RSS

Category Archives: Ψυχική Υγεία

Γιατρέ θέλω ένα όπλο για μετανάστες, αριστερούς και αναρχικούς


ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΨΝΑ
ΚΟΙΝ Δ/ΝΣΗ ΙΑΤΡΙΚΗΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ                                                                             ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΨΝΑ

23/9/2013

ΘΕΜΑ: ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΤΕΛΕΧΟΥΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΩΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΨΝΑ

Μετά τις ραγδαίες εξελίξεις των τελευταίων ημερών (με αποκορύφωμα την εν ψυχρώ δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα), με τις οποίες αποδεικνύεται, ακόμα και για τον πιο αδαή και «ανυποψίαστο», η εγκληματική φύση του νεοναζιστικού μορφώματος της  Χρυσής Αυγής (με τα στοιχεία, μάλιστα, για την παρα-στρατιωτική φύση και δομή της  οργάνωσης, με τις ομάδες κρούσης κλπ), όταν ακόμα και η παρούσα κυβέρνηση στέλνει στον εισαγγελέα μια σειρά από εγκληματικές υποθέσεις με πρωταγωνιστές μέλη της Χ.Α, οι οποίες είχαν σκοπίμως αγνοηθεί και συγκαλυφθεί, είναι πιστεύω καιρός να κοιτάξουμε και στο ΨΝΑ «με άλλο μάτι» μερικά ζητήματα που, αν και έχουν από μακρού επισημανθεί, έχουν αρμοδίως υποβαθμιστεί, αγνοηθεί και, εμμέσως, συγκαλυφθεί.
Το ΨΝΑ έχει την θλιβερή πρωτοτυπία να έχει ως διευθυντή ενός από τα 9 ψυχιατρικά του τμήματα έναν ανοιχτά δηλωμένο νεοναζί, τον Κ. Παρασχάκη και μάλιστα κατ΄ ανάθεσιν από το ΔΣ.  Δεν πρόκειται για απλό και «παρασυρμένο» ή «αφελή» οπαδό.

Υπάρχουν βίντεο με ομιλίες του (λόγω της συμμετοχής του με την Χ.Α. στις προηγούμενες Δημοτικές εκλογές) σε συγκεντρώσεις της εγκληματικής οργάνωσης που συνοδεύονται από τον κλασσικό ναζιστικό χαιρετισμό.

Υπάρχει η ιντερνετική του αλληλογραφία με την οποία την εκθειάζει (και όχι μόνο). Υπάρχουν συμμετοχές του σε εκπομπές σε διάφορα κανάλια  όπου εξυμνεί την Χρυσή Αυγή και την χούντα.


Υπάρχει η ιστορία με τις άδειες οπλοφορίας, που αν και εξετάστηκε από το ΔΣ (με μεγάλη καθυστέρηση, ενός  έτους, από τότε που καταγγέλθηκε), η όλη έρευνα, με τον τρόπο που έγινε, αδυνατούσε ν΄ ανιχνεύσει τον αριθμό, τους (μη καταγεγραμμένους) τρόπους χορήγησης και τους αποδέκτες των διαφόρων πιστοποιητικών ψυχικής κατάστασης για την έκδοση αδειών οπλοφορίας.

Και βέβαια, να μην ξεχνάμε ότι το ναζιστικό αυτό μόρφωμα, τόσο μέσα από τις ιστοσελίδες του, όσο και με (προ μηνών)  δηλώσεις βουλευτών του, έχει ταχθεί υπέρ του ναζιστικού προγράμματος «στείρωσης και ευθανασίας» των ψυχικά πασχόντων και αναπήρων (Ματθαιόπουλος κλπ).

Πώς είναι δυνατόν να είναι διευθυντής ενός ψυχιατρικού τμήματος, να υποδέχεται και να έχει την θεραπευτική ευθύνη ψυχικά ασθενών στη σημερινή Ελλάδα ένα στέλεχος νεοναζιστικού μορφώματος με αυτές τις θέσεις και πρακτικές;

Τι άλλο θα χρειαστεί επιτέλους να γίνει για να συνειδητοποιήσουμε ότι το φίδι «δεν είναι πια μέσα», αλλά «έχει βγει από το αυγό» και ότι το γνωστό σε όλους μας  σκοτεινό και οδυνηρό «παρελθόν» μετατρέπεται, με ταχείς ρυθμούς, στο «ζοφερό μέλλον» που «γίνεται παρόν» όσο περισσότερο το υποτιμούμε, ή  «κάνουμε τα στραβά  μάτια» (ή, ενίοτε, «του κλείνουμε και το μάτι»);

Και οι ασθενείς (και οι οικογένειές τους)  να ξέρουν (ή να μάθουν) ότι νοσηλεύονται σε ένα τμήμα που διευθυντής του είναι ένας γιατρός με ιδεολογία Γ΄ Ράιχ ; Που συμμετέχει σε μιαν οργάνωση που δολοφονεί;  Μιαν οργάνωση που δολοφονεί και εξοντώνει αυτούς που, βάσει της βοθρολυματικής  ιδεολογίας της, κατατάσσει στους «υπανθρώπους» (τους μη καθαρόαιμους «έλληνες»), αυτούς που «αξίζει και πρέπει» να εξοντωθούν και της οποίας ο σκοτεινός ορίζοντας περιλαμβάνει, μετά  τους μετανάστες, τους ομοφυλόφιλους, τους αριστερούς κοκ, και τους ψυχικά πάσχοντες και γενικά τους κάθε είδους αναπήρους ;

Και δεν έχει το κάθε μέλος και στέλεχος της οργάνωσης το δικό του μερίδιο συνενοχής και ευθύνης για τις εγκληματικές της ενέργειες;

Και ένα ακόμα ερώτημα: αν η επόμενη δολοφονία από χρυσαυγίτη διαπραχθεί με πυροβόλο όπλο, δεν θα γίνει, γενικά, «θέμα» και δεν θ΄ αναρωτιόμαστε όλοι στο ΨΝΑ, «ποιός του έδωσε το πιστοποιητικό ψυχικής κατάστασης για να βγάλει την άδεια οπλοφορίας»;

Θεωρώ ότι το ΔΣ πρέπει να εξασφαλίσει ότι δεν θα υπάρχει τουλάχιστον διευθυντής τμήματος στο ΨΝΑ, και μάλιστα κατ΄ ανάθεσιν, που να είναι χρυσαυγίτης και να πάρει άμεσα τα δέοντα επ΄ αυτού μέτρα, για να διασωθεί η στοιχειώδης αξιοπρέπεια της ψυχιατρικής κοινότητας και η αξιοπιστία  του  ίδιου του νοσοκομείου.

Το «κατ΄ ανάθεσιν» σημαίνει «ευθύνη του ΔΣ», δηλαδή, αυτό επιλέγει αν θα έχει τοποθετήσει και εξακολουθεί να διατηρεί, ύστερα και από τις τελευταίες εξελίξεις, ένα στέλεχος μιας εγκληματικής οργάνωσης ως διευθυντή τμήματος, ή όχι.

Κι΄ ακόμα, να γίνουν πιο ουσιαστικές οι διαδικασίες έκδοσης πιστοποιητικών για άδεια οπλοφορίας. Στην πράξη και όχι απλώς με την έκδοση κάποιων εγγράφων.

Θ. Μεγαλοοικονόμου
Δ/ντής ψυχίατρος



Πηγή:ergatis

Διαβάστε επίσης: Ναζιστής ψυχίατρος χορηγεί πιστοποιητικά για άδειες οπλοφορίας σε Χρυσαυγίτες

 

"Οι ψυχικά πάσχοντες θα δουν πρώτοι το δρόμο της εξόδου" – Ανακοίνωση της ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση

Όπως ανακοινώθηκε εκ νέου, αυτή τη φορά με επίσημη δήλωση, στο ΔΣ της ΟΛΜΕ, του Υπουργού Oικονομικών Στουρνάρα, αυτού του ως ρομπότ εκφωνητή των επιταγών της τρόικας, «οι πρώτοι που θα δουν το δρόμο της εξόδου (στη Εκπαίδευση, αλλά, προφανώς, και σ΄ ολόκληρο τον Δημόσιο τομέα) θα είναι οι ψυχικά ασθενείς, οι χρόνια πάσχοντες και οι αναξιοπαθούντες».

Δεν είναι καθόλου τυχαίο, και είναι σημαντικό να επισημανθεί, ότι σε όλο αυτό το πογκρόμ των απολύσεων και την διάλυση του Δημόσιου που έχει ξεκινήσει, προστίθεται η άκρως ρατσιστική παράμετρος των ψυχικά πασχόντων και των αναπήρων ως των πρώτων που, συμβολικά, θα πεταχτούν στον Καιάδα. Σε μια προσπάθεια δραστηριοποίησης και λαϊκίστικης αξιοποίησης, σε μια λογική κοινωνικού αυτοματισμού, των πιο σκοτεινών ενστίκτων των πιο κατεστραμμένων και κονιορτοποιημένων από την κρίση κοινωνικών στρωμάτων κατά όλων αυτών των «περιττών», των «άχρηστων», που υποτίθεται ότι αποτελούσαν κομμάτι της «κακοδαιμονίας του δημόσιου» και «σπατάλη δημόσιου χρήματος» και που, «επιτέλους», ο «εξορθολογισμός» των δημόσιων δαπανών, στη λογική του πιο αποστειρωμένου νεοφιλελευθερισμού, τους εξαποστέλλει εκεί που θα έπρεπε να είναι από την αρχή, στον κοινωνικό αποκλεισμό και στον θάνατο.

Η μόνη, ίσως, διαφορά από προηγούμενες εποχές οργανωμένης εξόντωσης των ψυχικά πασχόντων (και ένα από τα στοιχεία που κάνουν αυτή την περίοδο πολύ χειρότερη από ό,τι γνωρίσαμε στο παρελθόν) είναι ότι, το «επόμενο στάδιο», της απόλυσης, δηλαδή, της

μάζας των «κανονικών», γίνεται ταυτόχρονα με την απόλυση των «μη κανονικών».

Φυσικά, κανείς δεν μιλάει για την ανάγκη πολλών εκ των ανθρώπων με προβλήματα ψυχικής υγείας για εργασία ως ενός από τους βασικούς παράγοντες για την «καλή ψυχική υγεία» και την κοινωνική ενσωμάτωσή τους. Ούτε για το γεγονός ότι η απόλυση πολλών εξ΄ αυτών (σε μεγάλο βαθμό , ή και πλήρως, ενσωματωμένων στην λειτουργία της υπηρεσίας) εξαιτίας της «ψυχικής πάθησής» τους, θα σημάνει δραματική επιδείνωση της ψυχικής τους κατάστασης, ως απώλεια ρόλου και νοήματος εντός του κοινωνικού πλαισίου. Ούτε, επίσης, για το γεγονός ότι πολλοί «χρόνια πάσχοντες» είναι πολύ καλά ενσωματωμένοι στο πλαίσιο και συνεπείς στην εργασία που τους έχει ανατεθεί.

Ορισμένοι άλλοι κατηγοριοποιούνταν (στη πραγματικότητα, «κατασκευάζονταν» από το σύστημα) ως μη «παραγωγικοί» και ως «πρόβλημα» γιατί (όπως συνέβαινε και με τον ρόλο, την «απόδοση» και την «αποστολή» και των «κανονικών») ήταν η ανεπαρκής «οργάνωση της εργασίας» που δεν λάμβανε υπόψιν τις ιδιαιτερότητες του καθενός, καθώς σχεδόν ποτέ δεν λήφθηκε μέριμνα να τοποθετηθούν σε κατάλληλη θέση ανάλογα με το «όλον» των δεξιοτήτων τους (και με την αρμόζουσα εκάστοτε στήριξη), αλλά πιέζονταν να λειτουργούν υπό τους πιο ψυχοπιεστικούς και ακατάλληλους γι΄ αυτούς όρους.

Μια οργάνωση και κουλτούρα της εργασίας στην λογική της περιθωριοποίησης και του αποκλεισμού του (έστω και λίγο) «διαφορετικού», ή, απλώς, της ανοχής του, ως βάρος που το κουβαλάμε, αλλά όχι σε ουσιαστικό διάλογο μαζί του, μέσω της δημιουργίας «χώρου» (για επικοινωνία, κατανόηση και εργασιακό ρόλο) για όλους.

Κι΄ όμως, για πολλά χρόνια, οι διαδοχικές κυβερνήσεις των κομμάτων, που τώρα αποτελούν την συγκυβέρνηση, συνυπέγραφαν, με την ΕΕ, συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα «ψυχιατρικής μεταρρύθμισης» πολλών εκατομμυρίων, στον δημόσιο και στον ιδιωτικό «μη κερδοσκοπικό» τομέα, όπου, στα «τεχνικά δελτία» των προγραμμάτων που υποβάλλονταν και που γίνονταν δεκτά, η εργασία θεωρούνταν (αλλά μόνο στα λόγια) αυτό που πραγματικά ήταν, ως εκ των ουκ άνευ παραγόντων για την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση και την κοινωνική επανένταξη. Οχι μόνο η εκπαίδευση/κατάρτιση και ανεύρεση εργασίας αλλά και η στήριξη στο χώρο εργασίας (όσων ήδη είχαν, για να βοηθηθούν να τη διατηρήσουν). Σήμερα, όλα αυτά, έστω και σαν λόγια, φαίνεται σαν ν΄ ανήκουν σε μια «προϊστορική εποχή».

Αν και ήδη από τότε ήταν φανερό ότι επρόκειτο πρωτίστως για μια συμπαιγνία, ένθεν κακείθεν, για την απλή απορρόφηση (και «εξαέρωση») κονδυλίων (με ελάχιστες εξαιρέσεις. που απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα), χρειάστηκε να φτάσουμε στο ξέσπασμα της κρίσης και στο μνημόνιο για να δούμε και τους δυο συμβαλλόμενους αυτής της παρωδίας «ψυχιατρικής μεταρρύθμισης», την ΕΕ, ως μέλος της τρόικας και την δικομματική κυβέρνηση, ως πιστό και υπάκουο εντολοδόχο, να βάζουν στο στόχαστρο αυτούς ακριβώς που υποτίθεται ότι «μοχθούσαν» να στηρίξουν ψυχοκοινωνικά και να επανεντάξουν, τους ψυχικά πάσχοντες.

Και είναι ο πιο εύκολος τρόπος για το σύστημα, τώρα που θέτει σε άμεση εφαρμογή τον στρατηγικό του στόχο της διάλυσης του Δημόσιου και της πλήρους ιδιωτικοποίησης των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών, με τον περιορισμό του κράτους σ΄ έναν απλώς επιτελικό ρόλο, να εξατομικεύει την ευθύνη για την δομική δυσλειτουργία ενός ανέκαθεν πελατειακού και προσανατολισμένου στην εξυπηρέτηση των μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων Δημόσιου τομέα: φταίνε τα άτομα, οι «κακοί» υπάλληλοι, αυτοί που δεν τηρούσαν το ωράριο, οι κάθε είδους «επίορκοι» και φυσικά, ποιοί άλλοι, οι πλέον οφθαλμοφανώς «άχρηστοι», οι άνθρωποι με προβλήματα ψυχικής υγείας……

Και αυτό δεν είναι το μόνο σημείο που ο βαθύς κρατικός ρατσισμός και οι φασιστικές αντιλήψεις και πρακτικές της («δικομματικής» αυτή την περίοδο) κυβέρνησης του μνημονίου έρχονται σε αγαστή συναντίληψη και συνέργια, κατά μήκος του ακροδεξιού τόξου, με την ναζιστική Χρυσή Αυγή. Το ίδιο αφορά και τον τομέα της Υγείας, με τον άκρως ρατσιστή και φασιστικών αντιλήψεων υπουργό Α. Γεωργιάδη κοκ.

Γιατί είναι, πλέον, σαφές ότι ο κοινωνικοοικονομικός πυρήνας του σύγχρονου ρατσισμού και νεοναζισμού και των κρατικών αγκυρώσεών τους είναι αυτός ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός, όχι ως λύση της κρίσης, αλλά ως επιβίωση του καπιταλισμού και των συμφερόντων των ολίγων εις βάρος ολόκληρης της κοινωνίας, μια επιβίωση που είναι αδύνατη χωρίς την κυριολεκτική εξόντωση των πιο αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων.

Πιστεύουμε ότι η χρησιμοποίηση των ψυχικά πασχόντων ως του πιο εύκολου στόχου και ως ένα ρατσιστικού χαρακτήρα σερβίρισμα του κοινωνικού εγκλήματος που επιτελείται αυτή τη στιγμή με την έναρξη της διαδικασίας δεκάδων χιλιάδων απολύσεων στο Δημόσιο (όπως αντίστοιχα γίνεται και στον ιδιωτικό τομέα), δεν είναι κάτι που αφορά απλώς αυτή την συγκυρία, αλλά το μέλλον, εντός του οποίου εισερχόμαστε με ταχείς ρυθμούς και το οποίο καθρεφτίζεται σε οδυνηρές εμπειρίες του παρελθόντος.

Είναι, και από αυτή την άποψη, σημαντικό, στα πλαίσια του αγώνα των συνδικάτων (ΟΛΜΕ, ΠΟΕ-ΟΤΑ, ΑΔΕΔΥ κλπ)και όλων των πολιτικών φορέων της αριστεράς, να τεθεί, ως αναπόσπαστο μέρος του αγώνα ενάντια στις απολύσεις (διαθεσιμότητες, κινητικότητες και λοιπές μετονομασίες των απολύσεων) και στην καταστροφή του Δημόσιου, η υπεράσπιση των δικαιωμάτων, και πρωτίστως αυτού της εργασίας, και των εργαζομένων με προβλήματα ψυχικής υγείας ή αναπηρίας στο Δημόσιο και οπουδήποτε.

Δεν πρέπει επ΄ ουδενί να επιτραπεί η χρησιμοποίηση της όποιας ψυχικής διαταραχής (και μάλιστα, τελείως μέσω του γραφειοκρατικού αυτοματισμού, χωρίς καμιάν αξιόπιστη επιστημονική διαδικασία από αρμόδιες υπηρεσίες ψυχικής υγείας) ως δικαιολογία για εξοστρακισμό και, γιατί όχι (όπως ο κυβέρνηση επιδιώκει), και διχαστικών μέσα στις τάξεις των εργαζομένων καταστάσεων.

«Ολοι ενωμένοι στον αγώνα», σημαίνει μαζί, και εξίσου, και οι άνθρωποι με προβλήματα ψυχικής υγείας και οι άνθρωποι με προβλήματα αναπηρίας.

29/7/2013

 

Εκδήλωση – Συζήτηση: «Δικαστικά Ψυχιατρεία»

Σε μια εποχή που από τη μια ανακοινώνεται το fast track κλείσιμο των ψυχιατρείων, προωθείται παράλληλα η δημιουργία, μέσα στο χώρο του ψυχιατρείου στο Δαφνί, ενός τμήματος «ακαταλογίστων» (δικαστικό ψυχιατρείο), στα πρότυπα των εγγλέζικων High Security Hospitals με κάμερες, τοίχους, συρματοπλέγματα, φύλακες αντί για θεραπευτές ή στην καλύτερη περίπτωση, κυρίως φύλακες αντί για θεραπευτές.

Με αφορμή το συγκριμένο ζήτημα η συσπείρωση για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση επιθυμεί να ανοίξει μια συζήτηση από κοινού με διάφορες συλλογικότητες σε σχέση με το τι σημαίνει σήμερα κλείσιμο του ψυχιατρείου και τι σηματοδοτεί η ίδρυση ενός δικαστικού ψυχιατρείου στην Ελλάδα.

Την Παρασκευή 31 Μαίου, ώρα 8:00 μ.μ. θα γίνει στον “Ιστό” Εκδήλωση-Συζήτηση με θέμα “Δικαστικά Ψυχιατρεία”.

Στη συζήτηση θα συμμετέχει ο Θεόδωρος Μεγαλοοικονόμου, ψυχίατρος.

Δείτε σχετικά με τα δικαστικά ψυχιατρεία…

 

Τι ωραίο πλιάτσικο: Η ψυχική υγεία στον καιρό του μνημονίου






Ανακοίνωση – Κάλεσμα σε ανοιχτή εκδήλωση του Σ.Ε.Ψ.Α.Ε.Κ.Ο.



Την Τετάρτη 22 Μαΐου 2013 και ώρα 5.30μμ στην ΕΣΗΕΑ (3ος Όροφος), Ακαδημίας 20 θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση του Σωματείου Εργαζομένων σε φορείς Ψυχικά Ασθενών και Ευαίσθητων Κοινωνικά Ομάδων με τίτλο «Τι ωραίο πλιάτσικο: Η Ψυχική Υγεία στον καιρό του μνημονίου».


Ομιλητές:



Αχιλλέας Βασιλικόπουλος – εργαζόμενος Ε.Κ.Ψ.Ψ.Υ. – Από το όραμα της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης στο μνημόνιο


Αγγελική Συλλιγαρδάκη – Πρόεδρος ΣΕΨΑΕΚΟ – Αντιμέτωποι με δύο εχθρούς: Αγώνες των εργαζόμενων στα χρόνια της κρίσης. Υπάρχει ελπίδα;


Εκπρόσωπος του Σωματείου “Αυτοεκπροσώπηση” – Ζώντας με τον κίνδυνο της κατάρρευσης



Παρεμβαίνουν:


Χ.Μαντάς-βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, Β.Κατριβάνου-βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, εκπρόσωπος ΚΚΕ, Θ.Μεγαλοοικονόμου-Διευθυντής 9ουΨ.Τ. ΨΝΑ(Δαφνί), Σύλλογος Εργαζόμενων ΟΚΑΝΑ, Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζόμενων Ειδικής Αγωγής (ΠΟΜΕΕΑ), Σωματείο Εργαζόμενων ΕΔΡΑΣ, Σωματείο Εργαζόμενων ΠΕΡΙΒΟΛΑΚΙ



Σωματείο Εργαζομένων σε φορείς Ψυχικά Ασθενών και Ευάλωτων Κοινωνικά Ομάδων (Σ.Ε.Ψ.Α.Ε.Κ.Ο)

Διεύθυνση: Ζωοδ. Πηγής 113Β, τηλ. 6977177173, 6978697033
 

Κρατάμε τα Κέντρα Πρόληψης της Εξάρτησης Ζωντανά (συλλογή υπογραφών)

Η πρόληψη της χρήσης ναρκωτικών στην Ελλάδα υλοποιείται κυρίως από τα 71 Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας.

Τα Κέντρα Πρόληψης λειτουργούν σε όλη την Ελλάδα για περισσότερα από 10 χρόνια καλύπτοντας τις 13 Διοικητικές Περιφέρειες και τους 49 από τους 51 νομούς της χώρας. Επιχορηγούμενα από το Υπουργείο Υγείας και το Υπουργείο Εσωτερικών (μέσω των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων της Αυτοδιοίκησης) αποτελούν ένα αποκεντρωμένο δίκτυο υπηρεσιών πρώτης γραμμής με στόχο την ενίσχυση των τοπικών πληθυσμών για την αποτροπή κάθε μορφής εξάρτησης και την προαγωγή της ψυχοκοινωνικής υγείας των πολιτών, μέσα από την επιστημονικά τεκμηριωμένη ενημέρωση και εκπαίδευσή τους.

Το έργο αυτό, μάλιστα, επιτελείται σε συνθήκες υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης (σήμερα εργάζονται στα Κέντρα Πρόληψης λιγότεροι από 400 εργαζόμενοι, ώστε η αναλογία εργαζομένων προς τον πληθυσμό υπολείπεται του 1/25.000).

Εξαιτίας του παρωχημένου, ιδιότυπου θεσμικού καθεστώτος τους, τα Κέντρα Πρόληψης απέχουν πολύ από το να είναι μόνιμες δομές, με σαφή, πάγια και κεντρική κρατική χρηματοδότηση που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους. Η ισχύουσα «Προγραμματική Σύμβαση για την Λειτουργία των Κέντρων Πρόληψης» είναι το μόνο “έδαφος” υποτυπώδους ρύθμισης μιας σειράς λειτουργικών, επιχειρησιακών και άλλων ζητημάτων. Η Σύμβαση αυτή λήγει εντός του 2013 και ακόμη δεν έχει υπάρξει έμπρακτο ενδιαφέρον για τη διαδικασία ανανέωσής της από τους συναρμόδιους Φορείς (Υπουργείο Εσωτερικών, Υπουργείο Υγείας, ΚΕΔΕ, ΟΚΑΝΑ, ΕΕΤΑΑ ΑΕ).

Τα τρία τελευταία χρόνια τα Κέντρα Πρόληψης λειτουργούν με λιγότερο από το 35% της -προϋπολογισμένης και κοινά συμφωνημένης με βάση τις ανάγκες τους- χρηματοδότησης. Εξ αιτίας της ακραίας υποχρηματοδότησης τα Κέντρα Πρόληψης, αδυνατώντας να αντεπεξέλθουν στα πάγια έξοδά τους, κινδυνεύουν σοβαρά με διακοπή της λειτουργίας τους. Μάλιστα, ήδη υπάρχουν στις δομές εργαζόμενοι απλήρωτοι ως και 6 μήνες.

Όσες/όσοι θέλετε να βοηθήσετε περισσότερο, μπορείτε να βρείτε και να προωθήσετε την εκδοχή στην αγγλική:

See also http://www.avaaz.org/en/petition/Keep_Greek_Prevention_Centers_and_their_services_alive/?cgSNHab

Petition:

Επειδή δεν μπορούμε να επιτρέψουμε την διακοπή της συμβουλευτικής υποστήριξης των κατοίκων της περιοχής μας και ιδιαίτερα των νέων για προβλήματα που σχετίζονται με τις εξαρτήσεις αλλά την ψυχοκοινωνική υγεία γενικότερα,

Επειδή δεν μπορούμε να επιτρέψουμε
την διακοπή των παρεμβάσεων πρόληψης και ενίσχυσης παιδιών και εφήβων εντός και εκτός σχολικού πλαισίου, καθώς και των εκπαιδευτικών τους,

Επειδή δεν μπορούμε να επιτρέψουμε την διακοπή της δωρεάν στήριξης της οικογένειας μέσω ομάδων γονέων,

Επειδή η ενίσχυση του Κράτους Πρόνοιας είναι για εμάς προτεραιότητα στην σημερινή εποχή πολύπλευρης κρίσης της ελληνικής κοινωνίας, με έμφαση στην δωρεάν, δημόσια πρόσβαση όλων σε Παιδεία και Υγεία,

Ζητούμε από τον Πρωθυπουργό, τους Υπουργούς Εσωτερικών & Υγείας, το Δ.Σ. της ΚΕΔΕ και το Δ.Σ. του ΟΚΑΝΑ:

– Την βιωσιμότητα όλων των υφιστάμενων Κέντρων Πρόληψης της Εξάρτησης και όλων των υφιστάμενων θέσεων εργασίας ως ειδικών αποκλειστικά για την πρόληψη της εξάρτησης και την προαγωγή της ψυχοκοινωνικής υγείας.

– Την καταβολή όλων των οφειλών του Υπουργείου Εσωτερικών, του Υπουργείου Υγείας και του ΟΚΑΝΑ.

– Την άμεση έναρξη της διαδικασίας ανανέωσης της Προγραμματικής Σύμβασης για την Λειτουργία των Κέντρων Πρόληψης, που λήγει το 2013.

– Τη χρηματοδότησή τους για το 2013 με βάση την Προγραμματική Σύμβαση, τις λειτουργικές και επιχειρησιακές ανάγκες των δομών και ως ελάχιστη συμβολή στην υγεία των συμπολιτών μας, ιδιαίτερα της νεολαίας.

– Την επίλυση του θεσμικού προβλήματος των Κέντρων Πρόληψης, με μετεξέλιξή τους σε μόνιμες δημόσιου χαρακτήρα δομές, με σαφή, πάγια και κεντρική κρατική χρηματοδότηση και εργασιακή ασφάλεια του συνόλου του προσωπικού τους χωρίς εξαιρέσεις.

Συλλογή υπογραφών εδώ
 

Εκδήλωση στο ΨΝΑ: Ρατσισμός, Στείρωση, Ευθανασία, Εξόντωση


ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ, ΣΤΕΙΡΩΣΗ, ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ, ΕΞΟΝΤΩΣΗ
Από την χιτλερική Γερμανία στους σημερινούς νεοναζί απογόνους της


Πριν μόλις λίγα χρόνια, τα «Τετράδια Ψυχιατρικής» και η «Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση» είχαν οργανώσει μιαν εκδήλωση με άξονα την προβολή του ντοκιμαντέρ «Οι γιατροί του Τρίτου Ράϊχ», με σκοπό την ανάδειξη της σχέσης της Ψυχιατρικής με την Εξουσία, αυτήν της οποίας η ίδια είναι φορέας και αυτήν της οποίας λειτουργεί ως εντολοδόχος για την επιβολή της Δημόσιας Τάξης.

Οπως έχει δείξει η ιστορική εμπειρία, το κυρίαρχο ψυχιατρικό παράδειγμα δεν βρήκε καμιά
δυσκολία (το αντίθετο μάλιστα) να συμπλεύσει, κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, ακόμα και με τους ναζί και μάλιστα, να αναλάβει ιδιαίτερο ρόλο στον ορισμό της «ζωής που είναι ανάξια να ζει» και εν συνεχεία στην πρακτική της στείρωσης, της ευθανασίας και της μαζικής εξόντωσης εκατοντάδων χιλιάδων ψυχικά πασχόντων και αναπήρων στα γερμανικά ψυχιατρεία, ως ενός οικονομικού βάρους, ενός πληθυσμού ‘περιττών’ υπάρξεων που έπρεπε να φύγουν από τη μέση.
Σήμερα, αυτό που τότε φαινόταν σαν μια «αναδρομή στο παρελθόν», ορθώνεται ξανά ως μια πολύ υλική δυνατότητα ενός μέλλοντος, που απειλεί, με γοργούς ρυθμούς, να γίνει παρόν. Το νεοναζιστικό μόρφωμα της «Χρυσής Αυγής», που είδε στις περσινές εκλογές και μετεκλογικά τα ποσοστά και την επιρροή του να ανεβαίνουν αλματωδώς, αντανακλώντας (και επιχειρώντας να δώσει έκφραση και να εκμεταλλευτεί) τις πιο σκοτεινές και αδιέξοδες όψεις της διάρρηξης του κοινωνικού ιστού και της κονιορτοποίησης πλατειών κοινωνικών στρωμάτων από την κρίση και το μνημόνιο, δεν παρέλειψε, μετά τους μετανάστες, να βάλει στο στόχαστρο τους ψυχικά πάσχοντες και τους αναπήρους. Η ανάρτηση στην ιστοσελίδα τους κειμένων που προπαγανδίζουν την στείρωση και την ευθανασία των «ζωών που είναι ανάξιες να ζουν», μόνο τυχαία δεν είναι.

Είναι προφανές ότι, μετά τα πογκρόμ και τις δολοφονικές επιθέσεις κατά των μεταναστών, και παράλληλα προς αυτές, δεν θ΄ αργήσει (αν τους δοθεί το έδαφος) να έλθει και η σειρά των ψυχικά ασθενών και των αναπήρων, καθώς, μάλιστα, δεν έπαψαν ούτε στιγμή να προβάλλουν την «ορθότητα» του λόγου τους κατ΄ αντιπαράθεση προς τους «ψυχασθενείς», την ίδια στιγμή που το ρατσιστικό τους πρόσημο του «έλληνα» φαίνεται, πλέον, να προϋποθέτει τον περαιτέρω προσδιορισμό του ως «ψυχικά υγιούς», αλλιώς δεν θα είναι «έλληνας».

Οι πολιτικές του μνημονίου που βγάζουν εκτός κοινωνικού ιστού, ως ένα ανυπόφορο οικονομικά και περιττό κοινωνικά βάρος, τα πιο αδύναμα στρώματα (μετανάστες, ψυχικά ασθενείς, αναπήρους, ηλικιωμένους κλπ) μιας κοινωνίας της οποίας η πλειονότητα μετατρέπεται με ταχείς ρυθμούς σε «πλεονάζοντες» και «περιττούς», έχουν ήδη βρει στη «Χρυσή Αυγή» τους πιο πρόθυμους εκτελεστές του εξοστρακισμού σ΄ έναν κυριολεκτικό Καιάδα.

Είναι αυτή η κοινωνική και πολιτική συνθήκη που έρχεται να συναντήσει ένα σύστημα Ψυχικής Υγείας σε κυριολεκτική κατάρρευση. Οι βασικές συνιστώσες της λογικής και των πρακτικών υπό τις οποίες λειτουργεί η κατεστημένη ψυχιατρική (αγκυλωμένη στα παραδοσιακά στερεότυπα της «ψυχικής νόσου» των εγχειριδίων, του «ανίατου», του «εκφυλισμού» και της «κατωτερότητας»), μπορεί, κάτω από συγκεκριμένες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες (όπως οι σημερινές), να μετατραπούν ξανά σε όχημα αποκλεισμού και εξόντωσης, κάτω από χίλιες δικαιολογίες.

Είναι γι’ αυτό που «Οι γιατροί του Γ΄ Ράϊχ» είναι τώρα επίκαιροι όσο ποτέ. Όχι σε μια λογική ενημερωτική και αναπόλησης του παρελθόντος, αλλά απόκτησης περαιτέρω εφοδίων για το άνοιγμα των νέων δρόμων που απαιτούνται σήμερα για το ξεπέρασμα της κατασταλτικής ψυχιατρικής προς μια χειραφετητική ψυχιατρική και για την συντριβή της νεοναζιστικής απειλής.

Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013, ώρα 11.00-15.00
‘Αίθουσα πολλαπλών εκδηλώσεων’ ΨΝΑ

Διοργάνωση:
Τετράδια Ψυχιατρικής,
Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση
Πενταμελής Επιτροπή ΕΙΝΑΠ ΨΝΑ
 

Δραματικές οι επιπτώσεις της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης στην ψυχική υγεία του πληθυσμού

Της Κατερίνας Μάτσα
Το κοινωνικό τοπίο σήμερα στη χώρα μας διαμορφώνεται στη σκιά της χωρίς προηγούμενο χρηματοπιστωτικής κρίσης και της χρεοκοπίας, με τις κοινωνικές ανισότητες να εντείνονται τρομερά και τις στρατιές των ανέργων, των αστέγων, των φτωχών να πυκνώνουν διαρκώς, καταδικάζοντας τον λαό στη δυστυχία και την αρρώστια.

Η οικονομική και κοινωνική κρίση και η μνημονιακή πολιτική που εφαρμόζεται έχει αποδεδειγμένα τραγικές επιπτώσεις σε όλους τους δείκτες υγείας και ψυχικής υγείας του πληθυσμού. Από σχετικές έρευνες αποδεικνύεται ότι η αύξηση κατά 1% της ανεργίας προκαλεί αύξηση κατά 3% των ψυχικών διαταραχών, κατά 5% των αυτοκτονιών, κατά 30% των προβλημάτων που συνδέονται με το αλκοόλ και κατά 30% της εγκληματικότητας. Από τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τα ναρκωτικά που ανακοινώθηκαν στις 15-11-2011 σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες αυξάνεται τρομακτικά η χρήση νέων συνθετικών ουσιών. Κυκλοφορούν σήμερα γύρω στα 150 νέα προϊόντα (παράγωγα κυρίως αμφεταμινών ή κανναβινοειδών), εξαιρετικά επικίνδυνα. Παράλληλα αυξάνεται και η διάδοση των λεγόμενων «νέων εξαρτήσεων», από το internet, τα τυχερά παιχνίδια, την τροφή. Από σχετική έρευνα διαπιστώθηκε ότι το ποσοστό των νέων στην Ελλάδα που είναι εξαρτημένοι από το Διαδίκτυο φτάνει το 3% ενώ αυτών που κάνουν παθολογική χρήση αγγίζει το 11%. Μεγάλη αύξηση παρουσιάζει επίσης και το ποσοστό των οροθετικών ατόμων, πρόβλημα που, κατά τον υπουργό Υγείας, θα λυθεί αν απελαθούν όλες οι μαύρες γυναίκες που εκδίδονται και μπορεί να μεταδώσουν τον ιό του Aids στα μέλη της ελληνικής οικογένειας!

Την ίδια στιγμή οι υπηρεσίες υγείας και ψυχικής υγείας, όσο ποτέ αναγκαίες για την αντιμετώπιση όλων αυτών των προβλημάτων, απεξαρθρώνονται. Η μείωση των κοινωνικών δαπανών, με βάση τις επιταγές του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου, η υποστελέχωση των υπηρεσιών και οι μισθοί πείνας των λειτουργών της υγείας έχουν ως συνέπεια την πλήρη διάλυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και την τρομακτική υποβάθμιση των όρων περίθαλψης του πληθυσμού. Η διακοπή της χρηματοδότησης των προνοιακών δομών έχει καταστήσει την κοινωνική πρόνοια νεκρό γράμμα. Είναι γνωστό το παράδειγμα των 21 χωρών της Ανατολικής Ευρώπης κατά το διάστημα 1991-2002, όπου υπαγορεύθηκαν από το ΔΝΤ οι πολιτικές για την Υγεία με αποτέλεσμα τη μείωση των δεικτών υγείας και ψυχικής υγείας, τη μείωση του προσδόκιμου επιβίωσης και την αύξηση της θνησιμότητας του πληθυσμού από λοιμώδη νοσήματα, από φυματίωση κ.ά., γενικά από την πολύ κακή κατάσταση της υγείας του.

Ειδικότερα στον τομέα της ψυχικής υγείας στη χώρα μας, η απουσία ενός δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας ψυχικής υγείας (κέντρων ψυχικής υγείας, κέντρων πρόληψης, κινητών μονάδων κ.ά.) αλλά και δομών και υπηρεσιών ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης (οι ξενώνες και τα οικοτροφεία που δημιουργήθηκαν στα πλαίσια ευρωπαϊκών προγραμμάτων αποασυλοποίησης ωθούνται στην υποβάθμιση των υπηρεσιών που παρέχουν και στο κλείσιμο, λόγω διακοπής της χρηματοδότησης) συνθέτουν το εφιαλτικό τοπίο, μέσα στο οποίο η κυβέρνηση ετοιμάζει το νομοθετικό πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης των σχετικών δομών και υπηρεσιών.

Σε μία εποχή που τα ασφαλιστικά ταμεία είναι άδεια και απειλούνται ακόμα και οι πενιχρές συντάξεις, που οι περικοπές των μισθών και τα χαράτσια έχουν μειώσει τόσο πολύ το εισόδημα που είναι αμφίβολο αν εξασφαλίζεται η βιολογική επιβίωση της πλειοψηφίας του πληθυσμού, η ανάλγητη, νεοφιλελεύθερη πολιτική για την Υγεία απαιτεί από τους πάσχοντες να βάλουν το χέρι στην τσέπη και να πληρώσουν τα προβλήματα ψυχικής υγείας, εξάρτησης κ.λπ. που αντιμετωπίζουν!
Οι περικοπές κατά 50% του προϋπολογισμού του ΚΕΘΕΑ και των κέντρων πρόληψης ΟΚΑΝΑ σηματοδοτούν την πολιτική του στραγγαλισμού των «στεγνών» προγραμμάτων απεξάρτησης και των προγραμμάτων πρόληψης προς όφελος της συντήρησης της εξάρτησης διαμέσου των υποκατάστατων. Χορηγώντας τις «υγρές χειροπέδες» της μεθαδόνης ή τα χάπια των άλλων υποκατάστατων, το σύστημα προσφέρει σε ένα διαρκώς διευρυνόμενο νεανικό πληθυσμό ανήσυχων όσο και ευάλωτων κοινωνικών στοιχείων ένα «χημικό μανδύα» καταστολής και κοινωνικού ελέγχου. Τα κέρδη είναι τεράστια, οικονομικά και πολιτικά. Οι εταιρείες παραγωγής υποκατάστατων και τα κυκλώματα τους κερδίζουν αμύθητα ποσά, ενώ ταυτόχρονα σε πολιτικό επίπεδο αναπτύσσεται η ανθούσα επιχείρηση χειραγώγησης ενός ανυπότακτου και εν δυνάμει επικίνδυνου για την κυρίαρχη εξουσία πληθυσμού, που καταδικάζεται να παραμείνει στο κοινωνικό περιθώριο, με την ταυτότητα του «χορηγούμενου» το υποκατάστατο ή και το παράνομο ναρκωτικό παράλληλα, μακριά από το πεδίο της ταξικής πάλης, των διεκδικήσεων και των αγώνων.

Σε αυτές τις συνθήκες αρχίζουν να δημιουργούνται εστίες αντίστασης από ομάδες του πληθυσμού. Μέσα από λαϊκές συνελεύσεις, κοινωνικά δίκτυα, δίκτυα αλληλεγγύης, επιτροπές αγώνα, διάφορες μορφές αυτοδιοργάνωσης και συλλογικότητας εκφράζεται η ανάγκη της δράσης στο πεδίο της κοινωνίας, πεδίο της συνάντησης των βιωμάτων της απόγνωσης, της ματαίωσης, της ντροπής, της μοναξιάς με τα βιώματα της ανυπακοής, της αγανάκτησης, της εξέγερσης, της συλλογικότητας.
Σε αυτό το πλαίσιο η ίδια η αντιμετώπιση της ψυχικής οδύνης, όπως εκφράζεται στην ψυχική διαταραχή, αποκτά και μία πολιτική διάσταση, που αναδεικνύει το αίτημα της κοινής δράσης μιας συμπάσχουσας και μαχόμενης ομάδας. Η φροντίδα σε όλα τα επίπεδα της θεραπείας της κοινωνικής αποκατάστασης και της πρόληψης απαιτεί και προϋποθέτει μία άλλη προσέγγιση της ψυχικής διαταραχής και της εξάρτησης, ανοικτή στην κοινωνία και τον διάλογο, σε σύγκρουση με την αναγωγιστική, θετικιστική λογική και την κυρίαρχη, βιολογικής κατεύθυνσης, ψυχιατρική που επικεντρώνεται στο σύμπτωμα και εξαντλείται στη συνταγόγραφιση ψυχοφαρμάκων. Απαιτεί μία κοινωνική Ψυχιατρική, που θα ασκείται από τους λειτουργούς της όχι στα ιδιωτικά ιατρεία επί χρήμασι, αλλά μέσα στην κοινότητα και δωρεάν, με το πάσχον υποκείμενο ως συμμέτοχο και ενεργό συντελεστή κοινωνικών πρακτικών, που δρουν ιαματικά στον ψυχισμό του, αλλάζοντας τους όρους ζωής του.

Μέσα από τέτοιες συλλογικές πρακτικές αντισυστημικής κατεύθυνσης, όπου πάσχοντες, ειδικοί, μέλη της κοινότητας των καταπιεσμένων ενώνουν τις δυνάμεις τους για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της κρίσης στη ζωή τους, μπορεί να οργανωθεί σε όλα τα επίπεδα η συλλογική αντίσταση και η συλλογική ανατρεπτική πράξη, ως μέσον προστασίας του ψυχι-σμού των πιο ευάλωτων στοιχείων από την αποδιοργάνωση και ως προϋπόθεση για τη βιολογική και την κοινωνική επιβίωση όλων.

* Η Κατερίνα Μάτσα είναι ψυχίατρος. Επιστημονική Υπεύθυνη του 18 ΑΝΩ.

Πηγή: koinonikokafeneio.wordpress.com