπερασπίσουμε αυτόν τον αγώνα, για την υπεράσπιση των εργατικών μας δικαιωμάτων αλλά και για την υπεράσπιση του ασύλου. Συντασσόμαστε με αυτό τον αγώνα ως τη νίκη.

– Καμιά δίωξη στους απεργούς
– Άμεση πληρωμή και πρόσληψη των εργαζομένων στο ΑΠΘ με μόνιμη και σταθερή σχέση εργασίας.

– Κατάργηση των εργολαβιών και του σύγχρονου δουλεμπορίου.

Συγκέντρωση 3/12, στις  11πμ στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης




ΕΕΚ: Για την εισβολή των ΜΑΤ στο ΑΠΘ και την σύλληψη απεργών

Η κ.ο. του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος (ΕΕΚ) Θεσσαλονίκης καταγγέλλει την εισβολή των ΜΑΤ στο χώρο του πανεπιστημίου τα ξημερώματα Παρασκευής 30/12  και την σύλληψη απεργών που αγωνίζονται για το αυτονόητο, το δικαίωμα στη ζωή. Αυτή η πράξη του έργου, που όπως φαίνεται δεν θα είναι και η τελευταία, έρχεται ως συμπλήρωμα της εισβολής των ΜΑΤ την 17η Νοεμβρίου πάλι στο χώρο του ΑΠΘ και την σύλληψη φοιτητών.


Συγκεκριμένα υστέρα από αγαστή συνεργασία πρυτανικών αρχών και αστυνομίας τα ΜΑΤ στις 4 τα ξημερώματα εισέβαλαν στην πρυτανεία που τελούσε υπό κατάληψη και συνέλλαβαν 11 απεργούς εργολαβικούς εργαζόμενους. Την Δευτέρα 3/12 οι συλληφθέντες θα περάσουν από αυτόφωρο.


Ο πρύτανης του ΑΠΘ Μυλόπουλος που το όνομα του συνδέθηκε με δημοσιεύματα τόσο για κακοδιαχείριση όσο και για παρασκηνιακές μηχανορραφίες προσπαθεί να αποποιηθεί των ευθυνών του και κουνάει το δάχτυλο εναντία σε εργαζομένους που ζητούν τα δεδουλευμένα τους και αξιοπρεπείς μισθούς. Και σε αυτή την αθλία στάση του εναντία στους απεργούς έχει την στήριξη των ΜΜΕ.


Γινόμαστε μάρτυρες στην πόλη της Θεσσαλονίκης μια τεράστιας προσπάθειας του χρεοκοπημένου συστήματος να τρομοκρατήσει κάθε αγωνιστή που αντιστέκεται και κάθε εργαζόμενο που διεκδικεί. Η σύλληψη φοιτητών αλληλέγγυων στους εργολαβικούς απεργούς, η σύλληψη των τριών μετά την κινητοποίηση εργαζομένων ΟΤΑ και δημοσίου τομέα ενάντια στην επίσκεψη Φούχτελ, η στενή παρακολούθηση με 2 κλούβες της αστυνομίας της μοτοπορείας αλληλεγγύης στους εργάτες της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής και  η σύλληψη των έντεκα απεργών είναι μόνο η αρχή στον πόλεμο που κηρύσσει το κράτος απέναντι στα πιο ριζοσπαστικά κομμάτια αυτής της πόλης.


Η απεργία των εργολαβικών δεν τελείωσε παρά την καταστολή της. Είναι μια απεργία διαρκείας που αν μείνει απομονωμένη είναι καταδικασμένη να ηττηθεί . Όπως ήταν και η απεργία των της Χαλυβουργίας. Η κυβέρνηση της τρόικας εσωτερικού έκανε σαφή την πρόθεση της να χτυπήσει με τους κατασταλτικούς της μηχανισμούς κάθε δυναμική μορφή απεργίας. Είναι εμφανές ότι πρέπει να οργανωθεί η γενική πολιτική απεργία διαρκείας, για να γκρεμιστεί η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και κάθε επίδοξος διαχειριστής της κρίσης.


 • Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες .Όλοι την Δευτέρα το πρωί στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης για την αυτόφωρη διαδικασία.
 • Άρση όλων των κατηγοριών και καμία δίωξη των έντεκα συλληφθέντων απεργών
 • Κάτω η τρισυπόστατη κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και κάθε άλλη αστική κυβέρνηση
 • Αυτοοργάνωση της εργατικής τάξης για Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας μέχρι την ανατροπή του καπιταλισμού και την Εργατική Εξουσία

 

Νεότερα για τους εργολαβικούς του ΑΠΘ – Η Χρυσή Αυγή ζητούσε την επέμβαση των ΜΑΤ εδώ και μια βδομάδα! (video)

Σύμφωνα με πληροφορίες οι αστυνομικές δυνάμεις είχαν εντολή για 5 συλλήψεις, αλλά οι εργαζόμενοι που ήταν στο σημείο δεν άφησαν τους συναδέλφους τους μόνους και έτσι ο αριθμός των συλλήψεων έφτασε τους 11.

Ποινική δίωξη σε βάρος των έντεκα άσκησε η Εισαγγελέας, Ιωάννα Κατσή. Τους απηύθυνε την κατηγορία της διατάραξης οικιακής ειρήνης. Παραπέμφθηκαν να δικαστούν στο αυτόφωρο μονομελές πλημμελειοδικείο το οποίο αργότερα τους έδωσε προθεσμία να δικαστούν τη Δευτέρα, όπως ζήτησαν.

Παράλληλα έξω από τα δικαστήριο πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση εκατοντάδων εργολαβικών υπαλλήλων αλλά και φοιτητών.

Αλλά εκτός από την κυβέρνηση, την διοίκηση του ΑΠΘ και τα παπαγαλάκια τους στα ΜΜΕ το έδαφος για την επέμβαση των ΜΑΤ προετοίμασε σε συνεργασία με τους προηγούμενους και η …φιλολαϊκή Χρυσή Αυγή.
Αντιγράφουμε από τον 902.gr:

Η καταστολή της απεργίας στο ΑΠΘ και ο βρώμικος ρόλος της Χρυσής Αυγής

 
Το πρωί της Παρασκευής, τα ΜΑΤ μπούκαραν στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και συνέλαβαν 11 απεργούς εργολαβικούς εργαζόμενους, σε μία ακόμα επίδειξη αντιλαϊκής πυγμής από τη συγκυβέρνηση.
Εδώ και μια βδομάδα όμως κάποιος έπρεπε να προετοιμάσει το έδαφος της ανοιχτής καταστολής και, ως γνωστόν, τις βρώμικες δουλειές του συστήματος πρόθυμα τις αναλαμβάνει η Χρυσή Αυγή.
Ως μακρύ χέρι της κυβέρνησης και μαντρόσκυλο των αφεντικών, η Χρυσή Αυγή με Ερώτησή της στη Βουλή από τις 23 Νοέμβρη είχε ζητήσει «να κινητοποιηθούν οι αρμόδιοι μηχανισμοί του κράτους ώστε να πάψει το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο να θυμίζει χωματερή και να προστατευθεί η υγεία των ανθρώπων», καθώς επίσης και «να προβεί άμεσα στη σύλληψη των ατόμων που διαπράττουν καθημερινά σωρεία ποινικών αδικημάτων». Σε Ερώτηση, που κατέθεσε ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Αντώνης Γρέγος προς τους υπουργούς Παιδείας και Δημόσιας Τάξης, αναφέρει ότι «η απεργία για χρονικό διάστημα πάνω από δύο μήνες των εργολαβικών υπαλλήλων καθαριότητας έχει οδηγήσει σε σωρούς απορριμμάτων που πνίγουν τους χώρους του ιδρύματος και είναι άκρως επικίνδυνοι για τη δημόσια υγεία».
Έτσι αντιμετωπίζει η Χρυσή Αυγή τον αγώνα των εργαζομένων που παλεύουν να σταματήσουν να είναι όμηροι των εργολάβων και, μετά από 25 χρόνια ομηρίας, να αποκτήσουν απευθείας εργασιακή σχέση με το Πανεπιστήμιο.
Ετσι αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους που διεκδικούν να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους και εκβιάζονται από πρυτανεία και εργολάβους.
Η …«αντισυστημική» Χρυσή Αυγή έσπευσε να βοηθήσει το αστικό κράτος να σπάσει την απεργία των Ελλήνων εργαζομένων – που κατά τα άλλα υπερασπίζεται – για να τους στείλει να δουλεύουν για τους εργολάβους με μισθούς μειωμένους κατά 200 ευρώ. Γιατί αυτή είναι η πρόταση πρυτανείας και εργολάβων. 

 

Οι εργολαβικοί υπάλληλοι, το ΑΠΘ και οι "αγανακτισμένοι" εθελοντές

Η απεργία των εργολαβικών υπαλλήλων του ΑΠΘ έχει ξεπεράσει τις 50 μέρες και οι πρόθυμοι καλοθελητές-εθελοντές καθόλου δεν ενδιαφέρονται να πιέσουν το υπουργείο και την πρυτανεία ωστε να λυθεί το πρόβλημα. Ας μην ανεχτούμε την αδιάφορη ρητορική τους.


Πριν από λίγες ημέρες έληξαν οι συμβάσεις 51 εργαζομένων στο Τεχνικό Συνεργείο του ΑΠΘ και αν σε αυτούς προστεθούν οι 304 συναδέλφοί τους των οποίων οι συμβάσεις λήγουν στις 15 Νοέμβρη,  υπολογίζεται ότι περίπου οι μισοί εργαζόμενοι βρίσκονται στον αέρα.

Οι εργαζόμενοι που απεργούν εδώ και περίπου 2 μήνες ενώ έχουν καταλάβει και το κτίριο διοίκησης, αντιτίθενται στην εφαρμογή διατάξεων του μνημονίου στις εργασιακές τους σχέσεις, διεκδικώντας μόνιμη και σταθερή σχέση εργασίας.

Χαρακτηριστική είναι η στάση που κρατούν απέναντι στην κινητοποίηση των εργαζομένων οι πρυτανικές αρχές. Εν ολίγοις, αντιπροτείνουν την υπογραφή νέας σύμβασης που θα ξεκινά από τον κατώτερο όριο των 586 ευρώ (σύμφωνα με τα μέτρα που πέρασαν τον Φεβρουάριο) προκειμένου να διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας.

Παράλληλα, απειλούν ότι δεν πρόκειται να βρεθεί καμία “λύση” στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, όσο συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις.

Αγώνας μέχρι την τελική νίκη
Απέναντι στις εξευτελιστικές προτάσεις των πρυτανικών αρχών οι εργαζόμενοι απαντούν πως με 500 ευρώ δεν μπορούν να ζήσουν, “γράφουν” στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις ανακοινώσεις-παραινέσεις της πρυτανείας για κατανόηση της δύσκολης οικονομικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει…η χώρα και της δυσχερής κατάστασης στην οποία οδηγείται το ΑΠΘ, δηλώνοντας αποφασισμένοι να συνεχίσουν μέχρι την τελική δικαίωσή τους. Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε και στην προ ολίγων ημερών συνέλευσή τους, με την συνέχιση της απεργίας και της κατάληψης του κτιρίου διοίκησης.
Όπως δήλωσε συγκεκριμένα εργαζόμενος στο τεχνικό συνεργείο μόλις έλαβε την καταγγελία της σύμβασής του, “Πρέπει κάποιοι να πουν όχι στο Μνημόνιο. Είμαστε ένα γαλατικό χωριό που αντιστέκεται στην λαίλαπα του Μνημονίου” ενώ αναφορικά με το πρόβλημα των σκουπιδιών για το οποίο εκφράζεται αρνητικά μερίδα καθηγητών στο πανεπιστήμιο ο ίδιος σημείωσε ότι πρέπει να γίνει κατανοητό ότι “αυτοί που καθαρίζουν το πανεπιστήμιο είναι αυτοί που συμμετέχουν στην απεργία και ζητούν αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας”.
Οι “αγανακτισμένοι” επιστρέφουν
Μέσα σε αυτό το κλίμα, γίνεται το παρακάτω κάλεσμα στο facebook:
“Καθαρίζουμε τον περιβάλλοντα χώρο του ΑΠΘ, καταρχάς γύρω από την Ιατρική Σχολή αλλά και όπου αλλού προλάβουμε, και μεταφέρουμε τα απορρίματα σε κάδους του Δήμου Θεσσαλονίκης, προσβλέποντας σε ένα αξιοπρεπή χώρο δουλειάς και σπουδών. Η δράση είναι εθελοντική, απευθύνεται καταρχάς σε μέλη ΔΕΠ, προσωπικό, φοιτητές και απόφοιτους του ΑΠΘ αλλά και σε οποιονδήποτε άλλο πολίτη επιθυμεί να συνεισφέρει στη βελτίωση της καθημερινότητας όλων μας. Ο χώρος συνάντησης είναι έξω από τα εργαστήρια Φαρμακολογίας-Ανατομίας (κτίριο 16Β, είσοδος κυλικείου Ιατρικής).”
Προφανώς δεν ενδιαφέρει καθόλου τους συντάκτες του παραπάνω καλέσματος η  κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, οι διαγραφές φοιτητών, η κατάργηση της φοιτητικής μέριμνας, τα δίδακτρα που έρχονται, οι εργασιακές σχέσεις στο πανεπιστήμιο-επιχείρηση, αλλά τους ενδιαφέρει και πολύ από ό,τι φαίνεται η καθαριότητα στις…τουαλέτες. Πάρτε τα σκουπόξυλα και ξεκινήστε δουλειά λοιπόν! Ξεφτίλες!

ΥΓ: Πληροφορίες αντλήθηκαν από άρθρο στο alterthess