RSS

Category Archives: Συρία

Η αραβική άνοιξη στην καρδιά του (συριακού) χειμώνα

syriaΤου Άκη Τζάρα

Το Δεκέμβρη του 2010, η πολιτική πράξη της αυτοκτονίας του νεαρού Τυνήσιου Μπουαζίζι πυροδότησε μια σειρά ταραχών που μετατράπηκαν γρήγορα σε εξέγερση και οδήγησαν στην ανατροπή του Μπεν Αλί. Μέχρι η ιμπεριαλιστική δύση να αντιληφθεί το μέγεθος της δυναμικής της τυνησιακής εξέγερσης, εκείνη είχε ήδη μεταλαμπαδευτεί στην κρίσιμη γεωπολιτικά Αίγυπτο.
Θεωρούμε πως από εκείνη τη στιγμή, παράλληλα με την κίνηση των καταπιεσμένων, μια σειρά από δυνάμεις αλληλεπιδρούν, παράγοντας τη βαθιά αντιφατική διαδικασία που η κυρίαρχη αφήγηση ονομάτισε αραβική άνοιξη. Ο δυτικός ιμπεριαλισμός, χωρίς να είναι ενιαίος, οι τοπικές περιφερειακές δυνάμεις, το μπλοκ της Ρωσίας και της Κίνας, αλλά και πολιτικά και κοινωνικά υποκείμενα-εκφραστές συμφερόντων των ντόπιων ελίτ, των μεσαίων στρωμάτων κτλ, άρχιζαν να προσπαθούν, είτε σε συνεργασία, είτε σε σύγκρουση με τα πληβειακά τμήματα των αραβικών μαζών, να επιβάλλουν τις δικές τους λύσεις, τη δική τους «ανοιξιάτικη» εκδοχή.

Διαρκής επανάσταση ή άχρονη εξέγερση;

Αν και το παλιό στάτους κβο στην περιοχή είναι αναμφίβολα νεκρό ως μορφή, μόνο αδαείς ή αστοιχείωτοι πολιτικά μπορούν στα σοβαρά να ισχυρίζονται πως το καινούριο που γεννιέται περιγράφεται από το υπεραπλουστευμένο σχήμα μιας αδιαμεσολάβητης εξέγερσης που συνεχίζεται στο διηνεκές αυτούσια όπως όταν ξεκίνησε. Ακόμα και για τους οπαδούς του αγώνα διαρκείας αυτό καταντά γκροτέσκο, ενώ για τους εραστές του αδιαμεσολάβητου αγώνα ας θυμίσουμε πως δυστυχώς η πρώτη διαμεσολάβηση είναι ο χρόνος, η αλληλουχία των γεγονότων που συνθέτουν την ιστορία.

Ας θυμίσουμε την εξέγερση στη Λιβύη, την αστική προπαγάνδα που κατάπιε αμάσητη η γερασμένη αριστερά, που βάπτιζε τους δοσίλογους μαχητές αμάχους, την ιμπεριαλιστική επέμβαση που λειτούργησε ως αεροπορία για τους αντικανταφικούς, την ηγεμονία από την πρώτη στιγμή των αστικών δυνάμεων στη λιβυκή αντιπολίτευση, το λυντσάρισμα του Καντάφι υπό την κάλυψη των αφεντάδων του δυτικού πολιτισμού και τελικά τη βαθιά οπισθοδρόμηση στην οποία βουλιάζει τώρα η Λιβύη, μαζί και η όποια ονείρωξη για την αδιαμεσολάβητη εξέγερση της.
Ας σταθούμε με προσοχή στην Αίγυπτο, όπου ύστερα από έναν τριετή κύκλο αγώνων, ο στρατός είναι ξανά ο εγγυητής της ομαλότητας, έχοντας ανατρέψει το νόμιμα εκλεγμένο Μόρσι με πραξικόπημα, του οποίου η εκλογή είχε πιστοποιήσει την κυριαρχία μερίδας των αστικών δυνάμεων στην αιγυπτιακή μεταπολίτευση. Όσο κι αν μας καλούν διάφοροι αραβολόγοι (και της αριστεράς) να μην θεωρήσουμε το πραξικόπημα αντεπανάσταση, αλλά ένα ακόμα επεισόδιο στην φαντασιωτική τους εξέγερση, εμείς με θλίψη ίσως, αλλά χωρίς ωραιοποίησεις διαπιστώνουμε πως δίχως πολιτικό-επαναστατικό υποκείμενο, η εξέγερση ηττάται, γιατί ακόμα κι αν οι μάζες κινητοποιούνται εξεγερσιακά κάτω από αλλότριες σημαίες, η κίνησή τους αυτή μόνο στη μορφή φαντάζει εξεγερσιακή, στο περιεχόμενο υπηρετεί την αντεπανάσταση.
Αντίστοιχα στην Τυνησία-τη μαμμή της αραβικής εξέγερσης, έχουν δολοφονηθεί ηγέτες και στελέχη της  αριστερής αντιπολίτευσης (Συμβούλιο για την υπεράσπιση της Επανάστασης).  Ενώ ας μην ξεχνάμε την ωμή καταστολή της εξέγερσης των σιιτικών μαζών, στο Μπαχρέιν από τη Σαουδική Αραβία με τις ευλογίες της δύσης, αλλά και τη λάιτ αλλαγή δικτάτορα στην Υεμένη.
Τα λέμε όλα αυτά γιατί η εμμονή στην «εξέγερση που συνεχίζεται» και που αναπαράγεται άκριτα και στη Συρία, οδήγησε σε μια ιμπρεσιονιστική κατανόηση των ιστορικών γεγονότων, σε μια αφαίρεση χωρίς κανένα υλικό-πραγματικό περιεχόμενο όπου αφηρημένα οι εξεγερμένοι, (ανεξάρτητα από ποιος τους χρηματοδοτεί, ποια τάξη και ποια ιδεολογία ηγεμονεύει) μάχονται κακούς δικτάτορες (ανεξάρτητα πάλι από τις διαφορές τους κι από το ποιος γεωπολιτικά επωφελείται από την ανατροπή τους).
Αυτό το δημοκρατικολάγνο παραμυθάκι, καθαρή μικροαστική αυταπάτη, όσο κι αν διαψεύδεται από την πραγματικότητα (όπως φτάνει διαμεσολαβημένα σε μας τους «πολίτες της δημοκρατίας») είναι αυτούσια η κυρίαρχη συνείδηση.
Γι’ αυτό και οι θιασώτες της ή οδηγούνται στην ενεργητική ή παθητική υποστήριξη του ιμπεριαλισμού, ή στην κουραστική πασιφιστική ρητορεία (όχι στον πόλεμο).
Στην καλύτερη περίπτωση αρκούνται σε συναισθηματικές καταγγελίες ενάντια στον κακό ιμπεριαλισμό και τις αστικές δυνάμεις που πνίγουν ή καναλιζάρουν την εξεγερσιακή δυναμική, λες και θα μπορούσαν (ή μήπωςθα έπρεπε;) να κάνουν κι αλλιώς.
Σημαίνει αυτό όπως ισχυρίζεται η συνωμοσιολογική αφήγηση -η άλλη όψη της άχρονης εξέγερσης- πως από την αρχή η αραβική άνοιξη κατασκευάστηκε από τις μυστικές υπηρεσίες, ή ακόμα πιο απαισιόδοξα πως τίποτα δεν έμεινε από όλα αυτά;
Καταρχήν η αστυνομική αντίληψη της ιστορίας, εκτός από ιδεαλιστικό παραλήρημα, είναι πάντα αντιδραστική γιατί κατασκευάζει έναν παντοδύναμο άρχοντα που έχει πλήρη έλεγχο κάθε περιοχής του πλανήτη, κάτι που στη σύγχρονη γεωπολιτική πραγματικότητα δεν στέκει παρά μόνο ως ακροδεξιό υποπροϊόν.
Κατά δεύτερον, η κίνηση των αραβικών μαζών, το αραβικό 1848, ανεξάρτητα από τον αντεπαναστατικό χειμώνα που αποτελεί την επόμενη φάση του, αποτελεί ένα νέο σημείο εκκίνησης, αφού κατέδειξε θετικά τη δυναμική των πολιτικών ταξικών αγώνων, αρνητικά την απουσία της συνειδητής επαναστατικής μειοψηφίας. Από αυτή την άποψη, μόνο χυδαίοι απολογητές μπορούν να αποτιμήσουν ως αρνητική την αραβική αφύπνιση, ακόμα κι αν το λόγο τώρα έχουν οι αστικές δυνάμεις, ο ιμπεριαλισμός και το πολιτικό Ισλάμ και μάλιστα, όπως στη Συρία, η πιο αντιδραστική -σουνιτική- εκδοχή του.

 Η Συρία πέρα από τις συνηθισμένες φαντασιώσεις

Υπό το πρίσμα όλων των παραπάνω παραδοχών, ο εμφύλιος πόλεμος που μαίνεται στη Συρία και η πυρετώδης διπλωματία που μοιάζει να αντικαθιστά προς το παρόν τις πολεμικές προετοιμασίες, απέχουν παρασάγγας από την αφήγηση της πλειοψηφίας της ευρωπαϊκής αριστεράς, που ακόμα και δυόμισυ χρόνια μετά την απαρχή της συριακής εξέγερσης (Μάρτης 2011) επιμένει να αγνοεί τα γεγονότα και να κάνει λόγο για την εξέγερση που συνεχίζεται παρά τις δυσκολίες της.
Κατά τη γνώμη μας, η συριακή εξέγερση, ως αυθεντικό κίνημα των καταπιεσμένων, δεν υφίσταται πια, ηττήθηκε όχι μόνο στρατιωτικά από το καθεστώς, αλλά πολιτικά από την άμεση ανάμειξη του ιμπεριαλισμού και των περιφερειακών δυνάμεων -Τουρκία-Σαουδική Αραβία-, από την ηγεμονία των αστικών δυνάμεων στο εσωτερικό της αντιπολίτευσης κι από την κυριαρχία των πιο σκοταδιστικών εκδοχών του πολιτικού ισλάμ.
Αδυνατούμε να κάνουμε λόγο για λαϊκή εξέγερση όταν τους αντικαθεστωτικούς αποτελούν: ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός (όπλα από Ήπα), στρατιωτικό σκέλος του δοσιλογικού Συριακού Εθνικού Συνασπισμού με ηγέτη τον πρώην καθεστωτικό Ίντρις και μια πληθώρα ισλαμιστικών πολιτοφυλακών ανεξάρτητων μεταξύ τους, με κύρια τη Τζαμπχάτ αλ Νούσρα που εξοπλίζεται από τους Σαούντ κι είναι φανατική ουαχαβίτικη σέκτα. Όλα αυτά συνάδουν πως μια ανατροπή του Άσαντ από αυτό τον εσμό, θα δημιουργήσει ή μια τριχοτομημένη χώρα, με ζώνες φατριών κι εγγυητή της χαώδους ομαλότητας τον ιμπεριαλισμό ή ένα ιμπεριαλιστικό προτεκτοράτο. Όλα αυτά θα σημάνουν την ενίσχυση της ήδη ενισχυμένης Σ.Αραβίας και του Ισραήλ, και τη στρατηγική ήττα του Ιράν, και κατ’ επέκταση θα εντείνουν την πίεση στη Χεσμπολάχ και τη Χαμάς, τις μόνες πολιτικές δυνάμεις που μάχονται ακόμα για την παλαιστινιακή υπόθεση. Σίγουρα για τους κομμουνιστές μια εξέγερση ούτε πραγματώνεται με σπόνσορες, ούτε ενισχύει τους παγκόσμιους αφέντες. Η ελευθερία κατακτιέται σε σύγκρουση με τον ιμπεριαλισμό κι αυτός ο «ξύλινος» αφορισμός είναι ο μπούσουλάς μας στο χαώδες γεωπολιτικό τοπίο. Θεωρούμε πως οι αυθεντικές λαϊκές δυνάμεις έχουν εξοντωθεί φυσικά από τον Άσαντ ή τους δοσίλογους αντικαθεστωτικούς και πλέον αδυνατούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο, ανεξάρτητα από τα φαντασιωτικά αφηγήματα τις δυτικής αριστεράς.
Μόνο  οι κουρδικές πολιτοφυλακές φαίνεται να διατηρούν ένα στοιχειώδες αντιιμπεριαλιστικό κι επαναστατικό περιεχόμενο και η ανάδυση ενός απελευθερωμένου δυτικού Κουρδιστάν που δεν έχει καμία σχέση με το δοσιλογικό ιρακινό του Μπαρζανί θέτει εκ νέου το κουρδικό ζήτημα. Με όρους μάλιστα που ενισχύουν το  PKK και μπαίνουν σφήνα στα ιμπεριαλιστικά και τα τουρκικά σχέδια.

Ρέκβιεμ για την ιμπεριαλιστική αριστερά

Με το κουρδικό να αποτελεί λοιπόν τη μόνη προς το παρόν θετική συνέπεια του συριακού εμφυλίου, εμείς θα εμείνουμε στις πολιτικές προεκτάσεις της ιμπρεσιονιστικής κατανόησης των γεγονότων από τη δυτική αριστερά κι όχι μόνο (βλέπε και την κοινή ανακοίνωση των πέντε αραβικών οργανώσεων). Απορούμε πως επιμένουν να αγνοούν τον καταφανή αντιδραστικό και φιλοϊμπεριαλιστικό χαρακτήρα της αντιπολίτευσης, οργανώσεις που τήρησαν και τηρούν με θρησκευτική ευλάβεια ίσες αποστάσεις ανάμεσα στη Χαμάς και το Ισραήλ, τη Χεσμπολάχ στον πόλεμο το 2006, ανάμεσα στην ιρακινή ή την αφγανική αντίσταση και τις δυνάμεις κατοχής από το 2004 μέχρι σήμερα. Εκεί τάχα δεν υπήρχαν και κοσμικές δυνάμεις που μάχονταν τον κατακτητή; Φαίνεται πως για τη γερασμένη αριστερά, το Ισλάμ, που το κατανοεί το ίδιο χοντροκομμένα όπως οι ζηλωτές του ιμπεριαλισμού, είναι πρόβλημα όταν μάχεται τους σταυροφόρους (“ούτε Σαντάμ ούτε μπαρμπα Σαμ”) κι όχι όταν πολεμά τον Καντάφι ή τον Άσαντ. Εκεί γίνεται αποδεκτό να πολεμάς πλάι-πλαί με ουαχαβίτες, γιατί «τα πράγματα δεν είναι καθαρά» αλλά όταν το Κοράνι είναι όπλο ενάντια στους δυτικούς, τότε αρχίζει η ρητορική για το αδιέξοδο του ισλαμικού φανατισμού.
Εμείς δεν τσουβαλιάζουμε τον ισλαμισμό της Χαμάς ή της Χεσμπολάχ μαζί με τους μισθοφορικούς ισλαμισμούς των δολοφόνων που δρουν τώρα στη Συρία. Η παλαιστινιακή αντίσταση είναι δίκαιη, όπως δίκαιη ήταν και η ταπείνωση του ισραηλινού στρατού από τους μαχητές της Χεσμπολάχ.
Θεωρούμε πως η μεγαλύτερη βαρβαρότητα είναι οι μυστικές φυλακές της CIA, το Γκουαντάναμο και το Αμπού Γκράιμπ, το απαρτχάιντ του ισραηλινού κράτους και η φυλακή της Γάζας και οι όποιοι σύμμαχοι αυτής της βαρβαρότητας. Πιστοί όχι στην καινοφανή και ξένη προς το επαναστατικό πνεύμα θεωρία των ίσων αποστάσεων, αλλά αντίθετα στην υπεράσπιση όσων μάχονται τον ιμπεριαλισμό, ανεξάρτητα από τις διαφορές μαζί τους, οι κομμουνιστές θεωρούν μικρότερο κακό την ήττα της δικής τους αστικής τάξης -πιο διευρυμένα του ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου. Ούτε ταυτιζόμαστε, ούτε ξεχνάμε τους ανοιχτούς λογαριασμούς με καθεστώτα τύπου Άσαντ, αλλά δεν μπορούμε στο όνομα της ανατροπής τους να συνταχθούμε με τα καθάρματα που εμφανίζονται ως φορείς της δημοκρατίας και του πολιτισμού. Με αυτή την έννοια διαλέγουμε στρατόπεδο, στη βάση αυτών που υπάρχουν μαχόμενα στο σήμερα κι όχι σε ιδεατούς κόσμους. Η ήττα των ιμπεριαλιστικών σχεδίων και των δοσίλογων εκφραστών τους είναι η αναγκαία αλλά όχι επαρκής συνθήκη για οποιαδήποτε γνήσια κι όχι κίβδηλη απελευθέρωση των καταπιεσμένων.

Γεωπολιτικές αναταράξεις ή SOSΠεντάγωνο καλεί Μόσχα

Ο συριακός εμφύλιος-κομμάτι της γεωπολιτικής αλλαγής στην περιοχή αποτελεί συμπύκνωση όλων των ανταγωνιστικών σχεδίων των δυνάμεων που διατηρούν συμφέροντα. Ουσιαστικά πριν τις αλλαγές των τελευταίων τρίων χρόνων, η ανάδειξη του Ιράν σε ισχυρό περιφερειακό παίκτη, λόγω και της πτώσης του Σαντάμ και των Ταλιμπάν, και η έμπρακτη στήριξή του σε Συρία, Χαμάς και Χεσμπολάχ ήταν κόκκινο πανί για το δυτικό ιμπεριαλισμό, αλλά και για τη Σ.Αραβία. Ειδικά η ανατροπή του Μουμπάρακ και η αστάθεια της Αιγύπτου-προπύργιο των Ηπα και σύμμαχος του Ισραήλ, δημιούργησε μια ασύμμετρη κατάσταση στην περιοχή. Σε αυτό το πλαίσιο ανατροπών, ο ιμπεριλισμός επιτέθηκε αρχικά στη Λιβύη, κατέστειλε την εξέγερση στο υπογάστριο των Σαούντ, το Μπαχρέιν και άρχισε να σχεδιάζει την ανατροπή του ιρανικού άξονα επιρροής, σε μια προσπάθεια ισορρόπησης των νέων δυσμενών συσχετισμών.
Την ίδια στιγμή η ενίσχυση της Σ.Αραβίας ως όαση σταθερότητας (μαζί με την Ιορδανία;) επέτρεψε στους διεφθαρμένους πρίγκηπες να διεκδικήσουν αναβαθμισμένο ρόλο. Η συντριβή από το στρατό των Αδελφών μουσουλμάνων στην Αίγυπτο είναι επίσης δώρο στους σαουδάραβες ουαχαβίτες, καθώς η αδελφότητα είναι ευθέως ανταγωνιστική πολιτική δύναμη. Εδώ να θυμίσουμε πως το ισλάμ στην περιοχή είναι κοινωνική δύναμη, τρόπος οργάνωσης των κοινωνικών σχέσεων και με αυτή την έννοια οι θρησκευτικές μορφές, ανεξάρτητα από το φετιχιστικό-συντηρητικό τους χαρακτήρα έχουν υλικό κοινωνικό περιεχόμενο.
Η Σ.Αραβία όντας ένα αυταρχικό κράτος, η στυγνότερη δικτατορία στην περιοχή δεν αποτελεί επουδενί ελκτικό κοινωνικό μοντέλο για τις αραβικές μάζες, σε αντίθεση με το πολιτικό ισλάμ της αδερφότητας, μητέρα οργάνωση και για τη Χαμάς, ή με το ριζοσπαστικό ισλαμισμό της Χεσμπολάχ, ακόμα και με την ιρανική εκδοχή του. Επομένως η συντριβή των «αιρετικών» δεν προκύπτει από φανατισμό, αλλά είναι μια ξεκάθαρη πολιτική στόχευση.
Οι κομμουνιστές οφείλουν να διακρίνουν πίσω από τα διάφορα δόγματα και τις πολιτικές τους εκφράσεις, τα ταξικά συμφέροντα κι όσο κι αν οι θρησκευτικές ταυτότητες είναι εγγενώς προβληματικές, πρακτικά η ταύτιση των επιμέρους ισλάμ είναι δυτικός-ιμπεριαλιστικός τρόπος προσέγγισης. Στο κάτω-κάτω οι θρησκευτικές ταυτότητες κι οι άνοδος του ισλάμ, ήρθε έπειτα από την ήττα ή την απαξίωση της αριστεράς, του μπααθισμού, του παναραβισμού κτλ με την περίπτωση της Χαμάς-Φατάχ να είναι ενδεικτική.
Εκτός όμως από τους τοπικούς ανταγωνισμούς, η Συρία αποτελεί πεδίο διπλωματικής σύγκουσης και γεωπολιτικού ανταγωνισμού των Ήπα και της Ρωσίας (στο βάθος Κίνα). Η Ρωσία διατηρεί συμφέροντα στη Συρία, εξάγει οπλικά συστήματα, ελλιμενίζει το στόλο της και σε κάθε περίπτωση δεν έμεινε απαθής στις προσπάθειες ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ, χωρίς αυτό φυσικά να σημαίνει ταύτιση συμφερόντων.
Με αφορμή μια επίθεση με χημικά όπλα στις 21 Αυγούστου, οι Ηπα επανέφεραν το ιδεολόγημα του ανθρωπιστικού πολέμου και θέλησαν μάλιστα σε επανάληψη του 2003 να χαλκεύσουν και τα στοιχεία, με τα οποία θα αποδείκνυαν την ευθύνη του Άσαντ. Από κοντά είχαν, εκτός από τους Βρετανούς, συνήθεις συμμάχους, και τη Γαλλία του “σοσιαλιστή” Ολάντ.
Το γαλλικό κεφάλαιο, υποβαθμισμένο στην νέα ευρωπαϊκή πραγματικότητα της γερμανικής ηγεμονίας, με το κοινωνικό  κράτος βαρίδι, αν και με υψηλή παραγωγικότητα εργασίας, επιθυμεί να διεδικήσει εκ νέου κυρίαρχο ρόλο σε μια ρευστή κατάσταση. Έτσι εδώ και πέντε χρόνια το γαλλικό κράτος κάνει κι έναν πόλεμο άνα έτος, κυρίως στην Αφρική (Μάλι-Λιβύη), την οποία θεωρεί προνομιακό του χώρο, χρησιμοποιώντας την στρατιωτική του υπεροπλία σαν έμμεση υπενθύμιση  προς κάθε ενδιαφερόμενο και κυρίως στο Βερολίνο. «Έχω ελλείμματα, αλλά έχω και πυρηνικά και ζωτικά συμφέροντα σε Αφρική και Μέση Ανατολή, δεν είμαι απλά δευτεραγωνιστής της ΕΕ, είμαι πρώην αποικιοκρατική δύναμη» κλαψουρίζει το γαλλικό κεφάλαιο. Η γαλλική ελίτ εκμετάλλευεται την εσωστρέφεια της Γερμανίας που κυρίως λόγω: των σχέσεων της με Ρωσία και Κίνα, της προσδοκίας της να κυριαρχήσει στην Ευρώπη και να αναβαθμίσει το ευρώ σε σχέση με το δολλάριο αλλά και λόγω του παρελθόντος, μοιάζει εξαιρετικά απρόθυμη να  εμπλακεί σε πολεμικές περιπέτειες προς όφελος των Ήπα. Δε βρισκόμαστε πια από κάθε άποψη στο 2001 ή το 2003, όπου η αμερικάνικη ηγεμονία ήταν, αν και σχετική, αδιαμφισβήτητη.
Έτσι οι Ήπα, υπό την πίεση της Ρωσίας, που έδειξε με κάθε τρόπο πως δε θα ανεχτεί ένα ακόμα αμερικάνικο χτύπημα στη σφαίρα επιρροής, αλλά και με δεδομένο τον σκεπτικισμό στο εσωτερικό της αμερικανικής ελίτ για την αποτελεσματικότητα ενός χτυπήματος στη Συρία, προτίμησαν να υποχωρήσουν και να μοιραστούν την ισχύ τους με τους Ρώσους. Όταν ο Λαβρόφ πρότεινε η Ρωσία να εγγυηθεί την καταστροφή των χημικών του Άσαντ, η Μόσχα είχε ήδη επιτύχει μια διπλωματική νίκη, μιας και ο θείος Σαμ αποδέχτηκε: πρώτον ως συνεγγυητή της νομιμότητας τη Ρωσία, δεύτερον και κρισιμότερο να περιορίσει το μονομερές του δικαίωμα ως παγκόσμια υπερδύναμη να επιβάλλει το συμφέρον του με τα όπλα.
Θα φανεί στο μέλλον αν αυτή η αδυναμία των Ήπα στη συριακή υπόθεση, είναι η αρχή της έμπρακτης αμφισβήτησής τους από τη Ρωσία (και την Κίνα).
Ακόμα κι αν ο Κέρι επιμένει να τονίζει πως η επιλογή της βίας παραμένει-πράγμα που ισχύει, ακόμα κι αν η χρονοβόρα διαδικασία καταστροφής των χημικών του Άσαντ απλά αναβάλλει την ιμπεριαλιστική εισβολή, η ηγεμονία των Ήπα αρχίζει κι έχει ρωσικές προϋποθέσεις.
Η πραγματικότητα της κρίσης συνίσταται εκτός των άλλων, στην αδυναμία ομαλής αναπαραγωγής της κοινωνικής σχέσης εκμετάλλευσης που συγκροτεί τον καπιταλιστικό κοινωνικό σχηματισμό και την πλανητική της εξαγωγή. Η κρίση επανακαθορίζει τις σχέσεις ανάμεσα στους εθνικούς καπιταλισμούς και θέτει μέσα από τη δυναμική της, υπό αμφισβήτηση την αμερικανική ηγεμονία και το μονοπώλιο του δολαρίου ως παγκόσμιο νόμισμα.
Καθώς η παγκόσμια οικονομία πολώνεται ανάμεσα στην αλληλεξάρτηση και τη σύγκρουση αντίθετων συμφερόντων, η αμερικανική ηγεμονία, απομεινάρι της καταρρέουσας προηγούμενης ισορροπίας, επιβάλλεται όλο και δυσκολότερα ως τέτοια από την αντικειμενική ισχύ των Ηπα. Οι Ήπα ως ελλειμματική οικονομία που βουλιάζει στα χρέη, που σε πολιτειακό επίπεδο ήδη καταρρέει, δεν έχει άλλη επιλογή από τα να τυπώνει τεράστιες ποσότητες δολαριών (80 δις το μήνα) για την αυτοχρηματοδότηση της. Αυτό όμως καθιστά όλο και λιγότερο ελκτικό (από τη σκοπιά του κεφαλαίου) το δολάριο ως επένδυση, πόσω μάλλον ως υποχρεωτικό παγκόσμιο νόμισμα. Το ερώτημα είναι λοιπόν, μέχρι πότε οι Ήπα θα μπορούν να επιβάλλουν με την ισχύ, εξωοικονομικά (και να εξάγουν τα χρέη τους) το δολάριο και μέχρι πότε οι υπόλοιποι παίκτες θα δέχονται πως η αμερικανική ηγεμονία, έστω αντιφατικά, εγγυάται την αναπαραγωγή του παγκόσμιου καπιταλισμού;
Αυτή τη στιγμή ούτε η Ρωσία, ούτε η Κίνα μπορούν να αντικαταστήσουν τις Ήπα, και  εξάλλου μακροπρόθεσμα ο άξονας αυτός έχει ανταγωνιστικά συμφέροντα. Η Ρωσία, εξάγει κυρίως πρώτες ύλες κι οπλικά συστήματα, το πλεόνασμά της όμως δεν αντανακλά κάποια οικονομική δυναμική, αφού υπόκειται άμεσα στις τιμές των υλών αυτών, γεγονός που εξηγεί την προσπάθεια των Ήπα να αυτονομηθούν ενεργειακά, αλλά και να πνίξουν τις αγορές με ποσότητες φυσικού αερίου μέσα από την ανάπτυξη της σχιστολιθικής μεθόδου. Η Κίνα μπορεί να αναπτύσσεται ως καπιταλισμός (βελτίωση τεχνολογικής παραγωγικής βάσης, άμεσες ξένες επενδύσεις, είσοδος στην κυρίαρχη χρηματοπιστωτική σφαίρα), αλλά το φάσμα μιας ισχυρής κρίσης στο εσωτερικό της είναι ορατό και πιστοποιείται ήδη από την έξαρση των ταξικών αγώνων.
Το περιεχόμενο της κρίσης είναι η αλλαγή της προηγούμενης κοινωνικής ισορροπίας, του συσχετισμού ανάμεσα στις τάξεις σε εθνικό και διεθνές επίπεδο και του πλαισίου νομιμοποίησής του. Η κρίση εκτός από επιβολή νέων σχέσεων εκμετάλλευσης στο προλεταριάτο και του αντίστοιχου εποικοδομήματος, μορφοποιείται και ως όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.  Το ξεπέρασμα της κρίσης από καπιταλιστική σκοπιά, η ανάδυση ενός νέου μοντέλου καπιταλιστικής συσσώρευσης στην πλάτη των προλετάριων που περίσσεψαν, θα συντελεστεί μέσα από κολοσσιαίες γεωπολιτικές αλλαγές. Σποραδικά τραντάγματα και προεικονίσεις αυτού του μέλλοντος είναι το παρόν μας, που εμπεριέχει όμως αντιφατικά την πιθανότητα θετικής υπέρβασης της κρίσης, μέσα από τη μετατροπή των εξεγέρσεων σε κομμουνισμό.
Για να συμβεί όμως αυτό, η συνειδητή μειοψηφία θα πρέπει να υπερβεί την αποσπασματική κατανόηση του υπάρχοντος, τα βολικά ερμηνευτικά σχήματα, θα πρέπει να δει την πλήρη εικόνα ώστε να αντιληφθεί το μέγεθος της ταξικής αναμέτρησης πλανητικά και να βρει τη θέση της μέσα σε αυτό το πολύπλοκο γίγνεσθαι.

 

Θέμα χρόνου η ανατροπή του Συριακού καθεστώτος

Του Τάκη Φωτόπουλου

Τις μέρες αυτές, και με αφορμή το Ρωσικό σχέδιο να αφοπλιστεί το Μπααθικό καθεστώς από κάθε όπλο μαζικής καταστροφής, ξετυλίγεται μια κακόγουστη θεατρική παράσταση, όπου οι πρωταγωνιστές της δεν είναι απλώς ηθοποιοί αλλά και απατεώνες. Μόνο ένας απατεώνας θα απαιτούσε να καταστραφούν τα όπλα μαζικής καταστροφής του γείτονα επειδή υποτίθεται τα χρησιμοποίησε, όταν ο ίδιος (η Σιωνιστική ελίτ), σύμφωνα με την ίδια τη CIA, κατέχει παρόμοια όπλα εδώ και δεκαετίες (Foreign Policy, 9/9/2013), καθώς και πυρηνικά που, επίσης, δεν παραδέχεται καν ότι κατέχει.  Και , φυσικά, μόλις πριν δύο χρόνια χρησιμοποίησε παρόμοια όπλα στην Γάζα (βόμβες φωσφόρου)! Ακόμη, μόνο ένας ακόμη μεγαλύτερος εγκληματίας απατεώνας, (η Αμερικάνικη ελίτ), θα απαιτούσε το ίδιο, όταν αυτός στο παρελθόν έχει χρησιμοποιήσει επανειλημμένα παρόμοια όπλα μαζικής καταστροφής: από την Χιροσίμα μέχρι το Βιετνάμ, όπου το 1970, οι ΗΠΑ, σύμφωνα με την Γερουσία, έριξαν χημικά που αναλογούν σε τρία κιλά ανά Βιετναμέζο (John Pilger, Γκάρντιαν, 11/9/2013). Οπως βέβαια και πρόσφατα στη Φαλλούτζα του Ιράκ, όπου εξακολουθούν να γεννιούνται παραμορφωμένα παιδιά.


Αλλά, οι ελίτ που συνιστούν την Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) αποτελούνται και από θρασύτατους υποκριτές. Ο Νομπελίστας της ειρήνης Ομπάμα, που σήμερα αγανακτεί για το «ειδεχθές» έγκλημα της χρήσης χημικών, «ξέχασε» όχι μόνο τα παραπάνω αλλά και ότι, το 1997, οι ΗΠΑ συμφώνησαν να καταστρέψουν 31.000 τόνους χημικών μέσα σε 10 χρόνια. Το 2007, πήραν 5 χρόνια αναβολή (την μέγιστη δυνατή σύμφωνα με τη Συνθήκη για τα χημικά όπλα), και το 2012 δήλωσαν θα τα καταστρέψουν μέχρι το…2021.
Σήμερα, η ίδια ελίτ απειλεί με μαζικούς βομβαρδισμούς τον Συριακό λαό εάν δεν επιτρέψει σε δεκάδες επιθεωρητές να μπαινοβγαίνουν στη Συρία και να ψάχνουν για χημικά ―όπως έκαναν και στο Ιράκ, βομβαρδίζοντας τον Ιρακινό λαό όποτε η Υ/Ε θεωρούσε ότι το καθεστώς εμπόδιζε το έργο τους. Συγχρόνως, η Αμερικάνικη ελίτ, ήδη από το 1998, πέρασε νόμο στο Κογκρέσο που απαγόρευε στους διεθνείς επιθεωρητές να κάνουν δειγματοληψίες για χημικά στις ΗΠΑ, ενώ ο αρχι-εγκληματίας πολέμου Μπους, το 2001, φρόντισε να απολυθεί ο γενικός διευθυντής της Οργάνωσης για την απαγόρευση των Χημικών όπλων, επειδή ζήτησε να επιθεωρήσει τις σχετικές Αμερικανικές εγκαταστάσεις (George Monbiot, Γκάρντιαν, 10/9/2013)!

Είναι, λοιπόν, φανερό ότι όταν η Ρωσική ελίτ συμφωνεί με την Υ/Ε στην καταστροφή των χημικών όπλων της Συρίας, χωρίς να απαιτεί το ίδιο και για την Σιωνιστική ελίτ, ή να εγγυάται τουλάχιστον ότι θα την υπερασπιστεί αν δεχτεί επίθεση, ουσιαστικά συμπράττει, έστω άθελά της, στο προσχεδιασμένο έγκλημα κατά του λαού της Συρίας που απλώς θα αναβληθεί εάν τελικά επιτευχθεί συμφωνία για την καταστροφή των Συριακών όπλων. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν η ίδια ακριβώς διαδικασία ακολουθήθηκε στην Λιβύη, όταν το Κανταφικό καθεστώς, τρομοκρατημένο από την εισβολή στο Ιράκ, συμφώνησε με την Υ/Ε να καταστρέψει τα χημικά όπλα που διέθετε και να καταγγείλει την κατοχή όπλων μαζικής καταστροφής. Η σφαγή του Λιβυκού λαού στα χέρια των εγκληματιών της Υ/Ε και των οργάνων της το 2011 ήταν η ανταμοιβή του. Ακόμη περισσότερο όταν, όπως αποκάλυψε η Washington Post, «τα χημικά αποθέματα της Συρίας είναι αποτέλεσμα μιας σιωπηρής συμφωνίας κυρίων στη Μέση Ανατολή, σύμφωνα με την οποία, δεδομένης της κατοχής πυρηνικών όπλων απο το Ισραήλ, η κατοχή χημικών όπλων από τη Συρία δεν θα είναι σημαντικό αντικείμενο δημοσίας κριτικής» (Glenn Kessler,4/9/2013).

Με άλλα λόγια, η τυχόν ακύρωση της σιωπηρής αυτής συμφωνίας μόνο για την Συρία κάθε άλλο παρά ματαιώνει την συνέχιση της σφαγής του Συριακού λαού και είναι θέμα χρόνου η επίθεση για την αλλαγή καθεστώτος, ανεξάρτητα από τις διπλωματικές μανούβρες και παρόμοια τερτίπια. Και αυτό, γατί η Υ/Ε είχε προγράψει το Μπααθικό καθεστώς τουλάχιστον μια δεκαετία πριν, όταν το είχε κατατάξει, μαζί με άλλα καθεστώτα στην περιοχή (Ιράκ, Λιβύη, Ιράν) στον «άξονα του κακού». Το κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των καθεστώτων ήταν ότι δεν ήταν ενσωματωμένα στην Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ), τόσο οικονομικά όσο και γεωπολιτικά, εφόσον εξέφραζαν ιστορικά εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα.

Όσον αφορά, ειδικότερα, την μη οικονομική ενσωμάτωση των καθεστώτων αυτών στη ΝΔΤ, είναι χαρακτηριστικό ότι τον καιρό της εισβολής στο Ιράκ η Charlene Barshefsky (επί κεφαλής της Αμερικανικής αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις για το διεθνές εμπόριο) τόνιζε ότι η Μέση Ανατολή είχε περισσότερα  εμπόδια στο εμπόριο από οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου. Έτσι, με την εξαίρεση  του Ισραήλ και της Τουρκίας, οι 8 από τις 11 μεγαλύτερες οικονομίες στην περιοχή δεν ήταν μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (μεταξύ των οποίων βέβαια και η Συρία που δεν έγινε ποτέ μέλος του) ―δηλαδή του βασικού διεθνούς οργανισμού που θεσμοποίησε τους κανόνες της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης― ενώ ολόκληρος ο Αραβικός κόσμος δεχόταν σχεδόν ίδια ποσότητα ξένων επενδύσεων με τη Σουηδία. Δεν ήταν λοιπόν περίεργο το συμπέρασμα της Barshefsky: «η κυβέρνηση Μπους θα πρέπει να αρπάξει την ευκαιρία και  να συμπληρώσει την εκστρατεία της κατά της τρομοκρατίας με την δημιουργία συνθηκών για την ανάπτυξη του εμπορίου και της οικονομικής φιλελευθεροποίησης στην περιοχή(…) οι ΗΠΑ θα πρέπει να αναπτύξουν μια συντονισμένη μακροπρόθεσμη στρατηγική για την επιστροφή της Μέσης Ανατολής στη παγκόσμια οικονομία» (New York Times, 22/2/03).

Τα μέχρι τώρα αποτελέσματα της εκστρατείας αυτής είναι γνωστά: η ενσωμάτωση στην ΝΔΤ της Μέσης Ανατολής έχει ήδη προωθηθεί αποφασιστικά μετά την ανατροπή των καθεστώτων στο Ιράκ, Αφγανιστάν και Λιβύη, με επόμενους σταθμούς την Συρία και το Ιράν…
 

Η μαύρη προπαγάνδα για τη Συρία

Του Τάκη Φωτόπουλου


Ενώ η κοινοβουλευτική υπέρ-Χούντα, με επικεφαλής τον …Νομπελίστα ειρήνης εγκληματία πολέμου (Λιβύη, drones κ.λπ.) «αποφάσισε και διέταξε» ένα νέο και πιθανώς μοιραίο έγκλημα, χωρίς βέβαια τις πολυτέλειες τoυ ΟΗΕ, η μαύρη προπαγάνδα συνεχίζεται και εντείνεται, και ήδη έχει επιτύχει να μειώσει σημαντικά τα συντριπτικά λαϊκά ποσοστά εναντίον της επίθεσης που έδειχναν οι δημοσκοπήσεις. Και πρόκειται  σαφώς για μαύρη προπαγάνδα, εφόσον τα «επιχειρήματα» που χρησιμοποιεί η Υ/Ε για να δικαιολογήσει τον κοινό στόχο των μελών της για ανατροπή του Συριακού καθεστώτος (έστω και αν διαφέρουν στην τακτική) στηρίζονται σε ανύπαρκτα ή χαλκευμένα στοιχεία που προέρχονται δήθεν από «αντικειμενικές» κρατικές υπηρεσίες, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ή ακόμη και ύποπτα βίντεο από δήθεν αυτόπτες μάρτυρες. Στην πραγματικότητα, βέβαια, είναι η ίδια η Υ/Ε και τα όργανα της που χαλκεύουν και αναπαράγουν  τα στοιχεία αυτά, με στόχο την εξαπάτηση των λαών. Άλλωστε τα εγκληματικά μέλη της Υ/Ε που καταφεύγουν σε παρόμοια μέσα όχι μόνο δεν φοβούνται πιθανή τιμωρία, αλλά και, μόλις συνταξιοδοτηθούν,  θησαυρίζουν από τις πολυεθνικές δραστηριότητές τους, όπως π.χ. ο αρχι-εγκληματίας Τόνι Μπλερ που ήδη εισπράττει εισόδημα δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων τον χρόνο (Daily Mail, 30/6/2012).


Φυσικά, δεν χρειάζεται  να ανατρέξει κανείς σε επιστημονικές έρευνες για να αποδείξει το μέγεθος της απάτης με τα χημικά, παρόλο που ήδη άρχισαν να βγαίνουν και παρόμοιες έρευνες από πηγές κατά τεκμήριο αδιάβλητες. Αρκεί, όπως σε κάθε έγκλημα, να ερευνήσει κανείς τα κίνητρα των δύο πλευρών για να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα.

Προφανώς, το Μπααθικό καθεστώς δεν είχε κανένα κίνητρο να καταφύγει σε χημικά  όπλα όταν:

  • ήδη κέρδιζε τον πόλεμο, όπως παραδέχονται ακόμη και δυτικές πηγές
  • η Υ/Ε είχε επανειλημμένα δηλώσει ότι αυτό θα ήταν casus belli, πράγμα που σημαίνει ότι αν το καθεστώς αγνοούσε την προειδοποίηση μιας αποδεδειγμένα αδίστακτης ελίτ θα ήταν σαν να επιδίωκε  ένα πόλεμο με αυτή, από τον οποίο δεν  υπήρχε βέβαια πιθανότητα να επιβιώσει!
  • στην Δαμασκό ήδη βρισκόταν επιτροπή του ΟΗΕ που θα μπορούσε να διερευνήσει επιτόπου παρόμοια ενέργεια, όπως ήδη κάνει ―άλλο αν η Υ/Ε, σε περίπτωση που δεν καταφέρει να εκμαιεύσει μια ευνοϊκή έκθεση, την παραμερίσει με στρατιωτική επίθεση.

Αντίθετα, η Υ/Ε είχε κάθε κίνητρο να καταφύγει σε αυτή την απάτη αφού ο στόχος της για αλλαγή καθεστώτος στη Συρία  (και στη συνέχεια στο Ιράν) κατέρρεε, (ακόμη και σύμφωνα με τα ΜΜΕ της Υ/Ε), κάτω από τον μαζικό αγώνα του λαού της Συρίας. Η μαζική αυτή λαϊκή στήριξη σε ένα «αντιλαϊκό», κατά τη μαύρη προπαγάνδα, καθεστώς προκύπτει τόσο άμεσα όσο και έμμεσα. Άμεσα, διότι ακόμη και εκθέσεις του ΝΑΤΟ παραδέχονται ότι το καθεστώς απολαύει της εμπιστοσύνης της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού (Timothy Bancroft-Hinchey, Pravda.Ru, 3/9/2013). Έμμεσα, διότι κανένα αντιλαϊκό καθεστώς  δεν θα μπορούσε  να αντέξει τις καθημερινές επιθέσεις χιλιάδων εγκληματιών τρομοκρατών που αποκεφαλίζουν και διαπράττουν κανιβαλικές πράξεις  ενάντια στους αιχμαλώτους τους, σε ένα «πόλεμο» που δεν έχει σχέση με καμιάς μορφής αντάρτικο. Κανένα γνήσιο αντάρτικο δεν έβαζε βόμβες σε σχολεία και νοσοκομεία, χρησιμοποιώντας παρανοϊκούς (από την θρησκοληψία τους) βομβιστές–αυτοκτονίας σε αυτοκίνητα-βόμβες κ.λ.π. Ούτε σε κανένα πραγματικό αντάρτικο οι αντάρτες έπαιρναν κανονικό μισθό από αυταρχικά καθεστώτα όπως της Σαουδικής Αραβίας (μπροστά στα οποία το Μπααθικό καθεστώς είναι δημοκρατικός παράδεισος) και ετροφοδοτούντο με  όπλα και χρήματα από την Υ/Ε και τα ντόπια όργανά της (Τουρκία κ.λπ.).

Η Συριακή «επανάσταση» πράγματι ξεκίνησε με ειρηνικές διαδηλώσεις από αντιτιθέμενους στο καθεστώς, βασικά, μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που εναντιώνονται στον κοσμικό χαρακτήρα του, επαγγελματίες μεσοαστούς που απαιτούν περισσότερη «φιλελευθεροποίηση» της οικονομίας (όπως και η Τρόικα παρ’ ημίν!), ακτιβιστές ΜΚΟ και τη «νεολαία του Face book» που απαιτούν περισσότερες «δημοκρατικές ελευθερίες» κ.λπ. Εντούτοις, μπορεί να δειχτεί (βλ. Η Νέα Διεθνής Τάξη στη Μέση Ανατολή, Progressive Press/μεταφρ.Κουκκίδα, υπό έκδοση) ότι οι διαδηλώσεις μετατράπηκαν σχεδόν αμέσως σε ένοπλη εξέγερση, όπου άγνωστοι ελεύθεροι σκοπευτές χτυπούσαν τόσο τα σώματα ασφαλείας όσο και άλλους διαδηλωτές. Με άλλα λόγια, τόσο στη Λιβύη, όσο και στη Συρία, δεν είχαμε ποτέ «αυθεντικές εξεγέρσεις» κατά τυραννικών καθεστώτων, όπως υποστηρίζει η μαύρη προπαγάνδα, την οποία υιοθετεί και η εκφυλισμένη  «Αριστερά», αλλά μια προσχεδιασμένη από την Υ/Ε ένοπλη εξέγερση για την ανατροπή του καθεστώτος. Έτσι, άρχισε ένας δήθεν εμφύλιος πόλεμος όπου από τη μια μεριά  ήταν χιλιάδες εισαγόμενοι τζιχάντις με μοναδικό στόχο την καταστροφή όλων των κοινωνικών και οικονομικών επιτευγμάτων του Μπααθικού καθεστώτος και την τελική του ανατροπή, και, από την άλλη, τα λαϊκά στρώματα που αγωνιζόντουσαν για την εθνική τους κυριαρχία.

Όμως, μετά από δυόμισι σχεδόν χρόνια τρομοκρατικής  καταστροφής, ακριβώς λόγω της ηρωικής αντίστασης του Συριακού λαού, ο στόχος της αλλαγής καθεστώτος δεν είχε επιτευχθεί ακόμη και δεν απέμενε άλλη λύση στην Υ/Ε, συμπεριλαμβανόμενης και της Σιωνιστικής, από την άμεση επέμβασή τους. Είναι όμως τέτοιοι οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει η Υ/Ε λόγω της πιθανής ανάμιξης Ιράν, Χεζμπολλάχ, ακόμη και της Ρωσίας, που προέκυψαν σοβαρές διαφωνίες τακτικής μέσα σε αυτήν, όχι βέβαια για τον στόχο της ανατροπής του καθεστώτος που όλοι δέχονται (ακόμη και η εκφυλισμένη «Αριστερά»!) , αλλά για τον τρόπο (την τακτική) επίτευξής του. Παρά το γεγονός όμως ότι το Συριακό Κ.Κ συστρατεύθηκε από την αρχή με τον στρατευμένο λαό σε παλλαϊκή αντίσταση κατά της ξένης επέμβασης, η Συριακή «αντιπολίτευση», μαζί με την «εκφυλισμένη» Αριστερά στη Δύση (από Μαρξιστές της συμφοράς μέχρι «ελευθεριακούς» τύπου Τσόμσκι, Znet κ.λπ.) διασπούν την αντίσταση των λαών όταν δέχονται τον στόχο της Υ/Ε για αλλαγή καθεστώτος, ενώ υποκριτικά καταδικάζουν την «ιμπεριαλιστική» επίθεση της! Αλλά αυτή η στάση της «Αριστεράς» σηματοδοτεί και την οριστική χρεοκοπία της…

 

Όχι στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία! Να σταματήσει το μακελειό του Συριακού λαού!



Η εργατική τάξη και ο εργαζόμενος λαός με την πάλη τους μπορούν να επιβάλουν φιλολαϊκές και ειρηνικές εξελίξεις!


Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, φτωχοί επαγγελματίες και αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι,


Βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας ακόμα απροσχημάτιστης ιμπεριαλιστικής επέμβασης, αυτή τη φορά στη Συρία, την οποία εξάγγειλε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ομπάμα, και ο Πρόεδρος της Γαλλίας, Ολάντ, συντάχτηκε μαζί του. Η καπιταλιστική κρίση οδηγεί σε παροξυσμό τις ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις. Οι αραβικές χώρες, η Β. Αφρική, η Μεσόγειος βρίσκονται στο στόχαστρο.

Αυτοανακηρυσσόμενοι προστάτες των λαών επιδιώκουν να τιμωρήσουν τους μακελάρηδες του λαού της Συρίας διότι χρησιμοποίησαν, όπως λένε, χημικά όπλα, την χρησιμοποίηση των οποίων είχε προβλέψει ο Ομπάμα… ένα χρόνο πιο πριν! Μιλάνε ενάντια στη χρήση χημικών όπλων αυτοί που έχουν κάνει τη χρήση όπλων μαζικής καταστροφής ενάντια σε άμαχους πληθυσμούς απαραίτητο μέρος των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεών τους, από τη χρήση βομβών Ναπάλμ και απεμπλουτισμένου ουρανίου μέχρι τη χρήση ατομικών βομβών. Η υποκρισία σ’ όλο της το μεγαλείο! Διατείνονται ότι η χρήση χημικών αποτελεί απειλή για την ασφάλεια τους και την ασφάλεια του «ελεύθερου» και «δημοκρατικού» κόσμου. Αυτό που εννοούνε είναι ότι αποτελεί απειλή στο μονοπώλιο των ιμπεριαλιστικών κρατών να κάνουν μόνον αυτά χρήση τέτοιων όπλων, που άλλωστε είναι δική τους ανακάλυψη.

Το ίδιο σενάριο εκτυλίχθηκε πρόσφατα σε μια σειρά χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής (Ιρακ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Αίγυπτος): οι ιμπεριαλιστές αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους από δικτάτορες τους οποίους, όποτε έβρισκαν συμφέρον, στήριζαν, δημιουργούν συνθήκες εμφυλίου πολέμου που πληρώνουν με τις ζωές τους οι λαοί αυτών των χωρών, και κατόπιν επεμβαίνουν ως σωτήρες εξοντώνοντας ακόμα περισσότερους από αυτούς που υποτίθεται ότι θέλουν να απελευθερώσουν. Όλα αυτά βέβαια με το αζημίωτο καθώς αυτές οι επεμβάσεις μεταφράζονται σε μεγάλες μπίζνες για τις στρατιωτικές και άλλες βιομηχανίες των ιμπεριαλιστικών κρατών, για διέξοδο από τα προβλήματα της καπιταλιστικής κρίσης, για ακόμα πιο άμεσο έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών και γεωστρατηγικών θέσεων.
Θα γίνουν αυτοί, για πολλοστή φορά, μακελάρηδες, για να τιμωρήσουν τους μακελάρηδες!



Ο βίος και η πολιτεία τους, όσον αφορά την προσφορά των χωρών τους στη ειρήνη είναι γνωστά σε όλους: από την επέμβαση στο Βιετνάμ, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, την Αλγερία, το Μαλί, κλπ, κλπ. Το μόνο καινούριο είναι αυτή η στάση τους συναντά όλο και περισσότερο την αντίσταση των ίδιων των λαών τους, πράγμα που οδήγησε την Βρετανία να απόσχει από την επέμβαση (τουλάχιστον για τώρα) και το Ομπάμα να περιμένει την έγκριση του Κογκρέσου. Μόνο εγγυητής της ειρήνης αποδεικνύεται, για άλλη μια φορά, ότι είναι οι ίδιοι οι λαοί με τον αγώνα τους.

Ο ΟΗΕ, όργανο στα χέρια των ιμπεριαλιστών σε βάρος των λαών, είναι ανίκανος για οποιαδήποτε φιλολαϊκή-φιλειρηνική απόφαση κάτω από την όξυνση των ενδο-καπιταλιστικών αντιθέσεων.

Ο διεθνής συσχετισμός δύναμης είναι πλέον υπέρ των ιμπεριαλιστών και αλλάζει ανάλογα με τη δύναμη του καθένα από αυτούς και τις εκάστοτε συμμαχίες που διαμορφώνονται.

Οι ΗΠΑ είναι σήμερα η μεγαλύτερη ιμπεριαλιστική δύναμη, οικονομική, πολιτική και στρατιωτική. Ως εκ τούτου, είναι η δύναμη εκείνη η οποία σε μεγάλο βαθμό καθορίζει τις εξελίξεις στο πολιτικό γίγνεσθαι πράγμα που έχει αντίκρισμα σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς, πολιτικούς, οικονομικούς, στρατιωτικούς.

Δεν είναι όμως ανίκητη! Αυτό το απέδειξε ο λαός της Κούβας και του Βιετνάμ!

O πόλεμος, ο οποίος αποτελεί τη «συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα», γίνεται σχεδόν αναπόφευκτος σε συνθήκες παγκόσμιας και βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και οξυμένου ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού για την καταστροφή ή την πλήρη υποταγή κάποιου αντιπάλου, ή αντιπάλων, καθώς και τη βίαιη και γρήγορη καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων από την οποία τρέφεται το κεφάλαιο. Ένας τέτοιος πόλεμος σήμερα αποκτά χαρακτήρα παγκόσμιου πολέμου, μιας και εμπλέκονται σε αυτόν όλες οι μεγάλες αλλά και μικρότερες παγκόσμιες δυνάμεις. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για την αναζωογόνηση του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος: η μαζική καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, και κυρίως εργατικής δύναμης, και ο ανελέητος ανταγωνισμός για επικράτηση, για έλεγχο των πηγών και δρόμων ενέργειας και πρώτων υλών, για δημιουργία σφαιρών επιρροής.

Το αίμα του συριακού λαού θα βαραίνει τόσο τον Άσαντ αλλά ακόμα περισσότερο τον Ομπάμα, τον Ολάντ και όλους τους άλλους ιμπεριαλιστές. Δεν είναι ο πρώτος λαός που πληρώνει με το αίμα του τις ιμπεριαλιστικές διενέξεις και είναι σίγουρο ότι δεν θα είναι ο τελευταίος, καθώς ο παγκόσμιος καπιταλισμός έχει μπει στην πιο βαθιά κρίση του μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Από καιρό τώρα ο στόχος των ΗΠΑ και άλλων δυνάμεων, όπως το Ισραήλ, είναι το Ιράν.

Για να διευκολυνθεί η επέμβαση και η εισβολή σε αυτό, πρέπει να εκκαθαριστεί η γύρω περιοχή από φίλα προσκείμενες σε αυτό δυνάμεις, όπως είναι η Συρία του Άσαντ και η Χεσμπολά.
Η κατάσταση στη Συρία αξιοποιείται για το σκοπό αυτό. Καμία σχέση δεν έχει η αμερικάνικη και οποιαδήποτε άλλη ανάμειξη με τον πόνο και τα προβλήματα του συριακού ή οποιουδήποτε άλλου λαού.

Η εργατική τάξη και ο εργαζόμενος λαός δεν πρέπει να δεχτούν να γίνουν κρέας για τα κανόνια των ιμπεριαλιστών. Αντίθετα, έχουν χρέος να ανατρέψουν τους ιμπεριαλιστές, τους εκμεταλλευτές, τους καταπιεστές, τους πολεμοκάπηλους, στην κάθε χώρα ξεχωριστά, αλλά και παγκόσμια. Μια τέτοια ανατροπή, όπου συμβεί, θα είναι πραγματική και ουσιαστική συνεισφορά στην πρόοδο και την ειρήνη!

Η εργατική τάξη της Συρίας γνωρίζει πολύ καλά ότι ο Άσαντ δεν είναι φίλος της. Ζούσε σε καθεστώς αυταρχικό, υποταγμένο στις προηγούμενες ενδο-ιμπεριαλιστικές συμφωνίες. Τα συνδικάτα των εργαζομένων διορίζονταν από αυτόν, οι διεκδικήσεις τους ήταν υπό διωγμών μαζί με τους αγωνιστές. Όπως γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι ο αμερικάνικος, ο γαλλικός και όποιος άλλος ιμπεριαλισμός, είναι εχθρός της. Για το λόγο αυτό πρέπει να αντιταχθεί σθεναρά στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη χώρα της. Το κάθε εργοστάσιο, το κάθε χωριό και χωράφι, το κάθε γραφείο, πρέπει να γίνει χαράκωμα πάλης ενάντια στους ιμπεριαλιστές.

Το επιστέγασμα της πάλης των εργατών, των αγροτών, της νεολαίας πρέπει να είναι μια Συρία, της δουλειάς, της προκοπής, της ειρήνης, της εργατικής δημοκρατίας.

Το καθήκον της εργατικής τάξης της Ελλάδας είναι να σταθεί αρωγός στο λαό της Συρίας, να μην επιτρέψει να γίνει η χώρα ορμητήριο των ιμπεριαλιστών, να κλείσουν οι βάσεις και να απαγορευτούν οι πτήσεις πολεμικών αεροσκαφών στον εναέριο χώρο καθώς και διέλευση πολεμικών πλοίων στο θαλάσσιο.Η καπιταλιστική κυβέρνηση των Σαμαρά-Βενιζέλου που γδέρνει κυριολεκτικά το λαό με φόρους και χαράτσια για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των τοκογλύφων στους οποίους υποθήκευσε το μέλλον της χώρας, και που μειώνει τους μισθούς για να αυξήσει τα κέρδη των ιμπεριαλιστών-καπιταλιστών, και που έφτασε την ανεργία και την υποαπασχόληση στα 2.000.000, δεν είναι σε θέση να κρατήσει ούτε καν μια ουδέτερη στάση.

Αντίθετα, ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, εκφράζοντας προφανώς την κυβέρνηση, έσπευσε να δηλώσει προθυμότατα τη συμμετοχή της Ελληνικής κυβέρνησης στο μακελειό του συριακού λαού.

Για τους λόγους αυτούς το καθήκον της εργατικής τάξης της Ελλάδας είναι η πάλη για την ανατροπή της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και την εγκαθίδρυση μιας κυβέρνησης των εργατών, των φτωχών αγροτών, του εργαζόμενου και εκμεταλλευόμενου λαού και της νεολαίας, η οποία θα ικανοποιήσει τις εργατικές και λαϊκές διεκδικήσεις, θα εκδιώξει την Τρόικα, θα φύγει από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, θα κλείσει τις βάσεις απ όπου εξορμούν οι ιμπεριαλιστές και με τον τρόπο αυτό θα ενισχύσει την πάλη των λαών της περιοχής και παγκόσμια.


Αθήνα, 31/8/2013 το Γραφείο της ΠΕ
 

Συνάντηση Σαμαρά-Βενιζέλου με φόντο τις διευκολύνσεις στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία

Η δεδομένη και σε όλους τους τόνους επιβεβαιωμένη ελληνική συμμετοχή στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία, όποτε και αν γίνει πραγματοποιηθεί, θα βρεθεί στο επίκεντρο της νέαςσυνάντησης του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά με τον υπουργό Εξωτερικών και αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Ευάγγελο Βενιζέλο, σήμερα Δευτέρα στις 18.00.

Στο επίκεντρο της συνάντησης θα τεθούν οι εξελίξεις στο διπλωματικό πεδίο, μετά την καταψήφιση από τη βρετανική βουλή της πρότασης Κάμερον για επέμβαση στη Συρία, αλλά και την απόφαση του Αμερικανού προέδρου να καταφύγει στο Κογκρέσο πριν την εξαπόλυση της επίθεσης.
Νέα προσπάθεια απόκρυψης της ελληνικής συμμετοχής
Την ώρα που οι προθέσεις της ελληνικής κυβέρνησης να αναλάβει καθήκοντα στη στρατιωτική επέμβαση στη Συρία έχουν επιβεβαιωθεί επανειλημμένως, με τις διαδοχικές κυβερνητικές συσκέψεις των προηγούμενων ημερών, η κυβέρνηση μέσω του υπουργείου Εξωτερικών σπεύδει για ακόμη μια φορά να αποκρύψει την αλήθεια, φτάνοντας στο σημείο να… ζητήσει και τα ρέστα!

Σε ανακοίνωσή του το βράδυ της Κυριακής το υπουργείο Εξωτερικών σημειώνει χαρακτηριστικά: «Το πεδίο της εξωτερικής πολιτικής δεν προσφέρεται για την άσκηση αντιπολίτευσης. Πολύ περισσότερο δε, είναι κατώτερη των περιστάσεων που επικρατούν στην ευρύτερη περιοχή μας, η εσκεμμένη αλλοίωση των επίσημων θέσεων που διατυπώνει ο υπουργός Εξωτερικών  εκ μέρους της κυβέρνησης, απευθυνόμενος στη διεθνή κοινότητα. (…) Οι θέσεις της χώρας μας διαμορφώνονται με γνώμονα το διεθνές δίκαιο, το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη διαφύλαξη των εθνικών στρατηγικών συμφερόντων σε μια περιοχή με πολλά ανοικτά μέτωπα, την ανάγκη συγχρονισμού της στάσης μας σε άλλα κρίσιμα ζητήματα, όπως η σταθερότητα στην Αίγυπτο, τη μέριμνα για το ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας, όλους τους χριστιανικούς πληθυσμούς, όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως θρησκεύματος, τις υποχρεώσεις της χώρας στο πλαίσιο του ΟΗΕ, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και των διμερών μας συμβάσεων.

Από την Ελλάδα δεν έχει ζητηθεί ούτε συμμετοχή σε στρατιωτικές επιχειρήσεις ούτε παροχή διευκολύνσεων».
Δεδομένες οι «διευκολύνσεις»
Η ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών προσπαθεί να ρίξει στάχτη στα μάτια του ελληνικού λαού. Σχολιάζοντας τις πληροφορίες για παραχώρηση της βάσης της Σούδας, στελέχη της κυβέρνησης παρέπεμπαν στις συζητήσεις που έγιναν το προηγούμενο διάστημα, με αφορμή την επίσημη επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Λευκό Οίκο. Οι ίδιες πηγές σημείωναν ότι στις δηλώσεις του ο Μπ. Ομπάμα, εκτός από το «σταθεροποιητικό ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή», είχε τονίσει ότι «υπάρχει ισχυρή σχέση ανάμεσα στις δύο χώρες, καθώς η Ελλάδα είναι εταίρος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ και συνεργάζονται και στο στρατιωτικό σκέλος και σε θέματα ασφάλειας».
Θυμίζουμε ότι ο πρωθυπουργός, πριν συναντηθεί με τον Μπ. Ομπάμα, είχε συνάντηση στην Ουάσιγκτον – εκτός προγράμματος – με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, Τζον Κέρι, όπου, σύμφωνα με πληροφορίες, συζητήθηκε τόσο ο ρόλος της βάσης της Σούδας σε ενδεχόμενη στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ στην περιοχή, όσο και ο ρόλος της Ελλάδας στους πολεμικούς σχεδιασμούς.
Στελέχη του υπουργείου Εθνικής Άμυνας υπενθύμιζαν με νόημα ότι «το θέμα της παραχώρησης της Σούδας» είχε συζητηθεί και στις αρχές Αυγούστου, κατά την επίσκεψη στις ΗΠΑ του υπουργού Άμυνας και τη συνάντησή του με τον Αμερικανό ομόλογό του, Τσακ Χέιγκελ. Στη διάρκεια μάλιστα της συνάντησης, όπως είχε αναφέρει ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου, Τζορτζ Λιτλ, συμφωνήθηκε η σύναψη «οδικού χάρτη αμυντικής συνεργασίας», μεταξύ της Ελλάδας και των ΗΠΑ.
Στην επίσημη ανακοίνωση, που είχε εκδώσει τότε το αμερικανικό Πεντάγωνο, γινόταν ιδιαίτερη αναφορά στη σημασία της βάσης της Σούδας. Στην ανακοίνωση αναφερόταν: «Ο κ. Χέιγκελ ευχαρίστησε τον κ. Αβραμόπουλο για τη συνέχιση της φιλοξενίας στην Ελλάδα των ναυτικών αμερικανικών δυνάμεων στη Σούδα, που αποτελεί σημείο – κλειδί για τους αμερικανικούς στρατηγικούς στόχους στην περιοχή. Η σημασία της έγινε εμφανής κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Unified Protector στη Λιβύη».
Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, συμφωνήθηκε το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Καλαμάτας να «αναβαθμιστεί» επιχειρησιακά και να γίνει βάση μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Τα ευχαριστήρια των ΗΠΑ προς την ελληνική κυβέρνηση για τις «διευκολύνσεις» στην επέμβαση στη Λιβύη, με ορμητήριο τη Σούδα, ήταν η επισφράγιση της συμφωνίας για ένταξη της βάσης στα σχέδια της επικείμενης επέμβασης στη Συρία, μαζί με άλλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Με διακρατικές συμφωνίες
Ο γραμματέας της ΝΔ, Αν. Παπαμιμίκος, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, μέσα στη βδομάδα, δήλωσε ενδεικτικά ότι «η Ελλάδα θα δράσει με βάση το διεθνές δίκαιο, αλλά και τις συμμαχικές υποχρεώσεις της». Στο ίδιο πνεύμα, πηγές του υπουργείου Εθνικής Άμυνας υποστήριζαν ότι η «διακρατική συμφωνία» ανάμεσα σε Ελλάδα και ΗΠΑ για παραχώρηση της βάσης της Σούδας, αλλά και του εθνικού εναέριου και του θαλάσσιου χώρου στις ΗΠΑ, στο πλαίσιο των «συμμαχικών υποχρεώσεων», είναι δεδομένη και προβλέπει ότι αν υπάρξει σχετικό αίτημα από τους Αμερικανούς, η έγκριση από την κυβέρνηση θα είναι «τυπική υπόθεση».
Για την υλοποίηση, μάλιστα, της «διακρατικής συμφωνίας» μεταξύ Ελλάδας – ΗΠΑ, αναφορικά με τη βάση της Σούδας, έχουν ψηφιστεί δύο νόμοι. Ο πρώτος το 1990, επί κυβέρνησης ΝΔ, που υπογράφτηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών και σημερινό πρωθυπουργό, Αντ. Σαμαρά. Ο δεύτερος το 2003, από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που υπογράφτηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών και πρώην πρωθυπουργό, Γ. Παπανδρέου. Μάλιστα, ο δεύτερος νόμος, 3108/2003, με τίτλο «Κύρωση της Συνολικής Τεχνικής Συμφωνίας της Ελληνικής Δημοκρατίας με τις ΗΠΑ», μετέτρεπε τη διακρατική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Αμερικής σε συμφωνία στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.
Όπως αναφέρεται στην 6η παράγραφο του άρθρου 3 του συγκεκριμένου νόμου, «η ευκολία των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αεροπορική Βάση της Σούδας στην Κρήτη μπορεί να χρησιμοποιείται ως σημείο εισόδου και εξόδου προς και από την Ελλάδα από τα στρατιωτικά αεροσκάφη, εφόδια και συνδεόμενο προσωπικό των Ηνωμένων Πολιτειών, κατά την εκτέλεση αποστολών εγκεκριμένων από την Ελληνική Δημοκρατία».
Ταυτόχρονα, οι διαδικασίες επιχειρησιακής διάθεσης της βάσης της Σούδας έχουν ουσιαστικά αυτοματοποιηθεί με μια σειρά από «μνημόνια συναντίληψης» που έχουν υπογράψει οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ με το ΝΑΤΟ. Βάσει του «μνημονίου συναντίληψης» που υπογράφτηκε παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας (12/08/2012), η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε να παρέχει μεταξύ άλλων:
  • Γενική άδεια για την πάγια κίνηση πολεμικών αεροσκαφών, ελικοπτέρων και πλοίων, σε περίπτωση ΝΑΤΟικών επιχειρήσεων, χωρίς υποβολή σχεδίων πτήσης.
  • Υποχρεωτική συνδρομή του ελληνικού κρατικού μηχανισμού για την υποστήριξη ΝΑΤΟικών επιχειρήσεων, σε περίπτωση που ζητηθεί, κάτω από τις διαταγές του διοικητή της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας.
Βάσει των παραπάνω, η Ελλάδα, ως «χώρα υποδοχής», όπως αποκαλείται, δεσμεύεται να παράσχει οποιαδήποτε υποστήριξη σε μια ενδεχόμενη στρατιωτική επέμβαση των συμμάχων της, με επιβάρυνση μάλιστα του κόστους φιλοξενίας των πληρωμάτων και λειτουργίας της βάσης.
Ήδη, όπως ομολογούσαν κυβερνητικές πηγές, στη βάση της Σούδας υπήρξε το προηγούμενο διάστημα «ανεφοδιασμός πολλών πλοίων του ΝΑΤΟ», ενώ σύμφωνα με δημοσιεύματα στον τοπικό Τύπο της Κρήτης, τους δύο προηγούμενους μήνες υπήρξε «έντονη κινητικότητα» στη βάση της Σούδας. Όπως σημειώνουν, «η Σούδα βρίσκεται ήδη σε κατάσταση πολεμικής προετοιμασίας, εδώ και μεγάλο διάστημα, αφού από τις 13 Ιούνη άρχισαν να καταπλέουν πολεμικά πλοία κρούσης».

902.gr

 

Τα καθάρματα οι Αμερικάνοι ψεύδονται ασύστολα για να πνίξουν τους λαούς στο αίμα

ΗΠΑ: Απάτη του Τζον Κέρι με μια φωτογραφία του 2003 από το Ιράκ!


Σύμφωνα με την αρθρογραφία “Σοβαρό θέμα ηθικής και ουσιαστικής πολιτικής σημασίας εγείρεται από την αποκάλυψη, σύμφωνα με την οποία ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Τζον Κέρι, στην ομιλία με την οποία θεμελίωνε την – μέχρι τότε – απόφαση χρήσης στρατιωτικής βίας από την Ουάσιγκτον, έκανε ένα τεράστιο διπλωματικό και όχι μόνο «φάουλ»…

Στις φωτογραφίες που χρησιμοποίησε για να αποδείξει τη σφαγή με τα χημικά στη Συρία, ήταν μέσα μία του Ιταλού φωτογράφου, Μάρκο ντι Λάουρο, η οποία είχε τραβηχτεί στο Ιράκ το 2003! Η οργισμένη δήλωση του φωτογράφου εξέθεσε ανεπανόρθωτα τον Κέρι.

Για όποιον ξέχασε…

 

​​ Η γκανγκστερική Υπερεθνική ελίτ και η Συρία

Του Τάκη Φωτόπουλου


Την στιγμή που θα διαβάζονται οι γραμμές αυτές είναι πιθανό η γκανγκστερική Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε), η οποία διαχειρίζεται τη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) να έχει ήδη ξεκινήσει το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα έγκλημα στη καριέρα της. Δηλαδή, την εγκληματική καριέρα που άρχισε  με τoν πόλεμο στον Κόλπο, συνεχίστηκε με τους μαζικούς βομβαρδισμούς στην Γιουγκοσλαβία, την επίθεση στο Αφγανιστάν και στη συνέχεια την εισβολή στο Ιράκ και τελικά την σφαγή στη Λιβύη. Η διαδικασία αυτή βασικό στόχο είχε πάντα την πλήρη ενσωμάτωση κάθε αντιστεκόμενου λαού στη ΝΔΤ, η οποία ορίζεται στο οικονομικό επίπεδο από την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, στο πολιτικό από την κοινοβουλευτική Χούντα και στο πολιτιστικό  από την πολιτιστική ισοπέδωση που φέρνει η παγκοσμιοποίηση της υποκουλτούρας που προωθούν οι πολυεθνικές επιχειρήσεις.

Η Υ/Ε απαρτίζεται από:

―τις οικονομικές ελίτ, δηλαδή τα διευθυντικά στελέχη μερικών εκατοντάδων πολυεθνικών επιχειρήσεων που εδράζονται βασικά στις χώρες της «Ομάδας των 7» και ελέγχουν το παγκόσμιο εμπόριο και την παραγωγή, καθώς και τους διεθνείς ληστοτραπεζίτες που απομυζούν τους λαούς μέσα από τα ληστρικά Χρέη και τοκοχρεολύσια που τους φορτώνουν (Goldman Sachs κ.λπ.).

―τα εκτελεστικά τους όργανα στις πολιτικές ελίτ, δηλαδή τους εγκληματίες επαγγελματίες πολιτικούς των κομμάτων εξουσίας κυρίως της Ομάδας FUKUS (ΗΠΑ/Αγγλία/Γαλλία) που έχουν και την απαιτούμενη πολιτικοστρατιωτική δύναμη για να παίζουν τον ρόλο του «παγκόσμιου χωροφύλακα», αλλά και των άλλων χωρών με υπερεθνική οικονομική δύναμη (Γερμανία, Ιαπωνία, Σκανδιναβικές χώρες, κ.λπ.), καθώς και τους εγκληματίες κομπάρσους τους σε χώρες όπως η Ελλάδα.

―τις πολιτιστικές ελίτ, δηλαδή τους μεγιστάνες του τύπου που είναι ιδιοκτήτες των διεθνών καναλιών (CNN, Fox News, Al Jazeera, Al Arabiya κ.λπ.) ή έμμεσα ελέγχουν διεθνή μίντια όπως το BBC, καθώς και αντίστοιχα έντυπα που με την βοήθεια ενός στρατού από εξαχρειωμένους αναλυτές και δημοσιογράφους (οι οποίοι έχουν μοναδικά κίνητρα την καλοπέραση και την κοινωνική προβολή τους) φροντίζουν να εκφράζουν  την γραμμή της Y/E για όλα τα σημαντικά θέματα της επικαιρότητας. Ανάλογο ρόλο παίζουν και τα στελέχη μεγάλων ερευνητικών κέντρων και think tanks, τύπου Brookings Institution, Levy Economics Institute κ.α..


Με το σημερινό έγκλημα, κατά τη γνώμη μου, μπαίνουμε στο τελικό στάδιο ολοκλήρωσης της παραπάνω διαδικασίας που σκοπεύει να οδηγήσει στην ανατροπή των τελευταίων ιστορικών εθνικοαπελευθερωτικών καθεστώτων στην Μέση Ανατολή: του Μπααθικού καθεστώτος στην Συρία (μετά την καταστροφή του Μπααθικού καθεστώτος στο Ιράκ και του Γκανταφικού καθεστώτος στην Λιβύη) και τελικά του Ισλαμικού καθεστώτος στο Ιράν. Είναι μάλιστα πιθανό, αν το Ιράν αναμιχθεί στην σύγκρουση που ξεκινά σήμερα στην Συρία, τα δύο αυτά στάδια να συγχωνευθούν. Για την ολοκλήρωση όμως της ΝΔΤ απαιτείται και η πλήρης υποταγή (οικονομική αλλά και πολιτικοστρατιωτική) της Ρωσίας και της Κίνας στη ΝΔΤ. Και αν μεν η Κινεζική ελίτ είναι ήδη απόλυτα εξαρτημένη οικονομικά από την ελίτ αυτή, δεν συμβαίνει το ίδιο με την Ρωσική, όπως θα δούμε σε επόμενο άρθρο, η οποία έχει και πολύ ισχυρή πολιτικοστρατιωτική δύναμη, όχι όμως ακόμη ανάλογη, τουλάχιστον όσον αφορά στα συμβατικά όπλα, με αυτήν της Υ/Ε. Αυτήν ακριβώς την προσωρινή ασυμμετρία δύναμης προσπαθεί να εκμεταλλευθεί η Υ/Ε για να ολοκληρώσει την παγκόσμια κυριαρχία της, με μια μορφή άτυπης πιθανώς, παγκόσμιας διακυβέρνησης. Γι αυτό, ο πόλεμος αυτός μπορεί να έχει πολύ επικίνδυνες, αν όχι μοιραίες,  συνέπειες για την παγκόσμια ειρήνη…

Φυσικά, τα παραπάνω σκοπεύουν να περιγράψουν την γενική εικόνα και όχι τις λεπτομέρειες. Και είναι λεπτομέρειες το εάν, κάτω από την ολοκληρωτική αντίθεση των λαών που δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, ακόμη και η Βρετανική Βουλή ανάγκασε την πολιτική ελίτ σε προσωρινή αναδίπλωση. Κάτω απο την μαζική προπαγάνδα των διεθνών ΜΜΕ, αλλά και τον άθλιο ρόλο μιας συνοδοιπορούσας εκφυλισμένης «Αριστεράς», μόλις σήμερα άρχισαν οι λαοί να αντιλαμβάνονται τα αποτρόπαια σχέδια της Υ/Ε και της Σιωνιστικής ελίτ για παγκόσμια επικράτηση, διακινδυνεύοντας τις τύχες όλων μας. Είναι πια τέτοια η αποθράσυνση αυτής της ελίτ, μετά τις συνεχείς επιτυχίες της στην συντριβή των αντιστεκόμενων λαών στην Μέση Ανατολή και του οικονομικού στραγγαλισμού των λαϊκών στρωμάτων παντού, ώστε δεν δίστασαν να καταφύγουν σε επιχειρήματα για τροφίμους ασύλων ανιάτων για να δικαιολογήσουν το νέο έγκλημά τους. Έτσι, οι ΗΠΑ που χρησιμοποίησαν μαζικά τα χημικά  όπλα στο Βιετνάμ, και ανάλογα τις βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου στην Γιουγκοσλαβία, στην Λιβύη και στο Ιράκ (όπου ακόμη γεννιούνται δύσμορφα παιδιά) μαζί με το Σιωνιστικό Ισραήλ, που πρόσφατα βομβάρδιζε με βόμβες φωσφόρου την Γαζα, έγιναν σήμερα οι παγκόσμιοι τιμητές της διεθνούς ηθικής και επιβάλλουν ένα νέο, ίσως τον καταστροφικότερο, πόλεμο. Και φυσικά, γι’ αυτά τα εγκλήματα δεν ξεσηκώθηκε καμιά από τις λαλίστατες διεθνείς ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται από την Υ/Ε (Διεθνής Αμνηστία, Γιατροί Χωρίς Σύνορα, HRW κ.λπ.) που σήμερα ζητούν την κεφαλή του Ασσάντ επί πίνακι (αύριο του Πούτιν!), πράγμα που ποτέ δεν έκαναν για τους αρχιεγκληματίες πολέμου Μπους, Μπλερ, Κλίντον, Ομπάμα, Σαρκοζί κ.α., που τυχαίνει να ανήκουν στα αφεντικά τους!

Τις προηγούμενες ημέρες, όπως ανέφερε ακόμη και το διεθνές όργανο της εκφυλισμένης «Αριστεράς», η Γκάρντιαν (26/8), (που στήριξε όλους τους πολέμους της Υ/Ε!) οι μισθοφόροι εγκληματίες «επαναστάτες» της Συρίας παρέλαβαν από τα αφεντικά τους (τους κομπάρσους της Υ/Ε στην περιοχή)  το μεγαλύτερο ποτέ φορτίο βαρέων όπλων. Είναι φανερό ότι ταυτόχρονα με τους κτηνώδεις βομβαρδισμούς έχει σχεδιαστεί γενική επίθεση από τους δήθεν «αντάρτες» για την ανατροπή του καθεστώτος που υποστηρίζει η συντριπτική πλειοψηφία του λαού, συμπεριλαμβανομένων και των έντιμων κομμουνιστών, στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του. Αυτός άλλωστε ήταν και ο βασικός στόχος της Υ/Ε σε όλη την Αραβική “Άνοιξη” που, αντίθετα με τις αποπροσανατολιστικές θέσεις της εκφυλισμένης “Αριστεράς”, διεθνώς και στα παρ’ ημίν, ήταν προσχεδιασμένη για την επίτευξη των παραπάνω στόχων.

 

Ο Κάμερον κάνει πίσω, αλλά οι Σαμαράς-Βενιζέλος-Αβραμόπουλος συνεχίζουν ως καλά στρατιωτάκια


Μια απρόσμενη είδηση ήρθε να αλλάξει τα δεδομένα καθώς οι ιμπεριαλιστές βρίσκονται με το δάκτυλο στην σκανδάλη, έτοιμοι να επιτεθούν στην Συρία. Η βρετανική Βουλή είπε ένα μεγαλοπρεπές ΟΧΙ στο ενδεχόμενο στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία. Η απόφαση μπορεί να ήταν οριακή (272 υπέρ και 285 κατά) αλλά είναι σαφής και ξεκάθαρη. Και ο Ντέιβιντ Κάμερον, ηττημένος και στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό, δεσμεύτηκε δημόσια να σεβαστεί την απόφαση του κοινοβουλίου και να πράξει αναλόγως, δηλαδή να μην εγκρίνει μια τέτοια δράση. «Είναι σαφές ότι το κοινοβούλιο, το οποίο αντικατοπτρίζει τις επιθυμίες του βρετανικού λαού, δεν θέλει να δει την εμπλοκή της χώρας στις στρατιωτικές δράσεις. Το καταλαβαίνω και η κυβέρνηση θα πράξει ανάλογα», είπε. Ο Κάμερον επιβεβαίωσε ότι δεν σκοπεύει να επικαλεστεί το βασιλικό προνόμιο και να πάει αντίθετα στη βούληση του κοινοβουλίου. «Σας διαβεβαιώνω για αυτό», είπε. «Πιστεύω ακράδαντα ότι πρέπει να υπάρξει μια σκληρή απάντηση κατά της χρήσης χημικών όπλων. Πιστεύω όμως επίσης ότι πρέπει να υπάρχει σεβασμός στη βούληση του κοινοβουλίου», πρόσθεσε.

Πρόκειται για μια μεγάλη πολιτική αποτυχία, δημόσια ταπείνωση και υποχώρηση του Βρετανού πρωθυπουργού που μαζί με τον σοσια-ληστή Γάλλο πρόεδρο είχε σηκώσει το λάβαρο της στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία, αφήνοντας τώρα εξαιρετικά μόνες τις ΗΠΑ και το Ισραήλ!


Όχι και τόσο μόνες φυσικά αφού στο πλευρό τους βρίσκονται οι εκπρόσωποι του ελληνικού αστικού κατεστημένου. Μάλιστα, σύμφωνα με τις δημοσιογραφικές πληροφορίες «Συναγερμός έχει σημάνει στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας για την Συρία. Οι εκτιμήσεις που υπάρχουν παρά το γεγονός ότι από ΗΠΑ και Βρετανία παρατηρείται μια αλλαγή στάσης είναι ότι το χτύπημα στη Συρία είναι θέμα ωρών. Και επισης υπάρχουν ανησυχίες ότι η κατάσταση μπορεί να γίνει άκρως επικίνδυνη στην Συρία. Για το λόγο αυτό σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΥΠΕΘΑ: την Παρασκευή 30 Αυγούστου στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας,  θα πραγματοποιηθεί σύσκεψη με θέμα τους τρόπους αντιμετώπισης ενδεχομένων καταστάσεων που θα επηρεάσουν τη Χώρα μας, σε περίπτωση επιδείνωσης της κρίσης στη Συρία. Στην σύσκεψη θα συμμετέχουν οι Γενικοί Γραμματείς των Υπουργείων Εξωτερικών, Εσωτερικών, Προστασίας του Πολίτη, Υγείας, Ναυτιλίας, οι Αρχηγοί ΓΕΕΘΑ, ΓΕΣ, ΓΕΝ, ΓΕΑ, Ελληνικής Αστυνομίας, Λιμενικού Σώματος, Πυροσβεστικού Σώματος και ο Διοικητής της ΕΥΠ.

Από τα βασικά θέματα της σύσκεψης που συγκαλεί ο Αβραμόπουλος στο ΥΕΘΑ είναι η αντιμετώπιση του κύματος προσφύγων που πρόκειται να προκαλέσει η ιμπεριαλιστική επέμβαση».

 Μόλις χθες γράφαμε σε ανακοίνωση μας για τον στρατιωτικό αναλυτή Λ. Δημάκα ο οποίος αποκάλυπτε ότι:

 Όσον αφορά την ελληνική εμπλοκή, εκτός των άλλων ανέφερε ότι περίπου εδώ και ένα χρόνο  έχουν γίνει προετοιμασίες/μελέτες για συγκρότηση ελεγχόμενων χώρων στρατωνισμού προσφύγων από την Συρία σε τυχόν ”έξοδο”, σε ελληνικά νησιά, όπως Κρήτη, Ρόδο κλπ. Σε ανάλογο σχέδιο συμμετέχει λόγω εγγύτητας και η Κύπρος.

Ο υφυπουργός Εξωτερικών Δημ. Κούρκουλας μιλώντας  στη Δημόσια Τηλεόραση παρουσίασε την επίσημη θέση της ελληνικής κυβέρνησης που ταυτίζεται πλήρως με την ιμπεριαλιστική προπαγάνδα και σχεδιασμούς. «Πρόκειται για έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» σημείωσε, παραπέμποντας σε αντίστοιχη δήλωση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ευ. Βενιζέλου. Διευκρινίζοντας πως η Αθήνα «δεν έχει δεχθεί επίσημο αίτημα συνδρομής» σε πιθανή ξένη παρέμβαση, ο κ. Κούρκουλας τόνισε πως η ελληνική στάση «αποσκοπεί στη βελτίωση του ρόλου μας στην περιοχή και στην εξυπηρέτηση των ελληνικών συμφερόντων – των ελληνικών κοινοτήτων, της Εκκλησίας, των ελληνικών επιχειρήσεων». Σε κάθε περίπτωση, τόνισε, η ελληνική στάση δεν υπαγορεύεται από την «αντανάκλαση» των τουρκικών κινήσεων (;).

«Στρατηγικό συμφέρον της Ελλάδας είναι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση στη Συρία. Χρειάζεται πολιτική λύση» υπογράμμισε ο Έλληνας αξιωματούχος, «διότι η παρατεταμένη αστάθεια ενέχει κινδύνους εκτίναξης του αριθμού των προσφύγων, όξυνσης των θρησκευτικών αντιπαλοτήτων και σημαντικής οικονομικής επιδείνωσης». Ως προς την ΕΕ, ο κ. Κούρκουλας υπενθύμισε πως ο υπουργός Εξωτερικών έχει ήδη επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τη βαρώνη Άστον και τους υπουργούς Εξωτερικών του Βελγίου και της Γαλλίας. Επεσήμανε πως «πρέπει να επιδειχθεί άμεσα η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» σημειώνοντας ταυτόχρονα πως η Ελλάδα έχει ενημερώσει για τις περιορισμένες δυνατότητές της υποδοχής και άλλων προσφύγων «που όμως, είναι πρόσφυγες πολέμου, δεν είναι οικονομικοί πρόσφυγες»!

Φυσικά, οι Έλληνες διπλωμάτες «τετραγωνίζουν τον κύκλο» καθώς όλοι οι αναλυτές εκτιμούν έκρηξη της σύγκρουσης εξαιτίας της ιμπεριαλιστικής επέμβασης –εξέλιξη που ήδη βιώνουμε με την εκδήλωση του εμφυλίου στη  Συρία και τη δράση χιλιάδων μουσουλμάνων μισθοφόρων χρηματοδοτούμενων από Κατάρ-Σαουδική Αραβία, μελών της Αλ Κάιντα, πρακτόρων ξένων μυστικών υπηρεσιών, μισθοφορικών στρατών και ανδρών ειδικών δυνάμεων των ιμπεριαλιστικών χωρών και της Τουρκίας!  Η πρόνοια για συγκρότηση νέων στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών/προσφύγων από την Συρία είναι μια ακόμη απόδειξη. Τέλος, είναι σχεδόν σίγουρο ότι η σύγκρουση θα επεκταθεί-μάλιστα πολεμικοί συντάκτες θεωρούν ότι αυτό είναι μέρος του σχεδιασμού της επίθεσης-και μάλιστα από αυτή την σκοπιά μελετούν την απόφαση μερικής επιστράτευσης που έγινε στην Αντιπυραυλική Άμυνα του Ισραήλ, καθώς υπολογίζουν την αντίδραση Ιράν και κυρίως της Χεζμπολάχ. 

Τους πραγματικούς λόγους όμως που καθορίζουν την ελληνική αστική πολιτική είχαμε τη δυνατότητα να αντιληφθούμε με ξεκάθαρο τρόπο από την συνάντηση Βενιζέλου-Αβραμόπουλου, που κινήθηκαν στο πνεύμα των πολιτικών συνομιλιών Σαμαρά-Αβραμόπουλου με την αμερικανική κυβέρνηση στις αρχές Αυγούστου, αποδεικνύοντας παράλληλα ότι η ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Συρία είναι προσχεδιασμένη και αναζητούσε την κατάλληλη ευκαιρία, που δεν ήταν δύσκολο να κατασκευαστεί!

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ


Απαιτούμε:

Ø  Να κλείσει τώρα η βάση της  Σούδας.
Ø  Να μη διατεθούν υποδομές (όπως το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Καλαμάτας), που βρίσκονται στη χώρα μας, ούτε και ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις στο νέο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Ø  Να μη δοθεί καμία διευκόλυνση στις ΗΠΑ, στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ και τους συμμάχους τους σε οποιαδήποτε πολεμική επιχείρηση κατά της Συρίας ή άλλης χώρας στην περιοχή.
Ø  Να σταματήσει κάθε στρατιωτική  συνεργασία με το κράτος Τρομοκράτη Ισραήλ.
Ø  “Ούτε γη, ούτε νερό στους φονιάδες των λαών!”
Ø  “Έξω τώρα οι βάσεις του θανάτου!”»

Καλούμε το σύνολο του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων, φαντάρους και μόνιμους, να σταθούν απέναντι στην νέα βάρβαρη επέμβαση και να αρνηθούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο νέο ιμπεριαλιστικό έγκλημα.

Πρέπει τώρα το εργατικό κίνημα να πρωτοστατήσει στην ανάπτυξη αποφασιστικών, ανατρεπτικών αγώνων ενάντια στην κυβέρνηση και την άγρια ταξική επίθεση της αντεργατικής λαίλαπας, του κρατικού αυταρχισμού και των πολεμικών τυχοδιωκτισμών.  


ΤΑ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΙΔΕΕΣ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΦΟΥΜΟ ΚΑΙ ΦΟΥΜΑΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΣΑΣ-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ / ΔΕΝ ΘΥΣΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΣΑΣ


ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437

Diktiospartakos.blogspot.com

 

Ο σημαντικός ρόλος Ελλάδας-Κύπρου στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Συρία


Με μια ακόμη κίνηση η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις επιθετικές βλέψεις των ΗΠΑ, που ετοιμάζονται άμεσα να επιτεθούν ενάντια στο καθεστώς Άσαντ, με πρόσχημα την χρήση χημικών όπλων, με την σημαία του ΝΑΤΟ ή οποιασδήποτε άλλης Συμμαχίας προθύμων ιμπεριαλιστών που μέχρι σήμερα περιλαμβάνει την τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Τουρκία, το Κατάρ, την Σαουδική Αραβία, τον Καναδά, ενώ η γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ άσκησε σοβαρές πιέσεις σε Ρωσία-Κίνα να καταδικάσουν τον Άσαντ για την χρήση χημικών όπλων.  

Σύμφωνα με την αρθρογραφία «στην Αστυνομική Διεύθυνση Χανίων οδηγήθηκε ο δημοσιογράφος, Μάριος Διονέλης, μαζί με τον εικονολήπτη τηλεοπτικού σταθμού. Οι προσαγωγές του δημοσιογράφου και του εικονολήπτη έγιναν με την αιτιολογία ότι τραβούσαν πλάνα από την Αμερικανική Βάση της Σούδας. Η προσαγωγή του τηλεοπτικού συνεργείου έγινε κατόπιν εντολής της Στρατιωτικής Μονάδας που βρίσκεται στην περιοχή.  Την υπόθεση χειρίζεται το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Οι αρχές ζητούν την κατάσχεση του τηλεοπτικού υλικού».

Στους πολέμους της Νέας Τάξης Πραγμάτων ο έλεγχος της πληροφόρησης και η χειραγώγηση των πολιτών παίζει καθοριστικό ρόλο. Ιδιαίτερα η ελληνική κυβέρνηση θέλει να αποκρύψει τις διευκολύνσεις που προσφέρει στις ιμπεριαλιστικές  δυνάμεις και τον σημαντικό ρόλο που παίζουν οι βάσεις που βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια, του ελληνικού στρατού ή ξένων δυνάμεων. Παίζοντας σε ένα διπλό ταμπλό αφενός επιχειρεί να περιορίσει τις αντιδράσεις του λαού μας μπροστά σε ένα ακόμη ιμπεριαλιστικό έγκλημα, αποκρύπτοντας το μέγεθος της συμμετοχής της-τις δραματικές συνέπειες που ελλοχεύουν και φυσικά τα συμφέροντα που καθορίζουν τις πολιτικές της αποφάσεις, αφετέρου επιθυμεί να διαπραγματευτεί και να διεκδικήσει πολιτικά και οικονομικά οφέλη για τον αστικό κόσμο.   


ΣΑΜΑΡΑΣ, ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ  ΜΕΤΕΤΡΕΨΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΟΡΜΗΤΗΡΙΟ: ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΒΑΣΕΙΣ – ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΙΣ – ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ



Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την  αρχή. Σύμφωνα με τον αμυντικό συντάκτη Λουκά Δημάκα  αυτή την περίοδο σημειώνεται μια τρομερή συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο με 21 πολεμικά πλοία – μάχης και βοηθητικά –  σε εθνικές ή συμμαχικές αποστολές με ΗΠΑ και Ρωσία να  ”ανταγωνίζονται” με τους μεγαλύτερους αριθμούς (5 και 6, αντιστοίχα), αλλά με τις ΗΠΑ να υπερτερούν σε πλοία μάχης (4) έναντι  της Ρωσίας(3). Ακολουθεί η Γερμανία με τρία πολεμικά, η Βρετανία με ένα μαχης και 1 ή 2 βοηθητικά, το Μπαγκλεντές με 2 μάχης,η Γαλλία με 1 μάχης, η Ινδονησία με 1 μάχης και Βραζιλία επίσης με 1 μάχης. Να σημειωθεί ότι από αυτά 4 (3 από ΗΠΑ, 1 από Γαλλία) συμμετέχουν στην ”αντιτρομοκρατiκή” επιχείρηση επιτήρησης ACTIVE ENDEAVOUR, 6  στην επιχείρηση του ΟΗΕ επιτήρησης του Λιβάνου UNIFIL (2 από Γερμανία, Ινδονησία, 2 από Μπαγκλαντές, Βραζιλία). Στην τελευταία συμμετέχουν επίσης 1 ελληνική τορπιλάκατος και 1 ή 2 Τουρκικά μάχης, ανεβάζοντας με αυτά τον αριθμό σε 23 ή 24. Από τα στοιχεία προκύπτει ότι τα 13 από αυτά είναι σε σταθερές διεθνείς αποστολές, ενώ  άλλα 5-6 διαφόρων χωρών, πάντα ”κυκλοφορούν” στην περιοχή. Για παράδειγμα οι ΗΠΑ έχουν πάντα 4 και τώρα έχουν 5 πλοία. Η Ρωσία για πολύ μεγάλα διαστήματα έχει 2 ή 3 ή και 4 πλοία κ.ο.κ.

 Όσον αφορά την ελληνική εμπλοκή, εκτός των άλλων ανέφερε ότι περίπου εδώ και ένα χρόνο  έχουν γίνει προετοιμασίες/μελέτες για συγκρότηση ελεγχόμενων χώρων στρατωνισμού προσφύγων από την Συρία σε τυχόν ”έξοδο”, σε ελληνικά νησιά, όπως Κρήτη, Ρόδο κλπ. Σε ανάλογο σχέδιο συμμετέχει λόγω εγγύτητας και η Κύπρος.
Ο υφυπουργός Εξωτερικών Δημ. Κούρκουλας μιλώντας  στη Δημόσια Τηλεόραση παρουσίασε την επίσημη θέση της ελληνικής κυβέρνησης που ταυτίζεται πλήρως με την ιμπεριαλιστική προπαγάνδα και σχεδιασμούς. «Πρόκειται για έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» σημείωσε, παραπέμποντας σε αντίστοιχη δήλωση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ευ. Βενιζέλου. Διευκρινίζοντας πως η Αθήνα «δεν έχει δεχθεί επίσημο αίτημα συνδρομής» σε πιθανή ξένη παρέμβαση, ο κ. Κούρκουλας τόνισε πως η ελληνική στάση «αποσκοπεί στη βελτίωση του ρόλου μας στην περιοχή και στην εξυπηρέτηση των ελληνικών συμφερόντων – των ελληνικών κοινοτήτων, της Εκκλησίας, των ελληνικών επιχειρήσεων». Σε κάθε περίπτωση, τόνισε, η ελληνική στάση δεν υπαγορεύεται από την «αντανάκλαση» των τουρκικών κινήσεων (;).

«Στρατηγικό συμφέρον της Ελλάδας είναι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση στη Συρία. Χρειάζεται πολιτική λύση» υπογράμμισε ο Έλληνας αξιωματούχος, «διότι η παρατεταμένη αστάθεια ενέχει κινδύνους εκτίναξης του αριθμού των προσφύγων, όξυνσης των θρησκευτικών αντιπαλοτήτων και σημαντικής οικονομικής επιδείνωσης». Ως προς την ΕΕ, ο κ. Κούρκουλας υπενθύμισε πως ο υπουργός Εξωτερικών έχει ήδη επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τη βαρώνη Άστον και τους υπουργούς Εξωτερικών του Βελγίου και της Γαλλίας. Επεσήμανε πως «πρέπει να επιδειχθεί άμεσα η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» σημειώνοντας ταυτόχρονα πως η Ελλάδα έχει ενημερώσει για τις περιορισμένες δυνατότητές της υποδοχής και άλλων προσφύγων «που όμως, είναι πρόσφυγες πολέμου, δεν είναι οικονομικοί πρόσφυγες»!

Φυσικά, οι Έλληνες διπλωμάτες «τετραγωνίζουν τον κύκλο» καθώς όλοι οι αναλυτές εκτιμούν έκρηξη της σύγκρουσης εξαιτίας της ιμπεριαλιστικής επέμβασης –εξέλιξη που ήδη βιώνουμε με την εκδήλωση του εμφυλίου στη  Συρία και τη δράση χιλιάδων μουσουλμάνων μισθοφόρων χρηματοδοτούμενων από Κατάρ-Σαουδική Αραβία, μελών της Αλ Κάιντα, πρακτόρων ξένων μυστικών υπηρεσιών, μισθοφορικών στρατών και ανδρών ειδικών δυνάμεων των ιμπεριαλιστικών χωρών και της Τουρκίας!  Η πρόνοια για συγκρότηση νέων στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών/προσφύγων από την Συρία είναι μια ακόμη απόδειξη. Τέλος, είναι σχεδόν σίγουρο ότι η σύγκρουση θα επεκταθεί-μάλιστα πολεμικοί συντάκτες θεωρούν ότι αυτό είναι μέρος του σχεδιασμού της επίθεσης-και μάλιστα από αυτή την σκοπιά μελετούν την απόφαση μερικής επιστράτευσης που έγινε στην Αντιπυραυλική Άμυνα του Ισραήλ, καθώς υπολογίζουν την αντίδραση Ιράν και κυρίως της Χεζμπολάχ.  

Τους πραγματικούς λόγους όμως που καθορίζουν την ελληνική αστική πολιτική είχαμε τη δυνατότητα να αντιληφθούμε με ξεκάθαρο τρόπο από την συνάντηση Βενιζέλου-Αβραμόπουλου, που κινήθηκαν στο πνεύμα των πολιτικών συνομιλιών Σαμαρά-Αβραμόπουλου με την αμερικανική κυβέρνηση στις αρχές Αυγούστου, αποδεικνύοντας παράλληλα ότι η ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Συρία είναι προσχεδιασμένη και αναζητούσε την κατάλληλη ευκαιρία, που δεν ήταν δύσκολο να κατασκευαστεί!

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΜΦΩΝΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ!


Η Ελλάδα παρακολουθεί με “αγωνία και ψυχραιμία”, αλλά “και πλήρη αίσθηση των διεθνών συσχετισμών” τις εξελίξεις, τόνισε ο κ. Βενιζέλος, που υπογράμμισε τις ιστορικές σχέσεις και τα ειδικά συμφέροντα της Ελλάδας στην περιοχή, περιλαμβανομένων των ελληνορθοδόξων κοινοτήτων και Εκκλησιών και των ελληνικών επιχειρηματικών συμφερόντων. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης καταδίκασε ακόμα μια φορά το “ειδεχθές έγκλημα” της χρήσης χημικών όπλων και ετάχθη υπέρ μιας αναλογικής απάντησης με αποτέλεσμα, υπογραμμίζοντας όμως ταυτόχρονα ότι η “Γενεύη ΙΙ” είναι η μόνη ικανή διαδικασία για την παραγωγή μιας μόνιμης και βιώσιμης λύσης.

Η Ελλάδα είναι ένας σταθεροποιητικός παράγων έτοιμος να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, υπογράμμισε από την πλευρά του ο Υπουργός Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος, που τόνισε επίσης τη συνέπεια της Αθήνας έναντι των συμβατικών της υποχρεώσεων έναντι των διεθνών οργανισμών. 

Ουσιαστικά η ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει να κατοχυρώσει ότι είναι «το καλό παιδί των Αμερικανών» έναντι της Τουρκίας που έχει βρεθεί πρόσφατα απέναντι σε ΗΠΑ-Ισραήλ, αποτελεί μαζί με την Κύπρο τα αβύθιστα αεροπλανοφόρα του ιμπεριαλισμού στη Μεσόγειο, τάσσεται σταθερά στο πλευρό των ιμπεριαλιστών χωρίς να προκαλεί προβλήματα (σε αντίθεση με την στάση της Τουρκίας στο Ιράκ και την Παλαιστίνη). Η στάση της αυτή εκτιμά ότι της δίνει τη δυνατότητα να διεκδικήσει οικονομικά-πολιτικά ανταλλάγματα και σε συνδυασμό με τον πολεμικό άξονα που συγκροτούν πλέον Ελλάδα-Ισραήλ-Κύπρος να αναβαθμίσει το ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο, σφραγίζοντας τις εξελίξεις σχετικά με την ανακήρυξη ΑΟΖ, τον έλεγχο και την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων.
Έτσι λοιπόν, καθώς οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ετοιμάζονται να επιβάλλουν το παράδειγμα του «ανθρωπιστικού πολέμου» στο Κόσσοβο, με συνεχείς αεροπορικούς βομβαρδισμούς και πυραυλικές επιθέσεις,  η αεροναυτική βάση της Σούδας, αλλά και οι αεροπορικές βάσεις της ελληνικής επικράτειας θα τεθούν στη διάθεση των συμμάχων, δηλαδή των ΗΠΑ και των προθύμων για στρατιωτική συνεργασία στις επιχειρήσεις εναντίον της Συρίας.  Το γεγονός ότι τα συναρμόδια Υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας, δεν επιβεβαιώνουν και επισήμως την ελληνική συμμετοχή, είναι απόλυτα κατανοητό…

Η αμερικανική στρατιωτική μηχανή εδώ και πάρα πολλούς μήνες προετοιμάζεται αν και η ηγεσία Ομπάμα έδειχνε απρόθυμη να εμπλέξει στρατιωτικές δυνάμεις σε μια περιοχή που εύκολα μπορεί να μπαίνεις αλλά δύσκολα βρίσκεις την έξοδο διαφυγής. Οι αμερικανικές ευχαριστίες για την χρήση της Σούδας μετά από την συνάντηση Χέϊγκελ- Αβραμόπουλου δεν ήταν διολου τυχαίες. Ούτε φυσικά οι συνομιλίες Ομπάμα-Σαμαρά, που με την συμφωνία μετατροπής της Καλαμάτας σε βάση των UAV, ουσιαστικά μετατρέπουν συνολικά την Ελλάδα στον μεγαλύτερο ιμπεριαλιστικό ορμητήριο στην περιοχή. «Η Βάση της Σούδας είναι παράγοντας-κλειδί για την υλοποίηση των αμερικανικών στρατηγικών στόχων στην περιοχή και η σημασία της αναδείχθηκε στην επιχείρηση “Unified Protector” που πραγματοποιήθηκε στη Λιβύη», επεσήμανε τότε το Αμερικανικό Πεντάγωνο σε ανακοίνωσή του. Λίγες ημέρες πριν από την επίσκεψη Αβραμόπουλου στην Αμερική, ο υποψήφιος πρέσβης των Η.Π.Α. στην Αθήνα, Ντέιβιντ Πιρς, καταθέτοντας στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, είχε εκφράσει την ικανοποίησή του για τη συνεργασία Ελλάδας-Η.Π.Α. στη Ναυτική Βάση της Σούδας, αναφέροντάς την ως «παράδειγμα των ισχυρών σχέσεών μας σε ζητήματα ασφαλείας με την Ελλάδα» και επισημαίνοντας την «εξαιρετική συνεργασία μας στη Ναυτική Βάση Υποστήριξης, στον κόλπο της Σούδας, στην Κρήτη».

ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ Η ΣΟΥΔΑ ΚΑΙ ΤΙ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΖΗΤΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΠΑ


Την περασμένη Πέμπτη, Αμερικανοί πεζοναύτες παρακολούθησαν σεμινάρια από Έλληνες εκπαιδευτές για τεχνικές ελέγχου πληρώματος, ενώ παράλληλα πραγματοποίησαν άσκηση στο παροπλισμένο πλοίο που διαθέτουν στη Σούδα, η οποία επικεντρώθηκε στις τεχνικές έρευνας πάνω σε πλοίο. Υπενθυμίζεται ότι, από τις 22 Ιουλίου έως τις 2 Αυγούστου το ΚΕΝΑΠ συνδιοργάνωσε στις εγκαταστάσεις του για 6η φορά μαζί με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (International Maritime Organization) την εκπαίδευση προσωπικού κρατών που συμμετέχουν στην περιφερειακή πρωτοβουλία του ΙΜΟ με την επωνυμία «Djibouti Code of Conduct».  Στη συγκεκριμένη δραστηριότητα συμμετείχαν συνολικά 18 άτομα από 11 χώρες που στελεχώνουν κρατικές υπηρεσίες επιβολής νόμου στο θαλάσσιο περιβάλλον (Ιορδανία, Κένυα, Μαδαγασκάρη, Μαυρίκιος, Νησιά Κομορών, Νότια Αφρική, Τζιμπουτί, Σαουδική Αραβία, Σεϋχέλλες, Σομαλία και Υεμένη). H εκπαίδευση εστιάσθηκε κυρίως σε θέματα εγκληματολογικής έρευνας σε περιπτώσεις πειρατείας ή ένοπλης ληστείας, όπως, σχεδιασμού έρευνας, ικανότητας συνέντευξης υπόπτων, ανάκρισης, διαπραγμάτευσης, συλλογής – διαχείρισης και διατήρησης αποδεικτικών στοιχείων στο ναυτικό περιβάλλον, βασιζομένων σε βέλτιστες πρακτικές και διεθνώς αναγνωρισμένα πρότυπα. 

Επίσης,  το Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυτικής Αποτροπής, στο Μαράθι της Σούδας στα Χανιά, επισκέφθηκαν ο Διοικητής της Εκστρατευτικής Δύναμης Πεζοναυτών των Η.Π.Α. Υποστράτηγος Ρέιμοντ Φοξ (Raymond C. Fox) και ο Διοικητής της Δύναμης Πεζοναυτών των Η.Π.Α. στην Ευρώπη, Ταξίαρχος Τζέιμς Ο’Μεάρα (James S. O’Meara), συνοδευόμενοι από το Διοικητή της Αμερικάνικης Ευκολίας Σούδας, Πλοίαρχο Τζιμ Γκίμπσον (Jim Gibson). Στοιχεία που αποδεικνύουν την ετοιμότητα των βάσεων της Κρήτης και του ρόλου που καλούνται να παίξουν.

Την ελληνική εμπλοκή με διευκολύνσεις για διέλευση πολεμικών αεροσκαφών και πλοίων και χρήση των στρατιωτικών βάσεων της χώρας, κυρίως της Σούδας και της Καλαμάτας, ζήτησε, σύμφωνα με πληροφορίες της «Καθημερινής», και επισήμως η Ουάσιγκτον στο πλαίσιο των σχεδιασμών για ενδεχόμενη στρατιωτική επέμβαση στη Συρία. Μάλιστα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ήδη, στο πλαίσιο κινήσεως στρατιωτικών δυνάμεων, πολεμικών αεροσκαφών και πλοίων, έχουν αξιοποιηθεί διάδρομοι διέλευσης εντός του ελληνικού χώρου.

Ταυτόχρονα, την προσγείωση μαχητικών και μεταφορικών αεροσκαφών στην αεροπορική βάση της βρετανικής Αεροπορίας στο Ακρωτήρι Λεμεσού στην Κύπρο αποκαλύπτει σε δημοσίευμά της η εφημερίδα Guardian,επισημαίνοντας ότι η απόσταση από τους στόχους στη Συρία σε περίπτωση επέμβασης είναι μικρότερη των 100 μιλίων. Η εφημερίδα επικαλείται τις μαρτυρίες δύο πιλότων της πολιτικής Αεροπορίας οι οποίοι όπως αναφέρει πετούν τακτικά στη Λάρνακα και είδαν μεταφορικά αεροσκάφη C-130 μέσα από το πιλοτήριο να κατευθύνονται προς τη βρετανική βάση όπως και σχηματισμούς μικρότερων αεροσκαφών μέσα από τις οθόνες των ραντάρ τους.

Επίσης, «έξι αεροσκάφη Typhoon της βρετανικής πολεμικής αεροπορίας αναπτύχθηκαν το πρωί στο Ακρωτήριο, στη Κύπρο. Πρόκειται απλώς για ένα μέτρο [. . .] πρόληψης για την προστασία των συμφερόντων του Ηνωμένου Βασιλείου και των ζωνών της εθνικής μας κυριαρχίας σε μια περίοδο αυξημένων εντάσεων στην ευρύτερη περιοχή» αναφέρει το βρετανικό υπουργείο Άμυνας σε ανακοίνωσή του. «Πρόκειται για μια κίνηση αμυντικών στοιχείων που επιχειρούν μόνο σε ρόλο αέρος – αέρος. Δεν αναπτύσσονται για να λάβουν μέρος σε όποια στρατιωτική δράση, η οποία μπορεί να αναληφθεί εναντίον της Συρίας» συμπληρώνεται στην ανακοίνωση.

Το ελληνικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας, που έγινε δέκτης των αιτημάτων παροχής διευκολύνσεων και συνδρομής, ενημερώθηκε στο ανώτερο δυνατό επίπεδο ότι, σε όλα τα εναλλακτικά σενάρια που εξετάζονται, ο ρόλος της Ελλάδας και των εγκαταστάσεών της είναι κομβικός. Ήδη, στο κέντρο επιχειρήσεων του ΓΕΕΘΑ καταγράφεται αυξημένη συγκέντρωση συμμαχικών σκαφών στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, γεγονός που ενισχύει την εκτίμηση, σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, ότι οι αποφάσεις έχουν ήδη ληφθεί.

Τελευταίες δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι στην Σούδα καταγράφονται “αφίξεις” κατασκοπευτικών αεροσκαφών για Συρία και υψηλή ετοιμότητα. Ένα ακόμη ναυτικής συνεργασίας αεροσκάφος P-3 των ΗΠΑ με δυνατότητες όμως ηλεκτρονικής κατασκοπίας (υποκλοπών) έφθασε στην αεροπορική βάση της Σούδας. Πρόκειται γα ένα ΕΡ-3 αλλά  από την περιγραφή των δυνατοτήτων μάλλον είναι η έκδοση  EP-3E Aries ή EP-3E Aries II που είναι τροποποιημένα Ρ-3 σε πλατφόρμες   ηλεκτρονικού πολέμου και  υποκλοπών σημάτων και επικοινωνιών (ELINT). Με τους ευαίσθητους δέκτες και τις κεραίες υψηλής αίσθησης που έχει  το EP-3E  εκμεταλλεύεται/αξιοποιεί ένα ευρύ φάσμα ηλεκτρονικών εκπομπών ακόμα  και από βαθιά μέσα στην ενδοχώρα στόχους  και να κάνουν υποκλοπές σε πραγματικό χρόνο. Υποκλοπές που σχετίζονται με άμεσες ενδείξεις προειδοποίησης απειλής, επίγνωσης στρατιωτικής  κατάστασης και οι πληροφορίες αξιοποιούνται για   καταστολή της αεροπορικής άμυνας του αντιπάλου, τον ανθυποβρυχιακό πόλεμο κ.ο.κ.

Στη βάση βρίσκεται και ένα C-130 της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας που έχει φέρει τεχνικούς  και μέσα για ένα γαλλικό πλοίο που κάνει ελέγχους των οργάνων του στην ευρύτερη περιοχή. Στο Μαράθι, στο ναυτικό σκέλος της βάσης της Σούδας, επιστρέφει μετά  από συμμετοχή σε μίνι- άσκηση η  Βρετανική  φρεγάτα MONTROSE, ενώ βρίσκεται ήδη εκεί και το πλοίο Γενικής Υποστηρίξεως (πετρελαιοφόρο/εφοδιαστικό) GRUMMAN L. των ΗΠΑ.

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΤΙΣ ΠΥΡΑΥΛΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ


Όπως εξηγεί η Δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας καθηγητής της Σχολής Ευελπίδων οι πύραυλοι παράκτιας άμυνας “ωθούν τους αμερικανούς να περιοριστούν σε μία επίθεση εντυπώσεων με πυραύλους cruise κυρίως από ναυτικές πλατφόρμες”: «Σε ό,τι αφορά την αντιαεροπορική άμυνα οι συριακές δυνάμεις έχουν προμηθευτεί πυραυλικά συστήματα S – 300 στη βελτιωμένη έκδοση PMU – 2, χωρίς όμως να είναι 100% σίγουρο ότι τα έχουν παραλάβει. Αυτά που σίγουρα υπάρχουν είναι το BUK M2 (κωδική ονομασία ΝΑΤΟ, SA – 17 ‘Grizzly’), με βεληνεκές που ξεπερνά τα 50 χλμ, και το Pantsir S1 (κωδική ονομασία ΝΑΤΟ, SA – 22 ‘Greyhound’) με βεληνεκές που φθάνει τα 20 χλμ, αμφότερα ρωσικής κατασκευής και υψηλής τεχνολογίας. Ιδιαίτερα δε το δεύτερο είναι εξαιρετικά επικίνδυνο και εκτιμάται ότι αποτελεί το πληρέστερο αντιαεροπορικό βραχέος βεληνεκούς (SHORAD) στον πλανήτη, εξειδικευμένο για την αντιμετώπιση αεροσκαφών stealth χάρη στο εξελιγμένο ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης που διαθέτει. Φήμες σύμφωνα με τις οποίες η Συρία έχει παραλάβει S – 400 δεν φαίνεται να ευσταθούν. Στο κατώτερο μέρος του φάσματος της αντιαεροπορικής άμυνας οι συριακές δυνάμεις διαθέτουν πλήθος φορητών αντιαεροπορικών πυραύλων (MANPADS) διαφόρων τύπων και διαμορφώσεων. Σε αυτούς περιλαμβάνονται και οι τελευταίας γενεάς Igla – S (SA – 24) ρωσικής κατασκευής, οι οποίοι από πολλούς θεωρούνται ανώτεροι των αμερικανικών Stinger. Επίσης, υπάρχουν πληροφορίες ότι η Ρωσία έχει εφοδιάσει τη Συρία με το σύστημα υποκλοπής ηλεκτρονικών πληροφοριών (ELINT) IL222 Avtobaza, το οποίο χρησιμοποιείται σε ρόλους αεράμυνας για τον εντοπισμό ραντάρ και είναι εποχούμενο. Το ίδιο σύστημα έχει πωληθεί στο Ιράν και έχει υποστηριχθεί ότι ήταν υπεύθυνο για την αναγκαστική προσγείωση του αμερικανικού stealth μη επανδρωμένου αεροχήματος RQ – 170 στις 4 Δεκεμβρίου 2011, κάτι ωστόσο που ειδικοί εκτιμούν ότι δεν μπορεί να είναι αληθές, δεδομένης της παθητικής λειτουργίας του Avtobaza. Σε κάθε περίπτωση είναι εξαιρετικά πιθανόν ότι μπορεί να εντοπίζει αεροσκάφη stealth.

Αυτή η πυκνή και πολυστρωματική άμυνα καθιστά εξαιρετικά παρακινδυνευμένη την προσβολή της Συρίας με μαχητικά αεροσκάφη. Κατά συνέπεια, το πιο πιθανόν είναι ότι αν διεξαχθεί επίθεση αυτή θα είναι με μπαράζ πυραύλων cruise, κυρίως τακτικούς Tomahawk, από πολεμικά πλοία επιφανείας και υποβρύχια, τόσο αμερικανικά όσο και βρετανικά».
Σε όλες αυτές τις επιθέσεις τα πλοία επιφανείας των ιμπεριαλιστικών στόλων και τα υποβρύχια τους που ελλιμενίζονται συστηματικά στη Σούδα θα παίξουν καθοριστικό ρόλο.


ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ


Απαιτούμε:

Ø  Να κλείσει τώρα η βάση της  Σούδας.
Ø  Να μη διατεθούν υποδομές (όπως το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Καλαμάτας), που βρίσκονται στη χώρα μας, ούτε και ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις στο νέο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Ø  Να μη δοθεί καμία διευκόλυνση στις ΗΠΑ, στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ και τους συμμάχους τους σε οποιαδήποτε πολεμική επιχείρηση κατά της Συρίας ή άλλης χώρας στην περιοχή.
Ø  Να σταματήσει κάθε στρατιωτική  συνεργασία με το κράτος Τρομοκράτη Ισραήλ.
Ø  “Ούτε γη, ούτε νερό στους φονιάδες των λαών!”
Ø  “Έξω τώρα οι βάσεις του θανάτου!”»

Καλούμε το σύνολο του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων, φαντάρους και μόνιμους, να σταθούν απέναντι στην νέα βάρβαρη επέμβαση και να αρνηθούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο νεό ιμπεριαλιστικό έγκλημα.

Πρέπει τώρα το εργατικό κίνημα να πρωτοστατήσει στην ανάπτυξη αποφασιστικών, ανατρεπτικών αγώνων ενάντια στην κυβέρνηση και την άγρια ταξική επίθεση της αντεργατικής λαίλαπας, του κρατικού αυταρχισμού και των πολεμικών τυχοδιωκτισμών.  


ΤΑ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΙΔΕΕΣ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΦΟΥΜΟ ΚΑΙ ΦΟΥΜΑΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΣΑΣ-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ / ΔΕΝ ΘΥΣΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΣΑΣ


ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437

Diktiospartakos.blogspot.com

 

Τα ψέματα των ΗΠΑ και Βρετανίας για τα χημικά όπλα

Θυμόμαστε όλοι την προπαγάνδα των γερακιών της κυβέρνησης Μπους και της αντίστοιχης του Μπλερ σχετικά με την αναγκαιότητα εξουδετέρωσης των όπλων μαζικής καταστροφής του Σαντάμ Χουσείν. Όπλα που αφενός δε βρέθηκαν ποτέ, ενώ η δημοσιογραφική έρευνα αποκάλυψε ότι πρόκειται για κατασκευή των μυστικών υπηρεσιών, με την ευθύνη τελικά να παίφτει στις πλάτες των γραφειοκρατών της CIA!
Αφού η CIA και η ρεπουμπλικανική κυβέρνηση των ΗΠΑ έπαιξαν την κολοκυθιά για την ανάληψη της ευθύνης παραπλάνησης του αμερικανικού λαού και της παγκόσμιας κοινότητας, ήρθε  ο βραβευμένος με το Νόμπελ Ειρήνης δημοκρατικός Ομπάμα να αποδείξει ότι η αστική πολιτική της υπερδύναμης έχει συνέπεια και συνέχεια, επαναλαμβάνοντας της επιχείρηση χειραγώγησης και δικαιολόγησης της νέας βάρβαρης ιμπεριαλιστικής εκστρατείας ενάντια στο Λιβυκό καθεστώς του Καντάφι, προβάλλοντας ξανά τους κινδύνους από το χημικό του οπλοστάσιο.
Υπάρχουν όμως πάντα οι ίδιες συμπτώσεις:
λέγονται πάντα τα ίδια ψέματα για να ανατραπούν με τη βία αυταρχικά καθεστώτα που συνεργάζονταν για σειρά ετών με τη Δύση, παραχωρώτας τη θέση τους σε πολιτικές μαριονέτες έτοιμες να υπογράψουν χρυσοφόρα συμβόλαια με τους επιχειρηματίες των χωρών εισβολής, ανατρέποντας συμφωνίες που είχαν υπογραφεί με τους ανταγωνιστές Ρωσία-Κίνα.  

Το σενάριο των χημικών όπλων επανέρχεται ξανά στο προσκήνιο στην περίπτωση της Συρίας και μάλιστα με την ίδια μεθόδευση από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και τη Γαλλία. Όπως στην περίπτωση της Λιβύης, η Συμμαχία των Προθύμων Ιμπεριαλιστών επιτέθηκε στα στρατεύματα του Καντάφι λίγο πριν συντρίψει τις δυνάμεις των αντικαθεστωτικών, έτσι και τώρα, η προβαλλόμενη χρήση του χημικού του οπλοστασίου γίνεται η αφορμή της εκδήλωσης της νέας ιμπεριλαιστικής επίθεσης, ακρίβως την ώρα που οι δυνάμεις του Άσαντ βρίσκονται κοντά στην εξολόθρευση των αντίπαλων δυνάμεων.

Τη μεθόδευση είχε αποκαλύψει ήδη από τις 29 Ιανουαρίου, η βρετανική εφημερίδα «Daily Mail» όταν είχε φιλοξενήσει ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ, μαζί με φωτογραφία ντοκουμέντο, όπου Μαλαισιανός χάκερ, είχε υποκλέψει μέσω απροστάτευτου εξυπηρετητή (server) βρετανικής εταιρίας, την ηλεκτρονική αλληλογραφία ανάμεσα σε δυο ανώτατα στελέχη της. Στην αλληλογραφία των στελεχών της Britam Defence, αποκαλυπτόταν, ότι η εταιρία είχε δεχθεί δελεαστική προσφορά για να παραδώσει στην πόλη Χομς της Συρίας χημικά όπλα, σοβιετικής παραγωγής από το οπλοστάσιο της Λιβύης, καθώς παρόμοια εκτιμούσαν ότι διέθεταν οι συριακές ένοπλες δυνάμεις. Στόχος, να τα εκτοξεύσουν οι αντικαθεστωτικοί, να το χρεωθεί ο «τύραννος» Άσαντ και να δοθεί το πρόσχημα της επέμβασης!

Υπενθυμίζεται, ότι μόλις ένα μήνα νωρίτερα, ο Μπάρακ Ομπάμα είχε δηλώσει ότι η χρήση χημικών στη Συρία αποτελεί «κόκκινη γραμμή», ενώ η αμερικανική πλευρά φερόταν στο δημοσίευμα να έχει γνώση του σχεδίου και μάλιστα να το έχει εγκρίνει! Τη χρηματοδότηση της επιχείρησης θα την αναλάμβανε το Κατάρ!
Το γεγονός ότι το ζήτημα είναι καθαρά πολιτικό και εξαιρετικά σύνθετο αποκαλύπτεται και μέσα από τη διγλωσσία  δυο κορυφαίων στελεχών της DIA. Ο διευθυντής της DIA της στρατιωτικής υπηρεσίας του Πενταγώνου παραδέχτηκε ενώπιον του Κονγκρέσσου ότι δεν πιστεύει πως το καθεστώς Άσαντ μπορεί να χρησιμοποιήσει χημικά όπλα. Ο Director of the Defense Intelligence Agency Μάικλ Φλίν, υποστήριξε ότι δεν πιστεύει ότι το καθεστώς Άσαντ έχει τη δυντότητα χρησης χημικών όπλων.Την ίδια ημέρα πάλι στο Κογκρέσο όμως ο Director of National Intelligence υποστήριξε ότι ο Άσαντ και οι δυνάμεις του έχουν την δυνατότητα για την παραγωγή χημικών όπλων.
Η καχυποψία όλων είναι δικαιολογημένη και για αυτό οι αμερικανοί αναγκάζονται να δημοσιεύσουν απόρρητα στοιχεία ώστε να ενισχύσουν τους ισχυρισμούς τους. Μια εβδομάδα επομένως μετά το φρικιαστικό έγκλημα στη Δαμασκό, ενώ οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ μέχρι πρόσφατα παρουσιάζονταν εξαιρετικά συγκρατημένες, ξαφνικά εκφράζουν τη βεβαιότητα τους, καθώς βρισκόμαστε στο παρά πέντα εκδήλωσης της επίθεσης.
Το νέο παραμύθι που πλασσάρουν έχει «δράκο» αλλά έχει και «χαζό» που μιλά πανικόβλητος στο τηλέφωνο, ενώ είναι γνωστό ότι όλα παρακολουθούνται και καταγράφονται από πλήθος πρακτόρων των δυτικών δυνάμεων! Οι Ηνωμένες Πολιτείες εκφράζουν τη βεβαιότητά τους ότι η κυβέρνηση Άσαντ έκανε χρήση χημικών όπλων, σύμφωνα με τα στοιχεία που προέκυψαν από την παρακολούθηση ενός τηλεφωνήματος που έκανε ανώτατο στέλεχος του υπουργείου Άμυνας της Συρίας, ζητώντας εξηγήσεις από το στρατό που έκανε την επίθεση.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα “Foreign Policy”, λίγες ώρες μετά την επίθεση, την περασμένη Τετάρτη, στέλεχος του υπουργείου Άμυνας τηλεφώνησε αμέσως στον αρχηγό του στρατού, ζητώντας, πανικοβλημένος, εξηγήσεις για όσα συνέβησαν. Το τηλεφώνημα παρακολούθησαν Αμερικανοί κατάσκοποι και πλέον οι ΗΠΑ είναι σίγουρες ότι ο Άσαντ ευθύνεται για αυτήν την επίθεση.
Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΩΝ «ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ» ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΣΑΘΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΚΑ
Είναι κάτι που το ζήσαμε τη δεκαετία του 90΄ στους «ανθρωπιστικούς βομβαρισμούς» του Κοσσόβου. Δεν είναι τυχαίο ότι οι διαρροές των υψηλόβαθμων αξιωματούχων των δυτικών στρατευμάτων μιλούν για  μια επίθεση που θα έχει τα χαρακτηριστικά βομβαρδισμών και πυραυλικών επιθέσεων, παρόμοιων με αυτών που είχε και ο «ανθρωπιστικός πόλεμος» στο Κοσσυφοπέδιο.
Όπως όμως τότε, έτσι και τώρα η ελληνική κυβέρνηση ταυτίζεται πλήρως με τους ιμπεριαλιστές, προσφέρει πλήθος διευκολύνσεων, διεκδικώντας σημαντικά πολιτικά και οικονομικά οφέλη για την άρχουσα τάξη.

Ο εργαζόμενος λαός μας πρέπει να εξεγερθεί και να συνδυάσει την πάλη του για την ανατροπή της αντεργατικής λαίλαπας με το μπλοκάρισμα της πολεμικής εμπλοκής-συνδρομής που έχει δρομολογήσει η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ.  

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ