RSS

Category Archives: Κύπρος

Ο σημαντικός ρόλος Ελλάδας-Κύπρου στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Συρία


Με μια ακόμη κίνηση η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις επιθετικές βλέψεις των ΗΠΑ, που ετοιμάζονται άμεσα να επιτεθούν ενάντια στο καθεστώς Άσαντ, με πρόσχημα την χρήση χημικών όπλων, με την σημαία του ΝΑΤΟ ή οποιασδήποτε άλλης Συμμαχίας προθύμων ιμπεριαλιστών που μέχρι σήμερα περιλαμβάνει την τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Τουρκία, το Κατάρ, την Σαουδική Αραβία, τον Καναδά, ενώ η γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ άσκησε σοβαρές πιέσεις σε Ρωσία-Κίνα να καταδικάσουν τον Άσαντ για την χρήση χημικών όπλων.  

Σύμφωνα με την αρθρογραφία «στην Αστυνομική Διεύθυνση Χανίων οδηγήθηκε ο δημοσιογράφος, Μάριος Διονέλης, μαζί με τον εικονολήπτη τηλεοπτικού σταθμού. Οι προσαγωγές του δημοσιογράφου και του εικονολήπτη έγιναν με την αιτιολογία ότι τραβούσαν πλάνα από την Αμερικανική Βάση της Σούδας. Η προσαγωγή του τηλεοπτικού συνεργείου έγινε κατόπιν εντολής της Στρατιωτικής Μονάδας που βρίσκεται στην περιοχή.  Την υπόθεση χειρίζεται το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Οι αρχές ζητούν την κατάσχεση του τηλεοπτικού υλικού».

Στους πολέμους της Νέας Τάξης Πραγμάτων ο έλεγχος της πληροφόρησης και η χειραγώγηση των πολιτών παίζει καθοριστικό ρόλο. Ιδιαίτερα η ελληνική κυβέρνηση θέλει να αποκρύψει τις διευκολύνσεις που προσφέρει στις ιμπεριαλιστικές  δυνάμεις και τον σημαντικό ρόλο που παίζουν οι βάσεις που βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια, του ελληνικού στρατού ή ξένων δυνάμεων. Παίζοντας σε ένα διπλό ταμπλό αφενός επιχειρεί να περιορίσει τις αντιδράσεις του λαού μας μπροστά σε ένα ακόμη ιμπεριαλιστικό έγκλημα, αποκρύπτοντας το μέγεθος της συμμετοχής της-τις δραματικές συνέπειες που ελλοχεύουν και φυσικά τα συμφέροντα που καθορίζουν τις πολιτικές της αποφάσεις, αφετέρου επιθυμεί να διαπραγματευτεί και να διεκδικήσει πολιτικά και οικονομικά οφέλη για τον αστικό κόσμο.   


ΣΑΜΑΡΑΣ, ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ  ΜΕΤΕΤΡΕΨΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΟΡΜΗΤΗΡΙΟ: ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΒΑΣΕΙΣ – ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΙΣ – ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ



Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την  αρχή. Σύμφωνα με τον αμυντικό συντάκτη Λουκά Δημάκα  αυτή την περίοδο σημειώνεται μια τρομερή συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο με 21 πολεμικά πλοία – μάχης και βοηθητικά –  σε εθνικές ή συμμαχικές αποστολές με ΗΠΑ και Ρωσία να  ”ανταγωνίζονται” με τους μεγαλύτερους αριθμούς (5 και 6, αντιστοίχα), αλλά με τις ΗΠΑ να υπερτερούν σε πλοία μάχης (4) έναντι  της Ρωσίας(3). Ακολουθεί η Γερμανία με τρία πολεμικά, η Βρετανία με ένα μαχης και 1 ή 2 βοηθητικά, το Μπαγκλεντές με 2 μάχης,η Γαλλία με 1 μάχης, η Ινδονησία με 1 μάχης και Βραζιλία επίσης με 1 μάχης. Να σημειωθεί ότι από αυτά 4 (3 από ΗΠΑ, 1 από Γαλλία) συμμετέχουν στην ”αντιτρομοκρατiκή” επιχείρηση επιτήρησης ACTIVE ENDEAVOUR, 6  στην επιχείρηση του ΟΗΕ επιτήρησης του Λιβάνου UNIFIL (2 από Γερμανία, Ινδονησία, 2 από Μπαγκλαντές, Βραζιλία). Στην τελευταία συμμετέχουν επίσης 1 ελληνική τορπιλάκατος και 1 ή 2 Τουρκικά μάχης, ανεβάζοντας με αυτά τον αριθμό σε 23 ή 24. Από τα στοιχεία προκύπτει ότι τα 13 από αυτά είναι σε σταθερές διεθνείς αποστολές, ενώ  άλλα 5-6 διαφόρων χωρών, πάντα ”κυκλοφορούν” στην περιοχή. Για παράδειγμα οι ΗΠΑ έχουν πάντα 4 και τώρα έχουν 5 πλοία. Η Ρωσία για πολύ μεγάλα διαστήματα έχει 2 ή 3 ή και 4 πλοία κ.ο.κ.

 Όσον αφορά την ελληνική εμπλοκή, εκτός των άλλων ανέφερε ότι περίπου εδώ και ένα χρόνο  έχουν γίνει προετοιμασίες/μελέτες για συγκρότηση ελεγχόμενων χώρων στρατωνισμού προσφύγων από την Συρία σε τυχόν ”έξοδο”, σε ελληνικά νησιά, όπως Κρήτη, Ρόδο κλπ. Σε ανάλογο σχέδιο συμμετέχει λόγω εγγύτητας και η Κύπρος.
Ο υφυπουργός Εξωτερικών Δημ. Κούρκουλας μιλώντας  στη Δημόσια Τηλεόραση παρουσίασε την επίσημη θέση της ελληνικής κυβέρνησης που ταυτίζεται πλήρως με την ιμπεριαλιστική προπαγάνδα και σχεδιασμούς. «Πρόκειται για έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» σημείωσε, παραπέμποντας σε αντίστοιχη δήλωση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ευ. Βενιζέλου. Διευκρινίζοντας πως η Αθήνα «δεν έχει δεχθεί επίσημο αίτημα συνδρομής» σε πιθανή ξένη παρέμβαση, ο κ. Κούρκουλας τόνισε πως η ελληνική στάση «αποσκοπεί στη βελτίωση του ρόλου μας στην περιοχή και στην εξυπηρέτηση των ελληνικών συμφερόντων – των ελληνικών κοινοτήτων, της Εκκλησίας, των ελληνικών επιχειρήσεων». Σε κάθε περίπτωση, τόνισε, η ελληνική στάση δεν υπαγορεύεται από την «αντανάκλαση» των τουρκικών κινήσεων (;).

«Στρατηγικό συμφέρον της Ελλάδας είναι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση στη Συρία. Χρειάζεται πολιτική λύση» υπογράμμισε ο Έλληνας αξιωματούχος, «διότι η παρατεταμένη αστάθεια ενέχει κινδύνους εκτίναξης του αριθμού των προσφύγων, όξυνσης των θρησκευτικών αντιπαλοτήτων και σημαντικής οικονομικής επιδείνωσης». Ως προς την ΕΕ, ο κ. Κούρκουλας υπενθύμισε πως ο υπουργός Εξωτερικών έχει ήδη επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τη βαρώνη Άστον και τους υπουργούς Εξωτερικών του Βελγίου και της Γαλλίας. Επεσήμανε πως «πρέπει να επιδειχθεί άμεσα η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» σημειώνοντας ταυτόχρονα πως η Ελλάδα έχει ενημερώσει για τις περιορισμένες δυνατότητές της υποδοχής και άλλων προσφύγων «που όμως, είναι πρόσφυγες πολέμου, δεν είναι οικονομικοί πρόσφυγες»!

Φυσικά, οι Έλληνες διπλωμάτες «τετραγωνίζουν τον κύκλο» καθώς όλοι οι αναλυτές εκτιμούν έκρηξη της σύγκρουσης εξαιτίας της ιμπεριαλιστικής επέμβασης –εξέλιξη που ήδη βιώνουμε με την εκδήλωση του εμφυλίου στη  Συρία και τη δράση χιλιάδων μουσουλμάνων μισθοφόρων χρηματοδοτούμενων από Κατάρ-Σαουδική Αραβία, μελών της Αλ Κάιντα, πρακτόρων ξένων μυστικών υπηρεσιών, μισθοφορικών στρατών και ανδρών ειδικών δυνάμεων των ιμπεριαλιστικών χωρών και της Τουρκίας!  Η πρόνοια για συγκρότηση νέων στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών/προσφύγων από την Συρία είναι μια ακόμη απόδειξη. Τέλος, είναι σχεδόν σίγουρο ότι η σύγκρουση θα επεκταθεί-μάλιστα πολεμικοί συντάκτες θεωρούν ότι αυτό είναι μέρος του σχεδιασμού της επίθεσης-και μάλιστα από αυτή την σκοπιά μελετούν την απόφαση μερικής επιστράτευσης που έγινε στην Αντιπυραυλική Άμυνα του Ισραήλ, καθώς υπολογίζουν την αντίδραση Ιράν και κυρίως της Χεζμπολάχ.  

Τους πραγματικούς λόγους όμως που καθορίζουν την ελληνική αστική πολιτική είχαμε τη δυνατότητα να αντιληφθούμε με ξεκάθαρο τρόπο από την συνάντηση Βενιζέλου-Αβραμόπουλου, που κινήθηκαν στο πνεύμα των πολιτικών συνομιλιών Σαμαρά-Αβραμόπουλου με την αμερικανική κυβέρνηση στις αρχές Αυγούστου, αποδεικνύοντας παράλληλα ότι η ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Συρία είναι προσχεδιασμένη και αναζητούσε την κατάλληλη ευκαιρία, που δεν ήταν δύσκολο να κατασκευαστεί!

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΜΦΩΝΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ!


Η Ελλάδα παρακολουθεί με “αγωνία και ψυχραιμία”, αλλά “και πλήρη αίσθηση των διεθνών συσχετισμών” τις εξελίξεις, τόνισε ο κ. Βενιζέλος, που υπογράμμισε τις ιστορικές σχέσεις και τα ειδικά συμφέροντα της Ελλάδας στην περιοχή, περιλαμβανομένων των ελληνορθοδόξων κοινοτήτων και Εκκλησιών και των ελληνικών επιχειρηματικών συμφερόντων. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης καταδίκασε ακόμα μια φορά το “ειδεχθές έγκλημα” της χρήσης χημικών όπλων και ετάχθη υπέρ μιας αναλογικής απάντησης με αποτέλεσμα, υπογραμμίζοντας όμως ταυτόχρονα ότι η “Γενεύη ΙΙ” είναι η μόνη ικανή διαδικασία για την παραγωγή μιας μόνιμης και βιώσιμης λύσης.

Η Ελλάδα είναι ένας σταθεροποιητικός παράγων έτοιμος να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, υπογράμμισε από την πλευρά του ο Υπουργός Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος, που τόνισε επίσης τη συνέπεια της Αθήνας έναντι των συμβατικών της υποχρεώσεων έναντι των διεθνών οργανισμών. 

Ουσιαστικά η ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει να κατοχυρώσει ότι είναι «το καλό παιδί των Αμερικανών» έναντι της Τουρκίας που έχει βρεθεί πρόσφατα απέναντι σε ΗΠΑ-Ισραήλ, αποτελεί μαζί με την Κύπρο τα αβύθιστα αεροπλανοφόρα του ιμπεριαλισμού στη Μεσόγειο, τάσσεται σταθερά στο πλευρό των ιμπεριαλιστών χωρίς να προκαλεί προβλήματα (σε αντίθεση με την στάση της Τουρκίας στο Ιράκ και την Παλαιστίνη). Η στάση της αυτή εκτιμά ότι της δίνει τη δυνατότητα να διεκδικήσει οικονομικά-πολιτικά ανταλλάγματα και σε συνδυασμό με τον πολεμικό άξονα που συγκροτούν πλέον Ελλάδα-Ισραήλ-Κύπρος να αναβαθμίσει το ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο, σφραγίζοντας τις εξελίξεις σχετικά με την ανακήρυξη ΑΟΖ, τον έλεγχο και την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων.
Έτσι λοιπόν, καθώς οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ετοιμάζονται να επιβάλλουν το παράδειγμα του «ανθρωπιστικού πολέμου» στο Κόσσοβο, με συνεχείς αεροπορικούς βομβαρδισμούς και πυραυλικές επιθέσεις,  η αεροναυτική βάση της Σούδας, αλλά και οι αεροπορικές βάσεις της ελληνικής επικράτειας θα τεθούν στη διάθεση των συμμάχων, δηλαδή των ΗΠΑ και των προθύμων για στρατιωτική συνεργασία στις επιχειρήσεις εναντίον της Συρίας.  Το γεγονός ότι τα συναρμόδια Υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας, δεν επιβεβαιώνουν και επισήμως την ελληνική συμμετοχή, είναι απόλυτα κατανοητό…

Η αμερικανική στρατιωτική μηχανή εδώ και πάρα πολλούς μήνες προετοιμάζεται αν και η ηγεσία Ομπάμα έδειχνε απρόθυμη να εμπλέξει στρατιωτικές δυνάμεις σε μια περιοχή που εύκολα μπορεί να μπαίνεις αλλά δύσκολα βρίσκεις την έξοδο διαφυγής. Οι αμερικανικές ευχαριστίες για την χρήση της Σούδας μετά από την συνάντηση Χέϊγκελ- Αβραμόπουλου δεν ήταν διολου τυχαίες. Ούτε φυσικά οι συνομιλίες Ομπάμα-Σαμαρά, που με την συμφωνία μετατροπής της Καλαμάτας σε βάση των UAV, ουσιαστικά μετατρέπουν συνολικά την Ελλάδα στον μεγαλύτερο ιμπεριαλιστικό ορμητήριο στην περιοχή. «Η Βάση της Σούδας είναι παράγοντας-κλειδί για την υλοποίηση των αμερικανικών στρατηγικών στόχων στην περιοχή και η σημασία της αναδείχθηκε στην επιχείρηση “Unified Protector” που πραγματοποιήθηκε στη Λιβύη», επεσήμανε τότε το Αμερικανικό Πεντάγωνο σε ανακοίνωσή του. Λίγες ημέρες πριν από την επίσκεψη Αβραμόπουλου στην Αμερική, ο υποψήφιος πρέσβης των Η.Π.Α. στην Αθήνα, Ντέιβιντ Πιρς, καταθέτοντας στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, είχε εκφράσει την ικανοποίησή του για τη συνεργασία Ελλάδας-Η.Π.Α. στη Ναυτική Βάση της Σούδας, αναφέροντάς την ως «παράδειγμα των ισχυρών σχέσεών μας σε ζητήματα ασφαλείας με την Ελλάδα» και επισημαίνοντας την «εξαιρετική συνεργασία μας στη Ναυτική Βάση Υποστήριξης, στον κόλπο της Σούδας, στην Κρήτη».

ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ Η ΣΟΥΔΑ ΚΑΙ ΤΙ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΖΗΤΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΠΑ


Την περασμένη Πέμπτη, Αμερικανοί πεζοναύτες παρακολούθησαν σεμινάρια από Έλληνες εκπαιδευτές για τεχνικές ελέγχου πληρώματος, ενώ παράλληλα πραγματοποίησαν άσκηση στο παροπλισμένο πλοίο που διαθέτουν στη Σούδα, η οποία επικεντρώθηκε στις τεχνικές έρευνας πάνω σε πλοίο. Υπενθυμίζεται ότι, από τις 22 Ιουλίου έως τις 2 Αυγούστου το ΚΕΝΑΠ συνδιοργάνωσε στις εγκαταστάσεις του για 6η φορά μαζί με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (International Maritime Organization) την εκπαίδευση προσωπικού κρατών που συμμετέχουν στην περιφερειακή πρωτοβουλία του ΙΜΟ με την επωνυμία «Djibouti Code of Conduct».  Στη συγκεκριμένη δραστηριότητα συμμετείχαν συνολικά 18 άτομα από 11 χώρες που στελεχώνουν κρατικές υπηρεσίες επιβολής νόμου στο θαλάσσιο περιβάλλον (Ιορδανία, Κένυα, Μαδαγασκάρη, Μαυρίκιος, Νησιά Κομορών, Νότια Αφρική, Τζιμπουτί, Σαουδική Αραβία, Σεϋχέλλες, Σομαλία και Υεμένη). H εκπαίδευση εστιάσθηκε κυρίως σε θέματα εγκληματολογικής έρευνας σε περιπτώσεις πειρατείας ή ένοπλης ληστείας, όπως, σχεδιασμού έρευνας, ικανότητας συνέντευξης υπόπτων, ανάκρισης, διαπραγμάτευσης, συλλογής – διαχείρισης και διατήρησης αποδεικτικών στοιχείων στο ναυτικό περιβάλλον, βασιζομένων σε βέλτιστες πρακτικές και διεθνώς αναγνωρισμένα πρότυπα. 

Επίσης,  το Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής, στο Μαράθι της Σούδας στα Χανιά, επισκέφθηκαν ο Διοικητής της Εκστρατευτικής Δύναμης Πεζοναυτών των Η.Π.Α. Υποστράτηγος Ρέιμοντ Φοξ (Raymond C. Fox) και ο Διοικητής της Δύναμης Πεζοναυτών των Η.Π.Α. στην Ευρώπη, Ταξίαρχος Τζέιμς Ο’Μεάρα (James S. O’Meara), συνοδευόμενοι από το Διοικητή της Αμερικάνικης Ευκολίας Σούδας, Πλοίαρχο Τζιμ Γκίμπσον (Jim Gibson). Στοιχεία που αποδεικνύουν την ετοιμότητα των βάσεων της Κρήτης και του ρόλου που καλούνται να παίξουν.

Την ελληνική εμπλοκή με διευκολύνσεις για διέλευση πολεμικών αεροσκαφών και πλοίων και χρήση των στρατιωτικών βάσεων της χώρας, κυρίως της Σούδας και της Καλαμάτας, ζήτησε, σύμφωνα με πληροφορίες της «Καθημερινής», και επισήμως η Ουάσιγκτον στο πλαίσιο των σχεδιασμών για ενδεχόμενη στρατιωτική επέμβαση στη Συρία. Μάλιστα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ήδη, στο πλαίσιο κινήσεως στρατιωτικών δυνάμεων, πολεμικών αεροσκαφών και πλοίων, έχουν αξιοποιηθεί διάδρομοι διέλευσης εντός του ελληνικού χώρου.

Ταυτόχρονα, την προσγείωση μαχητικών και μεταφορικών αεροσκαφών στην αεροπορική βάση της βρετανικής Αεροπορίας στο Ακρωτήρι Λεμεσού στην Κύπρο αποκαλύπτει σε δημοσίευμά της η εφημερίδα Guardian,επισημαίνοντας ότι η απόσταση από τους στόχους στη Συρία σε περίπτωση επέμβασης είναι μικρότερη των 100 μιλίων. Η εφημερίδα επικαλείται τις μαρτυρίες δύο πιλότων της πολιτικής Αεροπορίας οι οποίοι όπως αναφέρει πετούν τακτικά στη Λάρνακα και είδαν μεταφορικά αεροσκάφη C-130 μέσα από το πιλοτήριο να κατευθύνονται προς τη βρετανική βάση όπως και σχηματισμούς μικρότερων αεροσκαφών μέσα από τις οθόνες των ραντάρ τους.

Επίσης, «έξι αεροσκάφη Typhoon της βρετανικής πολεμικής αεροπορίας αναπτύχθηκαν το πρωί στο Ακρωτήριο, στη Κύπρο. Πρόκειται απλώς για ένα μέτρο [. . .] πρόληψης για την προστασία των συμφερόντων του Ηνωμένου Βασιλείου και των ζωνών της εθνικής μας κυριαρχίας σε μια περίοδο αυξημένων εντάσεων στην ευρύτερη περιοχή» αναφέρει το βρετανικό υπουργείο Άμυνας σε ανακοίνωσή του. «Πρόκειται για μια κίνηση αμυντικών στοιχείων που επιχειρούν μόνο σε ρόλο αέρος – αέρος. Δεν αναπτύσσονται για να λάβουν μέρος σε όποια στρατιωτική δράση, η οποία μπορεί να αναληφθεί εναντίον της Συρίας» συμπληρώνεται στην ανακοίνωση.

Το ελληνικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας, που έγινε δέκτης των αιτημάτων παροχής διευκολύνσεων και συνδρομής, ενημερώθηκε στο ανώτερο δυνατό επίπεδο ότι, σε όλα τα εναλλακτικά σενάρια που εξετάζονται, ο ρόλος της Ελλάδας και των εγκαταστάσεών της είναι κομβικός. Ήδη, στο κέντρο επιχειρήσεων του ΓΕΕΘΑ καταγράφεται αυξημένη συγκέντρωση συμμαχικών σκαφών στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, γεγονός που ενισχύει την εκτίμηση, σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, ότι οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί.

Τελευταίες δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι στην Σούδα καταγράφονται “αφίξεις” κατασκοπευτικών αεροσκαφών για Συρία και υψηλή ετοιμότητα. Ένα ακόμη ναυτικής συνεργασίας αεροσκάφος P-3 των ΗΠΑ με δυνατότητες όμως ηλεκτρονικής κατασκοπίας (υποκλοπών) έφθασε στην αεροπορική βάση της Σούδας. Πρόκειται γα ένα ΕΡ-3 αλλά  από την περιγραφή των δυνατοτήτων μάλλον είναι η έκδοση  EP-3E Aries ή EP-3E Aries II που είναι τροποποιημένα Ρ-3 σε πλατφόρμες   ηλεκτρονικού πολέμου και  υποκλοπών σημάτων και επικοινωνιών (ELINT). Με τους ευαίσθητους δέκτες και τις κεραίες υψηλής αίσθησης που έχει  το EP-3E  εκμεταλλεύεται/αξιοποιεί ένα ευρύ φάσμα ηλεκτρονικών εκπομπών ακόμα  και από βαθιά μέσα στην ενδοχώρα στόχους  και να κάνουν υποκλοπές σε πραγματικό χρόνο. Υποκλοπές που σχετίζονται με άμεσες ενδείξεις προειδοποίησης απειλής, επίγνωσης στρατιωτικής  κατάστασης και οι πληροφορίες αξιοποιούνται για   καταστολή της αεροπορικής άμυνας του αντιπάλου, τον ανθυποβρυχιακό πόλεμο κ.ο.κ.

Στη βάση βρίσκεται και ένα C-130 της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας που έχει φέρει τεχνικούς  και μέσα για ένα γαλλικό πλοίο που κάνει ελέγχους των οργάνων του στην ευρύτερη περιοχή. Στο Μαράθι, στο ναυτικό σκέλος της βάσης της Σούδας, επιστρέφει μετά  από συμμετοχή σε μίνι- άσκηση η  Βρετανική  φρεγάτα MONTROSE, ενώ βρίσκεται ήδη εκεί και το πλοίο Γενικής Υποστηρίξεως (πετρελαιοφόρο/εφοδιαστικό) GRUMMAN L. των ΗΠΑ.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΤΙΣ ΠΥΡΑΥΛΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ


Όπως εξηγεί η Δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας καθηγητής της Σχολής Ευελπίδων οι πύραυλοι παράκτιας άμυνας “ωθούν τους αμερικανούς να περιοριστούν σε μία επίθεση εντυπώσεων με πυραύλους cruise κυρίως από ναυτικές πλατφόρμες”: «Σε ό,τι αφορά την αντιαεροπορική άμυνα οι συριακές δυνάμεις έχουν προμηθευτεί πυραυλικά συστήματα S – 300 στη βελτιωμένη έκδοση PMU – 2, χωρίς όμως να είναι 100% σίγουρο ότι τα έχουν παραλάβει. Αυτά που σίγουρα υπάρχουν είναι το BUK M2 (κωδική ονομασία ΝΑΤΟ, SA – 17 ‘Grizzly’), με βεληνεκές που ξεπερνά τα 50 χλμ, και το Pantsir S1 (κωδική ονομασία ΝΑΤΟ, SA – 22 ‘Greyhound’) με βεληνεκές που φθάνει τα 20 χλμ, αμφότερα ρωσικής κατασκευής και υψηλής τεχνολογίας. Ιδιαίτερα δε το δεύτερο είναι εξαιρετικά επικίνδυνο και εκτιμάται ότι αποτελεί το πληρέστερο αντιαεροπορικό βραχέος βεληνεκούς (SHORAD) στον πλανήτη, εξειδικευμένο για την αντιμετώπιση αεροσκαφών stealth χάρη στο εξελιγμένο ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης που διαθέτει. Φήμες σύμφωνα με τις οποίες η Συρία έχει παραλάβει S – 400 δεν φαίνεται να ευσταθούν. Στο κατώτερο μέρος του φάσματος της αντιαεροπορικής άμυνας οι συριακές δυνάμεις διαθέτουν πλήθος φορητών αντιαεροπορικών πυραύλων (MANPADS) διαφόρων τύπων και διαμορφώσεων. Σε αυτούς περιλαμβάνονται και οι τελευταίας γενεάς Igla – S (SA – 24) ρωσικής κατασκευής, οι οποίοι από πολλούς θεωρούνται ανώτεροι των αμερικανικών Stinger. Επίσης, υπάρχουν πληροφορίες ότι η Ρωσία έχει εφοδιάσει τη Συρία με το σύστημα υποκλοπής ηλεκτρονικών πληροφοριών (ELINT) IL222 Avtobaza, το οποίο χρησιμοποιείται σε ρόλους αεράμυνας για τον εντοπισμό ραντάρ και είναι εποχούμενο. Το ίδιο σύστημα έχει πωληθεί στο Ιράν και έχει υποστηριχθεί ότι ήταν υπεύθυνο για την αναγκαστική προσγείωση του αμερικανικού stealth μη επανδρωμένου αεροχήματος RQ – 170 στις 4 Δεκεμβρίου 2011, κάτι ωστόσο που ειδικοί εκτιμούν ότι δεν μπορεί να είναι αληθές, δεδομένης της παθητικής λειτουργίας του Avtobaza. Σε κάθε περίπτωση είναι εξαιρετικά πιθανόν ότι μπορεί να εντοπίζει αεροσκάφη stealth.

Αυτή η πυκνή και πολυστρωματική άμυνα καθιστά εξαιρετικά παρακινδυνευμένη την προσβολή της Συρίας με μαχητικά αεροσκάφη. Κατά συνέπεια, το πιο πιθανόν είναι ότι αν διεξαχθεί επίθεση αυτή θα είναι με μπαράζ πυραύλων cruise, κυρίως τακτικούς Tomahawk, από πολεμικά πλοία επιφανείας και υποβρύχια, τόσο αμερικανικά όσο και βρετανικά».
Σε όλες αυτές τις επιθέσεις τα πλοία επιφανείας των ιμπεριαλιστικών στόλων και τα υποβρύχια τους που ελλιμενίζονται συστηματικά στη Σούδα θα παίξουν καθοριστικό ρόλο.


ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ


Απαιτούμε:

Ø  Να κλείσει τώρα η βάση της  Σούδας.
Ø  Να μη διατεθούν υποδομές (όπως το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Καλαμάτας), που βρίσκονται στη χώρα μας, ούτε και ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις στο νέο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Ø  Να μη δοθεί καμία διευκόλυνση στις ΗΠΑ, στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ και τους συμμάχους τους σε οποιαδήποτε πολεμική επιχείρηση κατά της Συρίας ή άλλης χώρας στην περιοχή.
Ø  Να σταματήσει κάθε στρατιωτική  συνεργασία με το κράτος Τρομοκράτη Ισραήλ.
Ø  “Ούτε γη, ούτε νερό στους φονιάδες των λαών!”
Ø  “Έξω τώρα οι βάσεις του θανάτου!”»

Καλούμε το σύνολο του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων, φαντάρους και μόνιμους, να σταθούν απέναντι στην νέα βάρβαρη επέμβαση και να αρνηθούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο νεό ιμπεριαλιστικό έγκλημα.

Πρέπει τώρα το εργατικό κίνημα να πρωτοστατήσει στην ανάπτυξη αποφασιστικών, ανατρεπτικών αγώνων ενάντια στην κυβέρνηση και την άγρια ταξική επίθεση της αντεργατικής λαίλαπας, του κρατικού αυταρχισμού και των πολεμικών τυχοδιωκτισμών.  


ΤΑ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΙΔΕΕΣ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΦΟΥΜΟ ΚΑΙ ΦΟΥΜΑΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΣΑΣ-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ / ΔΕΝ ΘΥΣΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΣΑΣ


ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437

Diktiospartakos.blogspot.com

Advertisements
 

ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ, ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ ΚΑΙ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΤΙ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΤΟΥ ΧΟΥΝΤΙΚΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ;

Ιωαννίδης: Η “Αρσακειάδα” που ήξερε τα πάντα για την εισβολή στη Κύπρο.Αποκάλυψη εγγράφων

Γνωστός και με το παρατσούκλι “Αρσακειάδα” ο Δ.Ιωαννίδης από τους πρωτεργάτες της χούντας και αυτός που ανέτρεψε τον Παπαδόπουλο με πραξικόπημα στο πραξικόπημα είναι αυτός που συνέχισε το “θεάρεστο” και “εθνικό” έργο της χούντας ολοκληρώνοντας τη προδοσία της Κύπρου.

Σαν σήμερα πριν από δυο χρόνια ο Ιωαννίδης άφησε το μάταιο τούτο κόσμο. Οι αποδείξεις όμως που επιβεβαιώνουν τη προδοσία του συνεχίζονται.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής για τον Φάκελο της Κύπρου, Μαρίνος Σιζόπουλος, έχει παρουσιάσει συνταρακτικά έγγραφα στον κυπριακό τηλεοπτικό σταθμό Sigma Live.

Το πρώτο έγγραφο είναι πρακτικό της συνάντησης που είχε η Ελλαδική χούντα, με τον Αμερικανό Υφυπουργό Εξωτερικών, Τζόζεφ Σίσκο, στις 19 Ιουλίου 1974. Σε αυτά φαίνεται

ξεκάθαρα ότι η αμερικανική πλευρά ανέφερε ότι η Τουρκία επιθυμούσε επέκταση των τουρκοκυπριακών θυλάκων, ώστε να αποκτήσουν πρόσβαση στη θάλασσα. Το γεγονός αυτό δεν το απέτρεψε η χούντα, η οποία συμφώνησε να υπάρξει διευθέτηση του ζητήματος μέσω του ΟΗΕ. Αυτό έρχεται να προστεθεί στα όσα ανέφερε ο Βρετανός Ακόλουθος Άμυνας, της Βρετανικής Ύπατης Αρμοστείας στην Κύπρο. Σε παλαιότερο έγγραφο υπήρχαν οι πληροφορίες για το πως θα υλοποιηθεί η Τουρκική Εισβολή, τι στρατεύματα θα χρησιμοποιηθούν και ποιοι θα είναι οι κύριοι και αντικειμενικοί σκοποί.


Το δεύτερο έγγραφο που παρουσιάστηκε στην εκπομπή, είναι μελέτη του 2ου Επιτελικού Γραφείου του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού της Ελλάδας, που υλοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 1974. Σε αυτήν καταγράφονται όλες οι πληροφορίες που είχαν στα χέρια τους οι Ελληνικές Δυνάμεις, πριν την έναρξη της τουρκικής εισβολής. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι στις 23 Μαΐου 1974, Τούρκοι αξιωματικοί είχαν επισκεφθεί την Κύπρο, στο πλαίσιο μελέτης για την ΤΟΥΡΔΥΚ. Όμως, οι πληροφορίες των ελληνικών δυνάμεων ανέφεραν ότι οι Τούρκοι στρατιωτικοί συζήτησαν ζητήματα δικτύου τηλεπικοινωνιών, ενώ εγκαταστάθηκε και σταθμός ασύρματων τηλεπικοινωνιών, που στόχο είχαν να υποβοηθήσουν την τουρκική εισβολή!

Αποδεικνύεται από τα έγγραφα ότι η τουρκική εισβολή προετοιμαζόταν αρκετό καιρό πριν και εν γνώσει των αρχών της Ελλαδικής χούντας. Οι Ελλαδικές και Κυπριακές δυνάμεις είχαν τις πληροφορίες στα χέρια τους, αλλά η πολιτική ηγεσία προτίμησε να κωφεύσει.

Τα έγγραφα αυτά είδαν το φως της δημοσιότητας καθώς η Βουλή της Κύπρου παρέλαβε από το ΓΕΕΦ 30.000 απόρρητα έγγραφα που αφορούν την περίοδο 1967-1974 και ως αντάλλαγμα παρέδωσε στο κυπριακό υπουργείο Άμυνας 300 φωτογραφίες της Εθνικής Φρουράς της ίδιας περιόδου.

 

Ερντογάν και Χρυσή Αυγή θέλουν οριστική διχοτόμηση της Κύπρου και διπλή ένωση με τις «μητέρες πατρίδες»

Ο δολοφόνος επιστρέφει πάντα στον τόπο του εγκλήματος!

Tο γνωστό επεκτατικό-διχοτομικό σχέδιο της Χούντας των Συνταγματαρχών, που εκπονήθηκε μαζί με τις ΗΠΑ και την CIA, το οποίο οδήγησε στο Πραξικόπημα κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, δίνοντας την απαιτούμενη αφορμή για την εισβολή της Τουρκίας και την πολύχρονη κατοχή σημαντικού τμήματος της Μεγαλονήσου, επαναφέρει η Ναζιστική Χρυσή Αυγή.

Αποκαλύπτοντας ότι η ναζιστική ακροδεξιά αποτελεί το πιο επιθετικό, επεκτατικό και ταυτόχρονα επικίνδυνο για τους λαούς της περιοχής πολιτικό φορέα της άρχουσας τάξης, ταυτισμένο με τα σχέδια των ιμπεριαλιστών και πιο συγκεκριμένα των ΗΠΑ. Η Χρυσή Αυγή
υπερασπίζει τις επιλογές της Χούντας των Συνταγματαρχών γιατί πολύ απλά επιχειρεί να τις ξαναφέρει σήμερα στο προσκήνιο, να τις ενσωματώσει στην ατζέντα της κυρίαρχης πολιτικής, στο πλαίσιο του σύγχρονου Κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού.

Ας αφήσουμε επομένως στην άκρη τον λαϊκισμό και τις βλακείες για “Μεγάλες Ελλάδες” και να δούμε προσεκτικά τα θέσφατα της χρυσαυγίτικης πολιτικής, της πιο χυδαίας και επικίνδυνης εκδοχής της αστικής πολιτικής για τον κόσμο της εργασίας.

Για αυτό το λόγο θα μελετήσουμε το κείμενο του Σταύρου Κρίκου με τίτλο «Επόμενος στόχος: Άοπλες Δυνάμεις» από το έντυπο Χρυσή Αυγή (19/06/2013). Άρθρο που επιχειρεί να διασκεδάσει τις καταγγελίες για την προηγούμενη προδοτική ανακοίνωση της Χρυσής Αυγής που ουσιαστικά «έδωσε» τα συμπεράσματα που προέκυψαν μετά τη μεγάλη άσκηση «ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ» για τις διαθεσιμότητες των Ενόπλων Δυνάμεων! Παράλληλα, προσπαθεί να αντιπαραβάλλει ένα πιο επιθετικό επεκτατικό σχέδιο, ασκώντας κριτική στην ασκούμενη πολιτική των κυβερνήσεων σε Ελλάδα-Κύπρο.

Σε αυτό περιγράφεται μια πολιτική γραμμή που θεωρεί την νεολαία και τους εργαζόμενους κρέας στα κανόνια της άρχουσας τάξης, που και με αφορμή το θάνατο του 20χρονου Πεζοναύτη, απαιτεί αύξηση των πολεμικών δαπανών και των αγορών όπλων-πιο συγκεκριμένα την τροφοδοσία των Ενόπλων Δυνάμεων με μεταχειρισμένα όπλα MADE IN USA, όπως τα σαπάκια τεθωρακισμένα ABRAMS και τα 550 επίσης μεταχειρισμένα αμερικανικά ΤΟΜΑ, για αρχή και βλέπουμε για πανάκριβες φρεγάτες, νέο πολεμικό αεροσκάφος και μεταχειρισμένο αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας! Φυσικά οι Έλληνες εφοπλιστές που θα τα μεταφέρουν με ναύλα εκατομμυρίων ευρώ και οι ελληνικές πολεμικές βιομηχανίες που θα τα επισκευάσουν, δρώντας ως υπεργολάβοι των αμερικανικών εταιρειών που κερδίζουν την συνέχιση της αλυσίδας παραγωγής ανταλλακτικών, τρίβουν τα χέρια τους…

Να κρατήσουμε ότι και στην περίπτωση του φόνου του 20χρονου Πεζοναύτη η Χρυσή Αυγή στέκεται στο πλευρό της κυβέρνησης και της στρατιωτικής ηγεσίας, καλύπτει τις ευθύνες τους όσον αφορά το σχεδιασμό και την πραγμάτωση της άσκησης που έγινε η αιτία να σκοτωθεί το παλικάρι, ενώ αδιαφορεί για τις καταγγελίες που αποκαλύπτουν ότι οι αναγκαίοι οδηγοί ΕΠ.ΟΠ. των Μ113, βρίσκονταν στο Πεντάγωνο ως φρουρά, με αποτέλεσμα το κενό τους να διαταχτεί να το καλύψει ο 20χρονος φαντάρος με τις γνωστές δραματικές συνέπειες. Το Αξιόμαχο και το Γόητρο του Ελλκηνικού Στρατού ας είναι καλά και τι τους νοιάζει η υγεία και η ζωή των φαντάρων…

Όμως η ναζιστική Χρυσή Αυγή δεν αποτελεί μόνο Απολογητή της κυβέρνησης των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, του ΥΕΘΑ Π.Παναγιωτόπουλου και του ΑΓΕΕΘΑ Κωσταράκου, αλλά την πιο επιθετική εκδοχή της κυρίαρχης πολιτικής, που ενώ μιλά για «τουρκική επιθετικότητα» και καλεί σε «εθνική ενότητα», προβάλλει ξανά τους επεκτατικούς της στόχους, με επίδικο την Κύπρο και τον έλεγχο του Αιγαίου!

Και δε μασά τα λόγια της.

Για αυτό και αποκαλύπτει την πραγματική ουσία του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας-Κύπρου, ενός παράνομου και επιθετικού δόγματος πρώτα απ΄ όλα ενάντια στην Κυπριακή Δημοκρατία και το κυπριακό λαό, Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους. Μαζί με την ανακήρυξη της ΑΟΖ από την ελληνική πλευρά στο Αιγαίο, αποτελούν τα απαραίτητα βήματα για την Διπλή Ένωση της Κύπρου, την ολοκληρωτική μοιρασιά της Μεγαλονήσου.

Ποια είναι λοιπόν η πρόταση των Ναζιστών που εξυπηρετεί τα πιο δυναμικά τμήματα της ελληνικής άρχουσας τάξης και απειλεί με μακελειό τους λαούς της περιοχής, ενώ ταυτόχρονα επιβάλλει την πλήρη και παντοτινή ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ της Κύπρου;

Γράφει ο Σταύρος Κρίκος:

«Μόνη ελπίδα για τον Ελληνισμό είναι τα δύο εθνικιστικά κινήματα της Χρυσής Αυγής και του ΕΛΑΜ τα οποία ξεκάθαρα και σε όλους τους τόνους δηλώνουν: εφαρμογή του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας-Κύπρου, που σε συνδυασμό με τις εφαπτόμενες ΑΟΖ των δύο κρατών, θα ισοδυναμεί με de facto Ένωση της νήσου με την Ελλάδα. Σήμερα που το φυσικό αέριο της κυπριακής ΑΟΖ βρίσκεται στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος θα έπρεπε η Ελλάς –και όχι το Ισραήλ- να είναι η εγγυήτρια δύναμη της ακεραιότητας της Κύπρου. Τα ελληνικά F16 και όχι τα εβραϊκά F15 να σταθμεύουν στο αεροδρόμιο της Πάφου. Άλλωστε τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της λεκάνης του Ηροδότου, ως φυσική συνέχεια των κυπριακών κοιτασμάτων, θέτουν ως άμεση ανάγκη τη δημιουργια ελληνοκυπριακού ενεργειακού αγωγού με προορισμό την ευρωπαϊκή αγορά».

Ο συγγραφέας του κειμένου ξεχνά ότι η «λύση» που προτείνει το 1974 προκάλεσε πόνο, προσφυγιά, πόλεμο, αγνοούμενους, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, κατοχή.

Όμως οι παραπάνω «εθνικά δυνατές θέσεις» παρουσιάζουν μια τρομερή ομοιότητα με τις στοχεύσεις Ερντογάν. Αξίζει να διαβάσουμε το κείμενο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ με τίτλο:

“Ρητορική «δύο κρατών» από την Άγκυρα. Με απειλές κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας και παραπομπή σε λύση δύο κρατών στην Κύπρο αντέδρασε η Άγκυρα στην έναρξη της δεύτερης, επιβεβαιωτικής γεώτρησης στο «Οικόπεδο 12» της κυπριακής ΑΟΖ. Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών σε ανακοίνωσή του επαναλαμβάνει τους πάγιους ισχυρισμούς της γείτονος περί παραβίασης των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι, όπως αναφέρει, «είναι συνιδιοκτήτες του νησιού». Μιλά, δε, για μονόπλευρες ενέργειες, όσον αφορά τις έρευνες για φυσικούς πόρους που πραγματοποιούνται κατόπιν αδειών της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίες, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει βούληση για δημιουργία ξανά εταιρικής σχέσης με τους Τουρκοκυπρίους: «Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να συνεχιστεί περισσότερο το κυπριακό ζήτημα που υφίσταται εδώ και 50 χρόνια. Θα είναι πιθανή η διαπραγμάτευση της λύσης των δύο κρατών σε περίπτωση που οι Ελληνοκύπριοι συνεχίσουν να συμπεριφέρονται σαν οι μοναδικοί ιδιοκτήτες των πόρων του Νησιού»”.

Για μια ακόμη φορά αποκαλύπτεται η πραγματική ουσία της πολιτικής πρότασης των Ναζιστών που καταλήγουν να προτείνουν ότι και ο Ερντογάν. ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗ=ΔΙΠΛΗ ΕΝΩΣΗ!

Και μάλιστα αποδεικνύεται η κουτοπονηριά των Μιχαλολιάκου-Κασιδιάρη-Παππά που δίνουν στην Τουρκία την μισή Κύπρο για να πάρουν την άλλη μισή και το Καστελόριζο, άρα και τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών σημαντικού τμήματος της Ανατολικής Μεσογείου. Για τέτοιους πολιτικούς παίχτες και τιτάνες της Διπλωματίας μιλάμε, που αντιμετωπίζουν τους λαούς ως πιόνια «του πάρε δώσε τους»!

Αυτή όμως είναι η κατάληξη της απόπειρας να οικοδομηθεί ένα νέο ισχυρό εθνικιστικό ρεύμα που θα δημιουργήσει την ψευδαίσθηση στα πληττόμενα από το Μνημόνιο, λαϊκά στρώματα, ότι η Ανακήρυξη ΑΟΖ και η εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων μπορούν να αποτελέσουν τη διέξοδο στην κρίση, να μας βγάλουν από την Χρεοκοπία.

Όμως η ίδια η κυπριακή εμπειρία αποκαλύπτει ότι ΑΟΖ-εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων –χρεωκοπία-δεινή θέση του λαού πάνε μαζί. Και μάλιστα, το ζήτημα της ενέργειας απαιτεί από τον κόσμο της εργασίας νέες θυσίες, φέρνει νέους εξοπλισμούς, μισθοφορικό στρατό, μεγαλύτερη πρόσδεση στους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς –σχεδιασμοί ένταξης της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, συμβολή στις ισραηλινές προετοιμασίες επίθεσης στο Ιράν.

Όπως πάντα ο λογαριασμός έρχεται στο λαό και τα κέρδη πηγαίνουν στους αστούς.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ-ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ-ΦΑΣΙΣΜΟ

Άμεση Αποχώρηση όλων των ξένων στρατευμάτων από την Κύπρο. Να φύγουν τώρα ΕΛΔΥΚ-ΤΟΥΡΔΥΚ-Βρετανικά στρατεύματα και δυνάμεις του ΟΗΕ. Κατάργηση των Συμφωνιών του 1959-60 περί Εγγυητριών Δυνάμεων, που έχουν παραβιαστεί πολλαπλώς από όλους. Να κλείσουν όλες οι ξένες βάσεις. Καμιά σχέση της Κύπρου με ΝΑΤΟ-Ε.Ε.-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ-ΟΑΣΕ.

Κύπρος Ανεξάρτητη από Μητέρες Πατρίδες και Ιμπεριαλιστικές Δυνάμεις. Λύση του Κυπριακού ζητήματος στη βάση των κοινών συμφερόντων Ελληνοκυπρίων-Τουρκοκυπρίων, Ενός Λαού με Δύο Εθνότητες, του συνόλου του κόσμου της εργασίας της πόλης και της υπαίθρου, ανεξαρτήτως εθνικότητας-θρησκείας-χώρας προέλευσης, που ζει για χρόνια μόνιμα στο νησί και έχει φτάσει να ανατρέφει παιδιά 2ης και 3ης γενιάς.
Όχι στα Διχοτομικά Σχέδια Ανάν που διαιωνίζουν την κατοχή και την ιμπεριαλιστική επικυριαρχία.

Εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών με όρους συνεννόησης-συνεργασίας των λαών και κριτήριο την εξασφάλιση όρων ευημερίας τη εργαζόμενης πλειοψηφίας. Έξω οι ιμπεριαλιστές από την Νοτιοανατολική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Καμιά συνεργασία μαζί τους είτε με τη μορφή των στρατιωτικών συμμάχων, είτε των επιδιαιτητών ή ακόμη περισσότερο, με τη μορφή των πολυεθνικών εταιρειών της ενέργειας.

Καμιά συνεργασία με το κράτος τρομοκράτη, το Ισραήλ. Λευτεριά στην Παλαιστίνη και δικαίωση των δίκαιων ιστορικών αιτημάτων του ηρωικού Παλαιστινιακού λαού.

Η Ειρήνη, η Ευημερία των εργαζομένων στην Νοτιοανατολική Ευρώπη εξαρτάται πριν από όλα από την πολιτική συνειδητοποίηση της ανάγκης σύγκρουσης πρώτα απ΄ όλα με την δική τους κυβέρνηση, το δικό τους αστικό κράτος και κατεστημένο. Από την ανάπτυξη κοινών αποφασιστικών ταξικών αγώνων, Εργατικής Διεθνιστικής Πάλης με στόχο την Αντικαπιταλιστική Επανάσταση και την Κοινωνική Απελευθέρωση.

ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΤΑΞΙΚΑ. ΔΡΟΥΜΕ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΑ.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

 

Το Πασχαλινό μήνυμα του ΑΚΕΛ

 Μετά από ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, μπαίνει και η ΔΗΜΑΡ στην εξίσωση Οι υπογραμμίσεις δικές μας

Με την ευκαιρία του Πάσχα το ΑΚΕΛ απευθύνει στον κυπριακό λαό τις πιο θερμές και εγκάρδιες ευχές.

Το φετινό Πάσχα βρίσκει το λαό μας κάτω από το βάρος και το άλγος της συνεχιζόμενης για 39 χρόνια, κατοχής του 37% της πατρίδας μας από την Τουρκία αλλά και των επαχθέστατων – καταστροφικών όρων του μνημονιακού ζυγού, όπως αυτοί επιβλήθηκαν από τους «εταίρους» μας στις συνόδους του eurogroup της 15ης και 25ης Μαρτίου 2013.
Ο μαρτυρικός Γολγοθάς του κυπριακού λαού, στον οποίο βαδίζει για δεκαετίες, έχει καταστεί ακόμη πιο ανηφορικός και επώδυνος, μετά τις τραγικές εξελίξεις στην οικονομία του τόπου.
Βιώνοντας τα δικά του πάθη, μαρτύρια και θυσίες, ο κυπριακός λαός προσβλέπει στην ανάσταση. Προσβλέπει στο φως της ελπίδας και της δικαιοσύνης.

Ο λαός μας, προσβλέπει ότι η πολιτική ηγεσία του τόπου, μαζί με την κυβέρνηση, θα αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και ότι με τη δέουσα σοβαρότητα και υπευθυνότητα θα αναζητήσουν, μέσα από συλλογικότητα και συναινετικό πνεύμα, τη χάραξη κοινής στρατηγικής για αντιμετώπιση των μεγάλων προκλήσεων που αντιμετωπίζει ο τόπος.
Προϋπόθεση, όμως, για τη χάραξη μιας ενιαίας – κοινής στρατηγικής που θα κινείται στη σωστή κατεύθυνση και θα αναγεννά την ελπίδα ανάμεσα στο λαό μας, αποτελεί η κοινή εκτίμηση των αιτιών και των αιτιατών της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε καθώς επίσης και η κοινή διαπίστωση των δεδομένων που έχουν δημιουργηθεί.
Προϋποθέτει, συνακόλουθα, την εγκατάλειψη μικροκομματικών σκοπιμοτήτων, ιδεοληψιών και αγκυλώσεων, ώστε ελεύθερα να κριθεί τι είναι το ωφελιμότερο και ορθότερο από τις περιστάσεις για το τόπο και το λαό μας.
Τα πιο πάνω ισχύουν τόσο για τη διαχείριση των επερχόμενων εξελίξεων στο κυπριακό, όσο για τη διαχείριση των τραγικών δεδομένων στα οποία έχει βρεθεί η οικονομία.
Κατά συνέπειαν επιβάλλεται, μακριά λοιπόν από υπερβολές, ακραία και κενού περιεχομένου συνθηματολογία, μέσα από ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες πολιτικές, να προχωρήσουμε με αποφασιστικότητα αφενός στο συνολικό επανασχεδιασμό της κυπριακής οικονομίας μέσα από ρηξικέλευθες αποφάσεις, που δεν μπορούν όμως να αποδειχθούν επιτυχείς εντός του μνημονιακού ζυγού.
Αφετέρου, σ΄ ότι αφορά το Κυπριακό, θα πρέπει να παραμείνουμε συνεπείς στον ιστορικό συμβιβασμό της λύσης Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, η οποία θα απαλλάσσει την Κύπρο από την κατοχή και τη διχοτόμηση και θα διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες του λαού μας.
Με αυτή την ευκαιρία, το ΑΚΕΛ καλωσορίζει την πρόθεση του Προέδρου Αναστασιάδη να συγκαλέσει αμέσως μετά τις γιορτές του Πάσχα, το Εθνικό Συμβούλιο με στόχο τη συζήτηση των προκλήσεων στην οικονομία.
Παράλληλα, εκφράζει εκ νέου την ετοιμότητα του, πέραν των πρωτοβουλιών που το ίδιο αναλαμβάνει, να στηρίξει μέτρα και πολιτικές που θα κινούνται στη σωστή κατεύθυνση, και θα εξυπηρετούν τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του κυπριακού λαού.
Πρόσθετα, το ΑΚΕΛ, ιδιαίτερα τούτες τις γιορτάρες μέρες, θεωρεί ότι θα πρέπει να υπάρξει η προσφορά στήριξης, αγάπης και αλληλεγγύης προς τους συνανθρώπους μας οι οποίοι έχουν πληγεί βάναυσα από τις συνέπειες της κρίσης.
Γενικότερα, πολιτεία, εκκλησία αλλά και στο σύνολο τους οργανωμένα σύνολα και ξεχωριστά οι πολίτες που έχουν την δυνατότητα, θα πρέπει με αποφασιστικότητα να προχωρήσουμε σε έμπρακτα μέτρα αλληλεγγύης και ανακούφισης εκείνων των κοινωνικών ομάδων και συνανθρώπων μας που βρίσκονται σε δεινή θέση συνεπεία της κρίσης.
Η διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, φυσιολογικά, είναι πρωτίστως θέμα που πρέπει να διαχειριστεί η κυβέρνηση, την οποία επίσης ως ΑΚΕΛ θα στηρίξουμε αν οι αποφάσεις που θα ληφθούν θα κινούνται στη σωστή κατεύθυνση.
Το ΑΚΕΛ επαναλαμβάνει τέλος, τη δέσμευση του να συνεχίσει και να εντείνει τον αγώνα για αντιμετώπιση των σοβαρών προκλήσεων που αντιμετωπίζει η πατρίδα, ο λαός μας και οι εργαζόμενοι, πάντοτε στηριγμένο σε αρχές και στην κοινωνική ευαισθησία και υπευθυνότητα που ανέκαθεν το χαρακτηρίζουν.
 

Μαθημένοι στο παπατζιλίκι οι κύπριοι πολιτικοί

«Το ΑΚΕΛ είναι βαθιά συντηρητικό κόμμα. Δεν θα έπαιρνε αρνητική θέση απέναντι στο Μνημόνιο και ακραία θέση στο ζήτημα του νομίσματος αν δεν υπήρχε στην ηγεσία του η βεβαιότητα ότι τα κουκιά στη Βουλή βγαίνουν». Αυτή τη δήλωση πολιτικού παράγοντα της Λευκωσίας επικαλούνταν τα «Νέα», ένα 24ωρο πριν την (υποτιθέμενη) κρίσιμη συνεδρίαση της κυπριακής Βουλής για τη δανειακή σύμβαση και το Μνημόνιο που τη συνοδεύει.
Ετσι και έγινε. Το υποτιθέμενο θρίλερ υπήρξε μόνο στις σελίδες των εφημερίδων και στο στόμα διάφορων σχολιαστών που έχουν ως καθήκον να μεγαλοποιούν το ασήμαντο. Η κυβερνητική πλειοψηφία ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ ψήφισε συντεταγμένα υπέρ της δανειακής σύμβασης και του Μνημόνιου. Απόλυτα συντεταγμένα. Με την ψήφο ακόμη και του Ν. Παπαδόπουλου, που υποτίθεται ότι σηκώνει τις παντιέρες ενός αντιμνημονιακού ανένδοτου, φιλοδοξώντας να αναδειχτεί κάποτε στην προεδρία της Κύπρου, όπως ο πατέρας του. Μια μέρα πριν την ψηφοφορία, με τα «κουκιά» καταμετρημένα ατύπως, αποφάσισε να περάσει και η ΕΔΕΚ με την πλευρά του «όχι», για να μην αφήσει το ΑΚΕΛ να της λεηλατήσει το εκλογικό ακροατήριο.
Μαντεύουμε τον αντίλογο:

όποια και να είναι τα κίνητρά του, είναι γεγονός ότι το ΑΚΕΛ δημοσιοποίησε πολιτική πρόταση για «συντεταγμένη έξοδο» της Κύπρου από την Ευρωζώνη. Πρόκειται για μια πρόταση γραμμένη στο πόδι από τον Κ. Λαπαβίτσα, έναν αστό οικονομολόγο που χρόνια τώρα αμφισβητεί το ευρώ (τυχαία νομίζετε εργάζεται στη Βρετανία;), χωρίς να αμφισβητεί στο ελάχιστο τον καπιταλισμό και την ΕΕ. Αυτή η εσπευσμένα δημοσιευθείσα πρόταση ήταν το απαραίτητο «ντεσού», για να μπορέσει το ΑΚΕΛ να πείσει ότι αποτελεί «αντιμνημονιακή» δύναμη και να ξεπλύνει η υπό τον Αντρο Κυπριανού ηγεσία του τις αμαρτίες της διακυβέρνησης Χριστόφια. Δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά που το ΑΚΕΛ κάνει στο παραπέντε μια θεαματική κωλοτούμπα. Κάπως έτσι μετατράπηκε (με γενικό γραμματέα τον Χριστόφια τότε), σαν σήμερα πριν μερικά χρόνια, από ένθερμος θιασώτης του «ναι» στο σχέδιο Ανάν σε θιασώτη του «όχι», όταν διαπίστωσε ότι ο εθνικιστής Τάσσος Παπαδόπουλος του λεηλατούσε την εκλογική βάση.
Το ΑΚΕΛ είναι όντως ένα συντηρητικό, ένα αστικό κόμμα εξουσίας. Κυβέρνησε με τον Χριστόφια την Κύπρο χωρίς ν’ αμφισβητήσει τα συμφέροντα της κυπριακής αστικής τάξης και τον ευρωενωσίτικο προσανατολισμό της Κύπρου. Διαπραγματεύθηκε με την τρόικα το Μνημόνιο και ψήφισε μέσα σε μια νύχτα 25 μνημονιακούς νόμους, με αντιλαϊκό και αντεργατικό περιεχόμενο. Και στήριξε τον Αναστασιάδη στον τελικό γύρο της «διαπραγμάτευσης» με το Eurogroup, αποφεύγοντας οποιαδήποτε ρήξη με την πολιτική βάσει της οποίας γινόταν η «διαπραγμάτευση». Ο Αναστασιάδης έφυγε για τις Βρυξέλλες έχοντας στο χαρτοφύλακά του ομόφωνη στήριξη από το λεγόμενο εθνικό συμβούλιο, στο οποίο συμμετέχουν οι αρχηγοί όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων της Κύπρου.
Αν ήθελε το ΑΚΕΛ να σαμποτάρει τη δανειακή σύμβαση και το Μνημόνιο και να οδηγήσει την Κύπρο εκτός Ευρωζώνης, θα το έκανε πριν τον περασμένο Δεκέμβρη, όταν κυβερνούσε την Κύπρο με τον Χριστόφια. Θα το επιχειρούσε (με λαϊκές κινητοποιήσεις και κοινοβουλευτικά μέσα) πριν τη συμφωνία με το Eurogroup. Τότε παιζόταν το παιχνίδι και όχι τώρα, που έγινε απλώς μια τυπική ψηφοφορία στη Βουλή και μάλιστα ενώ τα κοινοβούλια της Γερμανίας και άλλων χωρών είχαν ήδη εγκρίνει τη συμφωνία του Eurogroup! Τα «κουκιά» ήταν μετρημένα, η κυβέρνηση Αναστασιάδη είχε κοινοβουλευτική πλειοψηφία (με «μαξιλάρι» μια ψήφο από το ΕΥΡΟΚΟ, του οποίου οι δύο βουλευτές μοιράστηκαν), οπότε και το ΑΚΕΛ είχε τη δυνατότητα να κάνει ανέξοδα το αντιπολιτευτικό του «κομμάτι», για να μειώσει κάπως τη φθορά που υπέστη τα χρόνια που κυβερνούσε. Κάνει, δηλαδή, το ΑΚΕΛ το ίδιο με αυτό που έκανε ο Σαμαράς από το 2010 μέχρι το 2012, αλλά με  αντίστροφη φορά: «αντιμνημονιακοί» όσο είμαστε στην αντιπολίτευση, «μνημονιακοί» όταν είμαστε στην κυβέρνηση.
Υπάρχει, όμως, και κάτι ουσιαστικότερο, πέρα από το στενό εκλογικό συμφέρον του ΑΚΕΛ. Είναι το συμφέρον της κυπριακής αστικής τάξης, που βρίσκεται κολλημένη με την πλάτη στον τοίχο, καθώς βλέπει ότι οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Ευρωζώνης (και Γερμανία και Γαλλία και οι σύμμαχοί τους) θέλουν να της αφαιρέσουν το καθεστώς «φορολογικού παράδεισου», που αποτελεί τη βασική μορφή καπιταλιστικής επιχειρηματικότητας γι’ αυτή την παρασιτική αστική τάξη. Χρειάζεται η κυπριακή αστική τάξη μια ισχυρή «αντιμνημονιακή» αντιπολίτευση, ως έσχατο διαπραγματευτικό χαρτί με τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της Ευρωζώνης, αλλά και για να κρατάει ζωντανή μια εναλλακτική λύση (μέσα στην ΕΕ – έξω από την Ευρωζώνη), στην περίπτωση που δε θα υπάρχει άλλη επιλογή για τον κυπριακό καπιταλισμό. Χρόνια στο παζάρι των παζαρεμάτων με τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (από την εποχή της βρετανικής αποικιοκρατίας ακόμη), το αστικό πολιτικό σύστημα της Κύπρου διέπεται από το δόγμα «ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα». Γι’ αυτό και στο νησί λειτουργεί μόνιμα το «εθνικό συμβούλιο», στο οποίο κλείνονται οι διακομματικές συμφωνίες για το χειρισμό όλων των σοβαρών θεμάτων.
ΥΓ. Ο ΣΥΡΙΖΑ πληρώνει για δεύτερη φορά τον πολιτικό του τυχοδιωκτισμό, έτσι όπως εκφράστηκε με την εμπλοκή του στις κυπριακές εξελίξεις. Την περίοδο του κάλπικου «όχι», που κράτησε μόλις μια βδομάδα, το έκανε σημαία του, υποστηρίζοντας ότι υπάρχει εναλλακτική λύση σκληρής διαπραγμάτευσης εντός της Ευρωζώνης. Τώρα, το ΑΚΕΛ έρχεται και υποστηρίζει πως δεν υπάρχει καμιά εναλλακτική λύση εντός της Ευρωζώνης, αδειάζοντας για δεύτερη φορά τους «συντρόφους» της Κουμουνδούρου και παραδίδοντάς τους βορά στην πολεμική του Σαμαρά, του Βενιζέλου και του Κουβέλη (και του Αλαβάνου, βεβαίως, βεβαίως, που υποστηρίζει εδώ και καιρό αυτά που υποστηρίζει τώρα το ΑΚΕΛ). Μια πολεμική η οποία ευκρινέστατα άρχισε ήδη να καταγράφεται στις σελίδες του ελληνικού αστικού Τύπου: «Το ΚΚΕ εντίμως υποστηρίζει πως δεν υπάρχει εναλλακτική λύση εντός της Ευρωζώνης και ζητά την αποχώρηση και από την ΕΕ. Το ΑΚΕΛ, μετά τη δραματική εμπειρία της Κύπρου, διαπίστωσε ότι δεν μπορείς να βάλεις όρους στους δανειστές και προτείνει την αποχώρηση από την Ευρωζώνη. Ο ΣΥΡΙΖΑ υποκρίνεται ότι μπορεί να βάλει όρους στους δανειστές, στρατηγική του όμως είναι η επάνοδος στη δραχμή, γιατί όπως αποδείχτηκε τους όρους τους βάζουν αυτοί που σε δανείζουν». Τι δυνατότητες ελιγμού έχει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κατάσταση που διαμορφώθηκε; Πολύ λίγες. Η έξοδος από την Ευρωζώνη δεν είναι στις προθέσεις του, το ότι θα υποταχτεί στους δανειστές (όπως έκαναν ο Σαμαράς με τον Κουβέλη) δε θέλει να το παραδεχτεί, ενώ και το βασικό του ιδεολόγημα, η «σκληρή διαπραγμάτευση» έχει καταρρεύσει.
Πηγή: Κόντρα
Σκουρλέτης: “Στηρίζουμε Κύπρο και ΑΚΕΛ”
«Είμαστε αλληλέγγυοι στους αγώνες του κυπριακού λαού και του ΑΚΕΛ ενάντια στις πολιτικές της λιτότητας και των μνημονίων, που εξαθλιώνουν τους λαούς και αποδομούν την Ευρώπη» δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Πάνος Σκουρλέτης, για το διάλογο που αναπτύσσεται στο ΑΚΕΛ.
«Κατανοώντας τις διαφορές ανάμεσα στις δύο χώρες, αλλά και τα κοινά προβλήματα του ελληνικού και του κυπριακού λαού, παρακολουθούμε με ενδιαφέρον και απόλυτο σεβασμό, το διάλογο που αναπτύσσεται εντός του ΑΚΕΛ για τα ζητήματα της ευρωζώνης.
Για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, οι κοινοί αγώνες των ευρωπαϊκών λαών, η συμμαχία των χωρών του Νότου, αποτελούν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την αλλαγή των συσχετισμών στην Ευρώπη και τη διεκδίκηση μιας κοινωνικά δίκαιης εξόδου από την κρίση, εντός της ευρωζώνης, χωρίς μνημόνια και τρόικα, σε μια Ευρώπη δημοκρατίας, αλληλεγγύης και κοινωνικής συνοχής» τονίζει ο κ. Σκουρλέτης.

enikos.gr

 

Με αφορμή τα όχι που σημαίνουν ναι – Στοιχεία μιας επαναστατικής γραμμής

Ανακοίνωση της πολιτικής πρωτοβουλίας Διεθνιστής

Η καταψήφιση του νομοσχεδίου από την κυπριακή βουλή, για το γενικό «κούρεμα» των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες, βοήθησε από τη μια πλευρά για να φανούν καθαρότερα οι πολιτικές λογικές και επιδιώξεις του ελληνικού πολιτικού συστήματος, να φωτιστούν πλευρές της ανάλυσης για την ευρωπαϊκή καπιταλιστική κρίση, και κυρίως να διευρυνθεί ένας προβληματισμός γύρω από την αναγκαία πολιτική γραμμή που θα πρέπει να έχει το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα γενικά, οι επαναστάτες ειδικά.

Όλος ο ελληνικός αντιπολιτευόμενος στην κυβέρνηση πολιτικός κόσμος στάθηκε με πανηγυρική διάθεση απέναντι στην απόφαση του αστικού κυπριακού πολιτικού συστήματος. Από τη μεριά των συστημικών δυνάμεων που αντιπολιτεύονται το κυβερνητικό πολιτικό σχέδιο, ήταν μια πάρα πολύ καλή αφορμή, να τονιστεί η ανάγκη μιας υπερήφανης εθνικής στάσης της Ελλάδας, απέναντι στην τρόικα, παίρνοντας μαθήματα από το κυπριακό κοινοβούλιο. Πιο ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ, ταυτιζόμενος απόλυτα, καταδεικνύει για άλλη μια φορά ακόμα καλύτερα, για το τι εννοεί, όταν μιλάει για τη δική του εκδοχή συστημικής συνδιαλλαγής και διαπραγμάτευσης με τα εντός και εκτός Ελλάδας κέντρα του κεφαλαίου. Η υπόλοιπη αριστερά στην Ελλάδα, κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική, χρησιμοποιεί το κυπριακό κοινοβουλευτικό όχι, με την επισήμανση πως αυτό από μόνο του δεν αρκεί, ενώ ταυτόχρονα πως είναι μια πολύ καλή εκκίνηση για τον κυπριακό λαό, που μπορεί να πάει ακόμα πιο πέρα αυτό το όχι, για να το κάνει στέρεο. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε μια συμπληρωματική και ηγεμονευόμενη σε αυτή τη φάση αστική γραμμή αντιμετώπισης της κρίσης.
Στη δεύτερη, πιστεύουμε πως έχουμε μπροστά μας μια ιδεολογικοπολιτική πανωλεθρία της αριστεράς, που δυστυχώς αν δεν αλλάξουν τα πράγματα, θα τη βρούμε μπροστά μας, όταν το ζήτημα, ως πραγματικό ενδεχόμενο πλέον, ανοίξει και στην Ελλάδα. Και στις δυο περιπτώσεις, ο εγκλωβισμός σε μια αντιΜέρκελ και αντιγερμανική ανάλυση, είναι εντυπωσιακά κοινός.

Ο κυπριακός λαός, αντέδρασε βλέποντας μπροστά του να εξελίσσεται το χειρότερο δυνατό σενάριο-όρος, χρηματοδότησης της Κύπρου. Αυτό, σε συνδυασμό με τις φρούδες ελπίδες περί υποστήριξης και οικονομικής ενίσχυσης της Κύπρου από τη Ρωσία, που «έπαιξε» και το κυπριακό πολιτικό σύστημα, έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο στην καταψήφιση του πρώτου νομοσχεδίου. Η ανάθεση των ελπίδων από την αριστερά στην Ελλάδα, μιας αριστεράς χωρίς σχέδιο και σταθερό προσανατολισμό, στο λαό της Κύπρου, δεν προσφέρει τίποτα στο εργατικό κίνημα. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, και έπειτα από την εναλλαγή καμιά δεκαριά σεναρίων μέσα σε οκτώ ημέρες, για την άντληση των 5,8 δις. ευρώ, φαίνεται πως η κατάληξη είναι το κούρεμα, αντί μετοχών, των καταθέσεων πάνω από 100.000 ευρώ, στην Τράπεζα Κύπρου, η αναδιάρθρωση της Λαϊκής, και το σημαντικότερο, η μετατροπή όλων των καταθέσεων σε προθεσμιακών. Μέρος αυτών των μέτρων, ήταν στο πρόγραμμα του Αναστασιάδη στις τελευταίες εκλογές στην Κύπρο, ενώ κάποια άλλα, καθιστούν ευθέως, αλλά όχι άμεσα χρονικά, το σύνολο των κατατεθειμένων εισοδημάτων στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα, στα χέρια του κράτους και των ξένων κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων που τη δανείζουν. Ταυτόχρονα, από το ίδιο βράδυ των αντιδράσεων έξω από την Κυπριακή Βουλή, οι κύπριοι δήλωναν πως «το κράτος μας να το πληρώσουμε, τους ξένους και τους ευρωπαίους όχι», ενσωματώνοντας δηλαδή στην κοινή συνείδηση, μια από τις κορυφαίες στιγμές της κυπριακής (και όχι μόνο κρίσης), ως πρόβλημα εθνικής ανεξαρτησίας και αυτοδιάθεσης. Ως συνέχεια και προέκταση των από το 1974 ανοιχτών πολιτικών προβλημάτων. Ο κυπριακός λαός πράγματι έχει τώρα την ευκαιρία να δυναμώσει την πάλη του, αν φυσικά δεν επιλέξει από τις παραλλαγές της αστικής πολιτικής, και κυρίως ως τμήμα μιας γενικευμένης αντίστασης από τη μεριά των λαών της Ευρώπης, προφανώς σε μια πρώτη φάση του ευρωπαϊκού νότου.

Η Ρωσία από τη μεριά της, και λόγω στρατηγικών συμφωνιών με τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και γιατί σε αυτή τη φάση δεν την εξυπηρετεί σε τίποτα να μπει δια της Κύπρου «συνέταιρος» στην κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρνήθηκε να στηρίξει πιο γενναιόδωρα τη Κύπρο, χρησιμοποιώντας εκτός λογικής οικονομικά ανταλλάγματα. Άλλωστε, οι περιπλοκές που θα δημιουργηθούν στην περιοχή, με αφορμή τις επιχειρήσεις εξορύξεων ενεργειακών πηγών, και τις οποίες έχουμε περιγράψει με αφορμή την επίσκεψη Ολάντ στην Ελλάδα, δεν θα μπορούσαν να κάνουν τη ρωσική αστική τάξη και την πολιτική ηγεσία της, στο να πάρει γρήγορες αποφάσεις.

Τόσο κόμματα της αντιπολίτευσης, όσο πολύ περισσότερο, αντιμνημονιακά υποτίθεται μέσα ενημέρωσης, υπενθύμισαν πως αυτή η ρωσική στάση, γκρέμισε αυταπάτες, όχι μόνο στην Κύπρο, αλλά και στην Ελλάδα, για τις πραγματικές προθέσεις της Ρωσίας, στο να δανείσει τις αστικές οικονομίες που αναζητούν επειγόντως δανεισμό. Αυτά είναι καλά για όσους δεν έχουν μνήμη. Εμείς έχουμε. Να θυμίσουμε πως το σενάριο της χρηματοδότησης από Ρωσία και Κίνα, έκλεισε για την Ελλάδα, ήδη επί πρωθυπουργίας Παπανδρέου, όταν Ρώσοι και Κινέζοι, τον έστειλαν ευθέως στο Δ.Ν.Τ. Για να θυμηθούμε επίσης, πως αμέσως μετά το Καστελλόριζο έντυπα της αριστεράς στην Ελλάδα (Ριζοσπάστης, Αυγή, Πριν και άλλες), μεταξύ Απριλίου και Μαΐου του 2010, υπεδείκνυαν μάλιστα, πως θα ήταν μια λύση η αναζήτηση από την κυβέρνηση δανεισμού με χαμηλότερο επιτόκιο από Ρωσία και Κίνα. Είναι η εποχή που και κομμάτι της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, ιδρύει την Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του χρέους, για να την εγκολπωθεί στη συνέχεια ο Καμμένος και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες στην ανάλυσή τους. Από τα σύννεφα για τη ρώσικη στάση, πέφτουν όσοι δεν έχουν ούτε την ανάλυση, για μια ως το τέλος επαναστατική πολιτική γραμμή.

Για εμάς, το κυπριακό όχι, μέσα στο κοινοβούλιο, και χωρίς να αρνούμαστε πως δίνει μια ευκαιρία στον κυπριακό λαό να οργανώσει την πάλη του, πιστεύουμε πως είναι ενάντια στα συμφέροντα των πιο εκμεταλλευόμενων στρωμάτων του, ενάντια στο ίδιο το ελληνικό εργατικό κίνημα. Είναι ένα όχι που πολύ γρήγορα μεταφράζεται σε πολλά ναι, απέναντι στην πολιτική του κεφαλαίου, των ντόπιων και ξένων δανειστών του κυπριακού αστικού πολιτικού συστήματος. Όποιος με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, επικαλείται αυτό το όχι, σπέρνει αυταπάτες για τη λογική, τις διεκδικήσεις και τα μέσα πάλης που θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε, εδώ, στη δική μας προσπάθεια για την ανατροπή της κυβέρνησης.

Το ζητούμενο για εμάς είναι αν μπορεί να υπάρξει σε αυτή την κρίσιμη φάση, πολιτική γραμμή άμεσα αξιοποιήσιμη από τους επαναστάτες στην Ελλάδα και το εργατικό κίνημα, που σε κάποιο βαθμό θα μπορεί να ενοποιεί την πάλη με τα «κάτω» στρώματα, και ταξικά συμφέροντα και στην Κύπρο.

1) Καμιά εμπιστοσύνη στο αστικό πολιτικό προσωπικό, Πάλη για την ανατροπή τους. Δεν είναι μόνο το τι έχει ακολουθήσει την καταψήφιση του πρώτου νομοσχεδίου από την κυπριακή Βουλή. Είναι και το τι προηγήθηκε. Οι ευρωπαίοι «σεντράρουν» το Χριστόφια ότι έχει συμφωνήσει σε μέτρα κουρέματος από τις 4 Δεκέμβρη. Ο Γιαννάκης Χάσικος, υπουργός εσωτερικών της Κύπρου, σε δραματικούς τόνους τις παραμονές της καταψήφισης, ξεγυμνώνεται λέγοντας, πως στις αρχικές προτάσεις αλά ελληνικά, για κούρεμα των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, για κρατικό φορέα ιδιωτικού δικαίου αξιοποίησης της κρατικής περιουσίας (σενάριο που σιγοντάρισε και η κυπριακή εκκλησία, αντί ομολόγων βεβαίως), οι ευρωπαίοι αρνούνταν. 5 μέρες πριν την κατάθεση του νομοσχεδίου, ο Αναστασιάδης δήλωνε πως δεν πρόκειται να ανοίξει καμιά συζήτηση για κούρεμα των καταθέσεων.

2) Πάλη για έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για τη διάλυσή της. Στην πραγματικότητα ότι ζούμε αυτές τις ημέρες, είναι ένα ακόμα επεισόδιο της καπιταλιστικής κρίσης με κέντρο την Ευρώπη. Ότι γίνεται αυτές τις ημέρες στην Κύπρο, μην το ξεχωρίζουμε από την άλυτη διαπραγμάτευση μεταξύ τρόικας αι ελληνικής κυβέρνησης, που οδηγεί σε νέα επώδυνα μέτρα μείωσης μισθών, απολύσεων στο δημόσιο και συνέχισης της φορομπηχτικής πολιτικής. Ενώ δεν είναι εκτός και το ενδεχόμενο και κουρέματος των καταθέσεων. Η ισπανική κυβέρνηση αποφάσισε και αυτή ένα πρώτο κούρεμα των καταθέσεων, για να καλύψει ομολογιούχους υψηλού ρίσκου. Όπως και στην περίπτωση της Κύπρου, έχουμε μια ευθεία μεταφορά εισοδημάτων προς το κεφάλαιο και τους εθνικούς και υπερεθνικούς δανειστές. Η περίπτωση της Κύπρου ειδικά μάλιστα, αποδεικνύει πως η πάλη για έξοδο από την Ε.Ε. και διάλυσή της, πρέπει να είναι καθήκον διεθνιστικό, που δε μπορεί να στηριχτεί στις δυνατότητες και τα όρια, κανενός αποκλειστικά εθνικού εργατικού κινήματος, λόγω της ακόμα ασθενέστερης οικονομικής διάρθρωσής της.

3) Καμιά πρόσδεση σε κανένα ιμπεριαλιστικό άρμα, ιμπεριαλιστικό οργανισμό. Διεθνιστική επαναστατική πάλη, για την αποτροπή και ακύρωση των σχεδίων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, μεγάλων και περιφερειακών στην Ανατολική Μεσόγειο. Στην περίπτωση της Κύπρου ειδικά, μια «μετάγγιση» του αιτήματος για αντιευρωπαϊκή πάλη, χωρίς αυτό το αναγκαίο στοιχείο αντιπαράθεσης με την αστική πολιτική, οδηγεί στις απέλπιδες προσπάθειες βοήθειας από κάποιο άλλο ιμπεριαλιστικό κέντρο όπως η Ρωσία, ή όταν και αυτή η λύση οδηγήσει σε απογοήτευση, στην ομηρία των εθνικών λογικών.

Η ανάλυση, και οι σκέψεις για την αναγκαία πολιτική γραμμή, με αφορμή το κυπριακό ζήτημα, δεν αφορά μια ακαδημαϊκή συζήτηση. Τα συμπεράσματα και οι γραμμές που θα διατυπώσουμε αφορούν το σήμερα και το αύριο, στην αντιπαράθεσή μας με το ελληνικό αστικό πολιτικό προσωπικό. Αποτελεί ένα crash-test λογικής και πάλης για τις μέρες που έρχονται. Από αυτή τη σκοπιά καταθέτουμε και ως Διεθνιστής τις παραπάνω θέσεις.

Πηγή: Διεθνιστής

 

Απλά ευρωπαϊκά μαθήματα

Σχόλιο Κόκκινου Τύπου: Το βασικό συμπέρασμα που εξάγεται από την ιστορία της Κύπρου, είναι η αντιδραστική φύση της Ε.Ε και κατά συνέπεια οι αυταπάτες (κυρίως αυτές) σε μεγάλο φάσμα της ελληνικής Αριστεράς, είτε για “περιθώρια καλύτερης διαπραγμάτευσης” ή για “plan B” για την αντιμετώπιση της “εθνικής κρίσης” της Κύπρου.

Οι  καπιταλιστικές ολοκληρώσεις, ούσες “συμμαχίες” κεφαλαιοκρατών και καπιταλιστικών κρατών για την εξασφάλιση μεγαλύτερης “λείας” από την εκμετάλλευση των εργαζομένων, μέσα από τους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς, δεν “εξωραΐζονται”, δεν “εξανθρωπίζονται”, δεν “προοδεύουν”, αν στην κυβέρνηση του έθνους-κράτους βρεθεί μια “αριστερή κυβέρνηση” ή μια κυβέρνηση “αντιϊμπεριαλιστικού-αντιμονοπωλιακού μετώπου” ή αν ακόμα εγκαθιδρυθεί η Λαϊκή Εξουσία.

Τα εργατικά-λαϊκά στρώματα της Κύπρου δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από το ΑΚΕΛ που τα εκπροσώπησε τόσα χρόνια (και από θέση διαχειριστή της αστικής εξουσίας). Τέρμα στην τραγωδία της Κύπρου και στη διαφαινόμενη επέκταση αντίστοιχων μέτρων “έκτακτης ανάγκης” από την λυκοσυμμαχία της Ε.Ε και σε άλλες χώρες, μπορεί να θέσει μόνο η πολιτική και οργανωτική ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος. Είναι ο μόνος δρόμος που δεν οδηγεί σε αδιέξοδο.
Αναδημοσιεύουμε από το Cogito ergo sum

Σε τελική ανάλυση, επειδή “ουδέν κακόν αμιγές καλού”, η όλη ιστορία με την Κύπρο μάς έμαθε μερικά πολύ σημαντικά πράγματα. Για την ακρίβεια, μας θύμισε μερικά πράγματα που, έτσι κι αλλιώς, οφείλαμε να τα έχουμε κατά νου αλλά φοβάμαι ότι τα είχαμε ξεχάσει. Έτσι, λοιπόν, μάθαμε ή ξαναθυμηθήκαμε με οδυνηρό τρόπο ότι:

(α) Η αστική “δημοκρατία” δεν έχει αδιέξοδα. Το Γιούρογκρουπ ζητάει από την κυπριακή κυβέρνηση να επιβάλει χαράτσι στις καταθέσεις σε ποσοστό 6,6%-9,9%. Η κυπριακή βουλή συνέρχεται και καταψηφίζει το μέτρο, το οποίο δεν αποσπά ούτε μία θετική ψήφο. Αδιέξοδο; Ε, όχι δα! Υπάρχουν αδιέξοδα στην “δημοκρατία”; Αφού η βουλή είπε όχι στο 9,9%, ρίχνουμε στο κεφάλι των κυπρίων ένα 40% μαζί με μπόλικη σάλτσα (π.χ. διάλυση μιας τράπεζας κλπ) δίχως να την ρωτήσουμε. Μη ξεχνάμε ότι ούτε η δική μας βουλή ρωτήθηκε όταν οι ηγέτες μας καλούσαν την τρόικα πριν τρία χρόνια.

(β) Το ταμιευτήριο συνιστά επένδυση. Αυτό δεν το είχαμε ακούσει μέχρι τώρα αλλά για όλα υπάρχει η πρώτη φορά. Ποιός το φανταζόταν ότι η κυρά-Κούλα η καθαρίστρια, η οποία συνηθίζει να μη καταναλώνει ολόκληρο τον μισθό της κάθε μήνα, είναι επενδύτρια; Κι αφού είναι επενδύτρια, είναι λογικό να επωμίζεται και ρίσκα. Στην εποχή τής παγκοσμιοποίησης και της αποχαλίνωσης του καπιταλισμού, δεν επιτρέπεται να υπάρχουν εγγυημένες επενδύσεις. Έχει δίκιο η Κομμισσιόν και κακώς δεν το είχαμε αντιληφθεί ως τώρα.

(γ) Όλα τα ζώα είναι ίσα αλλά μερικά είναι πιο ίσα από τα άλλα. Καιρός να ξαναθυμηθούμε την διάσημη οργουελική ρήση. Το λέω επειδή μερικοί-μερικοί τσίνισαν με τα μέτρα που πάρθηκαν για τις κυπριακές τράπεζες και έσπευσαν να παρατηρήσουν ότι και οι τράπεζες του Λουξεμβούργου ή της Μάλτας κάνουν τα ίδια και χειρότερα. Μάγκες, άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας. Όχι κι η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες, έτσι; Τί θα το κάνουμε εδώ, δηλαδή; Σάλα-τραπεζαρία, ένα;

(δ) Κρείττον το σιγάν. Ή αλλιώς, η σιωπή είναι χρυσός (για να θυμηθούμε και τους αρχαίους ημών προγόνους, μετά τον Όργουελ). Αυτό έχει ως αποδέκτες τους προπέτες τού ΣυΡιζΑ, οι οποίοι την έχουν πατήσει κατ’ επανάληψη αλλά μυαλό δεν έχουν βάλει. Την ώρα που εμείς, στηριζόμενοι στην απλή λογική, εκτιμούσαμε ότι το πρώτο μέτρο (εκείνο που απέρριψε η κυπριακή βουλή) δεν βόλευε το κεφάλαιο και στοιχηματίζαμε ότι θα έρχονταν πολύ χειρότερα, η αξιωματική αντιπολίτευση πανηγύριζε για την στάση των κυπρίων και καλούσε την δική μας κυβέρνηση να διδαχτεί από την στάση αυτή. Φυσικά, ο ΣυΡιζΑ εκτέθηκε καραμπινάτα από τις εξελίξεις. Αλλά μήπως ήταν η πρώτη φορά; Οι πανηγυρισμοί για την εκλογή Ολάντ στην Γαλλία δεν ξεχνιούνται, όπως δεν ξεχνιούνται και οι θέσεις του κόμματος για το περιβόητο “σχέδιο Ανάν”, για την οικονομική πολιτική τού Ομπάμα κλπ κλπ κλπ

(ε) Τα περί επαναδιαπραγματευσης του μνημονίου ή απαγκίστρωσης απ’ αυτό, είναι φούμαρα. Οι εξελίξεις στην Κύπρο το αποδεικνύουν περίτρανα. Το κεφάλαιο δεν ορρωδεί προ ουδενός. Είναι αμείλικτο και δεν διαπραγματεύεται τα συμφέροντά του. Όσο η κρίση του βαθαίνει, τόσο θα συσσωρεύει δεινά για τους λαούς. Συνεπώς, τα λογής-λογής μνημόνια δεν συζητιούνται και δεν εξωραΐζονται. Καταργούνται μονομερώς.

(στ) Η “Ε.Ε. των μονοπωλίων” δεν μπορεί ποτέ να γίνει “Ε.Ε. των λαών”. Φυσική συνέχεια του προηγουμένου. Το μαγαζί φτιάχτηκε από το κεφάλαιο και για το κεφάλαιο. Συνεπώς, δεν διαθέτει κάτι που θα μπορούσε να ενδιαφέρει τους λαούς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι σούπερ-μάρκετ για να μπαίνει ο καθένας και να βρίσκει κάτι που να τον αφορά. Είναι κλειστό κλαμπ για λίγα και εκλεκτά μέλη.

Τούτες τις τελευταίες δέκα ημέρες, λυπάμαι -εκτός από τους κυπρίους- τους υπερασπιστές τού ευρώ και της παραμονής μας πάση θυσία στην ευρωζώνη. Για πρώτη φορά έπαθαν μουγγαμάρα, οι δόλιοι. Βέβαια, κάτι προσπαθούν να ψελλίσουν (ότι π.χ. η Κύπρος θα πάθει χειρότερα αν βγει από το ευρώ) αλλά ό,τι κι αν λένε είναι τόσο ρηχό ώστε προκαλούν τον οίκτο. Και το χειρότερο γι’ αυτούς είναι ότι δεν έχουν να αντιτάξουν τίποτε σ’ εκείνους που, πριν δέκα χρόνια ακριβώς, υποστήριζαν ότι η είσοδος της Κύπρου στην Ε.Ε. θα ήταν καταστροφική.

Για μας, για όλους εμάς που δεν ανήκουμε στο “κλαμπ των ολίγων”, το συμπέρασμα είναι απλό και διάφανο: το οικοδόμημα που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σάπιο και καμμία αλλαγή διαχειριστού δεν μπορεί να το βελτιώσει ή να το σώσει. Πρέπει να το γκρεμίσουμε. Όσο γρηγορότερα, τόσο καλύτερα.