RSS

Category Archives: ΚΚΕ (μ-λ)

Κάτω τα χέρια απ΄ τους Τούρκους και Κούρδους Πολιτικούς Πρόσφυγες!

Καταγγελία του ΚΚΕ (μ-λ)

 31.7.2013

Καταγγέλλουμε την αστυνομική εισβολή στα γραφεία του «Κέντρου αγωνιστικής και πολιτιστικής αλληλεγγύης στους Τούρκους και Κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες», στην Αθήνα, που πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της Τρίτης 30/7, τη σύλληψη 4 πολιτικών προσφύγων εκεί, την προσαγωγή άλλων 14 σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Κόρινθο, καθώς και τον αποκλεισμό από δυνάμεις των ΜΑΤ, της περιοχής γύρω απ΄ τα γραφεία τους, στα Εξάρχεια.

            Όποιο πρόσχημα κι αν χρησιμοποιεί η αντιλαϊκή κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, για να αιτιολογήσει την τρομοκρατική αυτή επιχείρηση, δεν μπορεί ν΄ αποκρύψει το γεγονός, πως αυτή αποτελεί συνέχιση και όξυνση του πογκρόμ που έχει  εξαπολύσει τους τελευταίους μήνες, ενάντια στους Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές που ζουν στη χώρα μας, με αποτέλεσμα κάποιοι απ΄ αυτούς να έχουν εκδοθεί στην Τουρκία, και κάποιοι άλλοι να κινδυνεύουν να εκδοθούν.

            Υπερασπίζουμε το δικαίωμα των λαών ν΄ αγωνίζονται, το δικαίωμα στην πολιτική, κοινωνική και συνδικαλιστική δράση – για την οποία διώκονται στη χώρα τους οι αγωνιστές αυτοί – το δικαίωμα στην απόκτηση πολιτικού ασύλου. Η τρομοκρατική επιχείρηση της κυβέρνησης στρέφεται ενάντια στα δικαιώματα αυτά, και αποτελεί μέρος της πολιτικής της φασιστικοποίησης που ασκείται απέναντι και στον ελληνικό λαό, στους εργαζόμενους και στη νεολαία.

Ν΄ αποσυρθούν τα ΜΑΤ – Να σταματήσει ο αποκλεισμός των γραφείων!
Ν’ αφεθούν ελεύθεροι οι συλληφθέντες και ν΄ αποσυρθούν οι κατηγορίες σε βάρος τους!
Η τρομοκρατία δε θα περάσει – του λαού η πάλη θα τη σπάσει!
Έλληνες και Τούρκοι ενωμένοι, ενάντια στον πόλεμο και το φασισμό!
Λευτεριά και Άσυλο στους Τούρκους και Κούρδους πολιτικούς πρόσφυγες!

Advertisements
 

ΚΚΕ (μ-λ): Για το θάνατο της Αλίντας Δημητρίου


Σήμερα, ξημερώματα Τρίτης 30 του Ιούλη, έφυγε από κοντά μας όχι μόνο μια άξια κινηματογραφική δημιουργός αλλά μια γυναίκα που με την στάση ζωής, μας δίδαξε τη σημασία της αξιοπρέπειας, την αξία της λεβεντιάς και τη δύναμη να υπερασπίζεσαι το δίκιο με πείσμα, μέχρι το τέλος. 

Η Αλίντα Δημητρίου στα 80 της χρόνια ήταν πολύ νέα και αποφασισμένη να παλέψει και να προσφέρει δημιουργώντας ταινίες, δίνοντας φωνή στους απλούς και ανώνυμους ανθρώπους και μιλώντας για την ιστορία του λαϊκού και κομμουνιστικού κινήματος στη νέα γενιά με ένα τρόπο μοναδικό και απόλυτα ευθύ. Οι νέοι και οι νέες που κατά χιλιάδες είδαν την τριλογία της για τις γυναίκες στην Αντίσταση, στον Εμφύλιο, στις εξορίες και στη Δικτατορία απέκτησαν μια ειδική και πολύτιμη σχέση με την Αλίντα. 

Από χέρι σε χέρι οι ταινίες προβλήθηκαν σε όλη σχεδόν την Ελλάδα, σε πλατείες και νεανικά στέκια, σε φοιτητικές καταλήψεις και σχολεία, σε πολιτιστικές λέσχες και γειτονιές. Αυτό το μοναδικό γεγονός στα τελευταία χρόνια, ήταν μια ισχυρή δικαίωση της μεγάλης προσπάθειας της Αλίντας Δημητρίου, που αποτελεί μια σημαντική παρακαταθήκη για όλους μας και ειδικά τις γενιές που έρχονται. Η τριλογία ήταν πράγματι η κορυφαία κινηματογραφική δουλειά της Δημητρίου αλλά όχι μοναδική. Άφησε πίσω της σημαντικές δημιουργίες στο είδος του ντοκιμαντέρ. 

Η είδηση της απώλειας της Αλίντας Δημητρίου προξένησε σε όλους μας βαθιά λύπη και συγκίνηση και την αίσθηση πως έφυγε ένας δικός μας άνθρωπος. Γιατί όσοι είχαμε την τύχη να την γνωρίσουμε ξέρουμε πολύ καλά πως σήμερα χάσαμε μια ξεχωριστή γυναίκα και μια δημιουργό που μπορεί κανείς δίχως δισταγμό να την προτείνει σαν παράδειγμα αληθινά λαϊκού καλλιτέχνη. 

Το ΚΚΕ(μ-λ) απευθύνει τα θερμά συλλυπητήρια στο σύντροφο της ζωής της, Σωτήρη, και στην οικογένειά της.

Το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)

Αθήνα 30-7-2013
 

Ανακοινώσεις για την Προδομένη Απεργία των Καθηγητών

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Τα μαθήματα αγώνα και αντίστασης που πρόσφεραν οι εκπαιδευτικοί δεν σβήνουν
 Η αγωνιστική απόφαση των καθηγητών για απεργία στις εξετάσεις που καταγράφηκε στις δεκάδες μαζικές συνελεύσεις, ενώ ήταν ήδη γνωστό το θέμα της επιστράτευσης,  δείχνει ότι εργαζόμενοι οργανωμένα μπορούν να σπάσουν την ηττοπάθεια, να επιλέξουν τη σύγκρουση με στόχο τη νίκη. Μπορούν να αναμετρηθούν με το φόβο, με τον κοινωνικό αυτοματισμό-κανιβαλισμό, μπορούν να αναδείξουν αιτήματα που ενώνουν τους εργαζόμενους. Για αυτό και προκάλεσε τον πόλεμο από το μέτωπο κυβέρνησης, μνημονιακών ΜΜΕ και φασιστικής Χρυσής Αυγής.

Αυτήν την αγωνιστικότητα ακύρωσε η αντιδημοκρατική ενέργεια των συνδικαλιστών ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ στην πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ να κλείσουν την απεργία μέσα από πρωτοφανείς μεθοδεύσεις στη γενική συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ στις 15 Μάη.

Οι εκπαιδευτικοί έφεραν στο προσκήνιο την ανάγκη νικηφόρων αγώνων, ανέδειξαν το δικαίωμα στην εκπαίδευση, οδήγησαν σε απομόνωση την κυβέρνηση και τις αυταρχικές της επιλογές για επιστράτευση.

Όμως το κύμα συμπαράστασης και αγωνιστικής συμπόρευσης υπονομεύτηκε από την στάση των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ που άδειασαν τους εκπαιδευτικούς και στήριξαν την κυβέρνηση. Είναι πιο αναγκαία από ποτέ η συζήτηση για ένα άλλο, ταξικό εργατικό κίνημα, δημοκρατικό, αγωνιστικό, μακριά από συμβιβασμένες ηγεσίες.

Η απόρριψη της απεργίας από το ΚΚΕ, τα μισόλογα «ναι μεν, αλλά» ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως η σύμπραξή του με τις κυβερνητικές παρατάξεις είναι ξεκάθαρο ότι συνέβαλαν καθοριστικά στην αναδίπλωση. Φάνηκε ότι η αριστερά της υποταγής, η αριστερά που παραπέμπει είτε στην κυβερνητική λύση διαχείρισης του συστήματος είτε στη «λαϊκή εξουσία» οδηγεί σε αδιέξοδο και ήττα το λαό, αφήνει τις κυβερνήσεις του κεφαλαίου να κυριαρχούν. Είναι ανάγκη του σήμερα η πάλη για μία άλλη αριστερά της ανατροπής, που στηρίζει και πιστεύει στους νικηφόρους αγώνες του κόσμου της εργασίας. Σε αυτό το δρόμο η αντικαπιταλιστική Αριστερά στους εκπαιδευτικούς στήριξε μέχρι τέλους τη γραμμή του αγώνα.

Οι χιλιάδες καθηγητές
που συμμετείχαν στις συνελεύσεις και υπερψήφισαν το «ναι» στην απεργία κόντρα στην επιστράτευση, αποτελούν τη βάση για την αγωνιστική, ενωτική ανασυγκρότηση του κινήματος και την επιστροφή του με ένα κύμα ακόμα πιο ισχυρό και συνειδητό, το οποίο θα σαρώσει τον κυβερνητικό ολοκληρωτισμό, τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και τις ηττοπαθείς ταλαντεύσεις. Ούτε υποχώρηση, ούτε απαισιοδοξία: βγάζουμε τα συμπεράσματά μας και προχωράμε. Ο αγώνας για τη ζωή, τα δικαιώματα, τις ανάγκες και τις ελευθερίες του λαού και της νεολαίας συνεχίζεται μέχρι τη νίκη!

ΚΚΕ (μ-λ): Ο αγώνας των εκπαιδευτικών να βρει τη συνέχειά του!
Η χθεσινή συνεδρίαση των προέδρων των ΕΛΜΕ αποκάλυψε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το σχέδιο που απεργάστηκαν τα κυβερνητικά επιτελεία για την εξουδετέρωση των απεργιακών διαθέσεων του κλάδου των καθηγητών. Με έναν χειρισμό πραξικοπηματικού χαρακτήρα, το μακρύ χέρι της κυβέρνησης στην ΟΛΜΕ (ΔΑΚΕ – ΠΑΣΚΕ), με την αμέριστη στήριξη της «υπεύθυνης αντιπολίτευσης» του ΣΥΡΙΖΑ και της παράταξής του (ΣΥΝΕΚ), δρομολόγησαν την αναστολή της απεργίας, την ουσιαστική της ματαίωση.

Αξιοποιώντας τις δικαιολογημένες αγωνίες και τα ερωτηματικά που έκφρασαν οι καθηγητές για το πώς θα αντιμετωπίσουν την φασιστικού χαρακτήρα επιστράτευση, κρυμμένοι πίσω από το περίφημο «όροι και προϋποθέσεις» (που οι ίδιοι φρόντισαν από νωρίς να πλασάρουν) και τη στάση της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ, όχι μόνο αρνήθηκαν να υπηρετήσουν τις αγωνιστικές διαθέσεις των καθηγητών και το αγωνιστικό κλίμα που εκφράστηκε με πρωτόγνωρη μαζικότητα στις γενικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ μαζικά, αλλά τις υπονόμευσαν, τις διέβαλαν, τις απαξίωσαν. Άξιος ο μισθός τους!!!

Πιο «ειλικρινές» και «ξεκάθαρο» απ’ όλους το ΠΑΜΕ, φρόντισε ευθύς εξαρχής να βγάλει την κυβέρνηση από τη δύσκολη θέση και να υπενθυμίσει για μια ακόμη φορά ότι η ρεφορμιστική Αριστερά αποτελούσε και αποτελεί πιστό σύμμαχο της αστικής τάξης στις πραγματικές κοινωνικές και ταξικές συγκρούσεις.

Η πραξικοπηματική στάση της συνδικαλιστικής ηγεσίας της ΟΛΜΕ δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Είναι συνέχεια της στάσης που έχουν κρατήσει οι ανώτατες συνδικαλιστικές ηγεσίες (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ομοσπονδίες) όλα τα προηγούμενα χρόνια και ιδιαίτερα το τελευταίο τρίχρονο που η πολιτική της τρόικας των ιμπεριαλιστών και των ντόπιων αστικών κυβερνήσεων προκάλεσε μαζικούς, αποφασιστικούς αγώνες των εργαζομένων και του λαού. Αλλά είναι και προοίμιο της ακόμη πιο υπονομευτικής στάσης που θα κρατήσουν το επόμενο διάστημα, όσο οι αγώνες ενάντια στην εργασιακή και κοινωνική βαρβαρότητα θα ξετυλίγονται και θα δυναμώνουν.

Ας είναι, λοιπόν, ξεκάθαρο: Ο μόνος τρόπος για να αποκτήσουν οι εργατικοί αγώνες προοπτική είναι να πάρουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι την υπόθεση στα χέρια τους, να βάλουν στην άκρη τον υποταγμένο κυβερνητικό συνδικαλισμό και τα ψευτοαριστερά δεκανίκια του!

Μπροστά μας βρίσκονται σκληρές ταξικές αναμετρήσεις. Το σύστημα θα εκμεταλλευτεί άμεσα αυτήν την αρνητική για το κίνημα εξέλιξη και θα κλιμακώσει την επίθεσή του. Γιατί φοβάται. Και αυτό πρέπει να σημάνει γενικό συναγερμό, τόσο για τον κλάδο των εκπαιδευτικών όσο και για το σύνολο των εργαζομένων. Δεν υπάρχει χώρος για απογοήτευση και μεμψιμοιρία. Οι αγωνιστικές διαθέσεις που κυριάρχησαν στις συνελεύσεις δεν παραγράφονται. Πρέπει να ενισχυθούν, να τροφοδοτηθούν, να οργανωθούν.

Γιατί η ιμπεριαλιστική και καπιταλιστική βαρβαρότητα πρέπει να ανατραπεί, μπορεί να ανατραπεί! 
ΕΕΚ: Πολιτικο-Συνδικαλιστικό πραξικόπημα στην ΟΛΜΕ

Μιά απεργία που προκηρύχθηκε χωρίς να πραγματοποιηθεί. Μια απεργία που κηρύχθηκε παράνομη πριν καν αποφασιστεί. Μια απεργία όπου οι επιστρατευμένοι απεργοί ψήφιζαν ΝΑΙ στην απεργία σε ποσοστά πάνω από 90%. Μια απεργία που συγκλόνισε τη χώρα και κλόνισε την κυβέρνηση της Τρόικας, ενώ αντίθετα ενέπνευσε μαθητές και αγωνιζόμενους ανθρώπους. Μια απεργία ΠΡΟΔΟΜΕΝΗ από την πολιτική και συνδικαλιστική γραφειοκρατία.
 

Ενώ δεκάδες χιλιάδες καθηγητές σε όλη την χώρα, αψηφώντας την κρατική τρομοκρατία της επιστράτευσης και τον πόλεμο λάσπης των ΜΜΕ, υπερψήφισαν με συντριπτικές πλειοψηφίες την πρόταση για απεργία διαρκείας μέσα στις εξετάσεις, ένα μαύρο μέτωπο πολιτικο-συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας επενέβη για να μπλοκάρει την απόφαση. Μετά τη μαζική υπερψήφιση της πρότασης για απεργία μέσα στις εξετάσεις από τις γενικές συνελεύσεις σε όλη τη χώρα, με συντριπτικά ποσοστά, στη συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ, την Τετάρτη 15/5, εκεί που όλοι περίμεναν την τυπική επικύρωση των αποφάσεων της βάσης των καθηγητών, ξαφνικά, αργά το βράδυ, μετά από 10ωρη συνεδρίαση, κατατέθηκε στο προεδρείο της ολομέλειας των προέδρων των ΕΛΜΕ κοινή πρόταση ΠΑΣΚ – ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΚ-Αυτόνομη Παρέμβαση (ΠΑΣΟΚ -ΝΔ- ΣΥΡΙΖΑ) να εξεταστεί «αν υπάρχουν κοινωνικοί και πολιτικοί όροι στήριξης της απεργίας». 
Από το σημείο αυτό και μετά άρχισαν τα τραγελαφικά τερτίπια της γραφειοκρατίας που έβαλε σε ψηφοφορία δύο προτάσεις: μια για ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην απεργία και μια δεύτερη, ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο «αν υπάρχουν οι όροι…». Στην πρώτη ψηφοφορία προέκυψε 92% υπέρ της απεργίας. Ως προς το δεύτερο ερώτημα, φυσικά, δεν υπήρχαν αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων των ΕΛΜΕ, γιατί τέτοιο ερώτημα δεν είχε τεθεί. Έτσι, οι πρόεδροι των ΕΛΜΕ ψήφιζαν αυθαίρετα με αποτέλεσμα να ψηφίσουν 24% ναι, 57% λευκό και 19% οχι. Με αυτόν το τρόπο, στηριζόμενη στο καταστατικό που απαιτεί 66% υπέρ για κήρυξη απεργίας, η ηγεσία της ΟΛΜΕ αυθαίρετα και απροσχημάτιστα αποφάσισε ότι δεν γίνεται η απεργία.
Το αίσχος της παραπάνω απόφασης το δικαιολόγησαν με το ότι την απεργία δεν την στήριζαν η ΑΔΕΔΥ και η ΓΣΕΕ. Ωστόσο, αυτή η προδοτική στάση των ανώτατων συνδικαλιστικών ηγεσιών ήταν γνωστή όταν οι τοπικές Γενικές Συνελεύσεις, την Τρίτη 15/5, έπαιρναν την απόφαση για την απεργία. Μάλιστα σε όλες τις Γ.Σ. καταγγελθηκε ως ανταπεργία η απεργία που κήρυξε η ΑΔΕΔΥ στις 13/5, αντί για απεργία συμπαράστασης την Παρασκευή 17/5 πρώτη μέρα της απεργίας. Αυτή η διασπαστική, αποπροσανατολιστική και απεργοσπαστική, σε τελευταία ανάλυση, απεργία της ΑΔΕΔΥ προέκυψε ύστερα από πρόταση του ΠΑΜΕ. Αλλά το καινούργιο δεδομένο της Τετάρτης 15 Μαΐου ήταν η κήρυξη απεργίας από την ΔΟΕ (την ομοσπονδία των δασκάλων), σε συντονισμό με την πρόταση των καθηγητών, για απεργία την Παρασκευή, πρώτη ημέρα των πανελληνίων εξετάσεων και 5θήμερη απεργία την επόμενη εβδομάδα και γενικές συνελεύσεις. Αυτή ήταν και η αιτία που η τροϊκανή κυβέρνηση προχώρησε στην επίταξη των δημοτικών σχολείων. Επιπλέον, και άλλες ομοσπονδίες του Δημοσίου ήταν έτοιμες κάτω από την πίεση των εργαζομενων να προχωρήσουν σε παρόμοιες αποφάσεις. Στην πραγματικότητα δεν υπήρχε ούτε το αναγκαίο «φύλλο συκής» για την απεργοσπαστική απόφαση του Δ.Σ της ΟΛΜΕ.
Καταγγέλουμε ότι το αντιαπεργιακό πραξικόπημα έγινε μετά από πολιτική συμφωνία κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ που μέχρι το βράδυ της Τετάρτης εμφανιζόταν υπέρμαχος της απεργίας επενέβη, την τελευταία στιγμή, για να την υπονομεύσει και να την σπάσει. Τις προηγούμενες ημέρες, ο αγώνας των καθηγητών δεν είχε μόνο να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις της κυβέρνησης και τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, ούτε την συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ των ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ, αλλά και την σταλινική γραφειοκρατία του Περισσού.
Ο ρόλος του ΠΑΜΕ ήταν από την πρώτη στιγμή υπονομευτικός της απεργίας. Όχι μόνο καταψήφισε την πρόταση για απεργία στο Δ.Σ της ΟΛΜΕ, αλλά και στη συνέχεια, στις Γενικές Συνελεύσεις του κλάδου τα στελέχη του εμφάνισαν την μόνη αντίθετη πρόταση – πρόταση για μια 48ωρη ντουφεκιά, ενάντια στην απεργία διαρκείας στις εξετάσεις. Αυτό είχε σαν συνέπεια να εισπράξει το ΠΑΜΕ την μαζική αποδοκιμασία από το σύνολο των καθηγητών, σε όλες τις γενικές συνελεύσεις. Αλλά η τελική επίθεση, που δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν οι εργαζόμενοι, ήταν από το «Δούρειο Ίππο» του συστήματος, τον ΣΥΡΙΖΑ, που φαίνεται ότι δίνει εξετάσεις στην κυρίαρχη τάξη ως εναλλακτική κυβερνητική λύση.

Φωτίζονται έτσι, στην πράξη, τα ανοίγματα του Τσίπρα προς την αστική τάξη την ντόπια (ομιλία στο ίδρυμα Καραμανλή, στους βιομηχάνους, άνοιγμα στον Καμμένο) όσο και στη διεθνή μπουρζουαζία ευρωπαϊκή και αμερικανική. Όλοι εκείνοι οι αγωνιστές που μπλοκαρίστηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ στη βάση της ενότητας της αριστεράς και οι κεντριστικές ομάδες που έβαλαν πλάτη για να αναδειχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πρέπει να αναλογιστούν: αν από τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ προδίδει ανοιχτά τους αγώνες των εργαζομένων τί θα συμβεί αύριο αν έλθει στην εξουσία;

Το μάθημα που βγαίνει από αυτόν τον αγώνα είναι ότι η γραφειοκρατία δεν είναι απλώς ανίκανη να οργανώσει τις μάχες που απαιτούνται, αλλά είναι το κύριο εμπόδιο στην πάλη των εργαζομένων. Οι κοινωνικοί-ταξικοί αγώνες που έχουμε μπροστά μας, μέσα στην κατάσταση καπιταλιστικής οικονομικής χρεοκοπίας και Μνημονίων, με το κράτος σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και τις φασιστικές παρακρατικές ομάδες, απαιτούν την πάλη για την οργάνωση από τα κάτω, με μαχητικά σωματεία, απεργιακές επιτροπές και Κέντρα αγώνα, συνελεύσεις γειτονιών και κάθε μορφής αυτο-οργάνωσης, της Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας.

Είναι ο μόνος δρόμος των εργαζομένων για την ζωή ενάντια στην κοινωνική καταστροφή που προκαλεί η χρεοκοπία του καπιταλισμού και οι κυβερνήσεις που υπηρετούν το σύστημα. Οι αγώνες πρέπει να έχουν στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης και της Τρόικας, με την ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ για την εργατική εξουσία.

ΞΕΚΙΝΗΜΑ: Δειλή, μοιραία και άβουλη η ΟΛΜΕ! Ντροπή σε ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ!

Οι αγωνιστές καθηγητές, δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, ο κόσμος της Αριστεράς γενικά, προσπαθούν να συνέλθουν από το σοκ! Η βάση των καθηγητών ψήφισε συντριπτικά υπέρ της απεργίας αλλά η ηγεσία έκανε ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτό που ψήφισε η βάση!

Η απεργία των καθηγητών ξεπουλήθηκε (αυτό είναι κάτι στο οποίο έχουμε συνηθίσει) αλλά αυτή τη φορά στο «έγκλημα» συμμετείχε η Αριστερά: τα μαζικά κόμματα, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, και τα δύο, το καθένα με το δικό του τρόπο. Συνεπή στάση υπέρ της απεργίας κράτησαν μόνο οι «Παρεμβάσεις» οι οποίες συσπειρώνουν κόσμο της ριζοσπαστικής Αριστεράς από διάφορους χώρους.

Με ποιο δικαίωμα η ηγεσία της ΟΛΜΕ, αυτοί που εκλέχτηκαν για να εκπροσωπήσουν τον κλάδο, αποφάσισαν ότι η απόφαση δεκάδων γενικών συνελεύσεων δεν τους δέσμευε, ή δεν τους αφορούσε, έτσι ώστε να την γράψουν κανονικά στις σόλες τους; Είχαν δηλαδή κάνει την πρόταση υπέρ της απεργίας (κόντρα στην επιστράτευση) ελπίζοντας να καταψηφιστεί από τις γενικές συνελεύσεις των εκπαιδευτικών;

 

Μαζικές συνελεύσεις, συντριπτικές πλειοψηφίες

Προς δυσάρεστη απ’ ότι φαίνεται έκπληξη των συνδικαλιστών, οι εκπαιδευτικοί αποφάσισαν:

▪        Σε συνελεύσεις πρωτοφανούς για τα τελευταία χρόνια μαζικότητας,

▪        Με συνολική συμμετοχή που ξεπέρασε τις 20.000 και που σε μερικές συνελεύσεις έφτανε το 80% του συνόλου

▪        Και παρά το γεγονός ότι τους είχαν ήδη επιδοθεί τα χαρτιά της επιστράτευσης

▪        Που σήμαινε πως αντιμετώπιζαν την απειλή της σύλληψης, της φυλάκισης και της απόλυσης

▪        Με ποσοστά γύρω στο 90% ψήφισαν υπέρ της απεργίας (στην ουσία διαρκείας) μέσα στις εξετάσεις!

Η απεργία αυτή των καθηγητών αφορούσε όλη την κοινωνία! Όχι μόνο γιατί η Παιδεία είναι υπόθεση όλων, όχι μόνο γιατί έπρεπε να απαντηθεί η «υποκρισία» των κυβερνώντων που έχυναν κροκοδείλια δάκρυα υπέρ των μαθητών, αυτών δηλαδή των οποίων το μέλλον έχουν καταστρέψει, αλλά και για ένα ακόμα λόγο: οι καθηγητές έδειξαν με τη ψήφο τους τη μαχητική τους διάθεση για να σπάσουν την επιστράτευση!

 

Σήκωσαν το γάντι

Από τις αρχές του χρόνου, δεν υπάρχει σημαντική απεργία που να μην επιστρατεύεται! Η άρχουσα τάξη και τα πιστά σκυλάκια της στα ΜΜΕ, δεν είναι διατεθειμένοι να αποδεχτούν τη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών και των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Οι καθηγητές αποφάσισαν να σηκώσουν το γάντι που είχε ρίξει ο ψευτοπαλλικαράς πρωθυπουργός. Και τότε βρήκαν απέναντί τους την ηγεσία τους, αυτήν την ίδια που είχε προτείνει την απεργία που υπερψήφισαν οι καθηγητές. Κι αυτό, παρότι και οι δάσκαλοι (στην α’βάθμια εκπαίδευση) δήλωσαν χτες ότι θα ακολουθήσουν κι αυτοί μαζί στην απεργία των καθηγητών (της β’βάθμιας).

 

Η επιστράτευση δεν είναι ανίκητη!

Αν οι 80 χιλιάδες εκπαιδευτικοί, ή οι 20-30.000 που ήταν στις συνελεύσεις, ή έστω το 1/3 απ’ αυτούς, οι 10.000, αρνιόντουσαν την επιστράτευση, η κυβέρνηση τι θα έκανε; Θα τους έβαζε όλους φυλακή ή θα τους απόλυε όλους; Και θα έκανε το ίδιο με τους δασκάλους; Θα έβαζε λουκέτο σε όλη την παιδεία; Και τότε τι θα έκανε το υπόλοιπο εργατικό κίνημα; Θα παρακολουθούσε με απάθεια ή θα έμπαινε στη μάχη γιατί ξέρει πως και η Παιδεία αφορά όλους, η επιστράτευση το ίδιο, το ίδιο και οι συνολικές πολιτικές της κυβέρνησης;

Η επιστράτευση είναι στην πραγματικότητα μια μπλόφα απ’ τη μεριά του «παλλικαρά» πρωθυπουργού – μια μπλόφα που πιάνει όσο δεν υπάρχει απέναντι μια συνδικαλιστική ηγεσία που να έχει τα κότσια να παλέψει. Χρειάζεται ένας, μόνο ένας, ισχυρός κλάδος να σηκώσει το γάντι και τότε η μπλόφα θα αποκαλυφθεί. Όμως οι συνδικαλιστικές ηγεσίες τρέμουν ακριβώς την έκφραση της οργής και της μαχητικότητας των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων. Γι’ αυτό η ξεπουλημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ αρνήθηκε να καλέσει απεργία για να καλύψει τους εκπαιδευτικούς παρότι τους το ζήτησε η ΟΛΜΕ! Και η απαράδεκτη ΑΔΕΔΥ κάλεσε απεργία σε διαφορετική μέρα απ’ αυτή που της ζήτησε η ΟΛΜΕ, μπαίνοντας έτσι στο παιγνίδι της γελοίας υποκρισίας αυτών που «πονάνε για τους μαθητές»! Αυτούς βέβαια, τους μαθητές, δεν τους ρώτησε κανείς!

Ξανά λοιπόν η ίδια εικόνα: από τη μια ένα εργατικό κίνημα με εκπληκτική ιστορία και αγώνες που στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων έγραψε χρυσές σελίδες. Κι από την άλλη, μια ηγεσία κατώτερη των περιστάσεων, ένας Δούρειος Ίππος μέσα στο κίνημα.

 

Δεν μας αξίζουν…

Δεν μας αξίζουν αυτοί οι συνδικαλιστές. Πρέπει να φύγουν. Και στη θέση τους να αναδείξουμε αγωνιστές, που ξέρουν να σέβονται αυτούς που τους εκλέγουν, και που να είναι ανά πάσα στιγμή ανακλητοί – η βάση δηλαδή να έχει το δικαίωμα να τους αλλάζει όταν δεν κάνουν τη δουλειά τους.

Δεν μας αξίζει ούτε αυτή η Αριστερά.

Το ΚΚΕ έδειξε για μια ακόμη φορά τον πραγματικό του χαρακτήρα. Πήρε θέση ενάντια σε μια πολυήμερη απεργιακή κινητοποίηση από την πρώτη στιγμή! Το έχει κάνει ξανά και ξανά: όποτε δεν ελέγχει ένα αγώνα τον καταγγέλλει και τον υπονομεύει. Η τελευταία φορά που το έκανε αυτό στο χώρο της Παιδείας ήταν το Φθινόπωρο του 2011, όταν ξεκίνησε ένα μεγάλο κύμα καταλήψεων στα πανεπιστήμια, και η ΚΝΕ (ΜΑΣ) ψήφισε μαζί με τη ΔΑΠ το κλείσιμο των καταλήψεων!

Αυτή τη φορά όμως η έκπληξη ήρθε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι πρόσφατα ξέραμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υποστήριζε όλους τους αγώνες. Μπορεί να μην έπαιρνε πρωτοβουλία γι’ αγώνες στο εργατικό κίνημα, μπορεί να μην πρότεινε σχέδιο γι’ αυτούς τους αγώνες, αλλά τουλάχιστο τους στήριζε. Σήμερα αλλάζει στάση και σπάει ένα αγώνα ο οποίος είναι επικίνδυνος για το σύστημα και την άρχουσα τάξη. Το θέμα βέβαια είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πιθανά η επόμενη κυβέρνηση, ο φορέας στον οποίο εκατοντάδες χιλιάδες εναποθέτουν τις ελπίδες τους για να σωθούν από την καταστροφή των Μνημονίων!

Έτσι, μ’ αυτή την στάση θα κυβερνήσει και θα «υπηρετήσει» τα λαϊκά στρώματα ο ΣΥΡΙΖΑ;

Όμως βγαίνουν συμπεράσματα

Μέσα από τέτοιες εμπειρίες τα εργατικά και λαϊκά στρώματα βγάζουν συμπεράσματα! Συμπεράσματα για το σύστημα, συμπεράσματα για τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, συμπεράσματα για τις ηγεσίες της Αριστεράς. Αυτό είναι το «θετικό» που μπορεί κάποιος να πει ότι προκύπτει μέσα από μια ήττα όπως τη σημερινή.

Αυτά τα συμπεράσματα επιτρέπουν στο κίνημα να προχωρήσει στο να διεκδικήσει τον εκδημοκρατισμό και να πάρει στα χέρια του τα συνδικάτα, γιατί είναι δικά του, του ανήκουν και δεν ανήκουν στον κάθε καρεκλοκένταυρο.

Του επιτρέπουν να βγάλει συμπεράσματα για τις σημερινές ηγεσίες της Αριστεράς και έτσι να παλέψει για το κτίσιμο μιας Αριστεράς, που δεν φοβάται, που δεν υποτάσσεται, που είναι διατεθειμένη να δώσει τη μάχη για τα εργατικά δίκαια και ενάντια στο σύστημα, μέχρι το τέλος.

 

ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΥΠΟΤΑΣΣΟΜΑΣΤΕ! ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!! (για την Χαλκιδική)

Με την απόφαση της κυβέρνησης Σαμαρά να προχωρήσει στην προφυλάκιση των δύο συναγωνιστών μας από την Ιερισσό, φάνηκε καθαρά με ποιους έχουμε να κάνουμε!
Πρόκειται για μια αδίστακτη κυβέρνηση, που κατασκευάζει κατηγορίες και ψευδομάρτυρες προκειμένου να τρομοκρατήσει τους κατοίκους της ΒΑ Χαλκιδικής που αγωνίζονται με πείσμα και μαζικότητα για να σώσουν την γη, τον τόπο τους. Μια κυβέρνηση που έχει ταχθεί απερίφραστα στην υπηρεσία των ξένων μονοπωλίων, των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Προκειμένου να εξασφαλίσει τα κέρδη τους δεν διστάζει να στέλνει στρατό κατοχής, να συλλαμβάνει, να απαγάγει, να πνίγει με χημικά τα σχολεία, να εφορμά νύχτα στα σπίτια αγωνιστών …
• Ο αγώνας που δίνει ο λαός της Χαλκιδικής

είναι ένας λαϊκός αγώνας σκληρός, μακρόχρονος και για αυτό χρειάζεται να πατάει γερά στα πόδια του, να μαζικοποιείται και να κλιμακώνεται ανάλογα με το επίπεδο της λαϊκής συνείδησης.

Η επιτυχία του και η αποτελεσματικότητά του θα προέλθουν από την μαζικότητα που θα δώσει δυναμική στον αγώνα. Η παραπέρα πολιτικοποίησή του είναι αναγκαία, τώρα που μέρα με τη μέρα αποκαλύπτεται ο ρόλος του κράτους, των δικαστηρίων, της κυβέρνησης, της εταιρείας.
• Οι τελευταίες εξελίξεις υπογραμμίζουν την αναγκαιότητα να ξεπεραστούν οι όποιες αυταπάτες για το ρόλο της δικαιοσύνης, που με την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ, άναψε το πράσινο φως στην εταιρεία που πραγματικά τελευταία έχει ξεσαλώσει. Αυτή η «δικαιοσύνη» ΤΟΥΣ εκτελεί εντολές, προφυλακίζοντας τους αγωνιστές της Ιερισσού κι αφήνοντας ελεύθερους τους δύο Χρυσαυγίτες στο Βόλο και τους δολοφόνους της Μανωλάδας που διέφυγαν το αυτόφωρο!
• Για την αποφασιστική ενίσχυση του αγώνα μας δεν μπορούμε να βασιζόμαστε ούτε στο Άγιο Όρος, ούτε στους μεγαλοξενοδόχους της περιοχής, γιατί η στάση τους δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Επίσης, απόψεις κι εκτιμήσεις που θεωρούν πως η Ελντοράντο θα πάει στα τσακίδια αν πέσει… η χρηματιστηριακή τιμή του χρυσού, πέρα από τις αυταπάτες που δημιουργούν, μάλλον ζημιά κάνουν κι απογοητεύουν.
• Δεν πρέπει να εισακουστούν οι «σειρήνες» -που ακόμα κι όταν δεν το λένε ανοικτά αφήνουν να εννοηθεί- πως μια κυβερνητική αλλαγή θα διώξει την Ελντοράντο και θα σώσει τον τόπο μας. 
Δεν υπάρχει για τον λαό της Χαλκιδικής άλλη επιλογή, παρά μόνο να αγωνιστεί. Ενάντια στην κυβέρνηση που ανοικτά στηρίζει μια ληστρική και καταστροφική επένδυση, που θα μετατρέψει την Χαλκιδική σε Χιροσίμα. Για να διεκδικήσει το νερό, τον αέρα, το δάσος, την δουλειά του για αυτόν και τα παιδιά του.
• Δυο είναι τα κρίσιμα μέτωπα που θα πρέπει να εστιάσουμε το επόμενο διάστημα. Ο αγώνας μας θα πρέπει να επεκταθεί σε όλη την Χαλκιδική, να αγκαλιάσει το Πολύγυρο, τη Σιθωνία, κ.τ.λ., να μπούνε νέες δυνάμεις στο αγώνα, να τον κάνουν δική τους υπόθεση. Δεύτερο να συνεχιστεί ο συντονισμός και το κοινό μέτωπο με τους αγωνιζόμενους κατοίκους του Κιλκίς και της Θράκης.
• Επίσης πολύ σημαντικό είναι το συνεχές άπλωμα του κινήματος αλληλεγγύης και στήριξης του αγώνα σε πανελλαδικό επίπεδο, σε κάθε πόλη, σε κάθε γειτονιά.
• Η εταιρεία τελευταία έχει αποδυθεί σε μια εκστρατεία παραπλάνησης και συκοφάντησης του αγώνα μας. Με σύμμαχο τα ΜΜΕ, μοιράζει αφειδώς χρήματα, χρυσώνοντας συνειδήσεις! Η αλήθεια όμως δεν μπορεί να κρυφτεί! Η ενημέρωση του κόσμου για την καταστροφή είναι η δική μας δύναμη. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων στην Ολυμπιάδα, οι δηλώσεις του σωματείου εργαζομένων στο ΙΓΜΕ και τόσα άλλα, πρέπει να γίνουν γνωστά στο πανελλήνιο.
• Όμως το πιο ισχυρό χαρτί της εταιρείας είναι οι εργαζόμενοί της, τους οποίους προσπαθεί συνεχώς να μετατρέψει σε όργανά της κάτω από την απειλή της ανεργίας. Η προσπάθειά της να εμφανίσει κλίμα «εμφυλίου» σε ορισμένα χωριά δε στοχεύει μόνο το κίνημα ενάντια στην καταστροφική της «επένδυση», αλλά και τους ίδιους τους εργαζόμενους, γιατί τους αποκόβει από τους φυσικούς τους συμμάχους. Αυτοί δεν είναι και δεν πρέπει να θεωρούνται «εχθροί μας». Πρέπει να τους πείσουμε έναν-έναν ότι «κάνουν μεροκάματα στην κατεδάφιση του σπιτιού ΤΟΥΣ». Η μαζικοποίηση και η παραπέρα εξάπλωση του αγώνα μας θα τους πείσει!
• Ο λαός της Χαλκιδικής βαδίζει αυτόν τον δρόμο, με την οργάνωσή του σε επιτροπές αγώνα στα χωριά, με τον συντονισμό, με μια αξιοζήλευτη ωριμότητα και αποφασιστικότητα και αυτόν το δρόμο θα συνεχίσει μέχρι την ματαίωση της θανατηφόρας επένδυσης και την τελική νίκη. Στο τέλος αυτός θα νικήσει διώχνοντας τους χρυσοθήρες και τους κάθε λογής υπαλλήλους τους.
Το ΚΚΕ(μ-λ), στηρίζει τον αγώνα με όλες του τις δυνάμεις, συμπορευόμενο με τους κατοίκους, με την συμμετοχή στα συντονιστικά, στο άπλωμα της αλληλεγγύης στις πόλεις και τις γειτονιές μέσα από τις συλλογικότητες που συμμετέχει. Καλούμε τον ελληνικό λαό να σταθεί δίπλα στον δίκαιο αγώνα του λαού της Χαλκιδικής και να εκφράσει με μαζικές κινητοποιήσεις την αλληλεγγύη του.

• ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ!
• ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΟΙ ΔΥΟ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!
• Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ !

2 ΜΑΗ 2013
 

Ο λαός έχει το δικό του δρόμο!




Ο λαός έχει το δικό του δρόμο
ενάντια στην ολιγαρχία και τον ιμπεριαλισμό!

Τα επιτελεία των αστικών κομμάτων και των «αριστερών» κολαούζων τής συγκυβέρνησης Σαμαρά προετοιμάζονται πυρετωδώς για τις ψηφοφορίες στη Βουλή της Τετάρτης 7 Νοέμβρη και Κυριακής 11 Νοέμβρη του 3ου μνημονίου και του προϋπολογισμού. Με τα νέα βάρβαρα μέτρα ενάντια στο λαό διακηρύσσουν ότι θα «σώσουν» τη χώρα από την καταστροφή της «χρεοκοπίας» και των «άκρων», όταν θα καταβυθίσουν τις ζωές εκατομμυρίων εργαζόμενων, συνταξιούχων, νεολαίων.

Πιστοί υπηρέτες των επιταγών της ΕΕ και του ΔΝΤ, υπάλληλοι του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου, απειλούν με ολοκαύτωμα τις καταχτήσεις και τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και του λαού. Οδηγούν στη φτώχεια, την ανεργία και την εξαθλίωση τη μεγάλη εργαζόμενη πλειοψηφία, με στόχο οι καπιταλιστές και οι ιμπεριαλιστές να ξεπεράσουν την κρίση τους πάνω στις πλάτες των πραγματικών παραγωγών του κοινωνικού πλούτου. Την ίδια ώρα κλιμακώνουν την καταστολή και την τρομοκρατία απέναντι στον «εχθρό λαό», χέρι-χέρι με τους φασίστες της ΧΑ, για να τον υποτάξουν στην αντιλαϊκή τους πολιτική.


Ταυτόχρονα, όμως, τα μηνύματα από όλα τα κέντρα των ιμπεριαλιστικών μητροπόλεων ΗΠΑ και Ευρώπης λένε ότι και αυτά τα μέτρα δεν θα είναι αρκετά για να αντιμετωπιστούν τα αδιέξοδα του εξαρτημένου ελληνικού καπιταλισμού, ενώ η κάθε πλευρά των ιμπεριαλιστών απαιτεί από το πολιτικό προσωπικό της αστικής «μας» τάξης συμμόρφωση στις δικές του στρατηγικές που δεν αφορούν «στενά» τη χώρα αλλά το σύνολο της περιοχής.

Οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και ανταγωνισμοί για πολιτική, οικονομική και στρατιωτική κυριαρχία στην ευρύτερη περιοχή, αποτελούν τον πραγματικό τροφοδότη των αναταράξεων στα αστικά κόμματα και τους «αριστερούς» κολαούζους τους, καθώς, οι αμερικάνοι και ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές -προκειμένου να υλοποιηθούν οι πραγματικοί στόχοι τους- απαιτούν την πλήρη συμμόρφωση του ντόπιου αστικού πολιτικού προσωπικού, αδιαφορώντας για την τύχη του και τις ιδιαίτερες επιδιώξεις του.

Όλες οι μερίδες της αστικής τάξης της χώρας και το πολιτικό της προσωπικό, για να διασφαλίσουν την εξουσία και το «έχειν» τους, δεν διστάζουν να προσφέρουν το λαό και τον πλούτο της χώρας ως θυσία στους ιμπεριαλιστές. Οι αρνήσεις, οι αντιθέσεις και τα τραντάγματα δεν έχουν να κάνουν με τον «πατριωτισμό» τους, αλλά με τη διεκδίκηση καλύτερου μεριδίου για τις «υπηρεσίες» τους και την πολιτική τους επιβίωση.

Απέναντι σε αυτό το «κουβάρι» των αντιθέσεων και των αδιεξόδων που φέρνει μαζί της η κλιμάκωση της επίθεσης στον εργαζόμενο λαό, δεν υπάρχει άλλη θέση και στάση από τη συνολική αντιπαράθεση με τις δυνάμεις του συστήματος. Ο λαός έχει το δικό του δρόμο να διανύσει:

– Με την οργάνωση της πάλης του για να μην περάσουν τα νέα βάρβαρα μέτρα, με τη συγκρότηση του παρατεταμένου αγώνα του ενάντια στις δυνάμεις της φτώχειας, της εξαθλίωσης και της εξάρτησης.

– Αρνούμενος να γίνει μέρος αστικών και ιμπεριαλιστικών αντιδραστικών «λύσεων» που θα εκτονώσουν και θα αποπροσανατολίσουν την πάλη του σε δεξιά κατεύθυνση, όπως αυτή της ΔΗΜΑΡ.

Απορρίπτοντας το νέο του εγκλωβισμό σε εκλογικές αυταπάτες και ψεύτικα διλήμματα όπως έγινε στις πρόσφατες εκλογές που ανέδειξαν ακόμη αντιδραστικότερη κυβέρνηση και φρέναραν το δυνάμωμα εστιών αντίστασης δίνοντας χρόνο σε ιμπεριαλιστές και στο ντόπιο πολιτικό τους προσωπικό να ετοιμάσουν νέα επώδυνα μέτρα.

Η «πολιτική λύση» που διεκδικεί ο ΣΥΡΙΖΑ ζητώντας εκλογές όχι μόνο δεν πρόκειται να ανακουφίσει στο ελάχιστο λαό και εργαζόμενους, αλλά θα ενισχύσει τις εκλογικές αυταπάτες, αλλά και τις αυταπάτες για τον πραγματικό, αντιδραστικό χαρακτήρα της ΕΕ.

·       Καλούμε τους εργαζόμενους και το λαό να ενισχύσουν τις γραμμές του αγώνα, να οργανωθούν στους χώρους δουλειάς και σπουδών, σε κάθε πόλη και γειτονιά, να φουντώσουν οι εστίες αντίστασης και πάλης. Να αρνηθούν τους εκβιασμούς και τις απειλές των δυνάμεων του συστήματος και να παλέψουν για τα δικά τους συμφέροντα που είναι ανταγωνιστικά με αυτά των εκμεταλλευτών και καταπιεστών τους. Να αρνηθούν τη «σωτηρία» από κάθε ιμπεριαλιστική δύναμη, παλεύοντας για ανεξαρτησία, ενάντια στα δεσμά της εξάρτησης.

Αυτός ο λαϊκός μονόδρομος μπορεί να στριμώξει τα αστικά και ιμπεριαλιστικά επιτελεία, να τροποποιήσει τους συσχετισμούς υπέρ του λαού, να προκαλέσει σημαντικές ρωγμές στο αντιδραστικό μέτωπο. Αυτός ο δρόμος μπορεί να νικήσει!

Το ΚΚΕ(μ-λ) θέλοντας να συμβάλει στο να ανοίξει ο δρόμος του λαού, δίνει όλες του τις δυνάμεις στη συγκρότηση του εργατικού-λαϊκού παράγοντα σε ταξική και επαναστατική κατεύθυνση, στηρίζοντας κάθε εστία αντίστασης, προωθώντας την αριστερή μετωπική συγκρότηση, μέσα από την «Πρωτοβουλία για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία».

·  Όλοι στη 48ωρη απεργία 6 και 7 Ιούνη

·  Όλοι στους δρόμους για την ανατροπή των βάρβαρων μέτρων και του προϋπολογισμού-σφαγείο.

·  Όχι στις νέες εκλογικές αυταπάτες – Εστίες αντίστασης, παρατεταμένος αγώνας για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.

 

 

ΚΚΕ(μ-λ): Έξω τα ΜΑΤ από την Ευκαρπία!

Καταγγέλλουμε την βάρβαρη επίθεση των ΜΑΤ, σήμερα το πρωί, ενάντια στους αγωνιζόμενους κατοίκους της Ευκαρπίας, οι οποίοι εδώ και καιρό παλεύουν για την προστασία της ζωής και του τόπου τους από την εγκατάσταση του Σταθμού Μεταφόρτωση Απορριμμάτων. Οι αστυνομικές δυνάμεις ξυλοκόπησαν και έριξαν χημικά στους κατοίκους που διεκδικούσαν το δικαίωμα τους να διασχίζουν ελεύθερα την περιοχή τους και να προσεγγίσουν τον χώρο κατασκευής του ΣΜΑ, στον οποίο παράνομα έχουν αρχίσει οι εργασίες κατασκευής, παρά την καθολική αντίδραση του λαού και των φορέων στην Ευκαρπία αλλά και ευρύτερα στην Δυτική Θεσσαλονίκη.

Κυβέρνηση, περιφέρεια και λοιποί εντολοδόχοι τους, στον τομέα διαχείρισης των σκουπιδιών της Θεσσαλονίκης, μαζί με ορισμένους δημάρχους, όργανα των αντιλαϊκών πολιτικών, αντιμετωπίζουν και τους κατοίκους της Ευκαρπίας σας εχθρούς και γι αυτό στέλνουν τα ΜΑΤ σαν στρατό κατοχής στην περιοχή τους για να επιβάλλουν με την βία τις αποφάσεις και τα σχέδια τους. Είναι οι ίδιοι που έχουν κηρύξει τον πόλεμο ενάντια σε όλη την εργαζόμενη κοινωνία, στην νεολαία και σε κάθε λαϊκό νοικοκυριό, με τις πολιτικές των Μνημονίων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ.
Οι κάτοικοι της Ευκαρπίας που είναι συσπειρωμένοι σαν γροθιά και η νεολαία της περιοχής θα συνεχίσουν να αντιστέκονται, δεν θα καμφθούν και στο τέλος θα νικήσουν. Στον αγώνα τους δεν είναι μόνοι τους. Η αλληλεγγύη στον αγώνα τους θα δυναμώσει και θα πάρει παλλαϊκά χαρακτηριστικά.
Απαιτούμε την άμεση παύση των εργασιών κατασκευής του ΣΜΑ και την απόσυρση των ΜΑΤ από την περιοχή.
ΟΧΙ στον ΣΜΑ στην Ευκαρπία !

Κομματική Οργάνωση Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ(μ-λ)
19/10/2012 

 

Ανακοίνωση της Αριστερής Αντιϊμπεριαλιστικής Συνεργασίας

Χαιρετίζουμε τον αγώνα του λαού μας ενάντια στην εκπρόσωπο
του γερμανικού ιμπεριαλισμού και στους ντόπιους υποτελείς της
Καταδικάζουμε το όργιο της τρομοκρατίας που εξαπέλυσε η τρικομματική κυβέρνηση
Συνεχίζουμε και κλιμακώνουμε τον μαζικό, ενωτικό, παρατεταμένο αγώνα για να μην περάσουν τα βάρβαρα μέτρα
Αθήνα 9 Οκτώβρη 2012
Η «Πρωτοβουλία για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία» χαιρετίζει τη σημερινή μεγάλη κινητοποίηση των εργαζομένων που πραγματοποιήθηκε με αφορμή την επίσκεψη της εκπροσώπου του γερμανικού ιμπεριαλισμού, της Μέρκελ.
Παρά την πρωτοφανή επιχείρηση τρομοκράτησης του λαού, παρά την απαγόρευση των «συναθροίσεων» που φέρνει στο νου αλήστου μνήμης εποχές, παρά την αστυνομοκρατία, την περικύκλωση του κέντρου της Αθήνας με τις «κλούβες», τα «κάγκελα» και τα νέα οχήματα ρίψης νερού, παρά τις εκατοντάδες προληπτικές συλλήψεις την ημέρα του συλλαλητηρίου και τις προηγούμενες μέρες, δεκάδες χιλιάδες εργαζομένων έδωσαν το παρών διατρανώνοντας

μαζικά και αποφασιστικά την αντίθεσή τους στην επίσκεψη Μέρκελ.

O αδούλωτος λαός της Αθήνας, εκφράζοντας τα αισθήματα όλου του ελληνικού λαού, που περνά μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της μεταπολεμικής περιόδου, έδωσε τη δική του βροντερή απάντηση στο Σύνταγμα, απέναντι στους ξένους δυνάστες και στους ντόπιους κυβερνητικούς υποτελείς τους.
Η ωμή παρέμβαση του γερμανικού ιμπεριαλισμού σε βάρος του λαού μας και η με κάθε μέσο προώθηση των δικών του επιδιώξεων στη χώρα μας, λίγο πριν την κορύφωση της επίθεσης με το νέο πακέτο βάρβαρων μέτρων, ξεσήκωσε χιλιάδες εργαζόμενους άνεργους, συνταξιούχους που θέλησαν με την παρουσία τους να δείξουν την αντίθεσή τους στην πολιτική της υποτέλειας και στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα που επιβάλλουν τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία της ΕΕ.
Και στη διάρκεια αυτής της συγκέντρωσης η αστυνομία έδειξε για μια ακόμη φορά το πρόσωπό της, καθώς δεν δίστασε και πάλι να χρησιμοποιήσει τα δακρυγόνα, τις κροτίδες, τα γκλομπς, τα κυνηγητά και τις δεκάδες προσαγωγές και συλλήψεις. Ωστόσο, γίνεται όλο και πιο φανερό ότι όταν ο λαός καταδικάζεται σε αργό θάνατο από την πολιτική της πείνας, της φτώχειας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης, όλο και λιγότερο η τρομοκρατία και η καταστολή θα μπορεί να τον φιμώνει και να τον υποτάσσει.
Συνεχίζουμε! Σε έναν αγώνα σίγουρα μακρύ και δύσκολο. Μαζί με τους λαούς της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Ιταλίας στον κοινό αγώνα ενάντια στην ΕΕ και την πολιτική της. Με την πίστη ότι αυτός είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να φρενάρει και να ανατρέψει αυτήν την πολιτική. Με την αυτοπεποίθηση ότι η νίκη θα είναι δική μας.
Καλούμε το λαό και τους εργαζόμενους να κλιμακώσουν αποφασιστικά την αντίθεσή τους στην πολιτική της ανεργίας και της πείνας.
Να καταδικάσουν την πολιτική της εξάρτησης και της υποτέλειας στους ξένους δυνάστες.
Με όπλο τον παλλαϊκό αγώνα για να μην περάσει το νέο πακέτο βαρβαρότητας.
ΠΑΛΛΑΪΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΝΕΑ ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΕΤΡΑ!
ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ!

Πρωτοβουλία για Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία