RSS

Category Archives: Ιστορία

Η αντικομμουνιστική προπαγάνδα είναι πιο φοβερή από οποιαδήποτε αφίσα ταινίας τρόμου

Αναδημοσίευση από afterhistory.blogspot.gr

“Τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα Ἑλλάδος, τὸ Ἐθνικὸν Ἀπελευθερωτικὸν Μέτωπον (ΕΑΜ) καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀλληλεγγύη προπαρασκευάσαντα καὶ ἐνεργοῦντα τὴν κατὰ τῆς ἀκεραιότητος τῆς Χώρας προδοτικὴν ἀνταρσίαν διαλύονται.” Με αυτόν τον τρόπο ξεκινάει ο νόμος 509 που κατατέθηκε από την κυβέρνηση Σοφούλη, σαν χθες (27 Δεκεμβρίου) το 1947 και έθεσε το ΚΚΕ και το ΕΑΜ εκτός νόμου. Με τον ίδιο νόμο, ο κομμουνισμός θεωρείται ποινικό αδίκημα και όσοι προπαγανδίζουν τις αρχές του απειλούνται με ποινές, που φθάνουν έως τον θάνατο. Η συγκεκριμένη κίνηση επικύρωσε ουσιαστικά μια σειρά αυταρχικών εκτροπών από την πλευρά της οικονομικής και επίσημης πολιτικής εξουσία της χώρας. Όμως η μάχη εναντίον του κομμουνισμού δεν αποτέλεσε Ελληνική ιδιαιτερότητα. Η Ψυχροπολεμική αυταρχική πολιτική που επιβλήθηκε σε όλα τα αστικά κράτη εκτός από την καταστολή επιφύλασσε και άφθονη προπαγάνδα. Η έκθεση που θα δείτε παρακάτω αποτελεί αναδημοσίευση από το io9.com που συγκεντρώνει μερικές από τις πιο τρομακτικές αντικομμουνιστικές αφίσες στην ιστορία.


Βρετανικό Συντηρητικό κόμμα, 1909

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster

Τι φέρνει ο μπολσεβικισμός στον λαό, μία Ρώσικη αντικομμουνιστική αφίσα από το 1918

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Wikimedia Commons)

Ο Μπολσεβικισμός φέρνει πόλεμο, ανεργία και πείνα, μια Γερμανική αφίσα του 1918

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Wikimedia Commons)

Το ιδανικό μέλλον της Γερμανίας υπό την ηγεσία των Μπολσεβίκων, 1919

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Wikimedia Commons)

Ένα Γαλλικό βιβλίο, με τίτλο “Αυτό είναι το τι θα φέρουν οι Μπολσεβίκοι στην Ευρώπη, δημοσιευμένο το 1934 ή 1935

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster

Θα ήθελες να ζεις στην σκιά του; Μία Νορβηγική αντικομμουνιστική αφίσα

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Ayay)

Ο Μπολσεβικισμός αποκαλύπτεται, WWII

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Reddit)

Είναι αυτό το αύριο;, ένα εξώφυλλο από προπαγανδιστικό βιβλίο κόμικ, 1947

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Wikimedia Commons)

Πολιτισμός ή βαρβαρότητα- Ακόμα δεν καταλαβαίνεις; Μια Ολλανδική αφίσα από την δεκαετία του 1940

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster

(μέσω Reddit)

Κοίταξε πίσω από την μάσκα! Ο Κομμουνισμός είναι θάνατος, δεκαετία 1950

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster

Καυκάσιος χορός: Ο Στάλιν έχοντας χώσει το μαχαίρι  στην Ουγγαρία, τη Ρουμανία και την Κίνα, γυρίζει προς την Γαλλία, ενώ περιβάλλεται από τους Γάλλους κομμουνιστές Duclos και Thorez. Αντικομμουνιστική αφίσα από το κίνημα “Paix et Liberte”, 1951

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Amazon)


Προστατέψτε μας!. Εκλογική αφίσα του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, 1953

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Wikimedia Commons)

Αναπαράγει η τουαλέτα σας, Μπολσεβίκους;, μια διαφήμιση της Scot towel

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Reddit)

Σίγουρα, θέλω να πολεμήσω τον κομμουνισμό- αλλά πώς;

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Denge Denge)

 Ο Στάλιν σαν ένας προστάτης της ειρήνης, από την Γαλλική αντικομμουνιστική ομάδα Paix et Liberte, 1951

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Designer Daily)

Ο κομμουνισμός φορά ένα λανθασμένο προσωπείο. Το σκληρό μοχθηρό πρόσωπο του κομμουνισμού, κρύβεται πίσω από την μάσκα της ειρήνης, μια διαφήμιση της επιχείρησης Bohn Aluminum & Brass από τον Robert Tohm, 1952

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω James Vaughan)

Και άλλες διαφημίσεις για την Bohn από τον Robert Tohm του 1951 και του 1952

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω James Vaughan)

Σε περίπτωση που οι κομμουνιστές, κυριαρχήσουν, οι γυναίκες μας θα είναι αβοήθητες μπροστά στις μπότες των Ρωσοασιατών, 1953

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω James Vaughan)

Κομμουνισμός και Χριστιανισμός από την Canadair το 1955

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster

Το κόκκινο παγόβουνο, ένα βιβλίο κόμικ που προειδοποιεί τα παιδιά για τους κινδύνους του κομμουνισμού, εκτυπωμένο, από τους την αντικομμουνιστική Καθολική Καθεδρική ένωση, το 1960

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω CUNY)

Καλέ μου υιε, λυπάμαι τόσο που θα πρέπει να ζήσεις υπό τον κομμουνισμό. Μία διαφήμιση του Ιδρύματος Ελευθερίας από το 1961

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω The Society Pages)

Κοιτάξτε τι χτίζουν οι Ρώσσοι μόλις 40 μίλια από τις ΗΠΑ. Σαν Αμερικάνος θα έπρεπε να το προσέξετε. Μία διαφήμιση από την Εxpo toy 1967 που διεξήχθη στο Μόντρεαλ

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster

 

Τα Δεκεμβριανά (μέρος δεύτερο)

Ο εμφύλιος έχει αρχίσει. 
Το δεύτερο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος στο Δεκέμβρη του 1944 με το φακό του Dmitri Kessel.

Στις 3 Δεκέμβρη συλλαλητήριο διαμαρτυρίας, για τη μονόπλευρη διάλυση του ΕΛΑΣ.
Ο κόσμος χτυπήθηκε δολοφονικά στο Σύνταγμα και υπήρξαν πολλοί νεκροί και τραυματίες.
Κηδεία με παλλαϊκή διαδήλωση την επόμενη. Νέα δολοφονικά χτυπήματα.
Στις 5 Δεκέμβρη και αφού οι διαδηλωτές χτυπιούνται για τρίτη συνεχόμενη μέρα, άνδρες του ΕΛΑΣ χτυπούν κι  αυτοί.
Μπαίνουν στο παιχνίδι με τανκς και οι Εγγλέζοι.
Τις επόμενες μέρες, χρησιμοποιούν και αεροπλάνα.
4 του Γενάρη, ο ΕΛΑΣ παίρνει εντολή να αποχωρήσει από την Αθήνα.
Ούτε μια φορά, στις 33 μέρες των μαχών, δεν συνήλθε η ΚΕ, ούτε καν το ΠΓ του ΚΚΕ.

(Γρηγόρης Φαράκος: Μαρτυρίες και Στοχασμοί)
Ο εμφύλιος είχε αρχίσει

Βλέπω Έλληνες να σκοτώνονται μεταξύ τους
Ολόκληρη τη νύχτα της Δευτέρας και την ημέρα της Τρίτης ακούγαμε πυροβολισμούς και ριπές. Την Τετάρτη οι Βρετανικές δυνάμεις ανέλαβαν δράση. Βρετανοί αλεξιπτωτιστές κατέλαβαν τα κεντρικά γραφεία του κομμουνιστικού κόμματος. Εκείνο το πρωί οι δρόμοι της Αθήνας ήταν έρημοι και ένα γκριζογάλανο πέπλο καπνού απλωνόταν σε όλη την πόλη. Οι εκρήξεις των οβίδων και των όλμων ενώνονταν με τους ήχους των ντουφεκιών και των αυτομάτων, Τα πυρά ήταν πυκνά, Το μεγαλύτερο μέρος της πόλης βρισκόταν κάτω από τον έλεγχο του ΕΛΑΣ. Το ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετάνιας έγινε το κέντρο απ΄ όπου ο στρατηγός Σκόμπι, διοικητής των βρετανικών δυνάμεων, διεύθυνε τις επιχειρήσεις. Πολλά μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, μερικοί με τις οικογένειες τους, έμεναν στο ξενοδοχείο. Η «πρώτη γραμμή» ήταν λίγα τετράγωνα πιο κάτω, στην πλατεία Ομονοίας. Από την άλλη πλευρά της πόλης, η περιοχή που ελεγχόταν από τους Βρετανούς και τους δεξιούς Έλληνες τέλειωνε στην Ακρόπολη.

(Dmitri Kessel)
Την Τετάρτη οι βρετανικές δυνάμεις ανέλαβαν δράση

    Εκείνο το πρωί οι δρόμοι της Αθήνας ήταν έρημοι
    κι ένα γκριζογάλανο πέπλο καπνού απλωνόταν σε όλη την πόλη

      Η περιοχή που ελεγχόταν από τους Βρετανούς και τους δεξιούς Έλληνες τελείωνε στην Ακρόπολη



        Ήταν πολλοί οι αθώοι Έλληνες γυναίκες και παιδιά που πέθαναν 

        Τα πυρά ήταν πυκνά

          Η «πρώτη γραμμή» ήταν λίγα τετράγωνα πιο κάτω, στην πλατεία Ομονοίας. Από την άλλη πλευρά της πόλης, η περιοχή που ελεγχόταν από τους Βρετανούς και τους δεξιούς Έλληνες τέλειωνε στην Ακρόπολη.

          (Dmitri Kessel)

          Η «πρώτη γραμμή» ήταν λίγα τετράγωνα πιο κάτω στην πλατεία Ομόνοιας

            Βρετανική περίπολος προσπερνά πτώματα κρατουμένων που είχαν προσπαθήσει
            να δραπετεύσουν από τις φυλακές Αβέρωφ

              Βρετανικό τεθωρακισμένο έχει ανατιναχθεί κοντά στην Ομόνοια


              Κοντά στην Ομόνοια μια ώρα μετά την κατάπαυση του πυρός


                Ο Δημητρώφ, ηγέτης του ΚΚ Βουλγαρίας, ζητούσε από τον Μολότωφ, να επιτρέψουν τουλάχιστον οι Σοβιετικοί στον Τύπο τους, να κάνει μνεία στη δράση και στις επιτυχίες του ΕΛΑΣ.

                 (Πολιτική και Πολιτικοί: Σπύρος Λιναρδάτος)

                Έλληνες που έχουν συλληφθεί από τους Βρετανούς
                Το ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετάνιας έγινε το κέντρο απ΄ όπου ο στρατηγός Σκόμπι, διοικητής των βρετανικών δυνάμεων, διεύθυνε τις επιχειρήσεις. Πολλά μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, μερικοί με τις οικογένειες τους, έμεναν στο ξενοδοχείο.

                (Dmitri Kessel)

                Το Fortress Bar της Μεγάλης Βρετάνιας
                Στο σαλόνι τα Μεγάλης Βρετάνιας δύο Ελληνοαμερικανοί συζητούν 
                με αξιωματικούς της ρωσικής αποστολής

                Στις 25 του Μάρτη του 1944, ο Στάλιν έστειλε συγχαρητήριο τηλεγράφημα για την εθνική μας εορτή, στο βασιλιά Γεώργιο και όχι στην κυβέρνηση που είχε εγκαθιδρυθεί στην ελεύθερη Ελλάδα από το ΕΑΜ               
                 (Πολιτική και Πολιτικοί: Σπύρος Λιναρδάτος)

                O παπα-Ανυπόμονος, χαρούμενος με την άφιξη της Σοβιετικής αποστολής στο βουνό, γύρισε και είπε στον Άρη:

                «Καπετάνιε, ήρθαν οι δικοί μας» και ο Βελουχιώτης του απάντησε:
                «Παπά, όλα τα γουρούνια την ίδια μούρη έχουν»

                 (Από τα απομνημονεύματα του Ανυπόμονου)

                Οι αξιωματικοί της ρωσικής αποστολής μοιράζονται διάφορα δωμάτια και διανυχτέρευαν. Εδώ ο συνταγματάρχης Ποπώφ
                Ο στρατηγός Ρόναλντ Σκόμπι, διοικητής των βρετανικών δυνάμεων
                Μέλη της Ελληνικής Κυβέρνησης με τις οικογένειες τους συζητούν στο σαλόνι της Μεγάλης Βρετάνιας. Στο κέντρο ο Στυλιανός Γονατάς
                Ο Ρόναλντ Σκόμπι και ο Χάρολντ Αλεξάντερ στον εξώστη του Μεγάρου Σλήμαν

                Οι Άγγλοι στην Ακρόπολη


                Οι αλεξιπτωτιστές είχαν καταλύσει μέσα στο Μουσείο. Όπλα κιάλια και μπερέδες κρεμόντουσαν απ’ τα αγάλματα. Οι άνδρες ξαπλωμένοι στο πάτωνα, έγραφαν γράμματα και διάβαζαν στο φως των κεριών. Την επόμενη μέρα τους φωτογράφισα «σε ώρα εργασίας». Η είσοδο της Ακρόπολης ήταν φραγμένη με χοντρά ξύλα κι αμμόσακους. Οι αλεξιπτωτιστές, οπλισμένοι με αυτόματα, είχαν πάρει θέσεις πίσω από πεσμένες κολώνες και μέσα στον Παρθενώνα, όπου υπήρχε ένας σταθμός επικοινωνίας. 
                Άγγλοι σε «ώρα εργασίας»
                Οι αλεξιπτωτιστές είχαν καταλάβει την Ακρόπολη στις 6 Δεκεμβρίου
                για να μην πέσει στα χέρια του ΕΛΑΣ

                  Είχαν πάρει θέση πίσω από τις πεσμένες κολώνες
                  Μέσα στον Παρθενώνα υπήρχε ένας σταθμός επικοινωνίας


                    Ο Βρετανός υπουργός Μακμίλαν, τηλεγραφούσε από την εξεγερμένη Αθήνα ότι «πλάι στους εξτρεμιστές του ΕΛΑΣ, οι διεστραμμένοι διανοούμενοι της έντυπης δημοσιογραφίας, είναι μεταξύ των πιο επικίνδυνων εχθρών μας».

                    Κατηγορούσε δηλαδή τους δικούς τους δημοσιογράφους, επειδή μετέδιδαν την αλήθεια, σχετικά με τα εγκλήματα της φιλοαγγλικής αστυνομίας του Άγγελου Έβερτ και των ίδιων των Αγγλικών στρατευμάτων!

                    «Εκτός από τους Τάϊμς, πρέπει να παλέψουμε και με το ΒΒC», έλεγε.
                    Η πρώτη μάχη στον πόλεμο της προπαγάνδας, είχε χαθεί για τους Βρετανούς.


                    (Φοίβος  Οικονομίδης: Το σύνδρομο του Οδυσσέα)


                    Η θέση της Ακρόπολης που δέσποζε στην πόλη ήταν ιδανική


                      Οι αλεξιπτωτιστές είχαν καταλύσει μέσα στο Μουσείο

                        Όπλα, κιάλια και μπερέδες κρεμόντουσαν από τα’ αγάλματα

                           


                          Ο Τσώρτσιλ στην Αθήνα


                          Τα Χριστούγεννα του 1944 φτάνει το Τσώρτσιλ στην Αθήνα

                          Τσώρτσιλ και Δαμασκηνός

                              Σκόμπι, Τσώρτσιλ και Αλεξάντερ



                                Θα γινόταν συνάντηση της ελληνικής κυβέρνησης και του ΕΛΑΣ υπό την εποπτεία του Τσώρτσιλ και δεν υπήρχε ηλεκτρικό., Πάνω σε ένα τεράστιο τραπέζι είχαν τοποθετηθεί δώδεκα λάμπες θυέλλης που φώτιζαν το χώρο.

                                Οι σύνεδροι μπήκαν στο δωμάτιο. Στη μια πλευρά κάθισε ο Τσώρτσιλ, ο Άντονι  Ήντεν, ο σερ Χάρολντ Αλεξάντερ (διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων στη Μεσόγειο), ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, ο συνταγματάρχης Ποπώφ και ο Αμερικανός πρέσβης Λίνκολν Μα Γω. Απέναντι τους κάθησαν τα μέλη της ελληνικής κυβέρνησης με τον Παπανδρέου επικεφαλή..  …

                                Φωτογράφιζα από την ελληνική πλευρά του τραπεζιού σημαδεύοντας με το φακό τον Τσώτσιλ. Μετά από μερικές λήψεις βρυχήθηκε: «φωτογράφησε τους Έλληνες. Είναι το δικό τους σώου» …. Η αντιπροσωπεία του ΕΛΑΣ δεν είχε φτάσει ακόμη. Παρά την εγγύηση που είχε δώσει ο Σκόμπι για ασφαλή διέλευση , η αντιπροσωπεία του ΕΛΑΣ αντιμετώπισε προβλήματα και καθυστέρησε να περάσει τις γραμμές. 

                                (Dmitri Kessel)
                                Συνέχισα να φωτογραφίζω χρησιμοποιώντας το δραματικό φωτισμό του δωματίου

                                  Η ανακωχή


                                  Μερικές μέρες αργότερα, στις 11 Ιανουαρίου 1945, ο στρατηγός Σκόμπι και οι εκπρόσωποι του ΕΑΜ, Ζέβγος, Παρτσαλίδης, Μακρίδης και Αθηνέλης υπόγραψαν ανακωχή. Η κατάπαυση του πυρός έγινε στις 15 Ιανουαρίου 1945.

                                  Περί τα τέλη Νοεμβρίου του 1944, η «Αστερόεσσα», εφημερίδα του Αμερικάνικου στρατού, δημοσίευσε φωτογραφία του γενειοφόρου υποστράτηγου Άρη Βελουχιώτη, με σχόλιο έκδηλα ευνοϊκό. Το Μάρτη του 1945, ο Άρης σε επιστολή του, κατηγορεί την ηγεσία του ΚΚΕ, γιατί δεν έβαλε στο παιχνίδι Ρώσους και Αμερικάνους, ώστε να μη δοθεί μια φιλοεγγλέζικη λύση, στο Ελληνικό πρόβλημα.

                                  (Φοίβος  Οικονομίδης: Το σύνδρομο του Οδυσσέα)
                                  ‘Αρης Βελουχιώτης


                                  Στα μέσα του 1944 οι Άγγλοι αποφασίζουν να σταματήσουν τη ρίψη προκηρύξεων κατά των ταγματαλητών, ύστερα από αίτημα του Γ. Παπανδρέου που προετοίμαζε το στρατό του κατά του ΕΛΑΣ.

                                  (Φοίβος  Οικονομίδης: Το σύνδρομο του Οδυσσέα)

                                  Γεώργιος Παπανδρέου
                                  Τ
                                  Το ΕΑΜ μέχρι ηλιθιότητος, επιμένει στην πολιτική της εθνικής ενότητος.
                                  Γ. Παπανδρέου 30/12/1944

                                   (Γρηγόρη Φαράκος: Μαρτυρίες και Στοχασμοί)
                                  Όσοι Αθηναίοι αναζητούσαν χαμένους συγγενείς περπατούσαν
                                  κλείνοντας τις μύτες με μαντήλια
                                   Οδός 3ης Σεπτεμβρίου
                                  Πολλά κτήρια είχαν σωριαστεί σε ερείπια


                                  Οι αντιστασιακοί, την είχαν την εξουσία και την παραδώσαν. Άμα έχεις την εξουσία και την παραδίδεις, κάνεις ανοιχτή προδοσία.
                                  Χαρίλαος Φλωράκης:  Σε ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ το 1991


                                  (Γρηγόρη Φαράκος: Μαρτυρίες και Στοχασμοί)

                                   

                                  Τα Δεκεμβριανά

                                  Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στο Δεκέμβρη του 1944 με το φακό του Dmitri Kessel.

                                  Γράφει ο Πέτρος Γαϊτάνος, το Νοέμβρη του 1994, στην εισαγωγή του Λευκώματος
                                  DMITRI KESSEL, ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ‘44″, Εκδόσεις ΑΜΜΟΣ, 


                                  Ο Dmitri Kessel γεννήθηκε στην Ουκρανία στις αρχές του αιώνα. Μετανάστευσε στην Αμερική το 1923 και εργάστηκε σαν φωτογράφος στο περιοδικό LIFE. Ταξίδεψε σ’ ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο και οι φωτογραφίες του –μολονότι προορίζονταν για ένα εφήμερο μέσο- άντεξαν στον χρόνο. Σήμερα ο Κέσελ θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους φωτορεπόρτερ στον κόσμο. Η δουλειά του, κλασική πια, έχει παρουσιαστεί σε πολλά βιβλία. Οι φωτογραφίες όμως που ο Ντμίτρ Κέσελ έβγαλε στην Ελλάδα του 1944 έμειναν περισσότερο ανέκδοτες και παρουσιάζονται σήμερα για πρώτη φορά.


                                  Τον Αύγουστο του 1994, πενήντα χρόνια μετά, ένας άλλος μεγάλος φωτογράφος του αιώνα μας, ο Ντέηβιντ Ντάνκαν, έφερε στην Αθήνα αυτό το πολύτιμο υλικό και μας το έδωσε λέγοντας. «Ο Ντμίτρ Κέσελ ήταν εδώ, κάτω από την Ακρόπολη, στις 3 Δεκεμβρίου 1944. Τότε που πολλά όνειρα έγιναν εφιάλτες και ο ηρωισμός, η αγωνία και το πάθος μάτωσαν αυτή την όμορφη χώρα. Σας στέλνει, μέσα απ’ την καρδιά του, όσα θραύσματα μάζεψε από εκείνα τα γεγονότα. Τη δική του φωτογραφική μαρτυρία».


                                  Οκτώβριος 1944. Βρετανικά στρατεύματα αποβιβάζονται στον Πειραιά.
                                   Μαζί τους και ο Ντμιτρ Κέσελ
                                  Υποδοχή από πλήθος Αθηναίων.
                                   Οι άντρες αγκάλιαζαν και φιλούσαν τους αμήχανους Βρετανούς στρατιώτες

                                    Η Πλατεία Συντάγματος τον Οκτώβρη του 1944

                                      Ο Γιώργης Σιάντος μιλάει από το μπαλκόνι των γραφείων του ΚΚΕ

                                        Στους δρόμους της Αθήνας μικροπωλητές πουλούσαν
                                        στη μαύρη αγορά οτιδήποτε έπεφτε στα χέρια τους

                                          Στρατιώτες της Ορεινής Ταξιαρχίας φτάνουν από στην Αθήνα από την Ιταλία

                                            Στις 18 του Οκτώβρη του 1944, στη μεγάλη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, ο Γ. Παπανδρέου απαντώντας στον κόσμο που ζητούσε «λαοκρατία», είπε το γνωστό «πιστεύουμε και στη λαοκρατία».
                                             (Γρηγόρη Φαράκος: Μαρτυρίες και Στοχασμοί)


                                            Γεώργιος Παπανδρέου

                                            Την Κυριακή 3 Δεκεμβρίου βρισκόμουν, στην Αθήνα στην Πλατεία Συντάγματος, μαζί με έναν Αμερικανό ρεπόρτερ, τον Κόνι Πούλος. Είχε ξεκινήσει μια μεγάλη διαδήλωση. Οι οπαδοί του ΕΑΜ διαμαρτύρονταν για τον αφοπλισμό των δυνάμεων του ΕΛΑΣ. Η αστυνομία είχε διαταχθεί να σταματήσει τη διαδήλωση και είχε σχηματίσει ένα κλοιό στο δρόμο. Την προηγούμενη μέρα η Κυβέρνηση είχε δώσει την άδεια της αλλά αργά τη νύχτα η άδεια ανακλήθηκε. Οι αξιωματούχοι του ΕΑΜ δήλωσαν πως ήταν αδύνατο να ματαιώσουν τη διαδήλωση σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα και αποφάσισαν να προχωρήσουν

                                            Ένα τεράστιο πλήθος γέμιζε το δρόμο μπροστά από τον αστυνομικό κλοιό. Ξαφνικά ακούστηκαν πυροβολισμοί κι ακολούθησε μια ριπή. Βρισκόμαστε με τον Κόνι έξω από τα Παλαιά Ανάκτορα, απέναντι από τον κλοιό της αστυνομίας. Όταν άρχισαν οι πυροβολισμοί εγκλωβιστήκαμε ανάμεσα στις πρώτες γραμμές των διαδηλωτών και τους αστυνομικούς. Καλυφτήκαμε πίσω από το τοιχαλάκι του δρόμου που οδηγεί στα ανάκτορα.
                                            Με τους πρώτους πυροβολισμούς οι διαδηλωτές έπεσαν κάτω.
                                            «Πυροβολούν άοπλους», είπε ο Κόνι. «Ναι» , του απάντησα, «κοίτα αυτόν αριστερά».
                                            Σχεδόν 15 πόδια μακριά μας, ένας άνδρας με πρόσωπο γεμάτο αίματα προσπαθούσε να σηκωθεί από το έδαφος. Κρατούσε το στομάχι του κι αίματα ανάβλυζαν μέσα απ’ τα δάκτυλά του. Οι σποραδικοί πυροβολισμοί σταμάτησαν μερικά δευτερόλεπτα. Οι διαδηλωτές σηκώθηκαν και άρχισαν να διαλύονται. Μερικά σώματα έμεναν ακίνητα στο δρόμο. Κάποιος ζητούσε βοήθεια. Όσοι τραυματίες μπορούσαν να περπατήσουν υποβαστάζονταν από τους συντρόφους τους. Μετά από μια μικρή διακοπή η αστυνομία πυροβόλησε ξανά. Όταν φάνηκε πως οι πυροβολισμοί σταματούν οριστικά, μερικοί διαδηλωτές εμφανίστηκαν στην Πλατεία Συντάγματος για να μαζέψουν τους νεκρούς και τους βαριά τραυματισμένους. Η αστυνομία πυροβόλησε και τους απώθησε.
                                            Συνολικά η αστυνομία σκότωσε 23 και τραυμάτισε 140, ανάμεσα τους και πολλές γυναίκες. Αυτό, όμως, δε σταμάτησε τους διαδηλωτές που άρχισαν να κατευθύνονται προς τον αστυνομικό σταθμό απ’ όπου αναχαιτίστηκαν με νέα πυρά.
                                            Την ίδια στιγμή τα βρετανικά τεθωρακισμένα που είχαν σταθμεύσει κατά μήκος της Πανεπιστημίου κινήθηκαν και εμφανίστηκαν στο δρόμο οι άντρες της βρετανικής στρατιωτικής αστυνομίας. Οι διαδηλωτές τους υποδέχτηκαν με ανακούφιση κι έτρεξαν στην Πλατεία Συντάγματος να τους αγκαλιάσουν και να τους φιλήσουν.
                                            Ένας Βρετανός αξιωματικός φώναξε στο διευθυντή της αστυνομίας Άγγελο Έβερτ που στεκόταν στον εξώστην του αστυνομικού αρχηγείου.
                                            «Σταματήστε αμέσως να πυροβολείτε».
                                            Ο Έβερτ απάντησε με αθωότητα «Ποιος πυροβολεί;»
                                            (Dmitri Kessel)



                                            Είχε ξεκινήσει μια μεγάλη διαδήλωση
                                            Οι οπαδοί του ΕΑΜ διαμαρτύρονταν για τον αφοπλισμό των δυνάμεων του ΕΛΑΣ

                                              Η αστυνομία είχε διαταχθεί να σταματήσει τη διαδήλωση
                                              Ένα τεράστιο πλήθος γέμιζε το δρόμο μπροστά από τον αστυνομικό κλοιό

                                                Ξαφνικά ακούστηκαν πυροβολισμοί και ακολούθησε μια ριπή
                                                Η επίθεση στη διαδήλωση της Κυριακής της 3ης του Δεκέμβρη, έγινε με εντολή της κυβέρνησης του Παπανδρέου και του αρχηγού της Ελληνικής αστυνομίας, Άγγελου Έβερτ.
                                                54 νεκροί και 70 τραυματίες τα θύματα της.
                                                 (Σπύρος Λιναρδάτος: Πολιτική και Πολιτικοί)
                                                          
                                                Πυροβολούν άοπλους!

                                                  Μερικά σώματα έμειναν ακίνητα στο δρόμο
                                                  Συνολικά οι αστυνομία σκότωσε 23 και τραυμάτισε 140.
                                                  Ανάμεσα τους και πολλές γυναίκες
                                                  Την ίδια στιγμή τα βρετανικά τεθωρακισμένα κινήθηκαν

                                                    Εμφανίστηκαν οι άνδρες της βρετανικής στρατιωτικής αστυνομίας

                                                      Κάποιοι ζητούσαν βοήθεια


                                                      Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν ξανά. Αυτή τη φορά κρατούσαν μια πελώρια αμερικάνικη σημεία και κατέβαιναν αργά το δρόμο φωνάζοντας ρυθμικά: «Ρούζσβελτ, Ρούζσβλτ». Δεν επιχείρησαν να επιτεθούν στον αστυνομικό σταθμό. Μετά από λίγο οι δρόμοι έμειναν έρημοι. Μερικοί άνδρες και γυναίκες άφηναν πρόχειρους ξύλινους σταυρούς στα σημεία που είχε χυθεί το αίμα των θυμάτων. Άλλες γυναίκες μάζευαν το αίμα σε χαρτοσακούλες και παλιές κονσέρβες.
                                                      Την επόμενη μέρα στην κηδεία των 23 θυμάτων καταλάβαμε γιατί.
                                                      Η νεκρώσιμη ακολουθία έγινε στη Μητρόπολη κι ένα μεγάλο πλήθος προσευχόταν στη μικρή πλατεία. Από κει η νεκρική πομπή κατευθύνθηκε στο Σύνταγμα.
                                                      Τα φέρετρα παρατάχθηκαν σε μια γραμμή, εκεί όπου τα θύματα των πυροβολισμών της Κυριακής είχαν πέσει. Όλοι γονάτισαν σε σιωπηλή προσευχή. Μερικοί κρατούσαν πανώ γραμμένα με το αίμα των θανάτων.
                                                      Ένα που βρισκόταν στην κορυφή της πομπής, έγραφε: «όταν ο λαός είναι αντιμέτωπος με τον κίνδυνο της τυραννίας πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στις αλυσίδες και τα όπλα». Ήταν πιτσιλισμένο με αίμα.
                                                      (Dmitri Kessel)


                                                      Μερικοί άντρες άφηναν πρόχειρους ξύλινους σταυρούς
                                                      στα σημεία που είχε χυθεί το αίμα των θυμάτων
                                                      Θάβαμε τους νεκρούς μας συχνά τα τελευταία τέσσερα χρόνια … πολύ συχνά

                                                        Στους δρόμους χιλιάδες Αθηναίοι περίμεναν την πομπή να περάσει

                                                          Ήταν πιτσιλισμένο με αίμα


                                                            Πηγή:kaistriotis.blogspot.gr

                                                             

                                                            25 Νοέμβρη 1942: ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου


                                                             
                                                            Leave a comment

                                                            Posted by on November 25, 2013 in Ιστορία

                                                             

                                                            17 Νοέμβρη 1985: δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά

                                                            Α’ Μέρος

                                                            Β’ Μέρος

                                                             

                                                            Πολυτεχνείο 1973: Φωτογραφικό αφιέρωμα

                                                             

                                                            Γιώργος Κηρύκου (1955-1993) – Μια απ’ τις πολλές ιστορίες των άγνωστων “ανώνυμων” ανιδιοτελών αγωνιστών του Πολυτεχνείου

                                                            Ονομαζόταν Γιώργος Κηρύκου, καταγόταν από την Ικαρία, ένα από τα 5 παιδιά της οικογένειάς του, και το 1973 ήταν 18 χρονών.Είχε έλθει στην Αθήνα να βρει την τύχη του και δούλευε περιστασιακά οικοδόμος και ελαιοχρωματιστής. Η μεγάλη του αγάπη, όμως, ήταν η μουσική και η κιθάρα. Ερασιτέχνης μουσικός, έφτιαχνε στιχάκια και τα έντυνε με τα ακόρντα της κιθάρας του.
                                                            Η φωτογραφία που τον δείχνει ανεβασμένο στην πύλη του Πολυτεχνείου, ανεμίζοντας την ελληνική σημαία και φωνάζοντας συνθήματα “Κάτω η χούντα” και “Επανάσταση λαέ“, είναι πασίγνωστη. Τότε ήταν αρραβωνιασμένος με μια φοιτήτρια.
                                                            1973-11-1x - Πύλη Πολυτεχνείου - Γιώργος Κηρύκου ανεβασμένος

                                                            Γιώργος Κηρύκου (1955-1993)
                                                            _

                                                            Μετά τα γεγονότα, συνελήφθη από τα όργανα της χούντας, κρατήθηκε στο Χαϊδάρι και βασανίστηκε. Οι γονείς του είχαν χάσει τα ίχνη του, δεν ήξεραν εάν είναι ζωντανός ή όχι. Τελικά, κατάφερε να επικοινωνήσει με την αρραβωνιαστικιά του μέσω ενός φαντάρου, κι εκείνη έστειλε γράμμα στην Ικαρία για να πει στην οικογένεια ότι είναι ζωντανός.
                                                            Αργότερα μπαρκάρισε στα καράβια, ξαναγύρισε γιατί ήταν “παράνομος”, πήγε στην Αμερική, παντρεύτηκε, έκανε έναν γιο, και δούλευε μουσικός στην Αστόρια. Χώρισε, γύρισε στην Ικαρία στην μάνα του και στις αδελφές του, έκανε έναν δεύτερο γάμο, και έκανε μαθήματα κιθάρας σε παιδιά. Το παρατσούκλι του ήταν “Αλμπάνο“.
                                                            Το καλοκαίρι του 1993, με τις φοβερές πυρκαγιές στο νησί που κόστισαν 13 νεκρούς, σε ηλικία 38 ετών, μαζί με δυο φίλους του, βοηθούσε να αντιμετωπιστεί η καταστροφή. Όταν άκουσε για 4 γέροντες εγκλωβισμένους που κινδύνευε η ζωή τους, πήγε εκεί. Προσπάθησε να σώσει μια γριούλα από την φωτιά, την πήρε στην πλάτη του για να την μεταφέρει, όμως ο αέρας άλλαξε κατεύθυνση και η φωτιά γύρισε. Εγκλωβίστηκαν όλοι εκεί, κι εκεί έχασε τη ζωή του.
                                                            Αυτή ήταν, εν συντομία, η ιστορία του Γιώργου Κηρύκου. Αλλά δεν είναι η ιστορία του Γιώργου Κηρύκου μόνο. Είναι και η ιστορία των χιλιάδων άγνωστων “ανώνυμων” ανιδιοτελών αγωνιστών του Πολυτεχνείου, που ποτέ δεν ζήτησαν τίποτε και ποτέ δεν εξαργύρωσαν εκείνους τους αγώνες.