RSS

Category Archives: Ε.Ε

Για το πρόγραμμα "Ευρωπαϊκής Μνήμης"

Ανακοίνωση του Συλλόγου Δ-Ν Σύρου-Τήνου-Μυκόνου
Το Υπ. Εσωτερικών με σχετικό έγγραφο που απέστειλε προς Δήμους, Περιφέρειες και Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, προωθεί το πρόγραμμα της Ε.Ε. «Ευρωπαϊκή Μνήμη». Με το πρόγραμμα αυτό επιχειρείται για μία ακόμα φορά η χυδαία και κατάπτυστη εξίσωση του κομμουνισμού με τον φασισμό. Προβάλλεται η επικίνδυνη και ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων, που αποτελεί επίσημη πολιτική της Ε.Ε. και αναπαράγεται μέσα από τα σχολικά βιβλία.

Χαρακτηριστικά, οι αρμόδιοι αναφέρουν: «Τα επιδοτούμενα έργα αντανακλούν τις αιτίες της ανάδυσης των ολοκληρωτικών καθεστώτων στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία (ναζισμός, φασισμός, σταλινισμός και ολοκληρωτικά κομμουνιστικά καθεστώτα)». Όσοι υλοποιήσουν τα προγράμματα αυτά θα επιδοτηθούν μέχρι και με 100.000 €! Δηλαδή, θα πάρουν χρήμα με ουρά από την Ε.Ε.

Η θεωρία των δύο άκρων εξισώνει το θύτη με το θύμα, τους εκατομμύρια νεκρούς από τη Σοβιετική Ένωση, από την Ελλάδα, όλους όσους έδωσαν τη ζωή τους ενάντια στον φασισμό με τα ναζιστικά σκουπίδια. Η επικίνδυνη και ανιστόρητη αυτή θεωρία δίνει άλλοθι και αθωώνει τελικά τη ναζιστική – εγκληματική Χρυσή Αυγή. Αποδεικνύεται για μια ακόμα φορά ότι ο ναζισμός, ο φασισμός είναι γέννημα – θρέμμα του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος. Αυτό το σάπιο σύστημα υπερασπίζεται η Χρυσή Αυγή με τη δράση της ενάντια στους μετανάστες, στους εργάτες που αγωνίζονται, με τις ερωτήσεις που καταθέτει στη Βουλή υπέρ των εφοπλιστών και των βιομηχάνων.

Το εργατικό – λαϊκό κίνημα, μπορεί να τσακίσει το φασισμό και τη μήτρα που τον γεννά. Οι εκπαιδευτικοί μέσα στα σχολεία έχουν χρέος να αποκαλύψουν στα μάτια των μαθητών τη θεωρία των δύο άκρων.
 
 

Η θεωρία των δύο άκρων με επιδότηση της Ε.Ε





Ρίχνουν χρήμα για να ταυτίσουν τον κομμουνισμό με το φασισμό


Χρήμα με ουρά διαθέτει η ΕΕ και προωθεί στην αγορά η ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου να προπαγανδιστεί και στη χώρα μας το κατάπτυστο αντικομμουνιστικό μνημόνιο, με το οποίο επιχειρείται να ταυτιστεί η ναζιστική θηριωδία με τον κομμουνισμό και τις σοσιαλιστικές χώρες. Το σχετικό πρόγραμμα απευθύνεται σε δήμους πανεπιστήμια και ΜΚΟ που καλούνται να οργανώσουν εκδηλώσεις με αντίτιμο 100.000 ευρώ για κάθε ανάλογο έργο. Πρόκειται για μια χυδαία και κατάπτυστη προσπάθεια, η οποία δείχνει πού στοχεύουν, τι πραγματικά τους ενοχλεί. Αλλοιώνοντας την ιστορική μνήμη, πασχίζουν να ακρωτηριάσουν ριζοσπαστικές, αγωνιστικές διαθέσεις, προς ισχυροποίηση της εξουσίας των μονοπωλίων, ώστε με το λαό υποταγμένο τίποτε να μην απειλεί την κυριαρχία τους.
Σύμφωνα με έγγραφο που διακινείται από το υπουργείο Εσωτερικών και απευθύνεται σε αποκεντρωμένες διοικήσεις, δήμους και περιφέρειες της χώρας, πανεπιστήμια και ΤΕΙ, επιμελητήρια, ΜΚΟ, άλλους φορείς, βρίσκεται ήδη σε φάση επιλογής φορέων το ευρωενωσιακό πρόγραμμα «Ευρώπη για τους Πολίτες, 2014 – 2020». Το ενδιαφέρον του προγράμματος εντοπίζεται στο σκέλος του που ονοματίζουν «Ευρωπαϊκή Μνήμη». Περιγράφοντάς το οι αρμόδιοι αναφέρουν:

«Τα επιδοτούμενα έργα αντανακλούν τις αιτίες της ανάδυσης των ολοκληρωτικών καθεστώτων στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία (ναζισμός, φασισμός, σταλινισμός και ολοκληρωτικά κομμουνιστικά καθεστώτα). Επίσης, στο πλαίσιο αυτού του σκέλους, θα επιδοτηθούν έργα που αφορούν σημαντικές στιγμές της πρόσφατης ευρωπαϊκής Ιστορίας, οι οποίες υπογραμμίζουν και ενθαρρύνουν την ανοχή, την αμοιβαία κατανόηση, το διαπολιτισμικό διάλογο και τη συμφιλίωση.

Τα έργα υλοποιούνται από διάφορους τύπους οργανισμών (τοπικές αρχές, ΜΚΟ, ερευνητικά ιδρύματα κ.ά.) αναπτύσσοντας διάφορους τύπους δράσεων (ερευνητικές, άτυπες μορφές εκπαίδευσης, δημόσιες συζητήσεις, εκθέσεις κ.ά.) καιεμπλέκοντας πολίτες από διαφορετικές ομάδες – στόχους.

Το σύνολο των έργων θα πρέπεινα υλοποιούνται σε διεθνικό επίπεδο (δημιουργία και λειτουργία διεθνικώνσυμπράξεων και δικτύων) με ξεκάθαρη ευρωπαϊκή διάσταση.
Οι επιλέξιμοι φορείς και εταίροι των έργων: δημόσιες τοπικές/περιφερειακές αρχές, ΜΚΟ με νομική προσωπικότητα αναγνωρισμένη σε επιλέξιμη χώρα.
Μέγιστη επιδότηση: 100.000 ευρώ. Μέγιστη διάρκεια δράσεων: 18 μήνες».
Στο πρόγραμμα μπορούν να συμμετάσχουν «όλοι οι κοινωνικοί φορείς που προωθούν την ευρωπαϊκή ιδιότητα του πολίτη και ειδικότερα: Τοπικές και Περιφερειακές Αρχές. Επιτροπές Αδελφοποίησης. Ερευνητικοί οργανισμοί της ευρωπαϊκής δημόσιας πολιτικής (δεξαμενές γνώσης). Οργανώσεις της Κοινωνίας Πολιτών. Οργανώσεις ερευνητικές, νεολαίας και εκπαιδευτικές».
Επομένως, ένας δήμος, μια περιφέρεια, μια σχολή ή ένα επαγγελματικό επιμελητήριο, μια από τις περιλάλητες ΜΚΟ θα εισπράξουν καθένας τους από την ΕΕ 100.000 ευρώ ζεστό παραδάκι, ώστε να συμμετάσχουν σε δίκτυα που θα απλώνονται παντού στην ΕΕ, θα επικεντρώνουν στα μυαλά πολιτών – στόχων, προκειμένου με σεμινάρια, εργαστήρια, διαλέξεις κι εκθέσεις, αναπαράγοντας όλη τη συστημική προπαγάνδα, τη χαλκευμένη στα καταγώγια μυστικών υπηρεσιών τύπου CIA περί «εγκλημάτων του κομμουνισμού» (βλ. μια σειρά χιλιοειπωμένα παραμύθια ήδη από την εποχή του Χίτλερ και τον ίδιο τον Γκέμπελς, όπως το Κατίν και ο λιμός της Ουκρανίας) να δηλητηριάσουν τη συνείδησή του λαού, να ταυτίσουν την πανανθρώπινη θεωρία του επιστημονικού σοσιαλισμού με το γέννημα – θρέμμα του καπιταλιστικού συστήματος, τον ναζισμό – φασισμό και τις θηριωδίες του.
Μια επιχείρηση που χτυπά την ιστορική μνήμη ακριβώς για να ακρωτηριάσει τις αγωνιστικές διαθέσεις του ελληνικού λαού και των άλλων λαών της ΕΕ σήμερα και αύριο. Να αμβλύνει τον όποιο ριζοσπαστισμό αναπτύχθηκε και μπορεί να αναπτυχθεί παραπέρα. Να αποκόψει (εν μέσω κρίσης του συστήματος και επιβολής άγριων αντιλαϊκών μέτρων προκειμένου να την περάσουν αλώβητα τα μονοπώλια) τα λαϊκά στρώματα από τους πρωτοπόρους εργάτες, τους μπροστάρηδες διαχρονικά των λαϊκών αγώνων, τους κομμουνιστές.
Μια ύβρις κιόλας απέναντι στα εκατομμύρια των νεκρών κομμουνιστών, ανθρώπων που θυσίασαν την ίδια τους τη ζωή, αγωνιζόμενοι ενάντια στις ορδές του ναζισμού και φασισμού, τις υποστηριζόμενες και εξοπλισμένες από τα μονοπώλια της εποχής όπως η Κρουπ, η Ford, η General Motors (μέσω της θυγατρικής της Opel και όχι μόνο), η General Electric, η Standard Oil (η σημερινή Exxon-Mobil), η IBM, η ΙΤΤ (η σημερινή ΑΤ&Τ), η Τράπεζα Chase Manhattan και πολλοί άλλοι.
Βιομήχανοι που βρήκαν τον καλύτερο σύμμαχό τους στο ναζισμό καθώς όπως είπε ο ίδιος ο Γ. Κρουπ, 26 Ιανουαρίου 1934: «Ο Εθνικοσοσιαλισμός απελευθέρωσε τον Γερμανό εργάτη από τη μέγγενη ενός δόγματος (σ.σ. του κομμουνισμού) που ήταν βασικά εχθρικό τόσο για τον εργοδότη όσο και για τον εργαζόμενο. Ο Αδόλφος Χίτλερ επέστρεψε τον εργάτη στο έθνος του. Τον μετέτρεψε σε πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας και συνεπώς σύντροφό μας (σ.σ. των βιομηχάνων!)».
Υπάρχει προϊστορία

Του ευρωπαϊκού προγράμματος, το κατάπτυστο περιεχόμενο του οποίου αποκαλύπτει σήμερα ο «Ρ», είχαν προηγηθεί πολλές άλλες τέτοιες προσπάθειες. Ενδεικτικά: Τέλη του 2005 με αρχές του 2006 προωθήθηκε το περίφημο αντικομμουνιστικό μνημόνιο του Συμβουλίου της Ευρώπης. Τον Φλεβάρη του 2006 εγκρίθηκε από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η έκθεση με τίτλο «Πολίτες για την Ευρώπη» που υιοθετούσε το πνεύμα του αντικομμουνιστικού μνημονίου, αφού περιείχε τροπολογίες που εξίσωναν το φασισμό με τον κομμουνισμό. Το Μάρτη του 2008, ευρωβουλευτές της «σοσιαλιστικής» ευρωομάδας ζητούσαν από την Κομισιόν να «σκύψει» στα «εγκλήματα γενοκτονίας, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου που διεπράχθησαν από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα», και συγκεκριμένα απ’ το «ναζιστικό και το σταλινικό».
Ακολούθησε η προσπάθεια ΕΕ, Συμβουλίου της Ευρώπης και ΟΑΣΕ (Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη), να καθιερώσουν την 23η Αυγούστου σαν «γιορτή» για την ανατροπή του σοσιαλισμού, καταδικάζοντας ταυτόχρονα το σοσιαλισμό και το λεγόμενο «σταλινισμό». Τον Δεκέμβρη του 2011, η ίδια η Κομισιόν ομολόγησε ότι προωθεί «σε εύθετο χρόνο» νομοθετικά μέτρα για την ποινικοποίηση της κομμουνιστικής ιδεολογίας. Σε απάντησή της προς τον ευρωβουλευτή του ΚΚΕ σημείωνε: «Σε αυτό το στάδιο δεν πληρούνται ακόμα οι προϋποθέσεις για να γίνει χρήση αυτής της δυνατότητας, αλλά θα επανεξετάσει το θέμα σε εύθετο χρόνο». Ομως, για να μη χάνεται πολύτιμος χρόνος η Επιτροπή τόνιζε: «Ολα τα απολυταρχικά καθεστώτα καταλήγουν σε παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ότι το να κρατηθεί ζωντανή η μνήμη των εγκλημάτων αυτών αποτελεί συλλογικό καθήκον ως ένδειξη τιμής και σεβασμού απέναντι σε όλα τα θύματα. Η Επιτροπή είναι διατεθειμένη να χρησιμοποιήσει τα χρηματοδοτικά της προγράμματα προς τούτο, ιδίως τη δράση “Ενεργός ευρωπαϊκή μνήμη” του προγράμματος “Ευρώπη για τους πολίτες”, σκοπός της οποίας είναι να κρατηθεί ζωντανή η μνήμη των θυμάτων του ναζισμού και του σταλινισμού». Ο,τι προωθείται τώρα και εδώ.



Πηγή:Ριζοσπάστης
 
 

Παγκοσμιοποίηση ή Ιμπεριαλισμός; (2)


Του Τάκη Φωτόπουλου (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 11 Αυγούστου 2013)

Δεν είναι τυχαίο που Κεϋνσιανοί και «Μαρξιστές» καταφεύγουν σε δόγματα όταν προσπαθούν ν’ αγνοήσουν την παγκοσμιοποίηση, εφόσον τόσο τα στατιστικά δεδομένα (που παρερμηνεύουν κατά βούληση), όσο και η ιστορική εμπειρία, τους διαψεύδουν οικτρά, όπως θα δούμε στα επόμενα άρθρα. Όμως, οι συνέπειες δεν είναι απλά θεωρητικές. Έχουν τραγικά αποτελέσματα σε λαούς ολόκληρους, όπως ο Ελληνικός, που αποπροσανατολίζονται συστηματικά, κυρίως από «προοδευτικούς» αναλυτές ―εξαιρουμένων βέβαια των κομουνιστών που απλά προσκολλώνται σε δόγματα του περασμένου αιώνα.

Έτσι, οι Κεϋνσιανοί για να «εξηγήσουν» τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση καταφεύγουν σε «δόγματα σοκ» ή σε κατάφωρη παρερμηνεία των στατιστικών στοιχείων ―όλα αυτά  με Μαρξίζουσα σάλτσα για να φαίνονται και «προοδευτικά». Και αυτό, γιατί ξέρουν ότι αν δεχτούν την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση σαν αναπότρεπτο συστημικό φαινόμενο μέσα στο σημερινό καπιταλιστικό σύστημα της αγοράς, θα πρέπει να αλλάξουν… θεωρία, εφόσον σήμερα ο Κεϋνσιανισμός, που θεμελιώθηκε στην εποχή του κράτους-έθνους, είναι νεκρός και θαμμένος για πάντα. Όχι, βέβαια, από τους «κακούς» νεοφιλελεύθερους, αλλά από το γεγονός ότι, με ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές, (όπως επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση που δεν αμφισβητούν!), μόνο ένας παγκόσμιος Κεϋνσιανισμός θα ήταν πια δυνατός. Αλλά, ένας παγκόσμιος Κεϋνσιανισμός είναι απλά κακόγουστο ανέκδοτο! Ούτε οι χώρες της «Ομάδας των 7», όπου εδράζονται βασικά οι υπερεθνικές επιχειρήσεις (η ψυχή της παγκοσμιοποίησης) αλλά ούτε και τα οικονομικά «θαύματα» της «Ομάδας των 20» (Κίνα, Ινδία, Βραζιλία κ.λπ.), θα δεχόντουσαν ποτέ αυστηρούς κοινωνικούς ελέγχους στις αγορές κεφαλαίου, εργασίας αλλά και εμπορευμάτων, όπως προέβλεπε ο Κεϋνσιανισμός. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε το τέλος των υπερεθνικών επιχειρήσεων και, επομένως, το τέλος της «ανάπτυξης» των τελευταίων 30 περίπου χρόνων που θεμελιωνόταν στην διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς και, φυσικά, την κατάρρευση των οικονομικών «θαυμάτων» που αναδύθηκαν βασικά χάρη  στις υπερεθνικές επιχειρήσεις που μετακόμισαν στο Νότο για να εκμεταλλευθούν τις εκεί άθλιες συνθήκες εργασίας!

Από την άλλη μεριά, οι «Μαρξιστές» που μιλούν για ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις, «δεν βλέπουν» ότι ποτέ άλλοτε οι καπιταλιστικές ελίτ που είναι ενσωματωμένες στη Νέα Διεθνή Τάξη (η οποία οριζεται απο τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και τις κοινοβουλευτικές Χούντες), δεν ήταν τόσο ενωμένες στο βασικό στόχο τους για τη συγκέντρωση οικονομικής και πολιτικής εξουσίας/δύναμης, παρά τις επί μέρους (μη ανταγωνιστικές) διαφορές τακτικής. Και αυτό, τη στιγμή που η αποδεκατισμένη (χάρη στην αποβιομηχάνιση της παγκοσμιοποίησης) δυτική εργατική τάξη δεν μπορεί να ενωθεί ούτε σε στοιχειώδη αμυντικό αγώνα ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της παγκοσμιοποίησης!

Το στοιχείο που ενώνει όλους αυτούς τους Μαρξιστές είναι η από μέρους τους  μετατροπή  σε δόγμα της αναχρονιστικής Λενινιστικής θεωρίας του ιμπεριαλισμού, ή της αντίστοιχης θεωρίας του υπέρ-ιμπεριαλισμού του Καούτσκι, που, όπως και η Κεϋνσιανή θεωρία,  επίσης στηριζόντουσαν στο κράτος-έθνος. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι οι πολιτικές διαφορές μεταξύ τους, π.χ. για το θέμα της ΕΕ, είναι αγεφύρωτες. Έτσι, από τη μια μεριά, είναι η Ευρώδουλη «Αριστερά» που εξαπατά τα λαϊκά στρώματα ότι θα μπορούσε η ΕΕ  να αλλάξει «από μέσα» και να ανοίξει το δρόμο για μια «καλή» παγκοσμιοποίηση, αν όχι για τον σοσιαλισμό και …άλλα (ψηφοθηρικά) παραμύθια. Και, από την άλλη, είναι  οι «επαναστάτες» Μαρξιστές που, πάλι με βάση το ίδιο δόγμα του ιμπεριαλισμού, αδυνατούν να κατανοήσουν την σημασία της σημερινής παγκόσμιας κοινωνικής σύγκρουσης. Δηλαδή, το γεγονός ότι η σύγκρουση αυτή δεν είναι απλά μια σύγκρουση κεφαλαίου και εργασίας για την … σοσιαλιστική επανάσταση, αλλά μια πελώρια σύγκρουση μεταξύ θυμάτων και θυτών στην διαδικασία της παγκοσμιοποίησης που, εν δυνάμει, ενέχει, βέβαια, και το θέμα της συστημικής αλλαγής. Τα θύματα είναι οι εργαζόμενοι με μισθούς επιβίωσης ή με συμβόλαια «μηδέν ωρών», οι άνεργοι, οι υποαπασχολούμενοι,  οι συνταξιούχοι, η Παιδεία, η Υγεία. Οι θύτες είναι τα στελέχη των υπερεθνικών επιχειρήσεων και οργανισμών και τα διαπλεκόμενα προνομιούχα στρώματα που ωφελούνται από την παγκοσμιοποίηση.

Με άλλα λόγια, ο αγώνας σήμερα είναι τόσο κοινωνικός όσο και εθνικός, εφόσον η παγκοσμιοποίηση επιβάλλει την κατάργηση τόσο της οικονομικής αυτοδυναμίας των λαών, όσο και, συνακόλουθα, της εθνικής κυριαρχίας τους. Πράγμα που επιβάλλει Λαϊκά Μέτωπα, με πολύ ευρύτερους κοινωνικούς στόχους από αυτούς των ιστορικών Μετώπων σαν το ΕΑΜ, που θα επιδίωκαν την κοινωνική αλλά και την εθνική απελευθέρωση. Δηλαδή, την ταυτόχρονη μονομερή έξοδο από ΕΕ, Ευρώ, ΝΑΤΟ κ.λπ., ώστε να μπορούν να τεθούν οι βάσεις για την αυτοδυναμία και, εν δυνάμει, για  συστημική αλλαγή. Αλλά θα επανέλθω.

Υ.Γ. Δεν συνηθίζω να παραποιώ, και μάλιστα σκόπιμα, τις θέσεις κανενός και επιστρέφω ως ασύστολη συκοφαντία τον σχετικό ατεκμηρίωτο ισχυρισμό του ΕΠΑΜ. Η θέση ότι «έξοδος από το Ευρώ σημαίνει ντε φάκτο και έξοδο από την Ε.Ε» δεν στηρίζεται πουθενά, (ούτε βέβαια στην καταστατική συνθήκη της ένταξής μας στην ΕΕ που προβλέπει ρητή αποχώρηση μέλους μόνο από την ΕΕ) και επομένως είναι απλή υπεκφυγή στο κρυστάλλινο ερώτημα: βάζει το ΕΠΑΜ θέμα ταυτόχρονης μονομερούς εξόδου  από την ΕΕ και την Ευρωζώνη, ναι ή όχι;

Παγκοσμιοποίηση ή Ιμπεριαλισμός; (1)

 

Τα μέτρα της Ε.Ε για την ανεργία των νέων

0,39 ευρώ ημερησίως για κάθε άνεργο!

 
Με κάτι λιγότερο από 0,4 ευρώ την ημέρα για κάθε άνεργο θα επιχειρήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να απαλύνει το δράμα των ανέργων  νέων  των  χωρών  της νότιας  Ευρώπης. Συνολικά θα διαθέσουν περί τα 143 ευρώ γιά κάθε άνεργο, ανά έτος, μέχρι το 2020.
Αυτά υπόσχονται οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους 6.000.000 ανέργους νέους έως 29 ετών των χωρών της Νότιας Ευρώπης και συγκεκριμένα της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ελλάδας για τα επόμενα επτά χρόνια.



Πώς προκύπτει αυτό το ποσό; Είναι απλό. Ο νέος κοινοτικός προϋπολογισμός για την επόμενη επταετία  προβλέπει 6 δισ. ευρώ για την στήριξη των 6 εκατομμυρίων άνεργων Νοτιοευρωπαίων νέων. Αν διαιρέσει κανείς τα δισ. ευρώ που προϋπολογίζουν οι Ευρωπαίοι αστοί ηγέτες προς τα εκατομμύρια των ανέργων και, έπειτα, προς τα χρόνια κατά οποία αυτοί θα “στηριχθούν” θα βρει αυτό το αποτέλεσμα: 143 ευρώ για κάθε άνεργο κάθε χρόνο ή… 0,39 ευρώ ανά ημέρα!


Αυτό είναι το… πηλίκο των συναντήσεων επί συναντήσεων  των επικεφαλής των κρατών – μελών της Ε.Ε. από τις Βρυξέλλες μέχρι το Βερολίνο και τανάπαλιν εδώ και ένάμισυ μήνα. Η Ελλάδα, όντας πανευρωπαϊκή πρωταθλήτρια στην ανεργία των νέων, έχοντας 500.000 περίπου απ’ αυτούς στην επικράτεια της  (66% της εν λόγω ηλιακής ομάδας και το 35% του συνόλου των ανέργων ανεξαρτήτως ηλικίας) δικαιούται χοντρικά λιγότερα από το 10% από τα 6 δισ. ευρώ της Ε.Ε. δηλαδή 600 εκ. ευρώ, λόγω της μεγάλης πληθυσμιακής διαφοράς της, κυρίως, σε σχέση με την Ισπανία. Συνεπώς ο κάθε άνεργος νέος στην Ελλάδα θα πρέπει να περιμένει από τον επόμενο χρόνο, λίγο… περισσότερα λεφτά από το μέσο Ευρωπαίο άνεργο νέο και συγκεκριμένα 170 ευρώ κάθε χρόνο για επτά χρόνια. Με ποιον τρόπο θα λάβει αυτή τη στήριξη ο άνεργος νέος στην Ελλάδα; Με την επιδότηση των αφεντικών να προσλάβουν νέους εργάτες στις επιχειρήσεις τους με μισθό κατώτερο από τον… κατώτατο που προβλέπει η σκιά, πλέον, της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ή αλλιώς κοντά στο επίδομα ανεργίας (375 ευρώ). Το επίδομα, αυτό, προσωρινής ημι-απασχόλησης θα το παίρνει κάποιος νέος μόλις για 4-5 μήνες και μετά… έξω από την πόρτα.

Δ.Κ.

Νέα Προοπτική

 

Η Ε.Ε. προχωρά γοργά στην ενοποίηση του τομέα άμυνας-ασφάλειας. Ένταση των κινδύνων για τους λαούς

Παρά το πλήθος των καταστροφικών σεναρίων για το μέλλον της ευρωπαϊκής ενοποίησης εξαιτίας της καπιταλιστικής κρίσης, αποκαλύπτεται ότι η τελευταία ενισχύει την τάση πολιτικής ενοποίησης της Ε.Ε., όχι φυσικά με ισόττιμους όρους. Είναι χαρακτηριστικές οι εξελίξεις στον τομέα Άμυνας-Ασφάλειας της Ε.Ε., δηλαδή στο πως πολεμά και καταστέλλει ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός και ιμπεριαλισμός.
Σε πρόσφατη ανακοίνωση μας αναφέραμε «Στο Λουξεμβούργο βρέθηκε το διήμερο (Δευτέρα και Τρίτη 22 -23 Απριλίου 2013) ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Π.Παναγιωτόπουλος, συμμετέχοντας στην Σύνοδο των Υπουργών Εθνικής Άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας (EDA). Οι βασικοί στόχοι και τα ενδιαφέροντα του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού αποκαλύπτονται από την παράθεση των ζητημάτων που συζητήθηκαν στο Συμβούλιο των Υπουργών Άμυνας: η προετοιμασία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Δεκεμβρίου για τα θέματα άμυνας, η ευρωπαϊκή συνεργασία στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, η αποτελεσματικότητα των σχηματισμών μάχης, η κυβερνοάμυνα, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) κ.α. Τους απασχόλησαν επίσης η πρόσφατη συμφωνία μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας για το Κόσσοβο, οι εξελίξεις στο Μαλί και στην ευρύτερη περιοχή του Σαχέλ, καθώς επίσης και τα προβλήματα ασφαλείας στη Λιβύη και η επίδρασή τους στη ζώνη του Σαχέλ!».
Όλες πλέον οι αποφάσεις και οι σχεδιασμοί σε εθνικό κια ευρωπαικό επίπεδο, έχουν το βλέμμα τους στραμμένο στη Σύνοδο του Δεκέμβρη. Οι αλλαγές στους ευρωπαϊκούς στρατούς με τις απολύσεις Μισθοφόρων, περιορισμό των δυνάμεων, αύξηση των εξοπλισμών και της συνεργασίας, ιδιαίτερα

μεταξύ των Ειδικών Δυνάμεων των ευρωπαικών στρατών. Η συντριπτική αναδιάρθρωση της πολεμικής βιομηχανίας με την ξεχωριστή ελληνική διάσταση τόσο όσον αφορά τις συνεργασίες, αλλά και το μέλλον των ΕΑΣ-ΕΛΒΟ-ΕΑΒ, καθώς ελλοχεύει η σύγκρουση αμερικανικών-ευρωπαικών πολεμικών βιομηχανιών που διεκδικούν τις όποιες προμήθειες πολεμικού υλικού από τον Ελληνικό Στρατό -ξεχωριστό ρόλο παίζει η προσφορά μεταχειρισμένου στρατιωτικού υλικού, όπου διαμέσου της συντήρησης αυτού επιχειρήται ο έλεγχος της ελληνικής πολεμικής βιομηχανίας και μακροπρόθεσμα οι νέες προμήθειες. Οι προοπτικές ιμπεριαλιστικής επέμβασης σε Συρία-Ιράν και τα δραματικά γεγονότα στην Αίγυπτο, το Κυπριακό, οι αγωγοί και η εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολής Μεσογείου. Αλλά και η ανάγκη του ευρωπαϊκού καπιταλισμού να αποκτήσει πιο ενεργό ρόλο στις παγκόσμιες διεργασίες σε ένα περιβάλλον γενικευμένης αστάθειας και έντασης των ενδοιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, ενισχύουν την αναγκαιότητα πιο ισχυρής στρατιωτικής παρουσίας. Χωρίς να εγκαταλείπεται η απαίτηση αντιμετώπισης του εσωτερικού εχθρού-εργαζόμενου λαού και του ενδεχόμενου κοινωνικών εξεγέρσεων.

Στο πλαίσιο επομένως αυτό και θέλοντας να δώσει συνέχεια στις προηγούμενες συζητήσεις των ευρωπαίων ηγετών, παρουσιάστηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το Σχέδιο δράσης για μια πιο ανταγωνιστική και αποτελεσματική ευρωπαϊκή αμυντική ασφάλεια, τονίζοντας ότι θα πρέπει να ενισχυθεί η συνεργασία των κρατών-μελών της ΕΕ προς τον σκοπό αυτό. Το σχέδιο δράσης για την άμυνα είναι η συμβολή της Επιτροπής στην επικείμενη συζήτηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σχετικά με την άμυνα το Δεκέμβριο του 2013.
Σύμφωνα με την αρθρογραφία, παρουσιάζοντας το σχέδιο δράσης για την ευρωπαϊκή άμυνα και ασφάλεια, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μ. Μπαρόζο τόνισε ότι η ΕΕ δεν μπορεί να έχει τη βαρύτητα που χρειάζεται στον κόσμο χωρίς κοινή αμυντική πολιτική και κάλεσε τα κράτη μέλη της ΕΕ να προχωρήσουν προς μία κοινή άμυνα, σεβόμενα παράλληλα τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει έναντι του ΝΑΤΟ. «Είναι καιρός να κάνουμε περισσότερα από κοινού και είναι καιρός να δεσμευτούμε για περισσότερη συνεργασία στον τομέα της άμυνας. Αυτό επιθυμώ να δω στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ζ. Μπαρόζο.
Το σχέδιο επιχειρεί να απαντήσει και στα κύρια ζητήματα που απασχολούν την ευρωπαϊκή πολεμική βιομηχανία. Σύμφωνα με την Επιτροπή, η ευρωπαϊκή πολεμική βιομηχανία πλήττεται ιδιαίτερα από τις περικοπές στους προϋπολογισμούς, ενώ η ανταγωνιστικότητά της απειλείται από τον συνεχιζόμενο κατακερματισμό των αμυντικών αγορών της Ένωσης. Όπως δήλωσε ο Ζ. Μπαρόζο, η ευρωπαϊκή βιομηχανία άμυνας απασχολεί περίπου 400.000 εργαζομένους και δημιουργεί επιπλέον 960.000 έμμεσες θέσεις απασχόλησης, ενώ ο κύκλος εργασιών της το 2012 ανήλθε στα 96 δισ. ευρώ. Σημειώνεται, επίσης ότι η έρευνα στον τομέα αυτόν έχει δημιουργήσει σημαντικό έμμεσο αντίκτυπο σε άλλους τομείς, όπως ο τομέας των ηλεκτρονικών, το διάστημα και η πολιτική αεροπορία και προσφέρει ανάπτυξη και χιλιάδες θέσεις απασχόλησης υψηλής ειδίκευσης. Συγκεκριμένα, το σχέδιο δράσης της Επιτροπής προβλέπει μέτρα για την ενίσχυση της εσωτερικής αγοράς άμυνας και για την προώθηση μιας πιο αποτελεσματικής αμυντικής βιομηχανίας. Όσον αφορά την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς για την άμυνα, η Επιτροπή δηλώνει ότι προτίθεται να αναλάβει δράση σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες και τις στρεβλώσεις της αγοράς. Επιπλέον, η Επιτροπή τονίζει ότι προτίθεται να αναλάβει πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής βιομηχανίας άμυνας, αλλά και των ΜΜΕ που συνδέονται με την άμυνα, καθώς και πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη συνεργασίας ανάμεσα στους πολιτικούς και στρατιωτικούς ερευνητές.
Παράλληλα, εξετάζονται οι δυνατότητες σε άλλους τομείς όπως η ενέργεια, το διάστημα η ανάπτυξη των λεγόμενων «ικανοτήτων διπλής χρήσης», που ανήκουν στην ΕΕ, οι οποίες θα μπορούν, σε ορισμένους τομείς, να συμπληρώνουν τις εθνικές ικανότητες με μικρότερο κόστος-μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.
Από την πλευρά του, ο Επίτροπος, αρμόδιος για θέματα βιομηχανίας, Αντόνιο Ταγιάνι αναφέρθηκε στις σοβαρές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η αμυντική βιομηχανία της Ευρώπης τονίζοντας ότι η βιομηχανική βάση υπονομεύεται από την έλλειψη νέων προγραμμάτων. «Εάν θέλει η Ευρώπη να διατηρήσει τη βιομηχανική της ικανότητα για να ανταποκριθεί στις μελλοντικές στρατιωτικές ανάγκες, και με τον τρόπο αυτό να υποστηρίξει μια αξιόπιστη κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας, απαιτείται συντονισμένη ευρωπαϊκή δράση. Είναι επίσης σαφές ότι η αντιμετώπιση των ζητημάτων που αφορούν τη βιομηχανία και την αγορά θα έχει περιορισμένο μόνον αντίκτυπο εάν δεν επιτευχθεί ουσιαστική ευρωπαϊκή συμφωνία. Είναι ζωτικής σημασίας η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία να εξακολουθήσει να αποτελεί κορυφαίο σε παγκόσμιο επίπεδο κέντρο κατασκευής και καινοτομίας, δημιουργώντας θέσεις απασχόλησης υψηλής ειδίκευσης και ανάπτυξη. Αυτή είναι η φιλοδοξία του προγράμματος που παρουσιάζουμε σήμερα».
Τέλος, ο Επίτροπος αρμόδιος για την εσωτερική αγορά, Μισέλ Μπαρνιέ τόνισε ότι η Ευρώπη πρέπει να βρει τρόπους για να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις ασφάλειας με αυτόνομο και αποτελεσματικό τρόπο, αποκαλύπτοντας την τάση απογαλακτισμού από τις ΗΠΑ. Ενώ φυσικά οι φιλοδοξίες είναι δύσκολο να κρυφτούν. Η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ένωσης για τις εξωτερικές υποθέσεις και την πολιτική ασφάλειας και Αντιπρόεδρος της Επιτροπής, Κάθριν Άστον ανέφερε ότι ΕΕ έχει τη φιλοδοξία να ενεργεί ως πάροχος ασφάλειας, στις γειτονικές της χώρες και παγκοσμίως, τόσο για να προστατεύει τα συμφέροντά της όσο και για να συμβάλλει στην παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια.
Ας δούμε βήμα βήμα ποιες είναι οι σχετικές πρωτοβουλίες που προτίθεται να λάβει η Επιτροπή για την προώθηση της συνεργασίας και την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας στον τομέα της άμυνας:
– Ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς για την άμυνα και την ασφάλεια. Με βάση τις δύο υπάρχουσες οδηγίες για τις προμήθειες στον τομέα τις άμυνας και τις μεταφορές προϊόντων συνδεόμενων με τον τομέα της άμυνας εντός της ΕΕ, η Επιτροπή θα ασχοληθεί επίσης με τις στρεβλώσεις της αγοράς και θα συμβάλει στη βελτίωση της ασφάλειας του εφοδιασμού μεταξύ των κρατών μελών.
-Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή θα αναπτύξει μια πολιτική για την αμυντική βιομηχανία που θα βασίζεται σε δύο βασικά σκέλη: την υποστήριξη της ανταγωνιστικότητας – η οποία θα περιλαμβάνει την ανάπτυξη «υβριδικών προτύπων» ώστε να επωφελούνται οι αγορές ασφάλειας και άμυνας καθώς και την διερεύνηση τρόπων για την ανάπτυξη ενός ευρωπαϊκού συστήματος πιστοποίησης για την στρατιωτική πτητική ικανότητα, καθώς και την υποστήριξη των ΜΜΕ – η οποία θα περιλαμβάνει την ανάπτυξη μιας εταιρικής σχέσης ευρωπαϊκών στρατηγικών συστάδων ώστε να επιτευχθεί η διασύνδεση με άλλους ομίλους και να υποστηρίζονται οι ΜΜΕ που συνδέονται με την άμυνα στο πλαίσιο του παγκόσμιο ανταγωνισμού.
-Αξιοποίηση των συνεργιών πολιτικού-στρατιωτικού τομέα στο μέγιστο δυνατό βαθμό με στόχο την επίτευξη της πλέον αποτελεσματικής χρήσης των πόρων των Ευρωπαίων φορολογούμενων, κυρίως με την επικέντρωση των προσπαθειών στον πιθανό αμοιβαίο εμπλουτισμό της έρευνας για πολιτικούς σκοπούς και της στρατιωτικής έρευνας καθώς και στο δυναμικό διπλής χρήσης του διαστήματος και την παροχή συνδρομής στις ένοπλες δυνάμεις για να μειώσουν την ενεργειακή τους κατανάλωση.
-Προώθηση της στρατηγικής συζήτησης που πραγματοποιείται στην Ευρώπη και προετοιμασία του εδάφους για μεγαλύτερη και βαθύτερη ευρωπαϊκή συνεργασία, κυρίως με την αξιολόγηση της δυνατότητας ανάπτυξης ικανοτήτων διπλής χρήσης που ανήκουν στην ΕΕ, και την πρόταση τρόπων για την υποστήριξη της έρευνας στους τομείς αυτούς όπου υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη για τις αμυντικές ικανότητες της ΕΕ.
Σύμφωνα με την Κομισιόν, τα κράτη μέλη θα εξοικονομήσουν χρόνο και χρήματα από τα ευρωπαϊκά πρότυπα και την πιστοποίηση, την υποστήριξη των συμπράξεων, την εξειδίκευση των ρόλων, την κοινή έρευνα και τις κοινές προμήθειες, από ένοπλες δυνάμεις πιο αποδοτικές από άποψη κατανάλωσης ενέργειας και από την αποτελεσματική χρήση των διαστημικών υποδομών. Οι ευρωπαϊκές εταιρείες που συνδέονται με την άμυνα, συμπεριλαμβανομένων των ΜΜΕ, θα επωφεληθούν από την καλύτερη πρόσβαση σε άλλες αγορές, εντός ή εκτός της ΕΕ, από οικονομίες κλίμακας μέσω της μεγαλύτερης τυποποίησης και πιστοποίησης και από την καλύτερη πρόσβαση στα κονδύλια της ΕΕ.
ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ

Το Σχέδιο Δράσης της Επιτροπής είναι άμεσα συνδεδεμένο με τα άκρως αντιδραστικά και επικίνδυνα για τους λαούς κείμενα που ενέκρινε πρόσφατα το Ευρωκοινοβούλιο. Αναλυτικά δημοσιεύματα περιγράφουν την πραγματική ουσία του σύγχρονου Κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού, την προσπάθεια του ευρωπαϊκού αστικού κατεστημένου να φέρει στα δικά του μέτρα και να εκφράσει τις δικές του ανάγκες διαμέσου των δογμάτων Άμυνας-Ασφάλειας. Χαρακτηριστικά, αναφέρει ο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ»:
«Δύο εκθέσεις με περιεχόμενο που βάζει στην κυριολεξία φωτιά στα λαϊκά συμφέροντα, επιβεβαιώνοντας ότι η ΕΕ βρίσκεται σε τροχιά ακόμα μεγαλύτερης αντιδραστικοποίησης, ενέκρινε χτες το Ευρωκοινοβούλιο. Η πρώτη έχει τον τίτλο «Εφαρμογή της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας».
Η έκθεση σηματοδοτεί την ενίσχυση των αντιδραστικών χαρακτηριστικών, την επέκταση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων της ΕΕ σε ολόκληρο τον πλανήτη, στοιχισμένη στο νέο στρατηγικό δόγμα του ΝΑΤΟ. Καλεί τα κοινοτικά όργανα να αξιοποιήσουν πλήρως όλο το φάσμα των στρατιωτικών μέσων της ΕΕ, που θα της επιτρέψει να γίνει ακόμα πιο αποτελεσματική και από το ίδιο το ΝΑΤΟ στο αιματοκύλισμα και την υποταγή των λαών. Με προκλητικό τρόπο, γίνεται λόγος για τα «διδάγματα» από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ΕΕ – ΗΠΑ – ΝΑΤΟ στη Λιβύη, την ανάγκη νέων εξοπλιστικών προγραμμάτων, τη συγκέντρωση και κοινή χρήση των εξοπλισμών για ακόμα πιο φονικές επιχειρήσεις ενάντια στους λαούς.
Ζητάει ακόμα την αύξηση των στρατιωτικών αποστολών και επιχειρήσεων και τη χρηματοδότησή τους από το Ταμείο Σταθερότητας και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης, την επίσπευση της δημιουργίας μόνιμου γενικού επιτελείου στρατού της ΕΕ, άμεση αξιοποίηση των μονάδων του Ευρωστρατού (batlegroups), την αναβάθμιση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας και πιο αποφασιστικά βήματα στην κοινή χρήση οπλικών συστημάτων. Στα πλαίσια αυτά, ζητά επίσπευση της ενισχυμένης στρατιωτικής συνεργασίας Γαλλίας, Γερμανίας, Πολωνίας (πρωτοβουλία της Βαϊμάρης), επεμβάσεις από «συμμαχίες προθύμων», που συμφωνούν να προχωρήσουν πιο γρήγορα από τους υπόλοιπους, κοινά εξοπλιστικά προγράμματα και ενιαίες προδιαγραφές, που οδηγούν σε συγκεντροποίηση της πολεμικής βιομηχανίας. Για το ευρωενωσιακό κεφάλαιο, σύμφωνα με την έκθεση, τα Δυτικά Βαλκάνια, η Μέση Ανατολή, το Κέρας της Αφρικής και η περιοχή του ΣΑΧΕΛ, στη Σομαλία, στο Νότιο Σουδάν και στο Μάλι, αποτελούν ζώνες άμεσης προτεραιότητας.
Στο στόχαστρο ο εχθρός λαός. Συναφής με τα παραπάνω, με πιο έντονο όμως το στοιχείο της στοχοποίησης του εχθρού λαού στο εσωτερικό της κάθε χώρας – μέλους, είναι το περιεχόμενο μιας ακόμα έκθεσης, με τον τίτλο, «Ρήτρα αμοιβαίας άμυνας και η ρήτρα αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης: πολιτική και επιχειρησιακή διάσταση», την οποία ενέκρινε επίσης χτες το Ευρωκοινοβούλιο. Πρόκειται για ρήτρες που περιέχονται στην αντιλαϊκή «Συνθήκη της Λισαβόνας» και οι οποίες βαθαίνουν τη στρατιωτικοποίηση της ΕΕ και όλα τα αντιδραστικά χαρακτηριστικά της, δυναμώνουν τους μηχανισμούς θωράκισης της δικτατορίας των μονοπωλίων.
Κατά τα πρότυπα του νέου δόγματος του ΝΑΤΟ, οι ρήτρες προωθούν στρατιωτικές και πολιτικές επεμβάσεις της ΕΕ στα ίδια τα κράτη – μέλη της, με το πρόσχημα της «τρομοκρατίας», «φυσικών ή ανθρωπογενών καταστροφών», «επιθέσεων στον κυβερνοχώρο», ακόμη και για «πανδημίες» ή «ενεργειακές ελλείψεις». Η έκθεση ζητάει να υποχρεώνονται όλα τα κράτη – μέλη και η ΕΕ σαν σύνολο σε αντίδραση με «όλα τα μέσα», σε στενή συνεργασία με το ΝΑΤΟ, να υιοθετήσει η ΕΕ τη νέα στρατηγική προσέγγιση του ΝΑΤΟ, ώστε να δρουν από κοινού σε ρόλο παγκόσμιου χωροφύλακα και τρομοκράτη των λαών, στην ΕΕ και σε ολόκληρο τον κόσμο. Καλεί ακόμα στη δημιουργία «μόνιμου επιχειρησιακού στρατηγείου της ΕΕ» και «μόνιμου συστήματος της ΕΕ για την αντιμετώπιση διαχείρισης κρίσεων», σε ασκήσεις ετοιμότητας για «διαχείριση κρίσεων», για την ανάπτυξη στρατιωτικών δυνατοτήτων και δυνάμεων «ταχείας επέμβασης». Απροκάλυπτα αναγνωρίζει το δικαίωμα στρατιωτικής επέμβασης της ΕΕ σε κράτη – μέλη της, χαρακτηρίζοντας δράσεις και κινητοποιήσεις του λαϊκού κινήματος, απειλή για τους «δημοκρατικούς θεσμούς»!
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΑΜΑΡΑ-ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ Ε.Ε. Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΤΩΝ, ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ, Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ, ΠΑΝΕ ΜΑΖΙ!
Οι παραπάνω αποφάσεις ήδη έχουν ενσωματωθεί από την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, καθώς μάλιστα επιχειρούν όχι μόνο να απαντήσουν στον κίνδυνο λαϊκών εξεγέρσεων εξαιτίας της καπιταλιστικής κρίσης, αλλά κυρίως να διαφυλάξουν τους νέους όρους καπιταλιστικής ανάπτυξης με τη δουλοποίηση του ευρωπαϊκού κόσμου της εργασίας και να διευρύνουν τον ευρωπαϊκό ιμπεριαλιστικό ρόλο σε ένα παγκόσμιο πεδίο όξυνσης του ανταγωνισμού και διευρυνόμενων πολεμικών συγκρούσεων. Είναι χαρακτηριστικό ότι η 71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία, ενταγμένη στο ΝΑΤΟ και βασική συνιστώσα των ελληνικών εκστρατευτικών σωμάτων δραστηριοποιείται πλέον ανοικτά για την Αστυνόμευση και την Καταστολή των κοινωνικών αγώνων. Παράλληλα, η Αστυνομία του Δένδια εκσυγχρονίζεται κατασταλτικά και δημιουργεί στρατιωτικό τμήμα. Ο πρώην ΥΕΘΑ Π.Παναγιωτόπουλος ανακοινώσε σχέδιο για την νέα αντιδραστική ανασυγκρότηση των Ενόπλων Δυνάμεων.
ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-Ε.Ε.-ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Η αστική δημοκρατία είναι η ίδια η ακήρυχτη επιβολή της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης. Απέναντί της είναι η ζωή του κόσμου της εργασίας, η ανάγκη για ανατροπή της κυβέρνησης και των μέτρων, το έμπρακτο τσάκισμα του κοινωνικού ολοκαυτώματος, με τη δράση του εργαζόμενου λαού και των οργάνων του. Πάλη ενάντια στον Κοινοβουλευτικό Ολοκληρωτισμό είναι η ανατροπή κυβέρνησης, η αντικαπιταλιστική αποδέσμευση και διάλυση Ε.Ε. και ΝΑΤΟ, η μαχητική αντιμετώπιση του φασιστικού φαινομένου, πολιτικά και στο δρόμο. Είναι υπόθεση ενός εργατικού κινήματος με διεθνιστικά κι επαναστατικά χαρακτηριστικά, για την ικανοποίηση-διεύρυνση των σύγχρονων εργατικών δικαιωμάτων και λαϊκών ελευθεριών.
ΕΜΕΙΣ ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ:ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΧΑΚΙ ΜΑΚΕΛΑΡΗΔΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, Ε.Ε., ΔΝΤ, ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ! ΚΙΝΗΜΑ ΜΑΖΙΚΟ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ.
Η έμπρακτη αλληλεγγύη του εργατικού κινήματος και η κλιμάκωση της κινηματικής δράσης στο στρατό μπορεί να γιγαντώσει την άρνηση φαντάρων και μονίμων, να στρέψουν τα όπλα στο λαό. Καλούμε τους συναδέλφους να μην υπακούσουν σε εντολές συμμετοχής στην καταστολή. Οι συνάδελφοι φαντάροι οφείλουν, με τον αγώνα τους μέσα κι έξω από το στρατό, να δημιουργήσουν τους όρους ώστε το εργατικό κίνημα να ανατρέψει τα μέτρα και την κυβέρνηση τώρα!
Συντρίψτε το Αξιόμαχο του στρατού! – Είναι το Αξιόμαχο της καταστολής και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων! Ούτε ευρώ για πολεμικές και κατασταλτικές δαπάνες. Κανένας νέος Μισθοφόρος σε Στρατό-Αστυνομία. Να διαλυθεί η 71η Αερομεταφερόμενη Ταξιαρχία και η Στρατονομία. Ότι «έμαθαν» καταστέλλοντας και καταπιέζοντας εις βάρος των λαών σε Βαλκάνια-Αφγανιστάν έρχονται να εφαρμόσουν εις βάρος του λαού μας.
ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ ΛΑΟΥ
ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
Τηλ. Επικ.6932955437
 

Η απάτη της Ευρώδουλης «Αριστεράς»

Του Τάκη Φωτόπουλου

Ένα σημαντικό στοιχείο στην εξαπάτηση των λαϊκών στρωμάτων για τα αίτια της καταστροφής και τον τρόπο διεξόδου από αυτή είναι οι διάφορες «αναλύσεις» που όχι μόνο διαστρεβλώνουν ολοκληρωτικά την πραγματικότητα, αλλά \ μεταχειρίζονται και τις τεχνικές των καλογήρων του Ροΐδη. Όπως αυτοί βάφτιζαν το κρέας ψάρι ώστε να βολεύονται τόσο οι ηθικές τους υποχρεώσεις όσο και οι γαστριμαργικές, σήμερα διάφοροι αναλυτές βαφτίζουν «ριζοσπαστική» την προσπάθεια εξόδου από την κρίση μέσα στην ΕΕ, βολεύοντας τόσο τις υποχρεώσεις τους σαν «αριστερών», όσο και τις (αντίστοιχες) γαστριμαργικές. Έτσι, η υπεράσπιση της πεμπτουσίας του κατεστημένου που εκφράζει η ένταξή μας στην ΕΕ (η οποία μπορεί να δειχθεί ότι είναι η βασική αιτία της σημερινής καταστροφής) βαφτίζεται «ριζοσπαστική αριστερή» στάση, αφήνοντας τον αναγνώστη να μαντέψει ποια είναι άραγε συντηρητική δεξιά στάση, όταν σύσσωμα τα κόμματα εξουσίας που στηρίζουν την κοινοβουλευτική Χούντα χρησιμοποιούν κάθε μορφή οικονομικής και φυσικής βίας για να μην κινδυνεύσει η παραμονή μας στην ΕΕ! Και αυτό, όταν σύμφωνα με το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, 80% του Λαού δεν εμπιστεύεται την ΕΕ…

Θα άξιζε όμως να θέταμε μερικές καυτές ερωτήσεις στους υποστηρικτές της Ευρώδουλης «Αριστεράς», που κάνουν φανερή την κατάφωρη απόπειρα εξαπάτησης των λαϊκών στρωμάτων.

1. Η «ριζοσπαστική» ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και οι αντίστοιχοι «ριζοσπάστες» οικονομολόγοι που την στηρίζουν διατείνονται ότι θα σταματήσουν την «Κινεζοποίηση» της χώρας, δηλαδή θα καταργήσουν

τις «ελαστικές» εργασιακές σχέσεις που εισήγαγαν οι Μνημονιακές Κοινοβουλευτικές Χούντες. Όμως, η «ελαστικοποίηση» της εργασίας είναι αποτέλεσμα του ανοίγματος και της απελευθέρωσης της αγοράς εργασίας (όπως και του κεφαλαίου και των εμπορευμάτων) που επιβάλλουν οι καταστατικές συνθήκες της ΕΕ (Μάαστριχτ, Λισσαβόνας κ.λπ.). Γι’ αυτό και ελαστικές εργασιακές σχέσεις έχουν ήδη επιβληθεί σε πολλές χώρες-μέλη της ΕΕ (Βρετανία, Ολλανδία, Σκανδιναβικές κ.λπ.), ενώ στις υπόλοιπες είναι θέμα χρόνου η εισαγωγή τους, αφού όλα τα κόμματα εξουσίας προσυπογράφουν το άνοιγμα και την απελευθέρωση των αγορών. Ερώτηση: Πώς ακριβώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιβάλει κοινωνικούς ελέγχους για την προστασία των εργαζομένων μέσα στην ΕΕ, αφού, ακόμη και αν… καταργούσε τα Μνημόνια, η ελαστικοποίηση επιβάλλεται από τις καταστατικές συνθήκες;


2. Οι Ευρώδουλοι «ριζοσπάστες» χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την μαζική ανεργία. Όμως, η ανεργία δεν είναι μόνο αποτέλεσμα των πολιτικών λιτότητας, αλλά και των σημερινών τεχνολογικών μεταβολών (γι’ αυτό και χώρες με υγιή ανάπτυξη, όπως η Γερμανία, δεν έχουν αντίστοιχη αύξηση της απασχόλησης), αλλά και της προτίμησης των υπερεθνικών επενδυτών για χώρες με ακόμη πιο φθηνό εργατικό δυναμικό από την Ελλάδα (Βουλγαρία, Ινδία, Κίνα κ.λπ.) Ερώτηση: Πώς ακριβώς ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα στην ΕΕ θα επιτύχει δραστική μείωση της ανεργίας, έστω στα προ-μνημονιακά επίπεδα (8-9% περίπου); Με προπολεμικά προγράμματα …Ρούζβελτ που δεν έχουν σχέση με μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, όπως προτείνουν κάποιοι Ευρώδουλοι, ή με αναδιανομή των πλεονασμάτων μέσα στην ΕΕ, λες και είμαστε κάποια Πολιτεία των ΗΠΑ; Ή μήπως με μαζική ταχύρρυθμη ανάπτυξη Κινεζικού τύπου, που και αυτή θα απαιτούσε δεκαετίες για το ξερίζωμα της μαζικής ανεργίας;

3. Οι Ευρώδουλοι «ριζοσπάστες» οδύρονται για τις μαζικές απολύσεις που ήδη άρχισαν, το κλείσιμο νοσοκομείων, σχολείων και Παν. Σχολών (στο πλαίσιο των δραστικών περικοπών στις κοινωνικές δαπάνες Υγείας και Εκπαίδευσης), καθώς και για το πετσόκομμα μισθών και συντάξεων και την συνακόλουθη φτωχοποίηση. Ερώτηση: Είναι δυνατή μέσα στην ΕΕ η ακύρωση των μνημονιακών συνθηκών χωρίς ολοκληρωτική διαγραφή του Χρέους (την οποία ήδη «ξέχασε» η «ριζοσπαστική» ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ); Πώς ακριβώς, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς ακύρωση όλων των μνημονιακων συνθηκών και εφαρμοστικών νόμων, (όλα αυτά μέσα στην ΕΕ!), θα επαναφέρει όλους τους απολυμένους από τη Χούντα, καθώς και τις κοινωνικές δαπάνες, μισθούς και συντάξεις στα προ-μνημονιακά επίπεδα, ενώ συγχρόνως θα διατηρεί πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα; Σημειωτέον ότι το πλεόνασμα αυτό (που επιτεύχθηκε με τις γνωστές «σφαγές») παίρνουν δεδομένο στους υπολογισμούς τους οι οικονομικοί «εγκέφαλοι» του ΣΥΡΙΖΑ!

4. Προγραμματικά, ο ΣΥΡΙΖΑ υποτίθεται ότι υποστηρίζει την απεμπλοκή από το ΝΑΤΟ, την κατάργηση των ξένων στρατιωτικών βάσεων κ.λπ. Δεν είδαμε όμως το «ριζοσπαστικό» ηγετικό ρεύμα να καταδικάζει τη σφαγή του λαού της Λιβύης, αλλά αντίθετα υποστήριζε, όπως βέβαια και η ΕΕ από όπου παίρνει την…έμπνευση του, τους ΝΑΤΟϊκούς εγκληματίες αντάρτες και έμμεσα τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς, και το ίδιο κάνει τώρα και με τους αντίστοιχους Σύριους. Ούτε το είδαμε να καταδικάζει την άθλια ΕΕ, που μόλις κατέταξε στις τρομοκρατικές οργανώσεις το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα της Χεζμπολλά. Ερώτηση: Πώς ακριβώς ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία θα επιτύχει την πολιτική αυτοδυναμία, μέσα στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ; Και, γενικότερα, πώς ακριβώς θα επιτύχει την οικονομική αυτοδυναμία και την παραγωγική αναδιάρθρωση που επικαλείται, μέσα στην ΕΕ των «4 ελευθεριών», και αφού θα έχει ξεπουληθεί στο μεταξύ ο κοινωνικός μας πλούτος ―εκτός αν ακυρώσει και όλες τις μετά-μνημονιακές ιδιωτικοποιήσεις! Δεν έχουν λοιπόν άδικο οι Τάιμς της Νέας Υόρκης (η ναυαρχίδα της υπερεθνικής ελίτ), όταν δημοσίευαν άρθρο (23/6/2013), με τίτλο «ΜΟΝΟ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»…

* Το άρθρο δημοσιεύεται στην σημερινή Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία
 

Χάντρες και καθρεφτάκια σε ιθαγενείς: Το πρόγραμμα των 6 δισ. για τους άνεργους στην Ε.Ε


Τι ακριβώς αντιπροσωπεύουν τα 6 δισ. ευρώ, που εν χορδαίς και οργάνοις ανακοίνωσαν ότι θα διαθέσουν για τους ανέργους οι ηγέτες της ΕΕ, στη σύνοδο κορυφής της προηγούμενης βδομάδας; Αν κάνουμε μια απλή διαίρεση του ποσού με τα 24,405 εκατομμύρια των επίσημα καταγραμμένων ως ανέργων (ο αριθμός –πάντα υποτιμημένος– ανακοινώθηκε την περασμένη Δευτέρα από τη Eurostat και αφορά το Μάη του 2013), θα διαπιστώσουμε ότι μιλάμε για 245,85 ευρώ ανά άνεργο! Επειδή, όμως, σε μας δεν αρέσουν οι πρόχειρες ή παραπλανητικές στατιστικές, θα δούμε την εξαγγελία των ηγετών της ΕΕ συγκεκριμένα.

Καταρχάς, δεν πρόκειται για καινούργια εξαγγελία. Την είχαν ανακοινώσει πριν λίγο καιρό οι υπουργοί Οικονομικών και Εργασίας της Γαλλίας και της Γερμανίας. Τη διαφήμισαν σε τριήμερη γαλλογερμανική φιέστα που οργανώθηκε στο Παρίσι. Πρόκειται για το περιβόητο «ευρωπαϊκό New Deal για να μη γίνει θύμα της κρίσης μια ολόκληρη γενιά», για το οποίο συνυπέγραψαν άρθρο στη Monde οι Ούρσουλα φον ντερ Λέιεν, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, Μισέλ Σαπέν και Πιέρ Μοσκοβισί (γράψαμε αναλυτικά στο φύλλο μας της 1ης Ιούνη). Η σύνοδος κορυφής έκανε μια αλλαγή. Αντί για την περίοδο 2014-2020 (δηλαδή εφτά χρόνια), το κονδύλι των 6 δισ. θα αφορά τη διετία 2014-2015. Μετά θα δουν τι θα κάνουν.


Εγιναν έτσι μπόλικα τα λεφτά; Οι αριθμοί (όταν είναι αληθινοί) δεν κάνουν λάθος. Γι’ αυτό και εμείς θα μιλήσουμε με βάση τους αριθμούς που οι ίδιοι οι ιθύνοντες της Ευρωένωσης δίνουν. Σύμφωνα με τη Eurostat (η οποία, επαναλαμβάνουμε, υποεκτιμά την ανεργία, όπως κάνουν και οι εθνικές στατιστικές υπηρεσίες), το Μάη του 2013 οι άνεργοι κάτω των 25 ετών στην ΕΕ ήταν 5,5 εκατομμύρια. Το κονδύλι των 6 δισ. προορίζεται για την οργάνωση προγραμμάτων «κατάρτισης και πρακτικής άσκησης» για άνεργους νέους. Με βάση την ελληνική εμπειρία, η «κατάρτιση και πρακτική άσκηση» ενός νέου απαιτεί κατά μέσο όρο 3.650 ευρώ. Τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά προγράμματα σε ανεπτυγμένες χώρες θα είναι πιο ακριβά, αλλά εμείς παίρνουμε ως βάση το φτηνό ελληνικό μοντέλο. Διαιρώντας το συνολικό κονδύλι με το κόστος ανά «εκπαιδευόμενο», βρίσκουμε ότι αφορά το πολύ 1,64 εκατ. νέους για δυο χρόνια ή 822 χιλιάδες το χρόνο. Δηλαδή, μόλις το 15% των άνεργων νέων κάτω των 25 ετών! Αν συγκρίνουμε το κονδύλι των 6 δισ. με το σύνολο των ανέργων, τότε τα πράγματα γίνονται εξοργιστικά. Τα προγράμματα αφορούν μόλις το 3,4% των ανέργων.


Και βέβαια, δεν μιλάμε για μόνιμη εργασία. Μιλάμε για ένα πεντάμηνο, στη διάρκεια του οποίου ο άνεργος θα κάνει «πρακτική άσκηση» σε μια επιχείρηση, για να πάρει στο τέλος του πεντάμηνου 2.000 ευρώ αν είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας ή 2.300 ευρώ αν είναι απόφοιτος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Συν 400 ευρώ για 80 ώρες «κατάρτισης», σύνολο 2.400 ή 2.700 ευρώ σε πεντέμισι μήνες (μαζί με την «κατάρτιση») ή αλλιώς 436 ή 491 ευρώ το μήνα!


Οι νέοι που θα μπουν σ’ αυτά τα προγράμματα θα μετατρέπονται αναγκαστικά σε δούλους, με την ελπίδα ότι μπορεί να προσληφθούν μόνιμα.


Θα εργάζονται περισσότερες ώρες, αν τους το ζητήσει ο εργοδότης, αρκούμενοι στο φιλοδώρημα του προγράμματος. Κι αν κάποιοι προσληφθούν μετά το τέλος της «πρακτικής άσκησης», θα υπογράφουν εξευτελιστικές ατομικές συμβάσεις εργασίας. Η σύγχρονη δουλεία μετατρέπεται σε πανευρωπαϊκό πρότυπο και τα διάφορα προγράμματα «εκπαίδευσης και πρακτικής άσκησης», πέρα από την εξασφάλιση τζάμπα εργατικών χεριών για καπιταλιστικές επιχειρήσεις, θα λειτουργούν και ως μοχλός πίεσης για τη μείωση των εργατικών μισθών και τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.


Οι γερμανοί και γάλλοι υπουργοί Οικονομικών και Εργασίας διακήρυξαν καθαρά το δόγμα της κινεζοποίησης των εργαζόμενων της Ευρώπης, γράφοντας στο κοινό τους άρθρο: «Παράλληλα, για να αντιμετωπίσουν τη μείωση της ανταγωνιστικότητάς τους, την οποία ανέδειξε η κρίση, οι Ευρωπαίοι υιοθέτησαν μια πολιτική ενεργητικής και τολμηρής δομικής μεταρρύθμισης. Αυτή η μεταρρυθμιστική πολιτική είναι η μόνη που μπορεί να αντιμετωπίσει την πρόκληση ενός σκληρού και μη αναστρέψιμου παγκόσμιου ανταγωνισμού. Με αυτή την προσέγγιση έθεσαν στο στόχαστρο όχι τα συμπτώματα αλλά τις ρίζες της κρίσης και τα δομικά της αίτια, θέτοντας τις βάσεις της επιστροφής στη διαρκή ανάπτυξη».

Το νόημα των λόγων τους είναι σαφέστατο: επειδή αντιμετωπίζουμε παγκόσμιο ανταγωνισμό κι αυτό δεν πρόκειται ν’ αλλάξει, στραφήκαμε αναγκαστικά ενάντια στο εργασιακό κεκτημένο, χτυπήσαμε άγρια τους μισθούς, τις εργασιακές σχέσεις, τα ασφαλιστικά συστήματα και έτσι θέσαμε τις βάσεις για ν’ αντέξουμε αυτόν τον ανταγωνισμό. Πού είναι το καινούργιο στην πολιτική τους; Αυτό έρχεται αμέσως μετά, όταν γράφουν: «Για εμάς, τους υπουργούς Οικονομικών και Εργασίας της Γερμανίας και της Γαλλίας, η μεταρρυθμιστική προσπάθεια πρέπει να ενισχυθεί από μια νέα φιλοδοξία υπέρ της απασχόλησης και της ανάπτυξης, η οποία θα συνοδεύσει τις βαθιές αλλαγές που έφεραν τα δομικά μέτρα». Αυτό είναι το πρόγραμμα των 6 δισ.


Δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι, παρά τον καλπασμό της ανεργίας σε όλη την έκταση της ΕΕ, θα ανακοίνωναν κι αυτό ακόμα το πρόγραμμα κινεζοποίησης των νέων, αν δεν είχαν να ικανοποιήσουν και πολιτικές ανάγκες. Η Γερμανία έχει εκλογές, ο Ολάντ βλέπει τη δημοτικότητά του να βυθίζεται στα τάρταρα, στις χώρες των Μνημονίων η ανεργία σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, μάλλον είχε έρθει ο καιρός να κάνουν κάτι. Και βέβαια, δεν το άφησαν πολιτικά ανεκμετάλλευτο. Μετά την τριήμερη φιέστα του Παρισιού, ήρθε η ώρα να οργανώσει και το Βερολίνο τη δική του φιέστα.


Τουλάχιστον είκοσι αρχηγοί κρατών και πρωθυπουργοί μαζεύτηκαν την περασμένη Τρίτη στο Βερολίνο, καλεσμένοι της Μέρκελ, για να συζητήσουν για την… αντιμετώπιση της ανεργίας. Πρώτος και καλύτερος ο Ολάντ, καρφώνοντας πισώπλατα το «αδελφό» SPD. Η Μέρκελ, ανταποκρινόμενη σε αίτημα του Σαρκοζί, είχε αρνηθεί ακόμη και να συναντήσει τον Ολάντ πριν τις τελευταίες προεδρικές εκλογές της Γαλλίας.


Ο Ολάντ γίνεται γλάστρα στις προεκλογικές της φιέστες. Ετσι είναι αυτά τα πράγματα. Ο Ολάντ πλέον διοικεί πολιτικά τον γαλλικό ιμπεριαλισμό και πρέπει να συνεργάζεται με τη Μέρκελ, έστω κι αν αυτό πλήττει το στρατόπεδο του SPD.


Γι’ αυτό και, προκειμένου να στηριχτεί λίγο ο ετοιμόρροπος Στάινμπρουκ, υπογράφτηκε μια κοινή δήλωση του SPD και του PSF, με την οποία τα δυο κόμματα ανακοίνωσαν ότι «δεσμεύονται από κοινού για αλλαγή της πολιτικής απέναντι στην ευρωπαϊκή κρίση»

Αφού ασκήσουν κριτική στην ευρωπαϊκή πολιτική που ασκείται «από τους συντηρητικούς και τους φιλελεύθερους», τα δυο σοσιαλδημοκρατικά κόμματα δηλώνουν, ότι «μια κοινή πολιτική για την ανάπτυξη και ένα φιλόδοξο σύμφωνο εναντίον της ανεργίας των νέων πρέπει να γίνουν προτεραιότητες της ευρωπαϊκής πολιτικής μέσα στις επόμενες εβδομάδες και τους επόμενους μήνες». Δηλαδή, διακηρύσσουν αυτά που έχει ήδη διακηρύξει η Μέρκελ, με τη στήριξη και του σοσιαλδημοκράτη Ολάντ!

Ομως, τα πολιτικά παιχνίδια ανάμεσα στα δυο μεγάλα στρατόπεδα της ευρωπαϊκής αστικής πολιτικής δεν έχουν καμιά σημασία. Η πολιτική είναι που μετράει και η πολιτική στην ΕΕ είναι πολιτική σκληρής δημοσιονομικής λιτότητας και κινεζοποίησης, στο όνομα της ανάκτησης της «ανταγωνιστικότητας». Οσο για την ανεργία, η αύξησή της είναι δεδομένη, επειδή οι ευρωπαϊκές ιμπεριαλιστικές χώρες ξαναμπήκαν σε κρίση. Για το 2013 η Γαλλία προϋπολογίζεται να έχει μηδενική ανάπτυξη (σύντομα θα έχουμε ανακοίνωση για αρνητικό πρόσημο), ενώ η Γερμανία ήδη αναθεώρησε την πρόβλεψη για αύξηση του ΑΕΠ το 2013 (από 0,6% σε 0,3%). Αυτή η κατάσταση είναι που εμποδίζει και τον ελληνικό καπιταλισμό να μπει σε μια δειλή έστω ανάκαμψη, μετά από 5 χρονιές συνεχούς πτώσης, στη διάρκεια των οποίων έχει χάσει το ένα τέταρτο του ονομαστικού ΑΕΠ της.

Πηγή:Κόντρα