RSS

Η αντικομμουνιστική προπαγάνδα είναι πιο φοβερή από οποιαδήποτε αφίσα ταινίας τρόμου

Αναδημοσίευση από afterhistory.blogspot.gr

“Τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα Ἑλλάδος, τὸ Ἐθνικὸν Ἀπελευθερωτικὸν Μέτωπον (ΕΑΜ) καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀλληλεγγύη προπαρασκευάσαντα καὶ ἐνεργοῦντα τὴν κατὰ τῆς ἀκεραιότητος τῆς Χώρας προδοτικὴν ἀνταρσίαν διαλύονται.” Με αυτόν τον τρόπο ξεκινάει ο νόμος 509 που κατατέθηκε από την κυβέρνηση Σοφούλη, σαν χθες (27 Δεκεμβρίου) το 1947 και έθεσε το ΚΚΕ και το ΕΑΜ εκτός νόμου. Με τον ίδιο νόμο, ο κομμουνισμός θεωρείται ποινικό αδίκημα και όσοι προπαγανδίζουν τις αρχές του απειλούνται με ποινές, που φθάνουν έως τον θάνατο. Η συγκεκριμένη κίνηση επικύρωσε ουσιαστικά μια σειρά αυταρχικών εκτροπών από την πλευρά της οικονομικής και επίσημης πολιτικής εξουσία της χώρας. Όμως η μάχη εναντίον του κομμουνισμού δεν αποτέλεσε Ελληνική ιδιαιτερότητα. Η Ψυχροπολεμική αυταρχική πολιτική που επιβλήθηκε σε όλα τα αστικά κράτη εκτός από την καταστολή επιφύλασσε και άφθονη προπαγάνδα. Η έκθεση που θα δείτε παρακάτω αποτελεί αναδημοσίευση από το io9.com που συγκεντρώνει μερικές από τις πιο τρομακτικές αντικομμουνιστικές αφίσες στην ιστορία.


Βρετανικό Συντηρητικό κόμμα, 1909

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster

Τι φέρνει ο μπολσεβικισμός στον λαό, μία Ρώσικη αντικομμουνιστική αφίσα από το 1918

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Wikimedia Commons)

Ο Μπολσεβικισμός φέρνει πόλεμο, ανεργία και πείνα, μια Γερμανική αφίσα του 1918

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Wikimedia Commons)

Το ιδανικό μέλλον της Γερμανίας υπό την ηγεσία των Μπολσεβίκων, 1919

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Wikimedia Commons)

Ένα Γαλλικό βιβλίο, με τίτλο “Αυτό είναι το τι θα φέρουν οι Μπολσεβίκοι στην Ευρώπη, δημοσιευμένο το 1934 ή 1935

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster

Θα ήθελες να ζεις στην σκιά του; Μία Νορβηγική αντικομμουνιστική αφίσα

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Ayay)

Ο Μπολσεβικισμός αποκαλύπτεται, WWII

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Reddit)

Είναι αυτό το αύριο;, ένα εξώφυλλο από προπαγανδιστικό βιβλίο κόμικ, 1947

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Wikimedia Commons)

Πολιτισμός ή βαρβαρότητα- Ακόμα δεν καταλαβαίνεις; Μια Ολλανδική αφίσα από την δεκαετία του 1940

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster

(μέσω Reddit)

Κοίταξε πίσω από την μάσκα! Ο Κομμουνισμός είναι θάνατος, δεκαετία 1950

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster

Καυκάσιος χορός: Ο Στάλιν έχοντας χώσει το μαχαίρι  στην Ουγγαρία, τη Ρουμανία και την Κίνα, γυρίζει προς την Γαλλία, ενώ περιβάλλεται από τους Γάλλους κομμουνιστές Duclos και Thorez. Αντικομμουνιστική αφίσα από το κίνημα “Paix et Liberte”, 1951

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Amazon)


Προστατέψτε μας!. Εκλογική αφίσα του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, 1953

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Wikimedia Commons)

Αναπαράγει η τουαλέτα σας, Μπολσεβίκους;, μια διαφήμιση της Scot towel

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Reddit)

Σίγουρα, θέλω να πολεμήσω τον κομμουνισμό- αλλά πώς;

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Denge Denge)

 Ο Στάλιν σαν ένας προστάτης της ειρήνης, από την Γαλλική αντικομμουνιστική ομάδα Paix et Liberte, 1951

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω Designer Daily)

Ο κομμουνισμός φορά ένα λανθασμένο προσωπείο. Το σκληρό μοχθηρό πρόσωπο του κομμουνισμού, κρύβεται πίσω από την μάσκα της ειρήνης, μια διαφήμιση της επιχείρησης Bohn Aluminum & Brass από τον Robert Tohm, 1952

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω James Vaughan)

Και άλλες διαφημίσεις για την Bohn από τον Robert Tohm του 1951 και του 1952

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω James Vaughan)

Σε περίπτωση που οι κομμουνιστές, κυριαρχήσουν, οι γυναίκες μας θα είναι αβοήθητες μπροστά στις μπότες των Ρωσοασιατών, 1953

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω James Vaughan)

Κομμουνισμός και Χριστιανισμός από την Canadair το 1955

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster

Το κόκκινο παγόβουνο, ένα βιβλίο κόμικ που προειδοποιεί τα παιδιά για τους κινδύνους του κομμουνισμού, εκτυπωμένο, από τους την αντικομμουνιστική Καθολική Καθεδρική ένωση, το 1960

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω CUNY)

Καλέ μου υιε, λυπάμαι τόσο που θα πρέπει να ζήσεις υπό τον κομμουνισμό. Μία διαφήμιση του Ιδρύματος Ελευθερίας από το 1961

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster
(μέσω The Society Pages)

Κοιτάξτε τι χτίζουν οι Ρώσσοι μόλις 40 μίλια από τις ΗΠΑ. Σαν Αμερικάνος θα έπρεπε να το προσέξετε. Μία διαφήμιση από την Εxpo toy 1967 που διεξήχθη στο Μόντρεαλ

Anti-Communist propaganda is more awesome than any horror movie poster

 

Η "Λευκή Νύχτα" Των Αφεντικών Είναι Το "Μαύρο" Στις Ζωές Των Εργατών

Ανακοίνωση Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής

ΖΗΤΩ Η “ΛΕΥΚΗ ΝΥΧΤΑ” (;)ή αλλιώς πώς θα καταλήξουμε να ΜΗ λέμε:
ΖΗΤΩ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΑΣ ΤΟ ΧΑΛΙ!
Όλα τα είχαμε στον κόσμο των εμπορικών καταστημάτων, στον κόσμο των λουσάτων βιτρινών, που πίσω τους κρύβεται -πλέον όχι και τόσο επιμελώς- ένα από τα σύγχρονα εργασιακά κάτεργα όπου η εκμετάλλευση και η καταπίεση των εργαζομένων ολοένα και οξύνεται: απολύσεις, μισθοί πείνας, (αλλά και) απλήρωτη εργασία ακόμα και για πολλούς μήνες, ελαστικά ωράρια, απλήρωτες υπερωρίες, δουλειά ακόμα και τις Κυριακές, εργοδοτική τρομοκρατία, ατομικές συμβάσεις…
Έχουμε τώρα και μια νέα “φαεινή” ιδέα του Εμπορικού Συλλόγου Αθήνας και του Καμίνη:
Δουλειά μέχρι τις 11 το βράδυ στις 28 Δεκέμβρη 
(…και βλέπουμε και για πιο αργά ή και για πιο πολλές μέρες ή γιατί όχι και μόνιμα στη συνέχεια, άλλωστε πάντα θα υπάρχουν αφορμές για “φιέστες”).
Πρόκειται για μια ακόμα μεθόδευση προς όφελος της αγοράς, για τα κέρδη των ντόπιων και ξένων μεγαλεμπόρων, των αλυσίδων, των πολυεθνικών του εμπορίου και των αφεντικών.
Για μια ακόμη μεθόδευση που προστίθεται στο ποδοπάτημα των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας των εργαζομένων. Κάτι που μόνο ως έκτακτο δεν μπορεί να ειδωθεί. Ίσα-ίσα, η 7ήμερη επί 24ώρου βάσεως (κακοπληρωμένης και επισφαλούς) εργασίας για όλους δεν ακούγεται πλέον ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Ήδη συνάδελφοί μας δούλευαν καθημερινά (και για 2 Κυριακές) επί 15 μέρες χωρίς ρεπό για 12 ώρες! Και αυτό αξίζει να το αναλογιστεί ο κάθε εργαζόμενος ή άνεργος, νεολαίος ή και μεγαλύτερος που ως “καταναλωτής” εισέρχεται στα καταστήματα κατά τις ώρες των ξεχειλωμένων ωραρίων μας ή και τις Κυριακές!
Στοχεύει στη δημιουργία ενός μοντέλου ανθρώπου-μηχανής, πιστού στο δόγμα “δούλευε-κατανάλωνε”. Κάτι που δεν είναι καινούργιο, αφού πάντοτε αυτό ήταν ο στόχος των “από πάνω”. Ωστόσο, τον καιρό της όξυνσης της φτώχειας και των στερήσεων, είναι τουλάχιστον προκλητικό όταν υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν την δυνατότητα να καλύψουν στοιχειωδώς τις βασικές τους ανάγκες με αποτέλεσμα να οδηγούνται ακόμα και στο θάνατο, στο όνομα του κέρδους και της αγοράς να συνεχίζεται η λεηλασία στις ζωές μας.
Όσο για τα ψέματά τους, ότι δήθεν με τέτοιου είδους μέτρα (όπως απελευθερωμένα ωράρια και δουλειά τις Κυριακές) θα αυξηθούν οι θέσεις εργασίας, σας διαβεβαιώνουμε ότι δουλεύουμε, οι ίδιοι, περισσότερο και απλήρωτοι από πάνω. Όσο για την περιβόητη ανάπτυξη, αυτή μπορεί και να έρθει, αλλά σίγουρα ως οδοστρωτήρας πάνω από τις ζωές όλων μας!
ΔΕ ΜΑΣ ΛΕΙΠΟΥΝ ΟΙ ΩΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΨΩΝΙΣΟΥΜΕ,
ΜΑΣ ΛΕΙΠΟΥΝ ΤΑ ΦΡΑΓΚΑ & ΟΙ ΩΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ
Με κάποια πράγματα της ζωής μας, ιδίως όταν όλα είναι ξεκάθαρα μπροστά μας, δε χωράνε ούτε αστεία, ούτε τα “δε βαριέσαι” και τα “σιγά μην αλλάξουμε εμείς τον κόσμο” (κι αυτό πρέπει να το έχουμε όλοι ξεκάθαρο και ως αντίληψη για τις ίδιες μας τις ζωές):
Η “ΛΕΥΚΗ ΝΥΧΤΑ” ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ “ΜΑΥΡΟ” ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ
Είναι ανάγκη όλοι εμείς οι “από κάτω” αυτού του άδικου κόσμου να σκεφτόμαστε και να πράττουμε ως ακριβώς αυτό που είμαστε: ως εργαζόμενοι, ως άνθρωποι με δικαιώματα και αξιοπρέπεια, ως οι παραγωγοί του πλούτου που υπάρχει γύρω μας, που αν οργανωθούμε βασιζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις και μέσα από τους συλλογικούς μας αγώνες και την ταξική αλληλεγγύη μπορούμε να φέρουμε τα πάνω-κάτω.
Και αν μας βλέπετε τώρα ως τους “θλιμμένους” στη “γιορτή”, εμείς απλώς σας μεταφέρουμε την πραγματικότητα που βιώνουμε και θέλουμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι η γιορτή του αγώνα και της αξιοπρέπειας, η γιορτή για την επικράτηση των εργατικών συμφερόντων, θα είναι ένα συνεχές γλέντι για την τάξη μας, μια πραγματική ΦΙΕΣΤΑ με ίσως λιγότερα λαμπιόνια, αλλά για όλους (χμ… ίσως όχι και για τους δυνάστες του σήμερα) και με κάπως πιο αληθινά χαμόγελα και νοήματα!

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής
 

Επαναπροωθήσεις μεταναστών, Ε.Ε, Τουρκία, Κύπρος και ΣΥΡΙΖΑ

ee tourkiaΣτις 16/12 “η Τουρκία και η Ευρωπαϊκή Ένωση υπέγραψαν συμφωνία επαναπροώθησης των λαθρομεταναστών που εισέρχονται στην Ευρώπη μέσω του τουρκικού εδάφους, η οποία «οδηγεί» στην άρση, το 2017, της υποχρέωσης για βίζα που έχουν επιβάλει οι Βρυξέλλες στους Τούρκους υπηκόους… σε αντάλλαγμα η Ε.Ε. θα διευκολύνει την έκδοση βίζας για τους Τούρκους καθώς η Τουρκία να παραμένει η μόνη υποψήφια προς ένταξη χώρα, οι πολίτες της οποίας χρειάζονται βίζα για να ταξιδέψουν στις χώρες-μέλη της Ε.Ε.”. Η είδηση πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων και των ηλεκτρονικών τους εκδόσεων, μιλώντας όλες ανεξαιρέτως για “λαθρομετανάστες”, όπως και στο συγκεκριμένο απόσπασμα που αναδημοσιεύουμε από την προοδευτική Ελευθεροτυπία.


Η φωτό από το σχετικό δημοσίευμα της Ισκρα. Αυτό κατάλαβε η Ισκρα από την αντιμεταναστευτική συμφωνία ΕΕ.-Τουρκίας
Η είδηση πέρασε όμως στα ψιλά και από τα αριστερά ΜΜΕ. Ο Σύριζα ούτε που σκέφτηκε να βγάλει μια ανακοίνωση, ενώ η ιστοσελίδα Ισκρα  (που πρόσκειται στο Αριστερό Ρεύμα του Π. Λαφαζάνη), ασχολήθηκε με το ζήτημα σε ένα σχόλιο μόνο και μόνο για να τονίσει ότι η “Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΛΑΒΕ ΓΕΝΝΑΙΟ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΒΙΖΑΣ ΓΙΑ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΕ… ποία για άλλη μια φορά, επιβεβαιώνει το status μεγάλης δύναμης, η οποία μπορεί να παραμένει εκτός ΕΕ, αποσπώντας, όμως, ένα-ένα τα σημαντικά πλεονεκτήματα που θα είχε από την ενδεχόμενη συμμετοχή της, χωρίς, όμως και τα μεγάλα μειονεκτήματά της ένταξής της στην ΕΕ.” Το σημαντικό λοιπόν για την Ίσκρα δεν είναι η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για μαζικές απελάσεις-επαναπροωθήσεις μεταναστών ή προσφύγων προς την Τουρκία, αλλά ότι η Τουρκία κερδίζει ανταλλάγματα (κατάργηση βίζας). 

Δηλαδή σύντροφοι της Ισκρα, αν η Τουρκία δεν ελάμβανε αυτό το “πλεονέκτημα” θα είχε κάτι μεμπτό αυτή τη συμφωνία, ή όλα θα ήταν ok;

Και ενώ η αριστερά έκανε την πάπια για την ουσία της συμφωνίας, ξαφνικά λίγες μέρες αργότερα αποφάσισε να εξεγερθεί, όχι βεβαίως κατά της συμφωνίας, αλλά… για την άρνηση της Τουρκίας να την εφαρμόσει στην περίπτωση της Κύπρου. Μια άρνηση άλλωστε που ήταν αναμενόμενη αφού η Τουρκία ως γνωστόν δεν αναγνωρίζει την κρατική υπόσταση της “Κυπριακής Δημοκρατίας”, αφού θεωρεί ότι μετά το 1974 (πραξικόπημα εθνοφρουράς υπό την καθοδήγηση της ελληνικής χούντας, τούρκικη επέμβαση) και τις μετακινήσεις πληθυσμών που ακολούθησαν, η Κύπρος δεν έχει μια ενιαία κρατική εκπροσώπηση. Για το θέμα αυτό αναδημοσιεύουμε στο τέλος ένα μικρό ιστορικό για την Κύπρο που ουδεμία σχέση έχει με την αναπαραγωγή των γνωστών σοβινιστικών μύθων του ελληνικού εθνικισμού. Όμως πριν απ’ αυτό έχει μια σημασία να σχολιαστούν οι αντιδράσεις του Συριζα δια μέσω της Δούρου για τη στάση της Τουρκίας αναφορικά με την εφαρμογή της συμφωνίας επαναπροώθησης μεταναστών στην περίπτωση της Κύπρου. Η κ Δούρου λοιπόν επιχείρησε να πουλήσει πατριωτισμό στην κυβέρνηση Σαμαρα, υπερθεματίζοντας, όχι φυσικά για τα δικαιώματα των μεταναστών ή των προσφύγων που θα απελαύνονται με συνοπτικές διαδικασίες στην Τουρκία, αλλά για το ότι αυτή η επαίσχυντη συμφωνία δεν θα εφαρμόζεται από την πλευρά της Τουρκίας για την Κύπρο: “Για άλλη μία φορά η Τουρκία δείχνει το πώς αντιλαμβάνεται την εφαρμογή των διεθνών της υποχρεώσεων: όπως τη συμφέρει και αγνοώντας προκλητικά το διεθνές και στη συγκεκριμένη περίπτωση το κοινοτικό δίκαιο. Αποφάσισε έτσι αυθαίρετα να… αποκλείσει την Κυπριακή Δημοκρατία από την εφαρμογή της συμφωνίας σχετικά με την επανεισδοχή μεταναστών, την οποία υπέγραψε μόλις στις 16/12 με την ΕΕ.”… “Εκείνο που εκκρεμεί -σύμφωνα πάντα με την κ Δούρου- είναι το ποια θα είναι, στην πράξη και όχι στις δηλώσεις του εκπροσώπου του υπουργείου, η στάση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία αναλαμβάνει από την 1η Ιανουαρίου την ευθύνη της προεδρίας της Ε.Ε., αναφορικά με το άνοιγμα προενταξιακών κεφαλαίων, που επιδιώκει η Τουρκία. Θα δεχθεί να προχωρήσει η ΕΕ σε κάτι τέτοιο έναντι μιας χώρας που δεν αναγνωρίζει ένα κράτος – μέλος της; Η έλλειψη άμεσης αντίδρασης από την αρμόδια επίτροπο για θέματα μετανάστευσης αποτελεί εξαιρετικά ανησυχητικό οιωνό”. Πηγή: left.gr

Αυτό λοιπόν ανησυχεί την υπεύθυνη διεθνών σχέσεων του Συριζα; Η έλλειψη άμεσης αντίδρασης της αρμόδιας επιτρόπου για θέματα μετανάστευσης; Τι ακριβώς ζητάει η κ Δούρου τελικά; Να εφαρμοστεί εδώ και τώρα το κοινοτικό δίκαιο, που σημαίνει μαζικές απελάσεις μεταναστών; Και εξ αφορμής της εφαρμογής του “χωρίς αποκλεισμούς” να επιβληθεί στην Τουρκία με de facto αναγνώριση της -ελληνο-Κυπριακής Δημοκρατίας; Ας μας εξηγήσει κάποιος στο Σύριζα γιατί πραγματικά έχουμε μπερδευτεί με τις πατριωτικές ευαισθησίες αυτού του είδους, που στον οίστρο τους ζητάνε ακόμα και την εφαρμογή μιας ελεεινής αντιμεταναστευτικής νομοθεσίας στα πλαίσια μιας Ευρώπης φρούριο με εκατομμύρια ανθρώπους να ζουν σε καθεστώς εξαίρεσης, άλλοι στοιβαγμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, άλλοι χωρίς χαρτιά έρμαια της εκμετάλλευσης κρατικών και παρακρατικών κυκλωμάτων και άλλοι να πνίγονται στη μεσόγειο ύστερα από τα σχετικά τζαρτζαρίσματα των κατά τόπους λιμενικών αρχών, μιας Ευρώπης που κλαίγεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Συρία και το Ιράν, αλλά τα τσαλαπατάει στην ίδια της την αυλή. Για την ιστορία να πούμε ότι οι δηλώσεις της Δούρου ήρθαν μια μέρα μετά τα αυστηρά διαβήματα της ελληνοκυπριακής κυβέρνησης (Κύπρος: Διάβημα στην Ε.Ε. για την τουρκική πρόκληση), και λίγη ώρα μετά τις ανάλογες δηλώσεις του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών (Υπ. Εξ: Καμία ευρωπαϊκή προοπτική για Τουρκία αν δεν αναγνωρίζει την Κύπρο). Ας μην βιάζεται ο Συριζα να μπει επικεφαλής της υπεράσπισης των “εθνικών δικαίων”, δηλαδή των ενδοκαπιταλιστκών ανταγωνισμών της Ελλάδας με την Τουρκία. Υπάρχουν ήδη άξιοι υπερασπιστές αυτών των συμφερόντων: Η ελληνική αστική τάξη, μαζί και η ελληνοκυπριακή και σύσσωμο το πολιτικό τους προσωπικό γνωρίζουν πολύ καλά τι πρέπει να κάνουν και δεν περιμένουν κανένα Σύριζα για να πάρουν μαθήματα εθνικού τσαμπουκά. Εκτός και αν μια “σκληρή στάση” της ελληνικής κυβέρνησης στη διαπραγμάτευση γα την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, πράγμα που άλλωστε απαιτεί η κ Δούρου, θα είναι και ένας λόγος για να πραγματοποιηθεί ένα είδος εθνικής ενότητας, έστω αρχίζοντας από την Τουρκία ακόμα και με το κόστος μερικών χιλιάδων απελάσεων “λαθρομεταναστών”. Ένας ακόμα λόγος δηλαδή, για να γίνει ο Σύριζα κ..λος και βρακί με την άρχουσα τάξη.
Κ. Μαραγκός
 

Ταξική Πτέρυγα: ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

Το επόμενο διάστημα η επίθεση ενάντια στον κόσμο της δουλειάς θα ενταθεί 

Στη βάση των δεσμεύσεων των μνημονίων επιχειρούν να περάσουν ένα σύνολο αντεργατικών- αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων σε όλες τις πλευρές της εργασίας, της ασφάλισης, του δημοσίου, της εκπαίδευσης και της υγείας. Πρόκειται για προσπάθεια να αναιρεθούν κατακτήσεις δεκαετιών για να επιβληθεί ένα καθεστώς υπερεκμετάλλευσης, εργοδοτικής ασυδοσίας, ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας για να ξεπεραστεί η καπιταλιστική κρίση. 

Η επίθεση στους εργαζόμενους του εμπορίου, να θεσμοθετήσουν το άνοιγμα των εμπορικών καταστημάτων τις Κυριακές είναι ολοκληρωτική για τις εργασιακές σχέσεις στο χώρο. Είναι άλλη μια (μεταρρύθμιση) προς όφελος της αγοράς, μια (διαρθρωτική αλλαγή) για τα κέρδη των μεγαλεμπόρων, των αλυσίδων των πολυεθνικών του εμπορίου και των αφεντικών. Άλλο ένα βάρβαρο μέτρο για τους εργαζόμενους. 

Ας είμαστε καθαροί:
το μέτρο του ανοίγματος των καταστημάτων 7 σήμερα, 15 αύριο, 52 Κυριακές τα επόμενα χρόνια, σημαίνει 7ήμερη δουλειά για πάνω από 500000 εργαζόμενους στο εμπόριο. Σημαίνει ξεζούμισμα και ζωή λάστιχο. 

Κανένας εργοδότης δεν θα προσλάβει ούτε έναν επιπλέον υπάλληλο για να ανοίγει τις Κυριακές, κανένα αφεντικό δεν θα δώσει αυξήσεις ή θα πληρώσει αυτά που πρέπουν για την δουλειά τις Κυριακές. Εδώ δεν πληρώνουν αυτά που οφείλουν ήδη, αφήνοντας απλήρωτους για μήνες εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους των 400, 500 , 600 ευρώ το μήνα. Ωφελημένοι από το μέτρο αυτό είναι οι μεγάλες αλυσίδες, οι πολυεθνικές, τα κάτεργα των μισθών πείνας. 

Αν περάσει, αύριο και μεθαύριο ολόκληρος ο ιδιωτικός τομέας θα δουλεύει Σαββατοκύριακο. Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και δημόσιο πρέπει να συστρατευθούν στον κοινό αγώνα με τους εμποροϋπάλληλους, να καταδικάσουν στην πράξη την κατάργηση της Κυριακής αργίας, ενάντια στην καταστολή, την πολιτική της τρομοκρατίας και των συλλήψεων αγωνιζόμενων εργαζομένων. 

ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 

Οι εργαζόμενοι πρέπει να δώσουν την μάχη για υπογραφή κλαδικής σύμβασης στο εμπόριο με αύξηση του κατώτερου μισθού και παράλληλη μείωση των ωρών εργασίας, για μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους και ενιαίο υποχρεωτικό ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων. 

Ενάντια στον κυβερνητικό-εργοδοτικό συνδικαλισμό που αποδέχεται την καπιταλιστική οικονομία του κέρδους ως βασικό κριτήριο, αποδεχόμενοι έτσι στην τελική και όλες τις κυρίαρχες επιλογές των αφεντικών, της Κυβέρνησης και της ΕΕ. Που στην εποχή του κοινωνικού πολέμου που έχουν κηρύξει όλοι οι παραπάνω, αυτοί μιλούν ακόμα για «εργασιακή ειρήνη», αρνούμενοι στην πράξη για τη δημιουργία ενός πολιτικού εργατικού απεργιακού μετώπου αντίστασης κι ανατροπής. 

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ 

Πανεργατικός-παλλαϊκός ξεσηκωμός για την ανατροπή της Κυβέρνησης και συνολικά της βάρβαρης πολιτικής του κεφαλαίου και της ΕΕ και ΔΝΤ που φορτώνει την κρίση στις πλάτες της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Ν’ ανοίξει ο δρόμος για την ελληνική κοινωνία με 

• την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων. 
• την κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και πράξεων νομοθετικού περιεχομένου. 
• να σταματήσουμε το ξεπούλημα των δημόσιων αγαθών (υγεία, παιδεία, ενέργεια, νερό, καθαριότητα) και να επιστρέψει στο δημόσιο ό,τι ιδιωτικοποιήθηκε. 
• την εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων με εργατικό-λαϊκό έλεγχο. 
• τη μονομερή καταγγελία των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων. 
• τη μονομερή διαγραφή του χρέους. 
• την αποδέσμευση από το ευρώ και την ΕΕ. 

ΤΑΞΙΚΗ ΠΤΕΡΥΓΑ 
ΓΙΑ ΕΝΑ ΤΑΞΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ 
 

Η «Άγια Νύχτα» του Εμποροϋπάλληλου

[επιχειρούμενη παράταση ωραρίου των εμπορικών καταστημάτων ως τις 11μμ για το Σάββατο 28/12]

Ως Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής,
μπροστά στην επιχειρούμενη παράταση ωραρίου των εμπορικών καταστημάτων ως τις 11μμ (!) για το Σάββατο 28 Δεκέμβρη, στο πλαίσιο της λεγόμενης “λευκής νύχτας” (βάσει της απόφασης, της 19.12.2013, του Περιφερειακού Συμβουλίου της Περιφέρειας Αττικής, στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων του Δήμου Αθηναίων και με ξεκάθαρη εμπλοκή του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών)
καλούμε τα μέλη του Συλλόγου μας και αλληλέγγυους συναδέλφους, εργατικά σωματεία, συλλογικότητες εργαζομένων και ανέργων και συνελεύσεις γειτονιάς

την Πέμπτη 26/12 στις 7μμ στα γραφεία μας (Λόντου 6, Εξάρχεια)
σε έκτακτη συνάντηση – συζήτηση για τον από κοινού σχεδιασμό και υλοποίηση της δράσης μας, προκειμένου να βάλουμε φρένο στο σχεδιασμό τους αυτό.

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής
http://bookworker.wordpress.com/
 

Οι αλχημείες του ΟΟΣΑ και οι βολικοί μύθοι για την ελληνική εκπαίδευση



Του Γιάννη Βαρδαχαλάκη *


1. Οι επιστημονικές εκθέσεις ως εργαλείο συκοφάντησης κοινωνικών ομάδων: Από το ΙΟΒΕ στον ΟΟΣΑ.
Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ (2013, σελ. 21)  «το 2014 οι μισθωτοί στο σύνολό τους, δηλαδή ως κοινωνική ομάδα, θα έχουν απωλέσει περίπου το 50% της αγοραστικής δύναμης που είχαν το 2009», ενώ  ο πραγματικός κατώτατος μισθός υπολογίζεται στα 3/4 αυτού που ήταν πριν από 20 χρόνια. Τα συγκεκριμένα στοιχεία, που αποτυπώνουν το μέγεθος της επίθεσης που έχει δεχθεί η εργατική τάξη της χώρας μας κατά την περίοδο εφαρμογής της μνημονιακής πολιτικής, δεν έτυχαν ιδιαίτερης προβολής από τα συνήθως λαλίστατα ΜΜΕ. Δε συνέβη βέβαια το ίδιο στο παρελθόν με «ευρήματα» άλλων εκθέσεων, τα οποία εξυπηρετούσαν την τακτική της ενοχοποίησης κομματιών της κοινωνίας ή συνηγορούσαν στην ανάγκη λήψης νέων επώδυνων μέτρων. Πορίσματα εκθέσεων διεθνών οργανισμών προβλήθηκαν ως θέσφατα και αξιοποιήθηκαν στο έπακρο επικοινωνιακά καθώς προσέφεραν ένα ψεύτικο περιτύλιγμα επιστημονικής εγκυρότητας για το αμπαλάρισμα ήδη ειλημμένων, καθαρά ταξικών, πολιτικών αποφάσεων. Πώς θα μπορούσε άλλωστε ο απλός λαός να αμφισβητήσει τα λεγόμενα των τεχνοκρατών;

Το αν οι προβλέψεις αυτές επαληθεύονται ή διαψεύδονται οικτρά, λίγη σημασία έχει. Πόσοι άλλωστε θυμούνται σήμερα ότι κατά την ψήφιση του πρώτου Μνημονίου οι αναλυτές της Τρόικας προέβλεπαν ύφεση έως 6,6%, ανεργία ως 14,8%, πρωτογενές πλεόνασμα ήδη από το 2011 και επιστροφή στην ανάπτυξη το 2012 (IMF, 2010, σελ. 9); Αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι εκτιμήσεις αυτές αξιοποιήθηκαν τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο προκειμένου να καλλιεργηθούν στον ελληνικό λαό προσδοκίες για γρήγορη έξοδο από την κρίση και εφησυχασμός ότι οι θυσίες του «θα πιάσουν τόπο».
Τις προβλέψεις της Τρόικας συναγωνίζονται σε επιτυχία αυτές του ΙΟΒΕ στη μελέτη του για την ελληνική οικονομία και τα κλειστά επαγγέλματα τον Ιούλιο του 2010.  Εκεί, αφού γίνεται ειδική μνεία στην αναγκαιότητα του μόλις ψηφισμένου Μνημονίου (σελ.8), επισημαίνονται μια σειρά από «στρεβλώσεις» και «δυσκαμψίες» της ελληνικής οικονομίας, οι οποίες, αν καταπολεμηθούν, «θα εξουδετερώσουν – μερικώς τουλάχιστον- τις βραχυχρόνιες δυσμενείς επιπτώσεις στην οικονομική δραστηριότητα και την απασχόληση της ακολουθούμενης έντονα περιοριστικής δημοσιονομικής πολιτικής, καθιστώντας το όλο πρόγραμμα περισσότερο αποδεκτό κοινωνικά». Μάλιστα, σε μία χοντροκομμένη ομολογουμένως προσπάθεια να ποσοτικοποιηθούν οι παραπάνω προσδοκίες  εκτιμάται ότι η απελευθέρωση του «τομέα μη εμπορεύσιμων αγαθών» και της αγοράς εργασίας μπορεί να φέρει μεταξύ άλλων αύξηση μέχρι και 17% στο ΑΕΠ, 12,2% στον πραγματικό μισθό και 4,8% στην απασχόληση (Πίνακας 1).[1] Βέβαια, με τον όρο «στρεβλώσεις στην αγορά εργασίας» οι τεχνοκράτες νεοφιλελεύθεροι  αναφέρονται σε ό,τι οι υπόλοιποι συνηθίζουμε να αποκαλούμε εργατικά και επαγγελματικά δικαιώματα, όπως οι συλλογικές διαπραγματεύσεις και συμβάσεις, τα όρια στις ομαδικές απολύσεις, τις αποζημιώσεις απόλυσης, τη σταθερή δουλειά και ωράριο, το ταμείο ανεργίας, κ.α.. Όλα αυτά σήμερα αποτελούν σε πολύ μεγάλο βαθμό παρελθόν χωρίς καμία θετική επίπτωση να έχει παρατηρηθεί για οποιονδήποτε εργαζόμενο από τη μετατροπή της αγοράς εργασίας σε ζούγκλα. Τα κλειστά επαγγέλματα από την άλλη, άνοιξαν ένα-ένα και μια σειρά από επαγγελματικές ομάδες (ιδιοκτήτες ΦΔΧ και ΤΑΞΙ, δικηγόροι, μηχανικοί, φαρμακοποιοί, κ.α.) λοιδορήθηκαν ως «συντεχνίες που υπερασπίζονται τα παράλογα κεκτημένα τους εις βάρος της κοινωνίας και βάζουν αναχώματα στην επερχόμενη ανάπτυξη». Τι και αν αντί αύξησης 17% του ΑΕΠ η χώρα μας βιώνει τη χειρότερη ύφεση που γνώρισε μεταπολεμικά κράτος το οποίο δεν ενεπλάκη σε πόλεμο; Ο πρόεδρος του ΙΟΒΕ εκείνη την περίοδο και επιβλέπων τη συγκεκριμένη έκθεση ανταμείφθηκε για τις εγκυρότατες προβλέψεις του με ένα εξαιρετικά επιτελικό αξίωμα: αυτό του Υπουργού Οικονομικών. Πρόκειται για το Γιάννη Στουρνάρα, ο οποίος έχει αναλάβει σήμερα να βγάλει τη χώρα από το τέλμα και συνεχίζει με το ίδιο πάθος να προπαγανδίζει την επερχόμενη ανάπτυξη!

Ολόκληρο το άρθρο εδώ

* Ο Γιάννης Βαρδαλαχάκης είναι οικονομολόγος-εκπαιδευτικός, μέλος των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων-Κινήσεων-Συσπειρώσεων και υποψήφιος διδάκτορας του τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ. Τον ευχαριστούμε για την αποστολή.


 
Leave a comment

Posted by on December 25, 2013 in Παιδεία

 

Μια παρά λίγο φονική ενέργεια απεργοσπασίας στο Αίγιο: τραυματίστηκε απεργός στο εργοστάσιο Καλλιμάνη

Σοβαρά επεισόδια σημειώθηκαν χθες το πρωί στο εργοστάσιο “Καλλιμάνης” στο Αίγιο, του οποίου εργαζόμενοι απεργούν εδώ και αρκετές ημέρες, διεκδικώντας οφειλές από δεδουλευμένα (κατά άλλες πληροφορίες, διαμαρτύρονται για το ενδεχόμενο μείωσης μισθών), καθώς στέλεχος της εταιρείας φέρεται να τραυμάτισε με το αυτοκίνητό του την πρόεδρο των εργαζομένων στο εργοστάσιο.

Όπως αναφέρουν πληροφορίες του filodimos.gr, οι εργαζόμενοι αυτές τις μέρες της απεργίας, απαγορεύουν την είσοδο και έξοδο φορτηγών στο εργοστάσιο και σήμερα το πρωί, επίσης δεν επέτρεψαν σε φορτηγό με ψάρια να μπει στο χώρο. Κάτω από αδιευκρίνιστες, μέχρι στιγμής, συνθήκες και όπως καταγγέλλεται από εργαζομένους, στέλεχος της επιχείρησης προσπάθησε να εισέλθει με το αυτοκίνητό του περνώντας την πύλη και τραυμάτισε την πρόεδρο των εργαζομένων κα Παπαντωνοπούλου που βρισκόταν πίσω από τα κάγκελα και στη συνέχεια αποχώρησε με το ίδιο αυτοκίνητο. Ακολούθησε

πανδαιμόνιο, κλήθηκε το ΕΚΑΒ για να μεταφέρει την τραυματία στο Νοσοκομείο Αιγίου και λίγο αργότερα, το στέλεχος που φέρεται να χτύπησε την εργαζόμενη, παρουσιάστηκε οικειοθελώς στο Αστυνομικό Τμήμα μαζί με δικηγόρο. Εξάλλου, έχουν αλληλομηνυθεί συνολικά πέντε άτομα και η δικογραφία σχηματιζόταν μέχρι αργά χθες το απόγευμα, με κατηγορίες ένθεν και ένθεν για εξύβριση, φθορές κλπ.


Η τραυματίας βρίσκεται στο Νοσοκομείο Αιγίου χωρίς η κατάστασή της να εμπνέει ανησυχία αλλά νοσηλεύεται φρουρούμενη, καθώς όπως αναφέρουν πληροφορίες, έχει κατατεθεί εναντίον της από την εταιρεία μήνυση.

Για την υπόθεση διενεργείται προανάκριση από το Αστυνομικό Τμήμα Αιγίου και μέχρι στιγμής έχουν καταθέσει αρκετοί εργαζόμενοι που ήταν αυτόπτες μάρτυρες στο θλιβερό περιστατικό.