RSS

Category Archives: Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων

Τι γίνεται με τον Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων;

Μια πρώτη πολιτική απάντηση στις πολιτικές θέσεις του
«Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα» που εκφράστηκαν στο Δελτίο Τύπου για την ΕΡΤ την Παρασκευή 14 Ιουνίου

Την Παρασκευή το μεσημέρι ο «Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα», στέλνει Δελτίο Τύπου όπου τοποθετείται στα ζητήματα της εργατικής επικαιρότητας που συνδέονται με τις εξελίξεις στην ΕΡΤ.

Το πολιτικό περιεχόμενο της ανακοίνωσης που αναφέρεται στην σοβαρότερη κρίση που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση με αφορμή το κλείσιμο της ΕΡΤ και την απόλυση 2600 εργαζόμενων, δεν βρίσκεται ούτε μια λέξη για τον κυβερνητικό συνδικαλισμό και τον κρίσιμο ρόλο του στην διεκπεραίωση της πολιτικής της τρόικας. Ο κρίσιμος ρόλος της κυβερνητικής συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας στην υποχώρηση του εργατικού κινήματος την τριετία των μνημονίων, με τις μεθοδευμένες 24ωρες απεργίες που οδήγησαν τους εργαζόμενους σε απογοήτευση και παραίτηση αποσιωπάται πλήρως. Αποσιωπάται ότι ο κυβερνητικός συνδικαλισμός τσακίζει κάθε απόπειρα των εργαζόμενων να πάρουν τον αγώνα στα χέρια τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, όχι μοναδικό όμως, η απόφαση για απεργία των καθηγητών κόντρα στην επιστράτευση και η προδοσία της. Μια αναφορά στην απεργία αυτή δεν μπορεί να αγνοήσει την αποκάλυψη των πολιτικών συμμαχιών ή συμφωνιών της κοινοβουλευτικής αριστεράς που εκφράστηκαν και στο συνδικαλιστικό επίπεδο και οδήγησαν μια απεργία που ορθώθηκε σαν κάστρο ενάντια στην επιστράτευση για να παραδοθεί χωρίς να δοθεί καμία μάχη.

Αυτός όμως που αδυνατεί να καταλάβει και να τοποθετηθεί σε έναν τέτοιο αγώνα που κλείνει μέσα

του όλα τα προβλήματα που μπαίνουν σήμερα στο εργατικό κίνημα, βοηθάει στην επανάληψή τους σε μεγαλύτερη κλίμακα στον αγώνα που γίνεται στην ΕΡΤ. Το σοβαρά λάθη που επαναλαμβάνονται, γίνονται φανερά στο ζήτημα της επιστράτευσης απεργών. Αντί να σπάσει η επιστράτευση από τους ίδιους συνδικαλιστικούς φορείς στο Μετρό, την ΟΛΜΕ κλπ (πχ όπως έγινε με την συμμετοχή της “επιστρατευμένης” ΠΝΟ, στην Γενική Απεργία της 20 Φεβρουαρίου φέτος), καλούνται οι εργαζόμενοι, σε αδιέξοδες απογευματινές κινητοποιήσεις ζητώντας από την κυβέρνηση να άρει την επιστράτευση. Σέρνουν έναν φανταστικό μπαμπούλα και μετατοπίζουν το θέμα από το πολιτικό ζήτημα που αφορά στην σύγκρουση με την κυβέρνηση, και την ενδοτική στάση της κυβερνητικής συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και των συμμάχων της, σε ένα δήθεν μεγάλο νομικό και θεσμικό εμπόδιο που βάζει στο εργατικό κίνημα το “αντισυνταγματικό τόξο”.


Η πολιτική άποψη όμως εκφράζεται με το Δελτίο Τύπου των Πρωτοβάθμιων, τοποθετείται με επικίνδυνη σύγχυση πάνω σε πολύ σημαντικά ζητήματα που μπαίνουν σήμερα στο εργατικό κίνημα για αυτό είμαστε αναγκασμένοι να σχολιάσουμε τουλάχιστον δύο ζητήματα:

Το ένα αφορά στην αντίληψη για τα «Κέντρα Αγώνα» σύμφωνα με την αναφορά που κάνουν στο Κέντρο Αγώνα της ΕΡΤ και το άλλο στην Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας.

Δυστυχώς το πώς εννοούν οι συναγωνιστές στο «Συντονισμό Πρωτοβαθμίων», το «Κέντρο Αγώνα» φάνηκε στην απεργία του Μετρό και την κατάληξή της. Αντί να καλέσουν άμεσα σε συνελεύσεις, απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις τους εργαζόμενους και τους ανέργους, ξεκινώντας από τα σωματεία που αποτελούν τον «Συντονισμό Πρωτοβαθμίων», για την ανατροπή των μνημονίων συνολικά και θέτοντας πολιτικά ζητήματα περιορίστηκαν σε ένα αδιέξοδο μερικό αγώνα για τις συμβάσεις. Ενώ σε εργασιακούς χώρους, όπου έμπαινε από ανεξάρτητους αγωνιστές το ζήτημα κήρυξης απεργίας αλληλεγγύης, συνδικαλιστές που είχαν αναφορές σε πολιτικά ρεύματα και οργανώσεις που υπάρχουν στον «Συντονισμό Πρωτοβαθμίων» την απέρριπταν κατηγορηματικά. Αντί για κινητοποιήσεις λοιπόν, άφθονη λογοκοπία που καταλήγει σε εκκλήσεις στην ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ. Το «Κέντρο Αγώνα» λοιπόν όπως περιγράφεται στο Δελτίο Τύπου και όπως υλοποιήθηκε από τον«Συντονισμό Πρωτοβαθμίων» με την απεργία στον χώρο των συγκοινωνιών δεν λέει τίποτε απολύτως. Αυτό που χρειάζονται οι εργαζόμενοι είναι ένα πραγματικά ανεξάρτητο από την εργοδοσία το κράτος και τον κυβερνητικό συνδικαλισμό, κέντρο αγώνα που θα θέσει τα πολιτικά ζητήματα της περιόδου συνολικά και όχι «κέντρο αγώνα που θα εκφράζει πρώτα και κύρια τους εργαζόμενους σε αυτή,» και δευτερεύοντος «όλους τους εργαζόμενους στους αγωνιζόμενους χώρους και σωματεία». Το Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα, κατά την αντίληψή μας, δεν συγκροτείται δίπλα στην κυβερνητική συνδικαλιστική γραφειοκρατία ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ και τους συμμάχους της, αλλά ξεπερνώντας τους, ούτε εκφράζει τον μερικό αγώνα ενός εργασιακού χώρου αλλά το βαθμό ένταξής του στον συνολικό πολιτικό αγώνα.

Το δεύτερο ζήτημα, αφορά στην Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας. Παραθέτουμε ολόκληρο το σχετικό απόσπασμα γιατί κάθε φράση είναι και ένα «λάθος» πολιτικής αντίληψης για το θέμα.

Γράφουν οι συναγωνιστές:

«Προτείνουμε νέα γενική πολιτική απεργία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, την Τετάρτη 19.06. Προτείνουμε το ξεδίπλωμα απεργιακού συντονισμού και κλιμάκωσης με απεργιακές μορφές διάρκειας, τόσο στο δημόσιο που θα ακολουθήσει την τύχη της ΕΡΤ, όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Απαιτούμε σε αυτή την κατεύθυνση να πάρει απόφαση η ΓΣΣΕ και η ΑΔΕΔΥ και τα Εργατικά Κέντρα.».

Ποια ήταν η προηγούμενη Γενική Πολιτική Απεργία, για να καλούν σε «νέα γενική πολιτική απεργία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα»; Πιθανόν εννοούν την 24ωρη απεργία της ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ την Πέμπτη 13 Ιούνη, που πήρε ζωή από το πάθος των εργαζόμενων που σ αυτό το κάλεσμα είδαν την ευκαιρία να σταθούν δίπλα σε απολυμένους εργαζόμενους και απέναντι στην «λαομίσητη» κυβέρνηση του κεφαλαίου, ντόπιου και ξένου. Ή μήπως εννοούνται οι γελοίες εξαγγελίες για 24ωρες κινητοποιήσεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού που εκτονώνουν τον αγώνα και στέλνει τους εργαζόμενους απογοητευμένους στα σπίτια τους; Για αυτό άλλωστε κατά την άποψη του «Συντονισμού των Πρωτοβάθμιων» η «γενική πολιτική απεργία» δεν έχει τον χρονικό προσδιορισμό «Διάρκειας» που φυσιολογικά την συνοδεύει αλλά δήθεν «ξεδίπλωμα απεργιακού συντονισμού και κλιμάκωσης με απεργιακές μορφές διάρκειας,». Τα πολιτικά όρια του «Συντονισμού των Πρωτοβάθμιων» όχι μόνο δεν ξεπερνάνε για άλλη μια φορά τον κυβερνητικό συνδικαλισμό αλλά καθορίζονται αυστηρά από αυτόν. Ακόμη χειρότερα, ενώ ο κυβερνητικός συνδικαλισμός δεν έχει πρόθεση να κάνει κάτι παραπάνω από μια ή δύο 24ωρες άσφαιρες απεργίες, αυτό εμφανίζεται σαν απαίτηση του εργατικού κινήματος δίνοντάς του το άλλοθι που γυρεύει για την εκτόνωση των αγώνων.

Αυτό όμως που περιγράφουν όχι μόνο δεν είναι «γενική πολιτική απεργία» αλλά ούτε καν ένας συνδικαλιστικός αγώνας που να αντιστοιχεί στο γεγονός της απόλυσης 2600 εργαζόμενων. Η Γενική Πολιτική Απεργία Διάρκειας είναι πράξη εξέγερσης με όλη την σοβαρότητα που έχει μια τέτοια κοινωνική κατάσταση. Σε αυτή την εξέγερση όπου το βασικό εργαλείο της (όχι μοναδικό) είναι Γενική Απεργία, η κυβέρνηση, ο κυβερνητικός συνδικαλισμός και οι σύμμαχοί του είναι απέναντι. Δεν καλείται από την κυβερνητική συνδικαλιστική γραφειοκρατία βέβαια των ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ. Σήμερα μια Γενική Πολιτική Απεργία πρέπει να έχει στόχο να ρίξει την κυβέρνηση, για να πάρει μαζί της όλους τους νόμους και τα συμφέροντα που υπηρετεί. Γενική Πολιτική Απεργία, που όχι μόνο δεν μπορεί να μπαίνει ως «πίεση» στον αστικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, αλλά τα πραγματικά κύτταρα της οργάνωσής της, θα είναι οι επιτροπές εργαζομένων, ανέργων, όλος ο κόσμος της μισθωτής εκμετάλλευσης, ο οποίος δεν καλύπτεται από το περιεχόμενο και τις μορφές του συνδικαλισμού τους. Σ αυτήν την προοπτική ένα πραγματικό πολιτικό Κέντρο Αγώνα, που ειδικά σε αυτές τις καμπές της πάλης, όπως το κλείσιμο της Ε.Ρ.Τ., και το κύμα αλληλεγγύης που ξεσήκωσε, θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις άλλης εξουσίας μέσα στην κοινωνία, για την εργατική εξουσία.

Advertisements
 

1η Μάη: Δεν είναι αργία (μεταφερόμενη), είναι Απεργία!

Γενική Πανεργατική Απεργία έχει κηρυχθεί η Τετάρτη 1η Μάη. Δεκάδες σωματεία, συντονισμοί και εργατικές συλλογικότητες καλούν σε απεργιακή κινητοποίηση την Τετάρτη 1/5. 

Η εργατική πρωτομαγιά δεν είναι μια μεταφερόμενη αργία αλλά εργατική απεργία. Η άθλια συγκυβέρνηση αποφάσισε να μεταθέσει την “αργία” της πρωτομαγιάς για την Τρίτη 7/5, μετά το Πάσχα, μετά από πιέσεις των μεγαλεπμόρων και των πολυεθνικών για την “αγορά”. Δεν θυσιάζονται όμως όλα για την αγορά, ούτε μεταφέρθηκαν άλλες αργίες που έπεφταν Κυριακή…
Ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα
,
με απόφαση της πρόσφατης παναττικής του συνέλευσης, καλεί όλα τα σωματεία να κηρύξουν απεργία και να διοργανώσουν εργατική απεργιακή συγκέντρωση την Τετάρτη 1η Μάη στο Μουσείο. Ανάλογη απόφαση για απεργιακή κινητοποίηση την 1η Μάη έχουν πάρει τα σωματεία και οι ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα του ΠΑΜΕ, ενώ απόφαση για κήρυξη πανεργατικής απεργίας την Τετάρτη 1η Μάη πήρε και η “νέα” διοίκηση της υποταγμένης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας της ΓΣΕΕ.
Τώρα είναι ώρα για οργάνωση της πρωτομαγιάς, σε κάθε κλάδο, χώρο δουλειάς και γειτονιά, ώστε να είναι η φετινή πρωτομαγιά πραγματικά εργατική, ανατρεπτική και μαζική. Σταθμός στην πάλη και την κλιμάκωση που απαιτείται σήμερα. Όλοι σε θέσεις μάχης!
 

Πάμε για μούντζες στην πλατεία; Θα είναι κι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκεί;

Παραθέτουμε το σχετικό κάλεσμα που είδαμε στο facebook:

“Φτώχεια, ανεργία, αυτοκτονίες, ως εδω!

Στις 31 Μαρτίου το ραντεβού είναι και πάλι στο Σύνταγμα.

Tο απόγευμα Κυριακής 10 Μαρτίου, το παρεάκι που είχε την ιδέα να καλέσει τα ραντεβού στο Σύνταγμα, έγινε μια πολύ μεγάλη παρέα χιλιάδων ανθρώπων που δεν αντέχουν πια την ασφυξία της φτώχειας και της ανεργίας. Βρεθήκαμε πολλοί για να φωνάξουμε ότι θέλουμε να ζήσουμε. Μαζευτήκαμε όλοι μαζί, χωρίς κομματικούς ή άλλους διαχωρισμούς. Γιατί ή θα σηκωθούμε όλοι μαζί ή θα πέσει ο καθένας μόνος του.
Η Πορτογαλία δείχνει το δρόμο!
Περιμένουμε να βγάλουν πάλι πανό που να μας κοροϊδεύει για να βγούμε στους δρόμους;”



Οι Αγανακτισμένοι επιστρέφουν λοιπόν και απευθύνουν κάλεσμα μέσω facebook,  όπως και την πρώτη φορά (Μάιος 2011). Τι τα θες τα πολιτικά κόμματα, τις εσωκομματικές διαδικασίες, την οργανωμένη πάλη; Αυτά είναι για γραφικούς, είναι ξεπερασμένα από την ίδια την εποχή. Τώρα πια, βρισκόμαστε στην εποχή του διαδικτύου, την εποχή του facebook και των λοιπών social media. Ωραία μέχρι εδώ.

Ο λόγος που οι Αγανακτισμένοι ξανα-πάνε πλατεία, όπως φαίνεται και από το κάλεσμα, είναι η ντροπή που θα προκληθεί από την..κοροϊδία των Πορτογάλων. Πρώτα η Ισπανία, τώρα η Πορτογαλία. Τι σου είναι αυτή η Ιβηρική χερσόνησος!

Τα βαθύτερα αίτια, βρίσκονται στην “ασφυξία που προκαλούν η φτώχεια και η ανεργία”, κατάσταση η οποία προκαλεί αγανάκτηση, αν μη τι άλλο. Έτσι, αφού δοκιμάστηκαν ανεπιτυχώς οι “ξεπερασμένες” μορφές πολιτικής αντίδρασης (οργάνωση στους χώρους δουλειάς, απεργίες), ξανα-δοκιμάζουμε την μάζωξη στην πλατεία. Εκεί, όπου τους καλούμε όλους, γιατί στο κάτω-κάτω της γραφής ΟΛΟΙ στο ίδιο χώμα πατάμε, τον ίδιο αέρα αναπνέουμε. Έχουμε ΟΛΟΙ την ίδια Πατρίδα!
Άλλωστε, για όποιον δεν το πρόσεξε, αναφέρεται και στο κάλεσμα: “Βρεθήκαμε πολλοί για να φωνάξουμε ότι θέλουμε να ζήσουμε. Μαζευτήκαμε όλοι μαζί, χωρίς κομματικούς ή άλλους διαχωρισμούς.”


“Αριστεροί πατριώτες, νεοναζί, κρυπτο-φασίστες, σαν μια γροθιά θα μουντζώσουμε το αστικό κοινοβούλιο, θα κουβαλήσουμε τα κατσαρολικά μας, θα βροντοφωνάξουμε “κρεμάλα στους 300 προδότες” και αν υπάρξει ικανοποιητική ανταπόκριση, θα κάνουμε και μια μεγάλη συνέλευση για να προτάξουμε την αμεση δημοκρατία. Εκεί μάλιστα, πιθανόν να αποφασιστεί να απαιτήσουμε νέο σύνταγμα…
Τα πράγματα σοβαρεύουν όταν βλέπεις για παράδειγμα αντίστοιχο κάλεσμα για την Κυριακή, από τον Συντονισμό Πρωτοβάθμιων Σωματείων Ιδιωτικού – Δημόσιου Τομέα ή όταν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μετά τις αναφορές στην Πραγματική Δημοκρατία, δείχνει να αναπολεί το καλοκαίρι του ’11 υπερασπιζόμενη (;) το κίνημα των πλατειών στις Θέσεις για τη Β’ Συνδιάσκεψη (σημεία 37 και 39) που δόθηκαν πρόσφατα στη δημοσιότητα. Αναρωτιόμαστε, ο δρόμος για το (λαϊκομετωπικού χαρακτήρα) ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΡΗΞΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ που αποτελεί τον τακτικό στόχο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (βλ. κεφάλαιο ΙΑ), περνάει μέσα και από την “παρέμβαση” στις πλατείες; Ή αλλιώς: “η αλλαγή των συσχετισμών εντός της Αριστεράς υπέρ μιας αντικαπιταλιστικής γραμμής και επαναστατικής προοπτικής“, μπορεί να υπηρετηθεί μέσα από την εμπλοκή σε ένα κίνημα του οποίου ο κυρίαρχος ιδεολογικός προσανατολισμός είναι μικροαστικός; 


Να θυμίσουμε εδώ, κάποια γεγονότα από την “πρώτη” των Αγανακτισμένων:

α) Την τραμπούκικη επίθεση σε μέλη του ΚΚΕ μ-λ εξαιτίας απόφασης λαϊκής συνέλευσης που απαγόρευε τη διακίνηση εντύπων οργανώσεων της αριστεράς και την προπαγάνδιση των πολιτικών τους πεποιθήσεων. Αυτό, είχε οδηγήσει κάποιους να παίζουν “αριστερό κρυφτούλι” με σκοπό να γίνουν “ένα” με το κίνημα των πλατειών.

β) Την κατηγορηματική άρνηση της λαϊκής συνέλευσης του Συντάγματος να συνδεθεί με το εργατικό κίνημα.

γ) Την πάση θυσία διαφύλαξη του “ειρηνικού χαρακτήρα” του κινήματος.

δ) Την συμβολή στην παγίωση στις συνειδήσεις μεγάλου κομματιού της κοινωνίας (κυρίαρχων σε αυτή τη φάση) ιδεολογημάτων όπως “η άπληστη Γερμανία που θέλει το κακό μας”, Μερκελιστάν, το εθνικό πρόβλημα που, ως τέτοιο, πρέπει να αντιμετωπιστεί μέσα από εθνική προσπάθεια (εξ ου και οι διακηρύξεις για…νέο ΕΑΜ).

ε) Την χωρίς το παραμικρό ίχνος ντροπής συνύπαρξη/ανοχή των ελληναράδων που “έλυναν κι έδεναν” στην πλατεία, από “αριστερούς” που είχαν φορέσει τις στολές των ακομμάτιστων, για να φτάσουν μερικούς μήνες μετά, οι ίδιοι άνθρωποι, να διερωτώνται “ποιος επωάζει το αυγό του φιδιού;”

Η επιλογή, όσων τελικά το επιλέξουν (προκειμένου να βρεθούν με το “πλήθος”), να γίνουν κομπάρσοι στο εθνικο-πατριωτικό γλέντι που θα στηθεί την Κυριακή, θα τους βαραίνει εφεξής και θα τύχουν αντίστοιχης αντιμετώπισης από το κίνημα. Ας έχουν τουλάχιστον την ευθιξία να μην βγάλουν δακρύβρεχτες ανακοινώσεις αν προσγειωθεί στο κεφάλι τους κανένα καδρόνι από ελληνική ή βυζαντινή σημαία.

kokkinostupos

 

ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 2 ΜΑΡΤΙΟΥ 12.00 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ οδηγούν σε διάλυση τη δημόσια δωρεάν παιδεία

ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 2 ΜΑΡΤΙΟΥ 12.00 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ


Κοινή διακήρυξη σωματείων και φορέων

Κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ οδηγούν σε διάλυση τη δημόσια δωρεάν παιδεία

Τα σχολεία πεινάνε και κρυώνουν
Χιλιάδες παιδιά περνούν τις πόρτες τους πεινασμένα εξαιτίας της καπιταλιστικής κρίσης, της φτώχειας και της ανεργίας. Εκατοντάδες σχολεία
δεν έχουν ούτε δεκάρα στα ταμεία τους. Διεκδικούμε συσσίτια για τα παιδιά, πετρέλαιο και αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για τα σχολεία μας.

Τα σχολεία χρειάζονται δάσκαλους, νηπιαγωγούς και καθηγητές και όχι συγχωνεύσεις,
συμπτύξεις, αύξηση αριθμού των μαθητών στα τμήματα, αύξηση του διδακτικού ωραρίου και υποχρεωτικές μετακινήσεις. Αγωνιζόμαστε για μαζικούς διορισμούς μονίμων εκπαιδευτικών ώστε να καλυφθούν όλα τα κενά. Διεκδικούμε ίδρυση νέων νηπιαγωγείων ώστε να καλυφθούν όλες οι ανάγκες νηπίων/προνηπίων για φοίτηση. Παλεύουμε για την ανατροπή του σχεδίου «Αθηνά», που προχωρά σε καταργήσεις τμημάτων, οδηγεί σε διάλυση το πανεπιστήμιο εναρμονίζοντάς το με τις ανάγκες της αγοράς και ιδιωτικοποιεί τη λειτουργία του.

Τα σχολεία χρειάζονται δημοκρατία και όχι αξιολόγηση, απολύσεις, φόβο και
υποταγή.
Αγωνιζόμαστε για παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατική συλλογική λειτουργία του σχολείου, ενάντια στην αξιολόγηση – χειραγώγηση, για να μην περάσει το αυταρχικό Π.Δ. του Υπουργείου Παιδείας για την αξιολόγηση.

Τα σχολεία χρειάζονται δωρεάν βιβλία και όχι σχέδια για άμεση ή σταδιακή κατάργηση της δωρεάν διανομής τους. Διεκδικούμε δωρεάν παιδεία για όλους.
Ούτε δεκάρα από τις τσέπες των γονιών για βιβλία, πετρέλαιο, λειτουργικές δαπάνες, γραφική ύλη…

Τα σχολεία είναι δημόσια ιδρύματα και όχι ιδιωτικές –κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Διαμορφώνουν το πρόγραμμά τους με βάση τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών για ολόπλευρη γνώση και ελεύθερη κριτική και κλείνουν τις πόρτες τους στους ιδιώτες, τους χορηγούς, τις εταιρείες.

Τα σχολεία έχουν ανάγκη από εκπαιδευτικούς και γονείς που θα αμείβονται αξιοπρεπώς και όχι από οικονομική εξαθλίωση, ανεργία και φτώχεια. Παλεύουμε για κατάργηση του
βαθμολογίου – μισθολογίου, για αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις των εκπαιδευτικών, αξιοπρεπείς μισθούς, ψωμί και σταθερή -μόνιμη εργασία για όλο το λαό.

Τα σχολεία πρέπει να αγκαλιάσουν τα παιδιά με ειδικές ανάγκες
Αγωνιζόμαστε ενάντια στην υποβάθμιση και κατάργηση των δομών της ειδικής αγωγής.

Τα σχολεία πρέπει να υπερασπίσουν την τέχνη, τον πολιτισμό, την ελπίδα Υπερασπιζόμαστε τα μουσικά και καλλιτεχνικά γυμνάσια και λύκεια που χρειάζονται στήριξη και χρηματοδότηση και όχι υπονόμευση.

Τα σχολεία χρειάζονται ελευθερία και όχι φασισμό, ρατσιστικές διακρίσεις και ναζιστικές απειλές. Παλεύουμε για το σχολείο των όλων, των ίσων και των διαφορετικών, σχολείο ανοιχτό για όλα τα παιδιά ανεξάρτητα από χρώμα, θρήσκευμα ή εθνικότητα.

Πηγή: http://syntonismos.blogspot.gr 

 

Ανακοίνωση του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων για την Γενική Απεργία 20/2

Όλοι στην απεργία στις 20 Φλεβάρη
Καλούμε 10.30 πμ στο Μουσείο


ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΖΩΗ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΕΕ, ΔΝΤ, ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Ζούμε την υλοποίηση της σαρωτικής επίθεσης κυβέρνησης – κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ. Η κατάργηση στην ουσία των Συλλογικών Συμβάσεων και η επιβολή μισθών πείνας, η εφαρμογή του μνημονίου 3, το φορολογικό, η επίθεση της εργοδοσίας στους χώρους δουλειάς, η κατάργηση ασφαλιστικών δικαιωμάτων, οι ιδιωτικοποιήσεις, λεηλατούν κυριολεκτικά τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, τα εισοδήματα και τις ζωές μας.

Η λήξη της μετενέργειας των κλαδικών συμβάσεων και της ΕΓΣΣΕ στα μέσα του Μάη,
σηματοδοτεί έναν νέο γύρο εξαθλίωσης των εργαζομένων, με την πλήρη ασυδοσία των εργοδοτών ενώ η κυβέρνηση έχει φροντίσει ήδη για τα συμφέροντά τους με την αλλαγή του κανονισμού και του ρόλου της Διαιτησίας του ΟΜΕΔ, στην οποία δεν μπορούν μονομερώς πλέον να προσφεύγουν τα συνδικάτα.

Η δήλωση του γ.γ. του υπ. Οικονομικών Γ. Μέργου, ότι «είναι υψηλός» ο κατώτερος μισθός των 586 ευρώ μικτά ήταν δείγμα αυτών που προωθούν. Άλλωστε, με το Μνημόνιο 3 θεσπίζεται νέο σύστημα καθορισμού νόμιμου κατώτατου μισθού υπαλλήλων και ημερομισθίου εργατοτεχνιτών, το οποίο τίθεται σε ισχύ την 1.4.2013 και το οποίο έχει βασική προϋπόθεση για το ξεπέρασμα της κρίσης τη «βελτίωση της ανταγωνιστικότητας» που υπαγορεύει μισθούς Βουλγαρίας των 123 ευρώ και Ρουμανίας των 156 ευρώ!

Η καταστροφική πολιτική τους δεν μπορεί να περάσει χωρίς πρωτοφανή κυβερνητική – κρατική βία, τρομοκρατία και καταστολή, όπως αυτή που εφαρμόστηκε το τελευταίο διάστημα στους εργατικούς αγώνες στο ΜΕΤΡΟ, στις συγκοινωνίες στους ναυτεργάτες, στους αγρότες συκοφαντόντας τους ως «συντεχνία» όπως και όποιον παλεύει ενάντια στην πολιτική της για την επιβίωση, όποιον αντιστέκεται στην εξαθλίωσή του.

Στις 20 Φλεβάρη απεργούμε και διαδηλώνουμε όλοι οι εργαζόμενοι σε ιδιωτικό και δημόσιο ενά­ντια στην κυβέρνηση των μνημονίων και της “επί­ταξης” και στην πολιτική της τρόικας-κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ που καταστρέφει εμάς και τις ζωές μας. Τα συνδικάτα, το ταξικό εργατικό κίνημα, πρέπει να δώσομεν συντονισμένη απάντηση, με καρδιά τη μάχη των Συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ενάντια στην ανεργία, στη μείωση μισθών, στην απλήρωτη δουλειά, τις χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο που θα εκτινάξουν την ανεργία και θα διαλύσουν όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες, τις ιδιωτικοποιήσεις κοινωνικών αγαθών (νερό, ενέργεια, ελεύθεροι χώροι), το ξεπούλημα δημόσιου πλούτου.

Επίσης, τα σχέδια κατάργησης του δικαιώματος στην απεργία, με τις αλλαγές στο νόμο για τα σωματεία που προωθεί η κυβέρνηση, την επαναφορά του δικαιώματος των εργοδοτών στην ανταπεργία (λοκ άουτ), δηλαδή κλείσιμο επιχείρησης σε περίπτωση απεργιακών κινητοποιήσεων, χρειάζονται μια πρώτη μαζική απάντηση στην απεργία στις 20 Φλεβάρη.

Χρειαζόμαστε ένα ισχυρό μέτωπο υπεράσπισης των συλλογικών δικαιωμάτων των εργαζομένων και των ανέργων. Το βάρος μιας τέτοιας αναμέτρησης, ο χαρακτήρας της επίθεσης και το βάθος που αποκτά, δεν μπορεί να το σηκώσει ο κάθε κλάδος μόνος του. Όμως χρειάζεται ο κάθε μεμονωμένος αγώνας να υπηρετεί ένα σχέδιο οργάνωσης της πάλης με προοπτική, με αποφασιστικούς αγώνες, πέρα από τα όρια των υποταγμένων πλειοψηφιών σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Χρειαζόμαστε συνδικάτα στα χέρια των εργαζόμενων, οργάνωση και συντονισμό από τα κάτω, αγώνες και απεργίες με διάρκεια, συλλογικά, μαζικά, μαχητικά και αποφασιστικά.

Όλοι στον αγώνα! Με συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, με διαδηλώσεις και απεργίες. Για να ανατραπούν τα μνημόνια και όλη η επίθεση της συγκυβέρνησης, του κεφαλαίου και της τρόικα. Για να φύγει η κυβέρνηση του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού. Να διαγραφεί το χιλιοπληρωμένο χρέος σε ρήξη με την ΕΕ. Για να αποκτήσουμε εργασιακά δικαιώματα, αξιοπρέπεια και αξιοβίωτη ζωή.

 

Προκλητική "παρουσία" ένστολων αστυνομικών σε συντονισμό σωματείων

Νέα πρόκληση της χουντικής αλητείας του “νόμου και της τάξης” σημειώθηκε χθες. 

Ένστολοι αστυνομικοί παρουσιάστηκαν στα γραφεία του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών πριν από την προγραμματισμένη εκεί συνεδρίαση του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων για την προετοιμασία της απεργίας της 20 Φλεβάρη. 

Οι “ένστολοι” εμφανίστηκαν στην αίθουσα συνεδρίασης του σωματείου, για να “επιτηρήσουν” όπως δήλωσαν την εφαρμογή του νόμου και της τάξης”Η νέα πρόκληση της συγκυβέρνησης και των κατασταλτικών της μηχανισμών είναι σε συνέχεια των δηλώσεων του υπουργού εργασίας για την κατάργηση του Ν.1264, που ρυθμίζει τον τρόπο λειτουργίας των συνδικάτων, την αντικατάστασή του με άλλο νόμο που θα περιορίζει τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και το δικαίωμα της απεργίας, το δικαίωμα, οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα τους να καθορίζουν αυτοί και μόνο αυτοί τον τρόπο που θα οργανώνονται και θα λειτουργούν.
Η συγκεκριμένη πρόκληση παράλληλα επιβεβαιώνει περίτρανα την επίσημη λειτουργία κρατικών μηχανισμών καταστολής του εργατικού κινήματος, επιδιώκει να θέσει σε “νομιμοποίηση” τη λειτουργία του “συνδικαλιστικού” της κρατικής ασφάλειας, δείχνει ότι η κατάπτυστη συγκυβέρνηση του Σαμαρά και των κολαούζων του (Βενιζέλος, Κουβέλης) στοχεύουν άμεσα το εργατικό κίνημα, τις δημοκρατικές ελευθερίες και δικαιώματα των εργαζομένων και του λαού.

Η πρόκληση δεν είναι τυχαία! 
Ο χρόνος που επέλεξαν, πριν την προγραμματισμένη 24ωρη πανελλαδική απεργία της 20ης Φλεβάρη, δείχνει τι είναι διατεθειμένοι να κάνουν. Δείχνει μέσα σε τι κλίμα τα εργατικά συνδικάτα θα προχωρήσουν στην απεργία τους. Παράλληλα δεν πρέπει να διαφύγει της προσοχής του συνδικαλιστικού κινήματος, η δήλωση του αρχιναζιστή Ν.Μιχαλολιάκου της Χ.Α., εταίρου της συγκυβέρνησης στην καταστολή, για ενδεχόμενο προβοκάτσιας στην απεργία.
Ετοιμάζουν το τοπίο της πολιτικής αντιπαράθεσης και σύγκρουσης. 
Το εργατικό κίνημα, οι δυνάμεις της Αριστεράς πρέπει να σηκώσουν το γάντι. 

Έχουμε πόλεμο και στον πόλεμο με πόλεμο απαντάς.

Η απεργία της 20ης Φλεβάρη πρέπει να πετύχει, να είναι καθολική. Οι συγκεντρώσεις να είναι μαζικές και δυναμικές. Να θυμίζουν κάτι από τις 12 του Φλεβάρη πέρσι. Να κατανοήσουν οι εργαζόμενοι και ο λαός, η αγροτιά που βρίσκεται στα μπλόκα και τους δρόμους, τα μικρομεσαία στρώματα, οι άνεργοι και η νεολαία, ότι τώρα είναι η ώρα! 

Να μετατραπεί η απεργία από ντουφεκιά στον αέρα όπως τη σχεδίασε η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, σε ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ για την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής της εξαθλίωσης που επιβάλλουν το κεφάλαιο, η ΕΕ και το ΔΝΤ με την τρικομματική κυβερνητική χούντα των μνημονίων και της καταστολής. 
Το ζήτημα των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών εκ των πραγμάτων τίθενται στην πρώτη γραμμή της πάλης του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

Οι δυνάμεις της Αριστεράς κρίνονται σήμερα και σε αυτό το πεδίο, περισσότερο από κάθε άλλη φορά.
Η επιβολή του δόγματος του “νόμου και της τάξης” στα εργατικά σωματεία και χώρους, δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη.

Ελπιδοφόρο μήνυμα σε αυτή την κατεύθυνση, αποτελεί η συγκρότηση και λειτουργία της Κίνησης για τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα δημοκρατικά δικαιώματα που ενώνει πλατύτερες μαχόμενες δυνάμεις του εργατικού, του λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος, της πνευματικής διανόησης, του νομικού κόσμου, των γραμμάτων και των τεχνών, της μαχητικής Αριστεράς. Αυτή η Κίνηση μπορεί και πρέπει να αποτελέσει τον κυματοθραύστη στην επίθεση και καταστολή σε όλα τα πεδία των κοινωνικών αγώνων. (ΕΚΕΔΔΕ)
 

Την Παρασκευή 15/2 το πρωί, θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση του Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων και συνδικαλιστικών φορέων στο υπουργείο ΠΡΟΠΟ, (Κατεχάκη 1) προσυγκέντρωση Κατεχάκη και Μεσογείων, στις 9.00.

Σχετική ανακοίνωση εξέδωσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. 


Και το συνδικαλιστικό της Ασφάλειας στην υπηρεσία της άθλιας κυβέρνησης Σαμαρά

Το απόγευμα της Τετάρτης 13.02 και πριν την προγραμματισμένη συνεδρίαση του “Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα” εμφανίστηκαν αστυνομικοί μέσα στην αίθουσα της συνεδρίασης (!!) δηλώνοντας ότι ήρθαν να επιτηρήσουν την εφαρμογή του νόμου και της τάξης !! Φαίνεται ότι το συνδικαλιστικό της ασφάλειας έχει πιάσει για τα καλά δουλειά.
Η τρικομματική αλητεία δεν έχει όρια. Μέσα σε μία μέρα χτύπησαν τους αγρότες στην Λαμία και έστειλαν αστυνομία στην συνεδρίαση ενός συνδικαλσιτικού οργάνου. Οι συγκεκριμένες ενέργειες αποτελούν συνέχεια των επιστρατεύσεων και όλου του κυβερνητικού και κρατικού αυταρχισμού για το προληπτικό τσάκισμα του κινήματος. Δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν. Η πάλη για την ανατροπή θα συνεχιστεί και θα κλιμακωθεί.
Η κυβέρνηση και οι εμπλεκομενοι υπουργοί καλούνται να δώσουν εξηγήσεις. Καλό είναι βέβαια να γνωρίζουν και αυτοί και τα “όργανά” τους ότι οι… χούντες έρχονται και παρέρχονται!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ
Καταγγελία για την παρουσία ένστολων αστυνομικών στη σύσκεψη του συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15 ΦΛΕΒΑΡΗ 9.00 π.μ. (Κατεχάκη και Μεσογείων)

Ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα καταγγέλλει στους εργαζόμενους και τα σωματεία τους, σε όλο τον λαό που εξαθλιώνεται μέρα με την μέρα από την βαρβαρότητα του μαύρου μετώπου κεφαλαίου-συγκυβέρνησης-τρόικας, την χτεσινή απρόκλητη και πρωτοφανή παρέμβαση της αστυνομίας στην Συνέλευση των εκπροσώπων του Συντονισμού στα γραφεία του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών.


Στις 7 περίπου το απόγευμα και ενώ είχε αρχίσει η Συνέλευση, δύο ένστολοι αστυνομικοί παρουσιάστηκαν στην είσοδο των γραφείων του σωματείου, διέκοψαν την διαδικασία και ρώτησαν αν εκεί διεξάγεται η Συνέλευση του Συντονισμού. Στη δικαιολογημένη αντίδραση των συναδέλφων απάντησαν ότι γνώριζαν ήδη ότι επρόκειτο για Συνέλευση εργαζομένων και όχι για συγκέντρωση αλλά παρόλα αυτά δήλωσαν ότι είχαν εντολή να διερευνήσουν αν τίθενται ζητήματα «τάξης και ασφάλειας»!

Μετά την έντονη διαμαρτυρία των εργαζομένων τα όργανα του «νόμου και της τάξης» αποχώρησαν. Στην παράσταση διαμαρτυρίας που οργανώθηκε στη συνέχεια από συνδικαλιστές στο Α.Τ Ακρόπολης, ο διοικητής που είχε εσπευσμένα φτάσει στο γραφείο του – προφανώς για να επιληφθεί ο ίδιος της υπόθεσης – παραδέχτηκε ότι είχε δοθεί εντολή στο Α.Τ από τα κεντρικά γραφεία της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής για να ελεγχθεί η εργατική συνέλευση του Συντονισμού, αλλά απέδωσε το επεισόδιο, στον υπερβάλλοντα ζήλο των συγκεκριμένων αστυνομικών, ζητώντας συγγνώμη από τους συναδέλφους συνδικαλιστές που του ζητούσαν επίμονα εξηγήσεις.
Είναι προφανές ότι όχι μόνο λειτουργεί το συνδικαλιστικό της ασφάλειας αλλά και επιλέγει να κάνει αισθητή την παρουσία του. Το συγκεκριμένο περιστατικό εντάσσεται, στο γενικότερο κλίμα τρομοκράτησης και στην προσπάθεια κατάργησης συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Ο κρατικός ολοκληρωτισμός γίνεται καθημερινά όλο πιο απειλητικός απέναντι στους εργαζόμενους και σε κάθε αγωνιζόμενο. Οι στοιχειώδεις πολιτικές, συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες αμφισβητούνται ευθέως και με σαφήνεια πλέον. Μετά την επιστράτευση των απεργών, η κυβέρνηση θέλει να καταργήσει δια νόμου το δικαίωμα των εργαζόμενων στην απεργία!
Δηλώνουμε με τον πιο κατηγορηματικό και αποφασιστικό τρόπο προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι, το ταξικό εργατικό κίνημα δεν πρόκειται να τρομοκρατηθεί, όποιο τρόπο και μέσο κι αν χρησιμοποιήσει, το ολοκληρωτικό καθεστώς των μνημονίων, για να πετύχει την ισοπέδωση κάθε εργασιακού και δημοκρατικού δικαιώματος που έχει κατακτήσει ο εργαζόμενος λαός αυτής της χώρας με αμέτρητους αγώνες και θυσίες.
Θα δώσουμε, διαρκή και ανυποχώρητο αγώνα, για να ανατραπούν οι πολιτικές που εξαθλιώνουν τις ζωές μας, για να ξεριζωθεί η σύγχρονη «χούντα» κεφαλαίου-κυβέρνησης-Ευρωπαικής Ένωσης.

Καλούμε όλα τα συνδικάτα να καταδικάσουν άμεσα, αποφασιστικά και με κάθε τρόπο, αυτού του είδους τις προκλήσεις. 

Πηγή:αριστερή αντεπίθεση

 

ΜΕ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΛΑΙΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ


18 ΟΚΤΩΒΡΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ – 10.30 πμ  ΜΟΥΣΕΙΟ


Αύξηση ωραρίου, νέα μείωση στους μισθούς πείνας και στα επιδόματα εξαθλίωσης, αύξηση των ωρών εργασίας, κατάργηση αποζημιώσεων για απολύσεις, τελειωτικό χτύπημα στις συμβάσεις, κατάργηση 13ου και 14ου μισθού, καταλήστευση του εφάπαξ, αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67, μεγαλύτερες περικοπές στις συντάξεις, κατάργηση του αφορολόγητου ορίου, φόροι και χαράτσια μέχρι εξόντωσης, μαζικές απολύσεις…
Τα πάντα μπαίνουν στο αντιλαϊκό σφαγείο που έχει στήσει η τρικομματική κυβέρνηση (Ν.Δ. ΠΑ.ΣΟ.Κ. – ΔΗΜ.ΑΡ.) με τους ξένους συμμάχους της (Ευρωπαϊκή Ένωση-ΔΝΤ), προκειμένου να δαμάσει τις ορέξεις των δανειστών και να διασφαλιστεί η κερδοφορία του κεφαλαίου.
Οι κυβερνητικοί εταίροι συνεχίζουν να παίζουν το θέατρο «κλειδώνουν
– δεν κλειδώνουν» τα μέτρα, προκειμένου να κρύψουν, ότι ο γενικευμένος πόλεμος, που διεξάγουν σε βάρος του λαού, γίνεται ολοένα και πιο βάρβαρος όσο βαθαίνει η κρίση.
Η άθλια πολιτική τους συμβαδίζει με την τρομοκρατία, την ανελευθερία και το φασισμό. Η κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Ένωση, τρομοκρατούν τον λαό ότι εάν δεν περάσουν τα μέτρα, και δεν πάρουμε την δόση, θα έρθει η καταστροφή. Ο κρατικός και ο εργοδοτικός αυταρχισμός, η αστυνόμευση και η καταστολή παίρνει οργουελικές διαστάσεις και θρέφει και φασιστική χρυσαυγίτικη βία απέναντι σε κάθε «απειλητικό» απεργό/ μετανάστη/ αγωνιστή.
Ωστόσο η πολιτική τους δεν προχώρα απρόσκοπτα. Οι εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές της 26ης Σεπτέμβρη, ο μαχητικός αγώνας των εργατών του Σκαραμαγκά, οι κινητοποιήσεις σε μια σειρά κλάδους, η μεγαλειώδης λαϊκή «υποδοχή» στη Μέρκελ, δείχνουν τη δυνατότητα να υπάρξει ρωγμή στο σιδερένιο τείχος της επίθεσης, να μην περάσει το νέο πακέτο μέτρων.
ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ. ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΜΕΤΡΑ!
Οι υποταγμένες πλειοψηφίες σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ έχουν τεράστια ευθύνη για την ψήφιση των μνημονίων. Οι 24ωρες απεργίες χωρίς σχέδιο και κλιμάκωση, είναι δρόμος εκτόνωσης. Καλούμε τους εργαζόμενους να πάρουν στα δικά τους χέρια την υπόθεση της συνέχειας και της κλιμάκωσης των εργατικών-κοινωνικών αγώνων. Απέναντι στο δόγμα σοκ των μέτρων, των μνημονίων, του ΔΝΤ και της ΕΕ, να απαντήσουμε με την μαζική, ενωτική, αγωνιστική συλλογική δράση με αποφασιστικούς αγώνες διάρκειας. Η λαϊκή οργή μπορεί να μετασχηματιστεί σε ορμητικό ποτάμι που θα σαρώσει τους σχεδιασμούς τους.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε την κατάθεση των μέτρων στη Βουλή. Η κατάθεσή τους είναι ένα ακόμα πιο μεγάλο πραξικόπημα ενάντια στον λαό. Παλεύουμε να μην έρθουν τα μέτρα στην βουλή με την ανάπτυξη απεργιακής καταιγίδας και αγώνα διάρκειας. Να συγκροτήσουμε ένα μαζικό αγωνιστικό μέτωπο της ανατροπής, σωτηρίας και αξιοπρέπειας.Έτσι μπορούμε να δώσουμε αποφασιστικά τη μάχη για να μην περάσει το κανιβαλικό πακέτο και να ανατρέψουμε τη βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης – κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ.
Να φύγει η κυβέρνηση και η τρόικα. Να σαρωθούν τα μνημόνια και τα μέτρα τους. Φορολόγηση του πλούτου, εθνικοποίηση των τραπεζών, διαγραφή του χρέους, σύγκρουση με την ΕΕ και το Ευρώ. Πραγματική δημοκρατία και λαϊκές ελευθερίες απέναντι στον κρατικό ολοκληρωτισμό, την εργοδοτική τρομοκρατία και τη χρυσαυγίτικη φασιστική βία. Για να πάρουμε τη ζωή και τον πλούτο που παράγουμε στα χέρια μας.