RSS

Category Archives: ΚΚΕ

Οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται…ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ αρνήθηκαν την έμπρακτη συμπαράσταση στην απεργία του ΕΟΠΥΥ



ΝΕΑ ΚΟΥΤΣΟΥΚΕΛΑ ΑΠΟ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΚΚΕ ΣΤΗΝ ΕΙΝΑΠ


Από Α.Ρ.Σ.Ι. – Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Ιατρών            11-12-13

Στην τελευταία συνεδρίαση του ΔΣ της ΕΙΝΑΠ (9–12-13) οι εκπρόσωποι του Ενωτικού Κινήματος για την Ανατροπή πρότειναν να προκηρύξει η ΕΙΝΑΠ αποχή των νοσοκομειακών γιατρών από τα τακτικά ιατρεία των νοσοκομείων κατ’ αρχήν τριήμερη (11-12-13 /12) με προοπτική συνέχισης. Η λογική είναι η έμπρακτη συμπαράσταση στους απεργούς γιατρούς των μονάδων του ΕΟΠΥΥ, και μάλιστα αφού ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης πρόσφατα δήλωσε ανοιχτά την πρόθεσή του να μετατρέψει άμεσα τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων σε απεργοσπαστικό μηχανισμό εναντίον των συναδέλφων, και μελλοντικά να «φορτώσει» στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων μεγάλο μέρος του έργου που επιτελούν σήμερα οι μονάδες του ΕΟΠΥΥ, αφού τις καταργήσει όπως προβλέπει η καταστροφική πολιτική της χούντας κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ.

Δυστυχώς η πρόταση απορρίφθηκε κατηγορηματικά και χωρίς συζήτηση από τους εκπροσώπους των παρατάξεων ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ (οι εκπρόσωποι των παρατάξεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν πρόλαβαν καν να μιλήσουν !) με το σκεπτικό πως
δήθεν … «δεν προλαβαίνουμε να το οργανώσουμε». Το σκεπτικό αυτό είναι τελείως ψευδεπίγραφο : η συζήτηση αυτή έγινε την Δευτέρα  8-12-13 ενώ την Τετάρτη 11-12-13 υπήρχε από πολλές μέρες προκηρυγμένη πανελλαδική απεργία από ΠΟΕΔΗΝ και ΟΕΝΓΕ. Άρα για την αποχή από τα τακτικά ιατρεία 12 και 13 / 12 υπήρχαν δύο ολόκληρες μέρες για την ενημέρωση, την προετοιμασία και για να δοθεί η μάχη να έχει επιτυχία σε πολλά νοσοκομεία. Άλλωστε, άπειρες φορές στο παρελθόν –παρά τις επιφυλάξεις μας και για λόγους εντυπωσιασμού- οι ηγεσίες των ίδιων αυτών παρατάξεων (ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ) έχουν προτείνει και έχουν ψηφίσει όχι απλά αποχές από ιατρεία, αλλά ολόκληρες απεργίες αν αυτό επιτάσσει ο κομματικός τους σχεδιασμός, χωρίς καμία ανησυχία για την … «προετοιμασία» και την συμμετοχή.

Η αμείλικτη αλήθεια είναι πως ανέκαθεν, και πολύ περισσότερο το τελευταίο διάστημα, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες της συστημικής αριστεράς στον χώρο της περίθαλψης προσπαθούν να αποφύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι τις κρίσιμες πολιτικές συγκρούσεις. Γι’ αυτό η στάση (ειδικά της ηγεσίας του ΚΚΕ) στις μάχες των επισχέσεων, γι’ αυτό το κήρυγμα περί … «ανοιχτών νοσοκομείων», γι’ αυτό οι εναγκαλισμοί της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ στα προεδρεία ΕΙΝΑΠ-ΟΕΝΓΕ-ΠΙΣ, γι’ αυτό το αντίστοιχο «σιγοντάρισμα» της ηγεσίας του ΚΚΕ περί «αντιπροσωπευτικών προεδρείων» και η επίμονη άρνηση για συγκρότηση αντικυβερνητικών αγωνιστικών προεδρείων ακόμα και εκεί που οι συσχετισμοί το επέβαλαν (π.χ. ΕΙΝΑΠ). Και οι δύο ηγεσίες της συστημικής αριστεράς αντιλαμβάνονται την κοινωνία στατικά και ιδεαλιστικά, σαν άθροισμα μεμονωμένων μονάδων, «οικογενειαρχών – νοικοκυραίων» τους οποίους «δεν πρέπει να τους φοβίζουμε», πρέπει να τους καλοπιάνουμε για να μας ψηφίζουν στις εκλογές και να υποτασσόμαστε σε αυτό που η κυβερνητική προπαγάνδα λέει προς την μέση συνείδηση – πως δηλαδή «οι απεργίες φταίνε που κλείνουν τα νοσοκομεία, τα σχολεία, τα ΑΕΙ κλπ»… Δεν αντιλαμβάνονται την κοινωνία δυναμικά και διαλεκτικά, δηλαδή σαν ένα εν δυνάμει επαναστατικό υποκείμενο. Γι’ αυτό σπέρνουν συστηματικά τον φόβο, την αμηχανία, την αδράνεια και τον συμβιβασμό.

Οι κοινωνικές θύελλες, οι εξεγέρσεις που ωριμάζουν κάτω από την επιφάνεια μιας κοινωνίας που σιγοβράζει από θανάσιμη οργή, θα διαλύσουν απότομα τις αυταπάτες των ηγεσιών του ρεφορμισμού που τότε θα φαντάζουν γελοίες …  

 

6 Δεκέμβρη: Το ΚΚΕ, πάντως, κατάλαβε…

 

«Φωτογραφίζει» τον Μπογιόπουλο η ανακοίνωση για τις αλλαγές στον «Ριζοσπάστη»


Η απόλυση, πριν λίγες ημέρες, του Νίκου Μπογιόπουλου από τον «Ριζοσπάστη» φαίνεται ότι ανάγκασε τη διεύθυνση της εφημερίδας να εκδώσει  τη σημερινή ανακοίνωση που παρατίθεται στη συνέχεια. Η ανακοίνωση της σύνταξης του “Ρ” δεν αναφέρει ή σχολιάζει το θέμα Μπογιόπουλου, ούτε τα ζητήματα εργασιακών σχέσεων στις επιχειρήσεις του ΚΚΕ αλλά προετοιμάζει το  έδαφος για κάποια μελλοντικά επιχειρήματα. 

Επιχειρήματα κομματικής πίστης με αλατοπίπερο κατευθύνσεις για τη δομή και το περιεχόμενο της κομματικής εφημερίδας. Μπορεί η λειτουργία των κομματικών επιχειρήσεων του ΚΚΕ να αφορά αποκλειστικά στο ίδιο, οι εργασιακές σχέσεις όμως που αναπτύσσονται σε αυτές και η απάντηση της ίδιας της αριστεράς -και δη της κομμουνιστικής- με το παράδειγμά της στην επίθεση στον κόσμο της εργασίας, τη στιγμή που εργατικές κατακτήσεις δεκαετιών ανατρέπονται, είναι προφανές πως αποτελεί αντικείμενο κριτικής*

Στο ζήτημα θα επανέλθουμε σε περίπτωση που υπάρξει ανακοίνωση του Μπογιόπουλου ή του Κόμματος που να αφορούν αποκλειστικά στην απόλυσή του. 


kokkinostupos

Από τον 902.gr


Οι αλλαγές, που γίνονται στον «Ριζοσπάστη» και θα αποτυπωθούν και με τη νέα μορφή του φύλλου στην κυριακάτικη έκδοση στις 3 του Νοέμβρη, έχουν ως στόχο τη βελτίωση, την αναβάθμιση της εφημερίδας, στη βάση των κατευθύνσεων του 19ου Συνεδρίου και της συγκεκριμενοποίησής τους από την Κεντρική Επιτροπή, τη Συντακτική Επιτροπή της εφημερίδας και την Κομματική Οργάνωση του «Ριζοσπάστη». Στην υλοποίησή τους παίρνονται υπόψη οι σοβαρές οικονομικές δυσκολίες της περιόδου.
Για παράδειγμα, η μείωση των σελίδων δε σημαίνει μείωση ή υποβάθμιση της ποιότητας της εφημερίδας. Αντίθετα, και με λιγότερες σελίδες, και με λιγότερο προσωπικό, και με όλες τις δυσκολίες που υπάρχουν γίνονται οι απαραίτητες προσαρμογές, ώστε ο «Ριζοσπάστης» να μπορέσει να αντεπεξέλθει στο καθήκον του ως όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ, ως καθημερινός σύντροφος, καθοδηγητής, διαφωτιστής των μελών και φίλων του Κόμματος, ευρύτερα των εργαζομένων στην πάλη τους.
Aπό αυτήν την άποψη, oι αλλαγές στoν «Ριζοσπάστη», η κατάργηση στηλών, οι αλλαγές καταμερισμού στο δυναμικό του, ποιος γράφει άρθρα, ποιος σχόλια, ποιος ρεπορτάζ, σε ποιο τμήμα είναι, λύνονται στο πλαίσιο της εφημερίδας, με ευθύνη της Διεύθυνσης και της Συντακτικής Επιτροπής, όπως, άλλωστε, συμβαίνει και με κάθε εφημερίδα, και δε γίνονται με άλλου τύπου κριτήρια, όπως διαδίδεται από διάφορους, όψιμους ενδιαφερόμενους και δήθεν «φίλους» της εφημερίδας του ΚΚΕ, συνδυάζοντας μισές «αλήθειες» με συκοφαντίες, ανυπόστατα στοιχεία και ερμηνείες προθέσεων.
Υπενθυμίζουμε ότι το 19ο Συνέδριο του Κόμματος κατέληξε σε νέο Πρόγραμμα, νέο Καταστατικό και σε Πολιτική Απόφαση με τη στήριξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των κομματικών μελών. Ομόφωνα εγκρίθηκαν τα ντοκουμέντα, το Καταστατικό του Κόμματος στο ίδιο το 19ο Συνέδριο. Στο νέο Καταστατικό του Κόμματος προσδιορίζονται μια σειρά από ζητήματα για τα μέλη του Κόμματος που απασχολούνται σε τομείς της ιδεολογικο-πολιτικής δραστηριότητάς του όπως ο «Ριζοσπάστης». Προβλέπεται καταστατικά ότι, όπως και τα άλλα στελέχη που δουλεύουν σε άλλους τομείς δράσης του Κόμματος, κεντρικά και τοπικά, σε Τμήματα και σε Οργανώσεις, έτσι και στα έντυπα του Κόμματος οι εργαζόμενοι αυτοί στηρίζονται οικονομικά με ποσό που κυμαίνεται και δεν υπερβαίνει το μέσο μισθό των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Στον «Ριζοσπάστη», σε αντίθεση με τις αστικές εφημερίδες, δεν υπάρχουν δημοσιογράφοι κομματικά μέλη πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, κάποιοι επαγγελματίες καριέρας και άλλοι όχι. Η καταστατική πρόβλεψη ισχύει για όλους χωρίς εξαιρέσεις.
Ο «Ριζοσπάστης» έχει ακούραστους κομμουνιστές δημοσιογράφους, αφανείς, που δεν περιμένουν κανενός είδους καταξίωση με τα κριτήρια που αυτή γίνεται στον αστικό Τύπο. Η ενασχόληση στον «Ριζοσπάστη» δεν είναι επαγγελματική σχέση, αλλά κομματική δουλειά γι’ αυτό δεν μπορεί να μοιράζεται με ενασχόληση σε άλλα έντυπα ή ηλεκτρονικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, όπως συμβαίνει σε άλλες εφημερίδες και Μέσα.
Άλλωστε, ο «Ριζοσπάστης» δεν αγοράζεται και δε διαβάζεται για το ποιοι γράφουν σε αυτόν, αλλά πρωταρχικά και πάνω απ’ όλα γιατί είναι όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, δεν είναι οποιαδήποτε εφημερίδα.
Το ποιοι κομμουνιστές, ποια μέλη του Κόμματος εργάζονται και ποιοι όχι στον «Ριζοσπάστη» είναι κάτι που λύνεται με συλλογική ευθύνη της εφημερίδας.

ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ

Αναδημοσίευση από τον «Ριζοσπάστη» της Πέμπτης 31 Οκτώβρη




* Επαναδιατύπωση που έγινε που έγινε μετά από “μπέρδεμα” αναγνώστη
 

Παρηχήσεις Κοινοβουλευτικού Κρετινισμού

Ιπτάμενος δίσκος

Τα ρέστα της έδωσε εκ νέου η καθεστωτική/υποταγμένη αριστερά, την Τρίτη, από βουλευτικών εδράνων. Από τη μια η διαχειριστική αριστερά, αποφασισμένη εδώ και καιρό να κάνει τα πάντα για να στρογγυλοκαθίσει σε υπουργικές καρέκλες – με τα μπούνια στο “συνταγματικό τόξο”  (πώς αλλιώς θα πείσει άλλωστε;) – και από την άλλη η έμπειρη τώρα πια αριστερά, να προσπαθεί αλλά να μην μπορεί να διαχωριστεί (παρά την…καθαρή θέση της) και εν τέλει να ξανα-δίνει, δια στόματος μάλιστα της πρώην Γ.Γ του κόμματος, διαπιστευτήρια νομιμοφροσύνης στην αστική τάξη της χώρας. Δε βαριέσαι, σαχλαμάρες έλεγε ο Μπουχάριν


kokkinostupos



Του Παραναγνώστη

Οὐκ αἰσχύνει, ὦ Αἰσχίνη, ἡ τῆς πόλεως αἰσχύνη;


Αν το καλοσκεφτείς, στην πραγματικότητα το νομικό σύστημα προβλέπει και κωδικοποιεί πολύ λίγες καταστάσεις εν σχέσει με εκείνες που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί. Για παράδειγμα στερούμαστε παντελώς ενός κώδικα κυκλοφορίας ιπταμένων δίσκων (Κ.Κ.Ι.Δ. εφεξής). 

Τώρα βέβαια θα μπορούσε κανείς να αντιτείνει, ότι δεν είναι δα σύνηθες ιπτάμενοι δίσκοι να σουλατσάρουν ανά την επικράτεια. Σάμπως όμως είναι σύνηθες να σουλατσάρουν εγκληματικές οργανώσεις στη βουλή; Και αν, παρά πάσα προσδοκία, ξεμυτίσει κανένας ιπτάμενος δίσκος, δεν θα έριχνε επιτέλους κανείς επειγόντως τα καλύτερα νομικά μυαλά για να σκαρώσουν έναν Κ.Κ.Ι.Δ. Αντίθετα με ό,τι έγινε όταν ξεμύτισε μια μόνη εγκληματική οργάνωση η Χ.Α. Τότε ανέκυψε αίφνης ζέον και ακανθώδες το νομικό ζήτημα του πώς κόβεις την κρατική χρηματοδότηση σε μία συμμορία δολοφόνων! Το ζήτημα δεν γινόταν να διευθετηθεί με το υπάρχον νομικό καθεστώς; Μόνο όταν πρόκειται για κανέναν αναρχικό κρατούμενο σαν τον Σακκά ή για κανέναν Τούρκο πολιτικό πρόσφυγα γίνονται όλα, ακόμα και του σπανού τα γένια; Αν η κυβέρνηση ήθελε να κόψει τα φράγκα στη ΧΑ μπορούσε να τα κόψει. 

Οι συνταγματικές δεσμεύσεις και το στάξιμο της ουράς του γαϊδάρου δεν πείθουν ούτε τον Κρανιδιώτη. Ένα χαρτί χρειαζόταν: «Κόβουμε τη χρηματοδότηση της ΧΑ και τα σκυλιά δεμένα», Γενικόν Λογιστήριον του Κράτους, σφραγίδες υπογραφές και τέλος. Όμως για κάθε φιλικό χαστουκάκι στο φασίστα, πρέπει ο προλετάριος να περιμένει δέκα βουρδουλιές στην καμπούρα του: Αυτό είναι στοιχειώδες δίδαγμα από την ιστορία του φασισμού και ουδείς στην αριστερά μπορεί να κάνει ότι δεν το ήξερε.


Με την ευκαιρία όμως της κατάθεσης από την κυβέρνηση της τροπολογίας για την αναστολή χρηματοδότησης προς κόμματα του κοινοβουλίου που είναι ταυτοχρόνως εγκληματικές οργανώσεις παίχτηκε ένα πολύ διδακτικό κωμειδύλλιο μεταξύ των δύο πυλώνων του ρεφορμισμού, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ. 

Η κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα που τη στηρίζουν –του κυρ Φώτη συμπεριλαμβανομένου – έκαναν τη δουλειά που ξέρουν οι εντολείς τους: να κρατούν τα ηνία του κράτους και της κοινωνίας όχι βέβαια εμπλεκόμενοι άμεσα, αλλά διευθετώντας, διανέμοντας και κατανέμοντας καταλλήλως την υπεραξία που απαλλοτριώνουν. Η ιδέα είναι απλή: «το «κακό» κόμμα δεν παίρνει φράγκα». Έλα όμως που μια και νομοθετείς που νομοθετείς, σαν καλή αστική τάξη, είναι κρίμα να μην προβλέψεις και για αύριο ή για μεθαύριο. Κρίμα δεν θα ήταν όταν φτιάχνεις ένα μαστίγιο «για να χαϊδέψεις μαλακά εδώ ή εκεί, τα φασιστικά οπίσθια» να μην προβλέψεις και τη δυνατότητα χρήσης του ενάντια στον κύριο εχθρό σου, το προλεταριάτο; Γιατί οι αστοί, αντίθετα με τα σαΐνια του ρεφορμισμού, είναι βέβαιοι πως θα το χρειαστούν. Έτσι, το «κακό κόμμα» συνδέθηκε εκτός από το άρθρο 187 (με βάση το οποίο διώκεται η ΧΑ) και με το άρθρο 187Α του τρομονόμου. Από νομικής απόψεως δηλαδή δεν υπάρχει καμία δυσκολία, την επόμενη φορά που οι εφοπλιστές της ακτοπλοΐας κάνουν γαργάρα τα μισθά των ναυτικών και τα σωματεία που ελέγχει το ΚΚΕ πάνε στους καταπέλτες των καραβιών (περιπτώσεις ιζ΄) διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών και ιη΄) διατάραξη της ασφάλειας σιδηροδρόμων, πλοίων και αεροσκαφών) να χαρακτηριστεί το ΚΚΕ εγκληματική οργάνωση έχοντας ήδη ανοίξει ο κύκλος των «κοινοβουλευτικών εγκληματικών οργανώσεων». Το ίδιο, και μάλιστα κατά μείζονα λόγο προκειμένου για ένα σωματείο, δεν θα ήταν ούτε νομικά ούτε λογικά συνεπές να υπάρχει κάποια μεγαλύτερη δυσκολία (πχ σε μια απεργία των εκπαιδευτικών, όπου μπορεί εύκολα να «διαπιστωθεί» η περίπτωση στ΄) διακεκριμένη φθορά ξένης ιδιοκτησίας) να χαρακτηριστεί η ΟΛΜΕ εγκληματική οργάνωση. Αλλά αυτό το τελευταίο μας οδηγεί στο επόμενο λογικό βήμα: Η ΟΛΜΕ δεν είναι στο κοινοβούλιο, άρα ποια χρηματοδότηση να της κόψεις; Και ποια λοιπόν επίπτωση θα είχε ο χαρακτηρισμός της σαν εγκληματικής οργάνωσης; Καμία; Τίποτα; Ασύδοτοι οι «εγκληματίες»;

Παπαζάνης: εικονογραφημένη παρήχηση

Φυσικά, και κατά λογική συνέπεια, η τροπολογία αυτή δεν είναι παρά το προανάκρουσμα της κατασκευής ενός ολόκληρου νομικού οπλοστασίου του βοναπαρτιστικού κράτους που στήνεται. Αν συμφωνηθεί πως ένα κόμμα είναι εγκληματική οργάνωση, τότε δεν του κόβεις απλώς και μόνο (και εφόσον είναι στο κοινοβούλιο) την κρατική χρηματοδότηση, αλλά και το κάτω μέρος της πλάτης. Αν συμφωνηθεί ότι ένα κόμμα είναι εγκληματική οργάνωση, τότε αναγκαιούν και νόμοι για το θέσουν εκτός νόμου γενικώς. 

Άρα, πας εχέφρων που υπερασπίζεται με την υπόθεση του προλεταριάτου αναμένει νομοθετική δραστηριότητα του αστικού κράτους στη γραμμή των περιορισμών στη δράση ή και της απαγόρευσης κομμάτων και οργανώσεων της εργατικής τάξης, είτε με τη μορφή ξεχωριστών νόμων, είτε με τη σύνδεση υπαρχόντων νόμων μεταξύ τους, είτε με άλλα αξιοθαύμαστα νομοθετικά τερτίπια.

Πας εχέφρων που συντάσσεται με το προλεταριάτο και την υπόθεση της κοινωνικής επανάστασης ενάντια στην αστική δικτατορία, θα έλεγε ΌΧΙ σε οποιαδήποτε μέτρα ενίσχυσης του νομικού οπλοστασίου του αστικού κράτους ακόμα και σε «εκείνα τα μέτρα που μπορεί προς στιγμή να προκαλούν προσωρινή δυσαρέσκεια στους φασίστες». Αλλά τι κάνουν οι πυλώνες του ρεφορμισμού, οι και κοινοβουλευτική αριστερά επονομαζόμενοι;

Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζει με χέρια και με πόδια υπέρ της τροπολογίας, συμπεριλαμβανομένης και της «Αριστερής Πλατφόρμας» με τα απαραίτητα ναζάκια-με-τη-γάμπα-σου-σπάσ’-τα, ενώ η Παπαρήγα από του βήματος της Βουλής μας πληροφορεί ότι θα ψηφίσουν «παρών». Τόσο ο μεν όσο και η δε πάντως, φοβούνται μήπως η κυβέρνηση αποπειραθεί να εφαρμόσει την τροπολογία επάνω τους και τους κόψει την κρατική χρηματοδότηση. «Δεν λέω μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά μπορεί κάποιοι διεστραμμένοι εγκέφαλοι να έχουν ως στόχο και εμάς. Ήδη έχουν μιλήσει για τα δύο άκρα και για ακραία στοιχεία. Θέλουν κάποιοι νοσηροί εγκέφαλοι ίσως να εμπλέξουν κάποιους, υποτιθέμενους στο ΣΥΡΙΖΑ, ότι είναι αναμεμειγμένοι σε διάφορες υποθέσεις τρομοκρατίας» λέει ο Λαφαζάνης, που έχει πρόβλημα μόνο με το άρθρο 187Α ειδικώς. Παρομοίως και η Παπαρήγα: Μη νομίσετε, λέει απευθυνόμενη στα υπουργικά έδρανα, ότι μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε αυτά εναντίον μας, εμείς είμαστε μαθημένοι, έμπειροι, σκληρά καρύδια κτλ κτλ. [1]

Μα για να εφαρμοστεί η τροπολογία σε ένα κόμμα θα πρέπει πρώτα αυτό να χαρακτηριστεί εγκληματική οργάνωση. Λοιπόν, για να μην τρελαθούμε εντελώς, εάν ένα εργατικό κόμμα χαρακτηριζόταν «εγκληματική οργάνωση» τότε, με όλο το μπασκιναριό, τους εισαγγελείς, τους δικαστές και τους δεσμοφύλακες του κράτους στο κατόπι του, το τελευταίο πράγμα που θα το απασχολούσε το κόμμα αυτό, θα ήταν η κρατική χρηματοδότηση. Αν οι κοινοβουλευτικοί μας κρετίνοι φαντάζονται ότι θα έχουν οι οργανώσεις της εργατικής τάξης την ανοχή που απολαμβάνει η Χ.Α. να θεωρείται εγκληματική συμμορία και ταυτόχρονα να διοργανώνει παρελάσεις, να αγορεύει στο κοινοβούλιο και να διεκδικεί κρατική επιδότηση, ας γυρίσουν πλευρό. Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι η χρηματοδότηση αλλά η νομική δυνατότητα του χαρακτηρισμού ενός κόμματος ως εγκληματικής οργάνωσης και σε αυτό, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΚΚΕ, συναινούν όχι μόνο δια της συσκότισης και της μετάθεσης του προβλήματος, αλλά και δια της κοινοβουλευτικής τους ψήφου: Δεν καταψηφίζουν! Το ζήτημα δεν ήταν η διακοπή της χρηματοδότησης της ΧΑ. Είναι στον κόσμο δυνατόν η χρηματοδότηση, από όπου κι αν προέρχεται, μιας ομάδας μαστρωπών, εκβιαστών, δολοφόνων, λαθρεμπόρων κλπ κλπ σύμφωνα με το κατηγορητήριο, να μην προσκρούει σε κανένα νόμο; Είναι στον κόσμο δυνατόν να υπογράψει κάποιος υπάλληλος του κράτους την εκταμίευση κρατικού χρήματος προς μία εγκληματική οργάνωση και να μην εμπίπτει ο ίδιος αυθωρεί στην αρμοδιότητα του εισαγγελέως υπηρεσίας; Αυτό που μπήκε προς ψήφιση στο κοινοβούλιο ήταν το εάν θα είναι ή όχι νόμιμο, εάν θα είναι ή όχι «κανονικό», να χαρακτηρίζονται πολιτικές οργανώσεις ως εγκληματικές. Και στο ερώτημα αυτό ο μεν ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε ναι, το δε ΚΚΕ δεν γνωρίζω/δεν απαντώ.

Πελάτες μου!
Το μεν ΚΚΕ, ενώ κανονικά θα ψήφιζε λέει όχι, ψηφίζει εντούτοις παρών για να μην πουν ότι υποστηρίζει τη ΧΑ. Για να συμπέσει έτσι με τον Λαφαζάνη ο οποίος ψήφισε υπέρ λόγω … δημοκρατικού συγκεντρωτισμού: Αφού έβαλα λέει το θέμα της διαφωνίας μου, στο όργανό μου μαζί με άλλους συντρόφους και μειοψηφήσαμε, «Ψήφισα αυτή την τροπολογία κατά την ονομαστική ψηφοφορία στη Βουλή, παρά τη ριζική μου διαφωνία με αυτήν, μόνο και μόνο για να μη δώσω την ευκαιρία στο ΠΑΣΟΚ και το Μνημονιακό μπλοκ, ιδιαίτερα σε τούτη την κρίσιμη φάση, να αξιοποιήσει την διαφωνία μου για να παίξει βρώμικα παιχνίδια σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ». 

Μα για σταθείτε ρε παιδιά: Ποιος θα έλεγε ότι το ΚΚΕ υποστηρίζει τη ΧΑ και σε ποιον θα το έλεγε; Και τι είδους βρώμικα παιγνίδια φοβούνται εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ; Μα βέβαια τα αστικά κόμματα θα συκοφαντούσαν το ΚΚΕ ή τον ΣΥΡΙΖΑ στο εκλογικό σώμα με στόχο να αποσπάσουν τα ψηφαλάκια των ψηφοφόρων. Φοβούνται δηλαδή ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ,ότι θα χάσουν ψήφους. Με τους όρκους πίστης στον αστικό κοινοβουλευτισμό του ΣΥΡΙΖΑ ή με τα φύκια «εμείς δεν αποδεχόμαστε το κοινοβούλιο ως θεσμό και ως περιεχόμενο» του ΚΚΕ, το δια ταύτα είναι το ίδιο: πιο κακόηχη και πιο βαρετή παρήχηση κι από αυτήν ακόμα που διαβάσατε ως υπότιτλο αυτών των γραμμών: «Παραχωρούμε όσα όπλα θέλει στο νομικό της οπλοστάσιο η αστική δικτατορία αρκεί να μην λιγοστέψουν τα μαγικά χαρτάκια που μας πέφτουν, από κείνα που ρίχνουν στο κουτί οι πολίτες-ιδιώτες κάθε τέσσερα χρόνια.» Αυτό μας λένε τα έργα και τα λόγια του ρεφορμισμού.

Αντί να ανοίξουν τα μάτια του εργάτη ξεσκεπάζοντας την ουσία αυτού του νομοθετήματος, τον στραβώνουν, προκειμένου να εξασφαλίσουν την κοινοβουλευτική τους επιτυχία -πλειοψηφία για το ένα κόμμα και παραμονή στο κοινοβούλιο για το άλλο- και μαζί με αυτή, να δώσουν την απαραίτητη στήριξη από τα αριστερά στο ίδιο το κοινοβούλιο της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και στο ίδιο το αστικό βοναπαρτιστικό κράτος εν τέλει.




[1] Αφού οι Γάλλοι σταλινικοί και σοσιαλιστές ψήφισαν υπέρ της διοικητικής διάλυσης των παραστρατιωτικών οργανώσεων, ο παλιάνθρωπος Μαρσέλ Κασέν έγραψε στην «Ουμανιτέ» περίπου τα εξής: «Μια μεγάλη νίκη….Φυσικά, γνωρίζουμε ότι στην καπιταλιστική κοινωνία όλοι οι νόμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενάντια στο προλεταριάτο. Αλλά θα προσπαθήσουμε να το αποφύγουμε αυτό, κ.λ.π.». Το ψέμα εδώ βρίσκεται στη λέξη «μπορούν». Αυτό που θα έπρεπε να ειπωθεί είναι:

«Γνωρίζουμε ότι καθώς βαθαίνει η κοινωνική κρίση, όλα αυτά τα μέτρα θα χρησιμοποιηθούν ενάντια στο προλεταριάτο με δεκαπλάσια ένταση». Υπάρχει ένα απλό συμπέρασμα να βγει από εδώ: Δεν μπορούμε να οικοδομήσουμε το Βοναπαρτισμό της αποσύνθεσης με τα χέρια μας και να του δώσουμε και τις αλυσίδες που αναπόφευκτα θα χρησιμοποιήσει για να αλυσοδέσει την προλεταριακή πρωτοπορία. Λ. Τρότσκυ Ποιος θα αντιμετωπίσει τους φασίστες;

 

Ανακοίνωση Τ.Ε. Κέρκυρας του ΚΚΕ για τα γεγονότα στο νοσοκομείο Κέρκυρας


Χτες επισκέφτηκαν το Νοσοκομείο της Κέρκυρας για έλεγχο της παρουσίας του προσωπικού δύο ελεγκτές του Σώματος Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημόσιας Υγείας. Πήγαν προφανώς σκόπιμα την ώρα της αλλαγής της βάρδιας (λίγο πριν τις 3μ.μ.). Ενώ έκαναν κανονικά τους ελέγχους δέχονταν τις διαμαρτυρίες εργαζομένων, ασθενών και συγγενών τους για τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού και αναλώσιμων υλικών. Απέναντι σε αυτές τις δικαιολογημένες διαμαρτυρίες οι δύο ελεγκτές ήταν προκλητικοί απειλούσαν με απολύσεις τους εργαζόμενους. Η κατάσταση οξύνθηκε από την απαράδεκτη συμπεριφορά των 2 ελεγκτών να ισχυρισθούν ψευδώς ότι απειλείται η σωματική τους ακεραιότητα και ζήτησαν από το Υπουργείο εισαγγελική και αστυνομική προστασία η οποία ήρθε αμέσως από δεκάδες αστυνομικούς με επικεφαλής τον Αστυνομικό Δ/ντή Κέρκυρας. Η παρουσία της αστυνομίας και του αστυνομικού Δ/ντή προξένησε την συγκέντρωση πολλών ασθενών και των συνοδών τους οι οποίοι αποδοκίμασαν τις αστυνομικές δυνάμεις και τους ελεγκτές.

Ο βάρβαρος κυβερνητικός αυταρχισμός εκφράστηκε με αποκλεισμό εκατοντάδων ανθρώπων στο υπόγειο του νοσοκομείου από την αστυνομία και με άγριο χτύπημα από αξιωματικό της ΕΛΑΣ του δημοσιογράφου Γιάννη Ανδριώτη.

Σαν έτοιμος από καιρό βγήκε ο υπουργός υγείας στα κανάλια να προαναγγείλει ΕΔΕ και απολύσεις συνδικαλιστών. Εμμέσως πλην σαφώς αποκάλυψε την σκοπιμότητα των «ελέγχων»:
Να φορτωθεί η ευθύνη για την άθλια κατάσταση και στο νοσοκομείο της Κέρκυρας, όπως και στα περισσότερα νοσοκομεία και κέντρα υγείας και τον ΕΟΠΠΥ στους εργαζόμενους, να περνάει και να υλοποιείται η πολιτική άγριας περιστολής των δαπανών στη δημόσια υγεία, να περάσει η ιδιωτικοποίηση των νοσοκομείων και η γιγάντωση των ιδιωτικών θεραπευτηρίων.

Οι τεράστιες ελλείψεις προσωπικού, η έλλειψη φαρμάκων και αναλώσιμων υλικών, με ευθύνη όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων, έχουν δημιουργήσει μια εκρηκτική κατάσταση στο Νοσοκομείο της Κέρκυρας, τα κέντρα υγείας και το ΙΚΑ-ΕΟΠΠΥ.

Οι εργαζόμενοι, κάτοικοι του νησιού τα ζούν και τα βλέπουν και δικαιολογημένα διαμαρτύρονται.

Καλούμε τον κερκυραϊκό λαό και τη νεολαία και τους μαζικούς τους φορείς:


  • Να καταδικάσουν τη χθεσινή επίθεση και τον αυταρχισμό της κυβέρνησης ενάντια στους εργαζόμενους του νοσοκομείου της Κέρκυρας
  • Να απαιτήσουν να ανακληθεί η ΕΔΕ και να μη γίνει καμία απόλυση. Να απαιτήσουν κάλυψη όλων των κενών θέσεων προσωπικού με μόνιμη σχέση εργασίας.
  • Επαρκή χρηματοδότηση του Νοσοκομείου, κέντρων υγείας, ΕΟΠΠΥ.
  • Να απαιτήσουν Δημόσια- Δωρεάν Υγεία για όλο το λαό.





    epirus-tv-news.blogspot.gr
 

Τι σχέση έχουν τα γεγονότα στο Πέραμα με την 20η Οκτώβρη 2011;


Σύντομο σχόλιο με αφορμή τις δηλώσεις του Σωτήρη Πουλικόγιαννη, προέδρου του Συνδικάτου Μετάλλου Πειραιά: 

Είναι επιεικώς απαράδεκτη η δήλωση πως υπάρχει σχέση ανάμεσα στα επεισόδια στις 20 Οκτώβρη 2011 και στη δολοφονική επίθεση ναζιστών της Χρυσής Αυγής εναντίον μελών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στο Πέραμα. Εκτός του ότι το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ φέρουν μεγάλη ευθύνη για ό,τι συνέβη εκείνη τη μέρα, η δήλωση πως “οι ίδιες παρακρατικές ομάδες” έδρασαν και στις δύο περιπτώσεις είναι το λιγότερο προκλητική και δεν εξυπηρετεί τίποτα άλλο παρά την συνωμοσιολογία που ουδεμία σχέση έχει με την μαρξιστική προσέγγιση και ανάλυση.

Είναι εκτός τόπου και χρόνου η άποψη πως υπάρχουν πλέον αυταπάτες για το ρόλο της Χρυσής Αυγής, όπως δήλωσε ο ίδιος στο τηλεοπτικό δελτίο του ΣΚΑΪ και πως πρέπει αυτός να αποκαλυφθεί στο λαό  προκειμένου να καταδικαστεί και τελικά να απομονωθεί το μακρύ χέρι του συστήματος (που όντως είναι τέτοιο). Όποιος δεν έχει καταλάβει το ρόλο της Χρυσής Αυγής δεν χρειάζεται καμία αποκάλυψη, γιατί απλούστατα δεν θέλει να καταλάβει. Κοινώς, έχει επιλέξει στρατόπεδο και μάλιστα το αντίπαλο.
Πολιτικά επιχειρήματα και πολιτικές απαντήσεις απέναντι στον εκφασισμό της κοινωνίας, απέναντι στον υπαρκτό αντικομμουνισμό, υπάρχουν και οφείλουν να συνεχίσουν να υπάρχουν. Όταν ο Πουλικόγιαννης αναφέρει πως το ΚΚΕ απαντά πολιτικά, ελπίζουμε πως δεν έχει κατά νου την υποδοχή των κασιδιαραίων στην Ελληνική Χαλυβουργία.

Η πολιτική αντιμετώπιση του φασιστικού φαινομένου είναι εκ των ων ουκ άνευ και δεν έρχεται καθόλου σε αντιπαράθεση με την οργανωμένη σύγκρουση με τους φασίστες στο δρόμο, κάτι το οποίο κάθε άλλο παρά σε “όρους μαφίας” παραπέμπει. Φαίνεται ότι έχει ωριμάσει πια η ιδέα των εργατικών-λαϊκών ομάδων αυτοάμυνας. Το ερώτημα για να μην επαναληφθούν κι άλλα φαινόμενα τύπου Χαλυβουργίας ή Περάματος είναι αν θα παρθούν πρωτοβουλίες προς μια τέτοια κατεύθυνση από τις αυτοαποκαλούμενες “πρωτοπορίες του εργατικού-λαϊκού κινήματος”  ή αν θα κοιτάμε τους φασίστες να στήνουν το ένα εργοδοτικό σωματείο μετά το άλλο.


kokkinostupos

 

Χέρι-χέρι κυβέρνηση, εργοδότες, χρυσαυγίτες

Η δολοφονική επίθεση της Χρυσής Αυγής ενάντια σε μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ που έκαναν αφισοκόλληση το βράδυ της Πέμπτης στο Πέραμα δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία.

Ήταν αναμενόμενη συνέπεια όχι απλώς της ατιμωρησίας της ναζιστικής οργάνωσης, αλλά της σύμπτωσης των βαθύτερων εργοδοτικών και των κυβερνητικών συμφερόντων. Μπράβοι των εφοπλιστών και των εργολάβων της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης ήταν οι πρωτεργάτες της επίθεσης, πασίγνωστοι στο Πέραμα. Τα «παλικάρια» της Χρυσής Αυγής έκαναν με ρόπαλα και καδρόνια που έφεραν καρφιά ό,τι κάνουν, εδώ και λίγα χρόνια, οι δημοσιογράφοι των μνημονιακών ΜΜΕ. Οι δεύτεροι εκφοβίζουν το λαό και συκοφαντούν και επιχειρούν να γελοιοποιήσουν ό,τι αντιστέκεται ενώ οι πρώτοι ανοίγουν κεφάλια. Χθες οι μετανάστες, σήμερα οι ναυτεργάτες, ίσως αύριο οι εκπαιδευτικοί. Η ΧΑ υπόσχεται δουλειά «μόνο» για Έλληνες με μεροκάματο των 10-15 ευρώ, δηλαδή υλοποιεί, με τον πιο βίαιο τρόπο, τις μνημονιακές δεσμεύσεις.

«Οι απανωτές δηλώσεις στελεχών της ΝΔ περί της κυβερνητικής συνεργασίας ΝΔ – ΧΑ, η πρόσφατη προτροπή του μνημονιακού κολαούζου των τραπεζιτών και της τρόικας,

τηλεπαρουσιαστή του Αλαφούζου Μπ. Παπαδημητρίου, η προκλητική στήριξη των δυνάμεων καταστολής -ειδικά των ΜΑΤ και ΔΙΑΣ- δείχνουν πέρα από κάθε αμφιβολία ότι η ΧΑ είναι το βρώμικο μακρύ χέρι του μεγάλου κεφαλαίου και του κράτους στην μάχη του ενάντια στην εργατική τάξη και τον λαό» τονίζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην ανακοίνωση-καταγγελία της δολοφονικής επίθεσης. Πράγματι την ημέρα της επίθεσης, ο γνωστός σχολιαστής του ΣΚΑΙ μιλούσε στο δελτίο ειδήσεων του σταθμού για το ενδεχόμενο συνεργασίας της ΝΔ με τη Χρυσή Αυγή, «το σοβαρό κομμάτι» της Χ.Α., βεβαίως. Την επομένη, σε άρθρο του στην Καθημερινή, ο ίδιος υποστήριζε ότι «ο εθνικισμός δεν είναι ντροπή». Όπως η τρικομματική κυβέρνηση συνεργάστηκε με «ακτιβιστές της Δεξιάς» τύπου Βορίδη, έτσι και η ΝΔ μπορεί αύριο να απορροφήσει ροπαλοφόρους ακτιβιστές της ακροδεξιάς… Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι η Νέα Δημοκρατία είναι το μόνο κόμμα που δεν έβγαλε ανακοίνωση για τη δολοφονική επίθεση δείχνοντας έτσι τις «εκλεκτικές συγγένειες» με τους νεοναζί.


Πηγή: ΠΡΙΝ