RSS

Category Archives: Τραγούδια της κατοχής

Τραγούδια της κατοχής: Η σπείρα

Ένα ακόμα τραγούδι της κατοχής πιθανότατα άγνωστου δημιουργού

Η ΣΠΕΙΡΑ [ΑΔΕΣΠΟΤΟ] 

«Ο βασιλιάς κι ο Μεταξάς, 
η πιο μεγάλη σπείρα, 
γιατί τα φράγκα τα πολλά 
τα είχε η Αγγλία. 

Βασιλιάς και Μεταξάς συμφωνήσανε 
μ’ όλονε το ντουνιά να πολεμήσουνε. 

Ένα κακό ξημέρωμα, 
χωρίς καμιάν αιτία, 
στον πόλεμο μας βάλανε 
με πόθο και μανία. 

Κρίμα τα φανταράκια μας, 
που έγιναν θυσία, 
όλ’ αυτά γενήκανε 
για να σωθεί
η Αγγλία». 

Σημειώσεις:

1. Βαθειά αντιπολεμικό λαϊκό άσμα, που εκφράζει με αγανάκτηση το σύρσιμο της χώρας στον καταστροφικό πόλεμο. Ο άγνωστος λαϊκός δημιουργός του, με «τετράγωνη» και απλουστευμένη λογική -βασισμένη προφανώς στα οδυνηρά αποτελέσματα που είχε η αναπόφευκτη, εκ των πραγμάτων εμπλοκή της χώρας στη δίνη του Β! Παγκοσμίου Πολέμου- τα βάζει με τους τότε ιθύνοντες, για χάρη κατά τη γνώμη του της «μεγάλης» και πλούσιας Αγγλίας. 
2. Κατά τον Ηλία Πετρόπουλο, πιθανός δημιουργός του τραγουδιού μπορεί να είναι ο Στέφανος Μιλάνος «αφού -όπως λέει ο Η.Π.- το ξεσήκωσα από το τετράδιό του, και ίσως να προορίζονταν για τους αντάρτες». Είναι ασφαλώς ανέκδοτο.

Πηγή: http://www.rembetiko.gr

 

Τραγούδια της κατοχής: ο θρυλικός "Σαλταδόρος"

Ένα αριστούργημα του Μιχάλη Γενίτσαρη (στίχοι και μουσική). Γραμμένο στην κατοχή, αναφέρεται στους μικρούς σαλταδόρους που προκειμένου να επιβιώσουν πηδούσαν στα γερμανικά καμιόνια και έκλεβαν τρόφιμα.

Ο ίδιος ο Γενίτσαρης ανέφερε: «πολέμησα τους Γερμανούς με τους σαλταδόρους».



 

Τραγούδια της κατοχής: ο αγύμναστος

Πρόκειται για τραγούδι του Μάρκου και του Γιώργου Φωτίδα.

Ενώ τα λαϊκά τραγούδια του παρουσιάζουν μια ηρωϊκή και ρητορική στάση, στο τραγούδι αυτό έχουμε την αντιηρωική και αντιρητορική σκοπιά του Μάρκου. 


Η στρατιωτική ορολογία γίνεται αντικείμενο κοροϊδίας και ο στρατώνας του πεζικού φαίνεται πως είναι μια πραγματική φυλακή για τον Βαμβακάρη. 


Ο δημιουργός μπορεί να μην τονίζει το πατριωτικό και εθνικό στοιχείο, προβάλλει όμως κάτι -ίσως- σημαντικότερο: την άμεση, φυσική και ειλικρινή αντίδραση του ανθρώπου, που δεν προσαρμόζεται εύκολα στις καταστάσεις που του επιβάλλει η εξουσία, όποιες κι αν είναι αυτές. 


Ο Μάρκος Βαμβακάρης, που ανήκε στην κλάση του 1925, παρουσιάστηκε στο Γουδί για κατάταξη σε μεγάλη ηλικία, όπου έγραψε αυτό το τραγούδι. 




Όσο κι αν το ‘λεγαν πολλοί
εγώ δε φανταζόμουν,
πως τώρα στα γεράματα
φαντάρος θα ντυνόμουν.

Κι όμως με βάλαν στη γραμμή
σε φάλαγγα κατ’ άνδρα,
και με διπλοκλειδώσανε
στου Πεζικού τη μάντρα.

Ο κυρ-λοχίας ο φτωχός
ως ότου να με μάθει,
το «παρά πόδα» και το «αλτ»
ο δόλιος τί είχε πάθει.

Τώρα ριχτήτε στο φαϊ
η σάλπιγγα σας κράζει,
«όλ’ οι φαντάροι στη γραμμή»
ο δεκανεύς φωνάζει.


Πηγή: http://www.rembetiko.gr

 

Τραγούδια της κατοχής: βρε γρουσούζη Μουσουλίνι

Ο Μάρκος Βαμβακάρης και ο Γιώργος Φωτίδας , έστησαν μια αντιμουσολινική παρωδία πάνω στο τραγούδι του Μάρκου “ο γρουσούζης”.

Το τραγούδι ηχογραφήθηκε το 1941 με τις φωνές του Μάρκου Βαμαβακάρη και του Απόστολου Χατζηχρήστου.   



Πληροφορίες για το συγκεκριμένο τραγούδι βρήκαμε στο http://afmarx.wordpress.com

 

Τραγούδια της κατοχής: ο "Σαλταδόρος"

Ένα αριστούργημα του Μιχάλη Γενίτσαρη (στίχοι και μουσική). Γραμμένο στην κατοχή, αναφέρεται στους μικρούς σαλταδόρους που προκειμένου να επιβιώσουν πηδούσαν στα γερμανικά καμιόνια και έκλεβαν τρόφιμα.

Ο ίδιος ο Γενίτσαρης ανέφερε: «πολέμησα τους Γερμανούς με τους σαλταδόρους».