RSS

Category Archives: Νέα Δημοκρατία

Το αίμα κυλάει, εκδίκηση ζητάει: Νίκος Τεμπονέρας και τα γεγονότα του ’91 (video)



22 χρόνια συμπληρώνονονται σήμερα από τη δολοφονία του κομμουνιστή καθηγητή, Νίκου Τεμπονέρα, από τους τραμπούκους παρακρατικούς της ΟΝΝΕΔ. Δεν θα σταθούμε στην εξιστόρηση των γεγονότων (η οποία παρατίθεται ούτως ή άλλως στη συνέχεια) που οδήγησαν στη στυγερή δολοφονία του μέσα στο κατειλημμένο σχολείο, μπροστά στα μάτια των έντρομων μαθητών του, αλλά στους πρωταγωνιστές των γεγονότων.
Φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας, τα πρωτοπαλίκαρα της ΟΝΝΕΔ. Τα τάγματα εφόδου των “χρυσαυγιτών” της ΟΝΝΕΔ δεν μαχαίρωναν μεν μετανάστες (όπως κάνουν οι συνεχιστές τους στο σήμερα), χτυπούσαν όμως και μάλιστα ανελέητα κνίτες, ρηγάδες, αναρχικούς …όσους δηλαδή δεν ταίριαζαν με τα δικά της στανταρτς και τις πολιτικές της θέσεις….
Οι “Κένταυροι” και οι “Rangers” ήταν έμπνευση του Αβέρωφ – πρόεδρος τότε της Ν.Δ.-  και είχαν αρχηγούς τους, τον Μιχαλολιάκο (βουλευτή Πειραιώς, ξάδελφος του Χρυσαυγίτη Μιχαλολιάκου) και τον Μανωλάκο (φαρμακοποιός, πολιτευτής και χουντοβασιλικός).
Οι ”Ομάδες κρούσης” της ΟΝΝΕΔ τελούσαν υπό τις ευλογίες των προέδρων Μεϊμαράκη και Βουλγαράκη.

 
Οι τραμπούκικες ομάδες κρούσης διαλύθηκαν τυπικά αλλά όχι ουσιαστικά επι Μητσοτακη, η δράση τους, όμως, συνεχίστηκε υπογείως.

Οι ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ ήταν ομάδα νέων απο τον Κορυδαλλό και την Αθήνα. Καποια μελη ηταν ηταν πριν στο ΦΕΠ   (Φοιτητική Εθνική Πρωτοπορία) και στην ΕΝΕΚ (Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα) ενω οι RANGERS ήταν κυρίως απο Θεσσαλονικη.

Η ΟΝΝΕΔ έχει συμπεριλάβει στις τάξεις της γνωστά και μη εξαιρετέα πρόσωπα του σημερινού πολιτικού σκηνικού. Πέρα από τους Βουλγαράκη, Μεϊμαράκη, πρωτοπαλίκαρο στις δράσεις των τραμπούκων τη δεκαετία του ’80, ήταν ο σημερινός πρωθυπουργός, Σαμαράς, καθώς επίσης και ο “Ανεξάρτητος Έλλην”, Καμμένος. Στην ΟΝΝΕΔ, έχουν ανδρωθεί πολιτικά (σπέρνοντας τον τρόμο στους δρόμους και δολοφονώντας) μια σειρά “μπουμπουκιών” που βλέπουμε σήμερα να λανσάρονται με κοστούμια και δίχως λοστάρια, επιχειρώντας να αποκρύψουν το παρακρατικό – δολοφονικό παρελθόν τους. Απολαμβάνουν τα οφέλη από τις υπηρεσίες που προσέφεραν στο μεγάλο κόμμα της “κεντροδεξιάς”, βουτηγμένοι μές τα σκάνδαλα, στρογγυλοκαθισμένοι στα έδρανα του αστικού κοινοβουλίου, καταδικάζοντας τη βία από όπου κι αν προέρχεται.
 
Ο Μιχάλης Αρβανίτης, ένας εκ των δικηγόρων του Καλαμπόκα, είναι σήμερα βουλευτής του νεοναζιστικού κόμματος Χ.Α. Είχε δεχθεί μάλιστα επίθεση την ώρα που βρισκόταν σε τοπικό τηλεοπτικό σταθμό της Πάτρας και ενώ ήταν σε εξέλιξη η οργανωμένη επιχείρηση κράτους-παρακράτους στο χώρο όπου βρισκόταν στο παρελθόν το εργοστάσιο της Πειραϊκής Πατραϊκής, τον περασμένο Μάιο.
Η προτροπή της κυβέρνησης Μητσοτάκη προς τους “νοικοκυραίους” μπροστά στο διαρκώς διογκούμενο κύμα καταλήψεων, ήταν ρητή και κατηγορηματική: “Aνακαταλάβετε τα σχολεία!

———————————————————

Μια μαρτυρία
Εκείνη την περίοδο υπήρχε η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η Πάτρα ήταν ένα από τα «κέντρα της αντίστασης» απέναντι στις πολιτικές που ασκούνταν, δηλαδή υπήρχαν οι καταλήψεις στα σχολεία, υπήρχαν οι καταλήψεις στις σχολές, υπήρχαν οι πρώτες κινητοποιήσεις της Πειραϊκής-Πατραϊκής, άρα ήταν ένα κλίμα θερμό, με τα πράγματα και με το τι γινόταν. 
Η συγκεκριμένη μέρα ήταν… έτσι κι αλλιώς από καιρό είχαν αρχίσει οι προσπάθειες για να σπάσουν οι καταλήψεις, πριν απ’ τις γιορτές κιόλας εκείνο το χρόνο, από τη μεριά της κυβέρνησης. Είχαν αρχίσει να εμφανίζονται διάφοροι «αγανακτισμένοι πολίτες» στα σχολεία απ’ έξω, προσπάθεια τρομοκράτησης από την αστυνομία και στην Πάτρα υπήρχε ιδιαίτερα το πρόβλημα της ομάδας Καλαμπόκα, από παλιά, μιας ομάδας που ανήκε στην ΟΝΝΕΔ αλλά είχε ταυτόχρονα γύρω της, μέσα της, διασυνδέσεις με την ακροδεξιά της Πάτρας. 

Το κλίμα ήταν ήδη τεταμένο, σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας υπήρχαν επεισόδια, τραυματισμοί μαθητών κ.λπ. Εκείνη τη μέρα η ομάδα Καλαμπόκα αποφάσισε ότι μπορεί να περάσει στην αντεπίθεση, να σπάσει στην πραγματικότητα τις καταλήψεις. Γυρνώντας στα σχολεία είχε κάνει μία πρώτη προσπάθεια στο Πολυκλαδικό, απλά επειδή είναι κτίριο κλεισμένο με πόρτες δεν μπόρεσε να μπει μέσα. Στο σχολείο στη Βουδ (περιοχή της Πάτρας) επειδή είναι πιο ανοιχτό, ήταν και μέρες γιορτών ακόμα και άρα ήταν και πιο αδύναμη η κατάληψη, μπήκανε μέσα, όσους μαθητές βρήκαν τους χτυπήσαν, τους διώξανε και οι μαθητές, πολύ λογικά, πήγαν στους γονείς τους και στην κατάληψη στο ΤΕΙ –τότε η κατάληψη στο ΤΕΙ έπαιζε ένα ρόλο συμπαράστασης και κέντρου αντίστασης- λέγοντας ό,τι έγινε, τελοσπάντων, αυτό που έγινε στο σχολείο. 

Εμείς ήμασταν με κάποια παιδιά σε μια περιοχή της Πάτρας, πάνω στα Ψηλαλώνια, κοντά στο σχολείο, όπου ήρθε και μας βρήκε μία κοπέλα από τα ΤΕΙ, φοιτήτρια, που συμμετείχε στην κατάληψη και μας ενημέρωσε ότι έγινε αυτή η ιστορία. Πολλοί από μας τότε ήμασταν οργανωμένοι σε διάφορες οργανώσεις της αριστεράς, εγώ ήμουνα τότε στην ΟΣΕ (Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση) και άρα ήμασταν δραστήριοι στις απεργίες-διαδηλώσεις-καταλήψεις και γενικά όταν ο κόσμος έμαθε ότι η ομάδα Καλαμπόκα σπάει τις καταλήψεις, χτύπησε μαθητές κ.λπ. μαζεύτηκε έξω από το σχολείο σιγά σιγά. Είχαν μαζευτεί γονείς, μαθητές, μαζεύτηκαν τα σωματεία των καθηγητών, οι οικοδόμοι, οι φοιτητές, η κατάληψη του ΤΕΙ. Αρχικά έξω από την πύλη ήταν λίγος κόσμος, 50-100 άτομα, αλλά από ένα σημείο και μετά μπορεί να έφτασαν και τα 500.

Κι εκεί απ’ έξω στην πραγματικότητα γινόταν μία προσπάθεια να τους πείσουμε να φύγουν από το σχολείο. Η ομάδα του Καλαμπόκα, χωρίς να ξέρω ακριβή αριθμό, ήταν σίγουρα πάνω από δέκα άτομα, ήταν ένας σκληρός πυρήνας που ήταν εξοπλισμένος με ξύλα, με ρόπαλα, με λοστούς… Μαζεύτηκε ένας ολόκληρος κόσμος κι απαιτούσε να φύγουν από το σχολείο. Η πίσω μεριά, που ήταν μια τεράστια ευθεία με κάγκελα, ήταν ελεύθερη για να φύγουν. Ο κόσμος στην πύλη του σχολείου απαιτούσε να αποχωρήσουν, γιατί είναι δικαίωμα των μαθητών, με τη συνέλευσή τους, να αποφασίζουν τον τρόπο και τη μορφή που θα παλέψουν. Κι αυτοί δεν είχαν καμία σχέση με το σχολείο. 

Υπήρχε ο δήμαρχος, μαζευτήκαν διάφοροι που βγάζαν λόγους, κάποια στιγμή έκαναν μία προσπάθεια, μπροστά στην πύλη, από την ομάδα του Καλαμπόκα πετάγαν πράγματα, πέτρες… ήρθαν σε σύγκρουση με τον κόσμο. Σπρώχτηκε ένας κόσμος εκεί στην είσοδο για να απαιτήσει ότι πρέπει να φύγετε κι εκεί άρχισε η συμπλοκή. Ανεβοκατεβάζαν τα ρόπαλα και τους λοστούς πάνω στον κόσμο, πετάγανε διάφορες πέτρες, οι πρώτες γραμμές του κόσμου την πλήρωσαν… Νεαρός τραυματίστηκε στη μύτη από πέτρα, οι μπροστά, έβλεπα ανθρώπους να πέφτουν από τα ξύλα κι απ’ τους λοστούς, αλλά από την πίεση του κόσμου, γιατί ήταν πάρα πολύς, η πύλη άνοιξε κάποια στιγμή και η ομάδα αυτή τράπηκε σε φυγή, έφυγε προς τα πίσω, μέσα στο σχολείο εννοώ, από την πίσω μεριά.
Ανοίγοντας η πύλη και προχωρώντας, πέσαμε πάνω στον Τεμπονέρα που είχε πέσει κάτω. 

Εκείνη την ώρα οι περισσότεροι νομίζαμε ότι είχε λιποθυμήσει από την πίεση των πραγμάτων, δεν είδα δηλαδή, γι’ αυτό και δεν ήμουνα και αυτόπτης μάρτυρας στο δικαστήριο, το λοστό πάνω στο κεφάλι του. Απλά αυτό που είδα… τον κούνησα για να δω πώς είναι, «Νίκο, Νίκο» ξέρω γω, είδα ότι είχε τραύμα στο κεφάλι μεγάλο, σοβαρό, ανοιγμένο το κεφάλι του. Εκείνη την ώρα δεν είχαμε συνειδητοποιήσει ακριβώς τι έγινε, ήρθαν, τον πήραν για το νοσοκομείο, ήταν πολύ τεταμένη στιγμή για όλους μας, συναισθηματικά να το πω έτσι. Διάφορος κόσμος που ήταν εκεί, είτε άγνωστοι μεταξύ τους, είτε γνωστοί, είτε οργανωμένοι, είτε ανοργάνωτοι, είτε στα σωματεία, συνδικαλιστές και τα λοιπά, όλοι είχαμε την αίσθηση ότι ήταν μία σοβαρή στιγμή. Αλλά κανείς δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι εκείνη την ώρα είχαμε ένα νεκρό. 

Απ’ ότι λένε δεν πέθανε επιτόπου, χωρίς να είμαι και απόλυτα σίγουρος, η επίσημη ανακοίνωση του ποια ήταν η κατάστασή του ήταν… έξω από το νοσοκομείο, γιατί πολλοί από μας φύγαμε από το σχολείο με διάφορα αμάξια, βρεθήκαμε όλοι μαζί έξω απ’ το νοσοκομείο για να δούμε την κατάστασή του, πώς πάει κ.λπ. κι εκεί οι γιατροί μας ανακοίνωσαν ότι είναι νεκρός. Εκεί πια συνειδητοποιήσαμε το τι είχε γίνει, πολύ πιο καθαρά, ήταν στιγμές μεγάλης φόρτισης. Κόσμος έκλαιγε, οργισμένος, που καταριόταν τους δολοφόνους και έτσι όπως ήταν οργισμένοι, όπως ήμασταν οργισμένοι όλοι, πήγαμε απ’ έξω από το νοσοκομείο πορεία για να μάθει ο κόσμος τι είχε γίνει, γιατί δεν είχαμε καμιά εμπιστοσύνη στα ΜΜΕ. Διαδηλώσαμε, έξω από το νοσοκομείο, κατεβήκαμε προς την πλατεία Μαρούδα, απ’ τη Γερμανού, διαδηλώσαμε προς το κέντρο της Πάτρας. Κι όπως διαδηλώναμε και φωνάζαμε συνθήματα, ανακοινώνοντας ότι η κυβέρνηση δολοφόνησε ένα καθηγητή, κατεβήκαμε στο κέντρο, όπου στη νομαρχία απ’ έξω έγινε μεγάλη συγκέντρωση. Μετά πήγε ο κόσμος στην ασφάλεια, στην αστυνομία.

 Ο Τεμπονέρας ήταν γνωστός αγωνιστής, ήταν συνδικαλισμένος στο χώρο του, ήτανε πρωτεργάτης στις απεργίες, ήταν πάντα μπροστά στους κοινωνικούς αγώνες και τους πολιτικούς, έτρεξε για τα παιδιά στο σχολείο, για να τα προστατεύσει. Ήταν οργανωμένος στην αριστερά, ήταν μέλος του ΕΑΜ (Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο), ήταν κομουνιστής, δεν νομίζω δηλαδή ότι εκεί μπροστά ο λοστός στο κεφάλι του έπεσε τυχαία. Η ομάδα Καλαμπόκα ήξερε, είχε δράση, είχε γνώση του ποιοι είναι αγωνιστές εκεί πέρα, και ανάλογα φέρθηκε. Έτσι κι αλλιώς, από τη στιγμή που έχεις λοστούς, λοστάρια, ξύλα και τα ανεβοκατεβάζεις σε άοπλους ανθρώπους, στα κεφάλια τους, νομίζω ότι κάτι θέλεις να κάνεις. 

Ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή. Η εικόνα των καταλήψεων εκείνη τη στιγμή που ενώ όλοι περιμέναν ότι μετά τις γιορτές θα υπάρξει κάμψη, ήταν, θα έλεγα εγώ, σε ένα σταυροδρόμι. Παρόλο που υπήρχαν πάρα πολλές καταλήψεις και σε σχολές και σε σχολεία, η επιλογή της κυβέρνησης να «επιτεθεί», να το πω έτσι, στις καταλήψεις, με προσωποποίηση της στιγμής στην Πάτρα, σ’ εκείνο το σχολείο, στο πρόσωπο του Τεμπονέρα του καθηγητή, ήταν μια επιλογή συνολική. Όταν λες να ανακαταλάβετε τα σχολεία, όταν βάζεις «αγανακτισμένους πολίτες», όταν στέλνεις την ομάδα Καλαμπόκα, είναι σίγουρο ότι θα έχεις νεκρό. Και γι’ αυτό οι περισσότεροι από μας, και μέσα στα σχολεία και μέσα στις σχολές, οι αποφάσεις που παίρνονταν κ.λπ., αγανακτισμένοι από αυτή την πολιτική, ήταν ότι η κυβέρνηση ήταν κυβέρνηση δολοφόνων και πρέπει να πέσει.
Αυτό αντί να «μαζέψει» τις καταλήψεις, αναζωπύρωσε τις καταλήψεις, την εξέγερση, γενίκευσε την οργή. Η Πάτρα για μέρες φλεγόταν, κατέβαινε ο κόσμος αυθόρμητα, σε διαδηλώσεις. Εκείνες τις μέρες, μετά το βράδυ του Τεμπονέρα, δεν υπήρχε ραντεβού που κάποιος το οργάνωνε κι έλεγε «την τάδε ώρα καλεί η τάδε οργάνωση, το τάδε συνδικάτο»… Κατέβαινε ο κόσμος αυθόρμητα στο κέντρο της Πάτρας και διαδήλωνε. 

Υπήρχαν στιγμές… η κηδεία του Νίκου Τεμπονέρα μετατράπηκε σε ένα παλλαϊκό συλλαλητήριο στη Πάτρα, τεράστια ποσότητα ανθρώπων, απ’ ότι λέγαν κι οι παλιότεροι δεν την είχαν ξαναδεί ποτέ, βάδιζε ο κόσμος που οδηγούσε στην τελευταία του κατοικία τον Τεμπονέρα και τα μπαλκόνια ήταν γεμάτα, τα πεζοδρόμια ήταν γεμάτα, τα μπλόκα του κόσμου στις διαδηλώσεις ήταν γεμάτα, τα συνθήματα ήταν αντικυβερνητικά, έβγαζε την οργή του ο κόσμος και ζητούσε από την κυβέρνηση να παραιτηθεί». 

Το σχολείο έξω από το οποίο δολοφονήθηκε ο Νίκος Τεμπονέρας φέρει σήμερα το όνομά του.”Γιάννης Αγγελόπουλος

—————————————————–

Ξέρω, έχουν ειπωθεί χιλιάδες φορές. Για αυτό το θέμα όμως δεν είναι αρκετές…
Ο Νίκος Τεμπονέρας (1953-1991) ήταν συνάδελφος, καθηγητης μαθηματικών σε σχολείο της Πάτρας. Το όνομά του έγινε ευρέως γνωστό, όταν αργά το βράδυ της 8ης Ιανουαρίου του 1991 δολοφονήθηκε από τον Ιωάννη Καλαμπόκα, τότε πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και μέλος του δημοτικού συμβουλίου της Πάτρας, στο 3ο Γυμνάσιο-Λύκειο Πάτρας.
Εκείνες τις μέρες, επικρατούσε έντονος αναβρασμός στον χώρο της παιδείας, λόγω της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που προωθούσε η κυβέρνηση (Νέα Δημοκρατία), ένα νομοσχέδιο που έμεινε στην ιστορία ως «νομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου», από το όνομα του τότε υπουργού παιδείας Βασίλη Κοντογιαννόπουλου.
Το νομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου προέβλεπε μεταξύ άλλων μείωση αργιών, κατάργηση αδικαιολόγητων απουσιών, γραπτές εξετάσεις και επιστροφή της αριθμητικής βαθμολογίας στο δημοτικό, σύστημα πόντων για τον έλεγχο της συμπεριφοράς των μαθητών, ακόμα και εξωσχολικά, κατάργηση των μαθητικών γενικών συνελεύσεων του σχολείου, επιβολή «ομοιόμορφης εμφάνισης», έπαρση σημαίας, υποχρεωτικό εκκλησιασμό και πρόσληψη εκπαιδευτικών κατόπιν συνέντευξης ενώ για την τριτοβάθμια εκπαίδευση προέβλεπε κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, εντατικοποίηση, περικοπή φοιτητικής συμμετοχής στα όργανα συνδιοίκησης των ΑΕΙ και κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Η αντίδραση της νεολαίας στο νομοσχέδιο ήταν αναπάντεχη και εκφράστηκε μέσα από μαζικές καταλήψεις σχολείων και πανεπιστημίων (πάνω από 65% των σχολείων της χώρας βρισκόταν υπό κατάληψη), ενώ σε όλες περίπου τις πόλεις της χώρας οι διαδηλώσεις ήταν καθημερινό φαινόμενο.

Αλλά και στο κοινοβούλιο, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεχόταν τα πυρά σύσσωμης της αντιπολίτευσης καθώς μάλιστα στελέχη του κόμματος εξέφραζαν την άποψη ότι οι καταλήψεις έπρεπε να σταματήσουν έστω και με την χρήση βίας.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ομάδες τραμπούκων αποτελούμενες κυρίως από μέλη της ΟΝΝΕΔ θα πραγματοποιήσουν, κάτω από τα «στραβά μάτια» της κυβέρνησης, επιθέσεις με ρόπαλα και λοστούς σε κατειλημμένα σχολεία όλης της χώρας, προκειμένου να διαλύσουν τις καταλήψεις.

Σε μια τέτοια επίθεση στο 3ο Γυμνάσιο-Λύκειο Πάτρας, περίπου στις 22:30 της 8ης Ιανουαρίου του ‘91, ο Ιωάννης Καλαμπόκας, πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και επικεφαλής των τραμπούκων, δολοφόνησε τον Τεμπονέρα, που είχε σπεύσει στο σημείο για να βοηθήσει τους μαθητές του, χτυπώντας τον με σιδερολοστό στο κεφάλι.

Το απόγευμα της επομένης πραγματοποιείται διαδήλωση από 15.000 ανθρώπους προς την Νομαρχία Πατρών. Για πολλές ώρες η πόλη βρίσκεται έξω από τον έλεγχο του κράτους. Οι διαδηλωτές επιτίθενται με πέτρες ξύλα και μολότοφ στις δυνάμεις καταστολής, σε αστυνομικό τμήμα και σε τράπεζες. Οι οδομαχίες επεκτείνονται και διαρκούν επτά ώρες.
 Σημειώνονται τραυματισμοί και από τις δύο πλευρές και συλλαμβάνονται επτά άτομα.

 Την Πέμπτη 10 Ιανουαρίου του ’91, πραγματοποιείται στην Αθήνα μαζική συγκέντρωση και πορεία προς τη Βουλή. Οι περίπου 100.000 διαδηλωτές καλύπτουν ολόκληρο το κέντρο της πόλης. Οι αστυνομικές δυνάμεις επεμβαίνουν και ακολουθεί πραγματικός πόλεμος μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας. Ανάβουν φωτιές, ρίχνονται δακρυγόνα, πέφτουν μολότοφ, στήνονται οδοφράγματα. Κατά την διάρκεια των συγκρούσεων, σημειώνεται πυρκαγιά στο κατάστημα «Κάπα-Μαρούσης» από καπνογόνο που πέταξαν αστυνομικοί, με αποτέλεσμα τον θάνατο τεσσάρων ακόμα ανθρώπων. Οι συγκρούσεις γίνονται εντονότερες. Καίγονται κλούβες των ΜΑΤ, πυρπολούνται γραφεία της ΝΔ, υπουργεία και δημόσια κτήρια, καταστρέφονται τράπεζες και επιχειρήσεις. Τα επεισόδια δεν σταματούν μέχρι το ξημέρωμα της 12ης, 2 μέρες μετά. 
 

Η κυβέρνηση, προκειμένου να ρίξει την ένταση, χρησιμοποιεί τον Κοντογιαννόπουλο, ο οποίος υποβάλλει την παραίτησή του την επομένη της δολοφονίας, ως εξιλαστήριο θύμα (αποτελεί ειρωνεία το γεγονός ότι μερικά χρόνια μετά ο Κοντογιαννόπουλος προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ, κατέχοντας μάλιστα και κυβερνητικές θέσεις παρά τα όσα για τα οποία είχε κατηγορηθεί από το τότε αντιπολιτευτικό ΠΑΣΟΚ, αποχώρησε και συνέχισε την πολιτική του καριέρα στη «Δράση» του Στέφανου Μάνου..).

 

Την θέση του αναλαμβάνει ο Γιώργος Σουφλιάς ο οποίος, κάτω από τις πιέσεις, αποσύρει το επίμαχο νομοσχέδιο από την βουλή. Οι καταλήψεις των σχολείων υποχωρούν και η κατάσταση σιγά-σιγά ηρεμεί.

Ως δράστες της δολοφονίας είχαν συλληφθεί ο Καλαμπόκας και ο Αλέκος Μαραγκός, ένα άλλο στέλεχος της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας για τον οποίο ο πρόεδρος του σωματείου κατωτέρων αστυνομικών Αχαΐας δήλωσε ότι είναι υπάλληλος της Ασφάλειας. Ο Μαραγκός απαλλάχθηκε με βούλευμα, ενώ ο Καλαμπόκας, μετά από μια χρονοβόρα δίκη, καταδικάστηκε σε ισόβια για ανθρωποκτονία από πρόθεση, χωρίς αναγνώριση ελαφρυντικών. Σε δεύτερο δικαστήριο όμως, αναγνωρίστηκαν ελαφρυντικά και η ποινή μειώθηκε σε 17 χρόνια και 8 μήνες. Τελικά, μετά από δύο ακόμα δικαστήρια, η ποινή μειώθηκε σε 16 χρόνια και 9 μήνες. Τον Φλεβάρη του ’98 ο Καλαμπόκας έκανε χρήση του δικαιώματος υφ’ όρων απόλυσης και αποφυλακίστηκε εκτίοντας μόλις 7 χρόνια στη φυλακή.

Η κηδεία του αγωνιστή Νίκου Τεμπονέρα ξεκίνησε από την Μητρόπολη της Πάτρας και ο νεκρός θάφτηκε στο 2ο Νεκροταφείο. Στην πομπή συμμετείχαν πάνω από 50.000 άτομα που κάλυπταν απόσταση 5 με 6 χιλιόμετρα. Σήμερα, το 3ο Λύκειο Πάτρας, τόπος του φονικού, φέρει το όνομα του Νίκου Τεμπονέρα και η 9η του Γενάρη, έχει κηρυχθεί “Ημέρα Παιδείας και Αγώνα” από την ΟΛΜΕ.

 
————————————————- 

Η 9η Γενάρη, πέρα από μέρα μνήμης είναι και μέρα συνέχισης των αγώνων της νεολαίας ενάντια στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση στην εκπαίδευση, ενάντια στην ανενόχλητη δολοφονική δράση παρακρατικών/φασιστικών συμμοριών εις βάρος αγωνιστών του νεολαιϊστικου και εργατικού κινήματος.
Ο Νίκος Τεμπονέρας είναι σημείο αναφοράς στα συνθήματα που ακούγονται σε κάθε εκπαιδευτική πορεία, στην Πάτρα, από το ’91 μέχρι σήμερα.Τιμούμε το Νίκο Τεμπονέρα, συνδέοντας το νήμα των αγώνων του τότε με αυτούς του σήμερα, ενάντια σε κάθε λογής
εκπρόσωπο της αστικής πολιτικής σε τοπικό επίπεδο, ενάντια σε αυτούς που κάθε χρόνο επιχειρούν να μετατρέψουν τη συγκέντρωση στο μνημείο του δολοφονηθέντος καθηγητή σε επιμνημόσυνη ακολουθία, με τη δια αντιπροσώπων παρουσία τους εκεί, καταθέτοντας στεφάνια.

Όλοι στη συγκέντρωση στο μνημείο του Νίκου Τεμπονέρα στις 6:00 μμ
και στην πορεία στο κέντρο της Πάτρας
kokkinostupos

 

Οι μαθητές λιποθυμούν από την πείνα αλλά η ΔΑΚΕ καθηγητών θέλει τανκς

Η ανάρτηση (Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012) από την ΔΑΚΕ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ Δ.Ε. ΚΑΒΑΛΑΣ του κειμένου από το ακραία μιλιταριστικό και πολεμοκάπηλο defencenet.gr, θεωρούμενο από πολλούς Γραφείο Τύπου της Χρυσής Αυγής, με τίτλο «Επισπεύδονται οι διαδικασίες για τα δωρεάν Μ1Α1 ABRAMS, MLRS και Blackhawk» είναι μια πραγματική πρόκληση.

Απέναντι στην λαική οικογένεια που εξαιτίας της ταξικής κυβερνητικής πολιτικής των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και των Μνημονίων Ε.Ε.-ΔΝΤ, αδυνατεί να τα βγάλει πέρα, αδυνατεί να μεγαλώσει σωστά τα παιδιά της και βλέπει χιλιάδες από αυτά να υποσιτίζονται και να λιποθυμούν μέσα στις σχολικές αίθουσες. 

Απέναντι στην κοινωνία μας που εξαιτίας της άγριας νεοφιλελεύθερης πολιτικής και του νέου δρόμου καταπιταλιστικής ανάπτυξης που της επιβάλλουν με  το γκλομπ του Ματατζή και το μαχαίρι του Χρυσαυγίτη, υφίσταται τις ατελείωτες κοινωνικές περικοπές και την παράλληλη, πλήρη εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση κάθε κοινωνικού αγαθού.
Συνέπεια: παιδικοί σταθμοί, σχολεία, νοσοκομεία κλείνουν. Στα περισσότερα σχολεία επικρατούν άθλιες συνθήκες και το πετρέλαιο θέρμανσης είναι είδος προς εξαφάνιση, με αποτέλεσμα τα παιδιά να κρυώνουν και να αδυνατούν να παρακολουθήσουν το μάθημα, ενώ οι ηρωικοί εκπαιδευτικοί δίνουν τη μάχη της μόρφωσης αντιμετωπίζοντας πρωτόγνωρα ακραίες καταστάσεις. 
Ενώ σχεδιάζεται η απόλυση ακόμη και εκπαιδευτικών…
Οι καθηγητές της ΔΑΚΕ θα έπρεπε να ντρέπονται. Να μη μπορούν να κοιτάξουν τους μαθητές τους στα μάτια.
Γιατί ευτέλησαν τον ανυπέρβλητο ρόλο του δασκάλου και κατάντησαν απλοί κήρυκες της κυβερνητικής προπαγάνδας. Αντί να προτάξουν το καλό των μαθητών τους, των συναδέλφων τους και συνολικά του κόσμου της εργασίας πρόταξαν το κομματικό συμφέρον, την εξυπηρέτηση του κόσμου του πλούτου.
Συμβάλλουν και αυτοί στη προπαγάνδα που πλασσάρει η κυβέρνηση και τα καθεστωτικά μέσα θέλοντας να μας πείσουν ότι με τα Μνημόνια του κοινωνικού και εργασιακού Μεσαίωνα, που επιβλήθηκαν και θα επιβληθούν, πλέον θα ξεπεράσουμε τα τεράστια, αξεπέραστα αδιέξοδα που προκάλεσαν και προκαλούν στη ζωή μας τα ελλείμματα και τα χρέη που προκάλεσαν τα δικά τους κέρδη, οι μίζες και η αστική ανάπτυξη της «Ισχυρής Ελλάδας», του Ευρώ και της ΟΝΕ, των Σημίτη-Καραμανλή-Παπανδρέου-Βενιζέλου, των τραπεζιτών-εργολάβων-εφοπλιστών-καναλαρχών!
Και τώρα, ήρθε η ώρα των εξοπλισμών. Παίζουν και αυτοί, ξανά, το άθλιο, στημένο παιχνίδι του «εξ ανατολάς κινδύνου» για να δικαιολογήσουν την προμήθεια μεταχειρισμένων οπλικών συστημάτων από τις ΗΠΑ και πιο συγκεκριμένα τα άρματα μάχης Μ1Α1 ABRAMS, τα συστήματα πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων MLRS και τα μέσα μεταφορικά ελικόπτερα UH-60 Blackhawk που σύμφωνα με πολλούς θα συμπεριλαμβάνονται στο μεσοπρόθεσμο ΕΜΠΑΕ, αλλά και σε ένα Δεκαετές Πρόγραμμα Εξοπλιστικών Στόχων, στο οποίο θα καταλήξει το ΣΑΜ. Αλήθεια, τα ιταλικά μεταφορικά ελικόπτερα που προπληρώθηκαν χρυσά, τι έγιναν; Θα απαντλησει κανείς;
Όμως η ΔΑΚΕ καθηγητών, λόγω της κομματικής πρόσδεσης, γνωρίζει ότι η κυβέρνηση δρομολογεί ένα ολόκληρο σχέδιο ξεπουλήματος της μετοχοποιημένης κρατικής πολεμικής βιομηχανίας, προωθώντας νέους εξοπλισμούς και διεθνείς συνεργασίες-συμμαχίες με τεράστια ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, ανοίγωντας το δρόμο της κερδοφορίας και για τις ελληνικές ιδιωτικές πολεμικές βιομηχανίες. 
ΠΕΠ MLRS
Σύμφωνα με δημοσιεύματα στο Μέγαρο Μαξίμου σχεδιάζουν τη μοιρασιά της πίτας ως εξής:
•την ΕΑΒ, στην Lockheed Martin όπως είχε συμβεί και τη δεκαετία του 90 επί πρωθυπουργίας Κ.Μητσοτάκη. Στόχος ο εκσυγχρονισμός των F 16.
•τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα προορίζονται για τους Κινέζους οι οποίοι μετά την Cosco εκδηλώνουν ζωηρό ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη εταιρεία. Η Κίνα άλλωστε έχει τεράστια εμπειρία στη κατασκευή πυρομαχικών ομοίου τύπου με εκείνα που χρησιμοποιούν οι στρατή της Δύσης και πάντα, έχει ως στρατηγικό της στόχο τη διείσδυση στην ευρωπαϊκή αγορά. Ως εκ τούτου μία κατασκευαστική μονάδα στην νοτιοανατολική Μεσόγειο εξυπηρετεί απόλυτα τους σχεδιασμούς της.
•η Ρωσία ήδη έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για την ΕΛΒΟ, με την ελπίδα ότι έτσι θα κατορθώσει να ενεργοποιήσει το πρόγραμμα του BMP. Με αυτή την ατζέντα σκοπεύει ο Σαμαράς να ταξιδέψει τους πρώτους μήνες του 2013 στις τρεις υπερδυνάμεις. Μάλιστα το σχέδιό του το έχει μοιραστεί και με τους δύο άλλους κυβερνητικούς εταίρους, οι οποιοι μέχρι στιγμής δεν έχουν εκδηλώσει καμία αντίρρηση.
Εμείς να θυμίσουμε ότι αφενός τα μεταχειρισμένα αμερικανικά σαπάκια ΑΒΡΑΜΣ είναι γεμάτα απεμπλουτισμένο ουράνιο, απαιτούν εκατομμύρια ευρώ για να μεταφερθούν και 500 εκατ. Ευρώ για συντήρηση, την οποία φυσικά εποφθαλμιούν ελληνικές πολεμικές βιομηχανίες. Επιπλέον, μερίδιο από τις νέες προμήθειες και συντηρήσεις αναμένουν οι πολεμικές βιομηχανίες π.χ. του Κόκκαλη και του Μυτιληναίου! Τέλος, ήδη άρχισε να γίνεται λόγος ξανά για τις γαλλικές φρεγάτες FREMM συνολικού κόστους 7 δις ευρώ, τελείως όμως απαραίτητες για τις ανάγκες των ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ και την ένταση που ελλοχεύει στην Ανατολική Μεσόγειο για την οικιοποίηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου τμήματος των ενεργειακών κοιτασμάτων!
Η αναβάθμιση του ρόλου της ελληνικής άρχουσας τάξης έρχεται μέσω της στυγνής εκμετάλλευσης του κόσμου της εργασίας, της ανακήρυξης ΑΟΖ, της μοιρασιάς των ενεργειακών κοιτασμάτων σε Αιγαίο-Κρητικό πέλαγος και Ανατολική Μεσόγειο, στην συμμετοχή της σε όλες τις βάρβαρες ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Για αυτό η ελληνική κυβέρνηση προχωρά στην αντιδραστική αναδιοργάνωση των Ενόπλων Δυνάμεων, σε νέο γύρο προμήθειας οπλικών συστημάτων, στην αύξηση της στρατιωτικής θητείας και στην ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευση των εφέδρων.

Το αστικό σύστημα εξουσίας απαιτεί «εθνική ενότητα»-υποταγή των εργαζόμενων στα νέα κερδοφόρα σχέδια του και «νέες θυσίες» από εργαζόμενους και νεολαία για να εξοπλίσει τον Στρατό του, που παράλληλα ετοιμάζει ως Δύναμη Καταστολής των κοινωνικών αγώνων.

Θέλει περισσότερο και νεαρότερο κρέας στα κανόνια του, για αυτό προωθεί την στράτευση στα 18!

Όλα αυτά τα βάρβαρα, πολεμοκάπηλα, μιλιταριστικά και εθνικιστικά σχέδια τα στηρίζει και τα προπαγανδίζει η ΔΑΚΕ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ.

Γιατί η ΔΑΚΕ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ θέλει νέους ανθρώπους νεκρούς τυλιγμένους με σημαίες και όχι νέους ανθρώπους μορφωμένους, ταγμένους στον αγώνα της ειρήνης, της ευημερίας και της κοινωνικής δημιουργίας.
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437

Diktiospartakos.blogspot.com

 

Το Δίκτυο 21 και οι ακροδεξιές ρίζες της Νέας Δημοκρατίας

Σύλληψη του Φαήλου Κρανιδιώτη το 1988


Από την έναρξη της κυβερνητικής θητείας αλλά και πιο πριν είναι εμφανές ότι σε μια σειρά από γεγονότα ξεπροβάλει ο ακροδεξιός χρωματισμός της Νέας Δημοκρατίας, είτε δια στόματος Σαμαρά είτε μέσω των ανακοινώσεων του κόμματος. Τελευταίο τρανταχτό παράδειγμα είναι η ανακοίνωσή της για τη Νεολαία Συνασπισμού και την επέτειο από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου αλλά και το ρατσιστικό παραλήρημα του καλοκαιριού με τις  εκατοντάδες συλλήψεις μεταναστών και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Έχει αυτή όμως η πολιτική στροφή ιδεολογικές ρίζες ή γίνεται απλά για λόγους επικοινωνιακούς; 

Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το blog periodista.gr  που εξηγεί πώς τρύπωσαν στο εσωτερικό της Δεξιάς οι ακροδεξιές αντιλήψεις και πως συνδέονται μέσω του Δικτύου 21.

Το 1997 ένα νέο think tank, ακροδεξιών πεποιθήσεων είχε κάνει την εμφάνισή του στα πράγματα. Το Δίκτυο 21, το οποίο αντιμετωπίστηκε από την αρχή ως μία γραφική περίπτωση, είχε ιδρυθεί με στόχο «την πατριωτική αφύπνιση των Ελλήνων». Επίσης επεδίωκε “να μετατρέψει τους παθητικούς υπηκόους σε ελεύθερα πρόσωπα, σύμφωνα με τις καλύτερες παραδόσεις του Ελληνισμού και το πνευματικό υπόδειγμα της Ορθοδοξίας”.

Το Δίκτυο 21, το οποίο είχε εμπλακεί στην υπόθεση Οτσαλάν δημιουργώντας κινδύνους για τη χώρα, βρέθηκε αργότερα στο πλευρό του Αντώνη Σαμαρά, τόσο την περίοδο, που εκείνος διένυε την πολιτική του έρημο, όσο και αργότερα κατά τη διάρκεια της μάχης για τη διαδοχή του Κώστα Καραμανλή στη Νέα Δημοκρατία, με την Ντόρα Μπακογιάννη. Ποτέ, λοιπόν, μην λες ποτέ.

Ποιοι στενοί συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά συμμετείχαν στο Δίκτυο 21;

Πρώτος και καλύτερος ο στενότερός του συνεργάτης, ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, ο οποίος έχει περάσει από όλους σχεδόν τους πολιτικούς χώρους, μέχρι να κατασταλάξει στην … ιδεολογία του Μεγάρου Μαξίμου. Κάπως έτσι δεν ήταν λίγοι εκείνοι, οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι ο το Δίκτυο 21 άλωσε τη Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά. Άλλος ένας προερχόμενος από το ακροδεξιό Δίκτυο 21, το οποίο εφόρμησε και κατέλαβε τη Νέα Δημοκρατία ήταν ο πρώην Νομάρχης Ροδόπης Διονύσης Καραχάλιος, ο οποίος στο παρελθόν είχε κατηγορηθεί για εχθρική στάση απέναντι στην μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Και φυσικά, ένα ακόμη πρόσωπο, πολύ κοντά στον Αντώνη Σαμαρά, προερχόμενο από τις ακροδεξιές γκρούπες όπως το Δίκτυο 21, δεν είναι άλλος από τον Φαήλο Κρανιδιώτη.

Ιδού τα όσα αποκαλυπτικά γράφει η εφημερίδα Η ΑΥΓΉ στις 4 Ιουλίου 2010 για την σχέση του ακροδεξιού Δικτύου 21 με τον Αντώνη Σαμαρά:

Μπορούν μερικά “παραλειπόμενα” ενός συνεδρίου να είναι ενδεικτικά τού τι συμβαίνει σε ένα κόμμα; Τι σημαίνει, φερ’ ειπείν, να κάθονται στις πρώτες σειρές του Τάε Κβον Ντο οι γνωστοί “εθνοπατριώτες” Γ. Καραμπελιάς και Κ. Ζουράρις; Ή τι σηματοδοτεί να είναι υποψήφιος για την Πολιτική Επιτροπή ο πρόεδρος του ακροδεξιού “Δικτύου 21”, Φ. Κρανιδιώτης; Στην περίπτωση της “νέας Ν.Δ.”, αυτές οι “λεπτομέρειες” είναι απολύτως ενδεικτικές.

Άλλωστε, ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες…

Στελέχη της ακροδεξιάς οργάνωσης με “θεσμικές” ιδιότητες στη Ν.Δ.

Οι εκλεκτικές (και ιδεολογικές…) “συγγένειες” του Αντ. Σαμαρά με το “Δίκτυο 21” ξεκινούν από την εποχή που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως “πολιτική έρημο”, επειδή ήταν εκτός πολιτικής. Όταν, το 1997, το “αφάν γκατέ” της ακροδεξιάς διανόησης (Νεοκ. Σαρρής, Σαρ. Καργάκος, Κ. Ζουράρις, Αλ. Λυκουρέζος, Αγγ. Συρίγος) συνέστηναν την εν λόγω εθνικιστική οργάνωση, ο Αντ. Σαμαράς χαιρέτιζε την ίδρυσή της ως “πολυσήμαντο γεγονός”. Τα ίδια τα μέλη του “Δικτύου 21” έκαναν λόγο για… “νέα Φιλική Εταιρεία”.


Παρακράτος

Το “Δίκτυο 21” ιδρύθηκε με σκοπούς “την πατριωτική αφύπνιση των Ελλήνων”, ώστε “να μετατρέψει τους παθητικούς υπηκόους σε ελεύθερα πρόσωπα, σύμφωνα με τις καλύτερες παραδόσεις του Ελληνισμού και το πνευματικό υπόδειγμα της Ορθοδοξίας”. Θα μπορούσε να παραμείνει άλλο ένα περιθωριακό, παρακμιακό ακροδεξιό “think tank”, στα μονόστηλα της δημόσιας ζωής. Ωστόσο, “απογειώθηκε” με την υπόθεση Οτσαλάν, καθώς πολλοί έκαναν λόγο για “παρακρατικές δραστηριότητες”. Ο ίδιος ο τότε πρωθυπουργός, Κ. Σημίτης, αναφερόμενος στα πρόσωπα που βοήθησαν τον Οτσαλάν να έρθει κρυφά και παράνομα στη χώρα, είχε τονίσει: “Αποτελούν μέρος του παράλληλου κράτους και θα αντιμετωπιστούν ως παρακράτος”.

Η δικαστική διένεξη του δικηγόρου του Οτσαλάν, Φ. Κρανιδιώτη, με τους δημοσιογράφους Ν. Λιοναράκη και Μ. Βασιλάκη είχε κρατήσει χρόνια και έτσι το “Δίκτυο 21” παρέμενε στον αφρό της επικαιρότητας. Μάλιστα, στελέχη του, με αρθρογραφία τους, επέκριναν τον Κ. Καραμανλή για τη θετική δήλωση που έκανε στον θάνατο του Χ. Φλωράκη, ζητούσαν “αποκατάσταση του κύρους των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας” και ζητούσαν επίσης παρέμβαση “των αρμοδίων” στο Χόλιγουντ, ώστε να… μην παραχαράσσεται η ιστορία του Μ. Αλεξάνδρου! ΄


Ολική επαναφορά

Έκτοτε, το “Δίκτυο 21” είναι άφαντο. Αυτό, όμως, δεν ισχύει για τους πρωταγωνιστές του, καθώς κάποιοι εξ αυτών -και, κυρίως, οι ιδέες τους- έχουν… μετακομίσει στη Ρηγίλλης, στα κεντρικά γραφεία της Ν.Δ. Στην κούρσα διαδοχής Καραμανλή, τα στελέχη του Δικτύου είχαν στηρίξει τον Αντ. Σαμαρά, καθώς είναι γνωστό ότι ο νυν πρόεδρος της Ν.Δ. είχε προνομιακές σχέσεις με ορισμένους εξ αυτών. Μετά την επικράτησή του, ο Μεσσήνιος απέδειξε ότι δεν ξεχνά τους φίλους του. Γραφείο στη Ρηγίλλης έχει ο σύμβουλος του Αντ. Σαμαρά (και ιδρυτικό μέλος του Δικτύου), Χρ. Λαζαρίδης, ενώ επικεφαλής της Γραμματείας Σχέσεων Κοινωνίας-Κόμματος της Ν.Δ. είναι ο πρώην αντιπρόεδρος του “Δικτύου 21”, Διον. Καραχάλιος. Αναπληρωτής γραμματέας Διεθνών Σχέσεων της Ν.Δ. είναι ο Στ. Αγιάσογλου, πρώην μέλος του Δ.Σ. της οργάνωσης. Προνομιακός συνομιλητής του προέδρου της Ν.Δ. είναι, σύμφωνα με πληροφορίες, και ο Φ. Κρανιδιώτης. Μάλιστα, το γεγονός ότι δεν εξελέγη στην Πολιτική Επιτροπή δεν συνιστά αποτυχία της “προεδρικής γραμμής”.

Εξακριβωμένες πληροφορίες αναφέρουν ότι ο ίδιος ο Αντ. Σαμαράς αποφάσισε, κατόπιν πιέσεων “σαμαρικών” στελεχών, να… κρατήσει τα προσχήματα. Πάντως, σε άρθρο του στις 23 Μαΐου, ο Φ. Κρανιδιώτης τονίζει: “Μη νομίζετε ότι ο Σαμαράς είναι κανένα παιδάκι, κανένα άβουλο επικοινωνιακό προϊόν που τον άγουν και τον φέρουν οι ‘σύμβουλοί’ του. Ο πιο σαμαρικός από όλους είναι ο ίδιος ο Σαμαράς. Ακόμη και ο Χρύσανθος (σ.σ. Λαζαρίδης) τρέχει να τον προλάβει. Εκείνος εμπνέει και επηρεάζει εμάς κι όχι εμείς αυτόν”. Και μάλλον έχει δίκιο.


Ο Φαήλος Κρανιδιώτης

Ο Φαήλος Κρανιδιώτης, ο οποίος απέτυχε στις πρόσφατες εκλογές να εκλεγεί με τη Νέα Δημοκρατία, εκτός του ότι αποτελεί έναν από τους στενότερους συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά, διαπρέπει μέσω της αρθρογραφίας του στον τομέα των εμφυλιοπολεμικών παραληρημάτων. Θεωρείται από πολλούς, ως βασικός γεφυροποιός της ετοιμόρροπης Νέας Δημοκρατίας, με την Άκρα Δεξιά. Μιλιταριστής, θρησκόπληκτος και αντικομμουνιστής, δεν δίστασε πρόσφατα να εισηγηθεί τη συνεργασία της Νέας Δημοκρατίας με τμήμα της Χρυσής Αυγής φανερώνοντας … κρυφές (;) πτυχές των ιδεοληψιών του.

Όμως, όπως μαθαίνουμε από παλαιότερα δημοσιεύματα, ο Φαήλος Κρανιδιώτης, ο οποίος στις 3 Μαΐου είχε συλληφθεί διότι είχε πετάξει το στεφάνι, το οποίο είχε καταθέσει στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη ο τότε δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης, είχε διαπρέψει σε συναντήσεις με διάφορες παράγοντες της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ).

Αντιγράφουμε από τον Ιό της Ελευθεροτυπίας και από σχετική έρευνα, η οποία είχε δημοσιευθεί την 1η Απριλίου 2000:

«Ο Φαήλος Κρανιδιώτης (στέλεχος του Δικτύου, του κόμματος Σαμαρά, γνωστός από χρόνια με τον Σάββα Καλεντερίδη, συναγωνιστής του Αντ. Ναξάκη -μαζί είχαν πετάξει το στεφάνι του δημάρχου Κωνσταντινούπολης στον Άγνωστο Στρατιώτη στις 3/5/1988-, φίλος από τα φοιτητικά του χρόνια με τον Μιχ. Χαραλαμπίδη και εκ των εμπίστων δικηγόρων του ΕRNK-ΡΚΚ), εμφανίζεται στο πλάι του κ. Λυκουρέζου να εξηγεί καταλεπτώς την “εθνική προδοσία”. Λυκουρέζος και Κρανιδιώτης είχαν επαφές και συναντήσεις με τον αρχηγό της ΕΥΠ, τους υπουργούς και τους βουλευτές που όφειλαν να προστατέψουν τον κ. Οτσαλάν.

Όσο κι αν ο πρωθυπουργός και άλλα κυβερνητικά στελέχη μιλούν για “παρακράτος”, “εξωθεσμικούς παράγοντες” και “εσμό υπερπατριωτών” που έφεραν τη χώρα σε δεινή θέση, τα στοιχεία που έρχονται στην επιφάνεια αποκαλύπτουν το βάθος της εμπλοκής των ελληνικών μυστικών (και άλλων) υπηρεσιών με το ΡΚΚ και τους “ιδιώτες”. Πολλά για την υπόθεση είπε ο ίδιος ο αρχηγός του ΡΚΚ στο Ιμραλί και δεν νομίζουμε ότι φταίνε τα “ειδικά φάρμακα” για τις ενδιαφέρουσες εξομολογήσεις του. Η περίοδος, επομένως, της υποστήριξης του “εχθρού του εχθρού μας” Οτσαλάν, κλείνει, περίπου όπως τέλειωσε και η περίφημη πρόταση Σαμαρά (και πολλών άλλων) για τον “διαμελισμό των Σκοπίων”. Κανείς δεν θα μάθει ποτέ ούτε για δίκτυα, ούτε για μυστικά “εθνικά κονδύλια”. Το ίδιο το “Δίκτυο 21” περιορίζεται σε μισόλογα. Τα μέλη του, λέει, έδρασαν οικεία βουλήσει. Αντί να δώσει εξηγήσεις προτιμά τα “θούρια”: “Αντίσταση παντού: Στο Αιγαίο, στην Κύπρο, στη Θράκη”. “Επί τρία χρόνια μετά την κρίση των Ιμίων, αντί να θωρακιζόμαστε πυρετωδώς έναντι της Τουρκίας, καθυστερούμε την αμυντική μας θωράκιση και αποθαρρύνουμε τους εξοπλισμούς της Κύπρου” (1/3/1999). Η χρήση του πρώτου πληθυντικού, ήταν πάντοτε το τέχνασμα όλων των εμπόρων πατριωτισμού».

Πηγή: alfavita
 

ΟΛΗ Η ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ ΣΤΟ ΒΥΣΜΑΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ. ΤΥΧΑΙΟ; ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ!


Πριν από λίγες μέρες η ΔΑΠ, φοιτητική παράταξη της ΝΔ, στην Ιατρική Σχολή Αθηνών,εξαπέλυσε μια χυδαία επίθεση ενάντια στους αγωνιζόμενους φαντάρους και στο ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ. Με ορολογία που χρησιμοποιούσε η Χούντα των Συνταγματαρχών, αναδεικνύοντας όλο το αντιδραστικό περιεχόμενο όλων των ολοκληρωτικών καθεστώτων, επιχείρησαν να αμαυρώσουν την κοπιώδη και βασανιστική καθημερινή προσπάθεια υπεράσπισης των δικαιωμάτων των στρατευμένων. Είναι δεδομένο ότι αυτοί που υπηρέτησαν και υπηρέτησαν στις πιο βυσματικές θέσεις, στον τόπο καταγωγής τους, συνεχίζοντας ανενόχλητοι σπουδές-επαγγελματική καριέρα και κομματική δράση, δεν ξέρουν τι σημαίνει να μην βγαίνεις με έξοδο γιατί δεν έχεις φράγκο, να μην παίρνεις άδεια γιατί κυβέρνηση και ΥΕΘΑ Π.Παναγιωτόπουλος κατάργησαν τις καταστάσεις επιβίβασης όσων υπηρετούν στις ακριτικές μονάδες.

Με τον ακραίο εθνικισμό και ρατσισμό τους δικαιολόγησαν την ταξική κυβερνητική πολιτική και τα Μνημόνια Ε.Ε.-ΔΝΤ, την οργανωμένη επιχείρηση του αστικού κατεστημένου να στρέψει τον Στρατό ενάντια στον αγωνιζόμενο λαό. Βλέπεις αυτοί ήταν πάντα απέναντι στους εργαζόμενους και τη νεολαία.

Δεν το κρύβουμε ότι ξύπνησαν μνήμες. Από την περίοδο υπουργίας του Ευ. Μεϊμαράκη στο ΥΠΕΘΑ, οπόταν σημειωνόνταν 1 απόπειρα αυτοκτονίας κάθε 15 μέρες εξαιτίας των απάνθρωπων συνθηκών! Και ενώ νέοι άνθρωποι έχαναν την ζωή τους στου «Παραλόγου τη θητεία», τα στελέχη της ΟΝΝΕΔ, κομματικής νεολαίας της ΝΔ ευνοούνταν με προκλητικό τρόπο κάνοντας προκλητική θητεία στο βυσματικό Πολεμικό Ναυτικό και Αεροπορία.

Είναι σε όλους γνωστό ότι δίπλα στο υπουργικό γραφείο στο Πεντάγωνο είχε εγκατασταθεί ΟΝΝΕΔίτης στρατεύσιμος που με ένα λαπ τοπ κανόνιζε τις ευνοικές μεταθέσεις των μελών των ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ. Και ενώ τα στρατευμένα παιδιά των λαϊκών οικογενειών υφίσταντο τα πάνδεινα στις άθλιες μονάδες της παραμεθορίου, Μεϊμαράκης-Μιχαλολιάκος προϊσταντο στο ΥΠΕΘΑ, ενώ “φτιάχνονταν” χιλιάδες Μετατάξεις ΟΝΝΕΔιτών στα βυσματικά Σώματα, Πολεμικό Ναυτικό και Αεροπορία.

Γιατί όμως τα μέλη των ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ προτιμούσαν και προτιμούν το Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία; Όταν όλοι υπηρετούσαν 12μηνο, στο ναυτικό και την αεροπορία υπήρχαν άγραφες άδειες. Αυτό σημαίνει ότι τα βύσματα όχι μόνο απολάμβαναν πιο άνετη θητεία (καμιά σχέση η εκπαίδευση, οι συνθήκες, η συμπεριφορά των ανωτέρων κλπ), αλλά ουσιαστικά σχεδόν η μισή θητεία ήταν άγραφες άδειες. Επιπλέον, ακόμη και οι μονάδες τριγύρω από την Αθήνα-Πειραιά ορίστηκαν με απόφαση του ΥΕΘΑ Ευ.Μειμαράκη ως παραμεθόριος, για να δικαιολογούνται και εκεί οι άγραφες άδειες. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι υπήρχαν και υπάρχουν πολλοί που δεν υπηρετούν καθόλου, έχοντας πάρει σε μόνιμη βάση, άδεια από την κομματική σημαία!

Παραδίδουμε, επομένως, στην κρίση του εργαζόμενου λαού μας αυτό το άθλιο αστικό κόμμα, τη ΝΔ, την κομματική του νεολαία ΟΝΝΕΔ και την φοιτητική του παράταξη, ΔΑΠ! 

Είναι αυτοί που σύμφωνα με την φανταρίστικη ορολογία «έχωσαν» όλους τους υπόλοιπους φαντάρους για να βολευτούν οι ίδιοι. Και μετά να συνεχίσουν την κομματική και πολιτική τους καριέρα, μιλώντας υποκριτικά για Ισότητα Και Αξιοκρατία, απαιτώντας καταπολέμηση της διαφθοράς και της διαπλοκής, αρνούμενοι το κράτος των πελατειακών σχέσεων που εξυπηρετούν οι ίδιοι, απαιτώντας εκσυγχρονισμό, μεταρρυθμίσεις. Επιβάλλοντας σήμερα εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα «για να μας σώσουν».


ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΤΗΣ ΟΝΝΕΔ:

ΜΑΡΑΒΕΛΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ 1997 Πολεμικό Ναυτικό

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ1998-2001 Πολεμική Αεροπορία

ΚΟΥΡΟΥΣΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 2001-2004 Πολεμικό Ναυτικό -Επικεφαλής ΔΑΠ Ιατρικής Σχολής.

ΣΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ


ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΚΑΡΕΤΣΑΝΟΣ  (ATTIKARXHS)


 
Γιάννης Μαρτάτος: Πτυχιούχος Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρετεί “κανονικά” τη θητεία του στο Πολεμικό Ναυτικό. ΥΠ.ΕΙΔΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ – ΔΙΕΥΘ.ΠΟΛ.ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ





ΥΠ.ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ Ελπιδοφόρος Παπανικολόπουλος  -Πολεμικό Ναυτικό


Πρόεδρος Β2 Νομαρχιακής Επιτροπής ΟΝΝΕΔ  Παναγιώτης Κουτσογιάννης

Γιος του Παναγιώτη Μελά, βουλευτή της ΝΔ και των ΑΝΕΛ, Ο Γιάννης Μελάς, Δημοτικός Σύμβουλος Νεολαίας στο Δήμο Πειραιά.  ΟΝΝΕΔΙΤΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΔΑΠ ΤΕΙ ΑΘΗΝΑΣ

Ναύτης Ι.Φετάνης, αναπληρωτής υπεύθυνος Οργανώσεων ΟΝΝΕΔ Αττικής 


Ναύτης Χ.Παπανικολάου, αναπληρωτής υπεύθυνος Οργανώσεων ΟΝΝΕΔ Αττικής

 

Ναύτης Γ.Αντωνάκης, Γραμματέας ΔΑΠ ΤΕΙ

 

 

omments

 

Σμηνίτης Α.Παπανικολάου, μέλος Π.Σ.ΟΝΝΕΔ και “τομεάρχης” Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

 

 

Αυτός είπε να κάνει τη διαφορά! Υπηρέτησε στην Πολεμική Αεροπορία…

 

 

 Παλιά ”μπουμπούκια”

Κωνσταντίνος Κυρανάκης

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ (χρόνια σε θέσεις στην ΟΝΝΕΔ έφτασε ως αντιπρόεδρος και σήμερα είναι βουλευτής Πειραιά γεν.1979- Στρατιωτικές υποχρεώσεις
2005 -2006 Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στο Πολεμικό Ναυτικό.

Νίκος Κωστόπουλος – γιος πρωην υπουργού μέχρι το 2006 είχε θεσάρες στην ΟΝΝΕΔ Κ.Ε ΝΥΝ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ Κ.Ε ΝΔ και παρολίγον βουλευτής-2005-2006 Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στο Πολεμικό Ναυτικό.

Ασημάκης Φωτόπουλος –  τέως Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων της ΟΝΝΕΔ

Μέλος των Κεντρικών Γραμματειών Μαθητικού και Ιδεολογικού της ΟΝΝΕΔ από Ναύπακτο Αιτωλοακαρνανίας Τις Στρατιωτικές του υποχρεώσεις, εκπλήρωσε την περίοδο 1996-1998 στην Πολεμική Αεροπορεία, στην 132 Πτέρυγα Μάχης στο Δοκίμι Αιτωλοακαρνανίας.

Όλοι αυτοί αποτελούν ένα μικρό, αλλά αντιπροσωπευτικό δείγμα του τι σημαίνει ΟΝΝΕΔ-ΔΑΠ!

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955347

diktiospartakos.blogspot.com

 

Αυτός είναι ο Βουλευτής της ΝΔ Θανάσης Νταβλούρος: Αρχιασφαλίτης – οργανωτής στην καταστολή της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 στην Πάτρα

Ο Θανάσης και ο Αντώνης…


 

Νταβλούρος, ο «φρουρός» της Δημοκρατίας


του Alice in Victimland
«Οι μάσκες έπεσαν και μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο. Επιτέλους αποκαλυφθήκατε ποιοι είστε. Είστε συνοδοιπόροι της Χρυσής Αυγής και σας ενώνει το ίδιο μανιφέστο. Έχετε μια ιδιότυπη τρομοκρατική αντίληψη», είπε χθες το βράδυ ο κ. Νταβλούρος απευθυνόμενος προς τους βουλευτές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με αφορμή την ανακοίνωση της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ που αναφέρει:  

«ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΜΕΡΕΣ!


Τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται αύριο, από τη μέρα που ο δεκαπεντάχρονος μαθητής, Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, έπεσε νεκρός από τη σφαίρα του ειδικού φρουρού της ΕΛ.ΑΣ. Το ξέσπασμα της κοινωνίας, με πρωταγωνιστή τη μαθητιώσα νεολαία, ήταν η οργισμένη απάντηση μιας ολόκληρης γενιάς στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της βίας.

με στολή εργασίας
Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 ήταν ο αγώνας για ελπίδα και δικαίωμα στη ζωή. Σήμερα, που η τρικομματική συγκυβέρνηση Σαμαρά εντείνει την επίθεση στα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας, που οι ελαστικές σχέσεις απασχόλησης συνιστούν πλέον καθεστώς και η ανεργία καλπάζει, ο αγώνας για ελπίδα και κοινωνική χειραφέτηση αποτελούν πλέον μονόδρομο. Δεν περιμένουμε πλέον κάποια αφορμή. Η ξοφλημένη μνημονιακή συγκυβέρνηση πρέπει να ανατραπεί εδώ και τώρα. Όλοι και όλες στις διαδηλώσεις 11.00 και 17.00 στην Αθήνα στα Προπύλαια, και στις συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα. Να τους κάνουμε παρελθόν!».

Ο κ. Νταβλούρος από το 2012 εκπροσωπεί τον ελληνικό λαό στο κοινοβούλιο. Μέχρι, όμως, ο ελληνικός λαός να τον χρήσει βουλευτή  τον υπηρετούσε από άλλο μετερίζι, αυτό της ΕΛ.ΑΣ. Από το 2007 έως το 2009 (σ.σ. αλλάζει κυβέρνηση, έχουμε κρίσεις αξιωματικών στην ΕΛ.ΑΣ.: όμορφος κόσμος, αξιοκρατικά πλασμένος) διετέλεσε διευθυντής της Ασφάλειας Πατρών. Απ’ αυτή τη θέση στις 10 Δεκεμβρίου 2008, έχοντας στο πλευρό του σύσσωμη την αστυνομική δύναμη του νομού, τα πρωτοπαλλήκαρα του  Μιχαλιολάκου και «αγανακτισμένους πολίτες» (: κατ’ αντιστοιχία με τους «αγανακτισμένους» που δολοφόνησαν τον καθηγητή Ν. Τεμπονέρα) βγήκε στους δρόμους της πόλης κυνηγώντας τους νεολαίους που διαδήλωναν. Οι συνοδοιπόροι του εκτόξευαν πέτρες στους διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για την αστυνομική βία και την κρατική καταστολή, επιχειρώντας να λιντσάρουν όσους προσήγαγαν οι άνδρες της ΕΛ.ΑΣ., ενώ φώναζαν ρυθμικά «πουτάνας γιοι, αναρχικοί».  


Αργότερα το ίδιο βράδυ, οι ορδές των «αγανακτισμένων», άξιων συνεχιστών του έργου του Γκοτζαμάνη, του Καλαμπόκα, του Μαραγκού και του Σπίνου, αλώνιζαν σ’ όλη την Πάτρα, τραμπουκίζοντας όποιον είχε… αριστερή περιβολή. Έφθασαν, μάλιστα, στο σημείο να χτυπήσουν το κουδούνι διαμερίσματος όπου έμενε φοιτήτρια, μέλος της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης, απειλώντας την ότι είναι περικυκλωμένη, ότι θα ανέβουν πάνω κ.λπ. Αυτός είναι ο κ. Νταβλούρος που εξισώνει τους νεοναζί με το ΣΥΡΙΖΑ. Να τον χαίρονται αυτοί που τον ψήφισαν.


Σημείωση του Κόκκινου Τύπου: ανάμεσα στα άλλα επιτεύγματα του Θ. Νταβλούρου υπήρξε η εκκένωση και το κάψιμο του καταυλισμού των Αφγανών μεταναστών στην Πάτρα το καλοκαίρι του 2009, γεγονός που προκάλεσε την κατακραυγή σε διεθνές επίπεδο.  

 

Πόσες παπαριές ακόμη;

Αναρωτιέμαι πόση παπαριά έχει ακόμη στην καβάντζα αυτός ο φελλός που αναδείχτηκε πρωθυπουργός τού τόπου μας (ω, πόσο ανεξήγητα μυστήρια έχει αυτή ρημάδα η δημοκρατία…). Και τί δεν έχει πει ίσαμε σήμερα! Τί να πρωτοθυμηθούμε, δηλαδή; Τις κορώνες του τότε που άνοιγε τα σύνορα με την Αλβανία, ως υπουργός εξωτερικών τού Μητσοτάκουλα; Τις ποιητικόμορφες “ανοιξιάτικες” κοτσάνες του, μέσα κι έξω από την βουλή, ως αρχηγός τού πολιτικού περίπτερου (συγγνώμη, “πολιτικού κόμματος” ήθελα να πω), το οποίο έφτιαξε ίσα για να μπει στην μύτη τού Μητσοτάκουλα; Τις πολιτιστικές κοτρώνες με τις οποίες μας πετροβόλαγε, ως υπουργός πολιτισμού τού μπουχέσα (a propos, θυμάστε ότι όταν είχε πρωτοεκλεγεί ο μπουχέσας, είχε κρατήσει για πάρτη του το υπουργείο πολιτισμού, με την βοήθεια του Ζαχόπουλου του μπαλκονάτου…α ρε δόλια Μελίνα, που λέει ο λόγος); Τις αντιπολιτευτικές οβίδες του κατά του κυβερνώντος ΠαΣοΚ, ως αρχηγός τής αξιωματικής αντιπολίτευσης; Τα καραμπινάτα προεκλογικά του ψεύδη, ως δυνάμει πρωθυπουργός;
Όλα αυτά τα αφήνω σε σας. Εγώ θα πιάσω τις πλέον πρόσφατες αυτών των παπαριών τού πρωθυπουργού μας. Τις ξεστόμισε χτες, σε ομιλία του στο Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο (ξέρετε, στον φορέα που εξυπηρετεί όσους αμερικανούς λεφτάδες θέλουν να κάνουν μπίζνες στην Ελλάδα και όσους έλληνες λεφτάδες θέλουν να νταραβεριστούν μαζί τους). Απολαύστε ένα σταχυολόγημα:
– Σε μια χώρα που έχει το καλύτερο αρχιπέλαγος στον κόσμο και τα πιο δαντελωτά ακρογιάλια, αλλά δεν έχει μαρίνες, σίγουρα κάτι δεν πάει καλά.

Σχόλιο: Τί του λείπει του ψωριάρη; φούντα με μαργαριτάρι. Τί δεν πάει καλά στο “καλύτερο αρχιπέλαγος στον κόσμο”; το ότι δεν έχει μαρίνες. Εμ πώς, κύριε; Πώς θες να πορευτείς δίχως μαρίνες, να έρχονται να αράζουν και να κάνουν την μούρη τους οι σκαφάτοι  και να κάνουν την μόστρα τους οι ιλλουστρασιόν γκομενίτσες πολυτελείας τού διεθνούς τζετ-σετ; Το ότι αυτό το κωλο-αρχιπέλαγος δεν έχει καράβια που να εξυπηρετούν ολοχρονίς και σωστά τα φτωχονήσια αλλά και το ότι τα καράβια που το οργώνουν έχουν εισιτήριο απλησίαστο στον κάθε μνημονιόπληκτο πολίτη, είναι γεγονότα ήσσονος σημασίας. Ο πρωθυπουργός είναι σαφής: δεν πάμε καλά επειδή δεν έχουμε μαρίνες!

– Η λέξη «ανταγωνιστικότητα» ήταν επίσης απαγορευμένη (…) σε μια χώρα όπου υπάρχουν νόμοι που δίνουν πλεονεκτήματα σε όσους είναι ήδη μέσα στην αγορά, αλλά όχι σε όσους θέλουν να μπουν στην αγορά – είτε πρόκειται για ανέργους που θέλουν να εργαστούν, είτε για νέους που πρωτοπιάνουν δουλειά, είτε για νέους επιχειρηματίες που θέλουν κι αυτοί να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους και τις ιδέες τους – είναι βέβαιο ότι η ανταγωνιστικότητα ασφυκτιά κάτω από το συντριπτικό βάρος των στρεβλώσεων. Μοναδικών στρεβλώσεων παγκοσμίως. Όλα αυτά, ήλθε η ώρα να αλλάξουν. Και σήμερα τα αλλάζουμε!

Σχόλιο: Ρε πούστη μου, τα θέλει και τα λέει ή του ξεφεύγουν; Δηλαδή, τόσα χρόνια ήθελαν οι νέοι να βρουν δουλειά και οι άνεργοι να εργαστούν αλλά δεν τους το επέτρεπαν οι στρεβλώσεις, ε; Μάλιστα… Και με τις αλλαγές τού Αντώνη, όλοι αυτοί θα βρουν λύση στα προβληματα τους, ε; Ωραία… Προφανώς, εγώ μάλλον παρακολουθώ ταινία φαντασίας καθώς, από τότε που άρχισαν τα μέτρα, βλέπω γύρω μου τα μαγαζιά να κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο, την ανεργία να πλήττει το 30% του εργατικού δυναμικού και τρεις στους πέντε νέους να μη βρίσκουν δουλειά.

– Είδατε τι αγώνα δώσαμε για να αλλάξουμε την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό. Τώρα, ως Πρωθυπουργός που ανέλαβε ένα έργο ανηφορικό σε πολύ δύσκολες ώρες, αλλά και ως Έλληνας που βλέπει, επιτέλους, κάτι να αλλάζει ουσιαστικά, ζητώ απ’ όλους να κάνουν ουσιαστικά την υπέρβασή τους: Ζητώ φορολογική συνέπεια. Ζητώ επιστροφή καταθέσεων. Ζητώ να λειτουργήσει η χώρα ως φυσιολογική δημοκρατία και ως φυσιολογική οικονομία. Μόνον έτσι θα μπορέσουμε να κάνουμε σύντομα πραγματικότητα το 15% φόρο στα κέρδη, στο σύνολο των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων!

Σχόλιο: Μωρή κουφάλα, γιατί δυο μέτρα και δυο σταθμά; Γιατί αυτούς τους παρακαλάς να πληρώσουν φόρους αλλά εμένα με πιάνεις και με χτυπάς σαν χταπόδι; Γιατί δεν με πας κι εμένα στο παρακαλετό, έτσι για νά ‘χω κι εγώ την ευκαιρία να σου δώσω ό,τι σου δίνουν κι εκείνοι (μη ρωτήσεις τί!); Αλλά…για μια στιγμή γιατί δεν κατάλαβα: ζητάς φορολογική συνέπεια για να μειώσεις τον φόρο των επιχειρηματιών στο 15%; Δηλαδή, να πληρώνω εγώ σαν κερατάς για να ωφεληθούν οι κονομησάκηδες; Κι εγώ να παραμείνω και κερατάς και γαμημένος; Ωραίος είσαι, ρε συ! Από πού είπαμε πως πήρες πτυχίο, να στείλω κι εγώ την κόρη μου για σπουδές;

– Είμαι με τη μεσαία τάξη. Όχι εναντίον της.

Σχόλιο: Δηλαδή, αν ήσουν εναντίον της, ρε Αντώνη, τί παραπάνω θα πάθαινε αυτή η ρημάδα η μεσαία τάξη; Μόνο στην μάντρα του σκοπευτηρίου τής Καισαριανής δεν την έχεις στήσει ακόμη.

– Τα εισοδήματα μισθωτών και συνταξιούχων μέχρι 25 χιλιάδες ετησίως, θα έχουν φορολογική ελάφρυνση με τους νέους συντελεστές. Κι αυτό αφορά όσους παίρνουν ονομαστικά ως 2500 χιλιάδες το μήνα, δηλαδή την πλειονότητα μισθωτών και συνταξιούχων. Επίσης κάνουμε τη μεγάλη καινοτομία να δίνουμε επιδόματα σε κάθε παιδί, από το πρώτο παιδί! Με εισοδηματικά κριτήρια, όμως, για να δίνεται μεγαλύτερη ενίσχυση σε εκείνους που πραγματικά το έχουν ανάγκη. Παράλληλα, όμως, κάνουμε προσπάθειες που δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα, να αποκατασταθεί και το μεγαλύτερο μέρος των πολυτεκνικών επιδομάτων σε εκείνους που το έπαιρναν ως πρόσφατα. Στόχος μας στο φορολογικό είναι χαμηλότεροι φορολογικοί συντελεστές και προς τα εκεί κινούμαστε.

Σχόλιο: Δύο σε ένα: και ψέμα και παπαριά. Προφανώς είμαστε βλαμμένοι όλοι εμείς που νοιώθουμε ότι η φορολογία μάς έχει γαμήσει σκληρά κι ασάλιωτα. Ο πρωθυπουργός είναι σαφέστατος: η κυβέρνηση κινείται με στόχο ένα φορολογικό σύστημα με χαμηλότερους συντελεστές. Και δίνει κι επιδόματα από πάνω! Αν αυτός ο συνδυασμός ψέματος και παπαριάς δεν συνιστά καθαρή ξετσιπωσιά, τότε δεν ξέρω τι είναι ξετσιπωσιά.

– Είναι δυνατό μερικές δεκάδες άτομα, να σταματάνε με την καθημερινή «επαναστατική γυμναστική» τους τη ζωή και την εργασία εκατομμυρίων συμπολιτών τους; Σε ποια δημοκρατική χώρα γίνεται αυτό; Σε ποια σύγχρονη δημοκρατία το ανέχονται αυτό;

Σχόλιο: Έχω κι εγώ κάποια σχετικά ερωτήματα: Σε ποια πραγματική δημοκρατία μερικές δεκάδες πουλημένων πολιτικών κόβουν την ζωή και την εργασία εκατομμυρίων πολιτών; Σε ποια πραγματικά δημοκρατική χώρα μερικές δεκάδες πουλημένων πολιτικών υποθηκεύουν όχι μόνο το μέλλον αλλά και το παρόν εκατομμυρίων πολιτών; Αυτά μόνο στην δικιά ΣΟΥ δημοκρατία γίνονται, Αντώνη.

Προχθές γνώρισα δύο νέα παιδιά. Νεότατα. Που από το τίποτα, με όπλο το μυαλό, την αποφασιστικότητα και την Ελευθερία τους, σήμερα επιβάλλουν ήδη τα προϊόντα των εταιριών τους στον κόσμο ολόκληρο.

Αυτά δεν είναι παρά ένα απάνθισμα από όσα είπε ο πρωθυπουργός. Και το αρχικό ερώτημα παραμένει: πόσες παπαριές έχει ακόμη καβάντζα;;;; 

Πηγή: Cogito ergo sum