RSS

Category Archives: ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ

Επαναπροωθήσεις μεταναστών, Ε.Ε, Τουρκία, Κύπρος και ΣΥΡΙΖΑ

ee tourkiaΣτις 16/12 “η Τουρκία και η Ευρωπαϊκή Ένωση υπέγραψαν συμφωνία επαναπροώθησης των λαθρομεταναστών που εισέρχονται στην Ευρώπη μέσω του τουρκικού εδάφους, η οποία «οδηγεί» στην άρση, το 2017, της υποχρέωσης για βίζα που έχουν επιβάλει οι Βρυξέλλες στους Τούρκους υπηκόους… σε αντάλλαγμα η Ε.Ε. θα διευκολύνει την έκδοση βίζας για τους Τούρκους καθώς η Τουρκία να παραμένει η μόνη υποψήφια προς ένταξη χώρα, οι πολίτες της οποίας χρειάζονται βίζα για να ταξιδέψουν στις χώρες-μέλη της Ε.Ε.”. Η είδηση πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων και των ηλεκτρονικών τους εκδόσεων, μιλώντας όλες ανεξαιρέτως για “λαθρομετανάστες”, όπως και στο συγκεκριμένο απόσπασμα που αναδημοσιεύουμε από την προοδευτική Ελευθεροτυπία.


Η φωτό από το σχετικό δημοσίευμα της Ισκρα. Αυτό κατάλαβε η Ισκρα από την αντιμεταναστευτική συμφωνία ΕΕ.-Τουρκίας
Η είδηση πέρασε όμως στα ψιλά και από τα αριστερά ΜΜΕ. Ο Σύριζα ούτε που σκέφτηκε να βγάλει μια ανακοίνωση, ενώ η ιστοσελίδα Ισκρα  (που πρόσκειται στο Αριστερό Ρεύμα του Π. Λαφαζάνη), ασχολήθηκε με το ζήτημα σε ένα σχόλιο μόνο και μόνο για να τονίσει ότι η “Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΛΑΒΕ ΓΕΝΝΑΙΟ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΒΙΖΑΣ ΓΙΑ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΕ… ποία για άλλη μια φορά, επιβεβαιώνει το status μεγάλης δύναμης, η οποία μπορεί να παραμένει εκτός ΕΕ, αποσπώντας, όμως, ένα-ένα τα σημαντικά πλεονεκτήματα που θα είχε από την ενδεχόμενη συμμετοχή της, χωρίς, όμως και τα μεγάλα μειονεκτήματά της ένταξής της στην ΕΕ.” Το σημαντικό λοιπόν για την Ίσκρα δεν είναι η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για μαζικές απελάσεις-επαναπροωθήσεις μεταναστών ή προσφύγων προς την Τουρκία, αλλά ότι η Τουρκία κερδίζει ανταλλάγματα (κατάργηση βίζας). 

Δηλαδή σύντροφοι της Ισκρα, αν η Τουρκία δεν ελάμβανε αυτό το “πλεονέκτημα” θα είχε κάτι μεμπτό αυτή τη συμφωνία, ή όλα θα ήταν ok;

Και ενώ η αριστερά έκανε την πάπια για την ουσία της συμφωνίας, ξαφνικά λίγες μέρες αργότερα αποφάσισε να εξεγερθεί, όχι βεβαίως κατά της συμφωνίας, αλλά… για την άρνηση της Τουρκίας να την εφαρμόσει στην περίπτωση της Κύπρου. Μια άρνηση άλλωστε που ήταν αναμενόμενη αφού η Τουρκία ως γνωστόν δεν αναγνωρίζει την κρατική υπόσταση της “Κυπριακής Δημοκρατίας”, αφού θεωρεί ότι μετά το 1974 (πραξικόπημα εθνοφρουράς υπό την καθοδήγηση της ελληνικής χούντας, τούρκικη επέμβαση) και τις μετακινήσεις πληθυσμών που ακολούθησαν, η Κύπρος δεν έχει μια ενιαία κρατική εκπροσώπηση. Για το θέμα αυτό αναδημοσιεύουμε στο τέλος ένα μικρό ιστορικό για την Κύπρο που ουδεμία σχέση έχει με την αναπαραγωγή των γνωστών σοβινιστικών μύθων του ελληνικού εθνικισμού. Όμως πριν απ’ αυτό έχει μια σημασία να σχολιαστούν οι αντιδράσεις του Συριζα δια μέσω της Δούρου για τη στάση της Τουρκίας αναφορικά με την εφαρμογή της συμφωνίας επαναπροώθησης μεταναστών στην περίπτωση της Κύπρου. Η κ Δούρου λοιπόν επιχείρησε να πουλήσει πατριωτισμό στην κυβέρνηση Σαμαρα, υπερθεματίζοντας, όχι φυσικά για τα δικαιώματα των μεταναστών ή των προσφύγων που θα απελαύνονται με συνοπτικές διαδικασίες στην Τουρκία, αλλά για το ότι αυτή η επαίσχυντη συμφωνία δεν θα εφαρμόζεται από την πλευρά της Τουρκίας για την Κύπρο: “Για άλλη μία φορά η Τουρκία δείχνει το πώς αντιλαμβάνεται την εφαρμογή των διεθνών της υποχρεώσεων: όπως τη συμφέρει και αγνοώντας προκλητικά το διεθνές και στη συγκεκριμένη περίπτωση το κοινοτικό δίκαιο. Αποφάσισε έτσι αυθαίρετα να… αποκλείσει την Κυπριακή Δημοκρατία από την εφαρμογή της συμφωνίας σχετικά με την επανεισδοχή μεταναστών, την οποία υπέγραψε μόλις στις 16/12 με την ΕΕ.”… “Εκείνο που εκκρεμεί -σύμφωνα πάντα με την κ Δούρου- είναι το ποια θα είναι, στην πράξη και όχι στις δηλώσεις του εκπροσώπου του υπουργείου, η στάση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία αναλαμβάνει από την 1η Ιανουαρίου την ευθύνη της προεδρίας της Ε.Ε., αναφορικά με το άνοιγμα προενταξιακών κεφαλαίων, που επιδιώκει η Τουρκία. Θα δεχθεί να προχωρήσει η ΕΕ σε κάτι τέτοιο έναντι μιας χώρας που δεν αναγνωρίζει ένα κράτος – μέλος της; Η έλλειψη άμεσης αντίδρασης από την αρμόδια επίτροπο για θέματα μετανάστευσης αποτελεί εξαιρετικά ανησυχητικό οιωνό”. Πηγή: left.gr

Αυτό λοιπόν ανησυχεί την υπεύθυνη διεθνών σχέσεων του Συριζα; Η έλλειψη άμεσης αντίδρασης της αρμόδιας επιτρόπου για θέματα μετανάστευσης; Τι ακριβώς ζητάει η κ Δούρου τελικά; Να εφαρμοστεί εδώ και τώρα το κοινοτικό δίκαιο, που σημαίνει μαζικές απελάσεις μεταναστών; Και εξ αφορμής της εφαρμογής του “χωρίς αποκλεισμούς” να επιβληθεί στην Τουρκία με de facto αναγνώριση της -ελληνο-Κυπριακής Δημοκρατίας; Ας μας εξηγήσει κάποιος στο Σύριζα γιατί πραγματικά έχουμε μπερδευτεί με τις πατριωτικές ευαισθησίες αυτού του είδους, που στον οίστρο τους ζητάνε ακόμα και την εφαρμογή μιας ελεεινής αντιμεταναστευτικής νομοθεσίας στα πλαίσια μιας Ευρώπης φρούριο με εκατομμύρια ανθρώπους να ζουν σε καθεστώς εξαίρεσης, άλλοι στοιβαγμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, άλλοι χωρίς χαρτιά έρμαια της εκμετάλλευσης κρατικών και παρακρατικών κυκλωμάτων και άλλοι να πνίγονται στη μεσόγειο ύστερα από τα σχετικά τζαρτζαρίσματα των κατά τόπους λιμενικών αρχών, μιας Ευρώπης που κλαίγεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Συρία και το Ιράν, αλλά τα τσαλαπατάει στην ίδια της την αυλή. Για την ιστορία να πούμε ότι οι δηλώσεις της Δούρου ήρθαν μια μέρα μετά τα αυστηρά διαβήματα της ελληνοκυπριακής κυβέρνησης (Κύπρος: Διάβημα στην Ε.Ε. για την τουρκική πρόκληση), και λίγη ώρα μετά τις ανάλογες δηλώσεις του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών (Υπ. Εξ: Καμία ευρωπαϊκή προοπτική για Τουρκία αν δεν αναγνωρίζει την Κύπρο). Ας μην βιάζεται ο Συριζα να μπει επικεφαλής της υπεράσπισης των “εθνικών δικαίων”, δηλαδή των ενδοκαπιταλιστκών ανταγωνισμών της Ελλάδας με την Τουρκία. Υπάρχουν ήδη άξιοι υπερασπιστές αυτών των συμφερόντων: Η ελληνική αστική τάξη, μαζί και η ελληνοκυπριακή και σύσσωμο το πολιτικό τους προσωπικό γνωρίζουν πολύ καλά τι πρέπει να κάνουν και δεν περιμένουν κανένα Σύριζα για να πάρουν μαθήματα εθνικού τσαμπουκά. Εκτός και αν μια “σκληρή στάση” της ελληνικής κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση γα την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, πράγμα που άλλωστε απαιτεί η κ Δούρου, θα είναι και ένας λόγος για να πραγματοποιηθεί ένα είδος εθνικής ενότητας, έστω αρχίζοντας από την Τουρκία ακόμα και με το κόστος μερικών χιλιάδων απελάσεων “λαθρομεταναστών”. Ένας ακόμα λόγος δηλαδή, για να γίνει ο Σύριζα κ..λος και βρακί με την άρχουσα τάξη.
Κ. Μαραγκός
Advertisements
 

Κείμενο Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ: Ο αντιμιλιταρισμός δεν είναι πια εδώ – ΝΑΤΟ και Ευρωστρατός δεν αποτελούν στόχους πάλης


Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η ανάγνωση των θέσεων της Πρώτης Παννελλαδικής Συνδιάσκεψης των Νέων του ΣΥΡΙΖΑ. Ένας χώρος που θέλησε να προβάλλει ένα αντιεθνικιστικό και αντιμιλιταριστικό πρόγραμμα, να τονίσει το ζήτημα των Αντιρρησιών Συνείδησης και των Ολικών Αρνητών Στράτευσης, σε συνδυασμό με την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των στρατευμένων. Ο φιλοευρωπαισμός και η έλλειψη στόχων ενάντια στον ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ πάντα καλύπτονταν από τον τονισμό της εναντίωσης στο ΝΑΤΟ και τις ιμπεριαλιστικές αποστολές.

Τώρα όμως όλα αυτά αποτελούν παρελθόν. Τώρα προτάσσεται η διεκδίκηση της εξουσίας και άρα οι όποιες «ενοχλητικές» θέσεις παίρνουν την άγουσα για τα αποδυτήρια, καθώς βγαίνουν εκτός προγράμματος. Ταυτόχρονα, προχωρά η διαπεδαγώγηση μελών και φίλων στην αντίστοιχη αστική πολιτική, ενώ με συστηματικό τρόπο μειώνονται οι προσδοκίες από την περίφημη Αριστερή Κυβέρνηση!


Στόχος μας δεν είναι η εμπλοκή σε μικρόψυχα πολιτικά παιχνίδια, αλλά θέλουμε να τονίσουμε την συγκεκριμένη αναθεώρηση και συντηρητική αναδίπλωση, ιδιαίτερα τώρα που ο ελληνικός στρατός ερωτοτροπεί με κάθε ιμπεριαλιστική επέμβαση και με τους σχεδιασμούς καταστολής των κοινωνικών κινημάτων. Που η Ε.Ε. καταλήγει την ΠολιτικΉ Άμυνας/Ασφάλειας συγκροτώντας αυτές τις στρατιωτικές δυνάμεις που θα επεμβαίνουν παγκόσμια για να επιβάλλει τα συμφέροντα του ευρωπαικού αστικού κόσμου. Ενώ οι επεμβάσεις αυξάνονται (Γαλλία-ΗΠΑ σε Αφρική με την συνδρομή και των υπόλοιπων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων). Τώρα που βιώνουμε μια τεράστια επίθεση στα δικαιώματα των στρατευμένων, που η κρατική καταστολή εφορμά κατά των αντιρρησιών συνείδησης και των ολικών αρνητών στράτευσης. Τώρα που στήνεται το νέο κόλπο των κυβερνήσεων και των επιχειρηματιών με τα μεταχειρισμένα οπλικά συστήματα, που προσφέρονται δωρεάν, αλλά απαιτούν πανάκριβη συντήρηση!
Είναι επομένως ανάγκη να γυρίσουμε την πλάτη στα «εθνικά»-αστικά συμφέροντα, στην καθεστωτική προπαγάνδα περί «εθνικής ενότητας»  και να υπερασπιστούμε με κινήματα μαζικά, μαχητικά, ανατρεπτικά, Μέσα και Έξω από τον Στρατό, τα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας. Έχουμε ανάγκη όσο ποτέ, ένα νέο εργατικό κίνημα διεθνιστικό, αντιπολεμικό, αντιμιλιταριστικό, αντιεθνισκιστικό, αντικαπιταλιστικό.Βάζοντας φραγμό στους εξοπλισμούς, στις επεμβάσεις, στους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς που μας απειλεί ο ελληνοτουρκικός ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Για να Μπλοκάρουμε τη Μηχανή του Πολέμου και της Καταστολής του «εσωτερικού εχθρού», αγωνιζόμενου λαού. Συγκροτώντας Μέτωπο Ενάντια στο Ναζισμό, που ο καθένας κατανοεί ότι διαπλέκεται με τον Στρατό και την Αστυνομία, αποτελώντας τμήμα του Κράτους Έκτακτης Ανάγκης του Κοινοβουλευτικού Ολοκληρωτισμού, για την καταστολή κάθε αμφισβήτησης, κάθε διεκδίκησης, κάθε κοινωνικού αγώνα που απειλεί το αστικό καθεστώς εξουσίας.
Για να μπορέσει ο καθένας να βγάλει τα συμπεράσματα του παρουσιάζουμε αφενός το σχετικό απόσπασμα από  την Ιδρυτική Συνδιάσκεψη, αφετέρου τις αντίστοιχες θέσεις της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ. Δεν επιδιώκουμε να μειώσουμε την συμβολή και τον ρόλο των υπόλοιπων συντρόφων, αλλά θεωρούμε ότι είναι πιο αντιπροσωπευτικό.
ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΣΥΡΙΖΑ:

5. Η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ είναι μια νεολαία δικαιωματική. Αγωνίζεται για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων μας, αγωνίζεται ενάντια στην καταστολή, για την κατάργηση του ΜΑΤ και την επαναφορά κι επέκταση του ασύλου, για τα δικαιώματα που αφορούν τις νέες τεχνολογίες (ψηφιακά δικαιώματα), για τα δικαιώματα των στρατευμένων και τη θέσπιση ισόχρονης εναλλακτικής θητείας, για τα δικαιώματα των κρατουμένων (ιδίως των ανήλικων) και, τέλος, για μια εναλλακτική πολιτική για τα ναρκωτικά που δε θ’ αντιμετωπίζει τους χρήστες σαν εγκληματίες.
ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, Παράρτημα 2: Θέσεις για το Στρατό

Η Νεολαία Συνασπισμού αγωνίζεται για ένα κόσμο κοινωνικής δικαιοσύνης, ειρηνικής συνύπαρξης των λαών, εναντίον της αντιτρομοκρατικής υστερίας και υπερασπιζόμενη τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. Η Νεολαία Συνασπισμού αγωνίζεται για το σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία, για έναν κόσμο χωρίς στρατούς και χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Στα πλαίσια αυτά, οι προτάσεις μας για μια ανθρώπινη και χωρίς διακρίσεις θητεία δεν μπορεί να είναι αποσυνδεδεμένες από το πρόταγμα μας και από την συμμετοχή μας στους κοινωνικούς αγώνες.
Ο στρατός, πέραν από την επίσημη λειτουργία του, αυτήν της «εθνικής» άμυνας, αποτελεί έναν ιδεολογικό μηχανισμό, ο οποίος έχει την δυνατότητα να επιβάλει αξίες όπως η πειθαρχία και η υπακοή, να προβάλει πολιτισμικά πρότυπα και τη δική του αισθητική. Ταυτόχρόνα, χρησιμοποιώντας ιδεολογήματα περί ανασφάλειας, καθώς και το διαχρονικό περί εξωτερικών απειλών, προσπαθεί να ενισχύσει το κύρος του, ενώ παραμένει ως σήμερα ένας ημιαυτόνομος μηχανισμός εφαρμόζοντας «ειδικές» πολιτικές, έχοντας διασυνδέσεις και διαπλοκές με επιχειρηματικούς και εκκλησιαστικούς κύκλους. Η κατάσταση αυτή οδηγεί στην ανάπτυξη κλίματος που ευνοεί μιλιταριστικές – εθνικιστικές απόψεις, την αύξηση των κονδυλίων για εξοπλισμούς, καθώς και την προώθηση μέτρων, όπως η στράτευση γυναικών και η υποχρεωτική στράτευση στα 18.
Η Νεολαία Συνασπισμού θεωρεί κρίσιμη την απόκρουση τέτοιων αντιδραστικών απόψεών, που μπορεί να γίνει με συγκεκριμένες αλλαγές στο στρατιωτικό νομοθετικό πλαίσιο για κληρωτούς, επαγγελματίες οπλίτες και αξιωματικούς, παράλληλα με την ανάπτυξη κοινωνικών κινημάτων με αντιεθνικιστικό και αντιμιλιταριστικό προσανατολισμό.

Η υποχρεωτική στράτευση για τους νέους αποτελεί μια τομή στην ζωή τους. Ο νέος αναστέλλει την προσωπική και την κοινωνική ζωή του, ενώ περιστέλλονται τα πολιτικά του δικαιώματα και οι ελευθερίες. Με αυτήν την έννοια, η Νεολαία Συνασπισμού αγωνίζεται για τη μείωση του χρόνου της θητείας και για τη νομοθετική κατοχύρωση του δικαιώματος στην αντίρρηση συνείδησης και στην εναλλακτική θητεία.
Σχετικά με τους αντιρρησίες συνείδησης

Το υπάρχον νομικό πλαίσιο ουσιαστικά θεωρεί την άσκηση του δικαιώματος αντίρρησης συνείδησης και εναλλακτικής θητείας ως μια ευγενική παραχώρηση από την πλευρά του κράτους, με επαχθέστατους όρους, που σκοπό έχουν να αποτρέψουν οποιονδήποτε από αυτές τις επιλογές. Απαιτούμε την εξίσωση της εναλλακτικής θητείας (23 μήνες) με τη στρατιωτική θητεία. Να εφαρμοστεί αντίστοιχα, στην εναλλακτική θητεία, ο μηνιαίος μισθός του αντιρρησία, η κάλυψη των αναγκών σίτισης, στέγασης και ένδυσης, όπως συμβαίνει και στην αντίστοιχη στρατιωτική. Να καταργηθεί η απαράδεκτη «επιτροπή ελέγχου συνείδησης» που καθορίζει αν κάποιος έχει συνειδησιακά προβλήματα η όχι. Κανείς δεν μπορεί να κρίνει την συνείδηση του κάθε ατόμου. Να επιτρέπεται σε πολίτες που έχουν ξεκινήσει την θητεία τους να την διακόπτουν, να δηλώνουν αντιρρησίες συνείδησης και να εκτίουν το υπόλοιπο υπό καθεστώς εναλλακτικής θητείας (Μέχρι σήμερα είναι δυνατόν μόνο το αντίθετο). Τα αδικήματα στην περίοδο της εναλλακτικής θητείας να μην οδηγούν σε έκπτωση από το καθεστώς εναλλακτικής θητείας. Να σταματήσει η καταστρατήγηση του κοινωνικού χαρακτήρα της «εναλλακτικής υπηρεσίας», μέσω της στρατιωτικής εποπτείας. Η εποπτεία πρέπει να ανήκει στην υπηρεσία που προσφέρει ο υπηρετών κοινωνική εναλλακτική θητεία.
Ζητάμε να σταματήσουν οι διώξεις και οι τιμωρητικού χαρακτήρα ενοχλήσεις απέναντι στους αντιρρησίες συνείδησης, καθώς και τους αρνητές στράτευσης, που έχουν δικαιωθεί και απαλλαγεί από τα στρατιωτικά καθήκοντα τους. Ζητάμε η εκδίκαση υποθέσεων αρνητών στράτευσης να παραμείνει στην αρμοδιότητα πολιτικών δικαστηρίων χωρίς τη συμμετοχή στρατιωτικών δικαστών. Να νομοθετηθεί η υποχρέωση έκδοσης όλων των απαραίτητων δικαιολογητικών προς αυτούς, προκειμένου να μπορούν να συμμετέχουν κανονικά σε προκηρύξεις για θέσεις του δημοσίου τομέα, καθώς και να διαφυλάττεται το απόρρητο των προσωπικών δεδομένων για μια απρόσκοπτη συμμετοχή και χωρίς αποκλεισμούς στην κοινωνική και πολιτική ζωή.

Σχετικά με τα δικαιώματα οπλιτών:
Δυστυχώς, η μείωση της θητείας στους 12 μήνες δεν ακολουθήθηκε από την απαραίτητη δέσμη μέτρων (όπως μείωση των στρατοπέδων), έτσι ώστε να οδηγεί σε ριζική αλλαγή των συνθηκών κατά την περίοδο της θητείας. Το γεγονός αυτό έχει εντατικοποιήσει την στρατιωτική ζωή των οπλιτών, με αποτέλεσμα την ολοένα και πιο έντονη ψυχοσωματική επιβάρυνσή τους. Στην πλειοψηφία τους τα στρατόπεδα δεν πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις, όσον αφορά σε ζητήματα ασφάλειας και υγιεινής, ενώ έχουν αυξηθεί τα κρούσματα αυτοκτονιών και αυτοτραυματισμών. Ακόμα, παρατηρούνται έντονα φαινόμενα ρατσιστικών συμπεριφορών απέναντι σε αλλόθρησκους ή αλλοεθνείς. Όλα τα παραπάνω επιβαρύνονται από την έλλειψη θεσμοθετημένου τρόπου εκπροσώπησης των στρατιωτών και έκφρασης των αιτημάτων τους. Σε συνδυασμό με την έλλειψη ενημέρωσης από τον στρατό για τα όποια δικαιώματα των στρατευμένων, οδηγούμαστε σε ένα ασφυκτικά αντιδημοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας του στρατού.

Απαιτούμε τη μείωση της στρατιωτικής θητείας, σε πρώτη φάση στους έξι μήνες και έπειτα τον περιορισμό της μόνο στο χρόνο της βασικής εκπαίδευσης. Ζητάμε την θεσμοθέτηση του «Συνηγόρου του οπλίτη», μιας ανεξάρτητης αρχής στην οποία θα απευθύνονται οι φαντάροι προκειμένου να ενημερώνονται για τα δικαιώματα τους ή να κάνουν συγκεκριμένες καταγγελίες. Μια τέτοια κίνηση θα αποτελούσε ένα σαφές μήνυμα ότι στρατιωτική και πολιτική ηγεσία δεν υιοθετεί παρωχημένες αντιλήψεις που θέλουν τον στρατό ως «άβατο»
Δημοκρατικά και πολιτικά δικαιώματα για όλους τους φαντάρους. Να έχουν την δυνατότητα να δημιουργούν ειδικές εκλεγμένες επιτροπές, με σκοπό την ενασχόληση με ζητήματα συνθηκών διαβίωσης, παραβίασης δικαιωμάτων κλπ.

Να καταργηθεί η δυνατότητα του στρατού να επιβάλλει ποινές φυλάκισης που μεταφράζονται σε παραπάνω μέρες θητείας. Η στέρηση εξόδου και η κράτηση αποτελούν ήδη σοβαρές ποινές.
Να θεσμοθετηθεί ανώτατο όριο υπηρεσιών για τους στρατευμένους, όπως συμβαίνει και για το επαγγελματικό προσωπικό. Κατάργηση στρατοπέδων στις μεγάλες πόλεις και περιττών «βυσματικών» υπηρεσιών (όπως ο λόχος ΕΠΥΕΘΑ). Ορθολογικοποίηση του συστήματος μεταθέσεων (όπως αυτό π.χ. που αναγκάζει κάποιον αφού έχει υπηρετήσει στο Έβρο να συνεχίσει την θητεία του στην Κόνιτσα, η οποία δεν θεωρείται «παραμεθόριος»).

Αύξηση της αποζημίωσης με στόχο τα επόμενα χρόνια να προσεγγίσει το επίπεδο των 100-150 Ε.
Ζητάμε την έκδοση φυλλαδίου με τα δικαιώματα του φαντάρου που να δίνεται σε κάθε νεοσύλλεκτο.

Να καταβάλλει ο στρατός τις ασφαλιστικές εισφορές όσων εργαζόμενων οπλιτών αναγκάζονται να διακόψουν την εργασία τους για να καταταγούν.
Θεωρούμε ότι στα πλαίσια της στρατιωτικής θητείας θα μπορούσε να γίνει προσπάθεια για την καταπολέμηση του αναλφαβητισμού με μαθήματα σε φαντάρους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το βασικό στάδιο της σχολικής εκπαίδευσης. Να δίνεται η δυνατότητα για μονοετή τεχνική κατάρτιση ανειδίκευτων νέων, με την συνδρομή και του Υπουργείου Παιδείας

ʽΌσον αφορά στο επαγγελματικό προσωπικό, θεωρούμε ότι πρέπει να αναγνωριστεί το δικαίωμα συνδικαλισμού σε αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ΕΠΟΠ, όπως ισχύει για κάθε εργαζόμενο στην χώρα μας. Αναγκαία κρίνουμε την εκπαίδευση του μόνιμου προσωπικού και των αξιωματικών του στρατού σε ζητήματα ασφάλειας, καθώς και τη διενέργεια «σεμιναρίων σεβασμού των δικαιωμάτων». Κρίνουμε απαραίτητη την ετήσια δημοσιοποίηση των ατυχημάτων και αυτοκτονιών, τα πορίσματα των ερευνών και την αποτίμηση των δράσεων που αναλήφθηκαν, με σκοπό να γίνει γνωστό το μέγεθος του προβλήματος μέσα στα στρατόπεδα και να ασκείται ο απαραίτητος κοινωνικός έλεγχος.
Απαιτούμε να σταματήσει ο παράνομος εξαναγκασμός οπλιτών να υπηρετούν παρά την θέληση τους εκτός των ελληνικών συνόρων, στην Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), σε μία προοπτική πλήρους αποχώρησης της από την Κύπρο.

Σχετικά με την πρόταση για υποχρεωτική στράτευση στα 18: Διαφωνούμε ριζικά με την πρόταση για «υποχρεωτική στράτευση στα 18, χωρίς δικαίωμα αναβολής λόγω σπουδών». 

Δεν καταλαβαίνουμε γιατί το καθεστώς στράτευσης πρέπει να προσεγγίσει μοντέλα όπως αυτό του Ισραήλ και της Κύπρου. Θέλουμε οι νέοι που εκτελούν τη θητεία τους να έχουν παράξει τα «αντισώματα» της πολιτικής και κοινωνικής συμμετοχής, να έχουν αναπτύξει παρεμβατική δράση στο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι. Θεωρούμε ότι η παρουσία μεταξύ των στρατιωτών μεγαλύτερων σε ηλικία νέων αποτελεί εχέγγυο για την προστασία των δικαιωμάτων όλων.
Πιστεύουμε ότι η μετά το σχολείο κατάταξη λειτουργεί με όρους ενός ακόμη «σχολείου», με στόχο την εγχάραξη αντιδραστικών πρακτικών ιδεολογιών και κοινωνικοπολιτικών προτύπων ζωής και αποτέλεσμα την δημιουργία του «πειθαρχημένου πολίτη». Ταυτόχρονα, το μέτρο αυτό δημιουργεί μια πρώτης τάξης ευκαιρία για τη στρατολόγηση επαγγελματιών οπλιτών, κάτω από το βάρος της ανεργίας και της εργασιακής ανασφάλειας. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε νέου να επιλέξει τον χρόνο σπουδών του, τον χρόνο στράτευσης του ή την εναλλακτική κοινωνική θητεία.

Σχετικά με τις «ειρηνευτικές αποστολές»: Είναι γνωστή η αντίθεση μας στην αποστολή εκστρατευτικών σωμάτων εκτός συνόρων, όπως και η γενικότερη καταδίκη του πολέμου ως πρακτική επίλυσης των διακρατικών διαφορών, η οποία εξάλλου σημαίνει και ένταση της καταστολής στο εσωτερικό των κοινωνιών. Σε αυτήν την κατεύθυνση, είμαστε αντίθετοι στη συμμετοχή της χώρας μας στους πολέμους της νέας εποχής, καθώς και στις «ειρηνευτικές αποστολές», όπως πολλές φορές τις παρουσιάζουν. Για αυτό, είμαστε αντίθετοι με κάθε μέτρο που διευκολύνει την αποστολή στρατευμάτων εκτός χώρας. Για την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου ζητάμε την ύπαρξη ρητής συνταγματικής πρόβλεψης, που θα απαγορεύει την συμμετοχή των ενόπλων δυνάμεων σε επιχειρήσεις εκτός συνόρων. Για την ανθρωπιστική βοήθεια υπάρχουν άλλοι διεθνείς μηχανισμοί (π.χ. Ερυθρός Σταυρός). Η παραχώρηση τέτοιων αρμοδιοτήτων σε στρατιωτικούς συνασπισμούς, όπως το ΝΑΤΟ ή ο ευρωστρατός είναι αδιανόητη. Απαιτούμε να μη παρέχεται καμία διευκόλυνση για την διενέργεια τέτοιων επιχειρήσεων, όπως διέλευση στρατών, χρήση βάσεων, υποδομών κτλ. Ζητάμε το κλείσιμο όλων των αμερικάνικων-Νατοϊκών, και λοιπών συμφερόντων, βάσεων στην Ελλάδα. Επιδιώκουμε τη διάλυση του ΝΑΤΟ.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
 

Οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται…ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ αρνήθηκαν την έμπρακτη συμπαράσταση στην απεργία του ΕΟΠΥΥ



ΝΕΑ ΚΟΥΤΣΟΥΚΕΛΑ ΑΠΟ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΚΚΕ ΣΤΗΝ ΕΙΝΑΠ


Από Α.Ρ.Σ.Ι. – Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Ιατρών            11-12-13

Στην τελευταία συνεδρίαση του ΔΣ της ΕΙΝΑΠ (9–12-13) οι εκπρόσωποι του Ενωτικού Κινήματος για την Ανατροπή πρότειναν να προκηρύξει η ΕΙΝΑΠ αποχή των νοσοκομειακών γιατρών από τα τακτικά ιατρεία των νοσοκομείων κατ’ αρχήν τριήμερη (11-12-13 /12) με προοπτική συνέχισης. Η λογική είναι η έμπρακτη συμπαράσταση στους απεργούς γιατρούς των μονάδων του ΕΟΠΥΥ, και μάλιστα αφού ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης πρόσφατα δήλωσε ανοιχτά την πρόθεσή του να μετατρέψει άμεσα τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων σε απεργοσπαστικό μηχανισμό εναντίον των συναδέλφων, και μελλοντικά να «φορτώσει» στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων μεγάλο μέρος του έργου που επιτελούν σήμερα οι μονάδες του ΕΟΠΥΥ, αφού τις καταργήσει όπως προβλέπει η καταστροφική πολιτική της χούντας κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ.

Δυστυχώς η πρόταση απορρίφθηκε κατηγορηματικά και χωρίς συζήτηση από τους εκπροσώπους των παρατάξεων ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ (οι εκπρόσωποι των παρατάξεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν πρόλαβαν καν να μιλήσουν !) με το σκεπτικό πως
δήθεν … «δεν προλαβαίνουμε να το οργανώσουμε». Το σκεπτικό αυτό είναι τελείως ψευδεπίγραφο : η συζήτηση αυτή έγινε την Δευτέρα  8-12-13 ενώ την Τετάρτη 11-12-13 υπήρχε από πολλές μέρες προκηρυγμένη πανελλαδική απεργία από ΠΟΕΔΗΝ και ΟΕΝΓΕ. Άρα για την αποχή από τα τακτικά ιατρεία 12 και 13 / 12 υπήρχαν δύο ολόκληρες μέρες για την ενημέρωση, την προετοιμασία και για να δοθεί η μάχη να έχει επιτυχία σε πολλά νοσοκομεία. Άλλωστε, άπειρες φορές στο παρελθόν –παρά τις επιφυλάξεις μας και για λόγους εντυπωσιασμού- οι ηγεσίες των ίδιων αυτών παρατάξεων (ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ) έχουν προτείνει και έχουν ψηφίσει όχι απλά αποχές από ιατρεία, αλλά ολόκληρες απεργίες αν αυτό επιτάσσει ο κομματικός τους σχεδιασμός, χωρίς καμία ανησυχία για την … «προετοιμασία» και την συμμετοχή.

Η αμείλικτη αλήθεια είναι πως ανέκαθεν, και πολύ περισσότερο το τελευταίο διάστημα, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες της συστημικής αριστεράς στον χώρο της περίθαλψης προσπαθούν να αποφύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι τις κρίσιμες πολιτικές συγκρούσεις. Γι’ αυτό η στάση (ειδικά της ηγεσίας του ΚΚΕ) στις μάχες των επισχέσεων, γι’ αυτό το κήρυγμα περί … «ανοιχτών νοσοκομείων», γι’ αυτό οι εναγκαλισμοί της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ στα προεδρεία ΕΙΝΑΠ-ΟΕΝΓΕ-ΠΙΣ, γι’ αυτό το αντίστοιχο «σιγοντάρισμα» της ηγεσίας του ΚΚΕ περί «αντιπροσωπευτικών προεδρείων» και η επίμονη άρνηση για συγκρότηση αντικυβερνητικών αγωνιστικών προεδρείων ακόμα και εκεί που οι συσχετισμοί το επέβαλαν (π.χ. ΕΙΝΑΠ). Και οι δύο ηγεσίες της συστημικής αριστεράς αντιλαμβάνονται την κοινωνία στατικά και ιδεαλιστικά, σαν άθροισμα μεμονωμένων μονάδων, «οικογενειαρχών – νοικοκυραίων» τους οποίους «δεν πρέπει να τους φοβίζουμε», πρέπει να τους καλοπιάνουμε για να μας ψηφίζουν στις εκλογές και να υποτασσόμαστε σε αυτό που η κυβερνητική προπαγάνδα λέει προς την μέση συνείδηση – πως δηλαδή «οι απεργίες φταίνε που κλείνουν τα νοσοκομεία, τα σχολεία, τα ΑΕΙ κλπ»… Δεν αντιλαμβάνονται την κοινωνία δυναμικά και διαλεκτικά, δηλαδή σαν ένα εν δυνάμει επαναστατικό υποκείμενο. Γι’ αυτό σπέρνουν συστηματικά τον φόβο, την αμηχανία, την αδράνεια και τον συμβιβασμό.

Οι κοινωνικές θύελλες, οι εξεγέρσεις που ωριμάζουν κάτω από την επιφάνεια μιας κοινωνίας που σιγοβράζει από θανάσιμη οργή, θα διαλύσουν απότομα τις αυταπάτες των ηγεσιών του ρεφορμισμού που τότε θα φαντάζουν γελοίες …  

 

ΣΥΡΙΖΑ: Άνοιγμα στους "νοικοκυραίους"


Στρατούλης: Να εφαρμοστεί η αρχή της αναλογικότητας

Ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα διαπραγματεύεται και τη μαύρη εργασία. Ριζοσπαστική Αριστερά σου λέει μετά.
Για την ανασφάλιστη εργασία κουβέντα. Να εφαρμοσθεί ο μαθηματικός τύπος(!!!) λέει ο Στρατούλης… Σπεύσατε “νοικοκυραίοι”! 

Ακούστε το ηχητικό” 


 

Κάτω από την ομπρέλα του ΣΥΡΙΖΑ για την υπεράσπιση του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού






Το κάλεσμα στη σημερινή φιέστα του ΣΥΡΙΖΑ, την ώρα που θα συζητείται και θα καταψηφίζεται η πρόταση δυσπιστίας κατά της συγκυβέρνησης, μιλάει από μόνο του. 

Όσοι θέλουν να διαχειριστούν από “αριστερά” τον καπιταλισμό, θα είναι εκεί.

Όσοι βλέπουν τη λύση στην αλλαγή διαχειριστή της αστικής εξουσίας, θα είναι εκεί.

Όσοι  έχουν πάρει διαζύγιο από το εργατικό κίνημα και αναζητούν ανατροπές μέσα από τους θεσμούς, θα είναι εκεί.

Όσοι αναπολούν τον Κέυνς, θα είναι εκεί.

Όσοι θέλουν επαναδιαπραγμάτευση για να καταθέτει η εργατική τάξη με…διαφορετικό τρόπο τον πλούτο που παράγει στο κεφάλαιο, θα είναι εκεί.

Όσοι πήγαν αυτές τις μέρες στην ΕΡΤ για πασαρέλα,  θα είναι εκεί.

Όσοι ανέχονται (ηθελημένα ή αθέλητα) συνθήματα του τύπου  “καταδικάζουμε τη βία από όπου κι αν προέρχεται”,  θα είναι εκεί.

Όσοι είναι με την Ε.Ε, το ευρώ, το ΝΑΤΟ, τον ΣΕΒ, το αστικό κράτος και τους θεσμούς του, θα είναι εκεί.

Όσοι βλέπουν παντού θεσμικές εκτροπές αλλά δεν βλέπουν την μετεξέλιξη της κοινοβουλευτικής/αστικής δημοκρατίας σε αυταρχικό/ολιγαρχικό μοντέλο διακυβέρνησης, θα είναι εκεί.

Όσοι στο δίπολο υποταγή ή χειραφέτηση απαντούν το δεύτερο, όσοι θεωρούν πως η λύση βρίσκεται στην ταξικά οργανωμένη πολιτική δράση στην κοινωνία και στο κίνημα, όσοι είναι με την υπόθεση της επανάστασης, δεν θα βρίσκονται εκεί.


kokkinostupos  

 

Έξω από τα δόντια τα είπε ο Τσίπρας… «Παλιά Στο Τέξας» Για Τη Σωτηρία Του Ευρώ

Μετά το Brookings ήρθε το Τέξας και οι όρκοι πίστης στον μονόδρομο του ευρώ και της Ε.Ε. Την ίδια στιγμή, στο εσωτερικό, ο Τσίπρας υπόσχεται επιστροφή στα προ κρίσης επίπεδα μισθών και συντάξεων και ο ΣΥΡΙΖΑ υψώνει το λάβαρο της επανάστασης καταθέτοντας πρόταση μομφής στη Βουλή, για την οποία ο Δραγασάκης αναφέρει πως αποτελεί πράξη ύψιστης δημοκρατικής ευθύνης. 

Φήμες αναφέρουν πως στην ομιλία του κατά την σχετική ψηφοφορία, ο Λαφαζάνης αναμένεται να συγκινήσει το πανελλήνιο δηλώνοντας πως παρά τη διαφωνία του με την πρόταση δυσπιστίας, ο ίδιος παραμένει πιστός στρατιώτης στο όραμα της μεγάλης παράταξης της αριστεράς που θα κάνει την ανατροπή στην Ελλάδα και θα δώσει ηχηρό μήνυμα στις αγορές και στο Δ’ Ράιχ. Παράλληλα, αναμένονται σφοδρές αντιδράσεις από την Κομμουνιστική Τάση του ΣΥΡΙΖΑ για τις ολιγωρίες που παρατηρούνται στην πορεία προς την οικοδόμηση του σοσιαλισμού.


kokkinostupos


Για το τι έγινε στο Τέξας αντιγράφουμε από το mao.gr (οι υπογραμμίσεις δικές μας):

Ομιλία σε συνέδριο που διοργάνωσε από το LBJ School of Public Affairs του Πανεπιστημίου του Τέξας με θέμα: «Μπορεί να διασωθεί η Ευρωζώνη;»  έδωσε χθες το βράδυ ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, από την πρωτεύουσα τους Τέξας, Όστιν. Το συνέδριο συνδιοργάνωσαν οι οικονομολόγοι Τζέιμς Γκάλμπρέιθ και Γιάννης Βαρουφάκης.
Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα είχε θέμα τις «εναλλακτικές λύσεις για την Ελλάδα».
Οι υπόλοιποι ομιλητές του συνεδρίου ήταν αρκετά επικριτικοί νωρίτερα απέναντι στην ευρωζώνη μιλώντας  για «αποτυχημένο πείραμα»,  «ήπειρο που σαπίζει» και που απλά περιμένει την επόμενη φούσκα να σκάσει.  Ακόμα ομιλητές εξέφρασαν την απορία τους πως μπορεί να διατηρηθεί η κοινωνική συνοχή σε μια χώρα που η επίσημη ανεργία ξεπερνά το 27%.
Ο Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε την υπεράσπιση της ευρωζώνης κάνοντας σαφές ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να βγει ποτέ από την ευρωζώνη εθελοντικά παρά το γεγονός που παραδέχτηκε ότι ίσως η ευρωζώνη να ήταν λάθος. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ συνθήκες και χάρτες της ζώνης του ευρώ υπήρξαν εσφαλμένοι και χρειάζονται θεμελιώδεις αλλαγές. Αρνήθηκε ωστόσο να μπει στη συζήτηση για το αν η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει ενταχθεί σε πρώτη φάση, καθώς υποστήριξε ότι αυτό πρέπει να αφεθεί για τους ιστορικούς!
«Σήμερα, η Ευρωζώνη υπάρχει. Έχουμε μια οικονομική ένωση και ένα κοινό νόμισμα. Και οι άμεσες εναλλακτικές είναι χειρότερες», υποστήριξε. Κατόπιν τούτου, σημείωσε ότι «μια έξοδος δεν θα ωφελήσει κανέναν. Αντίθετα, θα πυροδοτήσει σοβαρά νέα προβλήματα , όπως διαχείριση ενός ασταθούς νέου νομίσματος, φαινόμενα bank run, πληθωρισμός, φυγή κεφαλαίων και ανθρώπων. Για το λόγο αυτό και μόνο, η Ελλάδα δεν θα πρέπει και δεν θα το κάνει, δε θα εξέλθει εθελοντικά από την Ευρωζώνη», είπε.
Μάλιστα υποστήριξε  ότι μία έξοδος της Ελλάδας ή οποιασδήποτε άλλης χώρας σε κρίση, θα ήταν μία «καταστροφή» για την Ευρώπη. «Προς το παρόν αν μία χώρα φύγει, οι αγορές και οι κερδοσκόποι θα αρχίσουν να ρωτούν ποιος είναι ο επόμενος; Θα λένε ο ένας στον άλλο, όπως λέτε εδώ στο Τέξας, game on. Είναι μια διαδικασία που, έτσι και ξεκινήσει, δεν μπορεί να σταματήσει», είπε, υποστηρίζοντας ότι δεν έχει καν σημασία πόσο μικρή είναι η χώρα που αποχωρεί, ή εάν αποχωρεί εθελοντικά ή αποβάλλεται.
Και ενώ το ζήτημα της εισόδου της ευρώ παραπέμπεται στις καλένδες της ιστορίας ο Αλέξης Τσίπρας δεσμεύεται ότι ως κυβέρνηση θα κάνει εξεταστική επιτροπή για το πώς οδηγήθηκε η Ελλάδα στο μνημόνιο.
Είναι ενδιαφέρον πως η λογική του Τσίπρα για την ανάγκη παραμονής στο ευρώ έχει τόσα κοινά στοιχεία με τα επιχειρήματα του μνημονιακού στρατοπέδου για την παραμονή στο Μνημόνιο. Παραφράζοντας ελάχιστα τα λόγια του Αλέξη Τσίπρα θα μπορούσε να πει π.χ ο Α. Σαμαράς:
«Σήμερα το Μνημόνιο υπάρχει. Έχουμε μια δανειακή σύμβαση και έναν κοινό στόχο. Και οι άμεσες εναλλακτικές είναι χειρότερες. Κατόπιν τούτου μια έξοδος από το Μνημόνιο δεν θα ωφελήσει κανέναν. Αντίθετα θα πυροδοτήσει σοβαρά νέα προβλήματα φαινόμενα bank run, φυγή κεφαλαίων και ανθρώπων,  αδυναμία δανεισμού και χρηματοδότησης της οικονομίας και των δημοσίων επενδύσεων. Αδυναμία εισαγωγών. Για τον λόγο αυτό και μόνο η Ελλάδα δεν θα πρέπει και δεν θα το κάνει, δεν θα εξέλθει εθελοντικά από το Μνημόνιο».
 

Παρηχήσεις Κοινοβουλευτικού Κρετινισμού

Ιπτάμενος δίσκος

Τα ρέστα της έδωσε εκ νέου η καθεστωτική/υποταγμένη αριστερά, την Τρίτη, από βουλευτικών εδράνων. Από τη μια η διαχειριστική αριστερά, αποφασισμένη εδώ και καιρό να κάνει τα πάντα για να στρογγυλοκαθίσει σε υπουργικές καρέκλες – με τα μπούνια στο “συνταγματικό τόξο”  (πώς αλλιώς θα πείσει άλλωστε;) – και από την άλλη η έμπειρη τώρα πια αριστερά, να προσπαθεί αλλά να μην μπορεί να διαχωριστεί (παρά την…καθαρή θέση της) και εν τέλει να ξανα-δίνει, δια στόματος μάλιστα της πρώην Γ.Γ του κόμματος, διαπιστευτήρια νομιμοφροσύνης στην αστική τάξη της χώρας. Δε βαριέσαι, σαχλαμάρες έλεγε ο Μπουχάριν


kokkinostupos



Του Παραναγνώστη

Οὐκ αἰσχύνει, ὦ Αἰσχίνη, ἡ τῆς πόλεως αἰσχύνη;


Αν το καλοσκεφτείς, στην πραγματικότητα το νομικό σύστημα προβλέπει και κωδικοποιεί πολύ λίγες καταστάσεις εν σχέσει με εκείνες που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί. Για παράδειγμα στερούμαστε παντελώς ενός κώδικα κυκλοφορίας ιπταμένων δίσκων (Κ.Κ.Ι.Δ. εφεξής). 

Τώρα βέβαια θα μπορούσε κανείς να αντιτείνει, ότι δεν είναι δα σύνηθες ιπτάμενοι δίσκοι να σουλατσάρουν ανά την επικράτεια. Σάμπως όμως είναι σύνηθες να σουλατσάρουν εγκληματικές οργανώσεις στη βουλή; Και αν, παρά πάσα προσδοκία, ξεμυτίσει κανένας ιπτάμενος δίσκος, δεν θα έριχνε επιτέλους κανείς επειγόντως τα καλύτερα νομικά μυαλά για να σκαρώσουν έναν Κ.Κ.Ι.Δ. Αντίθετα με ό,τι έγινε όταν ξεμύτισε μια μόνη εγκληματική οργάνωση η Χ.Α. Τότε ανέκυψε αίφνης ζέον και ακανθώδες το νομικό ζήτημα του πώς κόβεις την κρατική χρηματοδότηση σε μία συμμορία δολοφόνων! Το ζήτημα δεν γινόταν να διευθετηθεί με το υπάρχον νομικό καθεστώς; Μόνο όταν πρόκειται για κανέναν αναρχικό κρατούμενο σαν τον Σακκά ή για κανέναν Τούρκο πολιτικό πρόσφυγα γίνονται όλα, ακόμα και του σπανού τα γένια; Αν η κυβέρνηση ήθελε να κόψει τα φράγκα στη ΧΑ μπορούσε να τα κόψει. 

Οι συνταγματικές δεσμεύσεις και το στάξιμο της ουράς του γαϊδάρου δεν πείθουν ούτε τον Κρανιδιώτη. Ένα χαρτί χρειαζόταν: «Κόβουμε τη χρηματοδότηση της ΧΑ και τα σκυλιά δεμένα», Γενικόν Λογιστήριον του Κράτους, σφραγίδες υπογραφές και τέλος. Όμως για κάθε φιλικό χαστουκάκι στο φασίστα, πρέπει ο προλετάριος να περιμένει δέκα βουρδουλιές στην καμπούρα του: Αυτό είναι στοιχειώδες δίδαγμα από την ιστορία του φασισμού και ουδείς στην αριστερά μπορεί να κάνει ότι δεν το ήξερε.


Με την ευκαιρία όμως της κατάθεσης από την κυβέρνηση της τροπολογίας για την αναστολή χρηματοδότησης προς κόμματα του κοινοβουλίου που είναι ταυτοχρόνως εγκληματικές οργανώσεις παίχτηκε ένα πολύ διδακτικό κωμειδύλλιο μεταξύ των δύο πυλώνων του ρεφορμισμού, του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ. 

Η κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα που τη στηρίζουν –του κυρ Φώτη συμπεριλαμβανομένου – έκαναν τη δουλειά που ξέρουν οι εντολείς τους: να κρατούν τα ηνία του κράτους και της κοινωνίας όχι βέβαια εμπλεκόμενοι άμεσα, αλλά διευθετώντας, διανέμοντας και κατανέμοντας καταλλήλως την υπεραξία που απαλλοτριώνουν. Η ιδέα είναι απλή: «το «κακό» κόμμα δεν παίρνει φράγκα». Έλα όμως που μια και νομοθετείς που νομοθετείς, σαν καλή αστική τάξη, είναι κρίμα να μην προβλέψεις και για αύριο ή για μεθαύριο. Κρίμα δεν θα ήταν όταν φτιάχνεις ένα μαστίγιο «για να χαϊδέψεις μαλακά εδώ ή εκεί, τα φασιστικά οπίσθια» να μην προβλέψεις και τη δυνατότητα χρήσης του ενάντια στον κύριο εχθρό σου, το προλεταριάτο; Γιατί οι αστοί, αντίθετα με τα σαΐνια του ρεφορμισμού, είναι βέβαιοι πως θα το χρειαστούν. Έτσι, το «κακό κόμμα» συνδέθηκε εκτός από το άρθρο 187 (με βάση το οποίο διώκεται η ΧΑ) και με το άρθρο 187Α του τρομονόμου. Από νομικής απόψεως δηλαδή δεν υπάρχει καμία δυσκολία, την επόμενη φορά που οι εφοπλιστές της ακτοπλοΐας κάνουν γαργάρα τα μισθά των ναυτικών και τα σωματεία που ελέγχει το ΚΚΕ πάνε στους καταπέλτες των καραβιών (περιπτώσεις ιζ΄) διατάραξη της ασφάλειας των συγκοινωνιών και ιη΄) διατάραξη της ασφάλειας σιδηροδρόμων, πλοίων και αεροσκαφών) να χαρακτηριστεί το ΚΚΕ εγκληματική οργάνωση έχοντας ήδη ανοίξει ο κύκλος των «κοινοβουλευτικών εγκληματικών οργανώσεων». Το ίδιο, και μάλιστα κατά μείζονα λόγο προκειμένου για ένα σωματείο, δεν θα ήταν ούτε νομικά ούτε λογικά συνεπές να υπάρχει κάποια μεγαλύτερη δυσκολία (πχ σε μια απεργία των εκπαιδευτικών, όπου μπορεί εύκολα να «διαπιστωθεί» η περίπτωση στ΄) διακεκριμένη φθορά ξένης ιδιοκτησίας) να χαρακτηριστεί η ΟΛΜΕ εγκληματική οργάνωση. Αλλά αυτό το τελευταίο μας οδηγεί στο επόμενο λογικό βήμα: Η ΟΛΜΕ δεν είναι στο κοινοβούλιο, άρα ποια χρηματοδότηση να της κόψεις; Και ποια λοιπόν επίπτωση θα είχε ο χαρακτηρισμός της σαν εγκληματικής οργάνωσης; Καμία; Τίποτα; Ασύδοτοι οι «εγκληματίες»;

Παπαζάνης: εικονογραφημένη παρήχηση

Φυσικά, και κατά λογική συνέπεια, η τροπολογία αυτή δεν είναι παρά το προανάκρουσμα της κατασκευής ενός ολόκληρου νομικού οπλοστασίου του βοναπαρτιστικού κράτους που στήνεται. Αν συμφωνηθεί πως ένα κόμμα είναι εγκληματική οργάνωση, τότε δεν του κόβεις απλώς και μόνο (και εφόσον είναι στο κοινοβούλιο) την κρατική χρηματοδότηση, αλλά και το κάτω μέρος της πλάτης. Αν συμφωνηθεί ότι ένα κόμμα είναι εγκληματική οργάνωση, τότε αναγκαιούν και νόμοι για το θέσουν εκτός νόμου γενικώς. 

Άρα, πας εχέφρων που υπερασπίζεται με την υπόθεση του προλεταριάτου αναμένει νομοθετική δραστηριότητα του αστικού κράτους στη γραμμή των περιορισμών στη δράση ή και της απαγόρευσης κομμάτων και οργανώσεων της εργατικής τάξης, είτε με τη μορφή ξεχωριστών νόμων, είτε με τη σύνδεση υπαρχόντων νόμων μεταξύ τους, είτε με άλλα αξιοθαύμαστα νομοθετικά τερτίπια.

Πας εχέφρων που συντάσσεται με το προλεταριάτο και την υπόθεση της κοινωνικής επανάστασης ενάντια στην αστική δικτατορία, θα έλεγε ΌΧΙ σε οποιαδήποτε μέτρα ενίσχυσης του νομικού οπλοστασίου του αστικού κράτους ακόμα και σε «εκείνα τα μέτρα που μπορεί προς στιγμή να προκαλούν προσωρινή δυσαρέσκεια στους φασίστες». Αλλά τι κάνουν οι πυλώνες του ρεφορμισμού, οι και κοινοβουλευτική αριστερά επονομαζόμενοι;

Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζει με χέρια και με πόδια υπέρ της τροπολογίας, συμπεριλαμβανομένης και της «Αριστερής Πλατφόρμας» με τα απαραίτητα ναζάκια-με-τη-γάμπα-σου-σπάσ’-τα, ενώ η Παπαρήγα από του βήματος της Βουλής μας πληροφορεί ότι θα ψηφίσουν «παρών». Τόσο ο μεν όσο και η δε πάντως, φοβούνται μήπως η κυβέρνηση αποπειραθεί να εφαρμόσει την τροπολογία επάνω τους και τους κόψει την κρατική χρηματοδότηση. «Δεν λέω μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά μπορεί κάποιοι διεστραμμένοι εγκέφαλοι να έχουν ως στόχο και εμάς. Ήδη έχουν μιλήσει για τα δύο άκρα και για ακραία στοιχεία. Θέλουν κάποιοι νοσηροί εγκέφαλοι ίσως να εμπλέξουν κάποιους, υποτιθέμενους στο ΣΥΡΙΖΑ, ότι είναι αναμεμειγμένοι σε διάφορες υποθέσεις τρομοκρατίας» λέει ο Λαφαζάνης, που έχει πρόβλημα μόνο με το άρθρο 187Α ειδικώς. Παρομοίως και η Παπαρήγα: Μη νομίσετε, λέει απευθυνόμενη στα υπουργικά έδρανα, ότι μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε αυτά εναντίον μας, εμείς είμαστε μαθημένοι, έμπειροι, σκληρά καρύδια κτλ κτλ. [1]

Μα για να εφαρμοστεί η τροπολογία σε ένα κόμμα θα πρέπει πρώτα αυτό να χαρακτηριστεί εγκληματική οργάνωση. Λοιπόν, για να μην τρελαθούμε εντελώς, εάν ένα εργατικό κόμμα χαρακτηριζόταν «εγκληματική οργάνωση» τότε, με όλο το μπασκιναριό, τους εισαγγελείς, τους δικαστές και τους δεσμοφύλακες του κράτους στο κατόπι του, το τελευταίο πράγμα που θα το απασχολούσε το κόμμα αυτό, θα ήταν η κρατική χρηματοδότηση. Αν οι κοινοβουλευτικοί μας κρετίνοι φαντάζονται ότι θα έχουν οι οργανώσεις της εργατικής τάξης την ανοχή που απολαμβάνει η Χ.Α. να θεωρείται εγκληματική συμμορία και ταυτόχρονα να διοργανώνει παρελάσεις, να αγορεύει στο κοινοβούλιο και να διεκδικεί κρατική επιδότηση, ας γυρίσουν πλευρό. Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι η χρηματοδότηση αλλά η νομική δυνατότητα του χαρακτηρισμού ενός κόμματος ως εγκληματικής οργάνωσης και σε αυτό, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΚΚΕ, συναινούν όχι μόνο δια της συσκότισης και της μετάθεσης του προβλήματος, αλλά και δια της κοινοβουλευτικής τους ψήφου: Δεν καταψηφίζουν! Το ζήτημα δεν ήταν η διακοπή της χρηματοδότησης της ΧΑ. Είναι στον κόσμο δυνατόν η χρηματοδότηση, από όπου κι αν προέρχεται, μιας ομάδας μαστρωπών, εκβιαστών, δολοφόνων, λαθρεμπόρων κλπ κλπ σύμφωνα με το κατηγορητήριο, να μην προσκρούει σε κανένα νόμο; Είναι στον κόσμο δυνατόν να υπογράψει κάποιος υπάλληλος του κράτους την εκταμίευση κρατικού χρήματος προς μία εγκληματική οργάνωση και να μην εμπίπτει ο ίδιος αυθωρεί στην αρμοδιότητα του εισαγγελέως υπηρεσίας; Αυτό που μπήκε προς ψήφιση στο κοινοβούλιο ήταν το εάν θα είναι ή όχι νόμιμο, εάν θα είναι ή όχι «κανονικό», να χαρακτηρίζονται πολιτικές οργανώσεις ως εγκληματικές. Και στο ερώτημα αυτό ο μεν ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε ναι, το δε ΚΚΕ δεν γνωρίζω/δεν απαντώ.

Πελάτες μου!
Το μεν ΚΚΕ, ενώ κανονικά θα ψήφιζε λέει όχι, ψηφίζει εντούτοις παρών για να μην πουν ότι υποστηρίζει τη ΧΑ. Για να συμπέσει έτσι με τον Λαφαζάνη ο οποίος ψήφισε υπέρ λόγω … δημοκρατικού συγκεντρωτισμού: Αφού έβαλα λέει το θέμα της διαφωνίας μου, στο όργανό μου μαζί με άλλους συντρόφους και μειοψηφήσαμε, «Ψήφισα αυτή την τροπολογία κατά την ονομαστική ψηφοφορία στη Βουλή, παρά τη ριζική μου διαφωνία με αυτήν, μόνο και μόνο για να μη δώσω την ευκαιρία στο ΠΑΣΟΚ και το Μνημονιακό μπλοκ, ιδιαίτερα σε τούτη την κρίσιμη φάση, να αξιοποιήσει την διαφωνία μου για να παίξει βρώμικα παιχνίδια σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ». 

Μα για σταθείτε ρε παιδιά: Ποιος θα έλεγε ότι το ΚΚΕ υποστηρίζει τη ΧΑ και σε ποιον θα το έλεγε; Και τι είδους βρώμικα παιγνίδια φοβούνται εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ; Μα βέβαια τα αστικά κόμματα θα συκοφαντούσαν το ΚΚΕ ή τον ΣΥΡΙΖΑ στο εκλογικό σώμα με στόχο να αποσπάσουν τα ψηφαλάκια των ψηφοφόρων. Φοβούνται δηλαδή ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ,ότι θα χάσουν ψήφους. Με τους όρκους πίστης στον αστικό κοινοβουλευτισμό του ΣΥΡΙΖΑ ή με τα φύκια «εμείς δεν αποδεχόμαστε το κοινοβούλιο ως θεσμό και ως περιεχόμενο» του ΚΚΕ, το δια ταύτα είναι το ίδιο: πιο κακόηχη και πιο βαρετή παρήχηση κι από αυτήν ακόμα που διαβάσατε ως υπότιτλο αυτών των γραμμών: «Παραχωρούμε όσα όπλα θέλει στο νομικό της οπλοστάσιο η αστική δικτατορία αρκεί να μην λιγοστέψουν τα μαγικά χαρτάκια που μας πέφτουν, από κείνα που ρίχνουν στο κουτί οι πολίτες-ιδιώτες κάθε τέσσερα χρόνια.» Αυτό μας λένε τα έργα και τα λόγια του ρεφορμισμού.

Αντί να ανοίξουν τα μάτια του εργάτη ξεσκεπάζοντας την ουσία αυτού του νομοθετήματος, τον στραβώνουν, προκειμένου να εξασφαλίσουν την κοινοβουλευτική τους επιτυχία -πλειοψηφία για το ένα κόμμα και παραμονή στο κοινοβούλιο για το άλλο- και μαζί με αυτή, να δώσουν την απαραίτητη στήριξη από τα αριστερά στο ίδιο το κοινοβούλιο της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και στο ίδιο το αστικό βοναπαρτιστικό κράτος εν τέλει.




[1] Αφού οι Γάλλοι σταλινικοί και σοσιαλιστές ψήφισαν υπέρ της διοικητικής διάλυσης των παραστρατιωτικών οργανώσεων, ο παλιάνθρωπος Μαρσέλ Κασέν έγραψε στην «Ουμανιτέ» περίπου τα εξής: «Μια μεγάλη νίκη….Φυσικά, γνωρίζουμε ότι στην καπιταλιστική κοινωνία όλοι οι νόμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενάντια στο προλεταριάτο. Αλλά θα προσπαθήσουμε να το αποφύγουμε αυτό, κ.λ.π.». Το ψέμα εδώ βρίσκεται στη λέξη «μπορούν». Αυτό που θα έπρεπε να ειπωθεί είναι:

«Γνωρίζουμε ότι καθώς βαθαίνει η κοινωνική κρίση, όλα αυτά τα μέτρα θα χρησιμοποιηθούν ενάντια στο προλεταριάτο με δεκαπλάσια ένταση». Υπάρχει ένα απλό συμπέρασμα να βγει από εδώ: Δεν μπορούμε να οικοδομήσουμε το Βοναπαρτισμό της αποσύνθεσης με τα χέρια μας και να του δώσουμε και τις αλυσίδες που αναπόφευκτα θα χρησιμοποιήσει για να αλυσοδέσει την προλεταριακή πρωτοπορία. Λ. Τρότσκυ Ποιος θα αντιμετωπίσει τους φασίστες;