RSS

Category Archives: Της γης οι κολασμένοι

Επαναπροωθήσεις μεταναστών, Ε.Ε, Τουρκία, Κύπρος και ΣΥΡΙΖΑ

ee tourkiaΣτις 16/12 “η Τουρκία και η Ευρωπαϊκή Ένωση υπέγραψαν συμφωνία επαναπροώθησης των λαθρομεταναστών που εισέρχονται στην Ευρώπη μέσω του τουρκικού εδάφους, η οποία «οδηγεί» στην άρση, το 2017, της υποχρέωσης για βίζα που έχουν επιβάλει οι Βρυξέλλες στους Τούρκους υπηκόους… σε αντάλλαγμα η Ε.Ε. θα διευκολύνει την έκδοση βίζας για τους Τούρκους καθώς η Τουρκία να παραμένει η μόνη υποψήφια προς ένταξη χώρα, οι πολίτες της οποίας χρειάζονται βίζα για να ταξιδέψουν στις χώρες-μέλη της Ε.Ε.”. Η είδηση πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων και των ηλεκτρονικών τους εκδόσεων, μιλώντας όλες ανεξαιρέτως για “λαθρομετανάστες”, όπως και στο συγκεκριμένο απόσπασμα που αναδημοσιεύουμε από την προοδευτική Ελευθεροτυπία.


Η φωτό από το σχετικό δημοσίευμα της Ισκρα. Αυτό κατάλαβε η Ισκρα από την αντιμεταναστευτική συμφωνία ΕΕ.-Τουρκίας
Η είδηση πέρασε όμως στα ψιλά και από τα αριστερά ΜΜΕ. Ο Σύριζα ούτε που σκέφτηκε να βγάλει μια ανακοίνωση, ενώ η ιστοσελίδα Ισκρα  (που πρόσκειται στο Αριστερό Ρεύμα του Π. Λαφαζάνη), ασχολήθηκε με το ζήτημα σε ένα σχόλιο μόνο και μόνο για να τονίσει ότι η “Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΛΑΒΕ ΓΕΝΝΑΙΟ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΒΙΖΑΣ ΓΙΑ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΕ… ποία για άλλη μια φορά, επιβεβαιώνει το status μεγάλης δύναμης, η οποία μπορεί να παραμένει εκτός ΕΕ, αποσπώντας, όμως, ένα-ένα τα σημαντικά πλεονεκτήματα που θα είχε από την ενδεχόμενη συμμετοχή της, χωρίς, όμως και τα μεγάλα μειονεκτήματά της ένταξής της στην ΕΕ.” Το σημαντικό λοιπόν για την Ίσκρα δεν είναι η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για μαζικές απελάσεις-επαναπροωθήσεις μεταναστών ή προσφύγων προς την Τουρκία, αλλά ότι η Τουρκία κερδίζει ανταλλάγματα (κατάργηση βίζας). 

Δηλαδή σύντροφοι της Ισκρα, αν η Τουρκία δεν ελάμβανε αυτό το “πλεονέκτημα” θα είχε κάτι μεμπτό αυτή τη συμφωνία, ή όλα θα ήταν ok;

Και ενώ η αριστερά έκανε την πάπια για την ουσία της συμφωνίας, ξαφνικά λίγες μέρες αργότερα αποφάσισε να εξεγερθεί, όχι βεβαίως κατά της συμφωνίας, αλλά… για την άρνηση της Τουρκίας να την εφαρμόσει στην περίπτωση της Κύπρου. Μια άρνηση άλλωστε που ήταν αναμενόμενη αφού η Τουρκία ως γνωστόν δεν αναγνωρίζει την κρατική υπόσταση της “Κυπριακής Δημοκρατίας”, αφού θεωρεί ότι μετά το 1974 (πραξικόπημα εθνοφρουράς υπό την καθοδήγηση της ελληνικής χούντας, τούρκικη επέμβαση) και τις μετακινήσεις πληθυσμών που ακολούθησαν, η Κύπρος δεν έχει μια ενιαία κρατική εκπροσώπηση. Για το θέμα αυτό αναδημοσιεύουμε στο τέλος ένα μικρό ιστορικό για την Κύπρο που ουδεμία σχέση έχει με την αναπαραγωγή των γνωστών σοβινιστικών μύθων του ελληνικού εθνικισμού. Όμως πριν απ’ αυτό έχει μια σημασία να σχολιαστούν οι αντιδράσεις του Συριζα δια μέσω της Δούρου για τη στάση της Τουρκίας αναφορικά με την εφαρμογή της συμφωνίας επαναπροώθησης μεταναστών στην περίπτωση της Κύπρου. Η κ Δούρου λοιπόν επιχείρησε να πουλήσει πατριωτισμό στην κυβέρνηση Σαμαρα, υπερθεματίζοντας, όχι φυσικά για τα δικαιώματα των μεταναστών ή των προσφύγων που θα απελαύνονται με συνοπτικές διαδικασίες στην Τουρκία, αλλά για το ότι αυτή η επαίσχυντη συμφωνία δεν θα εφαρμόζεται από την πλευρά της Τουρκίας για την Κύπρο: “Για άλλη μία φορά η Τουρκία δείχνει το πώς αντιλαμβάνεται την εφαρμογή των διεθνών της υποχρεώσεων: όπως τη συμφέρει και αγνοώντας προκλητικά το διεθνές και στη συγκεκριμένη περίπτωση το κοινοτικό δίκαιο. Αποφάσισε έτσι αυθαίρετα να… αποκλείσει την Κυπριακή Δημοκρατία από την εφαρμογή της συμφωνίας σχετικά με την επανεισδοχή μεταναστών, την οποία υπέγραψε μόλις στις 16/12 με την ΕΕ.”… “Εκείνο που εκκρεμεί -σύμφωνα πάντα με την κ Δούρου- είναι το ποια θα είναι, στην πράξη και όχι στις δηλώσεις του εκπροσώπου του υπουργείου, η στάση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία αναλαμβάνει από την 1η Ιανουαρίου την ευθύνη της προεδρίας της Ε.Ε., αναφορικά με το άνοιγμα προενταξιακών κεφαλαίων, που επιδιώκει η Τουρκία. Θα δεχθεί να προχωρήσει η ΕΕ σε κάτι τέτοιο έναντι μιας χώρας που δεν αναγνωρίζει ένα κράτος – μέλος της; Η έλλειψη άμεσης αντίδρασης από την αρμόδια επίτροπο για θέματα μετανάστευσης αποτελεί εξαιρετικά ανησυχητικό οιωνό”. Πηγή: left.gr

Αυτό λοιπόν ανησυχεί την υπεύθυνη διεθνών σχέσεων του Συριζα; Η έλλειψη άμεσης αντίδρασης της αρμόδιας επιτρόπου για θέματα μετανάστευσης; Τι ακριβώς ζητάει η κ Δούρου τελικά; Να εφαρμοστεί εδώ και τώρα το κοινοτικό δίκαιο, που σημαίνει μαζικές απελάσεις μεταναστών; Και εξ αφορμής της εφαρμογής του “χωρίς αποκλεισμούς” να επιβληθεί στην Τουρκία με de facto αναγνώριση της -ελληνο-Κυπριακής Δημοκρατίας; Ας μας εξηγήσει κάποιος στο Σύριζα γιατί πραγματικά έχουμε μπερδευτεί με τις πατριωτικές ευαισθησίες αυτού του είδους, που στον οίστρο τους ζητάνε ακόμα και την εφαρμογή μιας ελεεινής αντιμεταναστευτικής νομοθεσίας στα πλαίσια μιας Ευρώπης φρούριο με εκατομμύρια ανθρώπους να ζουν σε καθεστώς εξαίρεσης, άλλοι στοιβαγμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, άλλοι χωρίς χαρτιά έρμαια της εκμετάλλευσης κρατικών και παρακρατικών κυκλωμάτων και άλλοι να πνίγονται στη μεσόγειο ύστερα από τα σχετικά τζαρτζαρίσματα των κατά τόπους λιμενικών αρχών, μιας Ευρώπης που κλαίγεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Συρία και το Ιράν, αλλά τα τσαλαπατάει στην ίδια της την αυλή. Για την ιστορία να πούμε ότι οι δηλώσεις της Δούρου ήρθαν μια μέρα μετά τα αυστηρά διαβήματα της ελληνοκυπριακής κυβέρνησης (Κύπρος: Διάβημα στην Ε.Ε. για την τουρκική πρόκληση), και λίγη ώρα μετά τις ανάλογες δηλώσεις του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών (Υπ. Εξ: Καμία ευρωπαϊκή προοπτική για Τουρκία αν δεν αναγνωρίζει την Κύπρο). Ας μην βιάζεται ο Συριζα να μπει επικεφαλής της υπεράσπισης των “εθνικών δικαίων”, δηλαδή των ενδοκαπιταλιστκών ανταγωνισμών της Ελλάδας με την Τουρκία. Υπάρχουν ήδη άξιοι υπερασπιστές αυτών των συμφερόντων: Η ελληνική αστική τάξη, μαζί και η ελληνοκυπριακή και σύσσωμο το πολιτικό τους προσωπικό γνωρίζουν πολύ καλά τι πρέπει να κάνουν και δεν περιμένουν κανένα Σύριζα για να πάρουν μαθήματα εθνικού τσαμπουκά. Εκτός και αν μια “σκληρή στάση” της ελληνικής κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση γα την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, πράγμα που άλλωστε απαιτεί η κ Δούρου, θα είναι και ένας λόγος για να πραγματοποιηθεί ένα είδος εθνικής ενότητας, έστω αρχίζοντας από την Τουρκία ακόμα και με το κόστος μερικών χιλιάδων απελάσεων “λαθρομεταναστών”. Ένας ακόμα λόγος δηλαδή, για να γίνει ο Σύριζα κ..λος και βρακί με την άρχουσα τάξη.
Κ. Μαραγκός
 

Τείχη του Αίσχους Παντού για να σταματήσουν τους Μετανάστες



Οι Ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις βιαιοπραγούν απάνθρωπα στο Αιγαίο

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις χαρές και τα πανηγύρια του αστικού κόσμου το 1989, όταν έπεσε το Τείχος του Βερολίνου. Όταν ειπώθηκαν τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα από τα πλέον επίσημα χείλη που κατήγγελλαν τον αυταρχισμό του δήθεν σοσιαλιστικού στρατοπέδου. Για να αποδειχτεί γρήγορα ότι η Νέα Τάξη Πραγμάτων των καπιταλιστών και των ιμπεριαλιστών δε θα φέρει Δημοκρατία, Ελευθερίες, Ευδαιμονία, αλλά πολέμους, καταπίεση, βίαιη πρωταρχική συσσώρευση, καταλήστευση και δουλοποίηση του κόσμου της εργασίας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι ορδές των βαρβάρων ξεχύθηκαν με την στρατιωτική τους υπεροπλία υλοποιώντας τον πόλεμο «κατά της τρομοκρατίας» για να μοιράσουν και να ξαναμοιράσουν τον κόσμο. Δημιούργησαν ξανά σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Περικύκλωσαν με τους πραιτοριανούς τους τα νέα Γκέτο των εξαθλιωμένων που αντιεμτωπίστηκαν και αντιμετωπίζονται από τα δόγματα Άμυνας-Ασφάλειας των αστικών κατεστημένων. Όρθωσαν νέα Τείχη του Αίσχους για να αποκλείσουν τους νέους εχθρούς,  να αντιμετωπίσουν τις ασύμμετρες απειλές όπως ονόμασαν τους εργαζόμενους, τους μετανάστες, τους τρομοκράτες, τους μουσουλμάνους, συχνά σε συσκευασία ενός!



Την αρχή έκανε –ποιος άλλος- το κράτος Τρομοκράτης Ισραήλ. Η σκλαβιά και η καταπίεση πρέπει να διαιωνιστεί, η κατοχή πρέπει να επεκταθεί με τους νέους εποικισμούς και οι ηρωικοί Παλαιστίνοι που συνεχίζουν να αγωνίζονται για τα Ιστορικά του Δίκαια, πρέπει να Φυλακιστούν μέσα στα τεράστια Τείχη του Αίσχους.


Είναι μια πολιτική που γρήγορα αφομοιώνει η Ε.Ε. Το πρώτο τείχος χώρας της Ε.Ε.  είναι αυτό που χωρίζει τους ισπανικούς θυλάκους της Θέουτα και της Μελίγια από τη μαροκινή επικράτεια. Ανεγέρθηκε το 1998, ενώ το ύψος του διπλασιάστηκε από τα τρία στα έξι μέτρα το 2005.


Την σκυτάλη παίρνουν από τα χέρια τους οι κυβερνώντες σοσια-ληστές του ΠΑΣΟΚ και οι ακροδεξιοί νεοφιλελεύθεροι της ΝΔ που ορθώνουν –με κονδύλια της Ε.Ε.- νέο τείχος του Αίσχους στον Έβρο, για να υπερασπιστούν την Ευρώπη Φρούριο από τα ποτάμια της δυστυχίας, που η πολιτική των επεμβάσεων και της καταλήστευσης του Τρίτου Κόσμου προκαλεί. Μια ευρωπαϊκή αστική τάξη που στέλνει τα στρατεύματα της παντού –από τα Βαλκάνια μέχρι το Μάλι και από το Λίβανο μέχρι το Αφγανιστάν- και που θέλει να ανεξαρτητοποιηθεί από το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, οργανώνοντας ένα ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ που από την 1-1-2014 θα είναι έτοιμος να επέμβει παγκόσμια. 


Σύμφωνα με την αρθρογραφία «να χρησιμοποιήσουν την ελληνική τεχνογνωσία από τον ”φράχτη” στον Έβρο στην κατασκευή του δικού τους ”τείχους” που θέλουν να στήσουν στα βουλγαρο-τουρκικά σύνορα, κάλεσε  ο Έλληνας Αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Μιχ. Κωσταράκος τον Βούλγαρο ομόλογό του, κατά την συνάντηση που είχαν  στην Σόφια, παρουσία των Υπουργών Άμυνας των δύο χωρών κ.κ. Δημ. Αβραμόπουλου και Angel Naydenov. Η ελληνική εφαρμογή – που έγινε από ελληνική τεχνική εταιρία- εκτός από το κατασκευαστικό μέρος που λειτουργεί ανασχετικά/αποτρεπτικά, έχει ενσωματωμένες κάμερες αλλά και σύστημα επιτήρησης. Η προσφορά αυτή έγινε όταν, σύμφωνα με πληροφορίες, η βουλγαρική πλευρά ζήτησε την ελληνική εμπειρία από τα 12,5  χιλιόμετρα ”φράχτη” για την ανακοπή μεταναστών που έστησε η Ελλάδα στον Έβρο επί Υπουργίας Προστασίας του Πολίτη κ.Χρήστου Παπουτσή  το 2012. <<Το τείχος στο βόρειο τμήμα του Έβρου έχει αποδώσει. Σχεδόν έχει εκμηδενιστεί η είσοδος λαθρομεταναστών στην Ελλάδα από την πλευρά αυτή>> δήλωσε ο κ Αβραμόπουλος στην Σόφια, χρησιμοποιώντας τη γνωστή πλέον ρατσιστική αργκό!


Η Βουλγαρία δέχεται περίπου 200 μετανάστες την ημέρα και αποφάσισε την κατασκευή ”τείχους” 30 χλμ. και ύψους τριών μέτρων κατά μήκος των συνόρων της με την Τουρκία, στην ορεινή περιοχή Έλχοβο (μέσω αυτής καταγράφεται το 85% των παράνομων εισόδων), προκειμένου να ανακόψει την είσοδο των μεταναστών στο έδαφός της. Έκτακτη συνεδρίαση της κυβέρνησης έχει συγκληθεί για τις 21 Οκτωβρίου, ενώ έχει επανειλημμένως ζητήσει οικονομική βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση και πιο συγκεκριμένα κονδύλια ύψους 6 εκατ. ευρώ, στο πλαίσιο μιας κοινής πολιτικής μετανάστευσης. Ουσιαστικά πρόκειται για το  πιο μακρύ τείχος, εδώ και 15 χρόνια, που θα υψωθεί στην Ευρώπη. Το τείχος της Βουλγαρίας θα είναι το τρίτο που θα κατασκευαστεί στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Όμως υπάρχει ένας ισχυρός αντίλογος σε αυτούς που προπαγανδίζουν την ανάγκη κατασκευής του Τείχους και οι οποίοι δημιουργούν κλίμα ανασφάλειας, προβάλλοντας τα προσφυγικά κύματα από την Συρία. Όπως επισημαίνουν σοβαροί αναλυτές «οι περισσότεροι μετανάστες που επιχειρούν να περάσουν τα βουλγαροτουρκικά σύνορα είναι οικονομικοί. Ο εμφύλιος στη Συρία περιέπλεξε την κατάσταση. Από τα 3 εκατομμύρια των Σύρων που έχουν εγκαταλείψει τη χώρα τους, μόνο οι 50.000 έχουν ζητήσει άσυλο στην Ευρώπη. Το άτυπο κέντρο υποδοχής στη Βουλγαρία είναι το Έλχοβο, μια πόλη 10.000 κατοίκων όπου οι μόνοι επισκέπτες είναι οι αστυνομικοί».


Παράλληλα, στην Τουρκία, η αντίστοιχη απόφαση της κυβέρνησης Ερντογάν να ορθώσει Τείχος ύψους δύο μέτρων στα σύνορα με την Συρία, που θ’ αποτρέπει την είσοδο μεταναστών, γνώρισε τις μαχητικές αντιδράσεις χιλιάδων Κούρδων διαδηλωτών.     Θεωρούν ότι το τουρκικό κράτοςεπιχειρεί να τους εμποδίσει από την ενίσχυση των δεσμών με τους Κούρδους, που βρίσκονται στην άλλη πλευρά των συνόρων. Μάλιστα, στη χρήση δακρυγόνων αλλά και πραγματικών πυρών στον αέρα και τροχιοδεικτικών βλημάτων προχώρησαν οι τουρκικές αρχές στην πόλη Τσιζρέ, στα σύνορα με την Συρία.


Η Υποκρισία της τουρκικής κυβέρνησης είναι ασύγκριτη. Είναι κοινό μυστικό ότι το τουρκικό κράτος παρεμβαίνει στην εμφύλια σύγκρουση, ενισχύει τους Σύριους Αντικαθεστωτικούς με όπλα-χρήματα-ακραίους μουσουλμάνους πολεμιστές, που συγκεντρώνονται  σε βάσεις εντός της τουρκικής επικράτειας, όπου και εκπαιδεύονται υπό την εποπτεία του τουρκικού στρατού, για να εξαπολύσουν επιθέσεις κατά του καθεστώτος Άσαντ, συχνά υπό την καθοδήγηση Τούρκων πρακτόρων.  Η κυβέρνηση Ερντογάν διατείνεται ότι έτσι θ’ αποτρέψει το φαινόμενο του λαθρεμπορίου, της απρόσκοπτης εισόδου εξτρεμιστικών στοιχείων, που δρουν τώρα στη Συρία, αλλά και να σταματήσει το κύμα εισδοχής μεταναστών, που ήδη έχει φτάσει το μισό εκατομμύριο.


ΣΤΙΣ ΝΑΡΚΕΣ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ, ΣΤΟ ΠΑΤΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΧΤΙΖΕΤΑΙ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥ


Με τίποτε όμως δεν συγκρίνεται η αυταρχική-δολοφονική δράση της ακροδεξιάς κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, που ουσιαστικά υλοποιεί τη μεταναστευτική πολιτική της ναζιστικής Χρυσής Αυγής. Θυμίζουμε αποκαλυπτικά και ανατριχιαστικά δημοσιεύματα:


«Οι Ειδικές Δυνάμεις απωθούν μετανάστες σε τουρκικά ύδατα». Ένοπλες ομάδες των Ειδικών Δυνάμεων του στρατού σύμφωνα με έρευνα της γερμανικής ΜΚΟ Pro Asyl, μεταφέρουν μετανάστες και αιτούντες ασύλου στα σύνορα της Τουρκίας – είτε πρόκειται για χερσαία είτε για θαλάσσια – αφήνοντάς τους εκεί. Η ΜΚΟ κατέληξε σε αυτό το πόρισμα μετά από 90 συνεντεύξεις με μετανάστες που συνελήφθησαν αλλά και με δυο Γάλλους δημοσιογράφους. Οι πηγές των καταγγελιών της ΜΚΟ διατηρούν την ανωνυμία τους – το μόνο γνωστό στοιχείο είναι πως πρόκειται και για Σύρους πρόσφυγες.


Ναυαγοί «Αυτού του τύπου οι “απελάσεις” γίνονταν με βίαιο και απειλητικό για την ζωή τρόπο σε καθημερινή βάση», είπε ο Κάρλ Κοπ, διευθυντής της Pro Asyl, σε συνέντευξη Τύπου κατά την παρουσίαση της έκθεσης. Την συνέντευξη Τύπου διοργάνωσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και τους Διωγμένους (ECRE) στις Βρυξέλλες.
«Βάρκες με μετανάστες αφέθηκαν στην τύχη τους ή ρυμουλκήθηκαν από τις Ειδικές Δυνάμεις μέχρι τα τουρκικά χωρικά ύδατα», είπε ακόμη. Σύμφωνα με την έκθεση, σχεδόν σε κάθε μια από αυτές τις «απελάσεις» οι άνθρωποι που τις πραγματοποίησαν «φορούσαν μαύρες στολές, κρατούσαν όπλα, και είχαν καλυμμένα τα πρόσωπά τους με full-face». Σύμφωνα με Σύρους πρόσφυγες που μίλησαν στην ΜΚΟ, οι άντρες με τις μάσκες τους πήραν τις ταυτότητές τους, τα κινητά τους τηλέφωνα, και τα πορτοφόλια τους. Σε αρκετές περιπτώσεις έριχναν προειδοποιητικές βολές γύρω από τις βάρκες, ενώ σε άλλες οι εμβόλιζαν τα σκάφη ή έπαιρναν τις μηχανές και τις άφηναν στο έλεος της θάλασσας.


Ένας Σομαλός μετανάστης, που βρέθηκε σε ένα τέτοιο περιστατικό τον Μάιο του 2013, είπε ότι οι Έλληνες κομάντο αρχικά επιχείρησαν να ηρεμήσουν τον κόσμο στην βάρκα. «Μην φοβάστε, τώρα έχετε φτάσει. Είστε ασφαλείς», εξιστορεί ότι τους είπαν. Στην συνέχεια, όμως, τους πήραν τα σωσίβια και τα πέταξαν στην θάλασσα. «Μας πήραν την μηχανή της βάρκας και τα καύσιμα. Μετά μας έσπρωξαν. Μείναμε εκεί τρεις ώρες περιμένοντας να φτάσουμε στην τουρκική ακτή», είπε.


Στις 24 Αυγούστου ένα ακόμη περιστατικό έλαβε χώρα στο Φαρμακονήσι. Σύροι μετανάστες μεταφέρθηκαν εκεί σε μια βάση του στρατού. «Οι αξιωματικοί ήταν ευγενικοί μαζί μας, αλλά οι κομάντο μας απειλούσαν. Μας έβαλαν όλους να ξαπλώσουμε στο πάτωμα. Μείναμε κάτω για 2 ώρες. Μας χτυπούσαν στο πρόσωπο και αλλού. Μας έλεγαν: “Είστε σκουπίδια από την Συρία”», λέει ένας πρόσφυγας.


Κοινοτικές πιέσεις H Pro Asyl σημειώνει στην έκθεση ότι η Ελλάδα πιέζεται από άλλα κράτη – μέλη της Ε.Ε. αναφορικά με τις εισροές μεταναστών στην Ένωση. «Ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών, Χανς Πίτερ Φρίντριχ, τον περασμένο Μάρτιο πίεσε την Αθήνα να κλείσει τα σύνορά της στον Έβρο, ενώ άλλοι απείλησαν την χώρα ότι θα εκδιωχθεί από την συνθήκη Σενγεν», ανέφερε ο Κοπ. Η Ελλάδα, όπως σημειώνει η έκθεση, μετακίνησε 1800 επιπλέον συνοριοφύλακες στον Έβρο και σήκωσε φράχτη μήκους 10.5 χιλιομέτρων.


ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ- ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ ΤΟΥ ΑΙΣΧΟΥΣ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ-ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ. ΑΣΥΛΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ.


Ο λαός μας, που κουβαλά στις πλάτες του τις βαριές παρακαταθήκες της προσφυγιάς του 1922 και της μετανάστευσης, γνωρίζει. Και τότε και σήμερα βίωσε την ασπλαχνία του ελληνικού κράτους και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Τον ρατσισμό, την εργασιακή εκμετάλλευση, τις παραγκουπόλεις και τους καταυλισμούς. Ήταν το θύμα των φασιστών της Ε.Ε.Ε. που χρηματοδοτούσε το κράτος του Βενιζέλου και των Ταγμάτων Κυνηγών του Κονδύλη.


Ο εργαζόμενος λαός μας γνωρίζει ότι η μετανάστευση είναι κοινωνικό φαινόμενο που προκαλεί η φτώχεια, η βαρβαρότητα των καθεστώτων, οι πόλεμοι και οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Η χώρα μας ζει με ακραίο τρόπο την εκδήλωση του ως πέρασμα για την Ευρώπη, γιατί εφαρμόζει τις ευρωπαϊκές συμφωνίες του Δουβλίνου κλείνοντας τα σύνορα της, γιατί οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν αναλάβει το ρόλο του συνοριοφύλακα της Ευρώπης.


Τη λύση επομένως στο μεταναστευτικό ζήτημα δε θα δώσει η καταστολή, τα πογκρόμ, η φασιστική βία που καθοδηγεί η ΕΥΠ και δικαιολογεί ο καθεστωτικός τύπος και οι μιλιταριστές. Όλοι αυτοί είναι κομμάτι του προβλήματος. Η Χρυσή Αυγή είναι ο μεγαλύτερος τσάτσος, απολογητής και μπράβος του αστικού συστήματος!


Η ζωή μας και η ζωή των μεταναστών είναι αλληλένδετη. Απαιτείται τώρα κοινός αγώνας ενάντια στις αυταρχικές κυβερνήσεις, τους αντεργατικούς νόμους που επιβάλλουν παντού μαύρη εργασία και ατομικές συμβάσεις εργασίας, τις απολύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις, τα Μνημόνια, τους φόρους και τις περικοπές, τη συμμετοχή του ελληνικού στρατού σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.


Μνημόνια-ανεργία-εθνικισμόςΣτην ίδια μας τη χώρα είναι ο εχθρός. Και ο εχθρός μας  είναι η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, η ΔΗΜΑΡ, η Χρυσή Αυγή και το ΛΑΟΣ, οι δυνάμεις καταστολείς και η αστική δικαιοσύνη, ο κόσμος του πλούτου με τα αφορολόγητα και τα υπερκέρδη του, όσοι πτώχευσαν τον λαό μας, κανιβαλίζοντας το παρόν και το μέλλον του. Είναι λάθος επομένως το εθνικιστικό σύνθημα «η Ελλάδα στους Έλληνες» και φυσικά οι φασίστες που το φωνάζουν δε λένε κουβέντα για το ξεπούλημα της ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ στο Σάλλα, του ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟΥ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟΥ στο Λάτση, το χάρισμα της δημόσιας περιουσίας σε Κόκκαλη, Μυτιληναίο, Μπόμπολα, εφοπλιστές και τραπεζίτες. Η Κοινωνική Περιουσία Ανήκει στο Δημιουργό της, στην τεράστια εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία που ποτίζει αυτή τη γη με το αίμα και τον ιδρώτα της, ανεξάρτητα το χρώμα, την εθνικότητα, τη φυλή και τη θρησκεία της.


Απαιτούνται επομένως τώρα κοινοί εργατικοί αγώνες για την ανατροπή της κυβέρνησης και της ακραίας ταξικής πολιτικής της, ενάντια στα Μνημόνια Ε.Ε.-ΔΝΤ-τραπεζών-τοκογλύφων.


Για την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από την Ε.Ε., το ΕΥΡΩ και το ΝΑΤΟ.  


ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ     


ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437


Diktiospartakos.blogspot.com
 

Ελληνική Λαμπεντούζα: Σύριοι και Παλαιστίνιοι μετανάστες πνίγηκαν στην Πάλαιρο Αιτωλοακαρνανίας

Αναποδογυρισμένο σκάφος ξεβράστηκε στις 7.30 το πρωί στην περιοχή Πάλαιρος της Αιτωλοακαρνανίας. Δώδεκα άνθρωποι εντοπίστηκαν νεκροί μεταξύ των οποίων και τέσσερα παιδιά. 15 άτομα διεσώθησαν οι οποίο μεταφέρονται στα νοσοκομεία Πρέβεζας και Λευκάδας. Πρόκειται για μετανάστες απο τη Συρία και τη Παλαιστίνη που προσπαθούσαν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα όταν το σκάφος τους αναποδογύρισε λίγα μέτρα απο τις ακτές. 
Πηγή: stokokkino.gr
 

Οι νέοι παρίες

Η αντιμετώπιση των μεταναστών χωρίς χαρτιά στην Ελλάδα -και την Ευρώπη- μάς απειλεί όλους μας.

Το στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών στην Αμυγδαλέζα, κοντά στην Αθήνα, όπου οι κρατούμενοι εξεγέρθηκαν τον Αύγουστο
Του Σπύρου Μαρκέτου

Η επίσημη έκθεση σχετικά με τον σκανδαλώδη φόνο του Τζίμμυ Μουμπένγκα καθώς απευλαυνόταν από τη Βρετανία έφερε στο προσκήνιο το γενικότερο πρόβλημα της απάνθρωπης αντιμετώπισης των μεταναστών σε όλη την Ευρώπη. Συνηθίζουμε όλο και περισσότερο στη δαιμονοποίηση και την απανθρωποποίησή τους· ακόμη χειρότερα, η πρόσφατη κρατική καμπάνια, με τα φορτηγά που κυκλοφορούσαν στις φτωχογειτονιές κουβαλώντας τεράστιες πινακίδες «Γυρίστε σπίτι σας», προειδοποιεί ότι η μεταναστοφαγία μπορεί σύντομα να γίνει επίσημη πολιτική και στη Βρετανία. Ένα σύστημα σε κρίση χρειάζεται αποδιοπομπαίους τράγους, και οι μετανάστες είναι πολύ πιο σέξυ αποδιοπομπαίοι τράγοι από τους τραπεζίτες. Μήπως όμως άραγε όλα αυτά δεν είναι παρά προοίμιο μίας γενικότερης αυταρχικής στροφής; Απλά κοιτάξτε τι συμβαίνει στην Ελλάδα.
Ο κατατρεγμός μεταναστών και προσφύγων στην Ελλάδα περιγράφεται συχνά σε κείμενα και σεταινίες. Το κράτος ωστόσο τόν επικροτεί. Πριν από τις εκλογές ο Σαμαράς, του οποίου οι ακροδεξιές καταβολές και συγγένειες δεν αποτελούν μυστικό, κατήγγειλε: «Η λαθρομετανάστευση είναι ένα πρόβλημα που διογκώνεται και κάνουμε ότι δεν το βλέπουμε. Οι πόλεις μας έχουν καταληφθεί από παράνομους μετανάστες, εμείς θα τις ανακαταλάβουμε». Αυτό βέβαια, από φιλευσπλαχνία για τα ελληνόπουλα: «Έχουν γεμίσει οι μετανάστες τα νηπιαγωγεία και οι Έλληνες δεν μπορούν να μπουν στον παιδικό σταθμό. Αυτό, τέρμα», προσέθεσε [http://www.lifo.gr/now/politics/11520]. Ο Δένδιας, υπουργός Δημόσιας Τάξης, ανέλυσε το ζήτημα σε βάθος: «το μεταναστευτικό ίσως είναι μεγαλύτερο πρόβλημα και από το οικονομικό». Τέτοιες επίσημες δηλώσεις δεν πείθουν βέβαια την αστυνομία ότι τα δικαιώματα των μεταναστών είναι ιερά και απαραβίαστα, ούτε βοηθούν να τα προστατεύουν καλύτερα η δικαιοσύνη και η διοίκηση. Οι πρόσφυγες που ζητούν άσυλο συστηματικά φυλακίζονται και υποβάλλονται σε απάνθρωπη ή εξευτελιστική συμπεριφορά. Αυτό δεν το λένε αριστεριστές, αλλά το ανώτατο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, που το 2011 απαγόρευσε την απέλαση αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο.
Αλλά ξεκίνησε στ’ αλήθεια από την Αθήνα η σήψη; Η ευρωπαϊκή πολιτική δεν έπαιξε μικρό ρόλο εδώ. Στοιχηματίζω ότι η οδηγία 2002/90/EC του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου του 2002, θα θεωρηθεί από τους αυριανούς ιστορικούς ανάλογη των νόμων που καταδίωκαν όσους βοηθούσαν μαύρους σκλάβους στις προεμφυλιακές ΗΠΑ. Καλεί σε ποινικοποίηση της «συνδρομής» κάθε «παράνομης εισόδου, μετακίνησης ή διαμονής» στη χώρα, ζητώντας επίσης να τιμωρούνται όσοι «συνδράμουν από πρόθεση» την «είσοδο ή μετακίνηση στην επικράτεια ενός κράτους-μέλους», ή ακόμη και την απλή διαμονή σε κάποιες περιπτώσεις. Ασαφείς όροι όπως «συνδρομή» μπορούν να ερμηνευτούν τόσο ξεχειλωμένα, ώστε να ποινικοποιείται οποιαδήποτε κοινωνική συναναστροφή με μετανάστες. Αποτέλεσμα; η ρατσιστική συμπεριφορά γίνεται συνήθεια, και τελικά ο ρατσισμός αναγορεύεται σε κοινή λογική.

Η ελληνική νομοθεσία εναρμονίστηκε με την ευρωπαϊκή οδηγία το 2005, απαγορεύοντας την παροχή βοήθειας, με οποιονδήποτε τρόπο, σε μετανάστες χωρίς χαρτιά. Αλλά πως να ξεχωρίσει κανείς τους νόμιμους από τους παράτυπους μετανάστες; Μάλλον αδύνατο, έτσι δεν είναι; Μάλιστα, πολλοί από τους λεγόμενους ‘λαθρομετανάστες’, όπως απαράδεκτα ονομάζονται από τη δεξιά, ζούσαν νόμιμα στη χώρα για δεκαετίες, αλλά έχασαν το δικαίωμα παραμονής επειδή πτώχευσε ο εργοδότης τους ή άλλαξε κάποιος νόμος. Φέτος το Συμβούλιο της Επικρατείας ακύρωσε έναν νόμο του 2010 που απένειμε ελληνική ιθαγένεια σε κάποιες κατηγορίες παιδιών μεταναστών, μετατρέποντας έτσι χιλιάδες παιδιά σε παράνομους μετανάστες μόλις κλείνουν τα δεκαοχτώ – παιδιά που συχνά γνωρίζουν μόνο την ελληνική γλώσσα και κουλτούρα, και δεν έχουν βρεθεί ποτέ στο εξωτερικό. Κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων χρόνων οι νόμιμοι μετανάστες μειώθηκαν από εξακόσιες σε πεντακόσιες χιλιάδες.
Με απλά λόγια, ο σημερινός νόμος καλεί τους πολίτες να αποφεύγουν γενικά τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που ζητούν άσυλο. Αν βρεθείς κοντά σε κάποιον που μοιάζει μετανάστης, μπορεί να τού παρέχεις «διευκόλυνση» ή «συνδρομή», και να βρεθείς κατηγορούμενος. Πόσο επιτρέπεται να πλησιάσεις νόμιμα; Ταξιτζήδες έχασαν τις άδειες και τα οχήματά τους, ή και φυλακίστηκαν ακόμα, επειδή έτυχε να μεταφέρουν μετανάστες χωρίς χαρτιά από τα κτελ στο κέντρο της πόλης. Το κράτος τούς ζητά ουσιαστικά να ελέγχουν τα χαρτιά των επιβατών, με αποτέλεσμα να μη μεταφέρουν ξένους που δεν μοιάζουν εύποροι. Ταβέρνες αρνούνται να σερβίρουν μετανάστες, φαινόμενο αδιανόητο μέχρι πριν από λίγα χρόνια. Αν έχεις νοικιάσει ένα διαμέρισμα σε μια οικογένεια νόμιμων μεταναστών και αργότερα κάποιος από αυτούς χάσει το δικαίωμα παραμονής, επειδή απολύθηκε ή έκλεισε τα δεκαοχτώ, μπορεί να φορτωθείς πολύ σοβαρές κατηγορίες. Επομένως, αν μοιάζεις με μετανάστη γίνεσαι παρίας, σαν εκείνη την κάστα ανθρώπων στην παλιά Ινδία που κανείς δεν επιτρεπόταν να πλησιάσει. Απ’ όσο γνωρίζω, δεν έχουν ακόμη απαγγελθεί κατηγορίες σε γιατρούς που δέχτηκαν να περιθάλψουν παρίες, αλλά ο νόμος το επιτάσσει σαφώς. Ένας άλλος ακροδεξιός υπουργός, ο Άδωνις Γεωργιάδης, ήδη πιέζει τα δημόσια νοσοκομεία να αντιμετωπίζουν διαφορετικά τους ξένους.
Ζεστό χρήμα
Όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση, η Τρόικα ‘έσωσε’ με τα Μνημόνια την Ελλάδα και τώρα, πάνω από τρία χρόνια αργότερα, η χώρα παραπατά στο χείλος του γκρεμού. Με το χρέος να αυξάνεται ραγδαία και την οικονομία σε ελεύθερη πτώση, οι πολιτικές δομικής προσαρμογής φέρνουν κοινωνική πόλωση και λαϊκές κινητοποιήσεις. Μία ανθρωπιστική κρίση σε πλήρη κλίμακα ρημάζει μια χώρα που μέχρι πρόσφατα απολάμβανε μία από τις υψηλότερες θέσεις στον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης του ΟΗΕ. Προσπαθώντας να αποπροσανατολίσουν από τα συστημικά δεινά, το κράτος και τα ΜΜΕ ξεσπαθώνουν ενάντια στους νεοφερμένους. Ενθαρρύνουν μάλιστα την άνοδο ενός νεοναζιστικού κόμματος, στενά δεμένου με τα σώματα ασφαλείας, που προπαγανδίζει ανοιχτά τον διωγμό τους. Βαρόνοι της Νέας Δημοκρατίας και σύμβουλοι του πρωθυπουργού πιέζουν να γίνει το τρομοκρατικό ρατσιστικό πρόγραμμα της Χρυσής Αυγής κρατική πολιτική. Η επίθεση ενάντια στους ‘ξένους’ είναι επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους συνολικά, με σκοπό να τούς διασπάσει και να τούς στρέψει τον έναν εναντίον του άλλου, ώστε να φαγώνονται μεταξύ τους και να αφήνουν στο απυρόβλητο εκείνους που κερδίζουν από τη λεγόμενη δομική προσαρμογή. Τα δικαιώματα που χάνουν πρώτοι οι μετανάστες αύριο τα χάνουμε όλοι μας.
Οι κυβερνήσεις των τριών τελευταίων χρόνων κατεδάφισαν το κοινωνικό κράτος και καταπόντισαν το βιοτικό επίπεδο, αλλά ποζάρουν σαν σωτήρες από τον πραγματικό εχθρό, που είναι φυσικά οι μετανάστες και οι πρόσφυγες. Περιφρονούν προκλητικά το σύνταγμα και τις διεθνείς συνθήκες που προστατεύουν τους νεοφερμένους, μολονότι αυτές δεσμεύουν επίσημα τη χώρα, και δεν δίνουν καμιά σημασία στην πίεση των κινημάτων ή ακόμη και στις δικαστικές αποφάσεις που τους δικαιώνουν. Αντίθετα, ύψωσαν τον φράχτη στα σύνορα με την Τουρκία κι έπειτα έστησαν μία σειρά από στρατόπεδα συγκέντρωσης (επίσημα, «κέντρα φιλοξενίας», όπου όμως οι κρατούμενοι αντιμετωπίζονται χειρότερα απ’ ό,τι στη φυλακή κι έχουν ακόμη λιγότερες ελευθερίες). Αστυνομεύουν τη θάλασσα με τη βοήθεια της Frontex, ενός ανεξέλεγκτου ευρωπαϊκού μηχανισμού που καταγγέλλεται διαρκώς για τις βάρβαρες επιχειρήσεις του. Με τη βοήθεια των λεγόμενων μέσων ενημέρωσης καλλιεργούν τον τρόμο ενάντια στις οροθετικές σεξουαλικές σκλάβες που τυχαίνει να έχουν ξένο διαβατήριο. Οι διαμαρτυρίες από την πλευρά της επίσημης αριστεράς είναι συγκρατημένες: η υπεράσπιση μεταναστών και προσφύγων δεν φέρνει ψήφους. Ο γενναίος δικαστής της Ηγουμενίτσας που έκρινε ότι κάποιοι μετανάστες νόμιμα απέδρασαν από την απάνθρωπη κράτησή τους παραμένει η εξαίρεση, με σχεδόν όλους τους συναδέλφους του να προτιμούν τη σιωπή. Έτσι, οι κυβερνήσεις προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα στην εκστρατεία τους.
Το πογκρόμ που βαφτίστηκε Ξένιος Δίας συνεχίζεται εδώ και παραπάνω από ένα χρόνο. Μέχρι την άνοιξη του 2013 σήμανε μαζικές συλλήψεις, καταστροφές ζωών, εξευτελισμούς και κακομεταχείριση δεκάδων χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων, από τους οποίους 79.981 αποδείχτηκε ότι ήταν νόμιμοι και μόνον 4.811 παράτυποι. Σύμφωνα με τα δικά της στοιχεία, η αστυνομία έκανε στην Αθήνα τους δύο πρώτους μήνες της επιχείρησης 16.580 ελέγχους ταυτοτήτων και 5.353 προσαγωγές, αλλά μόνον 26 συλλήψεις, πράγμα που σημαίνει ότι παραπάνω από το 99,5% εκείνων που έμοιαζαν ξένοι ταλαιπωρήθηκαν και στοχοποιήθηκαν χωρίς νόμιμο λόγο. Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, «η αστυνομία απλώνει υπερβολικά τα δίχτυα της προσπαθώντας να πιάσει όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα και επιφυλάσσει σε άτομα που έχουν νόμιμο δικαίωμα να βρίσκονται στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων τουριστών, μια αντιμετώπιση που απαγορεύεται από το διεθνές δίκαιο. Το δικαίωμα στην ελευθερία και την ασφάλεια του ατόμου αποτελεί θεμελιώδη αρχή του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων». [http://www.hrw.org/sites/default/files/reports/greece0613gr_ForUpload_0.pdf] Ωστόσο το κράτος και τα μέσα ενημέρωσης θεώρησαν την επιχείρηση τεράστια επιτυχία.
Χάρη στον Ξένιο Δία, χιλιάδες μετανάστες χωρίς χαρτιά στάλθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, παρ’ όλο που η ίδια η νομοθεσία της ΕΕ προβλέπει η στέρηση της ελευθερίας να αποφασίζεται πάντοτε σε ατομικό επίπεδο και μόνον ως έσχατη λύση. Αλλά το ελληνικό κράτος και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί το έχουν βολικά ξεχάσει αυτό, όπως άλλωστε και όλοι οι αγοραίοι δημοσιογράφοι που γίνονται συνένοχοι στο έγκλημα. Ο Σαμαράς και ο Δένδιας δεν χάνουν καμιά ευκαιρία να διακηρύξουν ότι σκοπεύουν να κρατήσουν φυλακισμένους όλους τους χωρίς χαρτιά μέχρι την απέλασή τους, εκτός απ’ όσους εξασφαλίζουν διεθνή προστασία. Γιατί άραγε κανένας θεσμός της ΕΕ, ή ακόμη και οι ανθρωπιστικές οργανώσεις, δεν διαμαρτύρονται για αυτές τις ανατριχιαστικές επίσημες δηλώσεις;
Μία ιδιαίτερα ανησυχητική ένδειξη ότι εφαρμόζεται μια συστηματική πολιτική απανθρωποποίησης είναι η κράτηση και η απέλαση ασυνόδευτων ανηλίκων. «Είναι αδιανόητο»,επέκριναν σοκαρισμένοι ευρωβουλευτές πέρισυ, «να επιτρέπεται, οπουδήποτε στην Ευρώπη, να κρατούνται παιδιά σε τέτοιες συνθήκες, στιβαγμένα σε δωμάτια με ελάχιστο φυσικό φως, ανύπαρκτες υποδομές υγιεινής, και ανεπαρκή ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη, ανεπαρκή πρόσβαση σε τηλέφωνα, εκπαίδευση, ψυχαγωγία και δραστηριότητες, ή και απλή πρόσβαση σε ανθρώπους που θα μπορούσαν να τά βοηθήσουν, όπως δικηγόρους και κοινωνικούς λειτουργούς». Φυσικά δεν έχει ληφθεί κανένα μέτρο από τότε για να αλλάξει αυτή η πολιτική, που μόνον εγκληματική μπορεί να χαρακτηριστεί. Είναι δυνατόν οι θεσμοί -αστυνομία, δικαστές, διοίκηση- που τα καλύπτουν όλα αυτά, όταν δεν τα οργανώνουν οι ίδιοι, να προστατεύσουν ποτέ τα ανθρώπινα δικαιώματα;
Τα καλά και συμφέροντα
Το κυνήγι των απόκληρων δεν αντικατοπτρίζει μόνο τον θεσμικό ρατσισμό ή πολιτικές σκοπιμότητες: έχει ήδη γίνει ανθηρότατη βιομηχανία. «Η αντιμετώπιση του Εθνικού προβλήματος της λαθρομετανάστευσης έχει και κέρδη! Ζεστό ευρωπαϊκό χρήμα» τουίταρε η Γραμματέας Μεταναστευτικής Πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, Φωτεινή Πιπιλή. Το κόστος του σχετικού προγράμματος από 350 εκατομμύρια ευρώ το 2007-2013 θα φτάσει τα 500 εκατομμύρια το 2014, με το 95% να καλύπτονται από το Ταμείο Αλληλεγγύης της ΕΕ και το πρόγραμμα Διαχείρισης Μεταναστευτικών Ροών. Από την άλλη μεριά, το υπουργείο Υγείας πήρε μόνον 22 εκατομμύρια για να αντιμετωπίσει τις επείγουσες ανάγκες περίθαλψης των νεοφερμένων. Όσο και αν ο αστυνομικός σαδισμός και οι πολιτκές σκοπιμότητες χειροτερεύουν το πρόβλημα, οι ρίζες του σαφώς εντοπίζονται στις προτεραιότητες που έχουν θέσει οι Βρυξέλλες. Η «Ευρώπη Φρούριο» είναι ευρωπαϊκή πολιτική, όχι μόνον ελληνική. Η επιθετικότητα του Δένδια εκφράζει συναισθήματα κυρίαρχα και μέσα στα κόμματα εξουσίας, όχι μόνο στη Χρυσή Αυγή.
Οι επιχειρήσεις-σκούπα όμως είχαν και μία απροσδόκητη συνέπεια, καθώς απέδειξαν ότι οι χωρίς χαρτιά είναι πολύ λιγότεροι απ’ όσο φημολογείται. Ο πραγματικός τους αριθμός δεν δικαιολογεί πανικό. Στέλνονται ωστόσο στο γκουλάγκ των φρεσκοφτιαγμένων στρατόπεδων συγκέντρωσης, που σύντομα θα συμπληρωθούν και από άλλα, σε απομονωμένα νησιά όπου η επίβλεψη θα είναι αδύνατη και οι συνθήκες ακόμη πιο απάνθρωπες.
Το στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας, έξω από την Αθήνα, έχει ονομαστεί το ελληνικό Γκουαντάναμο επειδή η διοίκησή του δεν προσποιείται καν ότι σέβεται το νόμο. Χτισμένο με χρηματοδότηση της ΕΕ και βιαστικά, πράγμα που σημαίνει ότι ξοδεύτηκαν χρήματα χωρίς επίβλεψη, άνοιξε πριν από τις εκλογές του 2012 για να υπογραμμίσει την αποφασιστική στάση των κυβερνώντων απέναντι στο φρικτό πρόβλημα της μετανάστευσης. Ο υπουργός το πρόβαλλε σαν πρότυπο, αλλά καταγγέλθηκε αμέσως από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ και σύντομα αποκαλύφθηκε ότι οι συνθήκες διαβίωσης είναι απάνθρωπες, «απαράδεκτες για κράτος-μέλος της ΕΕ». Γύρω στα δύο τρίτα των αιχμάλωτων -αυτός είναι ο σωστός όρος- είναι πρόσφυγες που ζητούν άσυλο, ενώ πολλοί είναι ανήλικοι. Ασφυκτιούν σε απαράδεκτες συνθήκες υγιεινής, ζώντας μέσα σε πλαστικά κοντέινερ, χωρίς θέρμανση το χειμώνα ή κλιματισμό το καλοκαίρι, και όλο το χρόνο δίχως επαρκή τροφή, καθαρό νερό ή εγκαταστάσεις υγιεινής. Πολλοί δεν έχουν κάν παπούτσια ή ρούχα. Οι αρρώστιες βασιλεύουν. Ζωές χάνονται από νοσήματα εύκολα αντιμετωπίσιμα, επειδή λείπουν φάρμακα και ιατρικό προσωπικό. Ο θάνατος του Μοχάμαντ Χασάν τον περασμένο μήνα είναι ένα μόνο παράδειγμα. Καμία επαφή με συγγενείς, ή ακόμη και δικηγόρους, δεν επιτρέπεται. Κάποιοι προσπαθούν να αυτοκτονήσουν, ενώ στις απεγνωσμένες απεργίες πείνας συχνά παίρνουν μέρος εκατοντάδες κρατούμενοι. Παραπάνω από οχτακόσιοι συμμετείχαν σε μια τέτοια απεργία τον περασμένο Απρίλιο,απαιτώντας καλύτερες συνθήκες, ενώ σε μια άλλη, που συνεχίζεται από την προηγούμενη εδβομάδα στο στρατόπεδο της Ορεστιάδας, τετρακόσιοι φυλακισμένοι αρνούνται να σιτιστούν και δώδεκα έχουν ράψει τα στόματα τους.
Οι κρατούμενοι δεν υποφέρουν μόνον από τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης, αλλά και από την αστυνομική βία. Έχουν καταγραφεί αναρίθμητες καταγγελίες για βασανισμούς, κάποιες ιδιαίτερα φρικτές, ακόμη και σε ανήλικους. Κτηνώδεις επιθέσεις των φρουρών γίνονται ακόμη και σε ώρες προσευχής, καθώς και προσβολές θρησκευτικού χαρακτήρα. Ένας γνωστός δημοσιογράφος περιέγραψε ένα ανατριχιαστικό περιστατικό, όπου δύο φρουροί περιέλουσαν ένα μετανάστη με αλκοόλ και τον έβαλαν φωτιά. Καμία κατηγορία δεν απαγγέλθηκε σε βάρος τους, αλλά αργότερα άφησαν τον μετανάστη να εγκαταλείψει το στρατόπεδο. Η αριστερά διαμαρτύρεται ανήμπορη, καθώς άφησε την ακροδεξιά να μονοπωλεί τον πολιτικό λόγο γύρω από τη μετανάστευση. Ο Σύριζα, η Ανταρσύα και άλλες οργανώσεις απαιτούν συχνά το κλείσιμο της Αμυγδαλέζας, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Ανθρωπιστικοί φορείς ζητούν συχνά να επιτραπεί σε ομάδες γιατρών και δικηγόρων να επισκεφτούν το χώρο: το αίτημα απορρίπτεται σταθερά. «Κατανοούμε ότι απλά θέλουν να κρύψουν τι συμβαίνει σε αυτό τον τόπο βασανισμών», εξηγεί ο Πέτρος Κωνσταντίνου, δημοτικός σύμβουλος Αθήνας και συντονιστής της Κίνησης Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή.
Η αναπόφευκτη εξέγερση ήρθε τον Αύγουστο, όταν το όριο κράτησης για αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι δεν κατηγορούνται για τίποτε άλλο πέρα από την παράτυπη είσοδό τους στη χώρα, αυξήθηκε από τους δώδεκα μήνες στους δεκαοχτώ. Καταστάλθηκαν άμεσα και ωμά. Ειδικές μονάδες της αστυνομίας χρησιμοποίησαν ακραία βία και δακρυγόνα ενάντια σε ολόκληρες οικογένειες. Ακολούθησαν δεκάδες συλλήψεις, ενώ φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν αργότερα δείχνουν καθαρά σημάδια βασανισμών στα σώματα των κρατούμενων, κάτι που επιβεβαιώθηκε από πολλούς γιατρούς και δικηγόρους οι οποίοι τούς συνάντησαν στο δικαστήριο. Τις επόμενες ημέρες όλοι κρατήθηκαν κλειδωμένοι στα κοντέινερ, μέσα σε συνθήκες αφάνταστης ζέστης και αθλιότητας, μια μορφή μαζικού και αδιάκριτου βασανιστηρίου. Η όλη αντιμετώπιση της εξέγερσης ήταν λογικής παρόμοιας με τις συλλογικές τιμωρίες των εβραίων στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, αλλά φυσικά κανείς δεν ζήτησε λόγο από τη διοίκηση, μολονότι συνδικαλιστές της αστυνομίας εξέφρασαν τον αποτροπιασμό τους για τα αντίποινα και ζήτησαν την τιμωρία υψηλόβαθμων αξιωματικών. Πάντως η εξέγερση ξύπνησε από τον ύπνο του δικαίου τον Συνήγορο του Πολίτη, κάνοντάς τον επιτέλους να αναγνωρίσει ότι τα δήθεν κέντρα φιλοξενίας είχαν μετατραπεί σε φυλακές. Επίσης ώθησε τη Διεθνή Αμνηστία σε δράση.
Οι αντιδράσεις δεν προκάλεσαν καμία αλλαγή στην κυβερνητική πολιτική: αν μη τι άλλο, αυτή σκλήρυνε. Εκπρόσωποι αριστερών κομμάτων και ανθρωπιστικών οργανώσεων, που προσπάθησαν να έρθουν σε επαφή με κρατούμενους μετά την εξέγερση, ταλαιπωρήθηκαν καιτους απαγορεύτηκε η είσοδος στο στρατόπεδο. Άφησαν να μπει μόνον ένας βουλευτής του Σύριζα, αλλά χωρίς να δει τους κρατούμενους, οι οποίοι εδώ και βδομάδες μένουν απομονωμένοι μέρα νύχτα στα πλαστικά κοντέινερ, σε θερμοκρασίες κόλασης. Μία δεύτερη επίσκεψη ήταν ακόμα πιο μάταιη, καθώς δεν επιτράπηκε η είσοδος σε κανέναν. Το Τμήμα Δικαιωμάτων του Σύριζα αναφέρει σαν πιθανές αιτίες την εκδικητικότητα των αρχών απέναντι στους μετανάστες και τους πρόσφυγες, καθώς και την να προσπάθεια να κρυφτούν τα ίχνη των βασανισμών. Για άλλη μια φορά, οι διεθνείς φορείς δείχνουν ανεξήγητη αδιαφορία για το ζήτημα.
Θα μπορούσαν άραγε όλα αυτά τα μέτρα, οι διαδικασίες και οι εγκαταστάσεις, να χρησιμοποιηθούν κι ενάντια σε έλληνες πολίτες; Θεωρούσα υπερβολικό έναν τέτοιο φόβο μέχρι τον περασμένο Ιούλιο, όταν η αισιόδοξή μου ματιά για τη νομική και θεσμική πραγματικότητα με οδήγησε στα κελιά της Ελληνικής Αστυνομίας. Το έγκλημά μου ήταν ότι συνόδευσα στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης μια δεκαεξάχρονη κοπέλα από τη Σομαλία. Χωρίς οικογένεια, χωρίς να έχει ξαναμπεί ποτέ σε αεροπλάνο και γνωρίζοντας ελάχιστα ελληνικά, χρειαζόταν βοήθεια για να πάει στο Παρίσι, όπου θα μπορούσε να ενσωματωθεί. Δεν της επιτράπηκε να επιβιβαστεί, και πήγα στο αστυνομικό τμήμα για να μάθω τι έγινε, μαζί με έναν φίλο. Αμέσως συλληφθήκαμε με συνοπτικές διαδικασίες και βρεθήκαμε κατηγορούμενοι, παρά το γεγονός ότι το κορίτσι είχε νόμιμη διαμονή στη χώρα.
Τώρα, το τράφφικινγκ, γιατί για αυτό το έγκλημα παραπεμφθήκαμε, μοιάζει παράξενο χόμπυ για καθηγητές, ή για μέλη του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, όπως είναι η επίσημη ιδιότητα του φίλου μου Μπάμπη Κουρουνδή. Η αστυνομία και η εισαγγελέας που μας κατηγόρησαν βέβαια ίσως ξέρουν ότι οι δουλέμποροι συχνά επισκέπτονται τα αστυνομικά τμήματα για να ρωτήσουν τι απέγιναν οι διακινούμενοι. Ή μπορεί να σκέφτηκαν ότι αφότου πετσόκοψαν τους μισθούς μας θα ήταν λογικό να αναζητήσουμε μια τόσο καλύτερη σταδιοδρομία. Τελικά ένας άλλος εισαγγελέας απέσυρε τις κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος και αφεθήκαμε ελεύθεροι, αλλά αν δεν το είχε κάνει, θα είχα χάσει αυτόματα τη δουλειά μου με βάση τον πρόσφατο νόμο του καθηγητή Μανιτάκη. Συγχωρεμένος όποιος σκεφτεί ότι ο σκοπός ήταν να δοθεί ακριβώς αυτό το μήνυμα: αν μπλέκεις με πρόσφυγες, χάνεις τη δουλειά σου και ίσως βρεθείς φυλακή.
Υπάρχει δημοκρατία;
Ένα εντελώς διαφορετικό μήνυμα δίνεται στους δράστες αμέτρητων εγκλημάτων μίσους ενάντια σε πρόσφυγες και μετανάστες. Με δυο λέξεις: καλώς ορίσατε. Η ελληνική αστυνομία και τα δικαστήρια σπάνια καταδικάζουν κάποιον από αυτούς. Αν σκοτώσεις πρόσφυγα, κανείς δε νοιάζεται. Παραπάνω από πενήντα δολοφονίες μεταναστών μέχρι το 2009 έμειναν ατιμώρητες, αδιερεύνητες, ή ακόμη και απαρατήρητες. Αργότερα, με την οικονομική κρίση, η κατάσταση χειροτέρεψε. Για παράδειγμα, τον Αύγουστο μία ομάδα νεοναζί μαχαίρωσε δύο νέους από το Πακιστάν στο Ηράκλειο. Δεν τόλμησαν καν να πάνε στο νοσοκομείο, ενώ η αστυνομία αρνήθηκε να ερευνήσει τον σωματοφύλακα ενός βουλευτή της Χρυσής Αυγής, ο οποίος καταγγέλθηκε ως αρχηγός της ομάδας. Κάποτε το ίδιο το κράτος δείχνει ότι η ζωή των ξένων αξίζει ελάχιστα. Για παράδειγμα, τρεις αλβανοί δραπέτες πυροβολήθηκαν θανάσιμα τον περασμένο μήνα στη διάρκεια μιας μεγάλης επιχείρησης για τη σύλληψή τους, η οποία περιλάμβανε την παράνομη χρήση στρατιωτικών μονάδων. Δεν τούς δόθηκε ευκαιρία να παραδοθούν. Άλλοι πεθαίνουν ενώ βρίσκονται υπό κράτηση. Η Διεθνής Αμνηστία διαμαρτυρήθηκε πρόσφατα για την ασυλία που απολαμβάνουν οι διοικητές των στρατοπέδων ακόμη και σε περιπτώσεις όπου χάνονται ζωές.
Φυσικά είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πώς τα πράγματα πήραν μια τέτοια τροπή σε μια χώρα που ως πολύ πρόσφατα απολάμβανε σταθερότητα και ήπια πολιτικά ήθη. Μήπως άραγε η σαδιστική αντιμετώπιση των μεταναστών προμηνύει ανάλογη αντιμετώπιση των ντόπιων στο μέλλον; Υπάρχει περίπτωση όλα τα παραπάνω να είναι μόνον η αρχή μία ελάχιστα συγκαλυμένης κρατικής πολιτικής; Σίγουρα ωφελούν αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία, με πολιτικούς αλλά και οικονομικούς όρους. Η κόλαση που έχουμε γύρω μας οργανώνεται συστηματικά από κείνους που κυριαρχούν επάνω μας, και η περιστολή των δικαιωμάτων μας είναι κομάτι της. Το νομικό πλαίσιο καταλύει την ελευθερία όλων μας. Δεν είσαι ελεύθερος όταν πρέπει να κρατάς μακριά τους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω σου, όταν ο νόμος δεν σου επιτρέπει να τους φιλοξενήσεις, να τους κάνεις το τραπέζι, ή να πιεις ένα ποτό μαζί τους σε κάποιο μπαρ. Ή ακόμα και να τους πας στο νοσοκομείο αν χρειαστεί.
Παρόμοιοι νόμοι που καταργούν την ελευθερία υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη, ακόμη κι αν εφαρμόζονται με μεγαλύτερη διακριτικότητα απ’ ό,τι στην Ελλάδα. Έχουν ουσιαστικά μετατρέψει τους χωρίς χαρτιά και μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις, και τους νόμιμους μετανάστες σε παρίες χωρίς δικαιώματα, τους οποίους οι πολίτες πρέπει να παραμερίζουν και ν’ αποφεύγουν. Στην περίπτωση της Ελλάδας, εκλογολόγοι επισημαίνουν ότι η εφαρμογή αυτών των νόμων έδωσε τεράστια ώθηση στη Χρυσή Αυγή. Αυτές οι καθημερινές πρακτικές είναι που δημιουργούν τον ρατσισμό, και όχι οποιεσδήποτε αφηρημένες ιδέες. Επομένως ο ρατσισμός παράγεται και αναπαράγεται από τους ίδιους μας τους νόμους. Και αυτό βέβαια το ξέρουν πολύ καλά εκείνοι που τους φτιάχνουν, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.
Το άνοιγμα στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους ξένους προαναγγέλλει επιθέσεις και στις ελευθερίες όλων μας με πιο άμεσους τρόπους. Αν περάσει αυτό που θέλει η κυβέρνηση, θα ακολουθήσουν κι άλλες ευάλωτες ή ανεπιθύμητες κοινωνικές ομάδες. Τον περασμένο Μάρτιο, η αστυνομία μάζεψε παραπάνω από εκατό εξαρτημένους χρήστες ναρκωτικών από το κέντρο της Αθήνας και τους μετέφερε στο στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας, σε μία επιχείρηση που καταδικάστηκε από την Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και άλλες ΜΚΟ. Οι τοξικοεξαρτημένοι υποβλήθηκαν παράνομα σε εξέταση αίματος και σε άλλες ιατρικές εξετάσεις, και υποστηρίζουν ότι δέχτηκαν βασανιστήρια, κάτι που οι ανθρωπιστικοί οργανισμοί δεν ήταν σε θέση να εξακριβώσουν, αφού για άλλη μια φορά δεν τούς επιτράπηκε η είσοδος στο στρατόπεδο. Φαίνεται μάλιστα ότι έχει στηθεί κι ένα δίκτυο για τις «βρώμικες δουλειές» της αστυνομίας γύρω από το στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας, το οποίο ήδη έχει στοχοποιήσει μία άλλη ευάλωτη ομάδα, τους άστεγους. Η αστυνομία μεταφέρει άστεγους από το κέντρο της Αθήνας και τους εγκαταλείπει εκεί χωρίς καμία μέριμνα. Η όλη επιχείρηση είναι τελείως παράνομη, αλλά βελτιώνει προσωρινά την εικόνα του κέντρου. Κάνει επίσης τους αστυνομικούς να συνηθίζουν στη βίαιη μεταχείριση των πιο αδύναμων, καθώς και στο θαυμάσιο συναίσθημα ότι οι ίδιοι βρίσκονται πάνω από κάθε νόμο.
Σιγά σιγά μια συνολική εικόνα σχηματίζεται από όλες αυτές τις ανησυχητικές εξελίξεις. Επιβεβαιώνεται μάλλον, πρώτα απ’ όλα, ότι το παραδοσιακό φιλελεύθερο εθνικό κράτος, με τις υποσχέσεις του για πολιτική εκπροσώπηση, ελευθερία και ισότητα απέναντι στο νόμο, τείνει να εξαφανιστεί, όπως άλλωστε και ο ίδιος ο φιλελευθερισμός. Αυτή η θέση δεν είναι καινούρια, έχει εκφραστεί εδώ και καιρό από ριζοσπάστες όπως ο Ιμμάνουελ Βάλερσταϊν. Οι περιορισμένες δημοκρατίες που γνωρίζαμε σε εθνικό επίπεδο αντικαθίστανται από υπερεθνικούς γραφειοκρατικούς μηχανισμούς που δεν έχουν καμιά πραγματική νομιμοποίηση, και είναι συνήθως λαομίσητοι, όπως οι αλαζόνες τροϊκανοί επικυρίαρχοί μας στην Ελλάδα.
Επιπλέον, το ενοποιημένο, έστω και μόνο θεωρητικά, πολιτικό σώμα του έθνους, έχει πλέον καταλυθεί, και ένας τριμερής σχηματισμός εμφανίζεται όλο και καθαρότερα, όπως στο Παλαιό Καθεστώς που είχε η Ευρώπη πριν από τη Γαλλική Επανάσταση. Δίπλα στους χωρίς δικαιώματα παρίες και την εξαθλιωμένη μεσαία τάξη στέκουν τώρα πια οι νέοι άρχοντες, μία αριστοκρατία πλούσιων που ξεφεύγει όλο και περισσότερο από τον νόμο. Ακριβώς για να σωθούν αυτοί οι υπέρ-πλούσιοι, που μεταξύ άλλων κατέχουν και τις χρεωκοπημένες τράπεζες, από τη δική τους χρεωκοπία και την κοινωνική υποβάθμιση εφαρμόζονται σε ολόκληρη την Ευρώπη οι σημερινές πολιτικές λιτότητας. Είναι στρατηγικό τους συμφέρον να συγκρούονται αυτοί που δεν έχουν τίποτε να χάσουν στο σημερινό σύστημα με κείνους που έχουν λίγα ακόμη να υπερασπιστούν. Έχουν λοιπόν κάθε λόγο να καλλιεργούν τον ρατσισμό. Όπως έδειξε η Σίλβια Φεντερίτσι στην εκπληκτική μελέτη της Ο Κάλιμπαν και η Μάγισσα, ένας παρόμοιος ελιγμός είχε γίνει και τον δέκατο έκτο αιώνα, όταν ρίζωνε ο καπιταλισμός. Την εποχή εκείνη οι άρχοντες έστρεψαν τους άντρες ενάντια στις γυναίκες, ώσπου μία ιδιαίτερα κακοήθης μορφή πατριαρχίας αναδύθηκε μέσα από τα κυνήγια μαγισσών και την πρακτική νομιμοποίηση του βιασμού. Οι σημερινοί μαθητευόμενοι μάγοι, που έπιασαν ήδη δουλειά στη χώρα μας, στρέφουν τους ντόπιους ενάντια στους μετανάστες.
Σε τέτοια ζητήματα παίζει επίσης ρόλο η εθνική παράδοση. Στην Ελλάδα η αστυνομία, που σχεδόν η μισή ψήφισε χρυσαυγίτες στις τελευταίες εκλογές, ενθαρρύνεται να επιβάλει το πρόγραμμά τους στους δρόμους. Η δικαιοσύνη αρνείται να προστατέψει τις συνταγματικές εγγυήσεις και τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα των νεοφερμένων, αφήνει τους ναζί να αλωνίζουν, και νομιμοποιεί τα σύγχρονα γκουλάγκ που κατ’ ευφημισμό αποκαλούνται «κέντρα φιλοξενίας». Ο διοικητικός μηχανισμός οργανώνει συστηματικά ένα ελληνικό απαρτχάιντ. Τα κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση, τα ίδια που εναλλάσσονται στην εξουσία σαράντα χρόνια τώρα και που ατιμώρητα χρεωκόπησαν τη χώρα, αναλαμβάνουν ευχαρίστως την πολιτική ευθύνη για τον εφιάλτη. Και η ανεξέλεγκτη Τρόικα, που με τις γελοίες διαγνώσεις και τις καταστροφικές συνταγές της οργανώνει όλην αυτή την κόλαση, ετοιμάζεται να κάνει τα ίδια και στις υπόλοιπες χώρες που θα πτωχεύσουν αύριο στην περιφέρεια της Ευρώπης.
Ένα τεράστιο κοινωνικό και πολιτικό πείραμα γίνεται αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα, και το αποτέλεσμα του θα επηρεάσει τις εξελίξεις σε ολόκληρη την ήπειρο. Για πρώτη φορά, η δομική προσαρμογή στις ανάγκες του καπιταλιστικού παγκόσμιου συστήματος επιβάλλεται σε μία πλούσια και ανεπτυγμένη χώρα, ενταγμένη δίπλα στον πυρήνα της Ευρωζώνης. Εκείνοι που ωφελούνται από αυτή την αλλαγή ρίχνουν το φταίξιμο στους πιο αδύναμους – τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Δείχνουν να πετυχαίνουν τους σκοπούς τους, για την ώρα: το κύμα ριζοσπαστικοποίησης και μαζικών κινητοποιήσεων που ακολούθησε την επιβολή των μνημονίων, από το 2010 έως το 2012, μοιάζει να έσπασε πάνω στον κυματοθραύστη του ρατσισμού. Το κράτος, οι πλούσιοι και τα λεγόμενα μέσα ενημέρωσης, καλλιεργώντας δραστήρια τα ρατσιστικά συναισθήματα και τις συμπεριφορές που παρίσταναν ότι σιχαίνονταν μέχρι πριν από λίγα μόλις χρόνια, στηρίζουν τη Χρυσή Αυγή με κάθε τρόπο: θέλουν το λαό σε σύγχυση και τους ναζί για υπασπιστές τους όταν θα ξεκινήσουν τον εμφύλιο, για τον οποίο ετοιμάζονται. Από την άλλη μεριά, η επίσημη Αριστερά εξακολουθεί να ονειρεύεται την πολυθρύλητη ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και την φανταστική συντεταγμένη έξοδο από την κρίση, που θα έρθει βέβαια χωρίς καμία πραγματική σύγκρουση, και κυρίως χωρίς να ελευθερωθούμε από το ζυγό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Η εξαθλίωση, η αποσταθεροποίηση και όλα τα υπόλοιπα δεινά της Ελλάδας θα εμφανιστούν και σε άλλες χώρες όταν η χρηματοπιστωτική φούσκα θα σκάσει κι εκεί και θα χρειαστούν δύσκολες αποφάσεις. Απομένει να δούμε ποιος θα πάρει πρώτος τα σωστά μαθήματα από αυτές τις άβολες αλήθειες.
Τα πλέγματα εξουσίας σε πολλές χώρες θα παίξουν το χαρτί του ρατσισμού και της ακροδεξιάς, ιδίως αν αυτά κερδίσουν στην Ελλάδα. Το χτίσιμο ενός αυταρχικού νομικού πλαισίου, η δαιμονοποίηση των ξένων και η καλλιέργεια της ναζιστικής ακροδεξιάς δεν είναι καθόλου ατυχήματα, αλλά λογικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Τι μπορεί λοιπόν να κάνει η Αριστερά; Ίσως πρώτα απ’ όλα θα έπρεπε να προσπαθήσει να συλλάβει το βάθος της σημερινής κρίσης, και να μην προσποιείται ότι θα μπορούσαμε ή και θα έπρεπε να γυρίσουμε στο 2007. Επίσης να προετοιμαστεί για την πόλωση, και να μην εκπλαγεί αν δει τις δημοκρατικές εγγυήσεις, όπως για παράδειγμα το κράτος δικαίου, να γίνονται καπνός. Πρέπει να αποφύγει οποιαδήποτε παραχώρηση στο ρατσισμό, αφού αυτός διευκολύνει την καταπίεση και τον κατακερματισμό μας, ενώ βοηθά την κινητοποίηση της ακροδεξιάς. Και σίγουρα πρέπει να κάνει τη ζωή όσο μπορεί δυσκολότερη για κυβερνήσεις όπως αυτή του Σαμαρά και του Δένδια. Η αλληλεγγύη στους μετανάστες και τους πρόσφυγες εδώ στην Ελλάδα θα μπορούσε να είναι μια καλή αρχή.
Μετάφραση: CrippleHorse. Δημοσιεύτηκε στη βρετανική πολιτική επιθεώρηση New  Statesman (http://www.newstatesman.com/austerity-and-its-discontents/2013/08/essay-new-untouchables). Ο Σπύρος Μαρκέτος διδάσκει Ιστορία των Πολιτικών Ιδεών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το βιβλίο του  ‘Πως φίλησα τον Μουσσολίνι’: Τα πρώτα βήματα του ελληνικού φασισμού (2006) κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βιβλιόραμα.



 

ΟΤΑΝ Η ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ


 Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του εκφασισμού της κοινωνίας μας που προκαλεί η ταξική κυβερνητική πολιτική, τα Μνημόνια των Ε.Ε.-ΔΝΤ-ΤΡΑΠΕΖΩΝ και ο εκβαρβαρισμός των ΜΜΕ αποτελεί το παρακάτω δημοσίευμα του μιλιταριστικού defence point με τίτλο “Μήπως να τους πηγαίναμε στο Χίλτον για… κατευνασμό;”.

Tα ερωτήματα που θέτει με αδίστακτο τρόπο το άρθρο για τον τρόπο σύλληψης, εγκλεισμού και διαβίωσης των μεταναστών στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης των Χρυσοχοίδη-Δένδια, θα μπορούσαν να απαντηθούν με βάση την ναζιστική τεχνογνωσία και εμπειρία.  

Καταλληλότεροι για αυτό είναι σαφώς η ακροδεξιά γκρούπα που μας κυβερνά και η ναζιστική Χρυσή Αυγή.


Όμως το κείμενο αδυνατεί να κρύψει την απανθρωπιά, τη χυδαιότητα και την υποκρισία του αν αναλογιστεί κανείς ότι στο πρόσφατο ταξίδι των Σαμαρά-Αβραμόπουλου στις ΗΠΑ, η αμερικανική κυβέρνηση τόνισε την συμμετοχή των ελληνικών κυβερνήσεων σε όλα τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα.


Αλλά κυρίως η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ δεσμεύτηκε να μετατρέψει την χώρα μας στο πιο σημαντικό ιμπεριαλιστικό ορμητήριο στη Μεσόγειο.

Και τι σημαίνει αυτό το γνωρίζουν καλύτερα από όλους οι λαοί των Βαλκανίων, της Μ.Ανατολής, Αφρικής και Ασίας, από όπου προέρχονται εξάλλου και τα μεγαλύτερα προσφυγικά-μεταναστευτικά ρεύματα που φτάνουν σε Έβρο και Αιγαίο, αναζητώντας διέξοδο στην “πολιτισμένη Ευρώπη” που τους βομβαρδίζει, δολοφονεί και επιβάλλει καθεστώς στυγνής καταοχής και εκμετάλλευσης.

YΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 1ο: προς το παρόν στο Χίλτον φιλοξενούνται μόνο οι επιχειρηματίες, οι κυβερνήσεις τους, οι εκπρόσωποι των ΝΑΤΟ, του ΔΝΤ και της Ε.Ε., οι τοκογλύφοι, Έλληνες και ξένοι, όλοι αυτοί που κατακλέβουν το Παρόν και Μέλλον του εργαζόμενου λαού μας.
Και σε αυτούς βαρά προσοχή το defence point, απαιτώντας νέους εξοπλισμούς και περισσότερη αστυνόμευση και καταστολή!

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΣΩΜΑΤΩΜΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 2ο: Σημειώνεται ότι σε καταγγελίες των μεταναστών αναφέρεται ότι πριν από πέντε μέρες οι μετανάστες, κρατούμενοι στο Κέντρο, έθεσαν σε λειτουργία το αιρκοντίσιον χωρίς τη συγκατάθεση των αστυνομικών φρουρών, οι οποίοι έκοψαν την ηλεκτροδότηση σε όλη την εγκατάσταση. Οι μετανάστες αρνήθηκαν να μπουν μέσα στους σκοτεινούς φούρνους. Οι αστυνομικοί τους πίεζαν βρίζοντας χυδαία και χτυπώντας ενώ κάποιοι αστυνομικοί πάτησαν το φαγητό τους φωνάζοντας «δεν μας νοιάζει αν πεθάνετε». Μετά γενικεύτηκε  η σύγκρουση με φωτιές σε μεγάλο μέρος του στρατοπέδου.
Επίσης, το κλίμα στο Κέντρο άρχισε να βαραίνει, όταν πριν από περίπου δύο εβδομάδες, μετανάστες που εκτελούσαν, στο πλαίσιο του μπαϊραμιού, τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, δέχθηκαν παρενοχλήσεις από τους φρουρούς.
Τέλος, ο χρόνος εγκλεισμού τους στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης -που σημειωτέον η λειτουργία τους χρηματοδοτείται και στηρίζεται σε πολιτικές αποφάσεις της Ε.Ε. καθώς το ελληνικό κράτος έχει αναλάβει το ρόλο Τείχους της Ευρώπης Φρούριο- αυξήθηκε από τους 12 σε 18 μήνες!





ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437


diktiospartakos.blogspot.com

 

Eξέγερση μεταναστών με νεκρούς(;) στην Αμυγδαλέζα μετά από ρατσιστικές κτηνωδίες αστυνομικών


Η κτηνώδης αντιμετώπιση των αστυνομικών φυλάκων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών της Αμυγδαλέζας ξεπέρασε κάθε όριο προκαλώντας έκρηξη οργής των κρατουμένων. Έκοψαν το ρεύμα εδώ και τρείς μέρες από δύο κοντέινερ διότι οι μετανάστες έβαλαν να δουλέψουν τα κλιματιστικά! Οι μετανάστες αρνήθηκαν να μπουν μέσα στους σκοτεινούς φούρνους. Οι αστυνομικοί τους πίεζαν βρίζοντας χυδαία και χτυπώντας ενώ κάποιοι αστυνομικοί πάτησαν το φαγητό τους φωνάζοντας «δεν μας νοιάζει αν πεθάνετε». Μετά γενικεύτηκε  η σύγκρουση με φωτιές σε μεγάλο μέρος του στρατοπέδου.

Μετανάστες υποστηρίζουν ότι υπάρχουν βαριά τραυματίες που βρίσκονταν στο χώμα χωρίς να έχουν  τίς αισθήσεις τους και ότι ένας η δύο είναι νεκροί.



Τα κολαστήρια του Ξένιου Δία και του Δένδια πρέπει να κλείσουν εδώ και τώρα. Να τιμωρηθούν οι ένοχοι για τη ρατσιστική κακομεταχείριση στην Αμυγδαλέζα.

antiracismfascism.org

 

24 μετανάστες νεκροί στο Αιγαίο

602-0-20121104_120224_1E20F469

Τουλάχιστον 24 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους νωρίς το πρωί όταν ένα πλοιάριο φορτωμένο με μετανάστες χωρίς χαρτιά που κατά πάσα πιθανότητα είχε ως τελικό προορισμό την Ελλάδα βυθίστηκε στα ανοιχτά των τουρκικών ακτών, όπως μετέδωσε το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Dogan.

Γύρω στις 2 τα ξημερώματα η τουρκική ακτοφυλακή έλαβε σήμα έκτακτης ανάγκης από τον καπετάνιο του σκάφους ο οποίος ανέφερε ότι βυθιζόταν στα ανοιχτά του Εζίνε, στην επαρχία Τσανάκαλε. Σύμφωνα με τον καπετάνιο στο πλοιάριο επέβαιναν πάνω από 30 άτομα.

Σκάφη της ακτοφυλακής, ένα ελικόπτερο και ένα αεροσκάφος που έσπευσαν στην περιοχή εντόπισαν τα πτώματα 18 αρχικά και στη συνέχεια 24 ανθρώπων και κατάφεραν να ανασύρουν ζωντανούς από τη θάλασσα 12 μετανάστες χωρίς χαρτιά.

Σύμφωνα με τις τουρκικές αρχές, το πλοιάριο πιθανότατα είχε ως τελικό προορισμό τη Λέσβο.


gommone_immigrati


 
http://clandestinanews.wordpress.com/

Ουλαλούμ